Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 6.39
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.39.1
तां रात्रिमुषितास्तत्र सुवेले हरियूथपाः।
लङ्कायां ददृशुर्वीरा वनान्युपवनानि च ॥ ६.३९.१ ॥
Tras pasar aquella noche allí, en el monte Suvela, los valientes jefes de las huestes de monos contemplaron los bosques y jardines de Laṅkā.
6.39.2
समसौम्यानि रम्याणि विशालान्यायतानि च।
दृष्टिरम्याणि ते दृष्ट्वा बभूवुर्जातविस्मयाः ॥ ६.३९.२ ॥
Al contemplar aquellos lugares llanos, apacibles, deliciosos, vastos y extensos, agradables a la vista, quedaron llenos de asombro.
6.39.3
चम्पकाशोकबकुलशालतालसमाकुला।
तमालवनसंछन्ना नागमालासमावृता ॥ ६.३९.३ ॥
Poblada de campakas, aśokas, bakulas, śālas y tālas, cubierta de bosques de tamālas y rodeada de hileras de nāgas.
6.39.4
हिन्तालैरर्जुनैर्नीपैः सप्तपर्णैः सुपुष्पितैः।
तिलकैः कर्णिकारैश्च पाटलैश्च समन्ततः ॥ ६.३९.४ ॥
Con árboles hintāla, arjuna, nīpa, saptaparṇa, tilaka, karṇikāra y pāṭala, bien floridos, por todas partes.
6.39.5
शुशुभे पुष्पिताग्रैश्च लतापरिगतैर्द्रुमैः।
लङ्का बहुविधैर्दिव्यैर्यथेन्द्रस्यामरावती ॥ ६.३९.५ ॥
Laṅkā resplandecía con muchas clases de árboles divinos, de copas floridas y enlazadas por enredaderas, como resplandece la Amarāvatī de Indra.
6.39.6
विचित्रकुसुमोपेतै रक्तकोमलपल्लवैः।
शाद्वलैश्च तथा नीलैश्चित्राभिर्वनराजिभिः ॥ ६.३९.६ ॥
Adornada con flores variadas, tiernos brotes rojos, praderas de hierba y hileras de bosques azulados y maravillosos.
6.39.7
गन्धाढ्यान्यतिरम्याणि पुष्पाणि च फलानि च।
धारयन्त्यगमास्तत्र भूषणानीव मानवाः ॥ ६.३९.७ ॥
Los árboles allí llevaban flores fragantes y muy hermosas, y frutos, como hombres adornados con joyas.
6.39.8
तच्चैत्ररथसंकाशं मनोज्ञं नन्दनोपमम्।
वनं सर्वर्तुकं रम्यं शुशुभे षट्पदायुतम् ॥ ६.३९.८ ॥
Aquel bosque, semejante a Caitraratha y a Nandana, encantador, con todas las estaciones, delicioso, resplandecía lleno de abejas.
6.39.9
दात्यूहकोयष्टिबकैर्नृत्यमानैश्च बर्हिणैः।
रुतं परभृतानां च शुश्रुवे वननिर्झरे ॥ ६.३९.९ ॥
Junto a los pavos reales que danzaban, se oían los cantos de los dātyūha, kōka y yaṣṭika, y el canto de los cucos, junto a la cascada del bosque.
6.39.10
नित्यमत्तविहंगानि भ्रमराचरितानि च।
कोकिलाकुलखण्डानि विहंगाभिरुतानि च ॥ ६.३९.१० ॥
Con aves siempre embriagadas, frecuentadas por abejas, regiones llenas de cucos y resonantes con los cantos de las aves.
6.39.11
भृङ्गराजाधिगीतानि कुररस्वनितानि च।
कोणालकविघुष्टानि सारसाभिरुतानि च।
विविशुस्ते ततस्तानि वनान्युपवनानि च ॥ ६.३९.११ ॥
Cantados por las aves bhṛṅgarāja, resonando con los gritos de las kurara, con los llamados de las koṇālaka y de las sārasa — en esos bosques y arboledas entraron.
6.39.12
हृष्टाः प्रमुदिता वीरा हरयः कामरूपिणः।
तेषां प्रविशतां तत्र वानराणां महौजसाम् ॥ ६.३९.१२ ॥
Los monos alegres, gozosos, heroicos, capaces de tomar cualquier forma a voluntad — de aquellos monos de gran fuerza que entraban allí.
6.39.13
पुष्पसंसर्गसुरभिर्ववौ घ्राणसुखोऽनिलः।
अन्ये तु हरिवीराणां यूथान्निष्क्रम्य यूथपाः।
सुग्रीवेणाभ्यनुज्ञाता लङ्कां जग्मुः पताकिनीम् ॥ ६.३९.१३ ॥
Soplaba una brisa perfumada por el contacto con las flores, agradable al olfato. Otros jefes de las tropas de los valientes monos, tras salir de sus huestes y recibir permiso de Sugrīva, marcharon hacia Laṅkā, adornada de estandartes.
6.39.14
वित्रासयन्तो विहगान् ग्लापयन्तो मृगद्विपान्।
कम्पयन्तश्च तां लङ्कां नादैः स्वैर्नदतां वराः ॥ ६.३९.१४ ॥
Aterrorizando a las aves, agotando a los ciervos y elefantes, sacudiendo aquella Laṅkā con sus propios rugidos, avanzaron los mejores de los que rugen.
6.39.15
कुर्वन्तस्ते महावेगा महीं चरणपीडिताम्।
रजश्च सहसैवोर्ध्वं जगाम चरणोत्थितम् ॥ ६.३९.१५ ॥
Aquellos de gran velocidad hicieron temblar la tierra oprimida por sus pies; y el polvo levantado por sus pies se elevó de repente hacia lo alto.
6.39.16
ऋक्षाः सिंहाश्च महिषा वारणाश्च मृगाः खगाः।
तेन शब्देन वित्रस्ता जग्मुर्भीता दिशो दश ॥ ६.३९.१६ ॥
Osos, leones, búfalos, elefantes, ciervos y aves, aterrorizados por aquel estruendo, huyeron espantados en las diez direcciones.
6.39.17
शिखरं तु त्रिकूटस्य प्रांशु चैकं दिविस्पृशम्।
समन्तात् पुष्पसंछन्नं महारजतसंनिभम् ॥ ६.३९.१७ ॥
Un pico de Trikūṭa, alto y que tocaba el cielo, cubierto por todas partes de flores, semejante a gran plata.
6.39.18
शतयोजनविस्तीर्णं विमलं चारुदर्शनम्।
श्लक्ष्णं श्रीमन्महच्चैव दुष्प्रापं शकुनैरपि ॥ ६.३९.१८ ॥
Extendido cien yojanas, inmaculado, bello de ver, liso, espléndido y grande, aquel pico era difícil de alcanzar incluso para las aves.
6.39.19
मनसापि दुरारोहं किं पुनः कर्मणा जनैः।
निविष्टा तस्य शिखरे लङ्का रावणपालिता ॥ ६.३९.१९ ॥
Ni con la mente se puede ascender a ella, y mucho menos con la acción de los hombres; en su cima se encuentra Laṅkā, protegida por Rāvaṇa.
6.39.20
दशयोजनविस्तीर्णा विंशद्योजनमायता।
सा पुरी गोपुरैरुच्चैः पाण्डुराम्बुदसंनिभैः।
काञ्चनेन च शालेन राजतेन च शोभते ॥ ६.३९.२० ॥
Aquella ciudad, de diez yojanas de ancho y veinte de largo, resplandece con altas torres de puerta semejantes a nubes blancas, y con murallas de oro y plata.
6.39.21
प्रासादैश्च विमानैश्च लङ्का परमभूषिता।
घनैरिवातपापाये मध्यमं वैष्णवं पदम् ॥ ६.३९.२१ ॥
Laṅkā, sumamente adornada con palacios y mansiones, parece el paso intermedio de Viṣṇu, como nubes al final del calor del estío.
6.39.22
यस्यां स्तम्भसहस्रेण प्रासादः समलंकृतः।
कैलासशिखराकारो दृश्यते खमिवोल्लिखन् ॥ ६.३९.२२ ॥
En ella se ve un palacio adornado con mil columnas, con forma de la cima del Kailāsa, como si rasgara el cielo.
6.39.23
चैत्यः स राक्षसेन्द्रस्य बभूव पुरभूषणम्।
शतेन रक्षसां नित्यं यः समग्रेण रक्ष्यते ॥ ६.३९.२३ ॥
Aquel santuario del señor de los rākṣasas era el adorno de la ciudad, custodiado constantemente por cien rākṣasas de todo el ejército.
6.39.24
मनोज्ञां काञ्चनवतीं पर्वतैरुपशोभिताम्।
नानाधातुविचित्रैश्च उद्यानैरुपशोभिताम् ॥ ६.३९.२४ ॥
Encantadora, llena de oro, adornada con montañas, matizada con diversos minerales y adornada con jardines (Laṅkā).
6.39.25
नानाविहगसंघुष्टां नानामृगनिषेविताम्।
नानाकुसुमसम्पन्नां नानाराक्षससेविताम् ॥ ६.३९.२५ ॥
Aquella ciudad, resonando con muchas clases de aves, frecuentada por muchas clases de ciervos, colmada de muchas clases de flores, y habitada por muchas clases de rākṣasas.
6.39.26
तां समृद्धां समृद्धार्थां लक्ष्मीवाँल्लक्ष्मणाग्रजः।
रावणस्य पुरीं रामो ददर्श सह वानरैः ॥ ६.३९.२६ ॥
Aquella ciudad próspera y rica en riquezas, la contempló Rāma, el glorioso hermano mayor de Lakṣmaṇa, junto con los monos — la ciudad de Rāvaṇa.
6.39.27
तां महागृहसम्बाधां दृष्ट्वा लक्ष्मणपूर्वजः।
नगरीं त्रिदिवप्रख्यां विस्मयं प्राप वीर्यवान् ॥ ६.३९.२७ ॥
Al contemplar aquella ciudad, abarrotada de grandes mansiones y semejante al cielo, Rāma, el hermano mayor de Lakṣmaṇa, el valiente, se llenó de asombro.
6.39.28
तां रत्नपूर्णां बहुसंविधानां
प्रासादमालाभिरलंकृतां च।
पुरीं महायन्त्रकवाटमुख्यां
ददर्श रामो महता बलेन ॥ ६.३९.२८ ॥
Aquella ciudad, llena de joyas, bien dispuesta de muchas maneras, adornada con hileras de palacios y sobresaliente por sus grandes máquinas y puertas, la contempló Rāma con un poderoso ejército.