Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.4.1
श्रुत्वा हनूमतो वाक्यं यथावदनुपूर्वशः।
ततोऽब्रवीन्महातेजा रामः सत्यपराक्रमः ॥ ६.४.१ ॥
Nachdem er Hanumāns Worte genau und der Reihe nach gehört hatte, sprach da Rāma, von großer Strahlkraft und wahrhaftiger Tapferkeit.
6.4.2
यन्निवेदयसे लङ्कां पुरीं भीमस्य रक्षसः।
क्षिप्रमेनां वधिष्यामि सत्यमेतद् ब्रवीमि ते ॥ ६.४.२ ॥
Die Stadt Laṅkā des schrecklichen Rākṣasa, die du beschreibst, werde ich bald vernichten. Dies sage ich dir in Wahrheit.
6.4.3
अस्मिन् मुहूर्ते सुग्रीव प्रयाणमभिरोचय।
युक्तो मुहूर्ते विजये प्राप्तो मध्यं दिवाकरः ॥ ६.४.३ ॥
O Sugrīva, billige den Aufbruch in dieser Stunde; in dieser glückverheißenden Siegesstunde hat die Sonne die Mitte des Himmels erreicht.
6.4.4
सीतां हृत्वा तु तद् यातु क्वासौ यास्यति जीवितः।
सीता श्रुत्वाभियानं मे आशामेष्यति जीविते।
जीवितान्तेऽमृतं स्पृष्ट्वा पीत्वामृतमिवातुरः ॥ ६.४.४ ॥
Hat er Sītā entführt, wohin er auch geht, wo wird er lebend bleiben? Wenn Sītā von meinem Anrücken hört, wird sie wieder Hoffnung auf Leben schöpfen, wie ein dem Tode naher Kranker durch Berühren und Trinken des Nektars belebt wird.
6.4.5
उत्तराफाल्गुनी ह्यद्य श्वस्तु हस्तेन योक्ष्यते।
अभिप्रयाम सुग्रीव सर्वानीकसमावृताः ॥ ६.४.५ ॥
Heute ist Uttara-Phalgunī, und morgen wird sie sich mit Hasta verbinden; o Sugrīva, lasst uns aufbrechen, umgeben vom ganzen Heer.
6.4.6
निमित्तानि च पश्यामि यानि प्रादुर्भवन्ति वै।
निहत्य रावणं सीतामानयिष्यामि जानकीम् ॥ ६.४.६ ॥
Und ich sehe die Zeichen, die erscheinen; nachdem ich Rāvaṇa erschlagen habe, werde ich Jānakī Sītā zurückbringen.
6.4.7
उपरिष्टाद्धि नयनं स्फुरमाणमिमं मम।
विजयं समनुप्राप्तं शंसतीव मनोरथम् ॥ ६.४.७ ॥
Gewiss zuckt mein Auge nach oben, als kündige es den Sieg meines Wunsches an.
6.4.8
ततो वानरराजेन लक्ष्मणेन सुपूजितः।
उवाच रामो धर्मात्मा पुनरप्यर्थकोविदः ॥ ६.४.८ ॥
Da sprach Rāma, der Rechtschaffene, der das Angemessene kennt, von dem Affenkönig und Lakṣmaṇa hochgeehrt, abermals.
6.4.9
अग्रे यातु बलस्यास्य नीलो मार्गमवेक्षितुम्।
वृतः शतसहस्रेण वानराणां तरस्विनाम् ॥ ६.४.९ ॥
Nīla soll dem Heer vorausziehen, um den Weg zu erkunden, umgeben von hunderttausend schnellen Affen.
6.4.10
फलमूलवता नील शीतकाननवारिणा।
पथा मधुमता चाशु सेनां सेनापते नय ॥ ६.४.१० ॥
O Nīla, Feldherr, führe das Heer schnell über den süßen Weg, reich an Früchten und Wurzeln, mit kühlen Wäldern und Wasser.
6.4.11
दूषयेयुर्दुरात्मानः पथि मूलफलोदकम्।
राक्षसाः पथि रक्षेथास्तेभ्यस्त्वं नित्यमुद्यतः ॥ ६.४.११ ॥
Die bösen Rākṣasas könnten Wurzeln, Früchte und Wasser des Weges verunreinigen; du musst stets wachsam sein und den Weg vor ihnen schützen.
6.4.12
निम्नेषु वनदुर्गेषु वनेषु च वनौकसः।
अभिप्लुत्याभिपश्येयुः परेषां निहितं बलम् ॥ ६.४.१२ ॥
Die waldbewohnenden Affen sollen in Senken, Waldfestungen und Wäldern springend das verborgene Heer des Feindes ausspähen.
6.4.13
यत्तु फल्गु बलं किंचित् तदत्रैवोपपद्यताम्।
एतद्धि कृत्यं घोरं नो विक्रमेण प्रयुज्यताम् ॥ ६.४.१३ ॥
Die kleine Streitmacht, die wir haben, soll hier verbleiben. Unser schreckliches Vorhaben soll mit Tapferkeit ausgeführt werden.
6.4.14
सागरौघनिभं भीममग्रानीकं महाबलाः।
कपिसिंहाः प्रकर्षन्तु शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ६.४.१४ ॥
Mögen die mächtigen Löwen unter den Affen die schreckliche Vorhut, gleich einer Meeresflut, zu Hunderten und Tausenden vorwärtsführen.
6.4.15
गजश्च गिरिसंकाशो गवयश्च महाबलः।
गवाक्षश्चाग्रतो यातु गवां दृप्त इवर्षभः ॥ ६.४.१५ ॥
Gaja, gleich einem Berg, der mächtige Gavaya und Gavākṣa sollen vorangehen, wie ein stolzer Stier vor den Kühen einhergeht.
6.4.16
यातु वानरवाहिन्या वानरः प्लवतां पतिः।
पालयन् दक्षिणं पार्श्वमृषभो वानरर्षभः ॥ ६.४.१६ ॥
Jener Affe, der Herr der Springenden, soll vorangehen und die rechte Flanke des Affenheeres schützen; er ist Ṛṣabha, der beste der Affen.
6.4.17
गन्धहस्तीव दुर्धर्षस्तरस्वी गन्धमादनः।
यातु वानरवाहिन्याः सव्यं पार्श्वमधिष्ठितः ॥ ६.४.१७ ॥
Gandhamādana, unbezwingbar wie ein brünstiger Elefant und schnell, soll vorangehen, auf der linken Flanke des Affenheeres aufgestellt.
6.4.18
यास्यामि बलमध्येऽहं बलौघमभिहर्षयन्।
अधिरुह्य हनूमन्तमैरावतमिवेश्वरः ॥ ६.४.१८ ॥
Ich werde mitten ins Heer ziehen, auf Hanumān reitend und die Flut des Affenheeres anfeuernd, wie der Herr (Indra) auf Airāvata reitet.
6.4.19
अङ्गदेनैष संयातु लक्ष्मणश्चान्तकोपमः।
सार्वभौमेन भूतेशो द्रविणाधिपतिर्यथा ॥ ६.४.१९ ॥
Möge Lakṣmaṇa, dem Tod gleich, mit Aṅgada gehen, wie der Herr der Wesen und der Herr der Schätze mit dem Weltherrscher gehen.
6.4.20
जाम्बवांश्च सुषेणश्च वेगदर्शी च वानरः।
ऋक्षराजो महाबाहुः कुक्षिं रक्षन्तु ते त्रयः ॥ ६.४.२० ॥
Jāmbavān und Suṣeṇa, der Affe Vegadarśī und der mächtigarmige Bärenkönig — mögen diese drei deine Flanke schützen.
6.4.21
राघवस्य वचः श्रुत्वा सुग्रीवो वाहिनीपतिः।
व्यादिदेश महावीर्यो वानरान् वानरर्षभः ॥ ६.४.२१ ॥
Nachdem er Rāghavas Worte gehört hatte, gab Sugrīva, Herr des Heeres, der Tapfere, der Stier unter den Affen, den Affen Befehle.
6.4.22
ते वानरगणाः सर्वे समुत्पत्य महौजसः।
गुहाभ्यः शिखरेभ्यश्च आशु पुप्लुविरे तदा ॥ ६.४.२२ ॥
Alle diese Scharen von Affen, von großer Kraft, sprangen aus den Höhlen und von den Gipfeln empor und stürmten sogleich los.
6.4.23
ततो वानरराजेन लक्ष्मणेन च पूजितः।
जगाम रामो धर्मात्मा ससैन्यो दक्षिणां दिशम् ॥ ६.४.२३ ॥
Da zog Rāma, der Rechtschaffene, von dem Affenkönig und von Lakṣmaṇa geehrt, mit dem Heer nach Süden.
6.4.24
शतैः शतसहस्रैश्च कोटिभिश्चायुतैरपि।
वारणाभैश्च हरिभिर्ययौ परिवृतस्तदा ॥ ६.४.२४ ॥
Umgeben von Hunderten, Hunderttausenden, Zehnmillionen und Zehntausenden elefantengleicher Affen, zog er da los.
6.4.25
तं यान्तमनुयान्ती सा महती हरिवाहिनी।
हृष्टाः प्रमुदिताः सर्वे सुग्रीवेणापि पालिताः ॥ ६.४.२५ ॥
Als er zog, folgte ihm jenes große Affenheer; alle waren erfreut und froh, von Sugrīva beschützt.
6.4.26
आप्लवन्तः प्लवन्तश्च गर्जन्तश्च प्लवंगमाः।
क्ष्वेलन्तो निनदन्तश्च जग्मुर्वै दक्षिणां दिशम् ॥ ६.४.२६ ॥
Springend, hüpfend, brüllend und schreiend zogen die Affen nach Süden.
6.4.27
भक्षयन्तः सुगन्धीनि मधूनि च फलानि च।
उद्वहन्तो महावृक्षान् मञ्जरीपुञ्जधारिणः ॥ ६.४.२७ ॥
Duftenden Honig und Früchte essend, große Bäume tragend, Blütenbüschel an sich tragend.
6.4.28
अन्योन्यं सहसा दृप्ता निर्वहन्ति क्षिपन्ति च।
पतन्तश्चोत्पतन्त्यन्ये पातयन्त्यपरे परान् ॥ ६.४.२८ ॥
Einige, übermütig, hoben einander plötzlich hoch und warfen sich; manche fielen, manche sprangen empor, und andere warfen die übrigen nieder.
6.4.30
रावणो नो निहन्तव्यः सर्वे च रजनीचराः।
पुरस्तादृषभो नीलो वीरः कुमुद एव च।
पन्थानं शोधयन्ति स्म वानरैर्बहुभिः सह ॥ ६.४.३० ॥
»Rāvaṇa und alle nächtlichen Dämonen müssen von uns erschlagen werden.« Vorn säuberten Ṛṣabha, Nīla, der Held Kumuda und andere mit vielen Affen den Weg.
6.4.31
मध्ये तु राजा सुग्रीवो रामो लक्ष्मण एव च।
बलिभिर्बहुभिर्भीमैर्वृतः शत्रुनिबर्हणः ॥ ६.४.३१ ॥
In der Mitte waren König Sugrīva, Rāma und auch Lakṣmaṇa, umgeben von vielen furchterregenden, mächtigen Kriegern, den Vernichtern der Feinde.
6.4.32
हरिः शतबलिर्वीरः कोटिभिर्दशभिर्वृतः।
सर्वामेको ह्यवष्टभ्य ररक्ष हरिवाहिनीम् ॥ ६.४.३२ ॥
Der heldenhafte Vānara Śatabali, umgeben von zehn Koṭi Affen, hielt allein das ganze Affenheer zusammen und beschützte es.
6.4.33
कोटीशतपरीवारः केसरी पनसो गजः।
अर्कश्च बहुभिः पार्श्वमेकं तस्याभिरक्षति ॥ ६.४.३३ ॥
Kesarī, Panasa, Gaja und Arka, umgeben von Hunderten Koṭi Affen, schützten zusammen mit vielen anderen eine Flanke des Heeres.
6.4.34
सुषेणो जाम्बवांश्चैव ऋक्षैर्बहुभिरावृतौ।
सुग्रीवं पुरतः कृत्वा जघनं संररक्षतुः ॥ ६.४.३४ ॥
Suṣeṇa und Jāmbavān, beide umgeben von vielen Bären, stellten Sugrīva nach vorn und schützten die Nachhut des Heeres vollständig.
6.4.35
तेषां सेनापतिर्वीरो नीलो वानरपुंगवः।
सम्पतन् प्लवतां श्रेष्ठस्तद् बलं पर्यवारयत् ॥ ६.४.३५ ॥
Ihr Befehlshaber, der Held Nīla, der beste der Affen und der erste unter den Springern, eilte herbei und umschloss das Heer von allen Seiten, um es zu schützen.
6.4.36
दरीमुखः प्रजङ्घश्च जम्भोऽथ रभसः कपिः।
सर्वतश्च ययुर्वीरास्त्वरयन्तः प्लवंगमान् ॥ ६.४.३६ ॥
Die heldenhaften Affen Darīmukha, Prajaṅgha, Jambha und Rabhasa zogen nach allen Seiten und trieben die springenden Affen an.
6.4.37
एवं ते हरिशार्दूला गच्छन्ति बलदर्पिताः।
अपश्यन्त गिरिश्रेष्ठं सह्यं गिरिशतायुतम् ॥ ६.४.३७ ॥
So zogen jene Tiger unter den Affen, stolz auf ihre Kraft, weiter, und sie sahen den Sahya, den vornehmsten der Berge, mit seinen tausenden Gipfeln.
6.4.38
सरांसि च सुफुल्लानि तटाकानि वराणि च।
रामस्य शासनं ज्ञात्वा भीमकोपस्य भीतवत् ॥ ६.४.३८ ॥
Als sie Rāmas Befehl und seinen furchtbaren Zorn erkannten, schienen die blütenreichen Seen und die herrlichen Teiche wie verängstigt.
6.4.39
वर्जयन् नागराभ्याशांस्तथा जनपदानपि।
सागरौघनिभं भीमं तद् वानरबलं महत् ॥ ६.४.३९ ॥
Die Gegenden nahe den Städten meidend, rückte jenes gewaltige, schreckliche Affenheer vor, gleich einer Meeresflut.
6.4.40
निःससर्प महाघोरं भीमघोषमिवार्णवम्।
तस्य दाशरथेः पार्श्वे शूरास्ते कपिकुञ्जराः ॥ ६.४.४० ॥
Mit furchtbarem Tosen brach jenes Heer wie das Meer auf; an der Seite Rāmas, des Sohnes Daśarathas, zogen jene tapferen Elefanten unter den Affen.
6.4.41
तूर्णमापुप्लुवुः सर्वे सदश्वा इव चोदिताः।
कपिभ्यामुह्यमानौ तौ शुशुभाते नरर्षभौ ॥ ६.४.४१ ॥
Alle sprangen schnell vorwärts wie edle, angetriebene Rosse; jene beiden Stiere unter den Menschen, von den Affen getragen, erstrahlten.
6.4.42
महद्भ्यामिव संस्पृष्टौ ग्रहाभ्यां चन्द्रभास्करौ।
ततो वानरराजेन लक्ष्मणेन सुपूजितः ॥ ६.४.४२ ॥
Wie Mond und Sonne, berührt von zwei großen Planeten, erstrahlten jene beiden. Dann, von dem Affenkönig und von Lakṣmaṇa wohl geehrt, (Rāma)...
6.4.43
जगाम रामो धर्मात्मा ससैन्यो दक्षिणां दिशम्।
तमङ्गदगतो रामं लक्ष्मणः शुभया गिरा ॥ ६.४.४३ ॥
Rāma, der rechtschaffene, zog mit dem Heer nach Süden. Lakṣmaṇa sprach mit verheißungsvollen Worten zu Rāma, der auf Aṅgada saß...
6.4.44
उवाच परिपूर्णार्थं पूर्णार्थप्रतिभानवान्।
हृतामवाप्य वैदेहीं क्षिप्रं हत्वा च रावणम् ॥ ६.४.४४ ॥
Lakṣmaṇa, dessen Ziel vollständig erfüllt ist und dessen Einsicht den vollendeten Sinn erfasst, sprach: »Nachdem er Vaidehī zurückgewonnen und Rāvaṇa rasch erschlagen hat...«
6.4.45
समृद्धार्थः समृद्धार्थामयोध्यां प्रतियास्यसि।
महान्ति च निमित्तानि दिवि भूमौ च राघव ॥ ६.४.४५ ॥
O Rāghava, dein Ziel ist erreicht; du wirst in das blühende Ayodhyā zurückkehren. Große Zeichen erscheinen am Himmel und auf der Erde.
6.4.46
शुभानि तव पश्यामि सर्वाण्येवार्थसिद्धये।
अनुवाति शिवो वायुः सेनां मृदुहितः सुखः ॥ ६.४.४६ ॥
Ich sehe alle glückverheißenden Zeichen für den Erfolg deines Ziels: ein milder, wohltuender, angenehmer Wind weht hinter dem Heer her.
6.4.47
पूर्णवल्गुस्वराश्चेमे प्रवदन्ति मृगद्विजाः।
प्रसन्नाश्च दिशः सर्वा विमलश्च दिवाकरः ॥ ६.४.४७ ॥
Diese Tiere und Vögel rufen mit vollen, lieblichen Stimmen; alle Richtungen sind klar, und die Sonne ist makellos.
6.4.48
उशना च प्रसन्नार्चिरनु त्वां भार्गवो गतः।
ब्रह्मराशिर्विशुद्धश्च शुद्धाश्च परमर्षयः।
अर्चिष्मन्तः प्रकाशन्ते ध्रुवं सर्वे प्रदक्षिणम् ॥ ६.४.४८ ॥
Uśanas, der Sohn Bhṛgus, ist mit klarem Glanz dir gefolgt; das reine Sternbild Brahmās und die makellosen großen Weisen leuchten strahlend und wandern gewiss im rechten Umlauf.
6.4.49
त्रिशङ्कुर्विमलो भाति राजर्षिः सपुरोहितः।
पितामहः पुरोऽस्माकमिक्ष्वाकूणां महात्मनाम् ॥ ६.४.४९ ॥
Der makellose Königsweise Triśaṅku leuchtet mit seinem Priester; er steht vor uns, der Großvater der hochherzigen Ikṣvākus.
6.4.50
विमले च प्रकाशेते विशाखे निरुपद्रवे।
नक्षत्रं परमस्माकमिक्ष्वाकूणां महात्मनाम् ॥ ६.४.५० ॥
Die klaren, ungestörten Viśākhā-Sterne leuchten; das ist das höchste Gestirn der großherzigen Ikṣvākus.
6.4.51
नैर्ऋतं नैर्ऋतानां च नक्षत्रमतिपीड्यते।
मूलो मूलवता स्पृष्टो धूप्यते धूमकेतुना ॥ ६.४.५१ ॥
Das Nairṛta-Gestirn der Rākṣasas ist schwer bedrängt; das Mūla-Gestirn wurde vom Wurzelhaften berührt und wird vom Kometen eingeräuchert.
6.4.52
सर्वं चैतद् विनाशाय राक्षसानामुपस्थितम्।
काले कालगृहीतानां नक्षत्रं ग्रहपीडितम् ॥ ६.४.५२ ॥
Dies alles ist zur Vernichtung der Rākṣasas erschienen; das Gestirn derer, die die Zeit ergriffen hat, ist von einem Planeten bedrängt.
6.4.53
प्रसन्नाः सुरसाश्चापो वनानि फलवन्ति च।
प्रवान्ति नाधिका गन्धा यथर्तुकुसुमा द्रुमाः ॥ ६.४.५३ ॥
Die Gewässer sind klar und süß, die Wälder tragen Früchte, die duftenden Winde wehen ohne Übermaß, und die Bäume blühen der Jahreszeit gemäß.
6.4.54
व्यूढानि कपिसैन्यानि प्रकाशन्तेऽधिकं प्रभो।
देवानामिव सैन्यानि संग्रामे तारकामये।
एवमार्य समीक्ष्यैतत् प्रीतो भवितुमर्हसि ॥ ६.४.५४ ॥
O Herr, die aufgestellten Affenheere leuchten gewaltig, wie die Heere der Götter im Kampf gegen Tāraka. Edler, wenn du dies siehst, solltest du erfreut sein.
6.4.55
अथावृत्य महीं कृत्स्नां जगाम हरिवाहिनी ॥ ६.४.५५ ॥
Da zog das Affenheer, die ganze Erde bedeckend, los.
6.4.56
ऋक्षवानरशार्दूलैर्नखद्रंष्ट्रायुधैरपि।
कराग्रैश्चरणाग्रैश्च वानरैरुद्धतं रजः ॥ ६.४.५६ ॥
Der Staub, den die Tiger unter den Bären und Affen aufwirbelten, deren Waffen Krallen und Zähne waren, und die Affen mit den Spitzen ihrer Hände und Füße, stieg hoch empor.
6.4.57
भीममन्तर्दधे लोकं निवार्य सवितुः प्रभाम्।
सपर्वतवनाकाशं दक्षिणां हरिवाहिनी ॥ ६.४.५७ ॥
Die Affenheere verhüllten schrecklich die Welt und verdeckten das Sonnenlicht; mit Bergen, Wäldern und dem Himmel zog das Affenheer nach Süden.
6.4.58
छादयन्ती ययौ भीमा द्यामिवाम्बुदसंततिः।
उत्तरन्त्याश्च सेनायाः सततं बहुयोजनम् ॥ ६.४.५८ ॥
Den Himmel schrecklich bedeckend, wie eine Wolkenreihe, zog das Heer dahin; und das Heer, überquerend, durchmaß ununterbrochen viele Yojanas.
6.4.59
नदीस्रोतांसि सर्वाणि सस्यन्दुर्विपरीतवत्।
सरांसि विमलाम्भांसि द्रुमाकीर्णांश्च पर्वतान् ॥ ६.४.५९ ॥
Alle Flussläufe strömten verkehrt herum; klare Seen und baumbedeckte Berge (ebenso).
6.4.60
समान् भूमिप्रदेशांश्च वनानि फलवन्ति च।
मध्येन च समन्ताच्च तिर्यक् चाधश्च साविशत् ॥ ६.४.६० ॥
Ebene Landstriche und fruchttragende Wälder; das Heer drang durch die Mitte, ringsum, seitwärts und auch nach unten ein.
6.4.61
समावृत्य महीं कृत्स्नां जगाम महती चमूः।
ते हृष्टवदनाः सर्वे जग्मुर्मारुतरंहसः ॥ ६.४.६१ ॥
Die ganze Erde bedeckend, zog das große Heer dahin; alle, mit fröhlichen Gesichtern, eilten schnell wie der Wind.
6.4.62
हरयो राघवस्यार्थे समारोपितविक्रमाः।
हर्षं वीर्यं बलोद्रेकान् दर्शयन्तः परस्परम् ॥ ६.४.६२ ॥
Um Rāghavas willen, mit geweckter Tapferkeit, zeigten die Affen einander ihre Freude, ihren Mut und den Überschwang ihrer Kraft, während sie vorwärtszogen.
6.4.63
यौवनोत्सेकजाद् दर्पाद् विविधांश्चक्रुरध्वनि।
तत्र केचिद् द्रुतं जग्मुरुत्पेतुश्च तथापरे ॥ ६.४.६३ ॥
Aus dem Stolz, der dem jugendlichen Überschwang entspringt, trieben sie auf dem Weg allerlei Spiele. Einige liefen dort schnell, andere sprangen empor.
6.4.64
केचित् किलकिलां चक्रुर्वानरा वनगोचराः।
प्रास्फोटयंश्च पुच्छानि संनिजघ्नुः पदान्यपि ॥ ६.४.६४ ॥
Einige der im Wald umherstreifenden Affen stießen fröhliche Schreie aus; sie schlugen mit den Schwänzen und stampften auch mit den Füßen kräftig auf den Boden.
6.4.65
भुजान् विक्षिप्य शैलांश्च द्रुमानन्ये बभञ्जिरे।
आरोहन्तश्च शृङ्गाणि गिरीणां गिरिगोचराः ॥ ६.४.६५ ॥
Mit geschwungenen Armen zerbrachen die einen Berge, die anderen Bäume; die Affen der Berge kletterten auf die Gipfel der Gebirge.
6.4.66
महानादान् प्रमुञ्चन्ति क्ष्वेडामन्ये प्रचक्रिरे।
ऊरुवेगैश्च ममृदुर्लताजालान्यनेकशः ॥ ६.४.६६ ॥
Die einen stießen gewaltige Brüllschreie aus, die anderen wilde Rufe; mit der Wucht ihrer Schenkel zertrampelten sie vielerorts die Ranken der Lianen.
6.4.67
जृम्भमाणाश्च विक्रान्ता विचिक्रीडुः शिलाद्रुमैः।
ततः शतसहस्रैश्च कोटिभिश्च सहस्रशः ॥ ६.४.६७ ॥
Gähnend und sich streckend spielten die kühnen Affen mit Felsen und Bäumen. Dann zogen Hunderttausende, Zehnmillionen und Tausende über Tausende voran.
6.4.68
वानराणां सुघोराणां श्रीमत्परिवृता मही।
सा स्म याति दिवारात्रं महती हरिवाहिनी ॥ ६.४.६८ ॥
Die Erde, voll von den gewaltigen Vānaras und umgeben von Pracht, wurde Tag und Nacht von jenem großen Affenheer durchzogen.
6.4.69
प्रहृष्टमुदिताः सर्वे सुग्रीवेणाभिपालिताः।
वानरास्त्वरिता यान्ति सर्वे युद्धाभिनन्दिनः।
प्रमोक्षयिषवः सीतां मुहूर्तं क्वापि नावसन् ॥ ६.४.६९ ॥
Alle Vānaras, von Sugrīva beschützt, waren froh und heiter; alle, sich am Kampf erfreuend und Sītā befreien wollend, eilten voran und hielten nicht einmal einen Augenblick inne.
6.4.70
ततः पादपसम्बाधं नानावनसमायुतम्।
सह्यपर्वतमासाद्य वानरास्ते समारुहन् ॥ ६.४.७० ॥
Dann, nachdem sie den Sahya-Berg erreicht hatten, der dicht mit Bäumen bewachsen und von vielen Wäldern erfüllt war, stiegen jene Vānaras hinauf.
6.4.71
काननानि विचित्राणि नदीप्रस्रवणानि च।
पश्यन्नपि ययौ रामः सह्यस्य मलयस्य च ॥ ६.४.७१ ॥
Während er die wunderbaren Wälder, Flüsse und Quellen betrachtete, zog Rāma weiter entlang des Sahya- und des Malaya-Gebirges.
6.4.72
चम्पकांस्तिलकांश्चूतानशोकान् सिन्दुवारकान्।
तिनिशान् करवीरांश्च भञ्जन्ति स्म प्लवंगमाः ॥ ६.४.७२ ॥
Die springenden Affen brachen die Bäume Campaka, Tilaka, Mango, Aśoka, Sindhuvāra, Tiniśa und Karavīra.
6.4.73
अङ्कोलांश्च करञ्जांश्च प्लक्षन्यग्रोधपादपान्।
जम्बूकामलकान् नीपान् भञ्जन्ति स्म प्लवंगमाः ॥ ६.४.७३ ॥
Die springenden Affen brachen die Bäume Aṅkola, Karañja, Plakṣa und Banyan, die Jambu- und Kāmalaka-Bäume sowie die Nīpa-Bäume.
6.4.74
प्रस्तरेषु च रम्येषु विविधाः काननद्रुमाः।
वायुवेगप्रचलिताः पुष्पैरवकिरन्ति तान् ॥ ६.४.७४ ॥
Auf den reizvollen Felsen schüttelten die verschiedenen Waldbäume, vom Wind bewegt, Blüten auf sie herab.
6.4.75
मारुतः सुखसंस्पर्शो वाति चन्दनशीतलः।
षट्पदैरनुकूजद्भिर्वनेषु मधुगन्धिषु ॥ ६.४.७५ ॥
Ein Wind von angenehmer Berührung, kühl wie Sandelholz, weht, während die Bienen in den honigduftenden Wäldern summen.
6.4.76
अधिकं शैलराजस्तु धातुभिस्तु विभूषितः।
धातुभ्यः प्रसृतो रेणुर्वायुवेगेन घट्टितः ॥ ६.४.७६ ॥
Der Bergkönig, besonders mit Erzen geschmückt, sah den Staub aus den Erzen sich verbreiten, vom Wind aufgewirbelt.
6.4.77
सुमहद्वानरानीकं छादयामास सर्वतः।
गिरिप्रस्थेषु रम्येषु सर्वतः सम्प्रपुष्पिताः ॥ ६.४.७७ ॥
Das gewaltige Affenheer bedeckte den Berg ringsum; auf den reizvollen Hochebenen standen die Blüten überall in voller Pracht.
6.4.78
केतक्यः सिन्दुवाराश्च वासन्त्यश्च मनोरमाः।
माधव्यो गन्धपूर्णाश्च कुन्दगुल्माश्च पुष्पिताः ॥ ६.४.७८ ॥
Ketakī, Sindhuvāra, die reizenden Vāsantī, die duftenden Mādhavī und die Kunda-Sträucher standen alle in Blüte.
6.4.79
चिरिबिल्वा मधूकाश्च वञ्जुला बकुलास्तथा।
रञ्जकास्तिलकाश्चैव नागवृक्षाश्च पुष्पिताः ॥ ६.४.७९ ॥
Auch die Bäume ciribilva, madhūka, vañjula, bakula, ranjaka, tilaka und nāga standen in Blüte.
6.4.80
चूताः पाटलिकाश्चैव कोविदाराश्च पुष्पिताः।
मुचुलिन्दार्जुनाश्चैव शिंशपाः कुटजास्तथा ॥ ६.४.८० ॥
Mangobäume, Pāṭalī-Bäume und blühende Kovidāra-Bäume; Mucukunda-, Arjuna-, Śiṃśapā- und Kuṭaja-Bäume standen ebenfalls dort.
6.4.81
हिन्तालास्तिनिशाश्चैव चूर्णका नीपकास्तथा।
नीलाशोकाश्च सरला अङ्कोलाः पद्मकास्तथा ॥ ६.४.८१ ॥
Hintāla-Palmen, Tiniśa-, Cūrṇaka- und Nīpa-Bäume; blaue Aśoka-, Sarala-, Aṅkola- und Padmaka-Bäume waren ebenfalls dort.
6.4.82
प्रीयमाणैः प्लवंगैस्तु सर्वे पर्याकुलीकृताः।
वाप्यस्तस्मिन् गिरौ रम्याः पल्वलानि तथैव च ॥ ६.४.८२ ॥
Die lieblichen Teiche und Tümpel auf jenem Berg waren alle von den frohen Affen aufgewühlt.
6.4.83
चक्रवाकानुचरिताः कारण्डवनिषेविताः।
प्लवैः क्रौञ्चैश्च संकीर्णा वराहमृगसेविताः ॥ ६.४.८३ ॥
Von Cakravāka-Enten besucht, von Kāraṇḍava-Enten bewohnt, voller Plava- und Krauñca-Vögel, von Wildschweinen und Hirschen aufgesucht.
6.4.84
ऋक्षैस्तरक्षुभिः सिंहैः शार्दूलैश्च भयावहैः।
व्यालैश्च बहुभिर्भीमैः सेव्यमानाः समन्ततः ॥ ६.४.८४ ॥
Von allen Seiten besucht von Bären, Hyänen, Löwen und Tigern und von vielen furchtbaren Schlangen.
6.4.85
पद्मैः सौगन्धिकैः फुल्लैः कुमुदैश्चोत्पलैस्तथा।
वारिजैर्विविधैः पुष्पै रम्यास्तत्र जलाशयाः ॥ ६.४.८५ ॥
Dort waren die Seen mit Lotusblüten, duftenden Saugandhika-Lotussen, erblühten Seerosen, blauen Lotussen und vielen anderen Wasserblumen lieblich anzusehen.
6.4.86
तस्य सानुषु कूजन्ति नानाद्विजगणास्तथा।
स्नात्वा पीत्वोदकान्यत्र जले क्रीडन्ति वानराः ॥ ६.४.८६ ॥
Auf seinen Hängen riefen ebenso Scharen verschiedenster Vögel. Nachdem sie dort gebadet und das Wasser getrunken hatten, spielten die Affen im Wasser.
6.4.87
अन्योन्यं प्लावयन्ति स्म शैलमारुह्य वानराः।
फलान्यमृतगन्धीनि मूलानि कुसुमानि च ॥ ६.४.८७ ॥
Auf den Berg steigend, tauchten die Affen einander im Wasser unter. Es gab Früchte von ambrosischem Duft, Wurzeln und auch Blüten.
6.4.88
बभञ्जुर्वानरास्तत्र पादपानां मदोत्कटाः।
द्रोणमात्रप्रमाणानि लम्बमानानि वानराः ॥ ६.४.८८ ॥
Dort brachen die vom Rausch wilden Affen die herabhängenden Bäume ab, jeder so groß wie ein Droṇa-Maß.
6.4.89
ययुः पिबन्तः स्वस्थास्ते मधूनि मधुपिङ्गलाः।
पादपानवभञ्जन्तो विकर्षन्तस्तथा लताः ॥ ६.४.८९ ॥
Honiggelb schimmernd zogen sie unbekümmert davon, tranken den Honigwein, rissen Bäume um und zerrten auch an den Ranken.
6.4.90
विधमन्तो गिरिवरान् प्रययुः प्लवगर्षभाः।
वृक्षेभ्योऽन्ये तु कपयो नदन्तो मधु दर्पिताः ॥ ६.४.९० ॥
Die Berge erschütternd, zogen die Stiere unter den Affen dahin; und andere Affen, vom Honig berauscht, brüllten von den Bäumen.
6.4.91
अन्ये वृक्षान् प्रपद्यन्ते प्रपिबन्त्यपि चापरे।
बभूव वसुधा तैस्तु सम्पूर्णा हरिपुङ्गवैः।
यथा कमलकेदारैः पक्वैरिव वसुंधरा ॥ ६.४.९१ ॥
Einige kletterten auf die Bäume, und andere tranken. Die Erde wurde von diesen besten der Affen erfüllt, wie die Erde von reifen Lotusfeldern erfüllt wird.
6.4.92
महेन्द्रमथ सम्प्राप्य रामो राजीवलोचनः।
आरुरोह महाबाहुः शिखरं द्रुमभूषितम् ॥ ६.४.९२ ॥
Dann erreichte Rāma mit den Lotusaugen und starken Armen den Mahendra und stieg auf den mit Bäumen geschmückten Gipfel.
6.4.93
ततः शिखरमारुह्य रामो दशरथात्मजः।
कूर्ममीनसमाकीर्णमपश्यत् सलिलाशयम् ॥ ६.४.९३ ॥
Dann, als er den Gipfel erstiegen hatte, sah Rāma, Sohn des Daśaratha, das von Schildkröten und Fischen wimmelnde Wasserbecken.
6.4.94
ते सह्यं समतिक्रम्य मलयं च महागिरिम्।
आसेदुरानुपूर्व्येण समुद्रं भीमनिःस्वनम् ॥ ६.४.९४ ॥
Nachdem sie den Sahya und den großen Berg Malaya überquert hatten, erreichten sie der Reihe nach das Meer, das mit schrecklichem Getöse rauschte.
6.4.95
अवरुह्य जगामाशु वेलावनमनुत्तमम्।
रामो रमयतां श्रेष्ठः ससुग्रीवः सलक्ष्मणः ॥ ६.४.९५ ॥
Hinabsteigend ging Rāma, der beste unter den Erfreuenden, rasch mit Sugrīva und Lakṣmaṇa in den erhabenen Uferwald.
6.4.96
अथ धौतोपलतलां तोयौघैः सहसोत्थितैः।
वेलामासाद्य विपुलां रामो वचनमब्रवीत् ॥ ६.४.९६ ॥
Als Rāma das weite Ufer erreicht hatte, dessen felsige Fläche von plötzlich aufsteigenden Wasserfluten gewaschen war, sprach er diese Worte.
6.4.97
एते वयमनुप्राप्ताः सुग्रीव वरुणालयम्।
इहेदानीं विचिन्ता सा या नः पूर्वमुपस्थिता ॥ ६.४.९७ ॥
O Sugrīva, wir sind bei der Wohnstätte Varuṇas, dem Ozean, angelangt. Nun müssen wir hier über jene Angelegenheit beraten, die sich uns zuvor stellte.
6.4.98
अतः परमतीरोऽयं सागरः सरितां पतिः।
न चायमनुपायेन शक्यस्तरितुमर्णवः ॥ ६.४.९८ ॥
Daher hat dieser Ozean, der Herr der Flüsse, kein fernes Ufer; auf keinerlei Weise ist dieses Meer zu überqueren.
6.4.99
तदिहैव निवेशोऽस्तु मन्त्रः प्रस्तूयतामिह।
यथेदं वानरबलं परं पारमवाप्नुयात् ॥ ६.४.९९ ॥
Daher soll hier das Lager errichtet und hier der Rat vorgetragen werden, damit dieses Affenheer das ferne Ufer erreiche.
6.4.100
इतीव स महाबाहुः सीताहरणकर्शितः।
रामः सागरमासाद्य वासमाज्ञापयत् तदा ॥ ६.४.१०० ॥
So sprechend, erreichte der starkarmige Rāma, von Sītās Entführung gezeichnet, das Meer und befahl dann, das Lager aufzuschlagen.
6.4.101
सर्वाः सेना निवेश्यन्तां वेलायां हरिपुङ्गव।
सम्प्राप्तो मन्त्रकालो नः सागरस्येह लङ्घने ॥ ६.४.१०१ ॥
O Bester der Affen, mögen alle Heere am Ufer lagern; die Zeit ist gekommen, dass wir über die Überquerung des Ozeans beraten.
6.4.102
स्वां स्वां सेनां समुत्सृज्य मा च कश्चित् कुतो व्रजेत्।
गच्छन्तु वानराः शूरा ज्ञेयं छन्नं भयं च नः ॥ ६.४.१०२ ॥
Niemand soll sein eigenes Heer verlassen und irgendwohin gehen; die tapferen Affen sollen dorthin gehen, damit die verborgene Gefahr für uns erkannt werde.
6.4.103
रामस्य वचनं श्रुत्वा सुग्रीवः सहलक्ष्मणः।
सेनां निवेशयत् तीरे सागरस्य द्रुमायुते ॥ ६.४.१०३ ॥
Nachdem er Rāmas Worte gehört hatte, ließ Sugrīva zusammen mit Lakṣmaṇa das Heer am baumreichen Ufer des Ozeans lagern.
6.4.104
विरराज समीपस्थं सागरस्य च तद् बलम्।
मधुपाण्डुजलः श्रीमान् द्वितीय इव सागरः ॥ ६.४.१०४ ॥
Jenes Heer, nahe am Ozean gelagert, leuchtete wie ein zweiter prächtiger Ozean mit honigblassen Wassern.
6.4.105
वेलावनमुपागम्य ततस्ते हरिपुङ्गवाः।
निविष्टाश्च परं पारं काङ्क्षमाणा महोदधेः ॥ ६.४.१०५ ॥
Dann erreichten jene besten der Affen den Uferwald und lagerten dort, begierig, das ferne Ufer des großen Ozeans zu erreichen.
6.4.106
तेषां निविशमानानां सैन्यसंनाहनिःस्वनः।
अन्तर्धाय महानादमर्णवस्य प्रशुश्रुवे ॥ ६.४.१०६ ॥
Während sie sich lagerten, war das Klirren der Rüstung und Ausrüstung des Heeres zu hören, das selbst das gewaltige Tosen des Ozeans übertönte.
6.4.107
सा वानराणां ध्वजिनी सुग्रीवेणाभिपालिता।
त्रिधा निविष्टा महती रामस्यार्थपराभवत् ॥ ६.४.१०७ ॥
Jenes große Heer der Affen, von Sugrīva beschützt, lagerte in drei Abteilungen und war auf Rāmas Sache bedacht.
6.4.108
सा महार्णवमासाद्य हृष्टा वानरवाहिनी।
वायुवेगसमाधूतं पश्यमाना महार्णवम् ॥ ६.४.१०८ ॥
Als das Affenheer den großen Ozean erreichte, betrachtete es freudig das vom Wind bewegte Meer.
6.4.109
दूरपारमसम्बाधं रक्षोगणनिषेवितम्।
पश्यन्तो वरुणावासं निषेदुर्हरियूथपाः ॥ ६.४.१०९ ॥
Während sie jenes Meer betrachteten, weitentfernt am Ufer, grenzenlos, von Dämonenscharen bewohnt, Varuṇas Wohnsitz, setzten sich die Anführer der Affenscharen nieder.
6.4.110
चण्डनक्रग्राहघोरं क्षपादौ दिवसक्षये।
हसन्तमिव फेनौघैर्नृत्यन्तमिव चोर्मिभिः ॥ ६.४.११० ॥
Am Anbruch der Nacht und am Ende des Tages furchtbar durch wilde Krokodile und Haie, gleichsam mit Schaummassen lachend und mit seinen Wellen tanzend.
6.4.111
चन्द्रोदये समुद्भूतं प्रतिचन्द्रसमाकुलम्।
चण्डानिलमहाग्राहैः कीर्णं तिमितिमिंगिलैः ॥ ६.४.१११ ॥
Beim Aufgang des Mondes emporgewogt, von den gespiegelten Monden aufgewühlt, übersät von wilden Winden, großen Haien und den Fischen Timi und Timiṅgila.
6.4.112
दीप्तभोगैरिवाकीर्णं भुजङ्गैर्वरुणालयम्।
अवगाढं महासत्त्वैर्नानाशैलसमाकुलम् ॥ ६.४.११२ ॥
Varuṇas Wohnstatt, gleichsam erfüllt von Schlangen mit glühenden Windungen, in die große Wesen eingetaucht waren, von vielen Bergen aufgewühlt.
6.4.113
सुदुर्गं दुर्गमार्गं तमगाधमसुरालयम्।
मकरैर्नागभोगैश्च विगाढा वातलोलिताः।
उत्पेतुश्च निपेतुश्च प्रहृष्टा जलराशयः ॥ ६.४.११३ ॥
Die Wohnstatt der Asuras, überaus schwer zu durchqueren, mit harten Pfaden und unergründlicher Tiefe; die freudig bewegten Wassermassen, mit Makaras und Schlangenwindungen vermischt und vom Wind gewiegt, stiegen auf und fielen nieder.
6.4.114
अग्निचूर्णमिवाविद्धं भास्वराम्बुमहोरगम्।
सुरारिनिलयं घोरं पातालविषयं सदा ॥ ६.४.११४ ॥
Gleichsam von Feuerstaub durchbohrt, mit leuchtendem Wasser und großen Schlangen; die schreckliche Wohnstatt der Feinde der Götter, stets ein Gebiet der Unterwelt.
6.4.115
सागरं चाम्बरप्रख्यमम्बरं सागरोपमम्।
सागरं चाम्बरं चेति निर्विशेषमदृश्यत ॥ ६.४.११५ ॥
Das Meer erschien wie der Himmel, der Himmel wie das Meer; so zeigten sich beide ohne Unterschied.
6.4.116
सम्पृक्तं नभसाप्यम्भः सम्पृक्तं च नभोऽम्भसा।
तादृग्रूपे स्म दृश्येते तारारत्नसमाकुले ॥ ६.४.११६ ॥
Das Wasser war mit dem Himmel vereint, und der Himmel mit dem Wasser; voller Sterne wie Juwelen erschienen beide in gleicher Gestalt.
6.4.117
समुत्पतितमेघस्य वीचिमालाकुलस्य च।
विशेषो न द्वयोरासीत् सागरस्याम्बरस्य च ॥ ६.४.११७ ॥
Zwischen dem Himmel mit seinen aufsteigenden Wolken und dem vom Wellenzug erregten Meer gab es keinen Unterschied.
6.4.118
अन्योन्यैरहताः सक्ताः सस्वनुर्भीमनिःस्वनाः।
ऊर्मयः सिन्धुराजस्य महाभेर्य इवाम्बरे ॥ ६.४.११८ ॥
Aneinander geschlagen und zusammenprallend, erdröhnten die Wogen des Meereskönigs mit schrecklichem Getöse wie große Kriegstrommeln am Himmel.
6.4.119
रत्नौघजलसंनादं विषक्तमिव वायुना।
उत्पतन्तमिव क्रुद्धं यादोगणसमाकुलम् ॥ ६.४.११९ ॥
Dieses Meer, dessen Wasser mit Juwelenfluten tosend rauschte, als klammere es sich an den Wind, als erhebe es sich zornig, war erfüllt von Scharen der Meerestiere.
6.4.120
ददृशुस्ते महात्मानो वाताहतजलाशयम्।
अनिलोद्धूतमाकाशे प्रवलान्तमिवोर्मिभिः ॥ ६.४.१२० ॥
Jene Großherzigen sahen das vom Wind getroffene Wasserbecken, vom Wind aufgewirbelt, im Himmel heftig schwankend, als würden es seine Wogen erschüttern.
6.4.121
ततो विस्मयमापन्ना हरयो ददृशुः स्थिताः।
भ्रान्तोर्मिजालसंनादं प्रलोलमिव सागरम् ॥ ६.४.१२१ ॥
Da standen die Affen, von Staunen erfüllt, und sahen das Meer, dessen Brausen aus wirr verschlungenen, irrenden Wogen kam, als bebte es.