Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.29.1
शुकेन तु समादिष्टान् दृष्ट्वा स हरियूथपान्।
लक्ष्मणं च महावीर्यं भुजं रामस्य दक्षिणम् ॥ ६.२९.१ ॥
Nachdem er die von Śuka gewiesenen Anführer der Affenscharen gesehen hatte, Lakṣmaṇa von großer Tapferkeit und Rāmas rechten Arm,
6.29.2
समीपस्थं च रामस्य भ्रातरं च विभीषणम्।
सर्ववानरराजं च सुग्रीवं भीमविक्रमम् ॥ ६.२९.२ ॥
und Vibhīṣaṇa, Rāmas Bruder, der in der Nähe stand, und Sugrīva, den König aller Affen, von furchtbarer Tapferkeit.
6.29.3
अङ्गदं चापि बलिनं वज्रहस्तात्मजात्मजम्।
हनूमन्तं च विक्रान्तं जाम्बवन्तं च दुर्जयम् ॥ ६.२९.३ ॥
und den mächtigen Aṅgada, Enkel des Sohnes von Vajrahasta, den tapferen Hanumān und den unbesiegbaren Jāmbavān.
6.29.4
सुषेणं कुमुदं नीलं नलं च प्लवगर्षभम्।
गजं गवाक्षं शरभं मैन्दं च द्विविदं तथा ॥ ६.२९.४ ॥
Suṣeṇa, Kumuda, Nīla, Nala, den besten der Springer, Gaja, Gavākṣa, Śarabha, Maindа und ebenso Dvivida.
6.29.5
किंचिदाविग्नहृदयो जातक्रोधश्च रावणः।
भर्त्सयामास तौ वीरौ कथान्ते शुकसारणौ ॥ ६.२९.५ ॥
Rāvaṇa, dessen Herz etwas beunruhigt war und in dem der Zorn erwachte, tadelte am Ende ihres Berichts die beiden Helden Śuka und Sāraṇa.
6.29.6
अधोमुखौ तौ प्रणतावब्रवीच्छुकसारणौ।
रोषगद्गदया वाचा संरब्धं परुषं तथा ॥ ६.२९.६ ॥
Mit gesenkten Gesichtern verneigten sich die beiden, Śuka und Sāraṇa, tief und sprachen mit von Zorn erstickter Stimme, aufgewühlt und hart.
6.29.7
न तावत् सदृशं नाम सचिवैरुपजीविभिः।
विप्रियं नृपतेर्वक्तुं निग्रहे प्रग्रहे प्रभोः ॥ ६.२९.७ ॥
Es geziemt sich nicht für dienende Minister, dem König unangenehme Worte zu sagen, ob er straft oder gewährt; das ist das Vorrecht des Herrn.
6.29.8
रिपूणां प्रतिकूलानां युद्धार्थमभिवर्तताम्।
उभाभ्यां सदृशं नाम वक्तुमप्रस्तवे स्तवम् ॥ ६.२९.८ ॥
Während Feinde zum Kampf heranrücken, ist es für euch beide nicht angemessen, zur Unzeit Lob auszusprechen.
6.29.9
आचार्या गुरवो वृद्धा वृथा वां पर्युपासिताः।
सारं यद् राजशास्त्राणामनुजीव्यं न गृह्यते ॥ ६.२९.९ ॥
Lehrer, Ältere und Greise wurden von euch vergeblich bedient, denn ihr habt nicht das Wesen der Königswissenschaft erfasst, von dem man lebt.
6.29.10
गृहीतो वा न विज्ञातो भारोऽज्ञानस्य वाह्यते।
ईदृशैः सचिवैर्युक्तो मूर्खैर्दिष्ट्या धराम्यहम् ॥ ६.२९.१० ॥
Eine Last, die nicht ergriffen und nicht verstanden wird, wird als Last der Unwissenheit getragen; doch obwohl mit solchen törichten Ministern verbunden, trage ich sie glücklicherweise.
6.29.11
किं नु मृत्योर्भयं नास्ति मां वक्तुं परुषं वचः।
यस्य मे शासतो जिह्वा प्रयच्छति शुभाशुभम् ॥ ६.२९.११ ॥
Fürchtet ihr denn den Tod nicht, dass ihr mir harte Worte sagt, mir, dessen Zunge, während ich regiere, Gutes und Böses zuteilt?
6.29.12
अप्येव दहनं स्पृष्ट्वा वने तिष्ठन्ति पादपाः।
राजदण्डपरामृष्टास्तिष्ठन्ते नापराधिनः ॥ ६.२९.१२ ॥
Im Wald stehen Bäume auch dann noch, wenn das Feuer sie berührt; doch die Schuldigen, von des Königs Stab berührt, bestehen nicht.
6.29.13
हन्यामहं त्विमौ पापौ शत्रुपक्षप्रशंसिनौ।
यदि पूर्वोपकारैर्मे क्रोधो न मृदुतां व्रजेत् ॥ ६.२९.१३ ॥
Ich würde diese beiden Sünder töten, die die feindliche Seite preisen, wenn mein Zorn nicht durch die früheren Wohltaten mild geworden wäre.
6.29.14
अपध्वंसत नश्यध्वं संनिकर्षादितो मम।
नहि वां हन्तुमिच्छामि स्मराम्युपकृतानि वाम्।
हतावेव कृतघ्नौ द्वौ मयि स्नेहपराङ्मुखौ ॥ ६.२९.१४ ॥
Verschwindet! Geht fort aus meiner Nähe! Ich will euch beide nicht töten, denn ich erinnere mich an die Dienste, die ihr mir erwiesen habt. Doch diese beiden Undankbaren, die sich von meiner Zuneigung abgewandt haben, sind schon erschlagen.
6.29.15
एवमुक्तौ तु सव्रीडौ तौ दृष्ट्वा शुकसारणौ।
रावणं जयशब्देन प्रतिनन्द्याभिनिःसृतौ ॥ ६.२९.१५ ॥
So angesprochen, gingen die beschämten Śuka und Sāraṇa hinaus, nachdem sie Rāvaṇa mit Siegesrufen gegrüßt hatten.
6.29.16
अब्रवीच्च दशग्रीवः समीपस्थं महोदरम्।
उपस्थापय मे शीघ्रं चारानिति निशाचरः।
महोदरस्तथोक्तस्तु शीघ्रमाज्ञापयच्चरान् ॥ ६.२९.१६ ॥
Da sprach Rāvaṇa, der Zehnhalsige, zu Mahodara, der in der Nähe stand: "Bring sogleich die Spione vor mich." So angesprochen, gab Mahodara sofort den Befehl, die Spione herbeizurufen.
6.29.17
ततश्चाराः संत्वरिताः प्राप्ताः पार्थिवशासनात्।
उपस्थिताः प्राञ्जलयो वर्धयित्वा जयाशिषः ॥ ६.२९.१७ ॥
Dann kamen die Spione auf des Königs Befehl eilends herbei, traten mit gefalteten Händen vor und segneten ihn mit Glückwünschen zum Sieg.
6.29.18
तानब्रवीत् ततो वाक्यं रावणो राक्षसाधिपः।
चारान् प्रत्यायिकान् शूरान् धीरान् विगतसाध्वसान् ॥ ६.२९.१८ ॥
Da sprach Rāvaṇa, der Herr der Rākṣasa, diese Worte zu den Spionen — vertrauenswürdig, tapfer, standhaft und furchtlos.
6.29.19
इतो गच्छत रामस्य व्यवसायं परीक्षितुम्।
मन्त्रेष्वभ्यन्तरा येऽस्य प्रीत्या तेन समागताः ॥ ६.२९.१९ ॥
Geht von hier und prüft Rāmas Entschluss. Erkundet, wer zu seinen engsten Beratern gehört und wer ihm aus Zuneigung beigetreten ist.
6.29.20
कथं स्वपिति जागर्ति किमद्य च करिष्यति।
विज्ञाय निपुणं सर्वमागन्तव्यमशेषतः ॥ ६.२९.२० ॥
Wie schläft er, wie erwacht er, und was wird er heute tun? Nachdem ihr all dies genau erfahren habt, müsst ihr vollständig zurückkehren.
6.29.21
चारेण विदितः शत्रुः पण्डितैर्वसुधाधिपैः।
युद्धे स्वल्पेन यत्नेन समासाद्य निरस्यते ॥ ६.२९.२१ ॥
Ein durch Spione bekannter Feind wird von weisen Königen im Kampf mit geringer Mühe besiegt, sobald man ihm nahe gekommen ist.
6.29.22
चारास्तु ते तथेत्युक्त्वा प्रहृष्टा राक्षसेश्वरम्।
शार्दूलमग्रतः कृत्वा ततश्चक्रुः प्रदक्षिणम् ॥ ६.२९.२२ ॥
Da sprachen jene Späher: »So sei es«, freudig erregt, stellten den Herrn der Rākṣasas wie einen Tiger vor sich und umschritten ihn, ihn zur Rechten haltend.
6.29.23
ततस्तं तु महात्मानं चारा राक्षससत्तमम्।
कृत्वा प्रदक्षिणं जग्मुर्यत्र रामः सलक्ष्मणः ॥ ६.२९.२३ ॥
Dann umschritten jene Späher jenen großherzigen Besten der Rākṣasas und gingen dorthin, wo Rāma mit Lakṣmaṇa war.
6.29.24
ते सुवेलस्य शैलस्य समीपे रामलक्ष्मणौ।
प्रच्छन्ना ददृशुर्गत्वा ससुग्रीवविभीषणौ ॥ ६.२९.२४ ॥
Verborgen dorthin gegangen, sahen sie Rāma und Lakṣmaṇa nahe dem Berg Suvela, zusammen mit Sugrīva und Vibhīṣaṇa.
6.29.25
प्रेक्षमाणाश्चमूं तां च बभूवुर्भयविह्वलाः।
ते तु धर्मात्मना दृष्टा राक्षसेन्द्रेण राक्षसाः ॥ ६.२९.२५ ॥
Als sie jenes Heer betrachteten, wurden sie von Furcht überwältigt; und sie wurden vom Herrn der Rākṣasas, dem Rechtschaffenen, erblickt.
6.29.26
विभीषणेन तत्रस्था निगृहीता यदृच्छया।
शार्दूलो ग्राहितस्त्वेकः पापोऽयमिति राक्षसः ॥ ६.२९.२६ ॥
Dort stehend wurden sie zufällig von Vibhīṣaṇa ergriffen. In der Meinung 'dieser ist böse', ließ ein Rākṣasa einen Tiger fangen.
6.29.27
मोचितः सोऽपि रामेण वध्यमानः प्लवंगमैः।
आनृशंस्येन रामेण मोचिता राक्षसाः परे ॥ ६.२९.२७ ॥
Auch er wurde von Rāma befreit, während ihn die Affen schlugen; und aus Mitgefühl befreite Rāma auch die übrigen Rākṣasas.
6.29.28
वानरैरर्दितास्ते तु विक्रान्तैर्लघुविक्रमैः।
पुनर्लङ्कामनुप्राप्ताः श्वसन्तो नष्टचेतसः ॥ ६.२९.२८ ॥
Von den Affen, den tapferen und schnell kämpfenden, gequält, kehrten sie haletnd und mit verwirrtem Sinn wieder nach Laṅkā zurück.
6.29.29
ततो दशग्रीवमुपस्थितास्ते
चारा बहिर्नित्यचरा निशाचराः।
गिरेः सुवेलस्य समीपवासिनं
न्यवेदयन् रामबलं महाबलाः ॥ ६.२९.२९ ॥
Da traten jene Spione, die nächtlichen Wanderer, die stets außerhalb der Stadt umherstreiften, vor Daśagrīva und berichteten vom Heer Rāmas, das nahe dem Berg Suvela lagerte; diese Mächtigen.