Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.34.1
अथ तां जातसंतापां तेन वाक्येन मोहिताम्।
सरमा ह्लादयामास महीं दग्धामिवाम्भसा ॥ ६.३४.१ ॥
Da besänftigte Saramā Sītā, verwirrt und von Kummer verzehrt durch jene Worte, wie Wasser die verbrannte Erde kühlt.
6.34.2
ततस्तस्या हितं सख्याश्चिकीर्षन्ती सखी वचः।
उवाच काले कालज्ञा स्मितपूर्वाभिभाषिणी ॥ ६.३४.२ ॥
Da sprach Saramā, die das Wohl ihrer Freundin wollte und den rechten Augenblick kannte, lächelnd diese Worte.
6.34.3
उत्सहेयमहं गत्वा त्वद्वाक्यमसितेक्षणे।
निवेद्य कुशलं रामे प्रतिच्छन्ना निवर्तितुम् ॥ ६.३४.३ ॥
O du Dunkeläugige, ich kann mit deiner Botschaft gehen, Rāma dein Wohlergehen melden und unerkannt zurückkehren.
6.34.4
नहि मे क्रममाणाया निरालम्बे विहायसि।
समर्थो गतिमन्वेतुं पवनो गरुडोऽपि वा ॥ ६.३४.४ ॥
Nicht einmal der Wind oder Garuḍa könnte meinem Lauf durch den haltlosen Himmel folgen.
6.34.5
एवं ब्रुवाणां तां सीता सरमामिदमब्रवीत्।
मधुरं श्लक्ष्णया वाचा पूर्वशोकाभिपन्नया ॥ ६.३४.५ ॥
Während Saramā so sprach, sagte Sītā, noch von früherem Kummer überwältigt, dies mit süßer und sanfter Stimme.
6.34.6
समर्था गगनं गन्तुमपि च त्वं रसातलम्।
अवगच्छाद्य कर्तव्यं कर्तव्यं ते मदन्तरे ॥ ६.३४.६ ॥
Du vermagst durch den Himmel zu gehen und sogar in die Unterwelt. Erkenne nun, was deine Pflicht mir gegenüber ist.
6.34.7
मत्प्रियं यदि कर्तव्यं यदि बुद्धिः स्थिरा तव।
ज्ञातुमिच्छामि तं गत्वा किं करोतीति रावणः ॥ ६.३४.७ ॥
Wenn du tun willst, was mir lieb ist, und dein Entschluss fest ist, so möchte ich wissen, was Rāvaṇa tut – geh und finde es heraus.
6.34.8
स हि मायाबलः क्रूरो रावणः शत्रुरावणः।
मां मोहयति दुष्टात्मा पीतमात्रेव वारुणी ॥ ६.३४.८ ॥
Dieser grausame Rāvaṇa, mächtig in Täuschung, Feind, der seine Gegner weinen lässt, böser Geist, verwirrt mich, als hätte ich gerade Wein getrunken.
6.34.9
तर्जापयति मां नित्यं भर्त्सापयति चासकृत्।
राक्षसीभिः सुघोराभिर्यो मां रक्षति नित्यशः ॥ ६.३४.९ ॥
Er droht mir ständig und schmäht mich immer wieder – durch die schrecklichen Rākṣasī-Frauen, die über mich wachen.
6.34.10
उद्विग्ना शङ्किता चास्मि न स्वस्थं च मनो मम।
तद्भयाच्चाहमुद्विग्ना अशोकवनिकां गता ॥ ६.३४.१० ॥
Ich bin aufgewühlt und ängstlich, und mein Geist ist nicht ruhig; aus Furcht vor ihm ging ich erregt in den Aśoka-Hain.
6.34.11
यदि नाम कथा तस्य निश्चितं वापि यद्भवेत्।
निवेदयेथाः सर्वं तद् वरो मे स्यादनुग्रहः ॥ ६.३४.११ ॥
Wenn es irgendeine Nachricht von ihm gibt oder etwas Sicheres, so berichte mir alles; das wäre für mich eine Gabe und eine Gunst.
6.34.12
साप्येवं ब्रुवतीं सीतां सरमा मृदुभाषिणी।
उवाच वदनं तस्याः स्पृशन्ती बाष्पविक्लवम् ॥ ६.३४.१२ ॥
Da sprach auch die sanft redende Sarasā zu Sītā, die so sprach, während sie ihr tränenersticktes Gesicht berührte.
6.34.13
एष ते यद्यभिप्रायस्तस्माद् गच्छामि जानकि।
गृह्य शत्रोरभिप्रायमुपावर्तामि मैथिलि ॥ ६.३४.१३ ॥
Wenn dies deine Absicht ist, Jānakī, so gehe ich. O Maithilī, nachdem ich die Absicht des Feindes erkannt habe, werde ich zurückkehren.
6.34.14
एवमुक्त्वा ततो गत्वा समीपं तस्य रक्षसः।
शुश्राव कथितं तस्य रावणस्य समन्त्रिणः ॥ ६.३४.१४ ॥
Nachdem sie so gesprochen hatte, ging sie zu jenem Rākṣasa und hörte, was Rāvaṇa mit seinen Ministern gesagt hatte.
6.34.15
सा श्रुत्वा निश्चयं तस्य निश्चयज्ञा दुरात्मनः।
पुनरेवागमत् क्षिप्रमशोकवनिकां शुभाम् ॥ ६.३४.१५ ॥
Nachdem sie den Entschluss jenes Bösgesinnten gehört hatte, kehrte Saramā, die seine Entschlüsse kannte, schnell in den schönen Aśoka-Hain zurück.
6.34.16
सा प्रविष्टा ततस्तत्र ददर्श जनकात्मजाम्।
प्रतीक्षमाणां स्वामेव भ्रष्टपद्मामिव श्रियम् ॥ ६.३४.१६ ॥
Dort eingetreten, sah sie die Tochter Janakas, die allein ihren eigenen Gemahl erwartete, wie Śrī, deren Lotus gefallen ist.
6.34.17
तां तु सीता पुनः प्राप्तां सरमां प्रियभाषिणीम्।
परिष्वज्य च सुस्निग्धं ददौ च स्वयमासनम् ॥ ६.३४.१७ ॥
Sītā umarmte die wieder gekommene, liebenswort sprechende Saramā sehr innig und bot ihr selbst einen Sitz an.
6.34.18
इहासीना सुखं सर्वमाख्याहि मम तत्त्वतः।
क्रूरस्य निश्चयं तस्य रावणस्य दुरात्मनः ॥ ६.३४.१८ ॥
Setze dich hier bequem nieder und erzähle mir wahrhaftig alles über den Entschluss jenes grausamen, bösgesinnten Rāvaṇa.
6.34.19
एवमुक्ता तु सरमा सीतया वेपमानया।
कथितं सर्वमाचष्ट रावणस्य समन्त्रिणः ॥ ६.३४.१९ ॥
Als Sītā so gesprochen hatte, berichtete die zitternde Saramā alles, was Rāvaṇa und seine Minister gesagt hatten.
6.34.20
जनन्या राक्षसेन्द्रो वै त्वन्मोक्षार्थं बृहद्वचः।
अतिस्निग्धेन वैदेहि मन्त्रिवृद्धेन चोदितः ॥ ६.३४.२० ॥
O Vaidehī, deine Mutter und der alte Minister haben den Herrscher der Rākṣasa aus großer Zuneigung eindringlich gedrängt, dich freizulassen.
6.34.21
दीयतामभिसत्कृत्य मनुजेन्द्राय मैथिली।
निदर्शनं ते पर्याप्तं जनस्थाने यदद्भुतम् ॥ ६.३४.२१ ॥
O Maithilī, man soll dich mit Ehren dem Herrn der Menschen zurückgeben; die wunderbare Tat in Janasthāna ist Beweis genug.
6.34.22
लङ्घनं च समुद्रस्य दर्शनं च हनूमतः।
वधं च रक्षसां युद्धे कः कुर्यान्मानुषो युधि ॥ ६.३४.२२ ॥
Welcher Mensch könnte den Ozean überqueren, Hanumān sehen und im Kampf die Rākṣasa erschlagen?
6.34.23
एवं स मन्त्रवृद्धैश्च मात्रा च बहुबोधितः।
न त्वामुत्सहते मोक्तुमर्थमर्थपरो यथा ॥ ६.३४.२३ ॥
Obwohl er von den alten Ratgebern und seiner Mutter so sehr ermahnt wurde, wagt er nicht, dich freizugeben, wie einer, der nach Reichtum strebt, ihn nicht loslassen kann.
6.34.24
नोत्सहत्यमृतो मोक्तुं युद्धे त्वामिति मैथिलि।
सामात्यस्य नृशंसस्य निश्चयो ह्येष वर्तते ॥ ६.३४.२४ ॥
O Maithilī, jener unsterbliche Rākṣasa wagt im Kampf nicht, dich freizugeben; dies ist der feste Entschluss jenes Grausamen und seiner Minister.
6.34.25
तदेषा सुस्थिरा बुद्धिर्मृत्युलोभादुपस्थिता।
भयान्न शक्तस्त्वां मोक्तुमनिरस्तः स संयुगे ॥ ६.३४.२५ ॥
Daher ist dieser Entschluss sehr fest, aus der Gier nach dem Tod entstanden. Obwohl im Kampf unbesiegt, kann er dich aus Furcht nicht freilassen.
6.34.26
राक्षसानां च सर्वेषामात्मनश्च वधेन हि।
निहत्य रावणं संख्ये सर्वथा निशितैः शरैः।
प्रतिनेष्यति रामस्त्वामयोध्यामसितेक्षणे ॥ ६.३४.२६ ॥
Nachdem Rāma alle Rākṣasas und die Seinen erschlagen und Rāvaṇa im Kampf mit scharfen Pfeilen gänzlich getötet hat, wird er dich nach Ayodhyā zurückführen, o Dunkeläugige.
6.34.27
एतस्मिन्नन्तरे शब्दो भेरीशङ्खसमाकुलः।
श्रुतो वै सर्वसैन्यानां कम्पयन् धरणीतलम् ॥ ६.३४.२७ ॥
In diesem Augenblick war ein von Trommeln und Muscheln erfüllter Schall von allen Heeren zu hören, der die Oberfläche der Erde erbeben ließ.
6.34.28
श्रुत्वा तु तं वानरसैन्यनादं
लङ्कागता राक्षसराजभृत्याः।
हतौजसो दैन्यपरीतचेष्टाः
श्रेयो न पश्यन्ति नृपस्य दोषात् ॥ ६.३४.२८ ॥
Als die Diener des Rākṣasa-Königs in Laṅkā das Gebrüll des Affenheeres hörten, sahen sie, ihrer Kraft beraubt und von Verzweiflung gelähmt, wegen der Schuld des Königs kein Heil mehr.