Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.31.1
ततस्तमक्षोभ्यबलं लङ्कायां नृपतेश्चराः।
सुवेले राघवं शैले निविष्टं प्रत्यवेदयन् ॥ ६.३१.१ ॥
Da meldeten die Spione des Königs in Laṅkā, dass Rāghava, dessen Heer unerschütterlich ist, auf dem Berg Suvela Lager bezogen habe.
6.31.2
चाराणां रावणः श्रुत्वा प्राप्तं रामं महाबलम्।
जातोद्वेगोऽभवत् किंचित् सचिवानिदमब्रवीत् ॥ ६.३१.२ ॥
Als Rāvaṇa von den Spionen hörte, dass der mächtige Rāma angekommen war, geriet er etwas in Unruhe und sprach diese Worte zu seinen Ministern.
6.31.3
मन्त्रिणः शीघ्रमायान्तु सर्वे वै सुसमाहिताः।
अयं नो मन्त्रकालो हि सम्प्राप्त इति राक्षसाः ॥ ६.३१.३ ॥
Mögen alle Minister schnell und mit voller Aufmerksamkeit herkommen, denn dies, ihr Rākṣasas, ist die Zeit unserer Beratung.
6.31.4
तस्य तच्छासनं श्रुत्वा मन्त्रिणोऽभ्यागमन् द्रुतम्।
ततः स मन्त्रयामास राक्षसैः सचिवैः सह ॥ ६.३१.४ ॥
Als sie seinen Befehl hörten, kamen die Minister eilends herbei; dann beriet er sich mit den Rākṣasas und seinen Ratgebern.
6.31.5
मन्त्रयित्वा तु दुर्धर्षः क्षमं यत् तदनन्तरम्।
विसर्जयित्वा सचिवान् प्रविवेश स्वमालयम् ॥ ६.३१.५ ॥
Nachdem er beraten hatte, beschloss der Unbezwingliche, was angemessen war; dann entließ er seine Ratgeber und betrat seinen eigenen Palast.
6.31.6
ततो राक्षसमादाय विद्युज्जिह्वं महाबलम्।
मायाविनं महामायं प्राविशद् यत्र मैथिली ॥ ६.३१.६ ॥
Dann nahm er den mächtigen Rākṣasa Vidyujjihva mit sich, und jener große Meister der Täuschung betrat den Ort, an dem Maithilī (Sītā) war.
6.31.7
विद्युज्जिह्वं च मायाज्ञमब्रवीद् राक्षसाधिपः।
मोहयिष्यावहे सीतां मायया जनकात्मजाम् ॥ ६.३१.७ ॥
Da sprach der Herr der Rākṣasas zu Vidyujjihva, der in Trugbildern bewandert war: "Wir beide wollen Sītā, die Tochter Janakas, durch Täuschung verwirren."
6.31.8
शिरो मायामयं गृह्य राघवस्य निशाचर।
मां त्वं समुपतिष्ठस्व महच्च सशरं धनुः ॥ ६.३१.८ ॥
"O Nachtwandler, nimm den aus Trug geformten Kopf Rāghavas und seinen großen Bogen mit den Pfeilen, und stelle dich vor mich."
6.31.9
एवमुक्तस्तथेत्याह विद्युज्जिह्वो निशाचरः।
दर्शयामास तां मायां सुप्रयुक्तां स रावणे ॥ ६.३१.९ ॥
So angesprochen sagte der Nachtwandler Vidyujjihva: "So sei es", und zeigte Rāvaṇa jenen gut vorbereiteten Trug.
6.31.10
तस्य तुष्टोऽभवद् राजा प्रददौ च विभूषणम्।
अशोकवनिकायां च सीतादर्शनलालसः ॥ ६.३१.१० ॥
Mit ihm zufrieden, gab der König ihm einen Schmuck; und begierig, Sītā zu sehen, begab er sich in den Aśoka-Hain.
6.31.11
नैर्ऋतानामधिपतिः संविवेश महाबलः।
ततो दीनामदैन्यार्हां ददर्श धनदानुजः ॥ ६.३१.११ ॥
Der mächtige Herr der Nairṛtas trat ein; und dann sah ihn der jüngere Bruder Dhanadas (Kuberas) — sie war elend, doch der Erniedrigung nicht würdig.
6.31.12
अधोमुखीं शोकपरामुपविष्टां महीतले।
भर्तारं समनुध्यान्तीमशोकवनिकां गताम् ॥ ६.३१.१२ ॥
Mit gesenktem Gesicht saß sie auf dem Boden, in Kummer versunken, ihren Gemahl im Gedanken, im Aśoka-Hain.
6.31.13
उपास्यमानां घोराभी राक्षसीभिरदूरतः।
उपसृत्य ततः सीतां प्रहर्षं नाम कीर्तयन् ॥ ६.३१.१३ ॥
Von nahem auf Sītā zutretend, die von schrecklichen Rākṣasī-Frauen umgeben war, sprach ihn Praharṣa mit Namen an.
6.31.14
इदं च वचनं धृष्टमुवाच जनकात्मजाम्।
सान्त्व्यमाना मया भद्रे यमाश्रित्य विमन्यसे ॥ ६.३१.१४ ॥
Und er sprach diese frechen Worte zu Sītā, der Tochter Janakas: "O Gütige, obwohl ich dich getröstet habe, auf wen vertraust du, dass du mich so verachtest?"
6.31.15
खरहन्ता स ते भर्ता राघवः समरे हतः।
छिन्नं ते सर्वथा मूलं दर्पश्च निहतो मया ॥ ६.३१.१५ ॥
"Rāghava, der Erschlager Kharas, dein Gemahl, ist im Kampf erschlagen worden. Die Wurzel deiner Hoffnung ist gänzlich abgeschnitten, und dein Stolz ist von mir gebrochen."
6.31.16
व्यसनेनात्मनः सीते मम भार्या भविष्यसि।
विसृजैतां मतिं मूढे किं मृतेन करिष्यसि ॥ ६.३१.१६ ॥
"Sītā, durch dein eigenes Unglück wirst du meine Gemahlin werden. Törichte, gib diesen Entschluss auf; was willst du mit dem Toten anfangen?"
6.31.17
भवस्व भद्रे भार्याणां सर्वासामीश्वरी मम।
अल्पपुण्ये निवृत्तार्थे मूढे पण्डितमानिनि।
शृणु भर्तृवधं सीते घोरं वृत्रवधं यथा ॥ ६.३१.१७ ॥
"O Gütige, werde die Herrin all meiner Frauen. Du Wenigverdienstvolle, deren Ziel vergangen ist, Törichte, die sich für weise hält! Höre, Sītā, von dem schrecklichen Tod deines Gemahls, wie einst der Tod Vṛtras."
6.31.18
समायातः समुद्रान्तं हन्तुं मां किल राघवः।
वानरेन्द्रप्रणीतेन बलेन महता वृतः ॥ ६.३१.१८ ॥
"Rāghava ist bis zum Ufer des Ozeans gekommen, um mich zu töten, umgeben von einem großen Heer, angeführt vom Herrn der Affen."
6.31.19
संनिविष्टः समुद्रस्य पीड्य तीरमथोत्तरम्।
बलेन महता रामो व्रजत्यस्तं दिवाकरे ॥ ६.३१.१९ ॥
Rāma, am nördlichen Ufer gelagert, nachdem er mit einem gewaltigen Heer den Meeresstrand bedrängt hatte, als die Sonne unterging...
6.31.20
अथाध्वनि परिश्रान्तमर्धरात्रे स्थितं बलम्।
सुखसुप्तं समासाद्य चरितं प्रथमं चरैः ॥ ६.३१.२० ॥
Dann wurde das vom Marsch erschöpfte, um Mitternacht tief schlafende Heer zuerst von den Spionen aufgesucht und beobachtet...
6.31.21
तत्प्रहस्तप्रणीतेन बलेन महता मम।
बलमस्य हतं रात्रौ यत्र रामः सलक्ष्मणः ॥ ६.३१.२१ ॥
Durch mein gewaltiges, von Prahasta geführtes Heer wurde sein Heer nachts erschlagen, dort wo Rāma mit Lakṣmaṇa war...
6.31.22
पट्टिशान् परिघांश्चक्रानृष्टीन् दण्डान् महायुधान्।
बाणजालानि शूलानि भास्वरान् कूटमुद्गरान् ॥ ६.३१.२२ ॥
Paṭṭiśas, eiserne Stangen, Wurfscheiben, Speere, Keulen, große Waffen, Pfeilnetze, Dreizacke und leuchtende eiserne Streitkolben...
6.31.23
यष्टीश्च तोमरान् प्रासांश्चक्राणि मुसलानि च।
उद्यम्योद्यम्य रक्षोभिर्वानरेषु निपातिताः ॥ ६.३१.२३ ॥
Stäbe, Wurfspeere, Lanzen, Scheiben und Stößel ebenfalls — immer wieder von den Rākṣasas erhoben, wurden sie auf die Affen niedergeschleudert...
6.31.24
अथ सुप्तस्य रामस्य प्रहस्तेन प्रमाथिना।
असक्तं कृतहस्तेन शिरश्छिन्नं महासिना ॥ ६.३१.२४ ॥
Dann wurde Rāmas Haupt, während er schlief, vom gewalttätigen, geschickten Prahasta mit einem großen Schwert ungehindert abgeschlagen...
6.31.25
विभीषणः समुत्पत्य निगृहीतो यदृच्छया।
दिशः प्रव्राजितः सैन्यैर्लक्ष्मणः प्लवगैः सह ॥ ६.३१.२५ ॥
Vibhīṣaṇa sprang auf und wurde zufällig ergriffen; Lakṣmaṇa wurde samt den Affen von den Truppen in alle Richtungen zerstreut.
6.31.26
सुग्रीवो ग्रीवया सीते भग्नया प्लवगाधिपः।
निरस्तहनुकः सीते हनूमान् राक्षसैर्हतः ॥ ६.३१.२६ ॥
O Sītā! Der Affenfürst Sugrīva erlitt einen gebrochenen Hals; O Sītā! Hanumān wurde der Kiefer zerschlagen, und er wurde von den Rākṣasas erschlagen.
6.31.27
जाम्बवानथ जानुभ्यामुत्पतन् निहतो युधि।
पट्टिशैर्बहुभिश्छिन्नो निकृत्तः पादपो यथा ॥ ६.३१.२७ ॥
Jāmbavān, auf den Knien emporspringend, wurde im Kampf erschlagen; von vielen Pattiśas zerhauen, stürzte er wie ein gefällter Baum.
6.31.28
मैन्दश्च द्विविदश्चोभौ तौ वानरवरर्षभौ।
निःश्वसन्तौ रुदन्तौ च रुधिरेण परिप्लुतौ ॥ ६.३१.२८ ॥
Mainda und Dvivida, diese beiden besten unter den Affen, seufzend und weinend, waren von Blut durchtränkt.
6.31.29
असिना व्यायतौ छिन्नौ मध्ये ह्यरिनिषूदनौ।
अनुश्वसिति मेदिन्यां पनसः पनसो यथा ॥ ६.३१.२९ ॥
Beide Feindesbezwinger, mitten durch das Schwert zerschnitten, lagen ausgestreckt und atmeten auf der Erde wie gefällte Jackfruchtbäume.
6.31.30
नाराचैर्बहुभिश्छिन्नः शेते दर्यां दरीमुखः।
कुमुदस्तु महातेजा निष्कूजन् सायकैर्हतः ॥ ६.३१.३० ॥
Daramukha, von vielen eisernen Pfeilen durchbohrt, liegt in der Höhle; und Kumuda von großer Strahlkraft, stumm stöhnend, wurde durch Pfeile erschlagen.
6.31.31
अङ्गदो बहुभिश्छिन्नः शरैरासाद्य राक्षसैः।
परितो रुधिरोद्गारी क्षितौ निपतितोऽङ्गदः ॥ ६.३१.३१ ॥
Aṅgada, von vielen Pfeilen durchbohrt, nachdem ihn die Rākṣasas von allen Seiten angegriffen hatten, fiel blutspeiend zu Boden.
6.31.32
हरयो मथिता नागै रथजालैस्तथापरे।
शयाना मृदितास्तत्र वायुवेगैरिवाम्बुदाः ॥ ६.३१.३२ ॥
Die Affen wurden von Elefanten und Wagenreihen zermalmt, andere lagen dort zertrampelt, wie vom Sturm zerstreute Wolken.
6.31.33
प्रसृताश्च परे त्रस्ता हन्यमाना जघन्यतः।
अनुद्रुतास्तु रक्षोभिः सिंहैरिव महाद्विपाः ॥ ६.३१.३३ ॥
Andere flohen verängstigt, von hinten getroffen; von den Rākṣasas verfolgt, wie große Elefanten, von Löwen gejagt.
6.31.34
सागरे पतिताः केचित् केचिद् गगनमाश्रिताः।
ऋक्षा वृक्षानुपारूढा वानरीं वृत्तिमाश्रिताः ॥ ६.३१.३४ ॥
Einige fielen ins Meer, andere suchten Zuflucht am Himmel; die Bären kletterten auf die Bäume und nahmen das Verhalten der Affen an.
6.31.35
सागरस्य च तीरेषु शैलेषु च वनेषु च।
पिङ्गलास्ते विरूपाक्षै राक्षसैर्बहवो हताः ॥ ६.३१.३५ ॥
An den Küsten des Ozeans, auf den Bergen und in den Wäldern wurden viele dieser fahlbraunen Affen von den Rākṣasas mit den verunstalteten Augen erschlagen.
6.31.36
एवं तव हतो भर्ता ससैन्यो मम सेनया।
क्षतजार्द्रं रजोध्वस्तमिदं चास्याहृतं शिरः ॥ ६.३१.३६ ॥
So ist dein Herr mit seinem Heer von meinem Heer erschlagen worden; und dieses Haupt von ihm, blutgetränkt und staubbedeckt, wurde hierher gebracht.
6.31.37
ततः परमदुर्धर्षो रावणो राक्षसेश्वरः।
सीतायामुपशृण्वन्त्यां राक्षसीमिदमब्रवीत् ॥ ६.३१.३७ ॥
Da sprach Rāvaṇa, der unbezwingbare Herr der Rākṣasas, diese Worte zu den Rākṣasī, während Sītā zuhörte.
6.31.38
राक्षसं क्रूरकर्माणं विद्युज्जिह्वं समानय।
येन तद्राघवशिरः संग्रामात् स्वयमाहृतम् ॥ ६.३१.३८ ॥
"Bringt den grausamen Rākṣasa Vidyujjihva her, durch den jenes Haupt Rāghavas selbst aus dem Kampf gebracht wurde."
6.31.39
विद्युज्जिह्वस्तदा गृह्य शिरस्तत्सशरासनम्।
प्रणामं शिरसा कृत्वा रावणस्याग्रतः स्थितः ॥ ६.३१.३९ ॥
Da nahm Vidyujjihva jenes Haupt zusammen mit dem Bogen, verneigte sich mit dem Haupt und stand vor Rāvaṇa.
6.31.40
तमब्रवीत् ततो राजा रावणो राक्षसं स्थितम्।
विद्युज्जिह्वं महाजिह्वं समीपपरिवर्तिनम् ॥ ६.३१.४० ॥
Da sprach König Rāvaṇa zu dem Rākṣasa Vidyujjihva, dem Großzüngigen, der in der Nähe stand.
6.31.41
अग्रतः कुरु सीतायाः शीघ्रं दाशरथेः शिरः।
अवस्थां पश्चिमां भर्तुः कृपणा साधु पश्यतु ॥ ६.३१.४१ ॥
"Lege schnell das Haupt des Sohnes Daśarathas vor Sītā, damit die Elende den letzten Zustand ihres Gatten gut sieht."
6.31.42
एवमुक्तं तु तद् रक्षः शिरस्तत् प्रियदर्शनम्।
उपनिक्षिप्य सीतायाः क्षिप्रमन्तरधीयत ॥ ६.३१.४२ ॥
So angewiesen legte jener Rākṣasa das anmutige Haupt nahe bei Sītā nieder und verschwand schnell.
6.31.43
रावणश्चापि चिक्षेप भास्वरं कार्मुकं महत्।
त्रिषु लोकेषु विख्यातं रामस्यैतदिति ब्रुवन् ॥ ६.३१.४३ ॥
Rāvaṇa warf auch jenen großen, strahlenden Bogen, berühmt in den drei Welten, hin und sprach: "Dies gehört Rāma."
6.31.44
इदं तत् तव रामस्य कार्मुकं ज्यासमावृतम्।
इह प्रहस्तेनानीतं तं हत्वा निशि मानुषम् ॥ ६.३१.४४ ॥
Dies ist der Bogen deines Rāma, mit seiner Sehne bespannt. Prahasta brachte ihn hierher, nachdem er jenen Menschen in der Nacht getötet hatte.
6.31.45
स विद्युज्जिह्वेन सहैव तच्छिरो
धनुश्च भूमौ विनिकीर्यमाणः।
विदेहराजस्य सुतां यशस्विनीं
ततोऽब्रवीत् तां भव मे वशानुगा ॥ ६.३१.४५ ॥
Zusammen mit Vidyujjihva, der jenen Kopf und den Bogen auf dem Boden verstreute, sprach er dann zur glorreichen Tochter des Königs von Videha: "Sei mir gehorsam."