Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.24.1
सा वीरसमिती राज्ञा विरराज व्यवस्थिता।
शशिना शुभनक्षत्रा पौर्णमासीव शारदी ॥ ६.२४.१ ॥
Jene Versammlung der Helden, vom König aufgestellt, erstrahlte wie die Vollmondnacht des Herbstes mit dem Mond und den glückverheißenden Sternbildern.
6.24.2
प्रचचाल च वेगेन त्रस्ता चैव वसुंधरा।
पीड्यमाना बलौघेन तेन सागरवर्चसा ॥ ६.२४.२ ॥
Vom Strom jenes Heeres, das den Glanz des Ozeans besaß, bedrängt, zitterte die verängstigte Erde heftig.
6.24.3
ततः शुश्रुवुराक्रुष्टं लङ्कायां काननौकसः।
भेरीमृदङ्गसंघुष्टं तुमुलं लोमहर्षणम् ॥ ६.२४.३ ॥
Da hörten die Waldbewohner in Laṅkā das tosende, haarsträubende Getöse, das von den Trommeln bherī und mṛdaṅga widerhallte.
6.24.4
बभूवुस्तेन घोषेण संहृष्टा हरियूथपाः।
अमृष्यमाणास्तद् घोषं विनेदुर्घोषवत्तरम् ॥ ६.२४.४ ॥
Vom Getöse erfreut, konnten die Anführer der Affenscharen es nicht ertragen und brüllten noch lauter als jener Schall.
6.24.5
राक्षसास्तत् प्लवंगानां शुश्रुवुस्तेऽपि गर्जितम्।
नर्दतामिव दृप्तानां मेघानामम्बरे स्वनम् ॥ ६.२४.५ ॥
Auch die Rākṣasas hörten das Gebrüll jener Affen, gleich dem Dröhnen stolzer Wolken am Himmel.
6.24.6
दृष्ट्वा दाशरथिर्लङ्कां चित्रध्वजपताकिनीम्।
जगाम मनसा सीतां दूूयमानेन चेतसा ॥ ६.२४.६ ॥
Als er Laṅkā sah, geschmückt mit bunten Bannern und Wimpeln, wandte der Sohn Daśarathas in Gedanken sich Sītā zu, das Herz von Kummer gequält.
6.24.7
अत्र सा मृगशावाक्षी रावणेनोपरुध्यते।
अभिभूता ग्रहेणेव लोहिताङ्गेन रोहिणी ॥ ६.२४.७ ॥
Hier wird sie, die Rehäugige, von Rāvaṇa gefangen gehalten, wie Rohiṇī, überwältigt vom rotkörperigen Planeten.
6.24.8
दीर्घमुष्णं च निःश्वस्य समुद्वीक्ष्य च लक्ष्मणम्।
उवाच वचनं वीरस्तत्कालहितमात्मनः ॥ ६.२४.८ ॥
Er seufzte lang und heiß, blickte Lakṣmaṇa aufmerksam an und sprach dann Worte, die ihm in jenem Augenblick dienlich waren.
6.24.9
आलिखन्तीमिवाकाशमुत्थितां पश्य लक्ष्मण।
मनसेव कृतां लङ्कां नगाग्रे विश्वकर्मणा ॥ ६.२४.९ ॥
Sieh, Lakṣmaṇa, Laṅkā, die sich erhebt, als kratze sie am Himmel, wie vom Geist allein auf einem Bergesgipfel von Viśvakarman erschaffen.
6.24.10
विमानैर्बहुभिर्लङ्का संकीर्णा रचिता पुरा।
विष्णोः पदमिवाकाशं छादितं पाण्डुभिर्घनैः ॥ ६.२४.१० ॥
Laṅkā, vor langer Zeit erbaut und gedrängt voll mit vielen Lufttempeln, hat den Himmel, dem Schritt Viṣṇus gleich, von bleichen Wolken bedeckt.
6.24.11
पुष्पितैः शोभिता लङ्का वनैश्चित्ररथोपमैः।
नानापतगसंघुष्टफलपुष्पोपगैः शुभैः ॥ ६.२४.११ ॥
Laṅkā, geschmückt mit blühenden Hainen wie Citrarathas (Kuberas) Park, hallt wider vom Gesang vieler Vögel und trägt Früchte und Blüten.
6.24.12
पश्य मत्तविहंगानि प्रलीनभ्रमराणि च।
कोकिलाकुलखण्डानि दोधवीति शिवोऽनिलः ॥ ६.२४.१२ ॥
Sieh die berauschten Vögel, die verborgenen Bienen und die von Kuckucken erfüllten Haine; der sanfte Wind bewegt sie.
6.24.13
बलं च तत्र विभजच्छास्त्रदृष्टेन कर्मणा ॥ ६.२४.१३ ॥
Dort teilte er das Heer nach der in den Lehrbüchern gelehrten Weise.
6.24.14
शशास कपिसेनां तां बलादादाय वीर्यवान्।
अङ्गदः सह नीलेन तिष्ठेदुरसि दुर्जयः ॥ ६.२४.१४ ॥
Der tapfere Aṅgada übernahm das Affenheer mit Kraft und gab Befehl: der unbezwingliche Aṅgada solle mit Nīla an der Brust des Heeres stehen.
6.24.15
तिष्ठेद् वानरवाहिन्या वानरौघसमावृतः।
आश्रितो दक्षिणं पार्श्वमृषभो नाम वानरः ॥ ६.२४.१५ ॥
Der Affe namens Ṛṣabha, am rechten Flügel des Affenheeres aufgestellt und von Affenscharen umgeben, solle stehen.
6.24.16
गन्धहस्तीव दुर्धर्षस्तरस्वी गन्धमादनः।
तिष्ठेद् वानरवाहिन्याः सव्यं पार्श्वमधिष्ठितः ॥ ६.२४.१६ ॥
Gandhamādana, unbezwingbar wie ein brünstiger Elefant und schnell an Kraft, auf der linken Flanke des Affenheeres aufgestellt, solle stehen.
6.24.17
मूर्ध्नि स्थास्याम्यहं यत्तो लक्ष्मणेन समन्वितः।
जाम्बवांश्च सुषेणश्च वेगदर्शी च वानरः ॥ ६.२४.१७ ॥
Ich selbst werde wachsam, mit Lakṣmaṇa, an der Spitze stehen; ebenso die Affen Jāmbavān, Suṣeṇa und Vegadarśin.
6.24.18
ऋक्षमुख्या महात्मानः कुक्षिं रक्षन्तु ते त्रयः।
जघनं कपिसेनायाः कपिराजोऽभिरक्षतु।
पश्चार्धमिव लोकस्य प्रचेतास्तेजसा वृतः ॥ ६.२४.१८ ॥
Diese drei großherzigen Häuptlinge der Bären sollen den Bauch schützen; der Affenkönig schütze den Nachtrab des Affenheeres, wie Varuṇa, der mit seinem Glanz die hintere Hälfte der Welt umfängt.
6.24.19
सुविभक्तमहाव्यूहा महावानररक्षिता।
अनीकिनी सा विबभौ यथा द्यौः साभ्रसम्प्लवा ॥ ६.२४.१९ ॥
Jenes Heer, in großen Formationen wohlgeordnet und von mächtigen Vānaras beschützt, leuchtete wie der Himmel voller Wolken.
6.24.20
प्रगृह्य गिरिशृङ्गाणि महतश्च महीरुहान्।
आसेदुर्वानरा लङ्कां मिमर्दयिषवो रणे ॥ ६.२४.२० ॥
Gipfel von Bergen und große Bäume aufnehmend, näherten sich die Vānaras Laṅkā, begierig, es im Kampf zu zermalmen.
6.24.22
शिखरैर्विकिरामैनां लङ्कां मुष्टिभिरेव वा।
ततो रामो महातेजाः सुग्रीवमिदमब्रवीत्।
सुविभक्तानि सैन्यानि शुक एष विमुच्यताम् ॥ ६.२४.२२ ॥
"Lasst uns dieses Laṅkā mit Gipfeln zerstreuen, oder auch nur mit den Fäusten." Da sprach der glanzvolle Rāma zu Sugrīva: "Die Heere sind wohlgeordnet; dieser Späher Śuka sei freigelassen."
6.24.23
रामस्य तु वचः श्रुत्वा वानरेन्द्रो महाबलः।
मोचयामास तं दूतं शुकं रामस्य शासनात् ॥ ६.२४.२३ ॥
Als der mächtige Herr der Vānaras Rāmas Wort vernahm, ließ er auf Rāmas Befehl den Boten Śuka freilassen.
6.24.24
मोचितो रामवाक्येन वानरैश्च निपीडितः।
शुकः परमसंत्रस्तो रक्षोधिपमुपागमत् ॥ ६.२४.२४ ॥
Durch Rāmas Wort freigelassen, doch von den Vānaras misshandelt, ging Śuka, zutiefst erschrocken, zum Herrn der Rākṣasas.
6.24.25
रावणः प्रहसन्नेव शुकं वाक्यमुवाच ह।
किमिमौ ते सितौ पक्षौ लूनपक्षश्च दृश्यसे ॥ ६.२४.२५ ॥
Rāvaṇa sprach lachend zu Śuka: "Warum sind diese beiden weißen Flügel da, und warum erscheinst du mit gestutzten Flügeln?"
6.24.26
कच्चिन्नानेकचित्तानां तेषां त्वं वशमागतः।
ततः स भयसंविग्नस्तेन राज्ञाभिचोदितः।
वचनं प्रत्युवाचेदं राक्षसाधिपमुत्तमम् ॥ ६.२४.२६ ॥
Bist du etwa in die Gewalt jener vielgesinnten geraten? Da antwortete er, von Furcht erschüttert und von jenem König angetrieben, dem höchsten Herrn der Rākṣasas diese Worte.
6.24.27
सागरस्योत्तरे तीरेऽब्रुवं ते वचनं तथा।
यथा संदेशमक्लिष्टं सान्त्वयन् श्लक्ष्णया गिरा ॥ ६.२४.२७ ॥
Am nördlichen Ufer des Ozeans sprach ich so zu dir, die Botschaft unverfälscht überbringend und dich mit sanfter Rede beruhigend.
6.24.28
क्रुद्धैस्तैरहमुत्प्लुत्य दृष्टमात्रः प्लवंगमैः।
गृहीतोऽस्म्यपि चारब्धो हन्तुं लोप्तुं च मुष्टिभिः ॥ ६.२४.२८ ॥
Sobald mich die zornigen Affen erblickten, sprangen sie auf, packten mich und begannen, mich mit den Fäusten zu schlagen und zu zerreißen.
6.24.29
न ते संभाषितुं शक्याः सम्प्रश्नोऽत्र न विद्यते।
प्रकृत्या कोपनास्तीक्ष्णा वानरा राक्षसाधिप ॥ ६.२४.२९ ॥
Mit ihnen zu sprechen ist dir nicht möglich, und hier gibt es keinen Raum für Fragen. O Herr der Rākṣasas, Affen sind von Natur aus jähzornig und wild.
6.24.30
स च हन्ता विराधस्य कबन्धस्य खरस्य च।
सुग्रीवसहितो रामः सीतायाः पदमागतः ॥ ६.२४.३० ॥
Er ist der Töter von Virādha, Kabandha und Khara; Rāma ist zusammen mit Sugrīva an den Ort Sītās gekommen.
6.24.31
स कृत्वा सागरे सेतुं तीर्त्वा च लवणोदधिम्।
एष रक्षांसि निर्धूय धन्वी तिष्ठति राघवः ॥ ६.२४.३१ ॥
Nachdem er eine Brücke über den Ozean gebaut und das Salzmeer überquert hat, steht dieser bogenschützende Rāghava da, nachdem er die Rākṣasas vernichtet hat.
6.24.32
ऋक्षवानरसङ्घानामनीकानि सहस्रशः।
गिरिमेघनिकाशानां छादयन्ति वसुंधराम् ॥ ६.२४.३२ ॥
Die Heere der Bär- und Affenscharen, zu Tausenden, Bergen und Wolken gleich, bedecken die Erde.
6.24.33
राक्षसानां बलौघस्य वानरेन्द्रबलस्य च।
नैतयोर्विद्यते संधिर्देवदानवयोरिव ॥ ६.२४.३३ ॥
Zwischen dem gewaltigen Heer der Rākṣasas und dem Heer des Affenkönigs gibt es keinen Waffenstillstand, wie es keinen zwischen Göttern und Dämonen gibt.
6.24.34
पुरा प्राकारमायान्ति क्षिप्रमेकतरं कुरु।
सीतां चास्मै प्रयच्छाशु युद्धं वापि प्रदीयताम् ॥ ६.२४.३४ ॥
Sie nähern sich schon dem Wall; wähle rasch eines von beiden: Gib Sītā ihm sogleich zurück, oder biete den Kampf an.
6.24.35
शुकस्य वचनं श्रुत्वा रावणो वाक्यमब्रवीत्।
रोषसंरक्तनयनो निर्दहन्निव चक्षुषा ॥ ६.२४.३५ ॥
Als Rāvaṇa die Worte Śukas gehört hatte, sprach er, die Augen von Zorn gerötet, als wollte er mit seinem Blick verbrennen, diese Worte.
6.24.36
यदि मां प्रति युद्धेरन् देवगन्धर्वदानवाः।
नैव सीतां प्रदास्यामि सर्वलोकभयादपि ॥ ६.२४.३६ ॥
Selbst wenn Götter, Gandharvas und Dämonen gegen mich Krieg führten, werde ich Sītā nicht geben, nicht einmal aus Furcht vor allen Welten.
6.24.37
कदा समभिधावन्त मामका राघवं शराः।
वसन्ते पुष्पितं मत्ता भ्रमरा इव पादपम् ॥ ६.२४.३७ ॥
Wann werden meine Pfeile auf Rāghava (Rāma) losstürmen, wie berauschte Bienen im Frühling auf einen blühenden Baum?
6.24.38
कदा शोणितदिग्धाङ्गं दीप्तैः कार्मुकविच्युतैः।
शरैरादीपयिष्यामि उल्काभिरिव कुञ्जरम् ॥ ६.२४.३८ ॥
Wann werde ich ihn, mit blutbesudelten Gliedern, mit glühenden, von meinem Bogen abgeschossenen Pfeilen in Brand setzen, wie man einen Elefanten mit Fackeln entzündet?
6.24.39
तच्चास्य बलमादास्ये बलेन महता वृतः।
ज्योतिषामिव सर्वेषां प्रभामुद्यन् दिवाकरः ॥ ६.२४.३९ ॥
Umgeben von einem gewaltigen Heer werde ich ihm seine Kraft nehmen, wie die aufgehende Sonne den Glanz aller Lichter verdrängt.
6.24.40
सागरस्येव मे वेगो मारुतस्येव मे बलम्।
न च दाशरथिर्वेद तेन मां योद्धुमिच्छति ॥ ६.२४.४० ॥
Wie das Meer ist meine Wucht, wie der Wind meine Stärke; der Sohn Daśarathas weiß das nicht, darum will er mit mir kämpfen.
6.24.41
न मे तूणीशयान् बाणान् सविषानिव पन्नगान्।
रामः पश्यति संग्रामे तेन मां योद्धुमिच्छति ॥ ६.२४.४१ ॥
Rāma hat die in meinem Köcher liegenden Pfeile nicht im Kampf gesehen, die wie giftige Schlangen sind; darum will er mit mir kämpfen.
6.24.42
न जानाति पुरा वीर्यं मम युद्धे स राघवः।
मम चापमयीं वीणां शरकोणैः प्रवादिताम् ॥ ६.२४.४२ ॥
Dieser Rāghava kennt meine Tapferkeit im Kampf noch nicht; meine Vīṇā aus dem Bogen wird mit Pfeil-Plektren gespielt.
6.24.43
ज्याशब्दतुमुलां घोरामार्तगीतमहास्वनाम्।
नाराचतलसंनादां नदीमहितवाहिनीम्।
अवगाह्य महारङ्गं वादयिष्याम्यहं रणे ॥ ६.२४.४३ ॥
Ich tauche in diese große Bühne ein, tosend vom Schwirren der Bogensehne, schrecklich, mit dem gewaltigen Klang eines Klagegesangs, widerhallend vom Echo der Pfeilsehnen, mit einem Heer als Strom; im Kampf werde ich spielen.
6.24.44
न वासवेनापि सहस्रचक्षुषा
युद्धेऽस्मि शक्यो वरुणेन वा स्वयम्।
यमेन वा धर्षयितुं शराग्निना
महाहवे वैश्रवणेन वा पुनः ॥ ६.२४.४४ ॥
Weder Vāsava, der Tausendäugige, noch Varuṇa selbst können mich im Kampf überwinden; weder Yama mit dem Feuer seiner Pfeile noch Vaiśravaṇa in der großen Schlacht vermögen mich zu bezwingen.