รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 6.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.34.1
अथ तां जातसंतापां तेन वाक्येन मोहिताम्।
सरमा ह्लादयामास महीं दग्धामिवाम्भसा ॥ ६.३४.१ ॥
ครั้งนั้น สรมาปลอบโยนสีดาผู้ถูกถ้อยคำนั้นทำให้สับสนและร้อนรุ่มด้วยความโศก ดุจน้ำที่ทำให้แผ่นดินที่ไหม้เกรียมเย็นลง
6.34.2
ततस्तस्या हितं सख्याश्चिकीर्षन्ती सखी वचः।
उवाच काले कालज्ञा स्मितपूर्वाभिभाषिणी ॥ ६.३४.२ ॥
ครั้นนั้น สรมาผู้ประสงค์ประโยชน์แก่เพื่อนของตน และรู้ว่าเวลาใดควร จึงกล่าวถ้อยคำเหล่านี้ เริ่มด้วยรอยยิ้ม
6.34.3
उत्सहेयमहं गत्वा त्वद्वाक्यमसितेक्षणे।
निवेद्य कुशलं रामे प्रतिच्छन्ना निवर्तितुम् ॥ ६.३४.३ ॥
ข้าแต่ผู้มีดวงตาดำขลับ ข้าอาจไปพร้อมกับถ้อยคำของเธอ บอกพระรามถึงความเป็นอยู่ของเธอ แล้วกลับมาโดยไม่ให้ใครเห็น
6.34.4
नहि मे क्रममाणाया निरालम्बे विहायसि।
समर्थो गतिमन्वेतुं पवनो गरुडोऽपि वा ॥ ६.३४.४ ॥
แม้แต่ลมหรือครุฑก็ไม่อาจตามทันการเดินทางของข้า เมื่อข้าเคลื่อนไปในท้องฟ้าที่ไม่มีที่ยึดเหนี่ยว
6.34.5
एवं ब्रुवाणां तां सीता सरमामिदमब्रवीत्।
मधुरं श्लक्ष्णया वाचा पूर्वशोकाभिपन्नया ॥ ६.३४.५ ॥
เมื่อสรมากล่าวอย่างนั้น สีดาซึ่งยังถูกความโศกก่อนหน้าครอบงำอยู่ จึงกล่าวกับสรมาด้วยเสียงอ่อนหวานและนุ่มนวลดังนี้
6.34.6
समर्था गगनं गन्तुमपि च त्वं रसातलम्।
अवगच्छाद्य कर्तव्यं कर्तव्यं ते मदन्तरे ॥ ६.३४.६ ॥
เธอสามารถไปในท้องฟ้า และแม้แต่ลงไปถึงนาคโลกได้ บัดนี้จงรู้หน้าที่ของเธอต่อข้า
6.34.7
मत्प्रियं यदि कर्तव्यं यदि बुद्धिः स्थिरा तव।
ज्ञातुमिच्छामि तं गत्वा किं करोतीति रावणः ॥ ६.३४.७ ॥
หากเธอปรารถนาจะทำสิ่งที่ข้าพอใจ และหากเจตนาของเธอมั่นคง จงไปสืบดูว่าราวณะกำลังทำอะไรอยู่
6.34.8
स हि मायाबलः क्रूरो रावणः शत्रुरावणः।
मां मोहयति दुष्टात्मा पीतमात्रेव वारुणी ॥ ६.३४.८ ॥
ราวณะผู้โหดร้ายนั้น ผู้มีอำนาจแห่งมายา ผู้ทำให้ศัตรูต้องร้องไห้ ผู้มีจิตชั่วร้าย ย่อมทำให้ข้าหลงผิด ราวกับข้าเพิ่งดื่มสุรา
6.34.9
तर्जापयति मां नित्यं भर्त्सापयति चासकृत्।
राक्षसीभिः सुघोराभिर्यो मां रक्षति नित्यशः ॥ ६.३४.९ ॥
เขาขู่ข้าอยู่เสมอ และดุด่าข้าซ้ำแล้วซ้ำอีก โดยผ่านรากษสีผู้น่ากลัวยิ่งที่เฝ้าดูแลข้าทุกวัน
6.34.10
उद्विग्ना शङ्किता चास्मि न स्वस्थं च मनो मम।
तद्भयाच्चाहमुद्विग्ना अशोकवनिकां गता ॥ ६.३४.१० ॥
ข้าหวาดหวั่นและระแวงอยู่ และใจของข้าก็ไม่สงบ ด้วยความกลัวเขา ข้าจึงไปยังสวนอโศกด้วยความทุกข์ร้อน
6.34.11
यदि नाम कथा तस्य निश्चितं वापि यद्भवेत्।
निवेदयेथाः सर्वं तद् वरो मे स्यादनुग्रहः ॥ ६.३४.११ ॥
หากมีข่าวคราวจากเขา หรือมีสิ่งใดที่แน่นอน ขอให้เธอบอกข้าทุกอย่าง นั่นจะเป็นพรและความเมตตาแก่ข้า
6.34.12
साप्येवं ब्रुवतीं सीतां सरमा मृदुभाषिणी।
उवाच वदनं तस्याः स्पृशन्ती बाष्पविक्लवम् ॥ ६.३४.१२ ॥
แม้สรมาผู้มีวาจาอ่อนโยนนั้น ก็แตะใบหน้าของสีดาที่เปียกด้วยน้ำตา แล้วกล่าวกับสีดาผู้กำลังพูดอยู่เช่นนั้น
6.34.13
एष ते यद्यभिप्रायस्तस्माद् गच्छामि जानकि।
गृह्य शत्रोरभिप्रायमुपावर्तामि मैथिलि ॥ ६.३४.१३ ॥
หากนี่คือความประสงค์ของเธอ ข้าก็จะไป ข้าแต่ชานากี ข้าแต่ไมถิลี เมื่อเข้าใจเจตนาของศัตรูแล้ว ข้าจะกลับมา
6.34.14
एवमुक्त्वा ततो गत्वा समीपं तस्य रक्षसः।
शुश्राव कथितं तस्य रावणस्य समन्त्रिणः ॥ ६.३४.१४ ॥
ครั้นกล่าวดังนั้นแล้ว นางไปยังที่ประทับของรากษสนั้น และได้ฟังสิ่งที่ราวณะกับเหล่าอำมาตย์ของเขาได้กล่าวไว้
6.34.15
सा श्रुत्वा निश्चयं तस्य निश्चयज्ञा दुरात्मनः।
पुनरेवागमत् क्षिप्रमशोकवनिकां शुभाम् ॥ ६.३४.१५ ॥
เมื่อได้ยินความมุ่งมั่นของผู้มีจิตชั่วร้ายนั้น สรมาผู้รู้ความตั้งใจของเขา จึงรีบกลับไปยังสวนอโศกอันงดงามอีกครั้ง
6.34.16
सा प्रविष्टा ततस्तत्र ददर्श जनकात्मजाम्।
प्रतीक्षमाणां स्वामेव भ्रष्टपद्मामिव श्रियम् ॥ ६.३४.१६ ॥
เมื่อเข้าไปแล้ว นางเห็นธิดาของชนกผู้กำลังรอคอยสามีของตนเพียงลำพัง เหมือนศรีที่ดอกบัวร่วงหล่น
6.34.17
तां तु सीता पुनः प्राप्तां सरमां प्रियभाषिणीम्।
परिष्वज्य च सुस्निग्धं ददौ च स्वयमासनम् ॥ ६.३४.१७ ॥
สีดาโอบกอดสรมาผู้กลับมาแล้ว ผู้มีวาจาอันน่ารัก ด้วยความรักใคร่อย่างยิ่ง และได้ยกที่นั่งให้นางด้วยตนเอง
6.34.18
इहासीना सुखं सर्वमाख्याहि मम तत्त्वतः।
क्रूरस्य निश्चयं तस्य रावणस्य दुरात्मनः ॥ ६.३४.१८ ॥
จงนั่งอยู่ที่นี่อย่างสบายใจ แล้วบอกข้าให้ตรงตามความจริงถึงความมุ่งมั่นทั้งหมดของราวณะผู้โหดร้ายและมีจิตชั่วร้ายนั้น
6.34.19
एवमुक्ता तु सरमा सीतया वेपमानया।
कथितं सर्वमाचष्ट रावणस्य समन्त्रिणः ॥ ६.३४.१९ ॥
เมื่อสีดาผู้สั่นเทาพูดดังนั้น สรมาจึงเล่าทุกสิ่งที่ราวณะกับเหล่าอำมาตย์ของเขาได้กล่าวไว้
6.34.20
जनन्या राक्षसेन्द्रो वै त्वन्मोक्षार्थं बृहद्वचः।
अतिस्निग्धेन वैदेहि मन्त्रिवृद्धेन चोदितः ॥ ६.३४.२० ॥
ข้าแต่ไวเทหี มารดาของเธอและอำมาตย์ผู้เฒ่า ด้วยความรักใคร่อย่างยิ่ง ได้ขอร้องอย่างแรงกล้าให้ท้าวรากษสเจ้าแห่งรากษสปล่อยเธอเป็นอิสระ
6.34.21
दीयतामभिसत्कृत्य मनुजेन्द्राय मैथिली।
निदर्शनं ते पर्याप्तं जनस्थाने यदद्भुतम् ॥ ६.३४.२१ ॥
ข้าแต่ไมถิลี ควรส่งพระองค์กลับไปยังพระราชาแห่งมนุษย์ด้วยความเคารพ การกระทำอันน่าอัศจรรย์ที่ทำไว้ที่ชนสถานนั้นเป็นหลักฐานพอแล้วถึงคุณค่าของพระองค์
6.34.22
लङ्घनं च समुद्रस्य दर्शनं च हनूमतः।
वधं च रक्षसां युद्धे कः कुर्यान्मानुषो युधि ॥ ६.३४.२२ ॥
ใครในหมู่มนุษย์จะข้ามมหาสมุทร เห็นหนุมาน และสังหารพวกรากษสในการรบได้เล่า
6.34.23
एवं स मन्त्रवृद्धैश्च मात्रा च बहुबोधितः।
न त्वामुत्सहते मोक्तुमर्थमर्थपरो यथा ॥ ६.३४.२३ ॥
ทั้งที่ถูกเหล่าที่ปรึกษาผู้อาวุโสและพระมารดาเตือนอย่างมากเช่นนี้ เขาก็ไม่กล้าปล่อยพระองค์ไป เหมือนคนที่มุ่งทรัพย์ย่อมไม่อาจสละทรัพย์ได้
6.34.24
नोत्सहत्यमृतो मोक्तुं युद्धे त्वामिति मैथिलि।
सामात्यस्य नृशंसस्य निश्चयो ह्येष वर्तते ॥ ६.३४.२४ ॥
ข้าแต่ไมถิลี รากษสอมตะนั้นไม่กล้าปล่อยพระองค์ไปในการรบ นี่คือความมุ่งมั่นแน่วแน่ของผู้โหดร้ายนั้นและเหล่าอำมาตย์ของเขา
6.34.25
तदेषा सुस्थिरा बुद्धिर्मृत्युलोभादुपस्थिता।
भयान्न शक्तस्त्वां मोक्तुमनिरस्तः स संयुगे ॥ ६.३४.२५ ॥
ดังนั้นความคิดนี้จึงมั่นคงยิ่ง เกิดจากความโลภต่อความตาย แม้ไม่มีใครเอาชนะเขาได้ในการสงคราม เขาก็ไม่อาจปล่อยพระองค์ไปได้เพราะความกลัว
6.34.26
राक्षसानां च सर्वेषामात्मनश्च वधेन हि।
निहत्य रावणं संख्ये सर्वथा निशितैः शरैः।
प्रतिनेष्यति रामस्त्वामयोध्यामसितेक्षणे ॥ ६.३४.२६ ॥
ข้าแต่ผู้มีนัยน์ตาดำขลับ พระรามจะสังหารพวกรากษสทั้งปวงและพวกพ้องของเขาเอง และจะสังหารท้าวราวณะในการรบด้วยลูกศรคมกล้าโดยสิ้นเชิง แล้วจะนำพระองค์กลับไปยังอโยธยา
6.34.27
एतस्मिन्नन्तरे शब्दो भेरीशङ्खसमाकुलः।
श्रुतो वै सर्वसैन्यानां कम्पयन् धरणीतलम् ॥ ६.३४.२७ ॥
ในขณะนั้น มีเสียงดังอึกทึกด้วยกลองและสังข์ ดังจากกองทัพทั้งหมด สั่นสะเทือนพื้นแผ่นดิน
6.34.28
श्रुत्वा तु तं वानरसैन्यनादं
लङ्कागता राक्षसराजभृत्याः।
हतौजसो दैन्यपरीतचेष्टाः
श्रेयो न पश्यन्ति नृपस्य दोषात् ॥ ६.३४.२८ ॥
เมื่อได้ยินเสียงโห่ร้องของกองทัพวานรนั้น เหล่าข้ารับใช้ของพระราชาแห่งรากษส ที่อยู่ในลงกา มีกำลังถูกทำลายและท่าทีถูกความสิ้นหวังครอบงำ ไม่อาจเห็นความเจริญใดๆ เพราะความผิดของพระราชา