வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.29.1
शुकेन तु समादिष्टान् दृष्ट्वा स हरियूथपान्।
लक्ष्मणं च महावीर्यं भुजं रामस्य दक्षिणम् ॥ ६.२९.१ ॥
சுகன் சுட்டிக்காட்டிய வானரத் தலைவர்களையும், மிகுந்த வீரம் கொண்ட லக்ஷ்மணனையும், ராமனின் வலக் கரத்தையும் அவன் கண்டான்.
6.29.2
समीपस्थं च रामस्य भ्रातरं च विभीषणम्।
सर्ववानरराजं च सुग्रीवं भीमविक्रमम् ॥ ६.२९.२ ॥
ராமனுக்கு அருகில் நின்ற அவனுடைய சகோதரன் விபீஷணனையும், எல்லா வானரங்களின் அரசனும் பயங்கர வீரனுமான சுக்ரீவனையும் (கண்டான்).
6.29.3
अङ्गदं चापि बलिनं वज्रहस्तात्मजात्मजम्।
हनूमन्तं च विक्रान्तं जाम्बवन्तं च दुर्जयम् ॥ ६.२९.३ ॥
வலிமை மிக்க அங்கதனையும், வஜ்ரஹஸ்தனின் மகனின் மகனான அவனையும், வீரன் அனுமானையும், வெல்லற்கரிய ஜாம்பவானையும் (கண்டான்).
6.29.4
सुषेणं कुमुदं नीलं नलं च प्लवगर्षभम्।
गजं गवाक्षं शरभं मैन्दं च द्विविदं तथा ॥ ६.२९.४ ॥
சுஷேணனையும், குமுதனையும், நீலனையும், தாவுவோரில் சிறந்தவனான நளனையும், கஜனையும், கவாக்ஷனையும், சரபனையும், மைந்தனையும், துவிவிதனையும் (கண்டான்).
6.29.5
किंचिदाविग्नहृदयो जातक्रोधश्च रावणः।
भर्त्सयामास तौ वीरौ कथान्ते शुकसारणौ ॥ ६.२९.५ ॥
சற்று கலக்கமுற்ற மனமும் கோபமும் கொண்ட ராவணன், பேச்சின் முடிவில் அந்த இரு வீரர்களான சுகனையும் சாரணனையும் கடிந்துகொண்டான்.
6.29.6
अधोमुखौ तौ प्रणतावब्रवीच्छुकसारणौ।
रोषगद्गदया वाचा संरब्धं परुषं तथा ॥ ६.२९.६ ॥
முகம் தாழ்த்தி வணங்கிய அந்த இரு சுகரும் சாரணரும் கோபத்தால் தழுதழுத்த குரலில், கொதிப்பும் கடுமையும் கொண்ட சொற்களில் பேசினர்.
6.29.7
न तावत् सदृशं नाम सचिवैरुपजीविभिः।
विप्रियं नृपतेर्वक्तुं निग्रहे प्रग्रहे प्रभोः ॥ ६.२९.७ ॥
சார்ந்து வாழும் அமைச்சர்கள் அரசனிடம் விருப்பமற்ற சொற்களைச் சொல்வது தகாது; தண்டிப்பதோ அருள்வதோ தலைவனின் உரிமை.
6.29.8
रिपूणां प्रतिकूलानां युद्धार्थमभिवर्तताम्।
उभाभ्यां सदृशं नाम वक्तुमप्रस्तवे स्तवम् ॥ ६.२९.८ ॥
போருக்காக எதிரிகள் முன்னேறிவரும் இந்நேரத்தில், பொருத்தமில்லாமல் புகழ்ந்து பேசுவது உங்கள் இருவருக்கும் தகாது.
6.29.9
आचार्या गुरवो वृद्धा वृथा वां पर्युपासिताः।
सारं यद् राजशास्त्राणामनुजीव्यं न गृह्यते ॥ ६.२९.९ ॥
ஆசிரியர்களும் பெரியோர்களும் முதியோர்களும் உங்களால் வீணாகவே பணிவிடை பெற்றனர்; அரசு நூல்களின் சாரத்தை, வாழ்வு தரும் அதை, நீங்கள் பற்றிக்கொள்ளவில்லை.
6.29.10
गृहीतो वा न विज्ञातो भारोऽज्ञानस्य वाह्यते।
ईदृशैः सचिवैर्युक्तो मूर्खैर्दिष्ट्या धराम्यहम् ॥ ६.२९.१० ॥
பற்றப்படாததும் புரிந்துகொள்ளப்படாததுமான சுமை, அறியாமையின் சுமையாகச் சுமக்கப்படுகிறது; இத்தகைய மூட அமைச்சர்களோடு இருந்தும், நல்லூழால் நான் அதைத் தாங்குகிறேன்.
6.29.11
किं नु मृत्योर्भयं नास्ति मां वक्तुं परुषं वचः।
यस्य मे शासतो जिह्वा प्रयच्छति शुभाशुभम् ॥ ६.२९.११ ॥
என்னிடம் கடுஞ்சொல் சொல்ல உங்களுக்கு மரண பயம் இல்லையா? நான் ஆளும்போது, எவருடைய நாவு நன்மை தீமையை அளிக்கிறதோ அந்த நான்.
6.29.12
अप्येव दहनं स्पृष्ट्वा वने तिष्ठन्ति पादपाः।
राजदण्डपरामृष्टास्तिष्ठन्ते नापराधिनः ॥ ६.२९.१२ ॥
காட்டில் மரங்கள் நெருப்பைத் தொட்டும் நிற்கின்றன; ஆனால் அரசதண்டத்தால் தொடப்பட்ட குற்றவாளிகள் நிற்பதில்லை.
6.29.13
हन्यामहं त्विमौ पापौ शत्रुपक्षप्रशंसिनौ।
यदि पूर्वोपकारैर्मे क्रोधो न मृदुतां व्रजेत् ॥ ६.२९.१३ ॥
எதிரியின் பக்கத்தைப் புகழும் இந்த இரு பாவிகளையும் நான் கொல்லுவேன் — முன்னர் செய்த உபகாரங்களால் என் கோபம் மென்மையடையாதிருந்தால்.
6.29.14
अपध्वंसत नश्यध्वं संनिकर्षादितो मम।
नहि वां हन्तुमिच्छामि स्मराम्युपकृतानि वाम्।
हतावेव कृतघ्नौ द्वौ मयि स्नेहपराङ्मुखौ ॥ ६.२९.१४ ॥
ஓடுங்கள்! என் அருகிலிருந்து அகன்று அழியுங்கள். உங்களைக் கொல்ல நான் விரும்பவில்லை; நீங்கள் செய்த உபகாரங்களை நினைக்கிறேன். ஆனால் என்மீது அன்பை விட்டு விலகிய இந்த இரு நன்றிகெட்டவர்களும் கொல்லப்பட்டவர்களே.
6.29.15
एवमुक्तौ तु सव्रीडौ तौ दृष्ट्वा शुकसारणौ।
रावणं जयशब्देन प्रतिनन्द्याभिनिःसृतौ ॥ ६.२९.१५ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், வெட்கமடைந்த சுகனும் சாரணனும் ராவணனுக்கு ஜய முழக்கத்துடன் வாழ்த்தி வெளியேறினர்.
6.29.16
अब्रवीच्च दशग्रीवः समीपस्थं महोदरम्।
उपस्थापय मे शीघ्रं चारानिति निशाचरः।
महोदरस्तथोक्तस्तु शीघ्रमाज्ञापयच्चरान् ॥ ६.२९.१६ ॥
அப்போது தசக்ரீவன் ராவணன் அருகில் நின்ற மகோதரனிடம், "என்னிடம் ஒற்றர்களை விரைவில் அழைத்து வா" என்றான். அவ்வாறு கூறப்பட்ட மகோதரன் உடனே ஒற்றர்களுக்கு ஆணையிட்டான்.
6.29.17
ततश्चाराः संत्वरिताः प्राप्ताः पार्थिवशासनात्।
उपस्थिताः प्राञ्जलयो वर्धयित्वा जयाशिषः ॥ ६.२९.१७ ॥
பின்னர் அரசனின் கட்டளையால் ஒற்றர்கள் விரைந்து வந்தனர்; கைகூப்பி, வெற்றி வாழ்த்துகளைக் கூறியபடி அருகில் வந்து நின்றனர்.
6.29.18
तानब्रवीत् ततो वाक्यं रावणो राक्षसाधिपः।
चारान् प्रत्यायिकान् शूरान् धीरान् विगतसाध्वसान् ॥ ६.२९.१८ ॥
பின்னர் ராட்சசர்களின் தலைவனான ராவணன் அந்த ஒற்றர்களிடம் பேசினான் — அவர்கள் நம்பத்தக்கவர்கள், வீரர்கள், உறுதியானவர்கள், அச்சமற்றவர்கள்.
6.29.19
इतो गच्छत रामस्य व्यवसायं परीक्षितुम्।
मन्त्रेष्वभ्यन्तरा येऽस्य प्रीत्या तेन समागताः ॥ ६.२९.१९ ॥
இங்கிருந்து செல்லுங்கள், ராமனின் உறுதியைச் சோதித்து அறியுங்கள். அவனுடைய ஆலோசனைகளில் நெருங்கியவர்களும், அன்புடன் அவனோடு சேர்ந்தவர்களும் யாவர் என்பதையும் அறியுங்கள்.
6.29.20
कथं स्वपिति जागर्ति किमद्य च करिष्यति।
विज्ञाय निपुणं सर्वमागन्तव्यमशेषतः ॥ ६.२९.२० ॥
அவன் எப்படித் தூங்குகிறான், எப்படி விழிக்கிறான், இன்று என்ன செய்யப்போகிறான்? இவை அனைத்தையும் நன்கு அறிந்து முழுமையாகத் திரும்ப வேண்டும்.
6.29.21
चारेण विदितः शत्रुः पण्डितैर्वसुधाधिपैः।
युद्धे स्वल्पेन यत्नेन समासाद्य निरस्यते ॥ ६.२९.२१ ॥
ஒற்றர்களால் அறியப்பட்ட எதிரியை, அறிவுள்ள அரசர்கள் போரில் சிறிய முயற்சியால் அணுகி வீழ்த்துவர்.
6.29.22
चारास्तु ते तथेत्युक्त्वा प्रहृष्टा राक्षसेश्वरम्।
शार्दूलमग्रतः कृत्वा ततश्चक्रुः प्रदक्षिणम् ॥ ६.२९.२२ ॥
அப்போது அந்த ஒற்றர்கள் 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று சொல்லி, மகிழ்ச்சியுடன் ராட்சசர்களின் தலைவனை முன்னிட்டு, வலமாகச் சுற்றி வந்தனர்.
6.29.23
ततस्तं तु महात्मानं चारा राक्षससत्तमम्।
कृत्वा प्रदक्षिणं जग्मुर्यत्र रामः सलक्ष्मणः ॥ ६.२९.२३ ॥
பின்னர் அந்த ஒற்றர்கள் அந்த மகாத்மாவும், ராட்சசர்களில் சிறந்தவனுமானவனை வலம் வந்து, லக்ஷ்மணனுடன் ராமன் இருந்த இடத்திற்குச் சென்றனர்.
6.29.24
ते सुवेलस्य शैलस्य समीपे रामलक्ष्मणौ।
प्रच्छन्ना ददृशुर्गत्वा ससुग्रीवविभीषणौ ॥ ६.२९.२४ ॥
அவர்கள் மறைந்து சென்று சுவேல மலையின் அருகில் ராமனையும் லக்ஷ்மணனையும், சுக்ரீவன் மற்றும் விபீஷணனுடன் கண்டனர்.
6.29.25
प्रेक्षमाणाश्चमूं तां च बभूवुर्भयविह्वलाः।
ते तु धर्मात्मना दृष्टा राक्षसेन्द्रेण राक्षसाः ॥ ६.२९.२५ ॥
அந்தப் படையைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த அவர்கள் பயத்தால் நடுங்கினர். அப்போது தர்மாத்மாவான அரக்கர் தலைவனால் அந்த அரக்கர்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டனர்.
6.29.26
विभीषणेन तत्रस्था निगृहीता यदृच्छया।
शार्दूलो ग्राहितस्त्वेकः पापोऽयमिति राक्षसः ॥ ६.२९.२६ ॥
அங்கு நின்றிருந்த அவர்கள் விபீஷணனால் தற்செயலாகப் பிடிக்கப்பட்டனர். 'இவன் பாவி' என்று நினைத்து ஒரு அரக்கன் ஒரு புலியைப் பிடிக்கச் செய்தான்.
6.29.27
मोचितः सोऽपि रामेण वध्यमानः प्लवंगमैः।
आनृशंस्येन रामेण मोचिता राक्षसाः परे ॥ ६.२९.२७ ॥
குரங்குகளால் அடிக்கப்பட்டபோது அவனையும் ராமன் விடுவித்தான். இரக்கத்தால் ராமன் மற்ற அரக்கர்களையும் விடுவித்தான்.
6.29.28
वानरैरर्दितास्ते तु विक्रान्तैर्लघुविक्रमैः।
पुनर्लङ्कामनुप्राप्ताः श्वसन्तो नष्टचेतसः ॥ ६.२९.२८ ॥
வீரமிக்க, விரைந்து தாக்கும் குரங்குகளால் வருத்தப்பட்ட அவர்கள் மூச்சிரைத்தபடி, கலங்கிய மனத்துடன் மீண்டும் லங்கைக்குத் திரும்பினர்.
6.29.29
ततो दशग्रीवमुपस्थितास्ते
चारा बहिर्नित्यचरा निशाचराः।
गिरेः सुवेलस्य समीपवासिनं
न्यवेदयन् रामबलं महाबलाः ॥ ६.२९.२९ ॥
பின்னர் நகரத்திற்கு வெளியே எப்போதும் சுற்றித்திரியும் அந்த ஒற்றர்களான இரவுலாவிகள் பத்துத் தலை அரக்கனிடம் வந்தனர். சுவேல மலையின் அருகில் தங்கியிருக்கும் ராமனின் படையைப் பற்றி அந்த மகாபலசாலிகள் அறிவித்தனர்.