வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.4.1
श्रुत्वा हनूमतो वाक्यं यथावदनुपूर्वशः।
ततोऽब्रवीन्महातेजा रामः सत्यपराक्रमः ॥ ६.४.१ ॥
அனுமனின் சொற்களை முறையாக, வரிசைப்படி கேட்ட பின், மகா தேஜஸ் கொண்ட, உண்மையான வீரம் கொண்ட ராமன் பின்னர் கூறினார்.
6.4.2
यन्निवेदयसे लङ्कां पुरीं भीमस्य रक्षसः।
क्षिप्रमेनां वधिष्यामि सत्यमेतद् ब्रवीमि ते ॥ ६.४.२ ॥
நீ பயங்கர அரக்கனின் நகரமான லங்கையைப் பற்றிக் கூறுகிறாய்; அதை நான் விரைவில் அழிப்பேன்; இதை உனக்கு உண்மையாகச் சொல்கிறேன்.
6.4.3
अस्मिन् मुहूर्ते सुग्रीव प्रयाणमभिरोचय।
युक्तो मुहूर्ते विजये प्राप्तो मध्यं दिवाकरः ॥ ६.४.३ ॥
சுக்ரீவா! இந்த முகூர்த்தத்திலேயே புறப்படுவதை ஏற்றுக்கொள்; வெற்றிக்கான இந்த சுப வேளையில் சூரியன் உச்சியை அடைந்துவிட்டான்.
6.4.4
सीतां हृत्वा तु तद् यातु क्वासौ यास्यति जीवितः।
सीता श्रुत्वाभियानं मे आशामेष्यति जीविते।
जीवितान्तेऽमृतं स्पृष्ट्वा पीत्वामृतमिवातुरः ॥ ६.४.४ ॥
சீதையைக் கவர்ந்துகொண்டு அவன் எங்கு சென்றாலும் உயிருடன் எங்கே இருப்பான்? என் படையெடுப்பைக் கேட்டு சீதை மீண்டும் உயிர் நம்பிக்கை பெறுவாள், மரணத் தருவாயில் உள்ள நோயாளி அமிர்தத்தைத் தொட்டுப் பருகி உயிர் பெறுவது போல.
6.4.5
उत्तराफाल्गुनी ह्यद्य श्वस्तु हस्तेन योक्ष्यते।
अभिप्रयाम सुग्रीव सर्वानीकसमावृताः ॥ ६.४.५ ॥
இன்று உத்திரபால்குனி; நாளை அது ஹஸ்த நட்சத்திரத்துடன் சேரும்; சுக்ரீவா! முழுப் படையாலும் சூழப்பட்டு நாம் புறப்படுவோம்.
6.4.6
निमित्तानि च पश्यामि यानि प्रादुर्भवन्ति वै।
निहत्य रावणं सीतामानयिष्यामि जानकीम् ॥ ६.४.६ ॥
தோன்றிக்கொண்டிருக்கும் சகுனங்களையும் நான் காண்கிறேன்; ராவணனைக் கொன்று ஜானகி சீதையை மீட்டுக் கொண்டு வருவேன்.
6.4.7
उपरिष्टाद्धि नयनं स्फुरमाणमिमं मम।
विजयं समनुप्राप्तं शंसतीव मनोरथम् ॥ ६.४.७ ॥
நிச்சயமாக என் இந்த வலக்கண் மேல்நோக்கித் துடிக்கிறது; அது என் விருப்பம் வெற்றியை அடைந்ததைக் குறிப்பிடுவது போல் இருக்கிறது.
6.4.8
ततो वानरराजेन लक्ष्मणेन सुपूजितः।
उवाच रामो धर्मात्मा पुनरप्यर्थकोविदः ॥ ६.४.८ ॥
பின்னர் வானர அரசனாலும் லக்ஷ்மணனாலும் நன்கு மதிக்கப்பட்ட தர்மாத்மாவும் பொருள் அறிந்தவருமான ராமர் மீண்டும் பேசினார்.
6.4.9
अग्रे यातु बलस्यास्य नीलो मार्गमवेक्षितुम्।
वृतः शतसहस्रेण वानराणां तरस्विनाम् ॥ ६.४.९ ॥
இந்தப் படைக்கு முன்னால் நீலன் சென்று வழியை ஆராயட்டும்; வேகமான வானரங்கள் லட்சத்துடன் அவர் சூழப்பட்டிருக்கட்டும்.
6.4.10
फलमूलवता नील शीतकाननवारिणा।
पथा मधुमता चाशु सेनां सेनापते नय ॥ ६.४.१० ॥
நீலா, சேனாபதியே, பழங்களும் கிழங்குகளும், குளிர்ந்த காடுகளும் நீரும் உள்ள இனிய வழியில் விரைவாகச் சேனையை அழைத்துச் செல்.
6.4.11
दूषयेयुर्दुरात्मानः पथि मूलफलोदकम्।
राक्षसाः पथि रक्षेथास्तेभ्यस्त्वं नित्यमुद्यतः ॥ ६.४.११ ॥
தீயவர்களாகிய ராட்சதர்கள் வழியில் உள்ள கிழங்கு, பழம், நீர் ஆகியவற்றை மாசுபடுத்தக்கூடும்; நீ எப்போதும் விழிப்புடன் அவர்களிடமிருந்து வழியைக் காக்க வேண்டும்.
6.4.12
निम्नेषु वनदुर्गेषु वनेषु च वनौकसः।
अभिप्लुत्याभिपश्येयुः परेषां निहितं बलम् ॥ ६.४.१२ ॥
தாழ்வான இடங்களிலும், காட்டுக் கோட்டைகளிலும், காடுகளிலும் வனவாசிகளான வானரங்கள் குதித்துக் குதித்துச் சென்று எதிரிகளின் மறைந்த படையைக் காணட்டும்.
6.4.13
यत्तु फल्गु बलं किंचित् तदत्रैवोपपद्यताम्।
एतद्धि कृत्यं घोरं नो विक्रमेण प्रयुज्यताम् ॥ ६.४.१३ ॥
சிறிய படை எதுவோ அது இங்கேயே நிறுத்தப்படட்டும். நமது இந்தக் கடுமையான செயலை வீரத்துடன் தொடங்குவோம்.
6.4.14
सागरौघनिभं भीममग्रानीकं महाबलाः।
कपिसिंहाः प्रकर्षन्तु शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ६.४.१४ ॥
கடல் அலைப் பெருக்கைப் போன்ற அச்சமூட்டும் முன்படையை, மகாபலம் பொருந்திய குரங்குச் சிங்கங்கள் நூறு நூறாகவும் ஆயிரம் ஆயிரமாகவும் முன்னெடுத்துச் செல்லட்டும்.
6.4.15
गजश्च गिरिसंकाशो गवयश्च महाबलः।
गवाक्षश्चाग्रतो यातु गवां दृप्त इवर्षभः ॥ ६.४.१५ ॥
மலை போன்ற கஜனும், மகாபலம் வாய்ந்த கவயனும், கவாக்ஷனும் முன்னே செல்லட்டும்; பசுக்களுக்கு நடுவே செருக்குற்ற காளை செல்வது போல்.
6.4.16
यातु वानरवाहिन्या वानरः प्लवतां पतिः।
पालयन् दक्षिणं पार्श्वमृषभो वानरर्षभः ॥ ६.४.१६ ॥
குதிப்பவர்களின் தலைவனான அந்தக் குரங்கு, குரங்குப் படையின் வலப்பக்கத்தைக் காத்தபடி செல்லட்டும்; அவன் குரங்குகளில் சிறந்த ரிஷபன்.
6.4.17
गन्धहस्तीव दुर्धर्षस्तरस्वी गन्धमादनः।
यातु वानरवाहिन्याः सव्यं पार्श्वमधिष्ठितः ॥ ६.४.१७ ॥
மதயானையைப் போல் எதிர்க்க முடியாதவனும் வேகம் மிக்கவனுமான கந்தமாதனன், குரங்குப் படையின் இடப்பக்கத்தில் நின்றபடி செல்லட்டும்.
6.4.18
यास्यामि बलमध्येऽहं बलौघमभिहर्षयन्।
अधिरुह्य हनूमन्तमैरावतमिवेश्वरः ॥ ६.४.१८ ॥
இந்திரன் ஐராவதத்தின் மீது ஏறிச் செல்வது போல, ஹனுமானின் மேல் ஏறி, குரங்குப் படையின் வெள்ளத்தை உற்சாகப்படுத்தியபடி நான் படையின் நடுவே செல்வேன்.
6.4.19
अङ्गदेनैष संयातु लक्ष्मणश्चान्तकोपमः।
सार्वभौमेन भूतेशो द्रविणाधिपतिर्यथा ॥ ६.४.१९ ॥
அங்கதனுடன் இவன் லக்ஷ்மணன் செல்லட்டும். அந்தகனுக்கு ஒப்பானவன். சார்வபௌமனுடன் பூதேசனும், செல்வத்தின் அதிபதியும் செல்வது போல்.
6.4.20
जाम्बवांश्च सुषेणश्च वेगदर्शी च वानरः।
ऋक्षराजो महाबाहुः कुक्षिं रक्षन्तु ते त्रयः ॥ ६.४.२० ॥
ஜாம்பவானும் சுஷேணனும், வேகதர்சி என்ற குரங்கும், பெரும்புயக் கரடி மன்னனும் — இம்மூவரும் உன் பக்கத்தைக் காக்கட்டும்.
6.4.21
राघवस्य वचः श्रुत्वा सुग्रीवो वाहिनीपतिः।
व्यादिदेश महावीर्यो वानरान् वानरर्षभः ॥ ६.४.२१ ॥
ராகவனின் சொல்லைக் கேட்டு, படைத்தலைவன் சுக்ரீவன் — பெரும் வீரியமுடைய குரங்குகளில் சிறந்தவன் — குரங்குகளுக்கு ஆணையிட்டான்.
6.4.22
ते वानरगणाः सर्वे समुत्पत्य महौजसः।
गुहाभ्यः शिखरेभ्यश्च आशु पुप्लुविरे तदा ॥ ६.४.२२ ॥
அந்த மகா ஒளிபடைத்த குரங்குக் கூட்டங்கள் அனைத்தும், குகைகளிலிருந்தும் சிகரங்களிலிருந்தும் பாய்ந்தெழுந்து, உடனே குதித்தன.
6.4.23
ततो वानरराजेन लक्ष्मणेन च पूजितः।
जगाम रामो धर्मात्मा ससैन्यो दक्षिणां दिशम् ॥ ६.४.२३ ॥
பின்னர் வானர மன்னன் சுக்ரீவனாலும் லக்ஷ்மணனாலும் மதிக்கப்பட்ட தர்மாத்மா ராமன், படையுடன் தென்திசை நோக்கிச் சென்றான்.
6.4.24
शतैः शतसहस्रैश्च कोटिभिश्चायुतैरपि।
वारणाभैश्च हरिभिर्ययौ परिवृतस्तदा ॥ ६.४.२४ ॥
நூறுகளாலும், நூறாயிரங்களாலும், கோடிகளாலும், அயுதங்களாலும், யானை போன்ற குரங்குகளாலும் சூழப்பட்டு, அவன் அப்போது சென்றான்.
6.4.25
तं यान्तमनुयान्ती सा महती हरिवाहिनी।
हृष्टाः प्रमुदिताः सर्वे सुग्रीवेणापि पालिताः ॥ ६.४.२५ ॥
அவன் செல்லச் செல்ல அந்தப் பெரிய குரங்குப் படை பின்தொடர்ந்தது; அனைவரும் மகிழ்ச்சியும் உற்சாகமும் கொண்டிருந்தனர், சுக்ரீவனாலும் காக்கப்பட்டனர்.
6.4.26
आप्लवन्तः प्लवन्तश्च गर्जन्तश्च प्लवंगमाः।
क्ष्वेलन्तो निनदन्तश्च जग्मुर्वै दक्षिणां दिशम् ॥ ६.४.२६ ॥
தாவியும், குதித்தும், கர்ஜித்தும், கூச்சலிட்டும், முழங்கியும் அந்தக் குரங்குகள் தென் திசையை நோக்கிச் சென்றன.
6.4.27
भक्षयन्तः सुगन्धीनि मधूनि च फलानि च।
उद्वहन्तो महावृक्षान् मञ्जरीपुञ्जधारिणः ॥ ६.४.२७ ॥
நறுமணமுள்ள தேனையும் பழங்களையும் உண்டு, பெரிய மரங்களைத் தூக்கி, பூங்கொத்துகளைத் தரித்துக்கொண்டு (அவை சென்றன).
6.4.28
अन्योन्यं सहसा दृप्ता निर्वहन्ति क्षिपन्ति च।
पतन्तश्चोत्पतन्त्यन्ये पातयन्त्यपरे परान् ॥ ६.४.२८ ॥
செருக்கடைந்த சில குரங்குகள் ஒருவரையொருவர் திடீரெனத் தூக்கியெறிந்தன; சிலர் விழுந்தனர், சிலர் குதித்தெழுந்தனர், வேறு சிலர் மற்றவர்களைக் கீழே தள்ளினர்.
6.4.30
रावणो नो निहन्तव्यः सर्वे च रजनीचराः।
पुरस्तादृषभो नीलो वीरः कुमुद एव च।
पन्थानं शोधयन्ति स्म वानरैर्बहुभिः सह ॥ ६.४.३० ॥
"ராவணனையும் எல்லா இரவுலாவிகளையும் நாம் கொல்ல வேண்டும்." முன்னே ரிஷபனும் நீலனும் வீரனும் குமுதனும் பல குரங்குகளுடன் சேர்ந்து வழியைத் திருத்திச் சென்றனர்.
6.4.31
मध्ये तु राजा सुग्रीवो रामो लक्ष्मण एव च।
बलिभिर्बहुभिर्भीमैर्वृतः शत्रुनिबर्हणः ॥ ६.४.३१ ॥
நடுவில் அரசன் சுக்ரீவனும், ராமனும், லக்ஷ்மணனும் இருந்தனர்; அஞ்சத்தக்க பல வலிமையான வீரர்களால் சூழப்பட்டு, எதிரிகளை அழிப்பவர்களாக.
6.4.32
हरिः शतबलिर्वीरः कोटिभिर्दशभिर्वृतः।
सर्वामेको ह्यवष्टभ्य ररक्ष हरिवाहिनीम् ॥ ६.४.३२ ॥
சதபலி என்ற வீரமிக்க வானர-தலைவன் பத்துக் கோடி வானரர்களால் சூழப்பட்டிருந்தான்; அவன் ஒருவனே முழு வானரப் படையையும் தாங்கி அதனைக் காத்தான்.
6.4.33
कोटीशतपरीवारः केसरी पनसो गजः।
अर्कश्च बहुभिः पार्श्वमेकं तस्याभिरक्षति ॥ ६.४.३३ ॥
கேசரி, பனசன், கஜன், அர்கன் ஆகியோர் நூறு கோடி வானரர்களால் சூழப்பட்டிருந்தனர்; பல வானரர்களுடன் அவர்கள் படையின் ஒரு பக்கத்தைக் காத்துக்கொண்டிருந்தனர்.
6.4.34
सुषेणो जाम्बवांश्चैव ऋक्षैर्बहुभिरावृतौ।
सुग्रीवं पुरतः कृत्वा जघनं संररक्षतुः ॥ ६.४.३४ ॥
சுஷேணனும் ஜாம்பவானும் பல கரடிகளால் சூழப்பட்டிருந்தனர்; சுக்ரீவனை முன்னிறுத்திக்கொண்டு அவர்கள் இருவரும் படையின் பின்பகுதியை நன்கு காத்தனர்.
6.4.35
तेषां सेनापतिर्वीरो नीलो वानरपुंगवः।
सम्पतन् प्लवतां श्रेष्ठस्तद् बलं पर्यवारयत् ॥ ६.४.३५ ॥
அவர்கள் அனைவருக்கும் படைத்தலைவன் வீரனான நீலன்; வானரர்களில் சிறந்தவன், தாவுவோரில் முதன்மையானவன்; அவன் ஓடிவந்து அந்தப் படையை நாற்புறமும் சூழ்ந்து காத்தான்.
6.4.36
दरीमुखः प्रजङ्घश्च जम्भोऽथ रभसः कपिः।
सर्वतश्च ययुर्वीरास्त्वरयन्तः प्लवंगमान् ॥ ६.४.३६ ॥
தரீமுகன், பிரஜங்கன், ஜம்பன், வீரனான ரபசன் ஆகிய வீரர்கள் நாற்புறமும் சென்று, தாவும் வானரர்களை விரைவுபடுத்தினர்.
6.4.37
एवं ते हरिशार्दूला गच्छन्ति बलदर्पिताः।
अपश्यन्त गिरिश्रेष्ठं सह्यं गिरिशतायुतम् ॥ ६.४.३७ ॥
இவ்வாறு வலிமைப் பெருமிதம் கொண்ட அந்த வானர-புலிகள் சென்றனர்; மலைகளில் சிறந்த சஹ்ய மலையைக் கண்டனர், அது நூற்றுக்கணக்கான சிகரங்களைக் கொண்டிருந்தது.
6.4.38
सरांसि च सुफुल्लानि तटाकानि वराणि च।
रामस्य शासनं ज्ञात्वा भीमकोपस्य भीतवत् ॥ ६.४.३८ ॥
ராமனின் கட்டளையையும் பயங்கரமான கோபத்தையும் அறிந்து, மலர்கள் நிறைந்த ஏரிகளும் சிறந்த குளங்களும் அச்சமுற்றவை போல் ஆயின.
6.4.39
वर्जयन् नागराभ्याशांस्तथा जनपदानपि।
सागरौघनिभं भीमं तद् वानरबलं महत् ॥ ६.४.३९ ॥
நகரங்களுக்கு அருகிலுள்ள நாடுகளையும் தவிர்த்துக்கொண்டு, கடல் அலைப்பெருக்கைப் போன்ற அந்தப் பெரிய, பயங்கர வானரப் படை (சென்றது).
6.4.40
निःससर्प महाघोरं भीमघोषमिवार्णवम्।
तस्य दाशरथेः पार्श्वे शूरास्ते कपिकुञ्जराः ॥ ६.४.४० ॥
பயங்கர முழக்கமிடும் கடலைப் போல் அது மிகக் கொடூரமாகப் புறப்பட்டது; தசரதன் மகன் ராமனின் பக்கத்தில் அந்த வீரமிக்க வானர யானைகள் (சென்றன).
6.4.41
तूर्णमापुप्लुवुः सर्वे सदश्वा इव चोदिताः।
कपिभ्यामुह्यमानौ तौ शुशुभाते नरर्षभौ ॥ ६.४.४१ ॥
அனைவரும் விரைவாகத் தாவினர், சிறந்த குதிரைகள் தூண்டப்பட்டவை போல்; வானரர்களால் சுமக்கப்பட்ட அந்த இரு நரசிங்கங்கள் ஒளிர்ந்தனர்.
6.4.42
महद्भ्यामिव संस्पृष्टौ ग्रहाभ्यां चन्द्रभास्करौ।
ततो वानरराजेन लक्ष्मणेन सुपूजितः ॥ ६.४.४२ ॥
பெரிய கோள்களால் தொடப்பட்ட சந்திரனும் சூரியனும் போல் அவ்விருவரும் (ஒளிர்ந்தனர்). பின்னர் வானர அரசனாலும் லக்ஷ்மணனாலும் நன்கு கௌரவிக்கப்பட்ட (ராமன்)...
6.4.43
जगाम रामो धर्मात्मा ससैन्यो दक्षिणां दिशम्।
तमङ्गदगतो रामं लक्ष्मणः शुभया गिरा ॥ ६.४.४३ ॥
தர்மாத்மாவான ராமன் படையுடன் தென் திசையை நோக்கிச் சென்றான். அங்கதன்மேல் அமர்ந்திருந்த ராமனிடம் லக்ஷ்மணன் சுபமான சொற்களால் (கூறினான்)...
6.4.44
उवाच परिपूर्णार्थं पूर्णार्थप्रतिभानवान्।
हृतामवाप्य वैदेहीं क्षिप्रं हत्वा च रावणम् ॥ ६.४.४४ ॥
முழுமையான நோக்கமுடையவனும், நிறைவேறும் பொருளை உணரும் ஞானமுடையவனுமான அவன் கூறினான்: வைதேஹியை மீட்டு, விரைவில் ராவணனைக் கொன்று.
6.4.45
समृद्धार्थः समृद्धार्थामयोध्यां प्रतियास्यसि।
महान्ति च निमित्तानि दिवि भूमौ च राघव ॥ ६.४.४५ ॥
ராகவா! உங்கள் நோக்கம் நிறைவேறியது; செழிப்பான அயோத்திக்குத் திரும்புவீர்கள். வானிலும் பூமியிலும் பெரிய நற்குறிகள் தோன்றுகின்றன.
6.4.46
शुभानि तव पश्यामि सर्वाण्येवार्थसिद्धये।
अनुवाति शिवो वायुः सेनां मृदुहितः सुखः ॥ ६.४.४६ ॥
உங்கள் நோக்கம் நிறைவேறுவதற்கான அனைத்து நற்குறிகளையும் நான் காண்கிறேன். மங்கலமான, மென்மையான, நலம் தரும், இனிய காற்று படையின் பின்னே வீசுகிறது.
6.4.47
पूर्णवल्गुस्वराश्चेमे प्रवदन्ति मृगद्विजाः।
प्रसन्नाश्च दिशः सर्वा विमलश्च दिवाकरः ॥ ६.४.४७ ॥
இந்த விலங்குகளும் பறவைகளும் நிறைந்த இனிய குரலில் ஒலிக்கின்றன. எல்லாத் திசைகளும் தெளிவாக உள்ளன; சூரியனும் மாசற்றவனாக இருக்கிறான்.
6.4.48
उशना च प्रसन्नार्चिरनु त्वां भार्गवो गतः।
ब्रह्मराशिर्विशुद्धश्च शुद्धाश्च परमर्षयः।
अर्चिष्मन्तः प्रकाशन्ते ध्रुवं सर्वे प्रदक्षिणम् ॥ ६.४.४८ ॥
பிருகுவின் மகன் உசனஸ் (சுக்கிரன்) தெளிந்த ஒளியுடன் உங்களைப் பின்தொடர்ந்து சென்றான். தூய பிரம்ம ராசியும், தூய பரமரிஷிகளும் ஒளிர்ந்து, நிச்சயமாக வலமாக வந்து பிரகாசிக்கின்றனர்.
6.4.49
त्रिशङ्कुर्विमलो भाति राजर्षिः सपुरोहितः।
पितामहः पुरोऽस्माकमिक्ष्वाकूणां महात्मनाम् ॥ ६.४.४९ ॥
தூய திரிசங்கு என்ற ராஜரிஷி தன் புரோகிதருடன் ஒளிர்கிறான். அவன் நமக்கு முன்னே இருக்கிறான்; மகாத்மாக்களான இக்ஷ்வாகுக்களின் பிதாமகன்.
6.4.50
विमले च प्रकाशेते विशाखे निरुपद्रवे।
नक्षत्रं परमस्माकमिक्ष्वाकूणां महात्मनाम् ॥ ६.४.५० ॥
தெளிவான, இடையூறற்ற விசாகை விண்மீன்கள் ஒளிர்கின்றன; அது மகாத்மா இக்ஷ்வாகுகளின் உயர்ந்த நட்சத்திரம்.
6.4.51
नैर्ऋतं नैर्ऋतानां च नक्षत्रमतिपीड्यते।
मूलो मूलवता स्पृष्टो धूप्यते धूमकेतुना ॥ ६.४.५१ ॥
ராட்சசர்களின் நைர்ருத நட்சத்திரம் பெரிதும் துன்புறுகிறது; மூல நட்சத்திரம் மூலவானால் தொடப்பட்டு வேதனையுறுகிறது, அது வால்மீனால் புகைக்கப்படுகிறது.
6.4.52
सर्वं चैतद् विनाशाय राक्षसानामुपस्थितम्।
काले कालगृहीतानां नक्षत्रं ग्रहपीडितम् ॥ ६.४.५२ ॥
இவை அனைத்தும் ராட்சசர்களின் அழிவுக்காக வந்துவிட்டன; காலத்தால் பிடிக்கப்பட்டவர்களின் நட்சத்திரம் கிரகத்தால் துன்புறுகிறது.
6.4.53
प्रसन्नाः सुरसाश्चापो वनानि फलवन्ति च।
प्रवान्ति नाधिका गन्धा यथर्तुकुसुमा द्रुमाः ॥ ६.४.५३ ॥
நீர் தெளிவாகவும் இனிமையாகவும் உள்ளது, காடுகள் கனிகள் நிறைந்தவை; வாசனைக் காற்று அதிகமின்றி வீசுகிறது; மரங்கள் பருவத்திற்கேற்ப மலர்ந்துள்ளன.
6.4.54
व्यूढानि कपिसैन्यानि प्रकाशन्तेऽधिकं प्रभो।
देवानामिव सैन्यानि संग्रामे तारकामये।
एवमार्य समीक्ष्यैतत् प्रीतो भवितुमर्हसि ॥ ६.४.५४ ॥
பிரபுவே, அணிவகுத்த குரங்குப் படைகள் மிகவும் ஒளிர்கின்றன, தாரகாசுரப் போரில் தேவர்களின் படைகள் போல். ஆர்யனே, இதைக் கண்டு நீ மகிழ்ச்சியடையத் தகுந்தவன்.
6.4.55
अथावृत्य महीं कृत्स्नां जगाम हरिवाहिनी ॥ ६.४.५५ ॥
பின்னர் முழு பூமியையும் மூடிக்கொண்டு குரங்குப் படை முன்னேறியது.
6.4.56
ऋक्षवानरशार्दूलैर्नखद्रंष्ट्रायुधैरपि।
कराग्रैश्चरणाग्रैश्च वानरैरुद्धतं रजः ॥ ६.४.५६ ॥
நகங்களும் பற்களும் ஆயுதங்களாகக் கொண்ட கரடி-குரங்கு புலிகளும், குரங்குகளும் தங்கள் கைவிரல் நுனிகளாலும் கால்விரல் நுனிகளாலும் எழுப்பிய புழுதி மேலெழுந்தது.
6.4.57
भीममन्तर्दधे लोकं निवार्य सवितुः प्रभाम्।
सपर्वतवनाकाशं दक्षिणां हरिवाहिनी ॥ ६.४.५७ ॥
சூரியனின் ஒளியைத் தடுத்து உலகை பயங்கரமாக மறைத்தபடி, மலைகள், காடுகள், வானத்துடன் குரங்குப் படை தெற்குத் திசையில் சென்றது.
6.4.58
छादयन्ती ययौ भीमा द्यामिवाम्बुदसंततिः।
उत्तरन्त्याश्च सेनायाः सततं बहुयोजनम् ॥ ६.४.५८ ॥
வானத்தை மூடிய பயங்கரக் கூட்டம் போல, மேகத்தொடர் போல் அது சென்றது; அந்தப் படை தொடர்ந்து பல யோசனைகள் கடந்தது.
6.4.59
नदीस्रोतांसि सर्वाणि सस्यन्दुर्विपरीतवत्।
सरांसि विमलाम्भांसि द्रुमाकीर्णांश्च पर्वतान् ॥ ६.४.५९ ॥
எல்லா ஆறுகளின் ஓட்டங்களும் தலைகீழாகப் பாய்ந்தன; தெளிந்த நீருடைய ஏரிகளும், மரங்கள் நிறைந்த மலைகளும் (அப்படியே).
6.4.60
समान् भूमिप्रदेशांश्च वनानि फलवन्ति च।
मध्येन च समन्ताच्च तिर्यक् चाधश्च साविशत् ॥ ६.४.६० ॥
சமநிலமும், பழங்கள் நிறைந்த காடுகளும்; நடுவிலும் சுற்றிலும், பக்கவாட்டிலும் கீழேயும் அந்தப் படை புகுந்தது.
6.4.61
समावृत्य महीं कृत्स्नां जगाम महती चमूः।
ते हृष्टवदनाः सर्वे जग्मुर्मारुतरंहसः ॥ ६.४.६१ ॥
முழு பூமியையும் மூடி அந்தப் பெரும் படை சென்றது; அவர்கள் அனைவரும் மகிழ்ந்த முகத்துடன், காற்றின் வேகத்தோடு சென்றனர்.
6.4.62
हरयो राघवस्यार्थे समारोपितविक्रमाः।
हर्षं वीर्यं बलोद्रेकान् दर्शयन्तः परस्परम् ॥ ६.४.६२ ॥
ராகவனுக்காக வீரம் எழுப்பப்பட்ட குரங்குகள், மகிழ்ச்சியையும் வீரியத்தையும் பலத்தின் பெருக்கையும் ஒருவருக்கொருவர் காட்டிக்கொண்டனர்.
6.4.63
यौवनोत्सेकजाद् दर्पाद् विविधांश्चक्रुरध्वनि।
तत्र केचिद् द्रुतं जग्मुरुत्पेतुश्च तथापरे ॥ ६.४.६३ ॥
இளமைத் துடிப்பிலிருந்து எழுந்த செருக்கால் அவர்கள் வழியில் பலவித செயல்களைச் செய்தனர். சிலர் விரைவாக ஓடினர்; மற்றவர்கள் குதித்துப் பாய்ந்தனர்.
6.4.64
केचित् किलकिलां चक्रुर्वानरा वनगोचराः।
प्रास्फोटयंश्च पुच्छानि संनिजघ्नुः पदान्यपि ॥ ६.४.६४ ॥
காட்டில் திரியும் குரங்குகளில் சிலர் மகிழ்ச்சிக் கூச்சல் இட்டனர்; தங்கள் வால்களை அடித்து, கால்களாலும் பலமாகத் தட்டினர்.
6.4.65
भुजान् विक्षिप्य शैलांश्च द्रुमानन्ये बभञ्जिरे।
आरोहन्तश्च शृङ्गाणि गिरीणां गिरिगोचराः ॥ ६.४.६५ ॥
சிலர் தங்கள் கரங்களை வீசி மலைகளையும், மற்றவர்கள் மரங்களையும் முறித்தனர்; மலைகளில் வாழும் குரங்குகள் மலைச் சிகரங்களின் மேல் ஏறின.
6.4.66
महानादान् प्रमुञ्चन्ति क्ष्वेडामन्ये प्रचक्रिरे।
ऊरुवेगैश्च ममृदुर्लताजालान्यनेकशः ॥ ६.४.६६ ॥
சிலர் பெரும் முழக்கங்களை எழுப்பினர்; மற்றவர்கள் கூச்சலிட்டனர். தொடைகளின் வேகத்தால் பல இடங்களில் கொடிக் கூட்டங்களை நசுக்கினர்.
6.4.67
जृम्भमाणाश्च विक्रान्ता विचिक्रीडुः शिलाद्रुमैः।
ततः शतसहस्रैश्च कोटिभिश्च सहस्रशः ॥ ६.४.६७ ॥
கொட்டாவி விட்டு நீட்டி நெளிந்த வீரக் குரங்குகள் பாறைகளோடும் மரங்களோடும் விளையாடின. பின்னர் நூறாயிரமும் கோடிகளும் ஆயிரக்கணக்கும் கொண்ட படைகள் வந்தன.
6.4.68
वानराणां सुघोराणां श्रीमत्परिवृता मही।
सा स्म याति दिवारात्रं महती हरिवाहिनी ॥ ६.४.६८ ॥
கொடிய வானரங்களால் சூழப்பட்ட, பெருமை நிறைந்த அந்தப் பூமி — அந்தப் பெரிய வானரப் படை இரவும் பகலும் சென்று கொண்டிருந்தது.
6.4.69
प्रहृष्टमुदिताः सर्वे सुग्रीवेणाभिपालिताः।
वानरास्त्वरिता यान्ति सर्वे युद्धाभिनन्दिनः।
प्रमोक्षयिषवः सीतां मुहूर्तं क्वापि नावसन् ॥ ६.४.६९ ॥
சுக்ரீவனால் காக்கப்பட்ட அனைத்து வானரங்களும் மகிழ்ச்சியும் உற்சாகமும் கொண்டிருந்தன; போரில் மகிழ்பவர்களான அவர்கள் அனைவரும் சீதையை மீட்க விரும்பி விரைந்து சென்றனர்; ஒரு கணமும் எங்கும் தங்கவில்லை.
6.4.70
ततः पादपसम्बाधं नानावनसमायुतम्।
सह्यपर्वतमासाद्य वानरास्ते समारुहन् ॥ ६.४.७० ॥
பின்னர் மரங்கள் நிறைந்ததும் பல காடுகளால் சூழ்ந்ததுமான சஹ்ய மலையை அடைந்து, அந்த வானரங்கள் அதன்மேல் ஏறினர்.
6.4.71
काननानि विचित्राणि नदीप्रस्रवणानि च।
पश्यन्नपि ययौ रामः सह्यस्य मलयस्य च ॥ ६.४.७१ ॥
அழகிய காடுகளையும், ஆறுகளையும், அருவிகளையும் பார்த்துக்கொண்டே ராமன் சஹ்ய மற்றும் மலய மலைகளின் வழியாகச் சென்றான்.
6.4.72
चम्पकांस्तिलकांश्चूतानशोकान् सिन्दुवारकान्।
तिनिशान् करवीरांश्च भञ्जन्ति स्म प्लवंगमाः ॥ ६.४.७२ ॥
சம்பகம், திலகம், மாமரம், அசோகம், சிந்துவாரம், திநிசம் மற்றும் அரளி மரங்களை அந்தத் தாவும் வானரங்கள் ஒடித்தன.
6.4.73
अङ्कोलांश्च करञ्जांश्च प्लक्षन्यग्रोधपादपान्।
जम्बूकामलकान् नीपान् भञ्जन्ति स्म प्लवंगमाः ॥ ६.४.७३ ॥
அங்கோலம், கரஞ்சம், பலா, ஆலமரம், நாவல், நெல்லி மற்றும் நீபம் மரங்களை அந்தத் தாவும் வானரங்கள் ஒடித்தன.
6.4.74
प्रस्तरेषु च रम्येषु विविधाः काननद्रुमाः।
वायुवेगप्रचलिताः पुष्पैरवकिरन्ति तान् ॥ ६.४.७४ ॥
இனிய பாறைகளில் காட்டு மரங்கள் பலவிதமாக நின்று, காற்றின் வேகத்தால் அசைந்து அவர்கள்மேல் மலர்களைச் சொரிந்தன.
6.4.75
मारुतः सुखसंस्पर्शो वाति चन्दनशीतलः।
षट्पदैरनुकूजद्भिर्वनेषु मधुगन्धिषु ॥ ६.४.७५ ॥
இன்பமான தொடுகையுடைய, சந்தனம் போல் குளிர்ந்த காற்று வீசுகிறது; தேன் மணக்கும் காடுகளில் வண்டுகள் ரீங்கரிக்கின்றன.
6.4.76
अधिकं शैलराजस्तु धातुभिस्तु विभूषितः।
धातुभ्यः प्रसृतो रेणुर्वायुवेगेन घट्टितः ॥ ६.४.७६ ॥
மலைகளின் அரசன் கனிமத் தாதுக்களால் மிகவும் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தான்; காற்றின் வேகத்தால் அடித்து எழுப்பப்பட்ட தாதுக்களின் தூசி பரவியது.
6.4.77
सुमहद्वानरानीकं छादयामास सर्वतः।
गिरिप्रस्थेषु रम्येषु सर्वतः सम्प्रपुष्पिताः ॥ ६.४.७७ ॥
பெரும் வானரப் படை எல்லாப் பக்கமும் மலையை நிரப்பியது; இனிய மலைச் சமவெளிகளில் எங்கும் மலர்கள் முழுதாக மலர்ந்திருந்தன.
6.4.78
केतक्यः सिन्दुवाराश्च वासन्त्यश्च मनोरमाः।
माधव्यो गन्धपूर्णाश्च कुन्दगुल्माश्च पुष्पिताः ॥ ६.४.७८ ॥
தாழை, நொச்சி, மனம் கவரும் வாசந்தி, மணம் நிறைந்த மாதவி, குந்தச் செடிகள் — எல்லாம் மலர்ந்திருந்தன.
6.4.79
चिरिबिल्वा मधूकाश्च वञ्जुला बकुलास्तथा।
रञ्जकास्तिलकाश्चैव नागवृक्षाश्च पुष्पिताः ॥ ६.४.७९ ॥
சிரிபில்வம், மதூகம், வஞ்சுலம், பகுலம், ரஞ்சகம், திலகம், நாகமரம் — இவையும் மலர்ந்திருந்தன.
6.4.80
चूताः पाटलिकाश्चैव कोविदाराश्च पुष्पिताः।
मुचुलिन्दार्जुनाश्चैव शिंशपाः कुटजास्तथा ॥ ६.४.८० ॥
மாமரங்களும், பாடலி மரங்களும், பூத்துக் குலுங்கிய கோவிதார மரங்களும்; முசுலிந்த, அர்ஜுன, சிம்சபா, குடஜ மரங்களும் அங்கு இருந்தன.
6.4.81
हिन्तालास्तिनिशाश्चैव चूर्णका नीपकास्तथा।
नीलाशोकाश्च सरला अङ्कोलाः पद्मकास्तथा ॥ ६.४.८१ ॥
ஹிந்தால, திநிச, சூர்ணக, நீப மரங்களும்; நீல அசோக, சரல, அங்கோல, பத்மக மரங்களும் அங்கு இருந்தன.
6.4.82
प्रीयमाणैः प्लवंगैस्तु सर्वे पर्याकुलीकृताः।
वाप्यस्तस्मिन् गिरौ रम्याः पल्वलानि तथैव च ॥ ६.४.८२ ॥
அந்த மலையில் இருந்த அழகிய குளங்களும் குட்டைகளும், மகிழ்ந்த குரங்குகளால் முழுவதும் கலக்கப்பட்டிருந்தன.
6.4.83
चक्रवाकानुचरिताः कारण्डवनिषेविताः।
प्लवैः क्रौञ्चैश्च संकीर्णा वराहमृगसेविताः ॥ ६.४.८३ ॥
சக்ரவாகப் பறவைகள் திரிந்தவை, காரண்டவப் பறவைகள் வாழ்பவை, பிலவ, கிரௌஞ்ச பறவைகளால் நிறைந்தவை, பன்றிகளும் மான்களும் வந்து சேர்பவை.
6.4.84
ऋक्षैस्तरक्षुभिः सिंहैः शार्दूलैश्च भयावहैः।
व्यालैश्च बहुभिर्भीमैः सेव्यमानाः समन्ततः ॥ ६.४.८४ ॥
கரடிகள், தரக்ஷுக்கள், சிங்கங்கள், புலிகள், பயங்கரமான பல பாம்புகள் ஆகியவற்றால் எங்கும் சூழப்பட்டவை.
6.4.85
पद्मैः सौगन्धिकैः फुल्लैः कुमुदैश्चोत्पलैस्तथा।
वारिजैर्विविधैः पुष्पै रम्यास्तत्र जलाशयाः ॥ ६.४.८५ ॥
அங்குள்ள நீர்நிலைகள் தாமரை, சௌகந்திகம், மலர்ந்த குமுதம், நீலோத்பலம் மற்றும் பல வகை நீர்ப் பூக்களால் அழகாக இருந்தன.
6.4.86
तस्य सानुषु कूजन्ति नानाद्विजगणास्तथा।
स्नात्वा पीत्वोदकान्यत्र जले क्रीडन्ति वानराः ॥ ६.४.८६ ॥
அதன் சாரல்களில் பல்வேறு பறவைக் கூட்டங்களும் ஒலித்துக்கொண்டிருந்தன. அங்குள்ள நீரில் குளித்துப் பருகிய வானரங்கள் நீரில் விளையாடின.
6.4.87
अन्योन्यं प्लावयन्ति स्म शैलमारुह्य वानराः।
फलान्यमृतगन्धीनि मूलानि कुसुमानि च ॥ ६.४.८७ ॥
மலையில் ஏறி வானரங்கள் ஒன்றையொன்று நீரில் மூழ்கடித்தன. அமிர்தம் போன்ற மணமுள்ள பழங்களும், வேர்களும், மலர்களும் இருந்தன.
6.4.88
बभञ्जुर्वानरास्तत्र पादपानां मदोत्कटाः।
द्रोणमात्रप्रमाणानि लम्बमानानि वानराः ॥ ६.४.८८ ॥
அங்கு மதத்தால் வெறிகொண்ட வானரங்கள் துரோண அளவுள்ள தொங்கும் மரங்களை முறித்தன.
6.4.89
ययुः पिबन्तः स्वस्थास्ते मधूनि मधुपिङ्गलाः।
पादपानवभञ्जन्तो विकर्षन्तस्तथा लताः ॥ ६.४.८९ ॥
தேன் போன்ற பொன்னிறமுடைய அவை தேனைப் பருகியவாறு நிம்மதியாகச் சென்றன; மரங்களை முறித்தும் கொடிகளை இழுத்தும் சென்றன.
6.4.90
विधमन्तो गिरिवरान् प्रययुः प्लवगर्षभाः।
वृक्षेभ्योऽन्ये तु कपयो नदन्तो मधु दर्पिताः ॥ ६.४.९० ॥
சிறந்த மலைகளை அசைத்தபடி வானரத் தலைவர்கள் சென்றனர். வேறு சில வானரங்கள் தேனால் களிப்புற்று மரங்களிலிருந்து முழங்கின.
6.4.91
अन्ये वृक्षान् प्रपद्यन्ते प्रपिबन्त्यपि चापरे।
बभूव वसुधा तैस्तु सम्पूर्णा हरिपुङ्गवैः।
यथा कमलकेदारैः पक्वैरिव वसुंधरा ॥ ६.४.९१ ॥
சில வானரங்கள் மரங்களில் ஏறின; வேறு சில நீர் பருகின. அந்தப் பூமி அந்த வானரச் சிறந்தவர்களால் நிரம்பியது; முதிர்ந்த தாமரைக் வயல்களால் பூமி நிரம்புவது போல.
6.4.92
महेन्द्रमथ सम्प्राप्य रामो राजीवलोचनः।
आरुरोह महाबाहुः शिखरं द्रुमभूषितम् ॥ ६.४.९२ ॥
பின்னர் மகேந்திர மலையை அடைந்து, தாமரைக் கண்ணனும் பெருந்தோளனுமான ராமர் மரங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட சிகரத்தில் ஏறினார்.
6.4.93
ततः शिखरमारुह्य रामो दशरथात्मजः।
कूर्ममीनसमाकीर्णमपश्यत् सलिलाशयम् ॥ ६.४.९३ ॥
பின்னர் சிகரத்தில் ஏறிய தசரதனின் மகன் ராமர், ஆமைகளும் மீன்களும் நிறைந்த நீர்நிலையான கடலைக் கண்டார்.
6.4.94
ते सह्यं समतिक्रम्य मलयं च महागिरिम्।
आसेदुरानुपूर्व्येण समुद्रं भीमनिःस्वनम् ॥ ६.४.९४ ॥
அவர்கள் சஹ்ய மலையையும் பெரிய மலயமலையையும் கடந்து, பயங்கரமாக முழங்கும் கடலை வரிசையாக அடைந்தனர்.
6.4.95
अवरुह्य जगामाशु वेलावनमनुत्तमम्।
रामो रमयतां श्रेष्ठः ससुग्रीवः सलक्ष्मणः ॥ ६.४.९५ ॥
இறங்கி, மகிழ்விப்பவர்களில் சிறந்தவரான ராமர், சுக்ரீவன் மற்றும் லக்ஷ்மணனுடன் விரைவாக கடற்கரையின் சிறந்த வனத்திற்குச் சென்றார்.
6.4.96
अथ धौतोपलतलां तोयौघैः सहसोत्थितैः।
वेलामासाद्य विपुलां रामो वचनमब्रवीत् ॥ ६.४.९६ ॥
பின்னர், திடீரென எழுந்த நீர்ப்பெருக்குகளால் கற்பரப்புகள் கழுவப்பட்ட அகன்ற கடற்கரையை அடைந்து, ராமர் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.
6.4.97
एते वयमनुप्राप्ताः सुग्रीव वरुणालयम्।
इहेदानीं विचिन्ता सा या नः पूर्वमुपस्थिता ॥ ६.४.९७ ॥
சுக்ரீவா! நாம் வருணனின் இருப்பிடமான கடலை வந்தடைந்தோம். முன்பு நம்முன் எழுந்த அந்த ஆலோசனையை இப்போது இங்கே சிந்திக்க வேண்டும்.
6.4.98
अतः परमतीरोऽयं सागरः सरितां पतिः।
न चायमनुपायेन शक्यस्तरितुमर्णवः ॥ ६.४.९८ ॥
ஆகையால் இந்தக் கடல், நதிகளின் தலைவன், இக்கரையிலிருந்து அக்கரைவரை கரையற்றது; எந்த வழியாலும் இந்தக் கடலைக் கடப்பது சாத்தியமில்லை.
6.4.99
तदिहैव निवेशोऽस्तु मन्त्रः प्रस्तूयतामिह।
यथेदं वानरबलं परं पारमवाप्नुयात् ॥ ६.४.९९ ॥
ஆகையால் இங்கேயே பாசறை அமைக்கட்டும், இங்கேயே ஆலோசனை முன்வைக்கப்படட்டும்; இந்த வானரப் படை அக்கரையை அடையும்படி.
6.4.100
इतीव स महाबाहुः सीताहरणकर्शितः।
रामः सागरमासाद्य वासमाज्ञापयत् तदा ॥ ६.४.१०० ॥
இவ்வாறு சொல்லி, சீதை கவர்ந்துசெல்லப்பட்ட துயரால் வாடிய அந்த மகாபாஹு ராமன், கடலை அடைந்து அப்போது தங்குவதற்கு ஆணையிட்டான்.
6.4.101
सर्वाः सेना निवेश्यन्तां वेलायां हरिपुङ्गव।
सम्प्राप्तो मन्त्रकालो नः सागरस्येह लङ्घने ॥ ६.४.१०१ ॥
வானரத் தலைவனே, எல்லாப் படைகளும் கரையில் பாசறை அமைக்கட்டும்; கடலைக் கடப்பது பற்றி நமக்கு இப்போது ஆலோசனைக் காலம் வந்துவிட்டது.
6.4.102
स्वां स्वां सेनां समुत्सृज्य मा च कश्चित् कुतो व्रजेत्।
गच्छन्तु वानराः शूरा ज्ञेयं छन्नं भयं च नः ॥ ६.४.१०२ ॥
அவரவர் படையை விட்டுவிட்டு யாரும் எங்கும் செல்லக்கூடாது; வீர வானரர்கள் அங்கே செல்லட்டும்; நமக்கு மறைந்திருக்கும் அபாயம் அறியப்படட்டும்.
6.4.103
रामस्य वचनं श्रुत्वा सुग्रीवः सहलक्ष्मणः।
सेनां निवेशयत् तीरे सागरस्य द्रुमायुते ॥ ६.४.१०३ ॥
ராமனின் சொற்களைக் கேட்டு, லக்ஷ்மணனுடன் கூடிய சுக்ரீவன், மரங்கள் நிறைந்த கடற்கரையில் படையைத் தங்கவைத்தான்.
6.4.104
विरराज समीपस्थं सागरस्य च तद् बलम्।
मधुपाण्डुजलः श्रीमान् द्वितीय इव सागरः ॥ ६.४.१०४ ॥
கடலருகே நின்ற அந்தப் படை ஒளிர்ந்தது; தேன் போன்ற வெளிறிய நீருடைய மற்றொரு அழகிய கடல் போல் இருந்தது.
6.4.105
वेलावनमुपागम्य ततस्ते हरिपुङ्गवाः।
निविष्टाश्च परं पारं काङ्क्षमाणा महोदधेः ॥ ६.४.१०५ ॥
பின்னர் அந்தக் கரையோரக் காட்டை அடைந்து, அந்த சிறந்த குரங்குகள் பெருங்கடலின் மறுகரையை விரும்பி அங்கே தங்கின.
6.4.106
तेषां निविशमानानां सैन्यसंनाहनिःस्वनः।
अन्तर्धाय महानादमर्णवस्य प्रशुश्रुवे ॥ ६.४.१०६ ॥
அங்கே தங்கிய அவர்களின் படை-கவச அணிவகுப்பின் ஒலி, கடலின் பெரும் முழக்கத்தையும் மறைத்து கேட்டது.
6.4.107
सा वानराणां ध्वजिनी सुग्रीवेणाभिपालिता।
त्रिधा निविष्टा महती रामस्यार्थपराभवत् ॥ ६.४.१०७ ॥
சுக்ரீவனால் காக்கப்பட்ட அந்த வானரப் பெரும்படை மூன்று பிரிவுகளாகத் தங்கி, இராமனின் காரியத்தில் ஈடுபட்டிருந்தது.
6.4.108
सा महार्णवमासाद्य हृष्टा वानरवाहिनी।
वायुवेगसमाधूतं पश्यमाना महार्णवम् ॥ ६.४.१०८ ॥
பெருங்கடலை அடைந்த அந்த மகிழ்ச்சியான வானரப் படை, காற்றின் வேகத்தால் அலைக்கழிக்கப்பட்ட அந்தப் பெருங்கடலைக் கண்டது.
6.4.109
दूरपारमसम्बाधं रक्षोगणनिषेवितम्।
पश्यन्तो वरुणावासं निषेदुर्हरियूथपाः ॥ ६.४.१०९ ॥
தொலைதூரக் கரையுடையதும், எல்லையற்றதும், அரக்கர் கூட்டங்கள் வசிப்பதுமான, வருணனின் இருப்பிடமான அந்தக் கடலைக் கண்டு, வானர யூதபதிகள் அமர்ந்தனர்.
6.4.110
चण्डनक्रग्राहघोरं क्षपादौ दिवसक्षये।
हसन्तमिव फेनौघैर्नृत्यन्तमिव चोर्मिभिः ॥ ६.४.११० ॥
இரவின் தொடக்கத்திலும் பகலின் முடிவிலும் கொடிய சண்ட நக்கிரங்களும் கிராகங்களும் நிறைந்தது; நுரைக் குவியல்களால் சிரிப்பது போலவும் அலைகளால் நடனமாடுவது போலவும் இருந்தது.
6.4.111
चन्द्रोदये समुद्भूतं प्रतिचन्द्रसमाकुलम्।
चण्डानिलमहाग्राहैः कीर्णं तिमितिमिंगिलैः ॥ ६.४.१११ ॥
நிலவு உதிக்கும்போது எழுந்தது; பிரதிபலித்த நிலவுகளால் கலங்கியது; சண்ட காற்றாலும் பெரிய கிராகங்களாலும் திமி திமிங்கிலங்களாலும் நிறைந்தது.
6.4.112
दीप्तभोगैरिवाकीर्णं भुजङ्गैर्वरुणालयम्।
अवगाढं महासत्त्वैर्नानाशैलसमाकुलम् ॥ ६.४.११२ ॥
ஒளிரும் சுருள்களைக் கொண்ட பாம்புகளால் நிறைந்த வருணனின் இருப்பிடம்; பெரிய உயிரினங்கள் புகுந்து, பல மலைகளால் கலங்கியது.
6.4.113
सुदुर्गं दुर्गमार्गं तमगाधमसुरालयम्।
मकरैर्नागभोगैश्च विगाढा वातलोलिताः।
उत्पेतुश्च निपेतुश्च प्रहृष्टा जलराशयः ॥ ६.४.११३ ॥
மிகக் கடக்க முடியாத, கடினமான வழிகளைக் கொண்ட, ஆழமற்ற அசுரர்களின் இருப்பிடம்; மகரங்களாலும் நாக சுருள்களாலும் கலந்து, காற்றால் அசைக்கப்பட்ட மகிழ்ச்சியான நீர்ப் பெருக்குகள் எழுந்தும் விழுந்தும் சென்றன.
6.4.114
अग्निचूर्णमिवाविद्धं भास्वराम्बुमहोरगम्।
सुरारिनिलयं घोरं पातालविषयं सदा ॥ ६.४.११४ ॥
நெருப்புத் தூளால் துளைக்கப்பட்டது போலும், ஒளிரும் நீரும் பெரிய பாம்புகளும் கொண்டது; தேவரின் எதிரிகளின் கொடிய இருப்பிடம், எப்போதும் பாதாள நாடு.
6.4.115
सागरं चाम्बरप्रख्यमम्बरं सागरोपमम्।
सागरं चाम्बरं चेति निर्विशेषमदृश्यत ॥ ६.४.११५ ॥
கடல் வானத்தை ஒத்தும், வானம் கடலை ஒத்தும் இருந்தது; இவ்வாறு இரண்டும் வேறுபாடின்றித் தோன்றின.
6.4.116
सम्पृक्तं नभसाप्यम्भः सम्पृक्तं च नभोऽम्भसा।
तादृग्रूपे स्म दृश्येते तारारत्नसमाकुले ॥ ६.४.११६ ॥
நீர் வானத்துடனும் வானம் நீருடனும் கலந்திருந்தது; நட்சத்திரங்களாகிய இரத்தினங்களால் நிறைந்த அவ்விரண்டும் ஒரே வடிவில் தோன்றின.
6.4.117
समुत्पतितमेघस्य वीचिमालाकुलस्य च।
विशेषो न द्वयोरासीत् सागरस्याम्बरस्य च ॥ ६.४.११७ ॥
எழுந்த மேகங்களையுடைய வானத்திற்கும், அலை வரிசைகளால் கொந்தளிக்கும் கடலுக்கும் வேறுபாடு இருக்கவில்லை.
6.4.118
अन्योन्यैरहताः सक्ताः सस्वनुर्भीमनिःस्वनाः।
ऊर्मयः सिन्धुराजस्य महाभेर्य इवाम्बरे ॥ ६.४.११८ ॥
ஒன்றோடொன்று மோதி, பிணைந்து, பயங்கர ஒலி எழுப்பிய கடல்-அரசனின் அலைகள் வானத்தில் பெரும் முரசுகள் போல் முழங்கின.
6.4.119
रत्नौघजलसंनादं विषक्तमिव वायुना।
उत्पतन्तमिव क्रुद्धं यादोगणसमाकुलम् ॥ ६.४.११९ ॥
இரத்தினக் குவியல்களைக் கொண்ட நீரின் முழக்கம் உடையதும், காற்றால் பற்றப்பட்டது போலவும், மேலெழுவது போலவும், சினந்தது போலவும், கடல்உயிர்க்கூட்டங்களால் நிறைந்ததுமான அக்கடல் இருந்தது.
6.4.120
ददृशुस्ते महात्मानो वाताहतजलाशयम्।
अनिलोद्धूतमाकाशे प्रवलान्तमिवोर्मिभिः ॥ ६.४.१२० ॥
அம்மகாத்மாக்கள் காற்றால் அடிக்கப்பட்ட நீர்நிலையைக் கண்டனர்; காற்றால் எழுப்பப்பட்டு, வானில் அலைகளால் மிகவும் அலைக்கழிக்கப்படுவது போல் அது இருந்தது.
6.4.121
ततो विस्मयमापन्ना हरयो ददृशुः स्थिताः।
भ्रान्तोर्मिजालसंनादं प्रलोलमिव सागरम् ॥ ६.४.१२१ ॥
பின்னர் வியப்பில் ஆழ்ந்த வானரங்கள் அங்கு நின்று பார்த்தன—சுழலும் அலை வலைகளின் முழக்கத்துடன், நடுங்குவது போன்ற கடலை.