Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 6.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.34.1
अथ तां जातसंतापां तेन वाक्येन मोहिताम्।
सरमा ह्लादयामास महीं दग्धामिवाम्भसा ॥ ६.३४.१ ॥
Então Saramā consolou Sītā, perturbada e consumida pela dor por aquelas palavras, como a água refresca a terra queimada.
6.34.2
ततस्तस्या हितं सख्याश्चिकीर्षन्ती सखी वचः।
उवाच काले कालज्ञा स्मितपूर्वाभिभाषिणी ॥ ६.३४.२ ॥
Então Saramā, desejando o bem de sua amiga e conhecendo o momento certo, falou estas palavras, começando com um sorriso.
6.34.3
उत्सहेयमहं गत्वा त्वद्वाक्यमसितेक्षणे।
निवेद्य कुशलं रामे प्रतिच्छन्ना निवर्तितुम् ॥ ६.३४.३ ॥
Ó tu, de olhos escuros, posso ir com a tua mensagem, informar Rāma do teu bem-estar e voltar sem ser vista.
6.34.4
नहि मे क्रममाणाया निरालम्बे विहायसि।
समर्थो गतिमन्वेतुं पवनो गरुडोऽपि वा ॥ ६.३४.४ ॥
Nem o vento nem mesmo Garuḍa poderiam acompanhar o meu curso pelo céu sem apoio.
6.34.5
एवं ब्रुवाणां तां सीता सरमामिदमब्रवीत्।
मधुरं श्लक्ष्णया वाचा पूर्वशोकाभिपन्नया ॥ ६.३४.५ ॥
Ao ouvir Saramā falar assim, Sītā, ainda abatida pela antiga dor, disse isto com voz doce e suave.
6.34.6
समर्था गगनं गन्तुमपि च त्वं रसातलम्।
अवगच्छाद्य कर्तव्यं कर्तव्यं ते मदन्तरे ॥ ६.३४.६ ॥
Tu és capaz de ir pelo céu e até ao mundo inferior. Agora comprende qual é o teu dever em relação a mim.
6.34.7
मत्प्रियं यदि कर्तव्यं यदि बुद्धिः स्थिरा तव।
ज्ञातुमिच्छामि तं गत्वा किं करोतीति रावणः ॥ ६.३४.७ ॥
Se você deseja fazer o que me agrada e sua decisão é firme, quero saber o que Rāvaṇa está fazendo, indo até ele.
6.34.8
स हि मायाबलः क्रूरो रावणः शत्रुरावणः।
मां मोहयति दुष्टात्मा पीतमात्रेव वारुणी ॥ ६.३४.८ ॥
Esse cruel Rāvaṇa, detentor do poder da ilusão, inimigo que faz os rivais chorarem, de alma perversa, me confunde como se eu tivesse acabado de beber vinho.
6.34.9
तर्जापयति मां नित्यं भर्त्सापयति चासकृत्।
राक्षसीभिः सुघोराभिर्यो मां रक्षति नित्यशः ॥ ६.३४.९ ॥
Ele me ameaça constantemente e me insulta repetidamente, por meio das terríveis rākṣasī que me vigiam.
6.34.10
उद्विग्ना शङ्किता चास्मि न स्वस्थं च मनो मम।
तद्भयाच्चाहमुद्विग्ना अशोकवनिकां गता ॥ ६.३४.१० ॥
Estou agitada e apreensiva, e minha mente não está em paz; por medo dele, fui, aflita, ao bosque de Aśoka.
6.34.11
यदि नाम कथा तस्य निश्चितं वापि यद्भवेत्।
निवेदयेथाः सर्वं तद् वरो मे स्यादनुग्रहः ॥ ६.३४.११ ॥
Se houver alguma palavra dele ou algo certo, conte-me tudo; isso seria para mim uma dádiva e uma graça.
6.34.12
साप्येवं ब्रुवतीं सीतां सरमा मृदुभाषिणी।
उवाच वदनं तस्याः स्पृशन्ती बाष्पविक्लवम् ॥ ६.३४.१२ ॥
Então Sarasā, de fala suave, tocando o rosto dela embargado pelas lágrimas, disse a Sītā, que assim falava.
6.34.13
एष ते यद्यभिप्रायस्तस्माद् गच्छामि जानकि।
गृह्य शत्रोरभिप्रायमुपावर्तामि मैथिलि ॥ ६.३४.१३ ॥
Se essa é a tua intenção, Jānakī, então eu vou. Ó Maithilī, tendo compreendido a intenção do inimigo, voltarei.
6.34.14
एवमुक्त्वा ततो गत्वा समीपं तस्य रक्षसः।
शुश्राव कथितं तस्य रावणस्य समन्त्रिणः ॥ ६.३४.१४ ॥
Tendo falado assim, foi à presença daquele rākṣasa e ouviu o que Rāvaṇa, com seus ministros, havia dito.
6.34.15
सा श्रुत्वा निश्चयं तस्य निश्चयज्ञा दुरात्मनः।
पुनरेवागमत् क्षिप्रमशोकवनिकां शुभाम् ॥ ६.३४.१५ ॥
Tendo ouvido a resolução daquele de mente perversa, Saramā, que conhecia suas decisões, voltou depressa ao belo bosque de Aśoka.
6.34.16
सा प्रविष्टा ततस्तत्र ददर्श जनकात्मजाम्।
प्रतीक्षमाणां स्वामेव भ्रष्टपद्मामिव श्रियम् ॥ ६.३४.१६ ॥
Ao entrar ali, viu a filha de Janaka, aguardando apenas o próprio esposo, como Śrī com o lótus caído.
6.34.17
तां तु सीता पुनः प्राप्तां सरमां प्रियभाषिणीम्।
परिष्वज्य च सुस्निग्धं ददौ च स्वयमासनम् ॥ ६.३४.१७ ॥
Sītā abraçou com muito carinho Saramā, a de fala doce, que havia retornado, e ela mesma lhe ofereceu um assento.
6.34.18
इहासीना सुखं सर्वमाख्याहि मम तत्त्वतः।
क्रूरस्य निश्चयं तस्य रावणस्य दुरात्मनः ॥ ६.३४.१८ ॥
Sentada aqui à vontade, conta-me fielmente tudo sobre a resolução daquele cruel Rāvaṇa, de mente perversa.
6.34.19
एवमुक्ता तु सरमा सीतया वेपमानया।
कथितं सर्वमाचष्ट रावणस्य समन्त्रिणः ॥ ६.३४.१९ ॥
Quando Sītā assim falou, trêmula, Saramā contou tudo o que Rāvaṇa e seus ministros haviam dito.
6.34.20
जनन्या राक्षसेन्द्रो वै त्वन्मोक्षार्थं बृहद्वचः।
अतिस्निग्धेन वैदेहि मन्त्रिवृद्धेन चोदितः ॥ ६.३४.२० ॥
Ó Vaidehī, tua mãe e o velho ministro, com grande afeição, exortaram com insistência o senhor dos rākṣasas a libertar-te.
6.34.21
दीयतामभिसत्कृत्य मनुजेन्द्राय मैथिली।
निदर्शनं ते पर्याप्तं जनस्थाने यदद्भुतम् ॥ ६.३४.२१ ॥
Ó Maithilī, deves ser devolvida com honra ao senhor dos homens; o feito maravilhoso realizado em Janasthāna é prova suficiente.
6.34.22
लङ्घनं च समुद्रस्य दर्शनं च हनूमतः।
वधं च रक्षसां युद्धे कः कुर्यान्मानुषो युधि ॥ ६.३४.२२ ॥
Que homem poderia atravessar o oceano, ver Hanumān e abater os rākṣasas na batalha?
6.34.23
एवं स मन्त्रवृद्धैश्च मात्रा च बहुबोधितः।
न त्वामुत्सहते मोक्तुमर्थमर्थपरो यथा ॥ ६.३४.२३ ॥
Mesmo tão instado pelos velhos conselheiros e pela mãe, ele não ousa libertar-te, como quem é apegado à riqueza não consegue abandoná-la.
6.34.24
नोत्सहत्यमृतो मोक्तुं युद्धे त्वामिति मैथिलि।
सामात्यस्य नृशंसस्य निश्चयो ह्येष वर्तते ॥ ६.३४.२४ ॥
Ó Maithilī, aquele rākṣasa imortal não ousa libertar-te na batalha; esta é a firme resolução daquele cruel e de seus ministros.
6.34.25
तदेषा सुस्थिरा बुद्धिर्मृत्युलोभादुपस्थिता।
भयान्न शक्तस्त्वां मोक्तुमनिरस्तः स संयुगे ॥ ६.३४.२५ ॥
Portanto, esta resolução é muito firme, nascida da cobiça pela morte. Embora invicto em batalha, por medo ele não pode libertar-te.
6.34.26
राक्षसानां च सर्वेषामात्मनश्च वधेन हि।
निहत्य रावणं संख्ये सर्वथा निशितैः शरैः।
प्रतिनेष्यति रामस्त्वामयोध्यामसितेक्षणे ॥ ६.३४.२६ ॥
Tendo abatido todos os rākṣasas e os seus, e tendo matado Rāvaṇa por completo em batalha com flechas afiadas, Rāma te levará de volta a Ayodhyā, ó de olhos escuros.
6.34.27
एतस्मिन्नन्तरे शब्दो भेरीशङ्खसमाकुलः।
श्रुतो वै सर्वसैन्यानां कम्पयन् धरणीतलम् ॥ ६.३४.२७ ॥
Nesse momento ouviu-se um som cheio de tambores e conchas, vindo de todos os exércitos, que fazia tremer a superfície da terra.
6.34.28
श्रुत्वा तु तं वानरसैन्यनादं
लङ्कागता राक्षसराजभृत्याः।
हतौजसो दैन्यपरीतचेष्टाः
श्रेयो न पश्यन्ति नृपस्य दोषात् ॥ ६.३४.२८ ॥
Ao ouvirem aquele rugido do exército dos macacos, os servos do rei rākṣasa que estavam em Laṅkā, privados de vigor e com os gestos tomados pelo desespero, não veem bem algum por causa da falta do rei.