Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 6.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.22.1
अथोवाच रघुश्रेष्ठः सागरं दारुणं वचः।
अद्य त्वां शोषयिष्यामि सपातालं महार्णव ॥ ६.२२.१ ॥
Então o melhor dos Raghu disse ao oceano palavras duras: "Hoje eu te secarei, junto com Pātāla, ó grande oceano!"
6.22.2
शरनिर्दग्धतोयस्य परिशुष्कस्य सागर।
मया निहतसत्त्वस्य पांसुरुत्पद्यते महान् ॥ ६.२२.२ ॥
"Ó oceano! Tuas águas serão queimadas por minhas flechas e secadas; quando os seres em ti forem mortos por mim, grande poeira se levantará."
6.22.3
मत्कार्मुकविसृष्टेन शरवर्षेण सागर।
परं तीरं गमिष्यन्ति पद्भिरेव प्लवंगमाः ॥ ६.२२.३ ॥
"Ó oceano! Por uma chuva de flechas disparadas do meu arco, os macacos atravessarão a pé até a margem distante."
6.22.4
विचिन्वन्नाभिजानासि पौरुषं नापि विक्रमम्।
दानवालय संतापं मत्तो नाम गमिष्यसि ॥ ६.२२.४ ॥
"Ó morada dos dānavas! Não reconhecendo minha virilidade nem minha bravura, sofrerás tormento por mim."
6.22.5
ब्राह्मेणास्त्रेण संयोज्य ब्रह्मदण्डनिभं शरम्।
संयोज्य धनुषि श्रेष्ठे विचकर्ष महाबलः ॥ ६.२२.५ ॥
O poderoso Rāma colocou sobre o excelente arco uma flecha carregada com a arma brâmica, semelhante ao bastão de Brahmā, e a puxou.
6.22.6
तस्मिन् विकृष्टे सहसा राघवेण शरासने।
रोदसी सम्पफालेव पर्वताश्च चकम्पिरे ॥ ६.२२.६ ॥
Quando o Rāghava puxou de repente aquele arco, céu e terra pareceram se partir, e as montanhas tremeram.
6.22.7
तमश्च लोकमावव्रे दिशश्च न चकाशिरे।
प्रतिचुक्षुभिरे चाशु सरांसि सरितस्तथा ॥ ६.२२.७ ॥
As trevas envolveram o mundo; as direções não resplandeceram, e os lagos e rios também se agitaram de imediato.
6.22.8
तिर्यक् च सह नक्षत्रैः संगतौ चन्द्रभास्करौ।
भास्करांशुभिरादीप्तं तमसा च समावृतम् ॥ ६.२२.८ ॥
A lua e o sol, de través, uniram-se às estrelas; embora iluminado pelos raios do sol, estava coberto pelas trevas.
6.22.9
प्रचकाशे तदाऽऽकाशमुल्काशतविदीपितम्।
अन्तरिक्षाच्च निर्घाता निर्जग्मुरतुलस्वनाः ॥ ६.२२.९ ॥
Então o céu, iluminado por centenas de meteoros, resplandeceu, e do firmamento saíram trovões de som incomparável.
6.22.10
वपुःप्रकर्षेण ववुर्दिव्यमारुतपङ्क्तयः।
बभञ्ज च तदा वृक्षाञ्जलदानुद्वहन्मुहुः ॥ ६.२२.१० ॥
Fileiras de ventos divinos sopraram com toda a força; então quebraram as árvores e ergueram repetidamente as nuvens.
6.22.11
आरुजंश्चैव शैलाग्रान् शिखराणि बभञ्ज च।
दिवि च स्म महामेघाः संहताः समहास्वनाः ॥ ६.२२.११ ॥
Quebraram os cumes das montanhas e despedaçaram os picos; e no céu as grandes nuvens se juntaram e rugiram com força.
6.22.12
मुमुचुर्वैद्युतानग्नींस्ते महाशनयस्तदा।
यानि भूतानि दृश्यानि चुक्रुशुश्चाशनेः समम् ॥ ६.२२.१२ ॥
Então aqueles grandes trovões lançaram fogos nascidos do relâmpago, e as criaturas visíveis gritaram juntamente com o trovão.
6.22.13
अदृश्यानि च भूतानि मुमुचुर्भैरवस्वनम्।
शिश्यिरे चाभिभूतानि संत्रस्तान्युद्विजन्ति च ॥ ६.२२.१३ ॥
Os seres invisíveis soltaram um rugido terrível; dominados, deitaram-se, aterrorizados e trêmulos.
6.22.14
सम्प्रविव्यथिरे चापि न च पस्पन्दिरे भयात्।
सह भूतैः सतोयोर्मिः सनागः सहराक्षसः ॥ ६.२२.१४ ॥
Ficaram profundamente agitados, mas não se moveram de medo; junto com os seres, as ondas, as serpentes e os rākṣasas.
6.22.15
सहसाभूत् ततो वेगाद् भीमवेगो महोदधिः।
योजनं व्यतिचक्राम वेलामन्यत्र सम्प्लवात् ॥ ६.२२.१५ ॥
Então, de repente, o grande oceano, de força terrível, ergueu-se com violência, e na inundação ultrapassou sua costa por um yojana.
6.22.16
तं तथा समतिक्रान्तं नातिचक्राम राघवः।
समुद्धतममित्रघ्नो रामो नदनदीपतिम् ॥ ६.२२.१६ ॥
Embora o oceano assim ultrapassasse, Rāghava não ultrapassou; Rāma, destruidor de inimigos, contemplou com contenção o senhor dos rios e dos córregos, agitado.
6.22.17
ततो मध्यात् समुद्रस्य सागरः स्वयमुत्थितः।
उदयाद्रिमहाशैलान्मेरोरिव दिवाकरः ॥ ६.२२.१७ ॥
Então, do meio do oceano, o próprio deus do mar se ergueu, como o sol nasce da grande montanha oriental Udayādri ou do Meru.
6.22.18
पन्नगैः सह दीप्तास्यैः समुद्रः प्रत्यदृश्यत।
स्निग्धवैदूर्यसंकाशो जाम्बूनदविभूषणः ॥ ६.२२.१८ ॥
Com serpentes de bocas flamejantes, o oceano apareceu, semelhante ao lápis-lazúli polido, adornado com joias de ouro.
6.22.19
रक्तमाल्याम्बरधरः पद्मपत्रनिभेक्षणः।
सर्वपुष्पमयीं दिव्यां शिरसा धारयन् स्रजम् ॥ ६.२२.१९ ॥
Vestido com guirlandas e roupas vermelhas, de olhos semelhantes a pétalas de lótus, trazendo sobre a cabeça uma guirlanda divina feita de todas as flores, o oceano apareceu.
6.22.20
जातरूपमयैश्चैव तपनीयविभूषणैः।
आत्मजानां च रत्नानां भूषितो भूषणोत्तमैः ॥ ६.२२.२० ॥
Adornado com ornamentos de ouro e de ouro refinado, com as joias de seus próprios filhos (os rios) e com os mais finos adornos.
6.22.21
धातुभिर्मण्डितः शैलो विविधैर्हिमवानिव।
एकावलीमध्यगतं तरलं पाण्डरप्रभम् ॥ ६.२२.२१ ॥
Como o Himalaia adornado com diversos minerais, o oceano brilhava, trêmulo e de fulgor pálido, no centro de um único colar.
6.22.22
विपुलेनोरसा बिभ्रत्कौस्तुभस्य सहोदरम्।
आघूर्णिततरङ्गौघः कालिकानिलसंकुलः ॥ ६.२२.२२ ॥
Trazendo sobre o largo peito algo que parecia o irmão da joia Kaustubha, o oceano era agitado por uma massa de ondas giratórias e pelo vento escuro da tempestade.
6.22.23
गङ्गासिन्धुप्रधानाभिरापगाभिः समावृतः।
उद्वर्तितमहाग्राहः सम्भ्रान्तोरगराक्षसः ॥ ६.२२.२३ ॥
Cercado por rios encabeçados pelo Ganges e pelo Sindhu, com grandes crocodilos revolvidos e serpentes e demônios agitados, erguia-se o oceano.
6.22.24
देवतानां सुरूपाभिर्नानारूपाभिरीश्वरः।
सागरः समुपक्रम्य पूर्वमामन्त्र्य वीर्यवान् ॥ ६.२२.२४ ॥
O poderoso senhor, o oceano, aproximando-se em diversas formas belas dos deuses e tendo-o chamado primeiro, falou a Rāma.
6.22.25
अब्रवीत् प्राञ्जलिर्वाक्यं राघवं शरपाणिनम् ॥ ६.२२.२५ ॥
De mãos postas, ele dirigiu estas palavras a Rāghava, que segurava uma flecha na mão.
6.22.26
पृथिवी वायुराकाशमापो ज्योतिश्च राघव।
स्वभावे सौम्य तिष्ठन्ति शाश्वतं मार्गमाश्रिताः ॥ ६.२२.२६ ॥
Ó Rāghava, terra, ar, espaço, águas e fogo, ó gentil, permanecem em sua própria natureza, tendo seguido o caminho eterno.
6.22.27
तत्स्वभावो ममाप्येष यदगाधोऽहमप्लवः।
विकारस्तु भवेद् गाध एतत् ते प्रवदाम्यहम् ॥ ६.२२.२७ ॥
Ser insondável e intransponível é minha natureza; mas uma mudança pode ocorrer, e então serei vadeável — isto te digo.
6.22.28
न कामान्न च लोभाद् वा न भयात् पार्थिवात्मज।
ग्राहनक्राकुलजलं स्तम्भयेयं कथंचन ॥ ६.२२.२८ ॥
Ó filho do rei, nem por desejo, nem por cobiça, nem por medo, eu deteria de modo algum estas águas cheias de crocodilos e tubarões.
6.22.29
विधास्ये येन गन्तासि विषहिष्येऽप्यहं तथा।
न ग्राहा विधमिष्यन्ति यावत्सेना तरिष्यति।
हरीणां तरणे राम करिष्यामि यथा स्थलम् ॥ ६.२२.२९ ॥
Farei de modo que possas ir, e suportarei isso também; enquanto o exército atravessa, os crocodilos não o importunarão. Ó Rāma, farei terra firme para que os macacos atravessem.
6.22.30
तमब्रवीत् तदा रामः शृणु मे वरुणालय।
अमोघोऽयं महाबाणः कस्मिन् देशे निपात्यताम् ॥ ६.२२.३० ॥
Então Rāma lhe disse: Escuta-me, ó morada de Varuṇa. Esta é uma grande flecha infalível; em que região deve ser disparada?
6.22.31
रामस्य वचनं श्रुत्वा तं च दृष्ट्वा महाशरम्।
महोदधिर्महातेजा राघवं वाक्यमब्रवीत् ॥ ६.२२.३१ ॥
Ao ouvir as palavras de Rāma e ver aquela grande flecha, o oceano, de grande esplendor, disse estas palavras a Rāghava.
6.22.32
उत्तरेणावकाशोऽस्ति कश्चित् पुण्यतरो मम।
द्रुमकुल्य इति ख्यातो लोके ख्यातो यथा भवान् ॥ ६.२२.३२ ॥
Ao norte de mim há uma região mais sagrada, conhecida como Drumakulya, assim como você é famoso no mundo.
6.22.33
उग्रदर्शनकर्माणो बहवस्तत्र दस्यवः।
आभीरप्रमुखाः पापाः पिबन्ति सलिलं मम ॥ ६.२२.३३ ॥
Ali há muitos bandidos de aspecto e atos terríveis, liderados pelos Ābhīras; esses pecadores bebem minha água.
6.22.34
तैर्न तत्स्पर्शनं पापं सहेयं पापकर्मभिः।
अमोघः क्रियतां राम अयं तत्र शरोत्तमः ॥ ६.२२.३४ ॥
Não consigo suportar o contato dessa gente de ações pecaminosas. Ó Rāma, que esta melhor das flechas seja tornada infalível ali!
6.22.35
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा सागरस्य महात्मनः।
मुमोच तं शरं दीप्तं परं सागरदर्शनात् ॥ ६.२२.३५ ॥
Ao ouvir aquelas palavras do grandioso oceano, Rāma disparou aquela flecha suprema e flamejante assim que viu o mar.
6.22.36
तेन तन्मरुकान्तारं पृथिव्यां किल विश्रुतम्।
निपातितः शरो यत्र वज्राशनिसमप्रभः ॥ ६.२२.३६ ॥
Por isso aquele deserto tornou-se famoso na terra, onde caiu a flecha de brilho semelhante ao raio e ao trovão.
6.22.37
ननाद च तदा तत्र वसुधा शल्यपीडिता।
तस्माद् व्रणमुखात् तोयमुत्पपात रसातलात् ॥ ६.२२.३७ ॥
Então a terra, atormentada pela flecha, gemeu ali, e da boca daquela ferida jorrou água do Rasātala.
6.22.38
स बभूव तदा कूपो व्रण इत्येव विश्रुतः।
सततं चोत्थितं तोयं समुद्रस्येव दृश्यते ॥ ६.२२.३८ ॥
Aquilo tornou-se então um poço renomado pelo próprio nome de 'a ferida'; a água que constantemente dele se eleva parece a do oceano.
6.22.39
अवदारणशब्दश्च दारुणः समपद्यत।
तस्मात् तद् बाणपातेन अपः कुक्षिष्वशोषयत् ॥ ६.२२.३९ ॥
E da queda da flecha surgiu um som terrível de fenda; com ele secou as águas nas entranhas da terra.
6.22.40
विख्यातं त्रिषु लोकेषु मरुकान्तारमेव च।
शोषयित्वा तु तं कुक्षिं रामो दशरथात्मजः ॥ ६.२२.४० ॥
Aquele deserto famoso nos três mundos tornou-se assim; e tendo secado aquela cavidade, Rāma, filho de Daśaratha...
6.22.41
वरं तस्मै ददौ विद्वान् मरवेऽमरविक्रमः ॥ ६.२२.४१ ॥
Àquele deserto, o sábio de valor imortal concedeu uma dádiva.
6.22.42
पशव्यश्चाल्परोगश्च फलमूलरसायुतः।
बहुस्नेहो बहुक्षीरः सुगन्धिर्विविधौषधिः ॥ ६.२२.४२ ॥
Será bom para o gado, com poucas doenças, abundante em frutos, raízes e sucos, rico em gordura e leite, perfumado e cheio de muitas ervas medicinais.
6.22.43
एवमेतैश्च संयुक्तो बहुभिः संयुतो मरुः।
रामस्य वरदानाच्च शिवः पन्था बभूव ह ॥ ६.२२.४३ ॥
Assim, aquele deserto, dotado destas e de muitas outras qualidades, tornou-se um caminho auspicioso pela dádiva de Rāma.
6.22.44
तस्मिन् दग्धे तदा कुक्षौ समुद्रः सरितां पतिः।
राघवं सर्वशास्त्रज्ञमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ६.२२.४४ ॥
Quando aquela região foi queimada, o oceano, senhor dos rios, disse estas palavras a Rāghava, conhecedor de todas as ciências.
6.22.45
अयं सौम्य नलो नाम तनयो विश्वकर्मणः।
पित्रा दत्तवरः श्रीमान् प्रीतिमान् विश्वकर्मणः ॥ ६.२२.४५ ॥
Ó gentil, este é Nala, filho de Viśvakarman; seu pai lhe concedeu uma dádiva. Ele é glorioso e amado por Viśvakarman.
6.22.46
एष सेतुं महोत्साहः करोतु मयि वानरः।
तमहं धारयिष्यामि यथा ह्येष पिता तथा ॥ ६.२२.४६ ॥
Que este vānara de grande vigor construa uma ponte sobre mim; eu a sustentarei como fez o seu pai.
6.22.47
एवमुक्त्वोदधिर्नष्टः समुत्थाय नलस्ततः।
अब्रवीद् वानरश्रेष्ठो वाक्यं रामं महाबलम् ॥ ६.२२.४७ ॥
Tendo dito isso, o oceano desapareceu; então Nala, o melhor dos macacos, levantou-se e falou a Rāma, o poderoso.
6.22.48
अहं सेतुं करिष्यामि विस्तीर्णे मकरालये।
पितुः सामर्थ्यमासाद्य तत्त्वमाह महोदधिः ॥ ६.२२.४८ ॥
Eu construirei uma ponte sobre esta vasta morada dos monstros marinhos. Tendo obtido o poder de seu pai, o grande oceano disse esta verdade.
6.22.49
दण्ड एव वरो लोके पुरुषस्येति मे मतिः।
धिक् क्षमामकृतज्ञेषु सान्त्वं दानमथापि वा ॥ ६.२२.४९ ॥
No mundo, o castigo é o melhor para o homem, essa é a minha opinião. Vergonha para o perdão aos ingratos; nem a conciliação ou a dádiva (lhes servem).
6.22.50
अयं हि सागरो भीमः सेतुकर्मदिदृक्षया।
ददौ दण्डभयाद् गाधं राघवाय महोदधिः ॥ ६.२२.५० ॥
Este terrível oceano, desejando ver a construção da ponte e temendo o castigo, deu a Rāghava (Rāma) terreno firme para atravessar — o grande oceano.
6.22.51
मम मातुर्वरो दत्तो मन्दरे विश्वकर्मणा।
मया तु सदृशः पुत्रस्तव देवि भविष्यति ॥ ६.२२.५१ ॥
No monte Mandara, Viśvakarman concedeu uma dádiva à minha mãe: "Terás um filho igual a mim". Ó deusa, teu filho será como eu.
6.22.52
औरसस्तस्य पुत्रोऽहं सदृशो विश्वकर्मणा।
स्मारितोऽस्म्यहमेतेन तत्त्वमाह महोदधिः।
न चाप्यहमनुक्तो वः प्रब्रूयामात्मनो गुणान् ॥ ६.२२.५२ ॥
Sou seu filho legítimo, igual a Viśvakarman. Lembrado disso, o grande oceano disse a verdade. Sem que me perguntásseis, não falaria das minhas próprias qualidades.
6.22.53
समर्थश्चाप्यहं सेतुं कर्तुं वै वरुणालये।
तस्मादद्यैव बध्नन्तु सेतुं वानरपुङ्गवाः ॥ ६.२२.५३ ॥
Eu também sou capaz de construir uma ponte na morada de Varuṇa, o mar. Portanto, que os melhores dos macacos atem a ponte hoje mesmo.
6.22.54
ततो विसृष्टा रामेण सर्वतो हरिपुङ्गवाः।
उत्पेततुर्महारण्यं हृष्टाः शतसहस्रशः ॥ ६.२२.५४ ॥
Então os melhores dos macacos, enviados por Rāma em todas as direções, saltaram alegres aos milhares de milhares em direção à grande floresta.
6.22.55
ते नगान् नगसंकाशाः शाखामृगगणर्षभाः।
बभञ्जुः पादपांस्तत्र प्रचकर्षुश्च सागरम् ॥ ६.२२.५५ ॥
Semelhantes a montanhas, aqueles touros entre as hostes de macacos das ramagens quebravam ali as árvores e as arrastavam até o oceano.
6.22.56
ते सालैश्चाश्वकर्णैश्च धवैर्वंशैश्च वानराः।
कुटजैरर्जुनैस्तालैस्तिलकैस्तिनिशैरपि ॥ ६.२२.५६ ॥
Aqueles macacos também usaram árvores sāla, aśvakarṇa, dhava e bambu, e kuṭaja, arjuna, palmeiras, tilaka e tiniśa.
6.22.57
बिल्वकैः सप्तपर्णैश्च कर्णिकारैश्च पुष्पितैः।
चूतैश्चाशोकवृक्षैश्च सागरं समपूरयन् ॥ ६.२२.५७ ॥
Com árvores bilva, saptaparṇa, karṇikāra em flor, mangueiras e aśoka, encheram completamente o oceano.
6.22.58
समूलांश्च विमूलांश्च पादपान् हरिसत्तमाः।
इन्द्रकेतूनिवोद्यम्य प्रजह्रुर्वानरास्तरून् ॥ ६.२२.५८ ॥
Os melhores dos macacos ergueram árvores, algumas com raízes e outras arrancadas, como os estandartes de Indra, e as levaram.
6.22.59
तालान् दाडिमगुल्मांश्च नारिकेलविभीतकान्।
करीरान् बकुलान् निम्बान् समाजह्रुरितस्ततः ॥ ६.२२.५९ ॥
Palmeiras, arbustos de romã, cocos e vibhītaka, arbustos karīra, bakula e neem reuniram de um lado e de outro.
6.22.60
हस्तिमात्रान् महाकायाः पाषाणांश्च महाबलाः।
पर्वतांश्च समुत्पाट्य यन्त्रैः परिवहन्ति च ॥ ६.२२.६० ॥
Macacos de grande corpo e grande força arrancavam pedras do tamanho de elefantes e montanhas, e as transportavam com máquinas.
6.22.61
प्रक्षिप्यमाणैरचलैः सहसा जलमुद्धृतम्।
समुत्ससर्प चाकाशमवासर्पत् ततः पुनः ॥ ६.२२.६१ ॥
Quando as montanhas eram lançadas, a água subitamente se ergueu; subiu até o céu e depois voltou a cair.
6.22.62
समुद्रं क्षोभयामासुर्निपतन्तः समन्ततः।
सूत्राण्यन्ये प्रगृह्णन्ति ह्यायतं शतयोजनम् ॥ ६.२२.६२ ॥
Caindo por todos os lados, agitavam o oceano; outros seguravam cordas de medição de cem yojanas de comprimento.
6.22.63
नलश्चक्रे महासेतुं मध्ये नदनदीपतेः।
स तदा क्रियते सेतुर्वानरैर्घोरकर्मभिः ॥ ६.२२.६३ ॥
Nala construiu uma grande ponte no meio do senhor dos rios; e a ponte estava então sendo erguida pelos vānaras de feitos terríveis.
6.22.64
दण्डानन्ये प्रगृह्णन्ति विचिन्वन्ति तथापरे।
वानरैः शतशस्तत्र रामस्याज्ञापुरःसरैः ॥ ६.२२.६४ ॥
Alguns pegavam varas de medição, e outros as procuravam igualmente; ali centenas de vānaras, obedecendo às ordens de Rāma, faziam isso.
6.22.65
मेघाभैः पर्वताभैश्च तृणैः काष्ठैर्बबन्धिरे।
पुष्पिताग्रैश्च तरुभिः सेतुं बघ्नन्ति वानराः ॥ ६.२२.६५ ॥
Semelhantes a nuvens e montanhas, os vānaras o amarravam com capim e madeira; amarravam a ponte com árvores de copas floridas.
6.22.66
पाषाणांश्च गिरिप्रख्यान् गिरीणां शिखराणि च।
दृश्यन्ते परिधावन्तो गृह्य दानवसंनिभाः ॥ ६.२२.६६ ॥
Pedras semelhantes a montanhas e picos de montanhas, agarrados e carregados: viam-se vānaras correndo de um lado para outro, semelhantes a demônios.
6.22.67
शिलानां क्षिप्यमाणानां शैलानां तत्र पात्यताम्।
बभूव तुमुलः शब्दस्तदा तस्मिन् महोदधौ ॥ ६.२२.६७ ॥
Enquanto rochas eram arremessadas e montanhas derrubadas ali, um estrondo tumultuoso ergueu-se sobre aquele grande oceano.
6.22.68
कृतानि प्रथमेनाह्ना योजनानि चतुर्दश।
प्रहृष्टैर्गजसंकाशैस्त्वरमाणैः प्लवङ्गमैः ॥ ६.२२.६८ ॥
No primeiro dia, os macacos jubilosos, semelhantes a elefantes e apressados, concluíram catorze yojanas.
6.22.69
द्वितीयेन तथैवाह्ना योजनानि तु विंशतिः।
कृतानि प्लवगैस्तूर्णं भीमकायैर्महाबलैः ॥ ६.२२.६९ ॥
No segundo dia, igualmente, os macacos de corpos terríveis e grande força construíram rapidamente vinte yojanas.
6.22.70
अह्ना तृतीयेन तथा योजनानि तु सागरे।
त्वरमाणैर्महाकायैरेकविंशतिरेव च ॥ ६.२२.७० ॥
No terceiro dia, igualmente, os macacos apressados de grandes corpos construíram vinte e um yojanas no mar.
6.22.71
चतुर्थेन तथा चाह्ना द्वाविंशतिरथापि वा।
योजनानि महावेगैः कृतानि त्वरितैस्ततः ॥ ६.२२.७१ ॥
No quarto dia, igualmente, os macacos de grande velocidade e pressa construíram vinte e dois yojanas.
6.22.72
पञ्चमेन तथा चाह्ना प्लवगैः क्षिप्रकारिभिः।
योजनानि त्रयोविंशत् सुवेलमधिकृत्य वै ॥ ६.२२.७२ ॥
No quinto dia, igualmente, os macacos de ação rápida construíram vinte e três yojanas, chegando ao monte Suvela.
6.22.73
स वानरवरः श्रीमान् विश्वकर्मात्मजो बली।
बबन्ध सागरे सेतुं यथा चास्य पिता तथा ॥ ६.२२.७३ ॥
Aquele glorioso e poderoso melhor dos macacos, filho de Viśvakarman, construiu uma ponte sobre o oceano, assim como seu pai havia feito.
6.22.74
स नलेन कृतः सेतुः सागरे मकरालये।
शुशुभे सुभगः श्रीमान् स्वातीपथ इवाम्बरे ॥ ६.२२.७४ ॥
A ponte construída por Nala no oceano, morada dos monstros marinhos, brilhava bela e gloriosa, como o caminho de Svāti no céu.
6.22.75
ततो देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च परमर्षयः।
आगम्य गगने तस्थुर्द्रष्टुकामास्तदद्भुतम् ॥ ६.२२.७५ ॥
Então os deuses, junto com os Gandharvas, os Siddhas e os grandes sábios, vieram ao céu e ficaram ali, desejosos de contemplar aquela maravilha.
6.22.76
दशयोजनविस्तीर्णं शतयोजनमायतम्।
ददृशुर्देवगन्धर्वा नलसेतुं सुदुष्करम् ॥ ६.२२.७६ ॥
Os deuses e Gandharvas viram a ponte de Nala, com dez yojanas de largura e cem de comprimento, extremamente difícil de construir.
6.22.77
आप्लवन्तः प्लवन्तश्च गर्जन्तश्च प्लवंगमाः।
तमचिन्त्यमसह्यं च ह्यद्भुतं लोमहर्षणम् ॥ ६.२२.७७ ॥
Os macacos, saltando, pulando e rugindo, contemplaram aquela façanha inconcebível, insuportável, maravilhosa e arrepiante.
6.22.78
ददृशुः सर्वभूतानि सागरे सेतुबन्धनम्।
तानि कोटिसहस्राणि वानराणां महौजसाम् ॥ ६.२२.७८ ॥
Todos os seres viram a construção da ponte sobre o oceano; e aqueles macacos de grande poder somavam milhares de milhões.
6.22.79
बध्नन्तः सागरे सेतुं जग्मुः पारं महोदधेः।
विशालः सुकृतः श्रीमान् सुभूमिः सुसमाहितः ॥ ६.२२.७९ ॥
Construindo a ponte sobre o mar, atravessaram à margem distante do grande oceano. A ponte era ampla, bem feita, esplêndida, de fundação firme e bem unida.
6.22.80
अशोभत महान् सेतुः सीमन्त इव सागरे।
ततः पारे समुद्रस्य गदापाणिर्विभीषणः ॥ ६.२२.८० ॥
Aquela grande ponte brilhava sobre o mar como a risca do cabelo. Então, na margem distante do oceano, Vibhīṣaṇa estava de pé, com a clava na mão.
6.22.81
परेषामभिघातार्थमतिष्ठत् सचिवैः सह।
सुग्रीवस्तु ततः प्राह रामं सत्यपराक्रमम् ॥ ६.२२.८१ ॥
Ficou de pé com seus ministros, pronto para atacar os inimigos. Então Sugrīva falou a Rāma, de verdadeira bravura.
6.22.82
हनूमन्तं त्वमारोह अङ्गदं त्वथ लक्ष्मणः।
अयं हि विपुलो वीर सागरो मकरालयः ॥ ६.२२.८२ ॥
Hanumān, sobe tu, e Aṅgada também, e Lakṣmaṇa. Ó herói, este vasto oceano é morada dos makaras.
6.22.83
वैहायसौ युवामेतौ वानरौ धारयिष्यतः।
अग्रतस्तस्य सैन्यस्य श्रीमान् रामः सलक्ष्मणः ॥ ६.२२.८३ ॥
Vocês dois, macacos que voam, os carregarão. Diante daquele exército ia o glorioso Rāma com Lakṣmaṇa.
6.22.84
जगाम धन्वी धर्मात्मा सुग्रीवेण समन्वितः।
अन्ये मध्येन गच्छन्ति पार्श्वतोऽन्ये प्लवंगमाः ॥ ६.२२.८४ ॥
O arqueiro Rāma, de alma justa, seguiu acompanhado de Sugrīva. Alguns macacos vão pelo meio, outros pelos flancos.
6.22.85
सलिलं प्रपतन्त्यन्ये मार्गमन्ये प्रपेदिरे।
केचिद् वैहायसगताः सुपर्णा इव पुप्लुवुः ॥ ६.२२.८५ ॥
Alguns caíam na água, outros tomavam outro caminho, e alguns avançavam em saltos como os garudas que voam pelo céu.
6.22.86
घोषेण महता घोषं सागरस्य समुच्छ्रितम्।
भीममन्तर्दधे भीमा तरन्ती हरिवाहिनी ॥ ६.२२.८६ ॥
Com aquele grande estrondo, o terrível rugido do oceano agitado foi abafado, enquanto o temível exército de macacos atravessava.
6.22.87
वानराणां हि सा तीर्णा वाहिनी नलसेतुना।
तीरे निविविशे राज्ञो बहुमूलफलोदके ॥ ६.२२.८७ ॥
Aquele exército de macacos, tendo atravessado pela ponte de Nala, acampou na margem para o rei, rica em raízes, frutos e água.
6.22.88
तदद्भुतं राघवकर्म दुष्करं
समीक्ष्य देवाः सह सिद्धचारणैः।
उपेत्य रामं सहसा महर्षिभि-
स्तमभ्यषिञ्चन् सुशुभैर्जलैः पृथक् ॥ ६.२२.८८ ॥
Ao ver aquele feito admirável e difícil do Rāghava, os deuses, junto com os siddhas, os cāraṇas e os grandes sábios, aproximaram-se de repente de Rāma e o ungiram com águas separadas e muito auspiciosas.
6.22.89
जयस्व शत्रून् नरदेव मेदिनीं
ससागरां पालय शाश्वतीः समाः।
इतीव रामं नरदेवसत्कृतं
शुभैर्वचोभिर्विविधैरपूजयन् ॥ ६.२२.८९ ॥
"Ó senhor dos homens, vence os teus inimigos e protege esta terra com os seus oceanos por anos sem fim." Assim, com muitas palavras auspiciosas, os deuses honraram Rāma, que era honrado pelos reis.