வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.34.1
अथ तां जातसंतापां तेन वाक्येन मोहिताम्।
सरमा ह्लादयामास महीं दग्धामिवाम्भसा ॥ ६.३४.१ ॥
அப்போது அந்த வார்த்தையால் மயக்கமுற்று துயரம் நிறைந்த சீதையை, தீயால் வெந்த நிலத்தை நீர் குளிரச் செய்வது போல, சரமா ஆறுதல் படுத்தினாள்.
6.34.2
ततस्तस्या हितं सख्याश्चिकीर्षन्ती सखी वचः।
उवाच काले कालज्ञा स्मितपूर्वाभिभाषिणी ॥ ६.३४.२ ॥
பின்னர் தன் தோழியின் நலனை விரும்பிய தோழி சரமா, காலம் அறிந்தவளாய், புன்னகையுடன் சரியான நேரத்தில் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னாள்.
6.34.3
उत्सहेयमहं गत्वा त्वद्वाक्यमसितेक्षणे।
निवेद्य कुशलं रामे प्रतिच्छन्ना निवर्तितुम् ॥ ६.३४.३ ॥
கருங்கண்ணே, நான் உன் செய்தியை எடுத்துக்கொண்டு சென்று, ராமனுக்கு உன் நலனைத் தெரிவித்து, மறைந்து திரும்ப முடியும்.
6.34.4
नहि मे क्रममाणाया निरालम्बे विहायसि।
समर्थो गतिमन्वेतुं पवनो गरुडोऽपि वा ॥ ६.३४.४ ॥
ஆதரவில்லாத வானில் நான் செல்லும் வேகத்தை காற்றாலும் பின்தொடர முடியாது, கருடனாலும் முடியாது.
6.34.5
एवं ब्रुवाणां तां सीता सरमामिदमब्रवीत्।
मधुरं श्लक्ष्णया वाचा पूर्वशोकाभिपन्नया ॥ ६.३४.५ ॥
இவ்வாறு பேசிய சரமாவிடம், முன்பு துயரில் ஆழ்ந்திருந்த சீதை இனிய மென்மையான குரலில் இதைச் சொன்னாள்.
6.34.6
समर्था गगनं गन्तुमपि च त्वं रसातलम्।
अवगच्छाद्य कर्तव्यं कर्तव्यं ते मदन्तरे ॥ ६.३४.६ ॥
நீ வானத்திலும் பாதாளத்திலும் செல்லும் ஆற்றல் உடையவள். இப்போது என் விஷயத்தில் உன் கடமை என்ன என்பதை அறிந்துகொள்.
6.34.7
मत्प्रियं यदि कर्तव्यं यदि बुद्धिः स्थिरा तव।
ज्ञातुमिच्छामि तं गत्वा किं करोतीति रावणः ॥ ६.३४.७ ॥
நீ என் நலனை விரும்பிச் செய்ய வேண்டும் என்றும், உன் எண்ணம் உறுதியாக இருந்தால், அங்கே சென்று ராவணன் என்ன செய்கிறான் என்பதை அறிய விரும்புகிறேன்.
6.34.8
स हि मायाबलः क्रूरो रावणः शत्रुरावणः।
मां मोहयति दुष्टात्मा पीतमात्रेव वारुणी ॥ ६.३४.८ ॥
மாயா பலம் கொண்ட அந்தக் கொடிய ராவணன், எதிரிகளை அழ வைக்கும் அந்தத் தீய உள்ளம் கொண்டவன், மதுவை அருந்தியவரைப் போல என்னை மயக்குகிறான்.
6.34.9
तर्जापयति मां नित्यं भर्त्सापयति चासकृत्।
राक्षसीभिः सुघोराभिर्यो मां रक्षति नित्यशः ॥ ६.३४.९ ॥
அவன் எப்போதும் என்னை அச்சுறுத்துகிறான், மீண்டும் மீண்டும் திட்டுகிறான்; என்னைக் காவல் காப்பது கொடிய அரக்கிகளே.
6.34.10
उद्विग्ना शङ्किता चास्मि न स्वस्थं च मनो मम।
तद्भयाच्चाहमुद्विग्ना अशोकवनिकां गता ॥ ६.३४.१० ॥
நான் கலக்கமும் அச்சமும் கொண்டுள்ளேன்; என் மனமும் அமைதியாக இல்லை; அவனுடைய பயத்தாலேயே கலங்கி அசோகவனத்திற்குச் சென்றேன்.
6.34.11
यदि नाम कथा तस्य निश्चितं वापि यद्भवेत्।
निवेदयेथाः सर्वं तद् वरो मे स्यादनुग्रहः ॥ ६.३४.११ ॥
அவனுடைய ஏதேனும் பேச்சோ அல்லது உறுதியான எதுவோ இருந்தால், அனைத்தையும் எனக்குத் தெரிவிக்க வேண்டும்; அதுவே எனக்கு வரமும் அருளும் ஆகும்.
6.34.12
साप्येवं ब्रुवतीं सीतां सरमा मृदुभाषिणी।
उवाच वदनं तस्याः स्पृशन्ती बाष्पविक्लवम् ॥ ६.३४.१२ ॥
அப்போது மெல்லப் பேசும் சரமா, இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருந்த சீதையிடம் கூறினாள்; கண்ணீரால் நிறைந்த அவளுடைய முகத்தைத் தொட்டுக்கொண்டு பேசினாள்.
6.34.13
एष ते यद्यभिप्रायस्तस्माद् गच्छामि जानकि।
गृह्य शत्रोरभिप्रायमुपावर्तामि मैथिलि ॥ ६.३४.१३ ॥
ஜானகியே, இதுவே உன் எண்ணம் என்றால், நான் போகிறேன். மைதிலியே, எதிரியின் எண்ணத்தை அறிந்து நான் திரும்பி வருவேன்.
6.34.14
एवमुक्त्वा ततो गत्वा समीपं तस्य रक्षसः।
शुश्राव कथितं तस्य रावणस्य समन्त्रिणः ॥ ६.३४.१४ ॥
இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு அவள் அந்த அரக்கனிடம் சென்றாள்; அமைச்சர்களுடன் இருந்த ராவணன் சொன்னதை அவள் கேட்டாள்.
6.34.15
सा श्रुत्वा निश्चयं तस्य निश्चयज्ञा दुरात्मनः।
पुनरेवागमत् क्षिप्रमशोकवनिकां शुभाम् ॥ ६.३४.१५ ॥
அந்தத் தீயவனின் முடிவைக் கேட்ட, முடிவுகளை அறிந்த அவள், விரைவாக மீண்டும் அழகிய அசோகவனத்துக்கு வந்தாள்.
6.34.16
सा प्रविष्टा ततस्तत्र ददर्श जनकात्मजाम्।
प्रतीक्षमाणां स्वामेव भ्रष्टपद्मामिव श्रियम् ॥ ६.३४.१६ ॥
அங்கே நுழைந்து அவள் ஜனகனின் மகளைக் கண்டாள்; தன் கணவனையே எதிர்பார்த்திருந்த அவள், விழுந்த தாமரையுடைய திருமகள் போல இருந்தாள்.
6.34.17
तां तु सीता पुनः प्राप्तां सरमां प्रियभाषिणीम्।
परिष्वज्य च सुस्निग्धं ददौ च स्वयमासनम् ॥ ६.३४.१७ ॥
மீண்டும் வந்த இனிய பேச்சுடைய சரமாவை சீதை மிகுந்த அன்புடன் தழுவி, தானே அவளுக்கு ஓர் இருக்கையைக் கொடுத்தாள்.
6.34.18
इहासीना सुखं सर्वमाख्याहि मम तत्त्वतः।
क्रूरस्य निश्चयं तस्य रावणस्य दुरात्मनः ॥ ६.३४.१८ ॥
இங்கே வசதியாக அமர்ந்து, அந்தக் கொடியவனும் தீயவனுமான ராவணனின் முடிவு என்ன என்பதை உண்மையாக எல்லாவற்றையும் எனக்குச் சொல்.
6.34.19
एवमुक्ता तु सरमा सीतया वेपमानया।
कथितं सर्वमाचष्ट रावणस्य समन्त्रिणः ॥ ६.३४.१९ ॥
சீதை இவ்வாறு கேட்டபோது, நடுங்கிக்கொண்டிருந்த சரமா, ராவணனும் அவனுடைய அமைச்சர்களும் கூறியவற்றையெல்லாம் சொன்னாள்.
6.34.20
जनन्या राक्षसेन्द्रो वै त्वन्मोक्षार्थं बृहद्वचः।
अतिस्निग्धेन वैदेहि मन्त्रिवृद्धेन चोदितः ॥ ६.३४.२० ॥
வைதேகியே, உன்னை விடுவிப்பதற்காக, தாயும் முதிய அமைச்சரும் மிகுந்த அன்புடன் ராட்சசர்களின் தலைவனை பலவாறு வற்புறுத்தினர்.
6.34.21
दीयतामभिसत्कृत्य मनुजेन्द्राय मैथिली।
निदर्शनं ते पर्याप्तं जनस्थाने यदद्भुतम् ॥ ६.३४.२१ ॥
மைதிலியே, மனிதர்களின் தலைவனுக்கு உன்னை மரியாதையுடன் திருப்பி அனுப்ப வேண்டும்; ஜனஸ்தானத்தில் நடந்த அற்புதமான செயலே உனக்குப் போதுமான சான்று.
6.34.22
लङ्घनं च समुद्रस्य दर्शनं च हनूमतः।
वधं च रक्षसां युद्धे कः कुर्यान्मानुषो युधि ॥ ६.३४.२२ ॥
கடலைத் தாண்டியதும், அனுமனைக் கண்டதும், போரில் ராட்சசர்களைக் கொன்றதும் — போரில் இவ்வாறு செய்யக்கூடிய மனிதன் யார்?
6.34.23
एवं स मन्त्रवृद्धैश्च मात्रा च बहुबोधितः।
न त्वामुत्सहते मोक्तुमर्थमर्थपरो यथा ॥ ६.३४.२३ ॥
இவ்வாறு அமைச்சர்களும் தாயும் பலமுறை அறிவுறுத்தியும், செல்வத்தில் நாட்டமுள்ளவன் அதைவிட முடியாததுபோல், அவன் உன்னை விடத் துணியவில்லை.
6.34.24
नोत्सहत्यमृतो मोक्तुं युद्धे त्वामिति मैथिलि।
सामात्यस्य नृशंसस्य निश्चयो ह्येष वर्तते ॥ ६.३४.२४ ॥
மைதிலியே, அந்த அமர்த்த ராட்சசன் போரில் உன்னை விடத் துணியமாட்டான்; அமைச்சர்களுடன் இருக்கும் அந்தக் கொடியவனின் உறுதி இதுவே.
6.34.25
तदेषा सुस्थिरा बुद्धिर्मृत्युलोभादुपस्थिता।
भयान्न शक्तस्त्वां मोक्तुमनिरस्तः स संयुगे ॥ ६.३४.२५ ॥
ஆகையால் இந்தத் தீர்மானம் மிக உறுதியானது; மரணத்தின் பேராசையால் எழுந்தது. போரில் வெல்லப்படாத அவன் பயத்தினால் உன்னை விடுவிக்க இயலமாட்டான்.
6.34.26
राक्षसानां च सर्वेषामात्मनश्च वधेन हि।
निहत्य रावणं संख्ये सर्वथा निशितैः शरैः।
प्रतिनेष्यति रामस्त्वामयोध्यामसितेक्षणे ॥ ६.३४.२६ ॥
அரக்கர்கள் அனைவரும் அழிந்து, போரில் ராவணனை கூர்மையான அம்புகளால் முழுவதுமாக வீழ்த்திய பின், கருங்கண்ணே, ராமன் உன்னை அயோத்திக்கு அழைத்துச் செல்வான்.
6.34.27
एतस्मिन्नन्तरे शब्दो भेरीशङ्खसमाकुलः।
श्रुतो वै सर्वसैन्यानां कम्पयन् धरणीतलम् ॥ ६.३४.२७ ॥
அந்நேரத்தில் பேரிகைகளும் சங்குகளும் நிறைந்த ஒலி எழுந்தது; அது அனைத்துப் படைகளிலிருந்தும் கேட்டது, பூமியின் பரப்பை அதிரச் செய்தது.
6.34.28
श्रुत्वा तु तं वानरसैन्यनादं
लङ्कागता राक्षसराजभृत्याः।
हतौजसो दैन्यपरीतचेष्टाः
श्रेयो न पश्यन्ति नृपस्य दोषात् ॥ ६.३४.२८ ॥
வானரப் படையின் அந்த முழக்கத்தைக் கேட்ட லங்கையில் இருந்த அரக்கர் அரசனின் ஏவலர்கள், ஆற்றல் இழந்து, துயரத்தால் சூழப்பட்டவர்களாய், மன்னனின் குற்றத்தால் நலனைக் காணவில்லை.