வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.44.1
युध्यतामेव तेषां तु तदा वानररक्षसाम्।
रविरस्तं गतो रात्रिः प्रवृत्ता प्राणहारिणी ॥ ६.४४.१ ॥
அவர்கள் போரிட்டுக் கொண்டிருந்தபோதே, வானர-ராட்சசர்களின் அப்போரில், சூரியன் மறைந்தான்; உயிரைப் பறிக்கும் இரவு வந்தது.
6.44.2
अन्योन्यं बद्धवैराणां घोराणं जयमिच्छताम्।
सम्प्रवृत्तं निशायुद्धं तदा वानररक्षसाम् ॥ ६.४४.२ ॥
ஒருவரோடொருவர் பகை கொண்டு வெற்றியை விரும்பிய அந்தக் கொடிய வானர-ராட்சசர்களின் இரவுப் போர் அப்போது முழுவீச்சில் தொடங்கியது.
6.44.3
राक्षसोऽसीति हरयो वानरोऽसीति राक्षसाः।
अन्योन्यं समरे जघ्नुस्तस्मिंस्तमसि दारुणे ॥ ६.४४.३ ॥
"நீ ராட்சசன்" என்று வானரர்களும், "நீ வானரன்" என்று ராட்சசர்களும் கூறி, அந்தக் கொடிய இருளில் போரில் ஒருவரையொருவர் தாக்கினர்.
6.44.4
हत दारय चैहीति कथं विद्रवसीति च।
एवं सुतुमुलः शब्दस्तस्मिन् सैन्ये तु शुश्रुवे ॥ ६.४४.४ ॥
"அடி, கிழி, வா" என்றும், "ஏன் ஓடுகிறாய்?" என்றும் கூவல்கள் அந்தப் படையில் பெரும் ஆரவாரமாகக் கேட்டன.
6.44.5
कालाः काञ्चनसंनाहास्तस्मिंस्तमसि राक्षसाः।
सम्प्रदृश्यन्त शैलेन्द्रा दीप्तौषधिवना इव ॥ ६.४४.५ ॥
அந்த இருளில் பொன் கவசம் அணிந்த கரிய ராட்சசர்கள், ஒளிரும் மூலிகைக் காடுகளுடைய மலைகள் போலத் தென்பட்டனர்.
6.44.6
तस्मिंस्तमसि दुष्पारे राक्षसाः क्रोधमूिर्च्छताः।
परिपेतुर्महावेगा भक्षयन्तः प्लवङ्गमान् ॥ ६.४४.६ ॥
அந்தக் கடக்க முடியாத இருளில், கோபத்தால் மயங்கிய பெருவேகமுள்ள ராட்சசர்கள் குரங்குகளை விழுங்குவது போல அவர்கள்மீது பாய்ந்தனர்.
6.44.7
ते हयान् काञ्चनापीडान् ध्वजांश्चाशीविषोपमान्।
आप्लुत्य दशनैस्तीक्ष्णैर्भीमकोपा व्यदारयन् ॥ ६.४४.७ ॥
அவர்கள் பொன்னணி பூட்டிய குதிரைகளையும், நாகங்களைப் போன்ற கொடிகளையும் பாய்ந்து பற்றி, பயங்கர கோபத்துடன் கூர்மையான பற்களால் கிழித்தெறிந்தனர்.
6.44.8
वानरा बलिनो युद्धेऽक्षोभयन् राक्षसीं चमूम्।
कुञ्जरान् कुञ्जरारोहान् पताकाध्वजिनो रथान् ॥ ६.४४.८ ॥
வலிமையான குரங்குகள் போரில் அரக்கர் படையைக் கலங்கடித்தன — யானைகளையும், அவற்றின் மீதிருந்த வீரர்களையும், கொடிகளும் துவஜங்களும் கொண்ட தேர்களையும்.
6.44.9
चकर्षुश्च ददंशुश्च दशनैः क्रोधमूिर्च्छताः।
लक्ष्मणश्चापि रामश्च शरैराशीविषोपमैः ॥ ६.४४.९ ॥
கோபத்தால் மயங்கிய அவர்கள் இழுத்தனர், பற்களால் கடித்தனர். லக்ஷ்மணரும் ராமரும் நாகங்களைப் போன்ற அம்புகளால் (போரிட்டனர்).
6.44.10
दृश्यादृश्यानि रक्षांसि प्रवराणि निजघ्नतुः।
तुरंगखुरविध्वस्तं रथनेमिसमुत्थितम् ॥ ६.४४.१० ॥
கண்ணுக்குத் தெரிந்தும் தெரியாமலும் இருந்த சிறந்த அரக்கர்களை அவர்கள் கொன்றனர். குதிரைக் குளம்புகளால் நசுக்கப்பட்டு, தேர்ச்சக்கர விளிம்புகளால் எழுந்த (தூசி).
6.44.11
रुरोध कर्णनेत्राणि युध्यतां धरणीरजः।
वर्तमाने तथा घोरे संग्रामे लोमहर्षणे।
रुधिरौघा महाघोरा नद्यस्तत्र विसुस्रुवुः ॥ ६.४४.११ ॥
போரிடுபவர்களின் காதுகளையும் கண்களையும் பூமியின் தூசி மறைத்தது. இவ்வாறு பயங்கரமான, மயிர் சிலிர்க்கும் போர் நடந்தபோது, அங்கே மிகக் கொடிய குருதிப் பெருக்குகள் ஆறுகளாகப் பாய்ந்தன.
6.44.12
ततो भेरीमृदङ्गानां पणवानां च निःस्वनः।
शङ्खनेमिस्वनोन्मिश्रः सम्बभूवाद्भुतोपमः ॥ ६.४४.१२ ॥
அப்போது பேரிகை, மிருதங்கம், பணவம் ஆகியவற்றின் ஒலியும், சங்குகளும் தேர்ச்சக்கர விளிம்புகளின் ஒலியும் கலந்து, ஓர் அற்புதமான பேரொலி எழுந்தது.
6.44.13
हतानां स्तनमानानां राक्षसानां च निःस्वनः।
शस्तानां वानराणां च सम्बभूवात्र दारुणः ॥ ६.४४.१३ ॥
இங்கே கொல்லப்பட்டு அலறிய அரக்கர்களின் மற்றும் காயமடைந்த வானரர்களின் கொடிய ஒலி எழுந்தது.
6.44.14
हतैर्वानरमुख्यैश्च शक्तिशूलपरश्वधैः।
निहतैः पर्वताकारै राक्षसैः कामरूपिभिः ॥ ६.४४.१४ ॥
சக்தி, சூலம், பரசுகளால் கொல்லப்பட்ட சிறந்த வானரர்களாலும், மலை போன்ற, விருப்பம்போல் உருமாறும் அரக்கர்களின் வீழ்ச்சியாலும் (நிலம் நிறைந்தது).
6.44.15
शस्त्रपुष्पोपहारा च तत्रासीद् युद्धमेदिनी।
दुर्ज्ञेया दुर्निवेशा च शोणितास्त्रावकर्दमा ॥ ६.४४.१५ ॥
அங்கே போர்நிலம் ஆயுதங்களை மலர்ப் படையலாகக் கொண்டிருந்தது; அது அடையாளம் காண கடினமாகவும், கடக்க கடினமாகவும், இரத்தக் கசிவால் சேறாகவும் இருந்தது.
6.44.16
सा बभूव निशा घोरा हरिराक्षसहारिणी।
कालरात्रीव भूतानां सर्वेषां दुरतिक्रमा ॥ ६.४४.१६ ॥
அந்த இரவு பயங்கரமானது; வானரர்களையும் அரக்கர்களையும் அழித்தது; அனைத்து உயிர்களுக்கும் கால ராத்திரி போல, கடக்க முடியாததாக ஆனது.
6.44.17
ततस्ते राक्षसास्तत्र तस्मिंस्तमसि दारुणे।
राममेवाभ्यवर्तन्त संहृष्टाः शरवृष्टिभिः ॥ ६.४४.१७ ॥
பின்னர் அந்த அரக்கர்கள் அந்தக் கொடிய இருளில் மகிழ்ச்சியுடன் அம்பு மழை பொழிந்து ராமனையே நோக்கிப் பாய்ந்தனர்.
6.44.18
तेषामापततां शब्दः क्रुद्धानामपि गर्जताम्।
उद्वर्त इव सप्तानां समुद्राणामभूत् स्वनः ॥ ६.४४.१८ ॥
கோபத்துடன் கர்ஜித்துப் பாய்ந்து வந்தவர்களின் ஒலி, ஏழு கடல்கள் கலக்கப்படுவது போல் ஆனது.
6.44.19
तेषां रामः शरैः षड्भिः षड् जघान निशाचरान्।
निमेषान्तरमात्रेण शरैरग्निशिखोपमैः ॥ ६.४४.१९ ॥
ராமன் அவர்களில் ஒவ்வொருவரையும் ஆறு அம்புகளால் ஆறு ஆறு இரவுலாவிகளாக வீழ்த்தினான்; கண் இமைக்கும் நேரத்தில், நெருப்புச் சுடர்களைப் போன்ற அம்புகளால்.
6.44.20
यज्ञशत्रुश्च दुर्धर्षो महापार्श्वमहोदरौ।
वज्रदंष्ट्रो महाकायस्तौ चोभौ शुकसारणौ ॥ ६.४४.२० ॥
யஜ்ஞசத்ருவும் வெல்லமுடியாத மஹாபார்ஸ்வனும் மஹோதரனும், வஜ்ரதம்ஷ்ட்ரனும் பெரிய உடல் கொண்டவனும், அந்த இருவரான சுகனும் சாரணனும்.
6.44.21
ते तु रामेण बाणौघैः सर्वमर्मसु ताडिताः।
युद्धादपसृतास्तत्र सावशेषायुषोऽभवन् ॥ ६.४४.२१ ॥
ராமனின் அம்புக் கூட்டங்களால் அவர்கள் உடலின் எல்லா மர்ம இடங்களிலும் தாக்கப்பட்டு, போரிலிருந்து பின்வாங்கினர்; அங்கே அவர்களின் ஆயுள் பாதியே எஞ்சியிருந்தது.
6.44.22
निमेषान्तरमात्रेण घोरैरग्निशिखोपमैः।
दिशश्चकार विमलाः प्रदिशश्च महारथः ॥ ६.४४.२२ ॥
கண் இமைக்கும் நேரத்தில், நெருப்புச் சுடர்களைப் போன்ற கொடிய அம்புகளால், அந்த மகாரதன் திசைகளையும் துணைத்திசைகளையும் தெளிவாக்கினான்.
6.44.23
ये त्वन्ये राक्षसा वीरा रामस्याभिमुखे स्थिताः।
तेऽपि नष्टाः समासाद्य पतङ्गा इव पावकम् ॥ ६.४४.२३ ॥
ராமனுக்கு எதிரே நின்ற மற்ற வீர இராக்கதர்களும் நெருப்பை அணுகிய விட்டில் பூச்சிகளைப் போல அழிந்தனர்.
6.44.24
सुवर्णपुङ्खैर्विशिखैः सम्पतद्भिः समन्ततः।
बभूव रजनी चित्रा खद्योतैरिव शारदी ॥ ६.४४.२४ ॥
தங்கச் சிறகு அம்புகள் நாற்புறமும் பறக்க, அந்த இரவு சரத் காலத்து இரவைப் போல மின்மினிப் பூச்சிகளால் பலவண்ணமாக ஆனது.
6.44.25
राक्षसानां च निनदैर्भेरीणां चैव निःस्वनैः।
सा बभूव निशा घोरा भूयो घोरतराभवत् ॥ ६.४४.२५ ॥
ராட்சசர்களின் முழக்கங்களாலும் பேரிகைகளின் ஒலிகளாலும் அந்த இரவு பயங்கரமாயிற்று; மேலும் மேலும் பயங்கரமாகியது.
6.44.26
तेन शब्देन महता प्रवृद्धेन समन्ततः।
त्रिकूटः कंदराकीर्णः प्रव्याहरदिवाचलः ॥ ६.४४.२६ ॥
அந்த மகத்தான ஒலி எங்கும் பெருகியதால், குகைகள் நிறைந்த த்ரிகூட மலை எதிரொலித்தது போல் முழங்கியது.
6.44.27
गोलाङ्गूला महाकायास्तमसा तुल्यवर्चसः।
सम्परिष्वज्य बाहुभ्यां भक्षयन् रजनीचरान् ॥ ६.४४.२७ ॥
பெரிய உடலுடைய கோலாங்கூல வானரர்கள், இருளுக்கு ஒப்பான ஒளியுடையவர்கள், கைகளால் இரவுலாவிகளை அணைத்துப் பிடித்து உண்டனர்.
6.44.28
अङ्गदस्तु रणे शत्रून् निहन्तुं समुपस्थितः।
रावणिं निजघानाशु सारथिं च हयानपि ॥ ६.४४.२८ ॥
அங்கதனோ போரில் பகைவர்களை அழிக்கத் தயாராக நின்றார்; விரைவில் ராவணியை வீழ்த்தினார், அவனுடைய தேரோட்டியையும் குதிரைகளையும் கூட.
6.44.29
इन्द्रजित् तु रथं त्यक्त्वा हताश्वो हतसारथिः।
अङ्गदेन महाकायस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ ६.४४.२९ ॥
இந்திரஜித்தோ, குதிரைகளும் தேரோட்டியும் கொல்லப்பட்ட தேரைக் கைவிட்டு, அங்கதனிடமிருந்து அங்கேயே மறைந்தான்.
6.44.30
तत् कर्म वालिपुत्रस्य सर्वे देवाः सहर्षिभिः।
तुष्टुवुः पूजनार्हस्य तौ चोभौ रामलक्ष्मणौ ॥ ६.४४.३० ॥
வாலி மகனின் அந்தச் செயலை எல்லா தேவர்களும் முனிவர்களுடன் புகழ்ந்தனர்; வணங்கத்தக்க அவ்விருவரான ராம லக்ஷ்மணரையும் புகழ்ந்தனர்.
6.44.31
प्रभावं सर्वभूतानि विदुरिन्द्रजितो युधि।
ततस्ते तं महात्मानं दृष्ट्वा तुष्टाः प्रधर्षितम् ॥ ६.४४.३१ ॥
போரில் இந்திரஜித்தின் வல்லமையை எல்லா உயிர்களும் அறிந்திருந்தன. அப்போது தாக்கப்பட்ட அந்த மகாத்மாவைக் கண்டு அவர்கள் மகிழ்ந்தனர்.
6.44.32
ततः प्रहृष्टाः कपयः ससुग्रीवविभीषणाः।
साधुसाध्विति नेदुश्च दृष्ट्वा शत्रुं पराजितम् ॥ ६.४४.३२ ॥
அப்போது மகிழ்ந்த குரங்குகள் சுக்ரீவன், விபீஷணனுடன் சேர்ந்து 'சாது, சாது' என்று ஆர்ப்பரித்தன, எதிரி தோற்கடிக்கப்பட்டதைக் கண்டு.
6.44.33
इन्द्रजित् तु तदानेन निर्जितो भीमकर्मणा।
संयुगे वालिपुत्रेण क्रोधं चक्रे सुदारुणम् ॥ ६.४४.३३ ॥
ஆனால் அப்போது இந்திரஜித், பயங்கர செயல் புரிந்த வாலியின் மகனால் போரில் தோற்கடிக்கப்பட்டு, மிகக் கொடிய கோபம் கொண்டான்.
6.44.34
सोऽन्तर्धानगतः पापो रावणी रणकर्शितः।
ब्रह्मदत्तवरो वीरो रावणिः क्रोधमूर्च्छितः ॥ ६.४४.३४ ॥
போரில் சோர்வடைந்த அந்தப் பாவியான ராவணன் மகன் மறைந்து சென்றான். பிரம்மனின் வரம் பெற்ற அந்த வீரன், ராவணன் மகன், கோபத்தால் மயங்கியவனானான்.
6.44.35
अदृश्यो निशितान् बाणान् मुमोचाशनिवर्चसः।
रामं च लक्ष्मणं चैव घोरैर्नागमयैः शरैः ॥ ६.४४.३५ ॥
மறைந்திருந்தவன் இடியைப் போல ஒளிரும் கூர்மையான அம்புகளை ஏவினான்; ராமன், லக்ஷ்மணன் மீது பயங்கரமான பாம்பு வடிவ அம்புகளை எய்தான்.
6.44.36
बिभेद समरे क्रुद्धः सर्वगात्रेषु राक्षसः।
मायया संवृतस्तत्र मोहयन् राघवौ युधि ॥ ६.४४.३६ ॥
கோபமடைந்த அந்த அரக்கன் போரில் அவர்களின் அனைத்து உறுப்புகளையும் துளைத்தான்; அங்கே மாயையால் மறைந்து, போரில் இரு ராகவர்களையும் மயக்கிக் கொண்டிருந்தான்.
6.44.37
अदृश्यः सर्वभूतानां कूटयोधी निशाचरः।
बबन्ध शरबन्धेन भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ॥ ६.४४.३७ ॥
அனைத்து உயிர்களுக்கும் கண்ணுக்குத் தெரியாதவனும், வஞ்சகப் போர் புரிபவனுமான அந்த இரவுஞ்சரன், அம்புகளின் கட்டால் ராமன், லக்ஷ்மணன் என்ற இரு சகோதரர்களையும் கட்டிப் போட்டான்.
6.44.38
तौ तेन पुरुषव्याघ्रौ क्रुद्धेनाशीविषैः शरैः।
सहसाभिहतौ वीरौ तदा प्रेक्षन्त वानराः ॥ ६.४४.३८ ॥
கோபம் கொண்ட அவனது பாம்பு விஷம் போன்ற அம்புகளால் அந்த இரு மனிதர்களில் சிறந்த வீரர்களும் திடீரெனத் தாக்கப்பட்டனர்; அப்போது வானரர்கள் அவர்களைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தனர்.
6.44.39
प्रकाशरूपस्तु यदा न शक्त-
स्तौ बाधितुं राक्षसराजपुत्रः।
मायां प्रयोक्तुं समुपाजगाम
बबन्ध तौ राजसुतौ दुरात्मा ॥ ६.४४.३९ ॥
ஆனால் வெளிப்படையாக அவர்களைத் துன்புறுத்த இயலாதபோது, அந்த தீய உள்ளம் கொண்ட ராக்ஷஸ அரசனின் மகன் மாயையைப் பயன்படுத்த முன்வந்து, அந்த இரு இளவரசர்களையும் கட்டினான்.