வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.41.1
अथ तस्मिन् निमित्तानि दृष्ट्वा लक्ष्मणपूर्वजः।
सुग्रीवं सम्परिष्वज्य रामो वचनमब्रवीत् ॥ ६.४१.१ ॥
அப்போது அங்கு சகுனங்களைக் கண்டு, லக்ஷ்மணனின் மூத்த சகோதரரான ராமர் சுக்ரீவனை இறுக அணைத்துக் கூறினார்.
6.41.2
असम्मन्त्र्य मया सार्धं तदिदं साहसं कृतम्।
एवं साहसयुक्तानि न कुर्वन्ति जनेश्वराः ॥ ६.४१.२ ॥
என்னுடன் ஆலோசிக்காமல் நீ இந்தத் துணிச்சலான செயலைச் செய்தாய். அரசர்கள் இத்தகைய துணிச்சல் நிறைந்த செயல்களைச் செய்வதில்லை.
6.41.3
संशये स्थाप्य मां चेदं बलं चेमं विभीषणम्।
कष्टं कृतमिदं वीर साहसं साहसप्रिय ॥ ६.४१.३ ॥
வீரனே, என்னையும், இந்தப் படையையும், இந்த விபீஷணனையும் ஆபத்தில் ஆழ்த்தியிருந்தால், இது துன்பகரமான செயலாகும். துணிச்சலை விரும்புபவனே, இது துயரத்தைத் தரும் துணிச்சல்.
6.41.4
इदानीं मा कृथा वीर एवंविधमरिंदम।
त्वयि किंचित्समापन्ने किं कार्यं सीतया मम ॥ ६.४१.४ ॥
வீரனே, எதிரிகளை அடக்குபவனே, இனி இத்தகைய செயலைச் செய்யாதே. உனக்கு ஏதேனும் நேர்ந்துவிட்டால், எனக்கு சீதையால் என்ன பயன்?
6.41.5
भरतेन महाबाहो लक्ष्मणेन यवीयसा।
शत्रुघ्नेन च शत्रुघ्न स्वशरीरेण वा पुनः ॥ ६.४१.५ ॥
மகாபாகுவே, சத்ருக்னனே, பரதன், இளையவன் லக்ஷ்மணன், சத்ருக்னன் ஆகியோருடனும், அல்லது என் சொந்த உடலுடனும் கூட (எனக்கு அது பயனில்லை).
6.41.6
त्वयि चानागते पूर्वमिति मे निश्चिता मतिः।
जानतश्चापि ते वीर्यं महेन्द्रवरुणोपम ॥ ६.४१.६ ॥
நீ வராமல் இருந்திருந்தாலும் என் உறுதி முன்பே இதுவாகத்தான் இருந்தது. இந்திரனுக்கும் வருணனுக்கும் நிகரானவனே, உன் வீரியத்தை நான் அறிந்தும் இருக்கிறேன்.
6.41.7
हत्वाहं रावणं युद्धे सपुत्रबलवाहनम्।
अभिषिच्य च लङ्कायां विभीषणमथापि च ॥ ६.४१.७ ॥
போரில் மகன்கள், படை, வாகனங்களுடன் ராவணனைக் கொன்று, லங்கையில் விபீஷணனுக்கு முடிசூட்டி,
6.41.8
भरते राज्यमारोप्य त्यक्ष्ये देहं महाबल।
तमेवं वादिनं रामं सुग्रीवः प्रत्यभाषत ॥ ६.४१.८ ॥
பரதனிடம் ராஜ்யத்தை ஒப்படைத்து, நான் உடலைத் துறப்பேன், ஓ மகாபலனே.
6.41.9
तव भार्यापहर्तारं दृष्ट्वा राघव रावणम्।
मर्षयामि कथं वीर जानन् विक्रममात्मनः ॥ ६.४१.९ ॥
ராகவரே, உம் மனைவியைக் கவர்ந்தவன் ராவணனைக் கண்டும், வீரரே, என் வலிமையை அறிந்திருந்தும் நான் எப்படிப் பொறுத்திருப்பேன்?
6.41.10
इत्येवं वादिनं वीरमभिनन्द्य च राघवः।
लक्ष्मणं लक्ष्मिसम्पन्नमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ६.४१.१० ॥
இவ்வாறு பேசிய அந்த வீரனைப் பாராட்டி, ராகவர் நற்குறிகளுடன் கூடிய லக்ஷ்மணனிடம் இவ்வார்த்தையைச் சொன்னார்.
6.41.11
परिगृह्योदकं शीतं वनानि फलवन्ति च।
बलौघं संविभज्येमं व्यूह्य तिष्ठाम लक्ष्मण ॥ ६.४१.११ ॥
குளிர்ந்த நீரையும் பழமரங்கள் நிறைந்த காடுகளையும் பற்றிக்கொண்டு, லக்ஷ்மணா, இப்படையைப் பிரித்து வியூகம் அமைத்து நிற்போம்.
6.41.12
लोकक्षयकरं भीमं भयं पश्याम्युपस्थितम्।
निबर्हणं प्रवीराणामृक्षवानररक्षसाम् ॥ ६.४१.१२ ॥
உலகங்களை அழிக்கும் பயங்கரமான ஆபத்து எழுவதைக் காண்கிறேன்; அது சிறந்த வீரர்களையும் கரடிகள், குரங்குகள், ராட்சசர்களையும் அழிக்கும்.
6.41.13
वाता हि परुषं वान्ति कम्पते च वसुंधरा।
पर्वताग्राणि वेपन्ते नदन्ति धरणीधराः ॥ ६.४१.१३ ॥
காற்றுகள் கடுமையாக வீசுகின்றன; பூமி நடுங்குகிறது. மலை முகடுகள் அதிர்கின்றன; பூமியைத் தாங்கும் மலைகள் முழங்குகின்றன.
6.41.14
मेघाः क्रव्यादसंकाशाः परुषाः परुषस्वराः।
क्रूराः क्रूरं प्रवर्षन्ते मिश्रं शोणितबिन्दुभिः ॥ ६.४१.१४ ॥
மாமிசம் உண்ணும் அரக்கர்களைப் போன்ற மேகங்கள் கடுமையானவை, கடுமையான குரல் கொண்டவை. கொடிய மேகங்கள் கொடூரமாக இரத்தத் துளிகள் கலந்த மழையைப் பொழிகின்றன.
6.41.15
रक्तचन्दनसंकाशा संध्या परमदारुणा।
ज्वलच्च निपतत्येतदादित्यादग्निमण्डलम् ॥ ६.४१.१५ ॥
சிவப்புச் சந்தனம் போன்ற நிறமுடைய மாலை மிகவும் கொடியது. இதோ, சூரியனிலிருந்து எரியும் நெருப்பு வட்டம் விழுகிறது.
6.41.16
आदित्यमभिवाश्यन्ति जनयन्तो महद्भयम्।
दीना दीनस्वरा घोरा अप्रशस्ता मृगद्विजाः ॥ ६.४१.१६ ॥
சூரியனை நோக்கி, பெரும் அச்சத்தை உண்டாக்கியபடி, துன்புற்ற துயரக் குரலில் கொடிய, அசுபமான மிருகங்களும் பறவைகளும் கத்துகின்றன.
6.41.17
रजन्यामप्रकाशश्च संतापयति चन्द्रमाः।
कृष्णरक्तांशुपर्यन्तो यथा लोकस्य संक्षये ॥ ६.४१.१७ ॥
இரவில் ஒளியற்ற சந்திரன் வெப்பமூட்டுகிறான்; அவனது கிரணங்களின் ஓரங்கள் கருஞ்சிவப்பாக உள்ளன, உலகம் அழியும் காலத்தைப் போல.
6.41.18
ह्रस्वो रूक्षोऽप्रशस्तश्च परिवेषः सुलोहितः।
आदित्यमण्डले नीलं लक्ष्म लक्ष्मण दृश्यते ॥ ६.४१.१८ ॥
சூரிய மண்டலத்தில் குறுகிய, வறண்ட, அசுபமான, மிகச் சிவப்பான ஒளிவட்டம் உள்ளது. லக்ஷ்மணா, சூரிய மண்டலத்தில் ஒரு நீல அடையாளம் தெரிகிறது.
6.41.19
दृश्यन्ते न यथावच्च नक्षत्राण्यभिवर्तते।
युगान्तमिव लोकस्य पश्य लक्ष्मण शंसति ॥ ६.४१.१९ ॥
நட்சத்திரங்கள் சரியாகத் தெரியவில்லை; அவை தம் வழியில் சுழல்கின்றன. லக்ஷ்மணா, பார், இது உலகின் யுகமுடிவை அறிவிப்பதுபோல் இருக்கிறது.
6.41.20
काकाः श्येनास्तथा गृध्रा नीचैः परिपतन्ति च।
शिवाश्चाप्यशुभा वाचः प्रवदन्ति महास्वनाः ॥ ६.४१.२० ॥
காக்கைகளும், பருந்துகளும், கழுகுகளும் கீழே பாய்கின்றன; நரிகளும் அபசகுனமான, பெரும் ஒலியுடன் கத்துகின்றன.
6.41.21
शैलैः शूलैश्च खड्गैश्च विमुक्तैः कपिराक्षसैः।
भविष्यत्यावृता भूमिर्मांसशोणितकर्दमा ॥ ६.४१.२१ ॥
வானரர்களும் அரக்கர்களும் எறியும் மலைகளாலும், சூலங்களாலும், வாள்களாலும் பூமி மூடப்பட்டு, சதையும் இரத்தமுமான சேற்றாகும்.
6.41.22
क्षिप्रमद्य दुराधर्षां पुरीं रावणपालिताम्।
अभियाम जवेनैव सर्वतो हरिभिर्वृताः ॥ ६.४१.२२ ॥
இன்றே விரைவாக, குரங்குகளால் சூழப்பட்டு, எல்லாப் பக்கங்களிலும் வேகமாக, ராவணனால் காக்கப்படும் அந்த வெல்ல முடியாத நகரத்தின் மீது படையெடுப்போம்.
6.41.23
इत्येवं तु वदन् वीरो लक्ष्मणं लक्ष्मणाग्रजः।
तस्मादवातरच्छीघ्रं पर्वताग्रान्महाबलः ॥ ६.४१.२३ ॥
இவ்வாறு லக்ஷ்மணனிடம் சொல்லிக்கொண்டே, லக்ஷ்மணனின் மூத்த சகோதரனான அந்த வீரனும் மகாபலசாலியுமானவன் அந்த மலை உச்சியிலிருந்து விரைவாக இறங்கினான்.
6.41.24
अवतीर्य तु धर्मात्मा तस्माच्छैलात् स राघवः।
परैः परमदुर्धर्षं ददर्श बलमात्मनः ॥ ६.४१.२४ ॥
அந்த மலையிலிருந்து இறங்கிய தர்மாத்மாவான ராகவன், தன் படையைக் கண்டான்; அது பகைவர்களால் வெல்ல மிக அரியதாக இருந்தது.
6.41.25
संनह्य तु ससुग्रीवः कपिराजबलं महत्।
कालज्ञो राघवः काले संयुगायाभ्यचोदयत् ॥ ६.४१.२५ ॥
சுக்ரீவனுடன் கபிராஜனின் பெரும் படையை அணிவகுக்கச் செய்து, காலம் அறிந்த ராகவன் தக்க வேளையில் போருக்காக அதை முன்னேறச் செலுத்தினான்.
6.41.26
ततः काले महाबाहुर्बलेन महता वृतः।
प्रस्थितः पुरतो धन्वी लङ्कामभिमुखः पुरीम् ॥ ६.४१.२६ ॥
பின்னர் தக்க வேளையில், பெரும்புயவீரனான வில்லேந்தியவன் பெரும் படையால் சூழப்பட்டு, முன்னே லங்கா நகரை நோக்கி புறப்பட்டான்.
6.41.27
तं विभीषणसुग्रीवौ हनूमाञ्जाम्बवान् नलः।
ऋक्षराजस्तथा नीलो लक्ष्मणश्चान्वयुस्तदा ॥ ६.४१.२७ ॥
அவனை விபீஷணனும் சுக்ரீவனும், அனுமனும் ஜாம்பவானும், நளனும், கரடிகளின் அரசனும், அதுபோல நீலனும், லக்ஷ்மணனும் அப்போது பின்தொடர்ந்தனர்.
6.41.28
ततः पश्चात् सुमहती पृतनर्क्षवनौकसाम्।
प्रच्छाद्य महतीं भूमिमनुयाति स्म राघवम् ॥ ६.४१.२८ ॥
பின்னர் பின்னாலிருந்து மிகப்பெரிய கரடிகளும் வனவாசி குரங்குகளுமான படை, பரந்த நிலத்தை மூடிக்கொண்டு ராகவனைப் பின்தொடர்ந்தது.
6.41.29
शैलशृङ्गाणि शतशः प्रवृद्धांश्च महीरुहान्।
जगृहुः कुञ्जरप्रख्या वानराः परवारणाः ॥ ६.४१.२९ ॥
மலைச் சிகரங்களையும் நூற்றுக்கணக்கான பெரிய மரங்களையும் யானைகள் போன்ற குரங்குகள் பற்றிக்கொண்டன; அவை எதிரிகளைத் தடுக்கும் வீரர்கள்.
6.41.30
तौ त्वदीर्घेण कालेन भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ।
रावणस्य पुरीं लङ्कामासेदतुररिंदमौ ॥ ६.४१.३० ॥
அந்த இரு சகோதரர்களான ராமனும் லக்ஷ்மணனும், எதிரிகளை அடக்குபவர்கள், நீண்ட காலம் எடுக்காமல் ராவணனின் லங்கா நகரை அடைந்தனர்.
6.41.31
पताकामालिनीं रम्यामुद्यानवनशोभिताम्।
चित्रवप्रां सुदुष्प्रापामुच्चैः प्राकारतोरणाम् ॥ ६.४१.३१ ॥
கொடிமாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டதும், அழகானதும், சோலைகளும் தோட்டங்களும் சூழ்ந்ததும், அற்புதமான மதில்களைக் கொண்டதும், அடைவதற்கு மிகக் கடினமானதும், உயர்ந்த மதில்களும் வாயில் தோரணங்களும் கொண்டதுமான (அந்த லங்கை).
6.41.32
तां सुरैरपि दुर्धर्षां रामवाक्यप्रचोदिताः।
यथानिदेशं सम्पीड्य न्यविशन्त वनौकसः ॥ ६.४१.३२ ॥
தேவர்களாலும் வெல்ல முடியாத அந்த நகரத்தில், ராமனின் சொல்லால் தூண்டப்பட்ட வனவாசிகளான வானரர்கள் கட்டளைப்படி அழுத்தி உள்ளே நுழைந்தனர்.
6.41.33
लङ्कायास्तूत्तरद्वारं शैलशृङ्गमिवोन्नतम्।
रामः सहानुजो धन्वी जुगोप च रुरोध च ॥ ६.४१.३३ ॥
லங்கையின் வடக்கு வாயில் மலைச்சிகரம் போல் உயர்ந்தது; வில்லேந்திய ராமன் தன் தம்பியுடன் அதைக் காத்து முற்றுகையிட்டான்.
6.41.34
लङ्कामुपनिविष्टस्तु रामो दशरथात्मजः।
लक्ष्मणानुचरो वीरः पुरीं रावणपालिताम् ॥ ६.४१.३४ ॥
தசரதனின் மகனான வீர ராமன், லட்சுமணனைப் பின்தொடர, ராவணனால் காக்கப்பட்ட அந்த லங்கா நகரின் அருகே தங்கினான்.
6.41.35
उत्तरद्वारमासाद्य यत्र तिष्ठति रावणः।
नान्यो रामाद्धि तद् द्वारं समर्थः परिरक्षितुम् ॥ ६.४१.३५ ॥
வடக்கு வாயிலை அடைந்தால், அங்கே ராவணன் நிற்கிறான்; ராமனைத் தவிர வேறு யாரும் அந்த வாயிலைக் காக்க வல்லவர் அல்லர்.
6.41.36
रावणाधिष्ठितं भीमं वरुणेनेव सागरम्।
सायुधै राक्षसैर्भीमैरभिगुप्तं समन्ततः ॥ ६.४१.३६ ॥
வருணனால் ஆளப்படும் கடல் போல ராவணனால் ஆளப்பட்ட அந்த பயங்கரமான லங்கை, ஆயுதம் ஏந்திய பயங்கர ராட்சதர்களால் எல்லா பக்கமும் காக்கப்பட்டிருந்தது.
6.41.37
लघूनां त्रासजननं पातालमिव दानवैः।
विन्यस्तानि च योधानां बहूनि विविधानि च ॥ ६.४१.३७ ॥
அது தானவர்களால் நிறைந்த பாதாளம் போல சிறிய வானரர்களுக்கு அச்சத்தை உண்டாக்கியது; அங்கே வீரர்களின் பல வகையான ஆயுதங்கள் அடுக்கப்பட்டிருந்தன.
6.41.38
ददर्शायुधजालानि तथैव कवचानि च।
पूर्वं तु द्वारमासाद्य नीलो हरिचमूपतिः ॥ ६.४१.३८ ॥
அவன் ஆயுதக் குவியல்களையும் அவ்வாறே கவசங்களையும் கண்டான். முதலில் வாயிலை அடைந்து வானரப் படைத்தலைவன் நீலன் (நின்றான்).
6.41.39
अतिष्ठत् सह मैन्देन द्विविदेन च वीर्यवान्।
अङ्गदो दक्षिणद्वारं जग्राह सुमहाबलः ॥ ६.४१.३९ ॥
வீரியமிக்க மைந்தனுடனும் த்விவிதனுடனும் நின்றான். மிகுந்த பலமுடைய அங்கதன் தெற்கு வாயிலைக் காத்தான்.
6.41.40
ऋषभेण गवाक्षेण गजेन गवयेन च।
हनूमान् पश्चिमद्वारं ररक्ष बलवान् कपिः ॥ ६.४१.४० ॥
ருஷபன், கவாட்சன், கஜன், கவயன் ஆகியோருடன். பலமிக்க வானரன் அனுமான் மேற்கு வாயிலைக் காத்தான்.
6.41.41
प्रमाथिप्रघसाभ्यां च वीरैरन्यैश्च संगतः।
मध्यमे च स्वयं गुल्मे सुग्रीवः समतिष्ठत ॥ ६.४१.४१ ॥
பிரமாதி, பிரகசன் மற்றும் பிற வீரர்களுடன் இணைந்து, சுக்ரீவன் தானே நடுப் படையில் நின்றான்.
6.41.42
सह सर्वैर्हरिश्रेष्ठैः सुपर्णपवनोपमैः।
वानराणां तु षट्त्रिंशत्कोट्यः प्रख्यातयूथपाः ॥ ६.४१.४२ ॥
கருடன் மற்றும் காற்றுக்கு ஒப்பான அனைத்து சிறந்த வானரர்களுடன். வானரர்களின் முப்பத்தாறு கோடி புகழ்பெற்ற யூதபர்கள் (அங்கிருந்தனர்).
6.41.43
निपीड्योपनिविष्टाश्च सुग्रीवो यत्र वानरः।
शासनेन तु रामस्य लक्ष्मणः सविभीषणः ॥ ६.४१.४३ ॥
சுக்ரீவனும் வானரப் படையும் நெருக்கியபடி நிலைகொண்டிருந்த இடத்தில், ராமனின் கட்டளைப்படி லக்ஷ்மணனும் விபீஷணனுடன் நின்றான்.
6.41.44
द्वारे द्वारे हरीणां तु कोटिं कोटीर्न्यवेशयत्।
पश्चिमेन तु रामस्य सुषेणः सहजाम्बवान् ॥ ६.४१.४४ ॥
ஒவ்வொரு வாயிலிலும் வானரர்களின் கோடிக்கணக்கான படைகளை நிறுத்தினான்; ராமனின் பக்கம் மேற்குத் திசையில் சுஷேணனும் ஜாம்பவானும் இருந்தனர்.
6.41.45
अदूरान्मध्यमे गुल्मे तस्थौ बहुबलानुगः।
ते तु वानरशार्दूलाः शार्दूला इव दंष्ट्रिणः।
गृहीत्वा द्रुमशैलाग्रान् हृष्टा युद्धाय तस्थिरे ॥ ६.४१.४५ ॥
அருகிலேயே நடுவ்யூகத்தில் மிகுந்த படையுடன் அவன் நின்றான்; அந்த வானர-புலிகள், கோரைப் பற்களுடைய புலிகள் போல, மரங்களையும் மலைச்சிகரங்களையும் ஏந்தி மகிழ்ச்சியுடன் போருக்கு நின்றனர்.
6.41.46
सर्वे विकृतलाङ्गूलाः सर्वे दंष्ट्रानखायुधाः।
सर्वे विकृतचित्राङ्गाः सर्वे च विकृताननाः ॥ ६.४१.४६ ॥
அனைவரின் வால்களும் சுருண்டிருந்தன; அனைவருக்கும் பற்களும் நகங்களுமே ஆயுதங்கள்; அனைவரின் உடல்களும் விகாரமான வண்ணக் குறிகளுடையவை; அனைவரின் முகங்களும் பயங்கரமானவை.
6.41.47
दशनागबलाः केचित् केचिद् दशगुणोत्तराः।
केचिन्नागसहस्रस्य बभूवुस्तुल्यविक्रमाः ॥ ६.४१.४७ ॥
சிலருக்கு பத்து யானைகளின் வலிமை இருந்தது; சிலர் அதைவிட பத்து மடங்கு வலிமையுடையவர்; சிலர் ஆயிரம் யானைகளின் வீரத்துக்கு ஒப்பானவர்கள்.
6.41.48
सन्ति चौघबलाः केचित् केचिच्छतगुणोत्तराः।
अप्रमेयबलाश्चान्ये तत्रासन् हरियूथपाः ॥ ६.४१.४८ ॥
சிலருக்கு பெருவெள்ளத்தின் வலிமை இருந்தது; சிலர் நூறு மடங்கு வலிமையுடையவர்; வேறு சிலரின் வலிமை அளவிட முடியாதது—அங்கே வானர-தலைவர்கள் இருந்தனர்.
6.41.49
अद्भुतश्च विचित्रश्च तेषामासीत् समागमः।
तत्र वानरसैन्यानां शलभानामिवोद्गमः ॥ ६.४१.४९ ॥
அவர்களின் அந்தச் சங்கமம் அற்புதமும் விசித்திரமும் நிறைந்ததாய் இருந்தது; அங்கே வானரப் படைகள் வெட்டுக்கிளிகள் கிளம்புவது போலத் திரண்டன.
6.41.50
परिपूर्णमिवाकाशं सम्पूर्णेव च मेदिनी।
लङ्कामुपनिविष्टैश्च सम्पतद्भिश्च वानरैः ॥ ६.४१.५० ॥
ஆகாயம் நிறைந்தது போலவும், பூமி முழுவதும் நிரம்பியது போலவும் ஆனது; லங்கையைச் சூழ்ந்து நின்றும் பாய்ந்து வந்தும் கொண்டிருந்த வானரங்களால்.
6.41.51
शतं शतसहस्राणां पृतनर्क्षवनौकसाम्।
लङ्काद्वाराण्युपाजग्मुरन्ये योद्धुं समन्ततः ॥ ६.४१.५१ ॥
நூறாயிரம் நூறாயிரம் கரடி மற்றும் காட்டுவாசி வானரப் படைகள் லங்கையின் வாயில்களை நோக்கி வந்தன; மற்றவர்கள் போரிட எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் வந்தனர்.
6.41.52
आवृतः स गिरिः सर्वैस्तैः समन्तात् प्लवङ्गमैः।
अयुतानां सहस्रं च पुरीं तामभ्यवर्तत ॥ ६.४१.५२ ॥
அந்த மலை எல்லாப் பக்கங்களிலும் அந்தத் தாவும் வானரங்களால் சூழப்பட்டது; பத்தாயிரம் பத்தாயிரம் பல்லாயிரம் வானரங்கள் அந்த நகரைச் சூழ்ந்தன.
6.41.53
वानरैर्बलवद्भिश्च बभूव द्रुमपाणिभिः।
सर्वतः संवृता लङ्का दुष्प्रवेशापि वायुना ॥ ६.४१.५३ ॥
மரங்களைக் கைகளில் ஏந்திய வலிமைமிக்க வானரங்களால் லங்கை எல்லாப் பக்கங்களிலும் சூழப்பட்டது; காற்றுக்கும்கூட அதில் நுழைவது கடினமாயிற்று.
6.41.54
राक्षसा विस्मयं जग्मुः सहसाभिनिपीडिताः।
वानरैर्मेघसंकाशैः शक्रतुल्यपराक्रमैः ॥ ६.४१.५४ ॥
திடீரென நெருக்கப்பட்ட ராட்சதர்கள் வியப்படைந்தனர்; மேகங்களைப் போன்றவர்களும் இந்திரனுக்கு நிகரான வீரம் கொண்டவர்களுமான வானரங்களால்.
6.41.55
महाञ्छब्दोऽभवत् तत्र बलौघस्याभिवर्ततः।
सागरस्येव भिन्नस्य यथा स्यात् सलिलस्वनः ॥ ६.४१.५५ ॥
அங்கே படைத்திரளின் வெள்ளம் முன்னேறியபோது பெரும் ஒலி எழுந்தது; உடைந்த கடலின் நீரொலி போல் அது இருந்தது.
6.41.56
तेन शब्देन महता सप्राकारा सतोरणा।
लङ्का प्रचलिता सर्वा सशैलवनकानना ॥ ६.४१.५६ ॥
அந்த பெரும் ஒலியால் மதில்களும் தோரணங்களும் கொண்ட முழு இலங்கையும், மலைகளும் காடுகளும் வனங்களுடனும், அதிர்ந்தது.
6.41.57
रामलक्ष्मणगुप्ता सा सुग्रीवेण च वाहिनी।
बभूव दुर्धर्षतरा सर्वैरपि सुरासुरैः ॥ ६.४१.५७ ॥
இராமனாலும் இலக்குவனாலும் காக்கப்பட்ட அந்தப் படை, சுக்ரீவனுடன் சேர்ந்து, எல்லா தேவர்களும் அசுரர்களும் கூட வெல்ல முடியாததாக ஆயிற்று.
6.41.58
राघवः संनिवेश्यैवं स्वसैन्यं रक्षसां वधे।
सम्मन्त्र्य मन्त्रिभिः सार्धं निश्चित्य च पुनः पुनः ॥ ६.४१.५८ ॥
ராகவன் இவ்வாறு அரக்கர்களை வதைக்க தம் படையை அமைத்து, அமைச்சர்களுடன் ஆலோசித்து, மீண்டும் மீண்டும் முடிவு செய்தார்.
6.41.59
आनन्तर्यमभिप्रेप्सुः क्रमयोगार्थतत्त्ववित् ।
विभीषणस्यानुमते राजधर्ममनुस्मरन् ॥ ६.४१.५९ ॥
வரிசையையும் உபாயத்தின் உண்மைப் பொருளையும் அறிந்தவராய், அடுத்த செயலை விரும்பி, விபீஷணனின் அனுமதியுடன், அரசதர்மத்தை நினைவுகூர்ந்து (இராமன் முடிவு செய்தார்).
6.41.60
अङ्गदं वालितनयं समाहूयेदमब्रवीत्।
गत्वा सौम्य दशग्रीवं ब्रूहि मद्वचनात् कपे ॥ ६.४१.६० ॥
வாலியின் மகன் அங்கதனை அழைத்து இவ்வாறு கூறினார்: "அன்பனே குரங்கே, சென்று என் வார்த்தையால் தசக்ரீவனிடம் சொல்.
6.41.61
लङ्घयित्वा पुरीं लङ्कां भयं त्यक्त्वा गतव्यथः।
भ्रष्टश्रीकं गतैश्वर्यं मुमूर्षानष्टचेतनम् ॥ ६.४१.६१ ॥
லங்கை நகரைத் தாண்டி, அச்சத்தை விட்டு, துன்பமின்றி, பொலிவிழந்தும் ஐஸ்வரியமிழந்தும், சாவை விரும்பி உணர்வு இழந்த நிலையில் (உன் நகரை நான் கண்டேன்).
6.41.62
ऋषीणां देवतानां च गन्धर्वाप्सरसां तथा।
नागानामथ यक्षाणां राज्ञां च रजनीचर ॥ ६.४१.६२ ॥
முனிவர்கள், தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், அப்சரஸுகள், நாகர்கள், யக்ஷர்கள், அரசர்கள் ஆகியோரின் (நிலையும் அவ்வாறே), ஓ இரவுஞ்சரனே.
6.41.63
यच्च पापं कृतं मोहादवलिप्तेन राक्षस।
नूनं ते विगतो दर्पः स्वयंभूवरदानजः।
तस्य पापस्य सम्प्राप्ता व्युष्टिरद्य दुरासदा ॥ ६.४१.६३ ॥
ஓ அரக்கனே, மயக்கத்தாலும் செருக்காலும் நீ செய்த பாவம் உண்டு; சுயம்பூவின் வரத்தால் பிறந்த உன் செருக்கு நிச்சயம் அழிந்தது. அந்தப் பாவத்தின் கடும் விளைவு இன்று வந்துவிட்டது.
6.41.64
यस्य दण्डधरस्तेऽहं दाराहरणकर्शितः।
दण्डं धारयमाणस्तु लङ्काद्वारे व्यवस्थितः ॥ ६.४१.६४ ॥
மனைவியைக் கவர்ந்ததால் வாடிய நான், தண்டத்தை ஏந்தி லங்கையின் வாயிலில் நிற்கிறேன்; உனக்குத் தண்டனை அளிப்பவன் நான் ஆவேன்.
6.41.65
पदवीं देवतानां च महर्षीणां च राक्षस।
राजर्षीणां च सर्वेषां गमिष्यसि युधि स्थिरः ॥ ६.४१.६५ ॥
ஓ அரக்கனே, போரில் உறுதியாக நின்றால், தேவர்கள், மகரிஷிகள், ராஜரிஷிகள் அனைவரின் வழியை நீ அடைவாய்.
6.41.66
बलेन येन वै सीतां मायया राक्षसाधम।
मामतिक्रमयित्वा त्वं हृतवांस्तन्निदर्शय ॥ ६.४१.६६ ॥
ஓ அரக்கர்களில் கீழானவனே, மாயையால் என்னைக் கடந்து நீ சீதையைக் கவர்ந்து சென்ற அந்த வலிமையை இப்போது காட்டு.
6.41.67
अराक्षसमिमं लोकं कर्तास्मि निशितैः शरैः।
न चेच्छरणमभ्येषि तामादाय तु मैथिलीम् ॥ ६.४१.६७ ॥
நீ மைதிலியை அழைத்துக்கொண்டு சரணடையவில்லையென்றால், கூர்மையான அம்புகளால் இந்த உலகை அரக்கர்கள் இல்லாததாக ஆக்குவேன்.
6.41.68
धर्मात्मा राक्षसश्रेष्ठः सम्प्राप्तोऽयं विभीषणः।
लङ्कैश्वर्यमिदं श्रीमान् ध्रुवं प्राप्नोत्यकण्टकम् ॥ ६.४१.६८ ॥
அறம் நிறைந்த, அரக்கர்களில் சிறந்த விபீஷணன் இங்கு வந்துவிட்டான்; இந்த செல்வமிகு இலங்கையின் ஆட்சியை அவன் நிச்சயமாக முள்ளற்றதாக அடைவான்.
6.41.69
नहि राज्यमधर्मेण भोक्तुं क्षणमपि त्वया।
शक्यं मूर्खसहायेन पापेनाविदितात्मना ॥ ६.४१.६९ ॥
அறமற்ற வழியில், அறிவிலி துணையுடன், பாவியும் தன்னை அறியாதவனுமான உன்னால் அரசை ஒரு கணமும் அனுபவிக்க இயலாது.
6.41.70
युध्यस्व मा धृतिं कृत्वा शौर्यमालम्ब्य राक्षस।
मच्छरैस्त्वं रणे शान्तस्ततः पूतो भविष्यसि ॥ ६.४१.७० ॥
அரக்கனே, உறுதியுடன் வீரத்தைப் பற்றிக்கொண்டு போரிடு; போர்க்களத்தில் என் அம்புகளால் அமைதியடைந்து, பின்னர் தூயவனாவாய்.
6.41.71
यद्याविशसि लोकांस्त्रीन् पक्षीभूतो निशाचर।
मम चक्षुःपथं प्राप्य न जीवन् प्रतियास्यसि ॥ ६.४१.७१ ॥
இரவில் அலைபவனே, நீ பறவையாகி மூன்று உலகங்களுக்குள் நுழைந்தாலும், என் பார்வை வழியில் வந்தால் உயிருடன் திரும்ப மாட்டாய்.
6.41.72
ब्रवीमि त्वां हितं वाक्यं क्रियतामौर्ध्वदेहिकम्।
सुदृष्टा क्रियतां लङ्का जीवितं ते मयि स्थितम् ॥ ६.४१.७२ ॥
உனக்கு நலமான சொல்லைச் சொல்கிறேன்: உன் இறுதிச் சடங்கை ஏற்பாடு செய்; இலங்காவை நன்றாகப் பார்த்துக்கொள்; உன் உயிர் என்னிடமே நிலைத்துள்ளது.
6.41.73
इत्युक्तः स तु तारेयो रामेणाक्लिष्टकर्मणा।
जगामाकाशमाविश्य मूर्तिमानिव हव्यवाट् ॥ ६.४१.७३ ॥
அக்லிஷ்டகர்மா ராமர் இவ்வாறு கூறியதும், தாரையின் மகன் அங்கதன் உருவம் கொண்ட ஹவ்யவாகனனைப் போல ஆகாயத்தில் பாய்ந்து சென்றான்.
6.41.74
सोऽतिपत्य मुहूर्तेन श्रीमान् रावणमन्दिरम्।
ददर्शासीनमव्यग्रं रावणं सचिवैः सह ॥ ६.४१.७४ ॥
அந்த ஒளிமிக்க அங்கதன் ஒரு கணத்தில் ராவணனின் மாளிகையைக் கடந்து சென்று, அமைச்சர்களுடன் கலக்கமின்றி அமர்ந்திருந்த ராவணனைக் கண்டான்।
6.41.75
ततस्तस्याविदूरेण निपत्य हरिपुंगवः।
दीप्ताग्निसदृशस्तस्थावङ्गदः कनकाङ्गदः ॥ ६.४१.७५ ॥
பின்னர் அவனுக்கு அருகில் இறங்கிய வானரச் சிறந்தவன் அங்கதன், எரியும் நெருப்பைப் போல, பொன் தோள்வளை அணிந்து நின்றான்.
6.41.76
तद् रामवचनं सर्वमन्यूनाधिकमुत्तमम्।
सामात्यं श्रावयामास निवेद्यात्मानमात्मना ॥ ६.४१.७६ ॥
தன்னைத் தானே அறிமுகம் செய்துகொண்டு, ராமரின் அந்த உயர்ந்த சொற்கள் அனைத்தையும், குறையுமின்றி மிகையுமின்றி, அமைச்சர்களுடன் கேட்கச் செய்தான்.
6.41.77
दूतोऽहं कोसलेन्द्रस्य रामस्याक्लिष्टकर्मणः।
वालिपुत्रोऽङ्गदो नाम यदि ते श्रोत्रमागतः ॥ ६.४१.७७ ॥
அக்லிஷ்டகர்மா கோசலேந்திரன் ராமனின் தூதன் நான்; வாலியின் மகன் அங்கதன் என்பது என் பெயர் — உங்கள் செவியை அடைந்திருந்தால்.
6.41.78
आह त्वां राघवो रामः कौसल्यानन्दवर्धनः।
निष्पत्य प्रतियुध्यस्व नृशंस पुरुषो भव ॥ ६.४१.७८ ॥
கௌசல்யையின் மகிழ்ச்சியை வளர்ப்பவரான ராகவ ராமன் உனக்குச் சொல்கிறார்: கொடியவனே, வெளியே வந்து எதிர்த்துப் போராடு; ஆண்மகனாக இரு.
6.41.79
हन्तास्मि त्वां सहामात्यं सपुत्रज्ञातिबान्धवम्।
निरुद्विग्नास्त्रयो लोका भविष्यन्ति हते त्वयि ॥ ६.४१.७९ ॥
நான் உன்னையும் அமைச்சர்களுடனும், மகன்கள், உறவினர்கள், பந்துக்களுடனும் கொல்வேன். நீ கொல்லப்பட்டால் மூன்று உலகங்களும் அச்சமின்றி இருக்கும்.
6.41.80
देवदानवयक्षाणां गन्धर्वोरगरक्षसाम्।
शत्रुमद्योद्धरिष्यामि त्वामृषीणां च कण्टकम् ॥ ६.४१.८० ॥
தேவர்கள், தானவர்கள், யக்ஷர்கள், கந்தர்வர்கள், நாகர்கள், ராக்ஷசர்களின் எதிரியும், முனிவர்களின் முள்ளுமான உன்னை இன்று நான் பிடுங்கி எறிவேன்.
6.41.81
विभीषणस्य चैश्वर्यं भविष्यति हते त्वयि।
न चेत् सत्कृत्य वैदेहीं प्रणिपत्य प्रदास्यसि ॥ ६.४१.८१ ॥
நீ கொல்லப்பட்டால் விபீஷணனுக்கு ஐஸ்வர்யம் கிடைக்கும். வைதேஹியை மரியாதையுடன் வணங்கி நீ திருப்பித் தராவிட்டால்,
6.41.82
इत्येवं परुषं वाक्यं ब्रुवाणे हरिपुङ्गवे।
अमर्षवशमापन्नो निशाचरगणेश्वरः ॥ ६.४१.८२ ॥
குரங்குகளில் சிறந்தவன் (அனுமன்) இவ்வாறு கடுஞ்சொற்களைச் சொன்னபோது, இரவுஞ்சரர்களின் தலைவன் (ராவணன்) கோபத்திற்கு ஆட்பட்டான்.
6.41.83
ततः स रोषमापन्नः शशास सचिवांस्तदा।
गृह्यतामिति दुर्मेधा वध्यतामिति चासकृत् ॥ ६.४१.८३ ॥
அப்போது கோபமுற்ற அவன் அமைச்சர்களுக்குக் கட்டளையிட்டான்—'இவனைப் பிடியுங்கள்', 'இவனைக் கொல்லுங்கள்' என்று பலமுறை.
6.41.84
रावणस्य वचः श्रुत्वा दीप्ताग्निमिव तेजसा।
जगृहुस्तं ततो घोराश्चत्वारो रजनीचराः ॥ ६.४१.८४ ॥
ராவணனின் வார்த்தைகளைக் கேட்டு, ஒளியில் எரியும் நெருப்பைப் போன்ற அவனை, நான்கு கொடிய இரவுஞ்சரர்கள் அப்போது பிடித்தனர்.
6.41.85
ग्राहयामास तारेयः स्वयमात्मानमात्मवान्।
बलं दर्शयितुं वीरो यातुधानगणे तदा ॥ ६.४१.८५ ॥
தாரையின் மகனாகிய அந்த வீரன், தன்னடக்கமுடையவனாய், அப்போது அரக்கர் கூட்டத்திற்கு முன் தனது வலிமையைக் காட்டுவதற்காகத் தானே தன்னைப் பிடிக்கச் செய்தான்.
6.41.86
स तान् बाहुद्वयासक्तानादाय पतगानिव।
प्रासादं शैलसंकाशमुत्पपाताङ्गदस्तदा ॥ ६.४१.८६ ॥
அங்கதன், இரு கைகளிலும் தொங்கிக்கொண்டிருந்த அவர்களைப் பறவைகளைப் போல எடுத்துக்கொண்டு, அப்போது மலையைப் போன்ற அரண்மனையின் மேல் பாய்ந்தான்.
6.41.87
तस्योत्पतनवेगेन निर्धूतास्तत्र राक्षसाः।
भूमौ निपतिताः सर्वे राक्षसेन्द्रस्य पश्यतः ॥ ६.४१.८७ ॥
அவனுடைய தாவலின் வேகத்தால் அங்கிருந்த அரக்கர்கள் அனைவரும் உதறித் தள்ளப்பட்டு, அரக்கர் அரசன் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில் நிலத்தில் விழுந்தனர்.
6.41.88
ततः प्रासादशिखरं शैलशृङ्गमिवोन्नतम्।
चक्राम राक्षसेन्द्रस्य वालिपुत्रः प्रतापवान् ॥ ६.४१.८८ ॥
பின்னர், வாலியின் மகனும் பெரும் பராக்கிரமமுடையவனுமாகிய அங்கதன், அரக்கர் அரசனின் அரண்மனை உச்சியில், மலைச்சிகரம் போல உயர்ந்த அதன்மீது நடந்து சென்றான்.
6.41.89
पफाल च तदाक्रान्तं दशग्रीवस्य पश्यतः।
पुरा हिमवतः शृङ्गं वज्रेणेव विदारितम् ॥ ६.४१.८९ ॥
அப்போது தசக்கிரீவன் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில், அங்கதனின் கால்களால் மிதிக்கப்பட்ட அது, முன்பு வஜ்ரத்தால் பிளக்கப்பட்ட இமயமலைச் சிகரம் போல பிளந்தது.
6.41.90
भङ्क्त्वा प्रासादशिखरं नाम विश्राव्य चात्मनः।
विनद्य सुमहानादमुत्पपात विहायसा ॥ ६.४१.९० ॥
அரண்மனை உச்சியை உடைத்து, தன் பெயரை அறிவித்து, பெரும் முழக்கமிட்டு, அவன் ஆகாயத்தில் பாய்ந்தான்.
6.41.91
व्यथयन् राक्षसान् सर्वान् हर्षयंश्चापि वानरान्।
स वानराणां मध्ये तु रामपार्श्वमुपागतः ॥ ६.४१.९१ ॥
அனைத்து அரக்கர்களையும் துன்புறுத்தியும், வானரர்களை மகிழ்வித்தும், அவர் வானரர்களின் நடுவே வந்து ராமனின் அருகில் சேர்ந்தார்.
6.41.92
रावणस्तु परं चक्रे क्रोधं प्रासादधर्षणात्।
विनाशं चात्मनः पश्यन् निःश्वासपरमोऽभवत् ॥ ६.४१.९२ ॥
ஆனால் ராவணன் அரண்மனை சிதைக்கப்பட்டதால் பெரும் சினம் கொண்டான்; தனது அழிவைக் கண்டு நீண்ட பெருமூச்செறிந்தான்.
6.41.93
रामस्तु बहुभिर्हृष्टैर्विनदद्भिः प्लवङ्गमैः।
वृतो रिपुवधाकाङ्क्षी युद्धायैवाभ्यवर्तत ॥ ६.४१.९३ ॥
ஆனால் ராமன், எதிரியைக் கொல்லும் விருப்பத்துடன், மகிழ்ச்சியுடன் முழங்கும் பல குரங்குகளால் சூழப்பட்டு, போருக்காகவே முன்னேறினான்.
6.41.94
सुषेणस्तु महावीर्यो गिरिकूटोपमो हरिः।
बहुभिः संवृतस्तत्र वानरैः कामरूपिभिः ॥ ६.४१.९४ ॥
பெரும் வீரியமுள்ள சுஷேணன், மலைச்சிகரம் போன்ற குரங்கு, விருப்பம்போல் உருமாறக்கூடிய பல வானரர்களால் அங்கே சூழப்பட்டிருந்தான்.
6.41.95
स तु द्वाराणि संयम्य सुग्रीववचनात् कपिः।
पर्यक्रामत दुर्धर्षो नक्षत्राणीव चन्द्रमाः ॥ ६.४१.९५ ॥
சுக்ரீவனின் சொல்படி வாயில்களை அடைத்து, வெல்லற்கரிய அந்தக் குரங்கு, நட்சத்திரங்களிடையே சந்திரன் போல, சுற்றி வலம் வந்தது.
6.41.96
तेषामक्षौहिणिशतं समवेक्ष्य वनौकसाम्।
लङ्कामुपनिविष्टानां सागरं चाभिवर्तताम् ॥ ६.४१.९६ ॥
லங்கையைச் சூழ்ந்து தங்கி, கடலை நோக்கி முன்னேறிய அந்த வனவாசி வானரர்களின் நூறு அக்ஷௌஹிணி படைகளைக் கண்டு.
6.41.97
राक्षसा विस्मयं जग्मुस्त्रासं जग्मुस्तथापरे।
अपरे समरे हर्षाद्धर्षमेवोपपेदिरे ॥ ६.४१.९७ ॥
சில அரக்கர்கள் வியப்படைந்தனர்; வேறு சிலர் அச்சமடைந்தனர். மற்றவர்கள் போரில் மகிழ்ச்சியால் உவகையையே அடைந்தனர்.
6.41.98
कृत्स्नं हि कपिभिर्व्याप्तं प्राकारपरिखान्तरम्।
ददृशू राक्षसा दीनाः प्राकारं वानरीकृतम्।
हाहाकारमकुर्वन्त राक्षसा भयमागताः ॥ ६.४१.९८ ॥
முழுவதும் குரங்குகளால் நிறைந்த மதிலுக்கும் அகழிக்கும் இடைப்பட்ட பகுதியை துயருற்ற அரக்கர்கள் கண்டனர்; மதில் குரங்குகளால் நிரப்பப்பட்டிருந்தது. அச்சத்தால் சூழப்பட்ட அரக்கர்கள் ஹாஹாகாரம் செய்தனர்.
6.41.99
तस्मिन् महाभीषणके प्रवृत्ते
कोलाहले राक्षसराजयोधाः।
प्रगृह्य रक्षांसि महायुधानि
युगान्तवाता इव संविचेरुः ॥ ६.४१.९९ ॥
அந்த மிகவும் பயங்கரமான ஆரவாரம் எழுந்தபோது, அரக்கர் மன்னனின் வீரர்கள் பெரும் ஆயுதங்களைப் பற்றிக்கொண்டு யுகாந்த காற்றுகளைப் போல் நாலாபக்கமும் பாய்ந்தனர்.