Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.41.1
अथ तस्मिन् निमित्तानि दृष्ट्वा लक्ष्मणपूर्वजः।
सुग्रीवं सम्परिष्वज्य रामो वचनमब्रवीत् ॥ ६.४१.१ ॥
Da, nachdem er dort Vorzeichen gesehen hatte, umarmte Rāma, der ältere Bruder Lakṣmaṇas, Sugrīva und sprach diese Worte.
6.41.2
असम्मन्त्र्य मया सार्धं तदिदं साहसं कृतम्।
एवं साहसयुक्तानि न कुर्वन्ति जनेश्वराः ॥ ६.४१.२ ॥
Du hast diese waghalsige Tat ohne Rücksprache mit mir getan. Könige unternehmen solch verwegene Taten nicht.
6.41.3
संशये स्थाप्य मां चेदं बलं चेमं विभीषणम्।
कष्टं कृतमिदं वीर साहसं साहसप्रिय ॥ ६.४१.३ ॥
O Held, indem du mich, dieses Heer und diesen Vibhīṣaṇa in Gefahr gebracht hast, hast du etwas Schmerzliches getan. O Liebhaber des Wagnisses, diese Verwegenheit ist hart.
6.41.4
इदानीं मा कृथा वीर एवंविधमरिंदम।
त्वयि किंचित्समापन्ने किं कार्यं सीतया मम ॥ ६.४१.४ ॥
O Held, Bezwinger der Feinde, tu so etwas nicht mehr. Sollte dir etwas zustoßen, was nützt mir dann Sītā?
6.41.5
भरतेन महाबाहो लक्ष्मणेन यवीयसा।
शत्रुघ्नेन च शत्रुघ्न स्वशरीरेण वा पुनः ॥ ६.४१.५ ॥
O Starkarmiger, O Feindeserschläger, selbst mit Bharata, dem jüngeren Lakṣmaṇa und Śatrughna, oder sogar mit meinem eigenen Körper, wäre mir nichts wichtig.
6.41.6
त्वयि चानागते पूर्वमिति मे निश्चिता मतिः।
जानतश्चापि ते वीर्यं महेन्द्रवरुणोपम ॥ ६.४१.६ ॥
Schon bevor du kamst, stand mein Entschluss fest. Dem Indra und Varuṇa gleich, kenne ich auch deine Tapferkeit.
6.41.7
हत्वाहं रावणं युद्धे सपुत्रबलवाहनम्।
अभिषिच्य च लङ्कायां विभीषणमथापि च ॥ ६.४१.७ ॥
Nachdem ich Rāvaṇa im Kampf getötet habe, samt seinen Söhnen, Heer und Fahrzeugen, und Vibhīṣaṇa in Laṅkā gesalbt habe,
6.41.8
भरते राज्यमारोप्य त्यक्ष्ये देहं महाबल।
तमेवं वादिनं रामं सुग्रीवः प्रत्यभाषत ॥ ६.४१.८ ॥
Nachdem ich Bharata das Reich übergeben habe, o Starker, werde ich meinen Körper verlassen.
6.41.9
तव भार्यापहर्तारं दृष्ट्वा राघव रावणम्।
मर्षयामि कथं वीर जानन् विक्रममात्मनः ॥ ६.४१.९ ॥
O Rāghava, wie könnte ich ertragen, Rāvaṇa zu sehen, den Entführer deiner Gattin, o Held, da ich doch meine eigene Tapferkeit kenne?
6.41.10
इत्येवं वादिनं वीरमभिनन्द्य च राघवः।
लक्ष्मणं लक्ष्मिसम्पन्नमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ६.४१.१० ॥
Nachdem Rāghava den Helden, der so gesprochen hatte, gelobt hatte, sprach er diese Worte zu Lakṣmaṇa, der mit glücklichen Zeichen begabt war.
6.41.11
परिगृह्योदकं शीतं वनानि फलवन्ति च।
बलौघं संविभज्येमं व्यूह्य तिष्ठाम लक्ष्मण ॥ ६.४१.११ ॥
Nachdem wir kühles Wasser und fruchtbare Wälder in Besitz genommen haben, o Lakṣmaṇa, lasst uns dieses Heer teilen, in Schlachtordnung aufstellen und unseren Stand halten.
6.41.12
लोकक्षयकरं भीमं भयं पश्याम्युपस्थितम्।
निबर्हणं प्रवीराणामृक्षवानररक्षसाम् ॥ ६.४१.१२ ॥
Ich sehe eine furchtbare Gefahr entstehen, die die Welten zerstört und die großen Helden der Bären, Affen und Rākṣasas vernichten wird.
6.41.13
वाता हि परुषं वान्ति कम्पते च वसुंधरा।
पर्वताग्राणि वेपन्ते नदन्ति धरणीधराः ॥ ६.४१.१३ ॥
Die Winde wehen heftig, und die Erde bebt. Die Bergspitzen zittern, und die erdtragenden Berge donnern.
6.41.14
मेघाः क्रव्यादसंकाशाः परुषाः परुषस्वराः।
क्रूराः क्रूरं प्रवर्षन्ते मिश्रं शोणितबिन्दुभिः ॥ ६.४१.१४ ॥
Die Wolken, Fleischfressern gleich, sind hart und haben raue Stimmen. Grausame Wolken gießen grausam einen Regen aus, vermischt mit Blutstropfen.
6.41.15
रक्तचन्दनसंकाशा संध्या परमदारुणा।
ज्वलच्च निपतत्येतदादित्यादग्निमण्डलम् ॥ ६.४१.१५ ॥
Die Dämmerung, dem roten Sandelholz gleich, ist überaus schrecklich. Und sieh, eine brennende Feuerscheibe fällt von der Sonne.
6.41.16
आदित्यमभिवाश्यन्ति जनयन्तो महद्भयम्।
दीना दीनस्वरा घोरा अप्रशस्ता मृगद्विजाः ॥ ६.४१.१६ ॥
Dem Sonnenlicht zugewandt und große Furcht erregend, schreien elende Tiere und Vögel mit kläglichen Stimmen, schrecklich und unheilvoll.
6.41.17
रजन्यामप्रकाशश्च संतापयति चन्द्रमाः।
कृष्णरक्तांशुपर्यन्तो यथा लोकस्य संक्षये ॥ ६.४१.१७ ॥
Nachts versengt der Mond, ohne Licht, seine Strahlenränder dunkel und rot, als wäre es der Untergang der Welt.
6.41.18
ह्रस्वो रूक्षोऽप्रशस्तश्च परिवेषः सुलोहितः।
आदित्यमण्डले नीलं लक्ष्म लक्ष्मण दृश्यते ॥ ६.४१.१८ ॥
Um die Sonnenscheibe liegt ein kurzer, rauher, unheilvoller und tiefroter Hof. Lakṣmaṇa, im Sonnenkreis ist ein dunkelblaues Zeichen zu sehen.
6.41.19
दृश्यन्ते न यथावच्च नक्षत्राण्यभिवर्तते।
युगान्तमिव लोकस्य पश्य लक्ष्मण शंसति ॥ ६.४१.१९ ॥
Die Sterne sind nicht so zu sehen, wie sie sollten, und die Sternbilder kreisen umher. Sieh, Lakṣmaṇa, es scheint das Ende eines Weltzeitalters anzukündigen.
6.41.20
काकाः श्येनास्तथा गृध्रा नीचैः परिपतन्ति च।
शिवाश्चाप्यशुभा वाचः प्रवदन्ति महास्वनाः ॥ ६.४१.२० ॥
Krähen, Falken und Geier stürzen tief herab, und auch Schakale stoßen unheilvolle, laute Schreie aus.
6.41.21
शैलैः शूलैश्च खड्गैश्च विमुक्तैः कपिराक्षसैः।
भविष्यत्यावृता भूमिर्मांसशोणितकर्दमा ॥ ६.४१.२१ ॥
Die Erde wird bedeckt sein von Felsen, Speeren und Schwertern, die Affen und Rākṣasas geschleudert haben, und zu einem Schlamm aus Fleisch und Blut werden.
6.41.22
क्षिप्रमद्य दुराधर्षां पुरीं रावणपालिताम्।
अभियाम जवेनैव सर्वतो हरिभिर्वृताः ॥ ६.४१.२२ ॥
Lasst uns heute noch schnell, von Affen umringt, von allen Seiten gegen jene uneinnehmbare, von Rāvaṇa beschützte Stadt vorrücken.
6.41.23
इत्येवं तु वदन् वीरो लक्ष्मणं लक्ष्मणाग्रजः।
तस्मादवातरच्छीघ्रं पर्वताग्रान्महाबलः ॥ ६.४१.२३ ॥
So zu Lakṣmaṇa sprechend, stieg der Held, der ältere Bruder Lakṣmaṇas, der Gewaltige, rasch vom Gipfel des Berges herab.
6.41.24
अवतीर्य तु धर्मात्मा तस्माच्छैलात् स राघवः।
परैः परमदुर्धर्षं ददर्श बलमात्मनः ॥ ६.४१.२४ ॥
Vom Berg herabgestiegen, erblickte der rechtschaffene Rāghava sein eigenes Heer, das für die Feinde überaus schwer anzugreifen war.
6.41.25
संनह्य तु ससुग्रीवः कपिराजबलं महत्।
कालज्ञो राघवः काले संयुगायाभ्यचोदयत् ॥ ६.४१.२५ ॥
Nachdem er das große Heer des Affenkönigs zusammen mit Sugrīva gerüstet hatte, trieb Rāghava, der den rechten Augenblick kannte, es zur rechten Zeit zum Kampf voran.
6.41.26
ततः काले महाबाहुर्बलेन महता वृतः।
प्रस्थितः पुरतो धन्वी लङ्कामभिमुखः पुरीम् ॥ ६.४१.२६ ॥
Dann brach zur rechten Zeit der starkarmige Bogenschütze, von einem großen Heer umgeben, an der Spitze auf und wandte sich der Stadt Laṅkā zu.
6.41.27
तं विभीषणसुग्रीवौ हनूमाञ्जाम्बवान् नलः।
ऋक्षराजस्तथा नीलो लक्ष्मणश्चान्वयुस्तदा ॥ ६.४१.२७ ॥
Vibhīṣaṇa und Sugrīva, Hanumān, Jāmbavān, Nala, der Bärenkönig, ebenso Nīla und Lakṣmaṇa, folgten ihm damals.
6.41.28
ततः पश्चात् सुमहती पृतनर्क्षवनौकसाम्।
प्रच्छाद्य महतीं भूमिमनुयाति स्म राघवम् ॥ ६.४१.२८ ॥
Dann folgte von hinten ein gewaltiges Heer aus Bären und Waldaffen, das das weite Land bedeckte, Rāghava nach.
6.41.29
शैलशृङ्गाणि शतशः प्रवृद्धांश्च महीरुहान्।
जगृहुः कुञ्जरप्रख्या वानराः परवारणाः ॥ ६.४१.२९ ॥
Die Affen, Elefanten gleich, mächtige Krieger, die den Feind aufhalten, ergriffen Hunderte von Bergspitzen und hohen Bäumen.
6.41.30
तौ त्वदीर्घेण कालेन भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ।
रावणस्य पुरीं लङ्कामासेदतुररिंदमौ ॥ ६.४१.३० ॥
Die beiden Brüder Rāma und Lakṣmaṇa, Bezwinger der Feinde, erreichten ohne lange Verzögerung die Stadt Rāvaṇas, Laṅkā.
6.41.31
पताकामालिनीं रम्यामुद्यानवनशोभिताम्।
चित्रवप्रां सुदुष्प्रापामुच्चैः प्राकारतोरणाम् ॥ ६.४१.३१ ॥
Laṅkā, geschmückt mit Girlanden aus Bannern, lieblich, von Gärten und Hainen geschmückt, mit wundersamen Wällen, sehr schwer zu erreichen, mit hohen Mauern und Torbögen.
6.41.32
तां सुरैरपि दुर्धर्षां रामवाक्यप्रचोदिताः।
यथानिदेशं सम्पीड्य न्यविशन्त वनौकसः ॥ ६.४१.३२ ॥
In jene Stadt, die selbst den Göttern uneinnehmbar war, drangen die waldbewohnenden Vānaras, von Rāmas Worten angetrieben, dem Befehl gemäß drängend ein.
6.41.33
लङ्कायास्तूत्तरद्वारं शैलशृङ्गमिवोन्नतम्।
रामः सहानुजो धन्वी जुगोप च रुरोध च ॥ ६.४१.३३ ॥
Das nördliche Tor Laṅkās, hoch wie ein Bergesgipfel, bewachte und belagerte Rāma, der Bogenschütze, zusammen mit seinem jüngeren Bruder.
6.41.34
लङ्कामुपनिविष्टस्तु रामो दशरथात्मजः।
लक्ष्मणानुचरो वीरः पुरीं रावणपालिताम् ॥ ६.४१.३४ ॥
Rāma, der Held, Sohn Daśarathas, gefolgt von Lakṣmaṇa, lagerte nahe der Stadt Laṅkā, die von Rāvaṇa beschützt wurde.
6.41.35
उत्तरद्वारमासाद्य यत्र तिष्ठति रावणः।
नान्यो रामाद्धि तद् द्वारं समर्थः परिरक्षितुम् ॥ ६.४१.३५ ॥
Als man das nördliche Tor erreicht, wo Rāvaṇa steht, ist niemand außer Rāma imstande, dieses Tor zu verteidigen.
6.41.36
रावणाधिष्ठितं भीमं वरुणेनेव सागरम्।
सायुधै राक्षसैर्भीमैरभिगुप्तं समन्ततः ॥ ६.४१.३६ ॥
Dieses furchtbare Laṅkā, von Rāvaṇa beherrscht wie das Meer von Varuṇa, wurde von allen Seiten durch furchterregende, bewaffnete Rākṣasas bewacht.
6.41.37
लघूनां त्रासजननं पातालमिव दानवैः।
विन्यस्तानि च योधानां बहूनि विविधानि च ॥ ६.४१.३७ ॥
Es erfüllte die kleinen Affen mit Schrecken, wie das von Dānavas bevölkerte Pātāla; dort waren viele und verschiedenartige Waffen der Krieger aufgestellt.
6.41.38
ददर्शायुधजालानि तथैव कवचानि च।
पूर्वं तु द्वारमासाद्य नीलो हरिचमूपतिः ॥ ६.४१.३८ ॥
Er sah die Waffenhaufen und ebenso die Panzer. Zuerst, am Tor angelangt, stand Nīla, der Anführer des Affenheeres.
6.41.39
अतिष्ठत् सह मैन्देन द्विविदेन च वीर्यवान्।
अङ्गदो दक्षिणद्वारं जग्राह सुमहाबलः ॥ ६.४१.३९ ॥
Zusammen mit Mainda und Dvivida stand der Tapfere; Aṅgada, der sehr Mächtige, übernahm das südliche Tor.
6.41.40
ऋषभेण गवाक्षेण गजेन गवयेन च।
हनूमान् पश्चिमद्वारं ररक्ष बलवान् कपिः ॥ ६.४१.४० ॥
Mit Ṛṣabha, Gavākṣa, Gaja und Gavaya; der starke Affe Hanumān bewachte das westliche Tor.
6.41.41
प्रमाथिप्रघसाभ्यां च वीरैरन्यैश्च संगतः।
मध्यमे च स्वयं गुल्मे सुग्रीवः समतिष्ठत ॥ ६.४१.४१ ॥
Mit Pramāthi, Praghasa und anderen Helden verbunden, stand Sugrīva selbst in der mittleren Abteilung.
6.41.42
सह सर्वैर्हरिश्रेष्ठैः सुपर्णपवनोपमैः।
वानराणां तु षट्त्रिंशत्कोट्यः प्रख्यातयूथपाः ॥ ६.४१.४२ ॥
Zusammen mit allen besten Affen, Garuḍa und dem Wind gleich, waren es sechsunddreißig Krore berühmter Truppenführer der Affen.
6.41.43
निपीड्योपनिविष्टाश्च सुग्रीवो यत्र वानरः।
शासनेन तु रामस्य लक्ष्मणः सविभीषणः ॥ ६.४१.४३ ॥
Dort, wo Sugrīva und das Affenheer vordrängten, nahm auf Rāmas Befehl Lakṣmaṇa zusammen mit Vibhīṣaṇa Stellung.
6.41.44
द्वारे द्वारे हरीणां तु कोटिं कोटीर्न्यवेशयत्।
पश्चिमेन तु रामस्य सुषेणः सहजाम्बवान् ॥ ६.४१.४४ ॥
An jedem Tor stellte er Millionen über Millionen Affen auf; auf der westlichen Seite, für Rāma, stand Suṣeṇa zusammen mit Jāmbavān.
6.41.45
अदूरान्मध्यमे गुल्मे तस्थौ बहुबलानुगः।
ते तु वानरशार्दूलाः शार्दूला इव दंष्ट्रिणः।
गृहीत्वा द्रुमशैलाग्रान् हृष्टा युद्धाय तस्थिरे ॥ ६.४१.४५ ॥
Nicht weit entfernt, in der Mittelformation, stand er mit einem gewaltigen Heer; und jene Tiger-Affen, wie gezahnte Tiger, Bäume und Bergspitzen ergreifend, standen freudig zum Kampf bereit.
6.41.46
सर्वे विकृतलाङ्गूलाः सर्वे दंष्ट्रानखायुधाः।
सर्वे विकृतचित्राङ्गाः सर्वे च विकृताननाः ॥ ६.४१.४६ ॥
Alle hatten verdrehte Schwänze; alle hatten Zähne und Krallen als Waffen; alle hatten seltsam gezeichnete Körper; und alle hatten furchterregende Gesichter.
6.41.47
दशनागबलाः केचित् केचिद् दशगुणोत्तराः।
केचिन्नागसहस्रस्य बभूवुस्तुल्यविक्रमाः ॥ ६.४१.४७ ॥
Manche hatten die Kraft von zehn Elefanten; andere waren zehnmal stärker; und manche waren an Tapferkeit den tausend Elefanten gleich.
6.41.48
सन्ति चौघबलाः केचित् केचिच्छतगुणोत्तराः।
अप्रमेयबलाश्चान्ये तत्रासन् हरियूथपाः ॥ ६.४१.४८ ॥
Manche hatten die Kraft einer Flut; andere waren hundertmal stärker; und wieder andere hatten eine unermessliche Stärke – dort waren die Anführer der Affenscharen.
6.41.49
अद्भुतश्च विचित्रश्च तेषामासीत् समागमः।
तत्र वानरसैन्यानां शलभानामिवोद्गमः ॥ ६.४१.४९ ॥
Wunderbar und seltsam war ihr Zusammentreffen; dort erhoben sich die Vānara-Heere wie ein Aufschwirren von Heuschrecken.
6.41.50
परिपूर्णमिवाकाशं सम्पूर्णेव च मेदिनी।
लङ्कामुपनिविष्टैश्च सम्पतद्भिश्च वानरैः ॥ ६.४१.५० ॥
Der Himmel schien erfüllt und die Erde vollständig, durch die um Laṅkā gelagerten und herabstürzenden Vānara.
6.41.51
शतं शतसहस्राणां पृतनर्क्षवनौकसाम्।
लङ्काद्वाराण्युपाजग्मुरन्ये योद्धुं समन्ततः ॥ ६.४१.५१ ॥
Hunderttausende Heere von Bären und waldbewohnenden Vānara kamen zu den Toren Laṅkās; andere eilten von allen Seiten herbei, um zu kämpfen.
6.41.52
आवृतः स गिरिः सर्वैस्तैः समन्तात् प्लवङ्गमैः।
अयुतानां सहस्रं च पुरीं तामभ्यवर्तत ॥ ६.४१.५२ ॥
Jener Berg war von allen Seiten von jenen springenden Vānara umgeben; tausendmal Zehntausend umringten diese Stadt.
6.41.53
वानरैर्बलवद्भिश्च बभूव द्रुमपाणिभिः।
सर्वतः संवृता लङ्का दुष्प्रवेशापि वायुना ॥ ६.४१.५३ ॥
Laṅkā war von allen Seiten von den mächtigen Vānara umschlossen, die Bäume in den Händen hielten; selbst der Wind konnte kaum hinein.
6.41.54
राक्षसा विस्मयं जग्मुः सहसाभिनिपीडिताः।
वानरैर्मेघसंकाशैः शक्रतुल्यपराक्रमैः ॥ ६.४१.५४ ॥
Die Rākṣasa, plötzlich hart bedrängt, gerieten in Staunen über die Vānara, wolkengleich und an Tapferkeit Indra ebenbürtig.
6.41.55
महाञ्छब्दोऽभवत् तत्र बलौघस्याभिवर्ततः।
सागरस्येव भिन्नस्य यथा स्यात् सलिलस्वनः ॥ ६.४१.५५ ॥
Ein gewaltiger Lärm erhob sich dort, als die Flut des Heeres vorrückte, wie das Tosen der Wasser eines zerrissenen Ozeans.
6.41.56
तेन शब्देन महता सप्राकारा सतोरणा।
लङ्का प्रचलिता सर्वा सशैलवनकानना ॥ ६.४१.५६ ॥
Durch jenen gewaltigen Lärm geriet ganz Laṅkā, mit seinen Wällen und Toren, seinen Bergen, Hainen und Wäldern, ins Wanken.
6.41.57
रामलक्ष्मणगुप्ता सा सुग्रीवेण च वाहिनी।
बभूव दुर्धर्षतरा सर्वैरपि सुरासुरैः ॥ ६.४१.५७ ॥
Von Rāma und Lakṣmaṇa beschützt, wurde jenes Heer zusammen mit Sugrīva unbezwingbarer als alle Götter und Dämonen.
6.41.58
राघवः संनिवेश्यैवं स्वसैन्यं रक्षसां वधे।
सम्मन्त्र्य मन्त्रिभिः सार्धं निश्चित्य च पुनः पुनः ॥ ६.४१.५८ ॥
Rāghava ordnete so sein Heer zur Vernichtung der Rākṣasas, beriet sich mit seinen Ministern und entschied immer wieder aufs Neue.
6.41.59
आनन्तर्यमभिप्रेप्सुः क्रमयोगार्थतत्त्ववित् ।
विभीषणस्यानुमते राजधर्ममनुस्मरन् ॥ ६.४१.५९ ॥
Rāma, der das wahre Wesen von Ordnung und Mitteln kannte, begierig auf das Folgende, mit Vibhīṣaṇas Zustimmung und eingedenk der königlichen Pflicht, (entschied).
6.41.60
अङ्गदं वालितनयं समाहूयेदमब्रवीत्।
गत्वा सौम्य दशग्रीवं ब्रूहि मद्वचनात् कपे ॥ ६.४१.६० ॥
Aṅgada, den Sohn Vālīs, herbeigerufen, sprach er: "Geh, sanfter Affe, und sag Daśagrīva in meinem Namen."
6.41.61
लङ्घयित्वा पुरीं लङ्कां भयं त्यक्त्वा गतव्यथः।
भ्रष्टश्रीकं गतैश्वर्यं मुमूर्षानष्टचेतनम् ॥ ६.४१.६१ ॥
Nachdem ich die Stadt Laṅkā überquert hatte, furchtlos und ohne Kummer, sah ich deine Stadt, ihres Glanzes und ihrer Macht beraubt, ihr Bewusstsein im Verlangen nach dem Tod verloren.
6.41.62
ऋषीणां देवतानां च गन्धर्वाप्सरसां तथा।
नागानामथ यक्षाणां राज्ञां च रजनीचर ॥ ६.४१.६२ ॥
Und ebenso ist es um die Weisen, die Götter, die Gandharvas und Apsaras, die Schlangen, die Yakṣas und die Könige bestellt, o Nachtwandler.
6.41.63
यच्च पापं कृतं मोहादवलिप्तेन राक्षस।
नूनं ते विगतो दर्पः स्वयंभूवरदानजः।
तस्य पापस्य सम्प्राप्ता व्युष्टिरद्य दुरासदा ॥ ६.४१.६३ ॥
Und die Sünde, die du aus Verblendung und Hochmut begangen hast, o Rākṣasa: Gewiss ist dein Stolz, der aus dem Segen Svayambhūs geboren war, geschwunden. Die schwer zu ertragende Frucht jener Sünde ist heute gekommen.
6.41.64
यस्य दण्डधरस्तेऽहं दाराहरणकर्शितः।
दण्डं धारयमाणस्तु लङ्काद्वारे व्यवस्थितः ॥ ६.४१.६४ ॥
Ich, dein Bestrafer, vom Raub einer Gattin gequält, stehe am Tor Laṅkās und trage den Stab.
6.41.65
पदवीं देवतानां च महर्षीणां च राक्षस।
राजर्षीणां च सर्वेषां गमिष्यसि युधि स्थिरः ॥ ६.४१.६५ ॥
O Rākṣasa, wenn du im Kampf standhaft bleibst, wirst du den Weg der Götter, der großen Weisen, der königlichen Weisen und aller gehen.
6.41.66
बलेन येन वै सीतां मायया राक्षसाधम।
मामतिक्रमयित्वा त्वं हृतवांस्तन्निदर्शय ॥ ६.४१.६६ ॥
O niedrigster der Rākṣasas, zeige nun jene Kraft, mit der du durch Trug und indem du mir entgingst, Sītā entführt hast.
6.41.67
अराक्षसमिमं लोकं कर्तास्मि निशितैः शरैः।
न चेच्छरणमभ्येषि तामादाय तु मैथिलीम् ॥ ६.४१.६७ ॥
Wenn du nicht Zuflucht suchst und Maithilī mitbringst, werde ich diese Welt mit scharfen Pfeilen frei von Rākṣasas machen.
6.41.68
धर्मात्मा राक्षसश्रेष्ठः सम्प्राप्तोऽयं विभीषणः।
लङ्कैश्वर्यमिदं श्रीमान् ध्रुवं प्राप्नोत्यकण्टकम् ॥ ६.४१.६८ ॥
Vibhīṣaṇa, der rechtschaffene Beste der Rākṣasas, ist hierher gekommen; dieser Glorreiche wird die Herrschaft über Laṅkā gewiss ohne Widerstand erlangen.
6.41.69
नहि राज्यमधर्मेण भोक्तुं क्षणमपि त्वया।
शक्यं मूर्खसहायेन पापेनाविदितात्मना ॥ ६.४१.६९ ॥
Durch Unrecht, mit törichten Gefährten, kannst du, Sünder und dir selbst unbekannt, das Reich nicht einmal einen Augenblick genießen.
6.41.70
युध्यस्व मा धृतिं कृत्वा शौर्यमालम्ब्य राक्षस।
मच्छरैस्त्वं रणे शान्तस्ततः पूतो भविष्यसि ॥ ६.४१.७० ॥
O Rākṣasa, kämpfe mit Entschlossenheit und ergreife den Mut; im Kampf durch meine Pfeile besänftigt, wirst du dann gereinigt werden.
6.41.71
यद्याविशसि लोकांस्त्रीन् पक्षीभूतो निशाचर।
मम चक्षुःपथं प्राप्य न जीवन् प्रतियास्यसि ॥ ६.४१.७१ ॥
O Nachtwandler, selbst wenn du als Vogel in die drei Welten eindringst, wirst du, sobald du in meine Sichtweite gerätst, nicht lebend zurückkehren.
6.41.72
ब्रवीमि त्वां हितं वाक्यं क्रियतामौर्ध्वदेहिकम्।
सुदृष्टा क्रियतां लङ्का जीवितं ते मयि स्थितम् ॥ ६.४१.७२ ॥
Ich sage dir ein heilsames Wort: Lass deine Totenriten vollziehen und betrachte Laṅkā gut, denn dein Leben ruht in mir.
6.41.73
इत्युक्तः स तु तारेयो रामेणाक्लिष्टकर्मणा।
जगामाकाशमाविश्य मूर्तिमानिव हव्यवाट् ॥ ६.४१.७३ ॥
So angesprochen von Rāma von unermüdlichen Taten, stieg der Sohn Tārās in den Himmel empor, gleich dem verkörperten Opferfeuer.
6.41.74
सोऽतिपत्य मुहूर्तेन श्रीमान् रावणमन्दिरम्।
ददर्शासीनमव्यग्रं रावणं सचिवैः सह ॥ ६.४१.७४ ॥
In einem Augenblick gelangte der strahlende Held zu Rāvaṇas Palast und sah dort Rāvaṇa gelassen sitzen, mit seinen Ministern.
6.41.75
ततस्तस्याविदूरेण निपत्य हरिपुंगवः।
दीप्ताग्निसदृशस्तस्थावङ्गदः कनकाङ्गदः ॥ ६.४१.७५ ॥
Dann landete der beste der Affen in seiner Nähe, Aṅgada, gleich einem lodernden Feuer, mit goldenen Armreifen, und blieb stehen.
6.41.76
तद् रामवचनं सर्वमन्यूनाधिकमुत्तमम्।
सामात्यं श्रावयामास निवेद्यात्मानमात्मना ॥ ६.४१.७६ ॥
Er stellte sich selbst vor und ließ alle die trefflichen Worte Rāmas hören, weder weniger noch mehr, zusammen mit den Ministern.
6.41.77
दूतोऽहं कोसलेन्द्रस्य रामस्याक्लिष्टकर्मणः।
वालिपुत्रोऽङ्गदो नाम यदि ते श्रोत्रमागतः ॥ ६.४१.७७ ॥
Ich bin der Gesandte Rāmas, des Herrn von Kosala, von unermüdlichen Taten; Aṅgada, Sohn Vālīs, ist mein Name — falls er dein Ohr erreicht hat.
6.41.78
आह त्वां राघवो रामः कौसल्यानन्दवर्धनः।
निष्पत्य प्रतियुध्यस्व नृशंस पुरुषो भव ॥ ६.४१.७८ ॥
Rāma, der Rāghava, Freude Kausalyās, sagt dir: Tritt hervor und stelle dich dem Kampf, Grausamer — sei ein Mann.
6.41.79
हन्तास्मि त्वां सहामात्यं सपुत्रज्ञातिबान्धवम्।
निरुद्विग्नास्त्रयो लोका भविष्यन्ति हते त्वयि ॥ ६.४१.७९ ॥
Ich werde dich samt deinen Ministern, Söhnen, Verwandten und Angehörigen töten. Wenn du erschlagen bist, werden die drei Welten furchtlos sein.
6.41.80
देवदानवयक्षाणां गन्धर्वोरगरक्षसाम्।
शत्रुमद्योद्धरिष्यामि त्वामृषीणां च कण्टकम् ॥ ६.४१.८० ॥
Heute werde ich dich ausreißen, den Feind der Götter, Dānavas, Yakṣas, Gandharvas, Schlangen und Rākṣasas, den Dorn der Weisen.
6.41.81
विभीषणस्य चैश्वर्यं भविष्यति हते त्वयि।
न चेत् सत्कृत्य वैदेहीं प्रणिपत्य प्रदास्यसि ॥ ६.४१.८१ ॥
Wenn du erschlagen bist, wird Vibhīṣaṇa die Herrschaft erlangen. Wenn du Vaidehī nicht in Ehren verneigend zurückgibst,
6.41.82
इत्येवं परुषं वाक्यं ब्रुवाणे हरिपुङ्गवे।
अमर्षवशमापन्नो निशाचरगणेश्वरः ॥ ६.४१.८२ ॥
Als der beste der Affen solch harte Worte sprach, wurde der Herr der Nachtwandler vom Zorn übermannt.
6.41.83
ततः स रोषमापन्नः शशास सचिवांस्तदा।
गृह्यतामिति दुर्मेधा वध्यतामिति चासकृत् ॥ ६.४१.८३ ॥
Da befahl der Törichte, von Zorn erfüllt, seinen Ministern immer wieder: »Ergreift ihn! Tötet ihn!«
6.41.84
रावणस्य वचः श्रुत्वा दीप्ताग्निमिव तेजसा।
जगृहुस्तं ततो घोराश्चत्वारो रजनीचराः ॥ ६.४१.८४ ॥
Als sie Rāvaṇas Worte hörten, ergriffen ihn vier schreckliche Nachtwandler; er strahlte wie ein loderndes Feuer.
6.41.85
ग्राहयामास तारेयः स्वयमात्मानमात्मवान्।
बलं दर्शयितुं वीरो यातुधानगणे तदा ॥ ६.४१.८५ ॥
Der Sohn Tārās, der Held, Herr seiner selbst, ließ sich aus eigenem Willen ergreifen, um vor der Schar der Rākṣasas seine Kraft zu zeigen.
6.41.86
स तान् बाहुद्वयासक्तानादाय पतगानिव।
प्रासादं शैलसंकाशमुत्पपाताङ्गदस्तदा ॥ ६.४१.८६ ॥
Aṅgada hob, die an seinen beiden Armen hängenden Gestalten wie Vögel an sich nehmend, da zum bergähnlichen Palast empor.
6.41.87
तस्योत्पतनवेगेन निर्धूतास्तत्र राक्षसाः।
भूमौ निपतिताः सर्वे राक्षसेन्द्रस्य पश्यतः ॥ ६.४१.८७ ॥
Durch die Wucht seines Sprungs wurden alle Rākṣasas dort abgeschüttelt und stürzten zu Boden, während der Herr der Rākṣasas zusah.
6.41.88
ततः प्रासादशिखरं शैलशृङ्गमिवोन्नतम्।
चक्राम राक्षसेन्द्रस्य वालिपुत्रः प्रतापवान् ॥ ६.४१.८८ ॥
Dann schritt Aṅgada, der Sohn Vālins, der Mächtige, über den Gipfel des Palastes des Herrn der Rākṣasas, hoch wie ein Bergesgipfel.
6.41.89
पफाल च तदाक्रान्तं दशग्रीवस्य पश्यतः।
पुरा हिमवतः शृङ्गं वज्रेणेव विदारितम् ॥ ६.४१.८९ ॥
Da zerbrach es unter seinen Füßen, während Daśagrīva zusah, so wie einst ein Gipfel des Himālaya vom Donnerkeil gespalten wurde.
6.41.90
भङ्क्त्वा प्रासादशिखरं नाम विश्राव्य चात्मनः।
विनद्य सुमहानादमुत्पपात विहायसा ॥ ६.४१.९० ॥
Den Gipfel des Palastes zerbrechend, seinen eigenen Namen verkündend und ein gewaltiges Gebrüll ausstoßend, sprang er in den Himmel empor.
6.41.91
व्यथयन् राक्षसान् सर्वान् हर्षयंश्चापि वानरान्।
स वानराणां मध्ये तु रामपार्श्वमुपागतः ॥ ६.४१.९१ ॥
Alle Rākṣasas quälend und die Vānaras erfreuend, kam er mitten durch die Vānaras und gelangte an Rāmas Seite.
6.41.92
रावणस्तु परं चक्रे क्रोधं प्रासादधर्षणात्।
विनाशं चात्मनः पश्यन् निःश्वासपरमोऽभवत् ॥ ६.४१.९२ ॥
Rāvaṇa aber geriet wegen der Schändung seines Palastes in große Wut; als er seinen eigenen Untergang sah, begann er tief zu seufzen.
6.41.93
रामस्तु बहुभिर्हृष्टैर्विनदद्भिः प्लवङ्गमैः।
वृतो रिपुवधाकाङ्क्षी युद्धायैवाभ्यवर्तत ॥ ६.४१.९३ ॥
Rāma aber, begierig nach dem Tod seines Feindes, von vielen fröhlich brüllenden Affen umgeben, rückte geradewegs zum Kampf vor.
6.41.94
सुषेणस्तु महावीर्यो गिरिकूटोपमो हरिः।
बहुभिः संवृतस्तत्र वानरैः कामरूपिभिः ॥ ६.४१.९४ ॥
Suṣeṇa, ein Affe von großer Tapferkeit, einem Berggipfel gleich, war dort von vielen Vānaras umgeben, die jede Gestalt annehmen konnten.
6.41.95
स तु द्वाराणि संयम्य सुग्रीववचनात् कपिः।
पर्यक्रामत दुर्धर्षो नक्षत्राणीव चन्द्रमाः ॥ ६.४१.९५ ॥
Auf Sugrīvas Wort hin verschloss jener unbezwingbare Affe die Tore und bewegte sich wie der Mond unter den Sternen.
6.41.96
तेषामक्षौहिणिशतं समवेक्ष्य वनौकसाम्।
लङ्कामुपनिविष्टानां सागरं चाभिवर्तताम् ॥ ६.४१.९६ ॥
Als er die hundert Akṣauhiṇīs jener Waldaffen sah, die um Laṅkā ihr Lager aufgeschlagen hatten und zum Ozean vorrückten.
6.41.97
राक्षसा विस्मयं जग्मुस्त्रासं जग्मुस्तथापरे।
अपरे समरे हर्षाद्धर्षमेवोपपेदिरे ॥ ६.४१.९७ ॥
Einige Rākṣasas gerieten in Staunen, andere in Schrecken. Andere wiederum gerieten im Kampf aus Freude nur in Begeisterung.
6.41.98
कृत्स्नं हि कपिभिर्व्याप्तं प्राकारपरिखान्तरम्।
ददृशू राक्षसा दीनाः प्राकारं वानरीकृतम्।
हाहाकारमकुर्वन्त राक्षसा भयमागताः ॥ ६.४१.९८ ॥
Die elenden Rākṣasas sahen den ganzen Raum zwischen Wall und Graben von Affen erfüllt; die Mauer war zu einem Ort der Affen gemacht worden. Von Furcht ergriffen, erhoben die Rākṣasas Klagerufe.
6.41.99
तस्मिन् महाभीषणके प्रवृत्ते
कोलाहले राक्षसराजयोधाः।
प्रगृह्य रक्षांसि महायुधानि
युगान्तवाता इव संविचेरुः ॥ ६.४१.९९ ॥
Als jener gewaltige Tumult sich erhob, stürmten die Krieger des Rākṣasa-Königs, große Waffen ergreifend, hierhin und dorthin wie die Winde am Ende der Weltzeit.