Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.39
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.39.1
तां रात्रिमुषितास्तत्र सुवेले हरियूथपाः।
लङ्कायां ददृशुर्वीरा वनान्युपवनानि च ॥ ६.३९.१ ॥
Nachdem sie jene Nacht dort auf dem Berg Suvela verbracht hatten, erblickten die tapferen Anführer der Affenscharen die Wälder und Haine Laṅkās.
6.39.2
समसौम्यानि रम्याणि विशालान्यायतानि च।
दृष्टिरम्याणि ते दृष्ट्वा बभूवुर्जातविस्मयाः ॥ ६.३९.२ ॥
Als sie jene ebenen, sanften, lieblichen, weiten und ausgedehnten, dem Auge wohltuenden Haine sahen, gerieten sie in Staunen.
6.39.3
चम्पकाशोकबकुलशालतालसमाकुला।
तमालवनसंछन्ना नागमालासमावृता ॥ ६.३९.३ ॥
Von Campaka-, Aśoka-, Bakula-, Śāla- und Tāla-Bäumen durchzogen, von Tamāla-Hainen bedeckt und von Reihen der Nāga-Bäume umgeben.
6.39.4
हिन्तालैरर्जुनैर्नीपैः सप्तपर्णैः सुपुष्पितैः।
तिलकैः कर्णिकारैश्च पाटलैश्च समन्ततः ॥ ६.३९.४ ॥
Mit Hintāla-, Arjuna-, Nīpa-, Saptaparṇa-, Tilaka-, Karṇikāra- und Pāṭala-Bäumen, in schöner Blüte, ringsum.
6.39.5
शुशुभे पुष्पिताग्रैश्च लतापरिगतैर्द्रुमैः।
लङ्का बहुविधैर्दिव्यैर्यथेन्द्रस्यामरावती ॥ ६.३९.५ ॥
Laṅkā erstrahlte von vielerlei göttlichen Bäumen mit blühenden Wipfeln, von Ranken umschlungen, so wie Indras Amarāvatī erstrahlt.
6.39.6
विचित्रकुसुमोपेतै रक्तकोमलपल्लवैः।
शाद्वलैश्च तथा नीलैश्चित्राभिर्वनराजिभिः ॥ ६.३९.६ ॥
Geschmückt mit bunten Blüten, zarten roten Trieben, grasbewachsenen Wiesen und blauen, wundersamen Waldreihen.
6.39.7
गन्धाढ्यान्यतिरम्याणि पुष्पाणि च फलानि च।
धारयन्त्यगमास्तत्र भूषणानीव मानवाः ॥ ६.३९.७ ॥
Die Bäume trugen dort duftende, überaus schöne Blüten und Früchte, wie Menschen, die Schmuck tragen.
6.39.8
तच्चैत्ररथसंकाशं मनोज्ञं नन्दनोपमम्।
वनं सर्वर्तुकं रम्यं शुशुभे षट्पदायुतम् ॥ ६.३९.८ ॥
Dieser Wald, Caitraratha und Nandana gleich, reizend, allen Jahreszeiten zugehörig, lieblich, schimmerte, erfüllt von Bienen.
6.39.9
दात्यूहकोयष्टिबकैर्नृत्यमानैश्च बर्हिणैः।
रुतं परभृतानां च शुश्रुवे वननिर्झरे ॥ ६.३९.९ ॥
Zusammen mit den tanzenden Pfauen waren die Rufe der Dātyūha-, Kōka- und Yaṣṭika-Vögel sowie der Ruf der Kuckucke an dem Waldwasserfall zu hören.
6.39.10
नित्यमत्तविहंगानि भ्रमराचरितानि च।
कोकिलाकुलखण्डानि विहंगाभिरुतानि च ॥ ६.३९.१० ॥
Mit ständig berauschten Vögeln, von Bienen besucht, mit Kuckucken erfüllte Bezirke und vom Gesang der Vögel widerhallend.
6.39.11
भृङ्गराजाधिगीतानि कुररस्वनितानि च।
कोणालकविघुष्टानि सारसाभिरुतानि च।
विविशुस्ते ततस्तानि वनान्युपवनानि च ॥ ६.३९.११ ॥
Von den Bhṛṅgarāja-Vögeln besungen, vom Schrei der Kurara widerhallend, vom Ruf der Koṇālaka durchtönt und vom Ruf der Sārasa-Kraniche erfüllt — in jene Wälder und Haine traten sie ein.
6.39.12
हृष्टाः प्रमुदिता वीरा हरयः कामरूपिणः।
तेषां प्रविशतां तत्र वानराणां महौजसाम् ॥ ६.३९.१२ ॥
Die erfreuten, fröhlichen, heldenhaften Affen, die jede Gestalt nach Belieben annehmen können — jener mächtigen Affen, die dort eintraten.
6.39.13
पुष्पसंसर्गसुरभिर्ववौ घ्राणसुखोऽनिलः।
अन्ये तु हरिवीराणां यूथान्निष्क्रम्य यूथपाः।
सुग्रीवेणाभ्यनुज्ञाता लङ्कां जग्मुः पताकिनीम् ॥ ६.३९.१३ ॥
Ein vom Blütenduft erfüllter, den Sinnen wohltuender Wind wehte. Andere Anführer der Affenhelden verließen auf Sugrīvas Erlaubnis ihre Scharen und zogen nach Laṅkā, das voller Banner war.
6.39.14
वित्रासयन्तो विहगान् ग्लापयन्तो मृगद्विपान्।
कम्पयन्तश्च तां लङ्कां नादैः स्वैर्नदतां वराः ॥ ६.३९.१४ ॥
Sie erschreckten die Vögel, ermüdeten Hirsche und Elefanten und ließen Laṅkā mit ihrem eigenen Gebrüll erbeben; die Besten unter den Brüllenden rückten vor.
6.39.15
कुर्वन्तस्ते महावेगा महीं चरणपीडिताम्।
रजश्च सहसैवोर्ध्वं जगाम चरणोत्थितम् ॥ ६.३९.१५ ॥
Jene von großer Schnelligkeit ließen die von ihren Füßen gepresste Erde beben; und der von ihren Füßen aufgewirbelte Staub stieg plötzlich empor.
6.39.16
ऋक्षाः सिंहाश्च महिषा वारणाश्च मृगाः खगाः।
तेन शब्देन वित्रस्ता जग्मुर्भीता दिशो दश ॥ ६.३९.१६ ॥
Bären, Löwen, Büffel, Elefanten, Hirsche und Vögel flohen vor jenem Getöse, verängstigt, in alle zehn Richtungen.
6.39.17
शिखरं तु त्रिकूटस्य प्रांशु चैकं दिविस्पृशम्।
समन्तात् पुष्पसंछन्नं महारजतसंनिभम् ॥ ६.३९.१७ ॥
Ein Gipfel des Trikūṭa, hoch und den Himmel berührend, ringsum mit Blumen bedeckt, dem großen Silber gleich.
6.39.18
शतयोजनविस्तीर्णं विमलं चारुदर्शनम्।
श्लक्ष्णं श्रीमन्महच्चैव दुष्प्रापं शकुनैरपि ॥ ६.३९.१८ ॥
Hundert Yojanas weit ausgedehnt, makellos, schön anzusehen, glatt, prächtig und groß, war jener Gipfel selbst für Vögel schwer zu erreichen.
6.39.19
मनसापि दुरारोहं किं पुनः कर्मणा जनैः।
निविष्टा तस्य शिखरे लङ्का रावणपालिता ॥ ६.३९.१९ ॥
Nicht einmal im Geist ist sie zu erklimmen, geschweige denn durch Taten der Menschen; auf ihrem Gipfel liegt Laṅkā, von Rāvaṇa beschützt.
6.39.20
दशयोजनविस्तीर्णा विंशद्योजनमायता।
सा पुरी गोपुरैरुच्चैः पाण्डुराम्बुदसंनिभैः।
काञ्चनेन च शालेन राजतेन च शोभते ॥ ६.३९.२० ॥
Diese Stadt, zehn Yojanas breit und zwanzig lang, erstrahlt mit hohen Tortürmen, gleich weißen Wolken, und mit Mauern aus Gold und Silber.
6.39.21
प्रासादैश्च विमानैश्च लङ्का परमभूषिता।
घनैरिवातपापाये मध्यमं वैष्णवं पदम् ॥ ६.३९.२१ ॥
Laṅkā, überaus geschmückt mit Palästen und Häusern, erscheint wie der mittlere Schritt Viṣṇus, wie Wolken am Ende der Sommerhitze.
6.39.22
यस्यां स्तम्भसहस्रेण प्रासादः समलंकृतः।
कैलासशिखराकारो दृश्यते खमिवोल्लिखन् ॥ ६.३९.२२ ॥
Darin erblickt man einen mit tausend Säulen geschmückten Palast, in der Gestalt des Gipfels des Kailāsa, als ritze er den Himmel.
6.39.23
चैत्यः स राक्षसेन्द्रस्य बभूव पुरभूषणम्।
शतेन रक्षसां नित्यं यः समग्रेण रक्ष्यते ॥ ६.३९.२३ ॥
Jenes Heiligtum des Herrn der Rākṣasas war der Schmuck der Stadt, ständig bewacht von hundert Rākṣasas aus dem gesamten Heer.
6.39.24
मनोज्ञां काञ्चनवतीं पर्वतैरुपशोभिताम्।
नानाधातुविचित्रैश्च उद्यानैरुपशोभिताम् ॥ ६.३९.२४ ॥
Entzückend, voller Gold, geschmückt mit Bergen, bunt von verschiedenen Mineralien und mit Gärten geschmückt (Laṅkā).
6.39.25
नानाविहगसंघुष्टां नानामृगनिषेविताम्।
नानाकुसुमसम्पन्नां नानाराक्षससेविताम् ॥ ६.३९.२५ ॥
Jene Stadt, widerhallend vom Gesang vieler Vogelarten, besucht von vielen Hirscharten, reich an vielerlei Blumen und bewohnt von vielerlei Rākṣasas.
6.39.26
तां समृद्धां समृद्धार्थां लक्ष्मीवाँल्लक्ष्मणाग्रजः।
रावणस्य पुरीं रामो ददर्श सह वानरैः ॥ ६.३९.२६ ॥
Jene blühende, reiche Stadt betrachtete Rāma, der glanzvolle ältere Bruder Lakṣmaṇas, zusammen mit den Affen — die Stadt Rāvaṇas.
6.39.27
तां महागृहसम्बाधां दृष्ट्वा लक्ष्मणपूर्वजः।
नगरीं त्रिदिवप्रख्यां विस्मयं प्राप वीर्यवान् ॥ ६.३९.२७ ॥
Als er jene Stadt sah, dicht gedrängt von großen Palästen und dem Himmel gleich, geriet Rāma, der ältere Bruder Lakṣmaṇas, der Tapfere, in Staunen.
6.39.28
तां रत्नपूर्णां बहुसंविधानां
प्रासादमालाभिरलंकृतां च।
पुरीं महायन्त्रकवाटमुख्यां
ददर्श रामो महता बलेन ॥ ६.३९.२८ ॥
Jene Stadt, voller Juwelen, auf vielerlei Weise wohlgeordnet, geschmückt mit Palastreihen und hervorragend durch ihre großen Maschinen und Tore, betrachtete Rāma mit gewaltigem Heer.