வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.24.1
सा वीरसमिती राज्ञा विरराज व्यवस्थिता।
शशिना शुभनक्षत्रा पौर्णमासीव शारदी ॥ ६.२४.१ ॥
அரசனால் நிறுத்தப்பட்ட அந்த வீரர்களின் படை, சந்திரனோடும் சுபமான நட்சத்திரங்களோடும் கூடிய சரத் கால பௌர்ணமி இரவைப் போல் பிரகாசித்தது.
6.24.2
प्रचचाल च वेगेन त्रस्ता चैव वसुंधरा।
पीड्यमाना बलौघेन तेन सागरवर्चसा ॥ ६.२४.२ ॥
கடலின் பிரகாசம் கொண்ட அந்தப் படையின் வெள்ளத்தால் அழுத்தப்பட்ட பூமி அச்சத்தோடு வேகமாக நடுங்கியது.
6.24.3
ततः शुश्रुवुराक्रुष्टं लङ्कायां काननौकसः।
भेरीमृदङ्गसंघुष्टं तुमुलं लोमहर्षणम् ॥ ६.२४.३ ॥
பின்பு காட்டில் வாழும் குரங்குகள் லங்கையில் பேரிகைகளும் மிருதங்கங்களும் முழங்கும், கலகலப்பான, மயிர்சிலிர்க்கச் செய்யும் அந்த ஆரவாரத்தைக் கேட்டன.
6.24.4
बभूवुस्तेन घोषेण संहृष्टा हरियूथपाः।
अमृष्यमाणास्तद् घोषं विनेदुर्घोषवत्तरम् ॥ ६.२४.४ ॥
அந்த ஆரவாரத்தால் குரங்குத் தலைவர்கள் மகிழ்ச்சியடைந்தனர்; அதைப் பொறுக்க முடியாமல் அந்த ஒலியை விட உரத்து முழங்கினர்.
6.24.5
राक्षसास्तत् प्लवंगानां शुश्रुवुस्तेऽपि गर्जितम्।
नर्दतामिव दृप्तानां मेघानामम्बरे स्वनम् ॥ ६.२४.५ ॥
ராட்சதர்களும் அந்தக் குரங்குகளின் கர்ஜனையைக் கேட்டனர்; வானத்தில் கர்ஜிக்கும் செருக்கான மேகங்களின் முழக்கம் போல் அது ஒலித்தது.
6.24.6
दृष्ट्वा दाशरथिर्लङ्कां चित्रध्वजपताकिनीम्।
जगाम मनसा सीतां दूूयमानेन चेतसा ॥ ६.२४.६ ॥
பல வண்ணக் கொடிகளாலும் பதாகைகளாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட லங்கையைக் கண்ட தசரதனின் மகன் ராமன், வேதனையுற்ற மனத்தோடு மனதால் சீதையை நினைத்தான்.
6.24.7
अत्र सा मृगशावाक्षी रावणेनोपरुध्यते।
अभिभूता ग्रहेणेव लोहिताङ्गेन रोहिणी ॥ ६.२४.७ ॥
மான்விழி கொண்ட அவள் இங்கே இராவணனால் சிறைப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறாள்; செம்மேனிக் கோளால் பீடிக்கப்பட்ட ரோகிணியைப் போல.
6.24.8
दीर्घमुष्णं च निःश्वस्य समुद्वीक्ष्य च लक्ष्मणम्।
उवाच वचनं वीरस्तत्कालहितमात्मनः ॥ ६.२४.८ ॥
நீண்ட சூடான பெருமூச்செறிந்து, இலக்குவனை உற்று நோக்கி, அந்த வீரன் அக்காலத்தில் தனக்கு நலம் தரும் சொற்களைச் சொன்னான்.
6.24.9
आलिखन्तीमिवाकाशमुत्थितां पश्य लक्ष्मण।
मनसेव कृतां लङ्कां नगाग्रे विश्वकर्मणा ॥ ६.२४.९ ॥
இலக்குவா, வானைக் கீறுவது போல் எழுந்து நிற்கும் இலங்கையைப் பார். மலைமுடியில் விஸ்வகர்மா மனதாலேயே படைத்ததுபோல் அது உள்ளது.
6.24.10
विमानैर्बहुभिर्लङ्का संकीर्णा रचिता पुरा।
विष्णोः पदमिवाकाशं छादितं पाण्डुभिर्घनैः ॥ ६.२४.१० ॥
பல விமானங்களால் நெருக்கமாக அமைக்கப்பட்ட இலங்கை, முற்காலத்தில் கட்டப்பட்டது; விஷ்ணுவின் பாதம் போன்ற வானை வெளிறிய முகில்கள் மூடியிருக்கின்றன.
6.24.11
पुष्पितैः शोभिता लङ्का वनैश्चित्ररथोपमैः।
नानापतगसंघुष्टफलपुष्पोपगैः शुभैः ॥ ६.२४.११ ॥
பூத்துக்குலுங்கும் இலங்கை, சித்ரரதனின் (குபேரனின்) சோலைகளைப் போன்ற வனங்களால் அழகு பெற்றது; பல பறவைகளின் ஒலியால் நிறைந்து, கனிகளும் மலர்களும் கொண்டு விளங்குகிறது.
6.24.12
पश्य मत्तविहंगानि प्रलीनभ्रमराणि च।
कोकिलाकुलखण्डानि दोधवीति शिवोऽनिलः ॥ ६.२४.१२ ॥
பார், களித்த பறவைகளையும், மறைந்திருக்கும் வண்டுகளையும், குயில்களால் நிறைந்த சோலைகளையும்; இனிய காற்று அவற்றை அசைக்கிறது.
6.24.13
बलं च तत्र विभजच्छास्त्रदृष्टेन कर्मणा ॥ ६.२४.१३ ॥
அங்கே சாஸ்திரத்தில் கண்ட முறைப்படி படையைப் பிரித்து.
6.24.14
शशास कपिसेनां तां बलादादाय वीर्यवान्।
अङ्गदः सह नीलेन तिष्ठेदुरसि दुर्जयः ॥ ६.२४.१४ ॥
வீரியவானான அங்கதன் அந்த வானரப் படையை வலிமையுடன் ஒருங்கிணைத்து ஆணையிட்டான்; வெல்ல முடியாத அங்கதன் நீலனுடன் படையின் மார்பில் நிற்கட்டும்.
6.24.15
तिष्ठेद् वानरवाहिन्या वानरौघसमावृतः।
आश्रितो दक्षिणं पार्श्वमृषभो नाम वानरः ॥ ६.२४.१५ ॥
வானரப் படையின் வலது பக்கத்தில் நின்று வானரக் கூட்டங்களால் சூழப்பட்ட ரிஷபன் என்ற வானரன் நிற்கட்டும்.
6.24.16
गन्धहस्तीव दुर्धर्षस्तरस्वी गन्धमादनः।
तिष्ठेद् वानरवाहिन्याः सव्यं पार्श्वमधिष्ठितः ॥ ६.२४.१६ ॥
மதயானையைப் போல் அடக்க முடியாதவனும் வேகமுள்ளவனுமான கந்தமாதனன், வானரப் படையின் இடது பக்கத்தில் நிற்கட்டும்.
6.24.17
मूर्ध्नि स्थास्याम्यहं यत्तो लक्ष्मणेन समन्वितः।
जाम्बवांश्च सुषेणश्च वेगदर्शी च वानरः ॥ ६.२४.१७ ॥
நான் லட்சுமணனுடன் படையின் தலைமையில் விழிப்புடன் நிற்பேன்; ஜாம்பவான், சுஷேணன், வேகதர்சி என்ற வானரர்களும் நிற்பர்.
6.24.18
ऋक्षमुख्या महात्मानः कुक्षिं रक्षन्तु ते त्रयः।
जघनं कपिसेनायाः कपिराजोऽभिरक्षतु।
पश्चार्धमिव लोकस्य प्रचेतास्तेजसा वृतः ॥ ६.२४.१८ ॥
ஆற்றல்மிக்க கரடித் தலைவர்கள் மூவரும் அதன் வயிற்றுப் பகுதியைக் காக்கட்டும்; வானர அரசன் படையின் பின்புறத்தைக் காக்கட்டும், உலகின் பின்பாதியை தன் ஒளியால் சூழ்ந்த வருணனைப் போல்.
6.24.19
सुविभक्तमहाव्यूहा महावानररक्षिता।
अनीकिनी सा विबभौ यथा द्यौः साभ्रसम्प्लवा ॥ ६.२४.१९ ॥
நன்கு அமைக்கப்பட்ட பெரிய வியூகங்களுடன், பெரிய வானரர்களால் காக்கப்பட்ட அந்தப் படை மேகங்கள் நிறைந்த வானம் போல் ஒளிர்ந்தது.
6.24.20
प्रगृह्य गिरिशृङ्गाणि महतश्च महीरुहान्।
आसेदुर्वानरा लङ्कां मिमर्दयिषवो रणे ॥ ६.२४.२० ॥
மலைச் சிகரங்களையும் பெரிய மரங்களையும் ஏந்திக்கொண்டு, போரில் லங்கையை நசுக்க விரும்பிய வானரர்கள் அதை நெருங்கினர்.
6.24.22
शिखरैर्विकिरामैनां लङ्कां मुष्टिभिरेव वा।
ततो रामो महातेजाः सुग्रीवमिदमब्रवीत्।
सुविभक्तानि सैन्यानि शुक एष विमुच्यताम् ॥ ६.२४.२२ ॥
"சிகரங்களால் இந்த லங்கையைச் சிதறடிப்போம், அல்லது முஷ்டிகளாலேயே." பின்னர் மகாதேஜஸ்வியான ராமன் சுக்ரீவனிடம் இவ்வாறு கூறினார்: "படைகள் நன்கு பிரிக்கப்பட்டுள்ளன; இந்த சுகனை விடுவிக்கட்டும்."
6.24.23
रामस्य तु वचः श्रुत्वा वानरेन्द्रो महाबलः।
मोचयामास तं दूतं शुकं रामस्य शासनात् ॥ ६.२४.२३ ॥
ராமனின் சொல்லைக் கேட்ட மகாபலமுள்ள வானரராஜன், ராமனின் கட்டளைப்படி அந்தத் தூதனான சுகனை விடுவித்தான்.
6.24.24
मोचितो रामवाक्येन वानरैश्च निपीडितः।
शुकः परमसंत्रस्तो रक्षोधिपमुपागमत् ॥ ६.२४.२४ ॥
ராமனின் சொல்லால் விடுவிக்கப்பட்டும், வானரர்களால் துன்புறுத்தப்பட்டும், மிகவும் அஞ்சி சுகன் அரக்கர் தலைவனிடம் சென்றான்.
6.24.25
रावणः प्रहसन्नेव शुकं वाक्यमुवाच ह।
किमिमौ ते सितौ पक्षौ लूनपक्षश्च दृश्यसे ॥ ६.२४.२५ ॥
ராவணன் சிரித்துக்கொண்டே சுகனிடம் கூறினான்: "உன் இந்த வெண்மையான இரு இறக்கைகள் ஏன்? நீ இறக்கை வெட்டப்பட்டவன் போல் தோன்றுகிறாயே?"
6.24.26
कच्चिन्नानेकचित्तानां तेषां त्वं वशमागतः।
ततः स भयसंविग्नस्तेन राज्ञाभिचोदितः।
वचनं प्रत्युवाचेदं राक्षसाधिपमुत्तमम् ॥ ६.२४.२६ ॥
அவர்கள் பல மனம் கொண்டவர்கள்; நீ அவர்கள் வசப்பட்டாயா? அப்போது பயத்தால் நடுங்கியவனாக, அரசனால் தூண்டப்பட்டு, அந்த உயர்ந்த ராட்சசத் தலைவனுக்கு இவ்வாறு பதில் கூறினான்.
6.24.27
सागरस्योत्तरे तीरेऽब्रुवं ते वचनं तथा।
यथा संदेशमक्लिष्टं सान्त्वयन् श्लक्ष्णया गिरा ॥ ६.२४.२७ ॥
கடலின் வடக்குக் கரையில் நான் உன்னிடம் இவ்வாறே சொன்னேன்; செய்தியை மாற்றாமல், இனிய சொல்லால் சமாதானப்படுத்தி.
6.24.28
क्रुद्धैस्तैरहमुत्प्लुत्य दृष्टमात्रः प्लवंगमैः।
गृहीतोऽस्म्यपि चारब्धो हन्तुं लोप्तुं च मुष्टिभिः ॥ ६.२४.२८ ॥
கோபமுற்ற அந்தக் குரங்குகள் என்னைக் கண்டவுடனேயே பாய்ந்து பிடித்தன; முஷ்டிகளால் அடித்துக் கிழிக்கவும் தொடங்கின.
6.24.29
न ते संभाषितुं शक्याः सम्प्रश्नोऽत्र न विद्यते।
प्रकृत्या कोपनास्तीक्ष्णा वानरा राक्षसाधिप ॥ ६.२४.२९ ॥
அவர்களிடம் உன்னால் பேசவே முடியாது; இங்கே விசாரணைக்கு இடமில்லை. ராட்சசத் தலைவனே, குரங்குகள் இயல்பிலேயே கோபமும் உக்கிரமும் கொண்டவை.
6.24.30
स च हन्ता विराधस्य कबन्धस्य खरस्य च।
सुग्रीवसहितो रामः सीतायाः पदमागतः ॥ ६.२४.३० ॥
அவர் விராதனையும், கபந்தனையும், கரனையும் கொன்றவர்; சுக்ரீவனுடன் கூடிய ராமன் சீதையின் இடத்திற்கு வந்துவிட்டார்.
6.24.31
स कृत्वा सागरे सेतुं तीर्त्वा च लवणोदधिम्।
एष रक्षांसि निर्धूय धन्वी तिष्ठति राघवः ॥ ६.२४.३१ ॥
அவர் கடலில் பாலம் அமைத்து உப்புக் கடலைக் கடந்தார்; வில்லேந்திய ராகவன் ராட்சசர்களை அழித்து இங்கே நிற்கிறார்.
6.24.32
ऋक्षवानरसङ्घानामनीकानि सहस्रशः।
गिरिमेघनिकाशानां छादयन्ति वसुंधराम् ॥ ६.२४.३२ ॥
கரடிகளும் குரங்குகளும் கொண்ட கூட்டங்களின் படைகள் ஆயிரக்கணக்கில், மலைகளையும் மேகங்களையும் போன்று, பூமியை மூடுகின்றன.
6.24.33
राक्षसानां बलौघस्य वानरेन्द्रबलस्य च।
नैतयोर्विद्यते संधिर्देवदानवयोरिव ॥ ६.२४.३३ ॥
அரக்கர்களின் பெரும் படைக்கும் வானரத் தலைவனின் படைக்கும் இடையே, தேவர்களுக்கும் தானவர்களுக்கும் இடையில் இருப்பது போல், எவ்வித சமாதானமும் இல்லை.
6.24.34
पुरा प्राकारमायान्ति क्षिप्रमेकतरं कुरु।
सीतां चास्मै प्रयच्छाशु युद्धं वापि प्रदीयताम् ॥ ६.२४.३४ ॥
அவர்கள் கோட்டைச் சுவரை நெருங்கி வந்துவிட்டனர்; இவற்றில் ஒன்றை விரைவில் தேர்ந்தெடு — உடனே சீதையை அவனுக்குக் கொடு, அல்லது போரை எதிர்கொள்.
6.24.35
शुकस्य वचनं श्रुत्वा रावणो वाक्यमब्रवीत्।
रोषसंरक्तनयनो निर्दहन्निव चक्षुषा ॥ ६.२४.३५ ॥
சுகனின் சொற்களைக் கேட்ட ராவணன், கோபத்தால் சிவந்த கண்களுடன், தன் பார்வையால் எரிப்பவன் போல் இந்தச் சொல்லைச் சொன்னான்.
6.24.36
यदि मां प्रति युद्धेरन् देवगन्धर्वदानवाः।
नैव सीतां प्रदास्यामि सर्वलोकभयादपि ॥ ६.२४.३६ ॥
தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் தானவர்களும் என்னோடு போரிட்டாலும், எல்லா உலகங்களின் அச்சத்தாலும் கூட நான் சீதையை ஒப்படைக்க மாட்டேன்.
6.24.37
कदा समभिधावन्त मामका राघवं शराः।
वसन्ते पुष्पितं मत्ता भ्रमरा इव पादपम् ॥ ६.२४.३७ ॥
என் அம்புகள் எப்போது ராகவன் (ராமன்) மீது பாயும்? வசந்தத்தில் மதம்கொண்ட வண்டுகள் பூத்த மரத்தின் மீது பாய்வது போல்.
6.24.38
कदा शोणितदिग्धाङ्गं दीप्तैः कार्मुकविच्युतैः।
शरैरादीपयिष्यामि उल्काभिरिव कुञ्जरम् ॥ ६.२४.३८ ॥
எப்போது நான் வில்லிலிருந்து விடுபட்ட ஒளிரும் அம்புகளால், இரத்தத்தில் தோய்ந்த அவனது உடலை, தீப்பந்தங்களால் யானையை எரிப்பது போல் எரித்துவிடுவேன்?
6.24.39
तच्चास्य बलमादास्ये बलेन महता वृतः।
ज्योतिषामिव सर्वेषां प्रभामुद्यन् दिवाकरः ॥ ६.२४.३९ ॥
பெரும் படையால் சூழப்பட்டு நான் அவனது வலிமையைக் கவர்வேன்; எல்லா ஒளிகளின் ஒளியையும் உதிக்கும் சூரியன் போல.
6.24.40
सागरस्येव मे वेगो मारुतस्येव मे बलम्।
न च दाशरथिर्वेद तेन मां योद्धुमिच्छति ॥ ६.२४.४० ॥
கடலைப் போல் என் வேகம், காற்றைப் போல் என் வலிமை; தசரதன் மகன் இதை அறியவில்லை, அதனால்தான் என்னுடன் போரிட விரும்புகிறான்.
6.24.41
न मे तूणीशयान् बाणान् सविषानिव पन्नगान्।
रामः पश्यति संग्रामे तेन मां योद्धुमिच्छति ॥ ६.२४.४१ ॥
என் அம்பறாத்தூணியில் கிடக்கும் விஷம் கொண்ட பாம்புகள் போன்ற அம்புகளை ராமன் போரில் காணவில்லை; அதனால்தான் என்னுடன் போரிட விரும்புகிறான்.
6.24.42
न जानाति पुरा वीर्यं मम युद्धे स राघवः।
मम चापमयीं वीणां शरकोणैः प्रवादिताम् ॥ ६.२४.४२ ॥
அந்த ராகவன் போரில் முன்பு என் வீரத்தை அறியவில்லை; என் வில்லாகிய வீணை, அம்புகளாகிய கோல்களால் மீட்டப்பட்டது.
6.24.43
ज्याशब्दतुमुलां घोरामार्तगीतमहास्वनाम्।
नाराचतलसंनादां नदीमहितवाहिनीम्।
अवगाह्य महारङ्गं वादयिष्याम्यहं रणे ॥ ६.२४.४३ ॥
நாண் ஒலியால் கலங்கி, பயங்கரமாய், துன்பக் கீதம் போன்ற பெரும் ஒலியுடன், அம்பு-நாண்களின் எதிரொலியால் முழங்கி, ஆற்றைப் போன்ற படை ஓட்டமுள்ள இந்தப் பெரிய அரங்கில் நுழைந்து போரில் நான் இசைப்பேன்.
6.24.44
न वासवेनापि सहस्रचक्षुषा
युद्धेऽस्मि शक्यो वरुणेन वा स्वयम्।
यमेन वा धर्षयितुं शराग्निना
महाहवे वैश्रवणेन वा पुनः ॥ ६.२४.४४ ॥
ஆயிரங்கண்ணனான வாசவனாலும், வருணனாலும் போரில் நானே வெல்லப்படக் கூடியவனல்ல; யமனாலும் அம்பு நெருப்பினால் அடக்கப்பட முடியாது, மகாப் போரில் வைசிரவணனாலும் (குபேரனாலும்) அப்படியே.