Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.33

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

6.33.1

सीतां तु मोहितां दृष्ट्वा सरमा नाम राक्षसी।
आससादाथ वैदेहीं प्रियां प्रणयिनी सखीम् ॥ ६.३३.१ ॥

மயங்கிக் கிடந்த சீதையைக் கண்ட சரமா என்ற அரக்கி, அப்போது அன்பும் பாசமும் கொண்ட தோழியான வைதேகியிடம் சென்றாள்.

6.33.2

मोहितां राक्षसेन्द्रेण सीतां परमदुःखिताम्।
आश्वासयामास तदा सरमा मृदुभाषिणी ॥ ६.३३.२ ॥

அரக்கர் அரசனால் மயக்கப்பட்ட, மிகவும் துயருற்ற சீதையை அப்போது மென்மையாகப் பேசும் சரமா ஆறுதல் படுத்தினாள்.

6.33.3

सा हि तत्र कृता मित्रं सीतया रक्ष्यमाणया।
रक्षन्ती रावणादिष्टा सानुक्रोशा दृढव्रता ॥ ६.३३.३ ॥

அங்கு சீதையால் பாதுகாக்கப்பட்ட அவள் தோழியானாள்; ராவணனின் ஆணையால் அவளைக் காத்த, இரக்கமுள்ள, உறுதியான விரதம் கொண்டவள் அவள்.

6.33.4

सा ददर्श सखी सीतां सरमा नष्टचेतनाम्।
उपावृत्योत्थितां ध्वस्तां वडवामिव पांसुषु ॥ ६.३३.४ ॥

அந்தத் தோழி சரமா மயக்கமுற்ற சீதையைக் கண்டாள்; தூசியில் வீழ்ந்து எழுந்து விழுந்த பெண் குதிரை போல அவள் இருந்தாள்.

6.33.5

तां समाश्वासयामास सखीस्नेहेन सुव्रताम्।
समाश्वसिहि वैदेहि मा भूत् ते मनसो व्यथा।
उक्ता यद् रावणेन त्वं प्रयुक्तश्च स्वयं त्वया ॥ ६.३३.५ ॥

தோழமைப் பாசத்தால் அவள் நல்விரதம் கொண்ட சீதையைத் தேற்றினாள்: "வைதேகி, ஆறுதல் கொள்; உன் மனத்தில் வேதனை வேண்டாம். ராவணன் சொன்னதும், நீயே தூண்டியதும்—"

6.33.6

सखीस्नेहेन तद् भीरु मया सर्वं प्रतिश्रुतम्।
लीनया गहने शून्ये भयमुत्सृज्य रावणात्।
तव हेतोर्विशालाक्षि नहि मे रावणाद् भयम् ॥ ६.३३.६ ॥

அஞ்சுபவளே, தோழமைப் பாசத்தால் அதையெல்லாம் நான் ஏற்றுக்கொண்டேன். அடர்ந்த, வெறிச்சோடிய இடத்தில் மறைந்திருந்து, ராவணனிடமிருந்து அச்சத்தைத் துறந்து, விசாலக்கண்ணியே, உன் பொருட்டு—ராவணனிடம் எனக்கு அச்சமில்லை.

6.33.7

स सम्भ्रान्तश्च निष्क्रान्तो यत्कृते राक्षसेश्वरः।
तत्र मे विदितं सर्वमभिनिष्क्रम्य मैथिलि ॥ ६.३३.७ ॥

மைதிலியே! எதற்காக அரக்கர் அரசன் பதற்றத்துடன் வெளியேறினானோ, அது அனைத்தும் அங்கிருந்து வெளியேறிய பின் எனக்குத் தெரியவந்தது.

6.33.8

न शक्यं सौप्तिकं कर्तुं रामस्य विदितात्मनः।
वधश्च पुरुषव्याघ्रे तस्मिन् नैवोपपद्यते ॥ ६.३३.८ ॥

தன்னை அறிந்த ராமனுக்கு இரவில் பதுங்கித் தாக்குவது இயலாது; அந்த மனிதர்களில் புலியான அவனை வீழ்த்துவதும் பொருந்தாது.

6.33.9

न त्वेवं वानरा हन्तुं शक्याः पादपयोधिनः।
सुरा देवर्षभेणेव रामेण हि सुरक्षिताः ॥ ६.३३.९ ॥

ஆனால் மரங்களையும் கால்களையும் ஆயுதமாகக் கொண்டு போரிடும் வானரர்களை இப்படிக் கொல்ல முடியாது; தேவர்களின் காளையான ராமனால் அவர்கள் தேவர்களைப் போலப் பாதுகாக்கப்படுகிறார்கள்.

6.33.10

दीर्घवृत्तभुजः श्रीमान् महोरस्कः प्रतापवान्।
धन्वी संनहनोपेतो धर्मात्मा भुवि विश्रुतः ॥ ६.३३.१० ॥

நீண்ட வட்டமான தோள்களை உடையவன், செல்வமிக்கவன், பரந்த மார்பினன், வல்லமை மிக்கவன், வில்லேந்தியவன், கவசம் அணிந்தவன், தர்மாத்மா, உலகில் புகழ்பெற்றவன்.

6.33.11

विक्रान्तो रक्षिता नित्यमात्मनश्च परस्य च।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा कुलीनो नयशास्त्रवित् ॥ ६.३३.११ ॥

வீரனான அவன் எப்போதும் தன்னையும் பிறரையும் காப்பவன்; தம்பி லட்சுமணனுடன் இருப்பவன்; உயர்குடியில் பிறந்தவன்; நீதிநூலறிந்தவன்.

6.33.12

हन्ता परबलौघानामचिन्त्यबलपौरुषः।
न हतो राघवः श्रीमान् सीते शत्रुनिबर्हणः ॥ ६.३३.१२ ॥

எதிரிப் படைகளின் வெள்ளத்தை அழிப்பவன், நினைத்துப் பார்க்க முடியாத பலமும் வீரமும் உடையவன்; சீதையே, செல்வமிக்க ராகவன் கொல்லப்படவில்லை; அவன் பகைவரை அழிப்பவன்.

6.33.13

अयुक्तबुद्धिकृत्येन सर्वभूतविरोधिना।
एवं प्रयुक्ता रौद्रेण माया मायाविना त्वयि ॥ ६.३३.१३ ॥

நெறியற்ற புத்தியும் செயலும் கொண்டவனும், எல்லா உயிர்களுக்கும் பகைவனுமான அந்த கொடியவன், மாயக்காரன், உன்மீது இவ்வாறு மாயையை ஏவினான்.

6.33.14

शोकस्ते विगतः सर्वकल्याणं त्वामुपस्थितम्।
ध्रुवं त्वां भजते लक्ष्मीः प्रियं ते भवति शृणु ॥ ६.३३.१४ ॥

உன் துயரம் நீங்கியது; எல்லா நன்மையும் உன்னை அடைந்தது. நிச்சயமாக லக்ஷ்மி உன்னை நாடுகிறாள்; கேள், இது உனக்கு இனியது.

6.33.15

उत्तीर्य सागरं रामः सह वानरसेनया।
संनिविष्टः समुद्रस्य तीरमासाद्य दक्षिणम् ॥ ६.३३.१५ ॥

கடலைக் கடந்து, ராமன் வானரப் படையுடன் கடலின் தென் கரையை அடைந்து அங்கே தங்கியிருக்கிறான்.

6.33.16

दृष्टो मे परिपूर्णार्थः काकुत्स्थः सहलक्ष्मणः।
सहितैः सागरान्तस्थैर्बलैस्तिष्ठति रक्षितः ॥ ६.३३.१६ ॥

முழுமையான நோக்கமுடைய காகுத்ஸ்தனான ராமனை லக்ஷ்மணனுடன் நான் கண்டேன்; கடற்கரையில் கூடியுள்ள படைகளால் அவன் காக்கப்பட்டு நிற்கிறான்.

6.33.17

अनेन प्रेषिता ये च राक्षसा लघुविक्रमाः।
राघवस्तीर्ण इत्येवं प्रवृत्तिस्तैरिहाहृता ॥ ६.३३.१७ ॥

அவனால் அனுப்பப்பட்ட, விரைந்த வீரம் கொண்ட ராக்ஷசர்கள், ராகவன் கடலைக் கடந்துவிட்டான் என்ற செய்தியை இங்கே கொண்டு வந்தனர்.

6.33.18

स तां श्रुत्वा विशालाक्षि प्रवृत्तिं राक्षसाधिपः।
एष मन्त्रयते सर्वैः सचिवैः सह रावणः ॥ ६.३३.१८ ॥

விசாலக்கண்ணியே, அந்தச் செய்தியைக் கேட்டு, ராக்ஷசர் தலைவனான ராவணன் இதோ தன் எல்லா அமைச்சர்களுடனும் ஆலோசனை செய்கிறான்.

6.33.19

सर्वोद्योगेन सैन्यानां शब्दं शुश्राव भैरवम् ॥ ६.३३.१९ ॥

அனைத்து முயற்சியுடன் படைகளின் பயங்கரமான ஒலியை அவன் கேட்டான்.

6.33.20

दण्डनिर्घातवादिन्याः श्रुत्वा भेर्या महास्वनम्।
उवाच सरमा सीतामिदं मधुरभाषिणी ॥ ६.३३.२० ॥

தண்டத்தின் அடி போல் முழங்கும் பேரிகையின் பெரும் ஒலியைக் கேட்ட இனிய மொழி சரமா சீதையிடம் இவ்வாறு கூறினாள்.

6.33.21

संनाहजननी ह्येषा भैरवा भीरु भेरिका।
भेरीनादं च गम्भीरं शृणु तोयदनिःस्वनम् ॥ ६.३३.२१ ॥

கவசம் அணிவிக்கும் இந்தப் பேரிகை பயங்கரமானது. அஞ்சுபவளே, மேகத்தின் முழக்கம் போன்ற அதன் ஆழ்ந்த நாதத்தைக் கேள்.

6.33.22

कल्प्यन्ते मत्तमातङ्गा युज्यन्ते रथवाजिनः।
दृश्यन्ते तुरगारूढाः प्रासहस्ताः सहस्रशः ॥ ६.३३.२२ ॥

மதம் கொண்ட யானைகள் அலங்கரிக்கப்படுகின்றன, தேர்க்குதிரைகள் பூட்டப்படுகின்றன; ஆயிரக்கணக்கான குதிரை வீரர்கள் கையில் ஈட்டிகளுடன் காணப்படுகின்றனர்.

6.33.23

तत्र तत्र च संनद्धाः सम्पतन्ति सहस्रशः।
आपूर्यन्ते राजमार्गाः सैन्यैरद्भुतदर्शनैः ॥ ६.३३.२३ ॥

இங்கும் அங்கும் கவசம் அணிந்த ஆயிரக்கணக்கானோர் விரைகின்றனர்; அற்புதத் தோற்றமுடைய படைகளால் அரசப் பாதைகள் நிரம்பியுள்ளன.

6.33.24

वेगवद्भिर्नदद्भिश्च तोयौघैरिव सागरः।
शस्त्राणां च प्रसन्नानां चर्मणां वर्मणां तथा ॥ ६.३३.२४ ॥

வேகமாக நகர்ந்து முழங்கும் படைகள் நீர்ப்பெருக்குகளால் நிரம்பிய கடல் போலத் தோன்றுகின்றன; ஒளிரும் ஆயுதங்களும் கேடயங்களும் கவசங்களும் அவ்வாறே நிறைந்துள்ளன.

6.33.25

रथवाजिगजानां च राक्षसेन्द्रानुयायिनाम्।
सम्भ्रमो रक्षसामेष हृषितानां तरस्विनाम् ॥ ६.३३.२५ ॥

ரதங்கள், குதிரைகள், யானைகள் ஆகியவற்றிலும், ராட்சசேந்திரனைப் பின்தொடரும் உற்சாகமும் வேகமும் கொண்ட ராட்சசர்களிடமும் இந்தக் கலக்கம் காணப்படுகிறது.

6.33.26

प्रभां विसृजतां पश्य नानावर्णसमुत्थिताम्।
वनं निर्दहतो घर्मे यथा रूपं विभावसोः ॥ ६.३३.२६ ॥

பல வண்ணங்களில் எழும் அவர்களின் ஒளியைப் பார், கோடையில் காட்டை எரிக்கும் நெருப்பின் உருவம் போல.

6.33.27

घण्टानां शृणु निर्घोषं रथानां शृणु निःस्वनम्।
हयानां हेषमाणानां शृणु तूर्यध्वनिं तथा ॥ ६.३३.२७ ॥

மணிகளின் ஒலியைக் கேள், ரதங்களின் முழக்கத்தைக் கேள், கனைக்கும் குதிரைகளின் கனைப்பைக் கேள், அவ்வாறே எக்காள ஒலியையும் கேள்.

6.33.28

उद्यतायुधहस्तानां राक्षसेन्द्रानुयायिनाम्।
सम्भ्रमो रक्षसामेष तुमुलो लोमहर्षणम् ॥ ६.३३.२८ ॥

கைகளில் ஆயுதங்களை உயர்த்தியவர்களும், ராட்சசேந்திரனைப் பின்தொடர்பவர்களுமான ராட்சசர்களின் இந்தக் கலக்கம்; இந்தப் பேரொலி மயிர்சிலிர்க்கச் செய்கிறது.

6.33.29

श्रीस्त्वां भजति शोकघ्नी रक्षसां भयमागतम्।
रामः कमलपत्राक्षो दैत्यानामिव वासवः ॥ ६.३३.२९ ॥

துக்கத்தைப் போக்கும் திருமகள் உன்னை அடைகிறாள். ராட்சசர்களுக்கு பயம் வந்துவிட்டது. தாமரை இதழ் போன்ற கண்களுடைய ராமன், தைத்தியர்கள் மீது இந்திரன் போல (வருவான்).

6.33.30

अवजित्य जितक्रोधस्तमचिन्त्यपराक्रमः।
रावणं समरे हत्वा भर्ता त्वाधिगमिष्यति ॥ ६.३३.३० ॥

சினத்தை வென்ற, சிந்திக்க முடியாத வீரமுடைய ராமன் அவனை வென்று, போரில் ராவணனைக் கொன்று, உன் கணவன் என்ற நிலையில் உன்னை அடைவான்.

6.33.31

विक्रमिष्यति रक्षःसु भर्ता ते सहलक्ष्मणः।
यथा शत्रुषु शत्रुघ्नो विष्णुना सह वासवः ॥ ६.३३.३१ ॥

உன் கணவர் லட்சுமணனுடன் சேர்ந்து அரக்கர்களிடையே வீரத்தைக் காட்டுவார்; சத்ருக்னன் பகைவர்களிடையேயும், இந்திரன் விஷ்ணுவுடனும் அவ்வாறு செய்வது போல்.

6.33.32

आगतस्य हि रामस्य क्षिप्रमङ्कागतां सतीम्।
अहं द्रक्ष्यामि सिद्धार्थां त्वां शत्रौ विनिपातिते ॥ ६.३३.३२ ॥

ராமன் வந்ததும், பகைவன் வீழ்த்தப்பட்டதும், விரைவில் உன்னை அவர் மடியில் அமர்ந்திருக்கும் நிறைவேறிய கற்புடைய நங்கையாகக் காண்பேன்.

6.33.33

अस्राण्यानन्दजानि त्वं वर्तयिष्यसि जानकि।
समागम्य परिष्वक्ता तस्योरसि महोरसः ॥ ६.३३.३३ ॥

ஜானகியே, பரந்த மார்புடையவரை நீ சந்தித்து அவரது மார்பில் அணைக்கப்பட்டு, மகிழ்ச்சியின் கண்ணீரைச் சிந்துவாய்.

6.33.34

अचिरान्मोक्ष्यते सीते देवि ते जघनं गताम्।
धृतामेकां बहून् मासान् वेणीं रामो महाबलः ॥ ६.३३.३४ ॥

சீதையே, தேவியே, நீண்ட மாதங்களாக ஒற்றைச் சடையாக அணிந்திருக்கும், இடுப்புவரை தொங்கும் உன் கூந்தலை மகாபலசாலியான ராமன் விரைவில் அவிழ்ப்பார்.

6.33.35

तस्य दृष्ट्वा मुखं देवि पूर्णचन्द्रमिवोदितम्।
मोक्ष्यसे शोकजं वारि निर्मोकमिव पन्नगी ॥ ६.३३.३५ ॥

தேவியே, உதித்த முழுநிலவு போன்ற அவரது முகத்தைக் கண்டு, பாம்புப் பெண் தன் சட்டையை உதிர்ப்பது போல, சோகத்தால் பிறந்த கண்ணீரை நீ விடுவாய்.

6.33.36

रावणं समरे हत्वा नचिरादेव मैथिलि।
त्वया समग्रः प्रियया सुखार्हो लप्स्यते सुखम् ॥ ६.३३.३६ ॥

மைதிலியே, போரில் ராவணனைக் கொன்ற பின், மகிழ்ச்சிக்கு உரியவர் உன் அன்புக் கணவருடன் முழுமையாக இன்பத்தை விரைவில் அடைவார்.

6.33.37

सभाजिता त्वं रामेण मोदिष्यसि महात्मना।
सुवर्षेण समायुक्ता यथा सस्येन मेदिनी ॥ ६.३३.३७ ॥

மகாத்மாவான ராமரால் கௌரவிக்கப்பட்ட நீ மகிழ்வாய், நல்ல மழையுடன் கூடிய பூமி பயிர்களால் மகிழ்வதுபோல்.

6.33.38

गिरिवरमभितो विवर्तमानो
हय इव मण्डलमाशु यः करोति।
तमिह शरणमभ्युपैहि देवि
दिवसकरं प्रभवो ह्ययं प्रजानाम् ॥ ६.३३.३८ ॥

மலைகளின் அரசனைச் சுற்றி குதிரைபோல் வேகமாகச் சுழன்று வட்டம் செய்பவனை, தேவியே, இங்கே அடைக்கலமாகச் சார்ந்திடு; இவனே உயிர்களின் தலைவன், சூரியன்.