Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.46.1
ततो द्यां पृथिवीं चैव वीक्षमाणा वनौकसः।
ददृशुः संततौ बाणैर्भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ॥ ६.४६.१ ॥
Da sahen die waldbewohnenden Affen, nach Himmel und Erde blickend, die beiden Brüder Rāma und Lakṣmaṇa mit Pfeilen bedeckt.
6.46.2
वृष्ट्वेवोपरते देवे कृतकर्मणि राक्षसे।
आजगामाथ तं देशं ससुग्रीवो विभीषणः ॥ ६.४६.२ ॥
Als jener Rākṣasa, seine Tat vollbracht und seinen Pfeilregen wie ein Gott eingestellt, sich zurückgezogen hatte, kam Vibhīṣaṇa mit Sugrīva an jenen Ort.
6.46.3
नीलश्च द्विविदो मैन्दः सुषेणः कुमुदोऽङ्गदः।
तूर्णं हनुमता सार्धमन्वशोचन्त राघवौ ॥ ६.४६.३ ॥
Nīla, Dvivida, Maindа, Suṣeṇa, Kumuda und Aṅgada begannen zusammen mit Hanumān sogleich, um die beiden Rāghavas zu trauern.
6.46.4
अचेष्टौ मन्दनिःश्वासौ शोणितेन परिप्लुतौ।
शरजालाचितौ स्तब्धौ शयानौ शरतल्पगौ ॥ ६.४६.४ ॥
Die beiden lagen regungslos, atmeten schwach, von Blut durchtränkt, mit einem Netz aus Pfeilen bedeckt, starr, auf einem Pfeilbett liegend.
6.46.5
निःश्वसन्तौ यथा सर्पौ निश्चेष्टौ मन्दविक्रमौ।
रुधिरस्रावदिग्धाङ्गौ तपनीयाविव ध्वजौ ॥ ६.४६.५ ॥
Atmend wie zwei Schlangen, regungslos, mit schwacher Tapferkeit, die Glieder von fließendem Blut beschmiert, lagen sie wie goldene Banner da.
6.46.6
तौ वीरशयने वीरौ शयानौ मन्दचेष्टितौ।
यूथपैः स्वैः परिवृतौ बाष्पव्याकुललोचनैः ॥ ६.४६.६ ॥
Die beiden Helden lagen auf dem Heldenbett mit schwachen Regungen, umgeben von ihren eigenen Truppenführern, deren Augen von Tränen getrübt waren.
6.46.7
राघवौ पतितौ दृष्ट्वा शरजालसमन्वितौ।
बभूवुर्व्यथिताः सर्वे वानराः सविभीषणाः ॥ ६.४६.७ ॥
Als sie die beiden Rāghavas gefallen sahen, bedeckt von einem Netz aus Pfeilen, waren alle Affen zusammen mit Vibhīṣaṇa betrübt.
6.46.8
अन्तरिक्षं निरीक्षन्तो दिशः सर्वाश्च वानराः।
न चैनं मायया छन्नं ददृशू रावणिं रणे ॥ ६.४६.८ ॥
Obwohl sie den Himmel und alle Richtungen betrachteten, sahen die Affen im Kampf den Sohn Rāvaṇas nicht, der durch Illusion verborgen war.
6.46.9
तं तु मायाप्रतिच्छन्नं माययैव विभीषणः।
वीक्षमाणो ददर्शाग्रे भ्रातुः पुत्रमवस्थितम्।
तमप्रतिमकर्माणमप्रतिद्वन्द्वमाहवे ॥ ६.४६.९ ॥
Vibhīṣaṇa sah durch Illusion selbst den durch Illusion Verborgenen; er sah vor sich den Sohn seines Bruders stehen, von unvergleichlichen Taten, ohne Gegner im Kampf.
6.46.10
ददर्शान्तर्हितं वीरं वरदानाद् विभीषणः।
तेजसा यशसा चैव विक्रमेण च संयुतः ॥ ६.४६.१० ॥
Durch die Kraft einer Gabe sah Vibhīṣaṇa den verborgenen Helden; er war mit Glanz, Ruhm und Tapferkeit begabt.
6.46.11
इन्द्रजित् त्वात्मनः कर्म तौ शयानौ समीक्ष्य च।
उवाच परमप्रीतो हर्षयन् सर्वराक्षसान् ॥ ६.४६.११ ॥
Indrajit, der sein eigenes Werk und die beiden daliegenden sah, sprach hocherfreut und entflammte alle Rākṣasas.
6.46.12
दूषणस्य च हन्तारौ खरस्य च महाबलौ।
सादितौ मामकैर्बाणैर्भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ॥ ६.४६.१२ ॥
Die beiden mächtigen Brüder Rāma und Lakṣmaṇa, die Töter von Dūṣaṇa und Khara, wurden von meinen Pfeilen niedergestreckt.
6.46.13
नेमौ मोक्षयितुं शक्यावेतस्मादिषुबन्धनात्।
सर्वैरपि समागम्य सर्षिसङ्घैः सुरासुरैः ॥ ६.४६.१३ ॥
Diese beiden können aus dieser Fessel der Pfeile nicht befreit werden, selbst wenn sich alle Götter und Asuras zusammen mit Scharen von Weisen vereinen.
6.46.14
यत्कृते चिन्तयानस्य शोकार्तस्य पितुर्मम।
अस्पृष्ट्वा शयनं गात्रैस्त्रियामा याति शर्वरी ॥ ६.४६.१४ ॥
Um dessentwillen mein Vater, in Sorge versunken und von Kummer gequält, die Nacht verbringt, ohne dass sein Körper das Lager berührt.
6.46.15
कृत्स्नेयं यत्कृते लङ्का नदी वर्षास्विवाकुला।
सोऽयं मूलहरोऽनर्थः सर्वेषां शमितो मया ॥ ६.४६.१५ ॥
Um dessentwillen dieses ganze Laṅkā wie ein Fluss in der Regenzeit aufgewühlt ist – dieses Unheil, das alle entwurzelt, habe ich besänftigt.
6.46.16
रामस्य लक्ष्मणस्यैव सर्वेषां च वनौकसाम्।
विक्रमा निष्फलाः सर्वे यथा शरदि तोयदाः ॥ ६.४६.१६ ॥
Die Heldentaten Rāmas, Lakṣmaṇas und aller Waldbewohner sind alle vergeblich, wie Wolken im Herbst.
6.46.17
एवमुक्त्वा तु तान् सर्वान् राक्षसान् परिपश्यतः।
यूथपानपि तान् सर्वांस्ताडयत् स च रावणिः ॥ ६.४६.१७ ॥
Nachdem er so zu allen diesen Rākṣasas gesprochen hatte, während sie zusahen, schlug der Sohn Rāvaṇas auch alle diese Truppenführer.
6.46.18
नीलं नवभिराहत्य मैन्दं सद्विविदं तथा।
त्रिभिस्त्रिभिरमित्रघ्नस्तताप परमेषुभिः ॥ ६.४६.१८ ॥
Nīla traf er mit neun Pfeilen, und ebenso Maindа und Dvivida mit je drei höchsten Pfeilen; der Feindetöter quälte sie.
6.46.19
जाम्बवन्तं महेष्वासो विद्ध्वा बाणेन वक्षसि।
हनूमतो वेगवतो विससर्ज शरान् दश ॥ ६.४६.१९ ॥
Nachdem der große Bogenschütze Jāmbavān mit einem Pfeil in die Brust getroffen hatte, schoss er zehn Pfeile auf den schnellen Hanumān ab.
6.46.20
गवाक्षं शरभं चैव तावप्यमितविक्रमौ।
द्वाभ्यां द्वाभ्यां महावेगो विव्याध युधि रावणिः ॥ ६.४६.२० ॥
Der schnelle Rāvaṇi durchbohrte im Kampf Gavākṣa und Śarabha, beide von unermesslicher Tapferkeit, mit je zwei Pfeilen.
6.46.21
गोलाङ्गूलेश्वरं चैव वालिपुत्रमथाङ्गदम्।
विव्याध बहुभिर्बाणैस्त्वरमाणोऽथ रावणिः ॥ ६.४६.२१ ॥
Eilig durchbohrte Rāvaṇi den Herrn der Golāṅgūla und Aṅgada, Vālis Sohn, mit zahlreichen Pfeilen.
6.46.22
तान् वानरवरान् भित्त्वा शरैरग्निशिखोपमैः।
ननाद बलवांस्तत्र महासत्त्वः स रावणिः ॥ ६.४६.२२ ॥
Nachdem er jene vortrefflichen Affen mit Pfeilen durchbohrt hatte, die Feuerzungen glichen, brüllte der mächtige und tapfere Rāvaṇi dort auf.
6.46.23
तानर्दयित्वा बाणौघैस्त्रसयित्वा च वानरान्।
प्रजहास महाबाहुर्वचनं चेदमब्रवीत् ॥ ६.४६.२३ ॥
Nachdem er sie mit einem Pfeilregen verwundet und die Affen in Schrecken versetzt hatte, lachte der großarmige Rāvaṇi laut auf und sprach diese Worte.
6.46.24
शरबन्धेन घोरेण मया बद्धौ चमूमुखे।
सहितौ भ्रातरावेतौ निशामयत राक्षसाः ॥ ६.४६.२४ ॥
Seht, ihr Rākṣasas, diese beiden Brüder, die ich an der Spitze des Heeres mit einer schrecklichen Fessel aus Pfeilen zusammengebunden habe!
6.46.25
एवमुक्तास्तु ते सर्वे राक्षसाः कूटयोधिनः।
परं विस्मयमापन्नाः कर्मणा तेन हर्षिताः ॥ ६.४६.२५ ॥
So angesprochen, gerieten alle jene trügerischen krieger-rākṣasas in großes Staunen und freuten sich über jene Tat.
6.46.26
विनेदुश्च महानादान् सर्वे ते जलदोपमाः।
हतो राम इति ज्ञात्वा रावणिं समपूजयन् ॥ ६.४६.२६ ॥
Alle brüllten laut wie Regenwolken; und im Glauben, Rāma sei erschlagen, ehrten sie Rāvaṇi (Indrajit) in vollem Maße.
6.46.27
निष्पन्दौ तु तदा दृष्ट्वा भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ।
वसुधायां निरुच्छ्वासौ हतावित्यन्वमन्यत ॥ ६.४६.२७ ॥
Als sie die beiden Brüder Rāma und Lakṣmaṇa bewegungslos und atemlos auf der Erde liegen sahen, schlossen sie, dass sie erschlagen worden seien.
6.46.28
हर्षेण तु समाविष्ट इन्द्रजित् समितिञ्जयः।
प्रविवेश पुरीं लङ्कां हर्षयन् सर्वनैर्ऋतान् ॥ ६.४६.२८ ॥
Von Freude erfüllt, betrat Indrajit, der Sieger im Kampf, die Stadt Laṅkā und erfreute alle nairṛtas (rākṣasas).
6.46.29
रामलक्ष्मणयोर्दृष्ट्वा शरीरे सायकैश्चिते।
सर्वाणि चाङ्गोपाङ्गानि सुग्रीवं भयमाविशत् ॥ ६.४६.२९ ॥
Als Sugrīva die Körper Rāmas und Lakṣmaṇas von Pfeilen bedeckt sah, und alle ihre Glieder und Nebenglieder, ergriff ihn die Furcht.
6.46.30
तमुवाच परित्रस्तं वानरेन्द्रं विभीषणः।
सबाष्पवदनं दीनं शोकव्याकुललोचनम् ॥ ६.४६.३० ॥
Zu Sugrīva, dem Herrn der Affen, der voller Schrecken war, sprach Vibhīṣaṇa kläglich, mit tränennassem Gesicht und von Kummer getrübten Augen.
6.46.31
अलं त्रासेन सुग्रीव बाष्पवेगो निगृह्यताम्।
एवंप्रायाणि युद्धानि विजयो नास्ति नैष्ठिकः ॥ ६.४६.३१ ॥
Sugrīva, genug der Furcht; halte den Strom deiner Tränen zurück. Kämpfe verlaufen meist so, und der Sieg ist nicht gewiss.
6.46.32
सभाग्यशेषतास्माकं यदि वीर भविष्यति।
मोहमेतौ प्रहास्येते महात्मानौ महाबलौ ॥ ६.४६.३२ ॥
O Held, wenn uns noch ein Rest des Glücks bleibt, werden jene beiden Großherzigen und Mächtigen ihre Verblendung ablegen.
6.46.33
पर्यवस्थापयात्मानमनाथं मां च वानर।
सत्यधर्माभिरक्तानां नास्ति मृत्युकृतं भयम् ॥ ६.४६.३३ ॥
Fass dich, o Affe, und auch mich, der ich ohne Beschützer bin. Für jene, die Wahrheit und Dharma ergeben sind, gibt es keine aus dem Tod entspringende Furcht.
6.46.34
एवमुक्त्वा ततस्तस्य जलक्लिन्नेन पाणिना।
सुग्रीवस्य शुभे नेत्रे प्रममार्ज विभीषणः ॥ ६.४६.३४ ॥
So gesprochen, wischte Vibhīṣaṇa Sugrīvas schöne Augen mit einer vom Wasser feuchten Hand ab.
6.46.35
ततः सलिलमादाय विद्यया परिजप्य च।
सुग्रीवनेत्रे धर्मात्मा प्रममार्ज विभीषणः ॥ ६.४६.३५ ॥
Dann nahm Vibhīṣaṇa, der Gerechtgesinnte, Wasser, besprach es mit einem Mantra und wischte Sugrīvas Augen ab.
6.46.36
विमृज्य वदनं तस्य कपिराजस्य धीमतः।
अब्रवीत् कालसम्प्राप्तमसम्भ्रान्तमिदं वचः ॥ ६.४६.३६ ॥
Nachdem er das Gesicht jenes weisen Affenkönigs abgewischt hatte, sprach Vibhīṣaṇa diese Worte, zeitgemäß und unerschüttert.
6.46.37
न कालः कपिराजेन्द्र वैक्लव्यमवलम्बितुम्।
अतिस्नेहोऽपि कालेऽस्मिन् मरणायोपकल्पते ॥ ६.४६.३७ ॥
O Herr der Affen, dies ist nicht die Zeit, sich der Verzweiflung hinzugeben. In dieser Zeit kann selbst übermäßige Zuneigung zum Tod führen.
6.46.38
तस्मादुत्सृज्य वैक्लव्यं सर्वकार्यविनाशनम्।
हितं रामपुरोगाणां सैन्यानामनुचिन्तय ॥ ६.४६.३८ ॥
Darum lass ab von der Verzagtheit, die jedes Unterfangen zerstört, und bedenke das Wohl der Heere, die von Rāma angeführt werden.
6.46.39
अथ वा रक्ष्यतां रामो यावत्संज्ञाविपर्ययः।
लब्धसंज्ञौ हि काकुत्स्थौ भयं नौ व्यपनेष्यतः ॥ ६.४६.३९ ॥
Oder aber, Rāma möge beschützt werden, bis er wieder zu Bewusstsein kommt; denn sobald die beiden Nachkommen des Kakutstha das Bewusstsein wiedererlangen, werden sie unsere Furcht zerstreuen.
6.46.40
नैतत् किंचन रामस्य न च रामो मुमूर्षति।
नह्येनं हास्यते लक्ष्मीर्दुर्लभा या गतायुषाम् ॥ ६.४६.४० ॥
Dies bedeutet nichts für Rāma, und Rāma wünscht nicht zu sterben. Das Glück, schwer zu erlangen und jene verlassend, deren Leben zu Ende ist, wird ihn nicht verlassen.
6.46.41
तस्मादाश्वासयात्मानं बलं चाश्वासय स्वकम्।
यावत् सैन्यानि सर्वाणि पुनः संस्थापयाम्यहम् ॥ ६.४६.४१ ॥
Darum tröste dich selbst und ermutige dein eigenes Heer, bis ich alle Heere wieder aufgestellt habe.
6.46.42
एते हि फुल्लनयनास्त्रासादागतसाध्वसाः।
कर्णे कर्णे प्रकथिता हरयो हरिसत्तम ॥ ६.४६.४२ ॥
O Bester der Affen, diese Affen, mit weit aufgerissenen Augen und von Schrecken erregt, flüstern es sich von Ohr zu Ohr zu.
6.46.43
मां तु दृष्ट्वा प्रधावन्तमनीकं सम्प्रहर्षितम्।
त्यजन्तु हरयस्त्रासं भुक्तपूर्वामिव स्रजम् ॥ ६.४६.४३ ॥
Wenn sie mich vorwärtsstürmen und das Heer hoch erfreut sehen, mögen die Affen ihre Furcht ablegen, wie man einen einst getragenen Kranz ablegt.
6.46.44
समाश्वास्य तु सुग्रीवं राक्षसेन्द्रो विभीषणः।
विद्रुतं वानरानीकं तत् समाश्वासयत् पुनः ॥ ६.४६.४४ ॥
Nachdem Vibhīṣaṇa, der Herr der Rākṣasas, Sugrīva getröstet hatte, tröstete er das in die Flucht geschlagene Affenheer erneut.
6.46.45
इन्द्रजित् तु महामायः सर्वसैन्यसमावृतः।
विवेश नगरीं लङ्कां पितरं चाभ्युपागमत् ॥ ६.४६.४५ ॥
Indrajit, der große Meister der Täuschung, von dem ganzen Heer umgeben, betrat die Stadt Laṅkā und ging zu seinem Vater.
6.46.46
तत्र रावणमासाद्य अभिवाद्य कृताञ्जलिः।
आचचक्षे प्रियं पित्रे निहतौ रामलक्ष्मणौ ॥ ६.४६.४६ ॥
Dort angekommen, grüßte Indrajit Rāvaṇa mit gefalteten Händen und verkündete seinem Vater die erfreuliche Nachricht, dass Rāma und Lakṣmaṇa erschlagen seien.
6.46.47
उत्पपात ततो हृष्टः पुत्रं च परिषस्वजे।
रावणो रक्षसां मध्ये श्रुत्वा शत्रू निपातितौ ॥ ६.४६.४७ ॥
Da sprang Rāvaṇa erfreut auf und umarmte seinen Sohn inmitten der Rākṣasas, nachdem er gehört hatte, dass die beiden Feinde niedergestreckt seien.
6.46.48
उपाघ्राय च तं मूर्ध्नि पप्रच्छ प्रीतमानसः।
पृच्छते च यथावृत्तं पित्रे तस्मै न्यवेदयत् ॥ ६.४६.४८ ॥
Er küsste ihn auf den Kopf und fragte mit erfreutem Herzen; auf seine Frage berichtete Indrajit seinem Vater genau, wie es sich zugetragen hatte.
6.46.49
यथा तौ शरबन्धेन निश्चेष्टौ निष्प्रभौ कृतौ ॥ ६.४६.४९ ॥
Wie jene beiden durch die Fessel der Pfeile bewegungslos und glanzlos gemacht worden waren.
6.46.50
स हर्षवेगानुगतान्तरात्मा
श्रुत्वा गिरं तस्य महारथस्य।
जहौ ज्वरं दाशरथेः समुत्थं
प्रहृष्टवाचाभिननन्द पुत्रम् ॥ ६.४६.५० ॥
Mit einem vor Freude aufgewallten Inneren, nachdem er die Worte jenes großen Wagenkämpfers gehört hatte, legte er das in Dāśarathas Sohn aufgestiegene Fieber ab und begrüßte den Sohn mit froher Stimme.