வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.31.1
ततस्तमक्षोभ्यबलं लङ्कायां नृपतेश्चराः।
सुवेले राघवं शैले निविष्टं प्रत्यवेदयन् ॥ ६.३१.१ ॥
அப்போது லங்கையில் அரசனின் ஒற்றர்கள், அசைக்க முடியாத படையுடன் சுவேல மலையில் பாசறையிட்டிருக்கும் ராகவனைப் பற்றி அறிவித்தனர்.
6.31.2
चाराणां रावणः श्रुत्वा प्राप्तं रामं महाबलम्।
जातोद्वेगोऽभवत् किंचित् सचिवानिदमब्रवीत् ॥ ६.३१.२ ॥
ஒற்றர்களிடமிருந்து மகாபலசாலியான ராமன் வந்துவிட்டதைக் கேட்ட ராவணன் சற்றே கலக்கமடைந்து, அமைச்சர்களிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
6.31.3
मन्त्रिणः शीघ्रमायान्तु सर्वे वै सुसमाहिताः।
अयं नो मन्त्रकालो हि सम्प्राप्त इति राक्षसाः ॥ ६.३१.३ ॥
அமைச்சர்களே, அனைவரும் விரைந்து ஒருமனதுடன் இங்கு வரட்டும்; ராட்சசர்களே, இது நமக்கு ஆலோசனை செய்யும் நேரம் வந்துவிட்டது.
6.31.4
तस्य तच्छासनं श्रुत्वा मन्त्रिणोऽभ्यागमन् द्रुतम्।
ततः स मन्त्रयामास राक्षसैः सचिवैः सह ॥ ६.३१.४ ॥
அவனுடைய அந்தக் கட்டளையைக் கேட்ட அமைச்சர்கள் விரைந்து வந்தனர். பின்னர் அவன் ராட்சசர்களுடனும் அமைச்சர்களுடனும் ஆலோசனை செய்தான்.
6.31.5
मन्त्रयित्वा तु दुर्धर्षः क्षमं यत् तदनन्तरम्।
विसर्जयित्वा सचिवान् प्रविवेश स्वमालयम् ॥ ६.३१.५ ॥
அஜேயனான அவன் ஆலோசித்து, எது தகுந்ததோ அதை முடிவு செய்தான்; பின்னர் அமைச்சர்களை அனுப்பிவிட்டு தன் மாளிகைக்குள் சென்றான்.
6.31.6
ततो राक्षसमादाय विद्युज्जिह्वं महाबलम्।
मायाविनं महामायं प्राविशद् यत्र मैथिली ॥ ६.३१.६ ॥
பின்னர் மகாபலசாலியான வித்யுஜ்ஜிஹ்வன் என்ற ராட்சசனை அழைத்துக்கொண்டு, மாயையில் வல்லவனான அந்த மகாமாயாவி மைதிலி இருந்த இடத்தில் நுழைந்தான்.
6.31.7
विद्युज्जिह्वं च मायाज्ञमब्रवीद् राक्षसाधिपः।
मोहयिष्यावहे सीतां मायया जनकात्मजाम् ॥ ६.३१.७ ॥
மாயையில் வல்லவனான வித்யுஜ்ஜிஹ்வனிடம் அரக்கர் தலைவன் கூறினான்: நாம் இருவரும் மாயையால் ஜனகன் மகளாகிய சீதையை மயக்குவோம்.
6.31.8
शिरो मायामयं गृह्य राघवस्य निशाचर।
मां त्वं समुपतिष्ठस्व महच्च सशरं धनुः ॥ ६.३१.८ ॥
ஓ இரவுஞ்சரனே, மாயையால் ஆன ராகவனின் தலையை எடுத்துக்கொண்டு, அம்புகளுடன் கூடிய அவனது பெரிய வில்லையும் கொண்டு நீ எனக்கு முன் வந்து நில்.
6.31.9
एवमुक्तस्तथेत्याह विद्युज्जिह्वो निशाचरः।
दर्शयामास तां मायां सुप्रयुक्तां स रावणे ॥ ६.३१.९ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும் இரவுஞ்சரன் வித்யுஜ்ஜிஹ்வன், "அப்படியே" என்று கூறி, ராவணனுக்கு அந்த நன்கு அமைக்கப்பட்ட மாயையைக் காட்டினான்.
6.31.10
तस्य तुष्टोऽभवद् राजा प्रददौ च विभूषणम्।
अशोकवनिकायां च सीतादर्शनलालसः ॥ ६.३१.१० ॥
அவனால் அரசன் மகிழ்ந்து அவனுக்கு ஓர் ஆபரணத்தை அளித்தான்; சீதையைக் காணும் ஆசையால் அசோகவனத்தில்...
6.31.11
नैर्ऋतानामधिपतिः संविवेश महाबलः।
ततो दीनामदैन्यार्हां ददर्श धनदानुजः ॥ ६.३१.११ ॥
நைர்ருதர்களின் தலைவனான மகாபலன் உள்ளே நுழைந்தான்; பின்னர் குபேரனின் தம்பி, துன்பத்திற்குத் தகுதியற்ற துயருற்ற அவளைக் கண்டான்.
6.31.12
अधोमुखीं शोकपरामुपविष्टां महीतले।
भर्तारं समनुध्यान्तीमशोकवनिकां गताम् ॥ ६.३१.१२ ॥
முகம் கவிழ்ந்து, துயரில் மூழ்கி, தரையில் அமர்ந்து, தன் கணவனை நினைத்துக்கொண்டிருந்த, அசோகவனத்தில் இருந்த (சீதையை).
6.31.13
उपास्यमानां घोराभी राक्षसीभिरदूरतः।
उपसृत्य ततः सीतां प्रहर्षं नाम कीर्तयन् ॥ ६.३१.१३ ॥
பயங்கரமான அரக்கியர்களால் சூழப்பட்டிருந்த சீதையை அருகிலிருந்து அணுகி, பிரஹர்ஷன் என்ற பெயருடையவன் அவளைப் பற்றிப் பேசத் தொடங்கினான்.
6.31.14
इदं च वचनं धृष्टमुवाच जनकात्मजाम्।
सान्त्व्यमाना मया भद्रे यमाश्रित्य विमन्यसे ॥ ६.३१.१४ ॥
அவன் ஜனகனின் மகளிடம் இந்த துணிச்சலான சொற்களைச் சொன்னான்: "நல்லவளே! நான் சமாதானப்படுத்தியும், எவரை நம்பி நீ என்னை அவமதிக்கிறாயோ, அவன்..."
6.31.15
खरहन्ता स ते भर्ता राघवः समरे हतः।
छिन्नं ते सर्वथा मूलं दर्पश्च निहतो मया ॥ ६.३१.१५ ॥
"கரனைக் கொன்ற ராகவன், உன் கணவன், போரில் கொல்லப்பட்டான். உன் ஆதாரம் முற்றிலும் அறுபட்டது; உன் கர்வமும் என்னால் அழிக்கப்பட்டது."
6.31.16
व्यसनेनात्मनः सीते मम भार्या भविष्यसि।
विसृजैतां मतिं मूढे किं मृतेन करिष्यसि ॥ ६.३१.१६ ॥
"சீதா! உன் துன்பத்தின் காரணமாக நீ என் மனைவியாவாய். மூடப்பெண்ணே! இந்த எண்ணத்தை விட்டுவிடு; இறந்தவனால் நீ என்ன செய்வாய்?"
6.31.17
भवस्व भद्रे भार्याणां सर्वासामीश्वरी मम।
अल्पपुण्ये निवृत्तार्थे मूढे पण्डितमानिनि।
शृणु भर्तृवधं सीते घोरं वृत्रवधं यथा ॥ ६.३१.१७ ॥
"நல்லவளே! என் எல்லா மனைவியருக்கும் நீ தலைவியாக இரு. குறைந்த புண்ணியமுடையவளே, நோக்கம் முடிந்தவளே, மூடப்பெண்ணே, தன்னைப் பண்டிதையாக எண்ணுபவளே! சீதா, வ்ருத்திரன் வதை போல் உன் கணவனின் கொடிய வதையைக் கேள்."
6.31.18
समायातः समुद्रान्तं हन्तुं मां किल राघवः।
वानरेन्द्रप्रणीतेन बलेन महता वृतः ॥ ६.३१.१८ ॥
"ராகவன் என்னைக் கொல்ல கடற்கரை வரை வந்துள்ளான்; வானரத் தலைவனால் வழிநடத்தப்பட்ட பெரும் படையால் சூழப்பட்டு."
6.31.19
संनिविष्टः समुद्रस्य पीड्य तीरमथोत्तरम्।
बलेन महता रामो व्रजत्यस्तं दिवाकरे ॥ ६.३१.१९ ॥
கடற்கரையை அழுத்தி வடக்குக் கரையில் பெரும் படையுடன் பாளையமிட்டிருந்த ராமன், சூரியன் அஸ்தமிக்கும்போது...
6.31.20
अथाध्वनि परिश्रान्तमर्धरात्रे स्थितं बलम्।
सुखसुप्तं समासाद्य चरितं प्रथमं चरैः ॥ ६.३१.२० ॥
பின்னர், வழியில் களைத்துப்போய் நள்ளிரவில் இன்பமாகத் தூங்கிக்கொண்டிருந்த படையை, ஒற்றர்கள் முதலில் அணுகிப் பார்த்தனர்...
6.31.21
तत्प्रहस्तप्रणीतेन बलेन महता मम।
बलमस्य हतं रात्रौ यत्र रामः सलक्ष्मणः ॥ ६.३१.२१ ॥
பிரகஸ்தன் தலைமையில் என் பெரும் படையால், லட்சுமணனுடன் ராமன் இருந்த இடத்தில், இரவில் அவனுடைய படை கொல்லப்பட்டது...
6.31.22
पट्टिशान् परिघांश्चक्रानृष्टीन् दण्डान् महायुधान्।
बाणजालानि शूलानि भास्वरान् कूटमुद्गरान् ॥ ६.३१.२२ ॥
பட்டிசம், பரிகம், சக்கரங்கள், ருஷ்டி, தண்டங்கள், பெரும் ஆயுதங்கள், அம்புப் பின்னல்கள், சூலங்கள், ஒளிரும் கூட-முத்கரங்கள்...
6.31.23
यष्टीश्च तोमरान् प्रासांश्चक्राणि मुसलानि च।
उद्यम्योद्यम्य रक्षोभिर्वानरेषु निपातिताः ॥ ६.३१.२३ ॥
தடிகள், தோமரங்கள், பிராசங்கள், சக்கரங்கள், உலக்கைகள் ஆகியவற்றையும் — ராட்சதர்கள் மீண்டும் மீண்டும் தூக்கி வானரர்கள் மீது வீசினர்...
6.31.24
अथ सुप्तस्य रामस्य प्रहस्तेन प्रमाथिना।
असक्तं कृतहस्तेन शिरश्छिन्नं महासिना ॥ ६.३१.२४ ॥
பின்னர், உறங்கிக்கொண்டிருந்த ராமனின் தலையை, வன்மையான, திறமையான கைகளையுடைய பிரகஸ்தன் ஒரு பெரிய வாளால் தடையின்றி வெட்டினான்...
6.31.25
विभीषणः समुत्पत्य निगृहीतो यदृच्छया।
दिशः प्रव्राजितः सैन्यैर्लक्ष्मणः प्लवगैः सह ॥ ६.३१.२५ ॥
விபீஷணன் குதித்தெழுந்து தற்செயலாகப் பிடிக்கப்பட்டான்; லட்சுமணன் குரங்குகளுடன் சேனைகளால் திசைகளுக்குத் துரத்தப்பட்டான்.
6.31.26
सुग्रीवो ग्रीवया सीते भग्नया प्लवगाधिपः।
निरस्तहनुकः सीते हनूमान् राक्षसैर्हतः ॥ ६.३१.२६ ॥
சீதையே! வானரத் தலைவன் சுக்கிரீவனின் கழுத்து முறிந்தது; சீதையே! அனுமனின் தாடை பெயர்க்கப்பட்டு, அவன் ராட்சசர்களால் கொல்லப்பட்டான்.
6.31.27
जाम्बवानथ जानुभ्यामुत्पतन् निहतो युधि।
पट्टिशैर्बहुभिश्छिन्नो निकृत्तः पादपो यथा ॥ ६.३१.२७ ॥
ஜாம்பவான் முழந்தாள்களால் எழுந்து குதிக்கையில் போரில் கொல்லப்பட்டான்; பல பட்டிசங்களால் வெட்டப்பட்டு மரம்போல் சாய்க்கப்பட்டான்.
6.31.28
मैन्दश्च द्विविदश्चोभौ तौ वानरवरर्षभौ।
निःश्वसन्तौ रुदन्तौ च रुधिरेण परिप्लुतौ ॥ ६.३१.२८ ॥
மைந்தனும் த்விவிதனும் — அந்த இரு வானரச் சிறந்தவர்களும் — பெருமூச்சு விட்டு அழுது, இரத்தத்தில் நனைந்திருந்தனர்.
6.31.29
असिना व्यायतौ छिन्नौ मध्ये ह्यरिनिषूदनौ।
अनुश्वसिति मेदिन्यां पनसः पनसो यथा ॥ ६.३१.२९ ॥
வாளால் நடுவில் வெட்டுண்ட, எதிரிகளை அழிக்கும் அவ்விருவரும் நீண்டு கிடந்தனர்; பூமியில் விழுந்த பலா மரம் போல் மூச்சுவிட்டனர்.
6.31.30
नाराचैर्बहुभिश्छिन्नः शेते दर्यां दरीमुखः।
कुमुदस्तु महातेजा निष्कूजन् सायकैर्हतः ॥ ६.३१.३० ॥
பல நாராசங்களால் துளைக்கப்பட்ட தரிமுகன் குகையில் கிடக்கிறான்; மகாதேஜஸ்வியான குமுதனோ, பாணங்களால் கொல்லப்பட்டு ஒலியின்றி முனகினான்.
6.31.31
अङ्गदो बहुभिश्छिन्नः शरैरासाद्य राक्षसैः।
परितो रुधिरोद्गारी क्षितौ निपतितोऽङ्गदः ॥ ६.३१.३१ ॥
அங்கதன் அரக்கர்களால் சூழப்பட்டு பல அம்புகளால் துளைக்கப்பட்டு, இரத்தத்தை வாந்தி எடுத்தவனாக நிலத்தில் வீழ்ந்தான், அங்கதன்.
6.31.32
हरयो मथिता नागै रथजालैस्तथापरे।
शयाना मृदितास्तत्र वायुवेगैरिवाम्बुदाः ॥ ६.३१.३२ ॥
குரங்குகள் யானைகளாலும் தேர்ப்படைகளாலும் நசுக்கப்பட்டனர்; மற்றவர்களும் அங்கே மிதிபட்டுக் கிடந்தனர், காற்றின் வேகத்தால் சிதறிய மேகங்களைப் போல.
6.31.33
प्रसृताश्च परे त्रस्ता हन्यमाना जघन्यतः।
अनुद्रुतास्तु रक्षोभिः सिंहैरिव महाद्विपाः ॥ ६.३१.३३ ॥
மற்றவர்கள் அஞ்சி ஓடினர், பின்புறத்திலிருந்து தாக்கப்பட்டு; அரக்கர்களால் துரத்தப்பட்டனர், சிங்கங்களால் துரத்தப்படும் பெரிய யானைகளைப் போல.
6.31.34
सागरे पतिताः केचित् केचिद् गगनमाश्रिताः।
ऋक्षा वृक्षानुपारूढा वानरीं वृत्तिमाश्रिताः ॥ ६.३१.३४ ॥
சிலர் கடலில் விழுந்தனர், சிலர் வானத்தை அடைந்தனர்; கரடிகள் மரங்களில் ஏறின, குரங்குகளுக்கு ஏற்ற வழியைப் பற்றிக்கொண்டு.
6.31.35
सागरस्य च तीरेषु शैलेषु च वनेषु च।
पिङ्गलास्ते विरूपाक्षै राक्षसैर्बहवो हताः ॥ ६.३१.३५ ॥
கடற்கரைகளிலும், மலைகளிலும், காடுகளிலும், அந்தப் பிங்கல நிறக் குரங்குகள் பல, விரூபாக்ஷ அரக்கர்களால் கொல்லப்பட்டனர்.
6.31.36
एवं तव हतो भर्ता ससैन्यो मम सेनया।
क्षतजार्द्रं रजोध्वस्तमिदं चास्याहृतं शिरः ॥ ६.३१.३६ ॥
இவ்வாறு உன் தலைவன் தன் படையுடன் என் படையால் கொல்லப்பட்டான்; இதோ அவனுடைய தலை கொண்டுவரப்பட்டது, இரத்தத்தில் நனைந்து தூசியால் மூடப்பட்டு.
6.31.37
ततः परमदुर्धर्षो रावणो राक्षसेश्वरः।
सीतायामुपशृण्वन्त्यां राक्षसीमिदमब्रवीत् ॥ ६.३१.३७ ॥
அப்போது மிகவும் வெல்லற்கரிய அரக்கர் தலைவன் ராவணன், சீதை கேட்கும்படி அரக்கிகளிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
6.31.38
राक्षसं क्रूरकर्माणं विद्युज्जिह्वं समानय।
येन तद्राघवशिरः संग्रामात् स्वयमाहृतम् ॥ ६.३१.३८ ॥
"போரிலிருந்து இராகவனின் அந்தத் தலையைத் தானே கொண்டுவந்த கொடுஞ்செயல் அரக்கனான வித்யுஜ்ஜிஹ்வனை அழையுங்கள்."
6.31.39
विद्युज्जिह्वस्तदा गृह्य शिरस्तत्सशरासनम्।
प्रणामं शिरसा कृत्वा रावणस्याग्रतः स्थितः ॥ ६.३१.३९ ॥
அப்போது வித்யுஜ்ஜிஹ்வன் அந்தத் தலையையும் வில்லையும் எடுத்து, தலை தாழ்த்தி வணங்கி ராவணனின் முன் நின்றான்.
6.31.40
तमब्रवीत् ततो राजा रावणो राक्षसं स्थितम्।
विद्युज्जिह्वं महाजिह्वं समीपपरिवर्तिनम् ॥ ६.३१.४० ॥
அப்போது அரசன் ராவணன், அருகில் நின்றிருந்த பெரும் நாக்குடைய வித்யுஜ்ஜிஹ்வனிடம் கூறினான்.
6.31.41
अग्रतः कुरु सीतायाः शीघ्रं दाशरथेः शिरः।
अवस्थां पश्चिमां भर्तुः कृपणा साधु पश्यतु ॥ ६.३१.४१ ॥
"விரைவில் தசரதனின் மகனின் தலையை சீதையின் முன் வையுங்கள்; கணவனின் இறுதி நிலையை அந்த துயருற்ற பெண் நன்கு காணட்டும்."
6.31.42
एवमुक्तं तु तद् रक्षः शिरस्तत् प्रियदर्शनम्।
उपनिक्षिप्य सीतायाः क्षिप्रमन्तरधीयत ॥ ६.३१.४२ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், அந்த அரக்கன் அழகிய அந்தத் தலையை சீதையின் அருகே வைத்துவிட்டு விரைவில் மறைந்தான்.
6.31.43
रावणश्चापि चिक्षेप भास्वरं कार्मुकं महत्।
त्रिषु लोकेषु विख्यातं रामस्यैतदिति ब्रुवन् ॥ ६.३१.४३ ॥
ராவணன் மூவுலகிலும் புகழ்பெற்ற அந்த ஒளிரும் பெரிய வில்லை எறிந்து, "இது ராமனுடையது" என்று கூறினான்.
6.31.44
इदं तत् तव रामस्य कार्मुकं ज्यासमावृतम्।
इह प्रहस्तेनानीतं तं हत्वा निशि मानुषम् ॥ ६.३१.४४ ॥
இதுவே உன் ராமனுடைய வில், நாண் பூட்டப்பட்டது. இரவில் அந்த மனிதனைக் கொன்று, பிரஹஸ்தன் இதை இங்கே கொண்டு வந்தான்.
6.31.45
स विद्युज्जिह्वेन सहैव तच्छिरो
धनुश्च भूमौ विनिकीर्यमाणः।
विदेहराजस्य सुतां यशस्विनीं
ततोऽब्रवीत् तां भव मे वशानुगा ॥ ६.३१.४५ ॥
அவன் வித்யுஜ்ஜிஹ்வனுடன் சேர்ந்து அந்தத் தலையையும் வில்லையும் நிலத்தில் சிதறச் செய்தவாறு, விதேக அரசனின் புகழ்மிக்க மகளிடம் கூறினான்: "எனக்கு அடங்கியவளாக இரு."