ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 6.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.31.1
ततस्तमक्षोभ्यबलं लङ्कायां नृपतेश्चराः।
सुवेले राघवं शैले निविष्टं प्रत्यवेदयन् ॥ ६.३१.१ ॥
ଏଥର ଲଙ୍କାରେ ରାଜାଙ୍କ ଚରମାନେ, ଅକ୍ଷୋଭ୍ୟ ସେନାବଳ ଥିବା ରାଘବ ସୁବେଳ ପର୍ବତରେ ଛାଉଣୀ ପକାଇଥିବା ସୂଚନା ଦେଲେ।
6.31.2
चाराणां रावणः श्रुत्वा प्राप्तं रामं महाबलम्।
जातोद्वेगोऽभवत् किंचित् सचिवानिदमब्रवीत् ॥ ६.३१.२ ॥
ଚରମାନଙ୍କଠାରୁ ମହାବଳୀ ରାମ ଆସିଥିବା ଖବର ଶୁଣି ରାବଣ ଟିକେ ଉଦ୍ବିଗ୍ନ ହେଲା ଏବଂ ମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ଏହା କହିଲା।
6.31.3
मन्त्रिणः शीघ्रमायान्तु सर्वे वै सुसमाहिताः।
अयं नो मन्त्रकालो हि सम्प्राप्त इति राक्षसाः ॥ ६.३१.३ ॥
ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ, ତୁମେ ସମସ୍ତେ ଶୀଘ୍ର ଏକାଗ୍ରଚିତ୍ତରେ ଏଠାକୁ ଆସ; ହେ ରାକ୍ଷସମାନେ, ଏହା ଆମ ମନ୍ତ୍ରଣାର ସମୟ ଆସିଛି।
6.31.4
तस्य तच्छासनं श्रुत्वा मन्त्रिणोऽभ्यागमन् द्रुतम्।
ततः स मन्त्रयामास राक्षसैः सचिवैः सह ॥ ६.३१.४ ॥
ତାର ସେହି ଆଜ୍ଞା ଶୁଣି ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଶୀଘ୍ର ଆସିଲେ। ତା ପରେ ସେ ରାକ୍ଷସ ଓ ସଚିବମାନଙ୍କ ସହ ମନ୍ତ୍ରଣା କଲା।
6.31.5
मन्त्रयित्वा तु दुर्धर्षः क्षमं यत् तदनन्तरम्।
विसर्जयित्वा सचिवान् प्रविवेश स्वमालयम् ॥ ६.३१.५ ॥
ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ରାବଣ ମନ୍ତ୍ରଣା କରି ଯାହା ଉଚିତ ତାହା ସ୍ଥିର କଲା; ତା ପରେ ମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ ସେ ନିଜ ଭବନରେ ପ୍ରବେଶ କଲା।
6.31.6
ततो राक्षसमादाय विद्युज्जिह्वं महाबलम्।
मायाविनं महामायं प्राविशद् यत्र मैथिली ॥ ६.३१.६ ॥
ତା ପରେ ମହାବଳୀ ବିଦ୍ୟୁଜ୍ଜିହ୍ୱ ନାମକ ରାକ୍ଷସକୁ ସାଙ୍ଗରେ ନେଇ, ମାୟାରେ ନିପୁଣ ସେହି ମହାମାୟାବୀ ଯେଉଁଠି ମୈଥିଳୀ ଥିଲେ ସେଠାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲା।
6.31.7
विद्युज्जिह्वं च मायाज्ञमब्रवीद् राक्षसाधिपः।
मोहयिष्यावहे सीतां मायया जनकात्मजाम् ॥ ६.३१.७ ॥
ମାୟାରେ ନିପୁଣ ବିଦ୍ୟୁଜ୍ଜିହ୍ୱକୁ ରାକ୍ଷସାଧିପତି କହିଲେ: ଆମେ ଦୁହେଁ ମାୟାଦ୍ୱାରା ଜନକାତ୍ମଜା ସୀତାଙ୍କୁ ମୋହିତ କରିବା।
6.31.8
शिरो मायामयं गृह्य राघवस्य निशाचर।
मां त्वं समुपतिष्ठस्व महच्च सशरं धनुः ॥ ६.३१.८ ॥
ହେ ନିଶାଚର, ମାୟାମୟ ରାଘବଙ୍କ ମସ୍ତକ ଏବଂ ଶରସହିତ ମହାଧନୁ ନେଇ ତୁମେ ମୋ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୁଅ।
6.31.9
एवमुक्तस्तथेत्याह विद्युज्जिह्वो निशाचरः।
दर्शयामास तां मायां सुप्रयुक्तां स रावणे ॥ ६.३१.९ ॥
ଏପରି କୁହାଯିବାରୁ ନିଶାଚର ବିଦ୍ୟୁଜ୍ଜିହ୍ୱ "ସେପରି ହେଉ" କହି ରାବଣଙ୍କୁ ସେହି ସୁପ୍ରଯୁକ୍ତ ମାୟା ଦେଖାଇଲା।
6.31.10
तस्य तुष्टोऽभवद् राजा प्रददौ च विभूषणम्।
अशोकवनिकायां च सीतादर्शनलालसः ॥ ६.३१.१० ॥
ତାହାଠାରୁ ରାଜା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ତାକୁ ଏକ ଅଳଙ୍କାର ଦେଲେ; ସୀତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାର ଲାଳସାରେ ଅଶୋକବନିକାରେ...
6.31.11
नैर्ऋतानामधिपतिः संविवेश महाबलः।
ततो दीनामदैन्यार्हां ददर्श धनदानुजः ॥ ६.३१.११ ॥
ରାକ୍ଷସାଧିପତି ମହାବଳ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ତେବେ ଧନଦଙ୍କ କନିଷ୍ଠ ଭାଇ ଦୀନା ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଦୈନ୍ୟର ଅଯୋଗ୍ୟା ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
6.31.12
अधोमुखीं शोकपरामुपविष्टां महीतले।
भर्तारं समनुध्यान्तीमशोकवनिकां गताम् ॥ ६.३१.१२ ॥
ମୁହଁ ତଳକୁ କରି, ଶୋକରେ ମଗ୍ନ, ଭୂମିରେ ବସିଥିବା, ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରୁଥିବା, ଅଶୋକବନିକାକୁ ଯାଇଥିବା (ସୀତାଙ୍କୁ)।
6.31.13
उपास्यमानां घोराभी राक्षसीभिरदूरतः।
उपसृत्य ततः सीतां प्रहर्षं नाम कीर्तयन् ॥ ६.३१.१३ ॥
ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିବା ସୀତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଦୂରରୁ ଯାଇ, ପ୍ରହର୍ଷ ନାମକ (ରାକ୍ଷସ) ତାଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲା।
6.31.14
इदं च वचनं धृष्टमुवाच जनकात्मजाम्।
सान्त्व्यमाना मया भद्रे यमाश्रित्य विमन्यसे ॥ ६.३१.१४ ॥
ସେ ଜନକଙ୍କ ଝିଅକୁ ଏହି ଧୃଷ୍ଟ ବାକ୍ୟ କହିଲା: "ହେ ଭଦ୍ରେ! ମୋ ଦ୍ୱାରା ସାନ୍ତ୍ୱନା ପାଇ ମଧ୍ୟ, ଯାହାକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ତୁମେ ମୋତେ ଅବଜ୍ଞା କରୁଛ..."
6.31.15
खरहन्ता स ते भर्ता राघवः समरे हतः।
छिन्नं ते सर्वथा मूलं दर्पश्च निहतो मया ॥ ६.३१.१५ ॥
"ଖରଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିବା ରାଘବ, ତୁମ ସ୍ୱାମୀ, ଯୁଦ୍ଧରେ ହତ ହୋଇଛନ୍ତି। ତୁମ ଆଶାର ମୂଳ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଛିନ୍ନ ହୋଇଛି; ତୁମ ଦର୍ପ ମୋ ଦ୍ୱାରା ନଷ୍ଟ ହୋଇଛି।"
6.31.16
व्यसनेनात्मनः सीते मम भार्या भविष्यसि।
विसृजैतां मतिं मूढे किं मृतेन करिष्यसि ॥ ६.३१.१६ ॥
"ହେ ସୀତା! ତୁମ ନିଜ ବିପଦ ଯୋଗୁଁ ତୁମେ ମୋ ଭାର୍ଯ୍ୟା ହେବ। ହେ ମୂଢ଼ା! ଏହି ଚିନ୍ତା ତ୍ୟାଗ କର; ମୃତ ସ୍ୱାମୀ ସହ ତୁମେ କ'ଣ କରିବ?"
6.31.17
भवस्व भद्रे भार्याणां सर्वासामीश्वरी मम।
अल्पपुण्ये निवृत्तार्थे मूढे पण्डितमानिनि।
शृणु भर्तृवधं सीते घोरं वृत्रवधं यथा ॥ ६.३१.१७ ॥
"ହେ ଭଦ୍ରେ! ମୋ ସମସ୍ତ ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କର ତୁମେ ଈଶ୍ୱରୀ ହୁଅ। ହେ ଅଳ୍ପପୁଣ୍ୟା, ନିବୃତ୍ତାର୍ଥା, ମୂଢ଼ା, ନିଜକୁ ପଣ୍ଡିତ ଭାବୁଥିବା! ହେ ସୀତା, ବୃତ୍ରବଧ ପରି ତୁମ ସ୍ୱାମୀର ଘୋର ବଧ କଥା ଶୁଣ।"
6.31.18
समायातः समुद्रान्तं हन्तुं मां किल राघवः।
वानरेन्द्रप्रणीतेन बलेन महता वृतः ॥ ६.३१.१८ ॥
"ରାଘବ ମୋତେ ବଧ କରିବାକୁ ସମୁଦ୍ର କୂଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆସିଛନ୍ତି; ବାନରରାଜଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିଚାଳିତ ମହା ସୈନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇ।"
6.31.19
संनिविष्टः समुद्रस्य पीड्य तीरमथोत्तरम्।
बलेन महता रामो व्रजत्यस्तं दिवाकरे ॥ ६.३१.१९ ॥
ସମୁଦ୍ରତୀର ଚାପି ଉତ୍ତର କୂଳରେ ମହାସେନା ସହିତ ଶିବିର ପକାଇଥିବା ରାମ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ଯିବା ବେଳେ...
6.31.20
अथाध्वनि परिश्रान्तमर्धरात्रे स्थितं बलम्।
सुखसुप्तं समासाद्य चरितं प्रथमं चरैः ॥ ६.३१.२० ॥
ଏବେ, ବାଟରେ କ୍ଳାନ୍ତ ଓ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିରେ ସୁଖରେ ଶୋଇଥିବା ସେନାକୁ ଗୁପ୍ତଚରମାନେ ପ୍ରଥମେ ଯାଇ ଦେଖିଲେ...
6.31.21
तत्प्रहस्तप्रणीतेन बलेन महता मम।
बलमस्य हतं रात्रौ यत्र रामः सलक्ष्मणः ॥ ६.३१.२१ ॥
ପ୍ରହସ୍ତଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ମୋର ମହାସେନା ଦ୍ୱାରା, ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସହିତ ରାମ ଯେଉଁଠି ଥିଲେ, ରାତିରେ ତାଙ୍କ ସେନା ହତ ହେଲା...
6.31.22
पट्टिशान् परिघांश्चक्रानृष्टीन् दण्डान् महायुधान्।
बाणजालानि शूलानि भास्वरान् कूटमुद्गरान् ॥ ६.३१.२२ ॥
ପଟ୍ଟିଶ, ପରିଘ, ଚକ୍ର, ଋଷ୍ଟି, ଦଣ୍ଡ, ମହାଯୁଧ, ବାଣଜାଲ, ଶୂଳ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କୂଟମୁଦ୍ଗର...
6.31.23
यष्टीश्च तोमरान् प्रासांश्चक्राणि मुसलानि च।
उद्यम्योद्यम्य रक्षोभिर्वानरेषु निपातिताः ॥ ६.३१.२३ ॥
ଯଷ୍ଟି, ତୋମର, ପ୍ରାସ, ଚକ୍ର ଓ ମୁଷଳ ମଧ୍ୟ — ରାକ୍ଷସମାନେ ବାରମ୍ବାର ଉଠାଇ ବାନରମାନଙ୍କ ଉପରେ ପକାଇଲେ...
6.31.24
अथ सुप्तस्य रामस्य प्रहस्तेन प्रमाथिना।
असक्तं कृतहस्तेन शिरश्छिन्नं महासिना ॥ ६.३१.२४ ॥
ଏବେ, ଶୋଇଥିବା ରାମଙ୍କ ମସ୍ତକ, ଉଗ୍ର ଓ କୁଶଳ ହସ୍ତ ପ୍ରହସ୍ତ ଏକ ମହାଖଡ୍ଗରେ ଅବାଧରେ କାଟିଦେଲା...
6.31.25
विभीषणः समुत्पत्य निगृहीतो यदृच्छया।
दिशः प्रव्राजितः सैन्यैर्लक्ष्मणः प्लवगैः सह ॥ ६.३१.२५ ॥
ବିଭୀଷଣ ଡେଇଁ ଉଠିଲେ ଓ ଯଦୃଚ୍ଛାକ୍ରମେ ଧରାପଡ଼ିଲେ; ଲକ୍ଷ୍ମଣ ବାନରମାନଙ୍କ ସହିତ ସୈନ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଗ୍ଦିଗନ୍ତକୁ ଖେଦାଯାଇଥିଲେ।
6.31.26
सुग्रीवो ग्रीवया सीते भग्नया प्लवगाधिपः।
निरस्तहनुकः सीते हनूमान् राक्षसैर्हतः ॥ ६.३१.२६ ॥
ହେ ସୀତା! ବାନରାଧିପ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ବେକ ଭାଙ୍ଗିଗଲା; ହେ ସୀତା! ହନୁମାନଙ୍କ ହନୁ ଭାଙ୍ଗି ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେ ହତ ହେଲେ।
6.31.27
जाम्बवानथ जानुभ्यामुत्पतन् निहतो युधि।
पट्टिशैर्बहुभिश्छिन्नो निकृत्तः पादपो यथा ॥ ६.३१.२७ ॥
ଜାମ୍ବବାନ ଆଣ୍ଠୁ ଉପରେ ଡେଇଁବାବେଳେ ଯୁଦ୍ଧରେ ନିହତ ହେଲେ; ଅନେକ ପଟ୍ଟିଶରେ କଟି ବୃକ୍ଷ ପରି ଖସିପଡ଼ିଲେ।
6.31.28
मैन्दश्च द्विविदश्चोभौ तौ वानरवरर्षभौ।
निःश्वसन्तौ रुदन्तौ च रुधिरेण परिप्लुतौ ॥ ६.३१.२८ ॥
ମୈନ୍ଦ ଓ ଦ୍ୱିବିଦ — ସେହି ଦୁଇ ବାନରଶ୍ରେଷ୍ଠ — ଦୀର୍ଘଶ୍ୱାସ ପକାଇ, କାନ୍ଦି, ରକ୍ତରେ ଭିଜି ପଡ଼ିଥିଲେ।
6.31.29
असिना व्यायतौ छिन्नौ मध्ये ह्यरिनिषूदनौ।
अनुश्वसिति मेदिन्यां पनसः पनसो यथा ॥ ६.३१.२९ ॥
ତରବାରିରେ ମଧ୍ୟଭାଗରୁ କଟାଯାଇ, ଶତ୍ରୁସଂହାରକ ସେହି ଦୁଇଜଣ ଲମ୍ବା ହୋଇ ପଡ଼ିଥିଲେ; ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଥିବା କଟହଳ ଗଛ ପରି ନିଶ୍ୱାସ ନେଉଥିଲେ।
6.31.30
नाराचैर्बहुभिश्छिन्नः शेते दर्यां दरीमुखः।
कुमुदस्तु महातेजा निष्कूजन् सायकैर्हतः ॥ ६.३१.३० ॥
ଅନେକ ନାରାଚରେ ବିଦ୍ଧ ଦରୀମୁଖ ଗୁମ୍ଫାରେ ପଡ଼ିଛନ୍ତି; ଓ ମହାତେଜସ୍ୱୀ କୁମୁଦ, ଶବ୍ଦ ନକରି କରାହୁ କରାହୁ, ବାଣରେ ହତ ହେଲେ।
6.31.31
अङ्गदो बहुभिश्छिन्नः शरैरासाद्य राक्षसैः।
परितो रुधिरोद्गारी क्षितौ निपतितोऽङ्गदः ॥ ६.३१.३१ ॥
ରାକ୍ଷସମାନେ ଚାରିଆଡ଼ୁ ଘେରି ଅନେକ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ ହୋଇ ରକ୍ତ ବାନ୍ତି କରି ଅଙ୍ଗଦ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
6.31.32
हरयो मथिता नागै रथजालैस्तथापरे।
शयाना मृदितास्तत्र वायुवेगैरिवाम्बुदाः ॥ ६.३१.३२ ॥
ବାନରମାନେ ହାତୀ ଓ ରଥ ସମୂହ ଦ୍ୱାରା ପେଷିତ ହେଲେ; ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଦଳିତ ହୋଇ ପଡ଼ିରହିଲେ, ପବନ ବେଗରେ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ମେଘ ପରି।
6.31.33
प्रसृताश्च परे त्रस्ता हन्यमाना जघन्यतः।
अनुद्रुतास्तु रक्षोभिः सिंहैरिव महाद्विपाः ॥ ६.३१.३३ ॥
ଅନ୍ୟମାନେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ପଳାଇଲେ, ପଛରୁ ଆହତ ହୋଇ; ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଛଆଡ଼ୁ ତଡ଼ା ଯାଇ, ସିଂହ ତଡ଼ିଥିବା ମହାହସ୍ତୀ ପରି।
6.31.34
सागरे पतिताः केचित् केचिद् गगनमाश्रिताः।
ऋक्षा वृक्षानुपारूढा वानरीं वृत्तिमाश्रिताः ॥ ६.३१.३४ ॥
କେହି ସମୁଦ୍ରରେ ପଡ଼ିଲେ, କେହି ଆକାଶର ଶରଣ ନେଲେ; ଭାଲୁମାନେ ଗଛ ଉପରେ ଚଢ଼ିଲେ, ବାନର ପନ୍ଥା ଅବଲମ୍ବନ କରି।
6.31.35
सागरस्य च तीरेषु शैलेषु च वनेषु च।
पिङ्गलास्ते विरूपाक्षै राक्षसैर्बहवो हताः ॥ ६.३१.३५ ॥
ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ, ପର୍ବତରେ ଓ ବନରେ, ସେହି ପିଙ୍ଗଳ ବର୍ଣ୍ଣ ବାନରମାନେ ବିରୂପାକ୍ଷ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବହୁ ହତ ହେଲେ।
6.31.36
एवं तव हतो भर्ता ससैन्यो मम सेनया।
क्षतजार्द्रं रजोध्वस्तमिदं चास्याहृतं शिरः ॥ ६.३१.३६ ॥
ଏହିପରି ତୁମ ପ୍ରଭୁ ନିଜ ସୈନ୍ୟ ସହିତ ମୋ ସୈନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ହତ ହୋଇଛନ୍ତି; ରକ୍ତରେ ଭିଜା ଓ ଧୂଳିରେ ଲିପ୍ତ ତାଙ୍କ ଏହି ମସ୍ତକ ଆଣାଯାଇଛି।
6.31.37
ततः परमदुर्धर्षो रावणो राक्षसेश्वरः।
सीतायामुपशृण्वन्त्यां राक्षसीमिदमब्रवीत् ॥ ६.३१.३७ ॥
ସେତେବେଳେ ଅତି ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ରାକ୍ଷସେଶ୍ୱର ରାବଣ, ସୀତା ଶୁଣୁଥିବା ବେଳେ ରାକ୍ଷସୀମାନଙ୍କୁ ଏହା କହିଲା।
6.31.38
राक्षसं क्रूरकर्माणं विद्युज्जिह्वं समानय।
येन तद्राघवशिरः संग्रामात् स्वयमाहृतम् ॥ ६.३१.३८ ॥
"ରାଘବଙ୍କ ସେହି ମସ୍ତକ ଯୁଦ୍ଧରୁ ନିଜେ ଆଣିଥିବା କ୍ରୂରକର୍ମା ରାକ୍ଷସ ବିଦ୍ୟୁଜ୍ଜିହ୍ୱକୁ ଆଣ।"
6.31.39
विद्युज्जिह्वस्तदा गृह्य शिरस्तत्सशरासनम्।
प्रणामं शिरसा कृत्वा रावणस्याग्रतः स्थितः ॥ ६.३१.३९ ॥
ସେତେବେଳେ ବିଦ୍ୟୁଜ୍ଜିହ୍ୱ ସେହି ମସ୍ତକ ଓ ଧନୁ ଧରି, ମସ୍ତକ ନୁଆଁଇ ପ୍ରଣାମ କରି ରାବଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଛିଡ଼ା ହେଲା।
6.31.40
तमब्रवीत् ततो राजा रावणो राक्षसं स्थितम्।
विद्युज्जिह्वं महाजिह्वं समीपपरिवर्तिनम् ॥ ६.३१.४० ॥
ସେତେବେଳେ ରାଜା ରାବଣ ନିକଟରେ ଥିବା ମହାଜିହ୍ୱ ବିଦ୍ୟୁଜ୍ଜିହ୍ୱକୁ କହିଲେ।
6.31.41
अग्रतः कुरु सीतायाः शीघ्रं दाशरथेः शिरः।
अवस्थां पश्चिमां भर्तुः कृपणा साधु पश्यतु ॥ ६.३१.४१ ॥
"ଶୀଘ୍ର ଦଶରଥପୁତ୍ରଙ୍କ ମସ୍ତକ ସୀତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ରଖ; ସେହି ଦୀନା ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଶେଷ ଦଶା ଭଲରେ ଦେଖୁ।"
6.31.42
एवमुक्तं तु तद् रक्षः शिरस्तत् प्रियदर्शनम्।
उपनिक्षिप्य सीतायाः क्षिप्रमन्तरधीयत ॥ ६.३१.४२ ॥
ଏପରି କୁହାଗଲେ ସେହି ରାକ୍ଷସ ସେହି ସୁନ୍ଦର ମସ୍ତକ ସୀତାଙ୍କ ନିକଟରେ ରଖି ଶୀଘ୍ର ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲା।
6.31.43
रावणश्चापि चिक्षेप भास्वरं कार्मुकं महत्।
त्रिषु लोकेषु विख्यातं रामस्यैतदिति ब्रुवन् ॥ ६.३१.४३ ॥
ରାବଣ ତ୍ରିଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସେହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବିରାଟ ଧନୁକୁ ଫିଙ୍ଗି କହିଲା, "ଏହା ରାମଙ୍କର।"
6.31.44
इदं तत् तव रामस्य कार्मुकं ज्यासमावृतम्।
इह प्रहस्तेनानीतं तं हत्वा निशि मानुषम् ॥ ६.३१.४४ ॥
ଏହା ତୁମ ରାମଙ୍କ ଧନୁ, ଗୁଣରେ ଆବୃତ। ରାତିରେ ସେହି ମନୁଷ୍ୟକୁ ବଧ କରି ପ୍ରହସ୍ତ ଏହାକୁ ଏଠାକୁ ଆଣିଥିଲା।
6.31.45
स विद्युज्जिह्वेन सहैव तच्छिरो
धनुश्च भूमौ विनिकीर्यमाणः।
विदेहराजस्य सुतां यशस्विनीं
ततोऽब्रवीत् तां भव मे वशानुगा ॥ ६.३१.४५ ॥
ସେ ବିଦ୍ୟୁଜ୍ଜିହ୍ୱ ସହିତ ସେହି ମୁଣ୍ଡ ଓ ଧନୁକୁ ଭୂମିରେ ବିଖେରି ଦେଇ, ବିଦେହରାଜଙ୍କ ଯଶସ୍ୱିନୀ କନ୍ୟାକୁ କହିଲା, "ମୋ ବଶରେ ରହ।"