வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.46.1
ततो द्यां पृथिवीं चैव वीक्षमाणा वनौकसः।
ददृशुः संततौ बाणैर्भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ॥ ६.४६.१ ॥
அப்போது வானையும் பூமியையும் நோக்கிய வனவாசிகளான குரங்குகள் அம்புகளால் மூடப்பட்ட சகோதரர்களான ராமனையும் லக்ஷ்மணனையும் கண்டனர்.
6.46.2
वृष्ट्वेवोपरते देवे कृतकर्मणि राक्षसे।
आजगामाथ तं देशं ससुग्रीवो विभीषणः ॥ ६.४६.२ ॥
மழை போல் அம்புகளைப் பொழிந்த அந்த ராட்சசன் தன் செயலை முடித்து விலகியபோது, சுக்ரீவனுடன் விபீஷணன் அந்த இடத்திற்கு வந்தான்.
6.46.3
नीलश्च द्विविदो मैन्दः सुषेणः कुमुदोऽङ्गदः।
तूर्णं हनुमता सार्धमन्वशोचन्त राघवौ ॥ ६.४६.३ ॥
நீலன், த்விவிதன், மைந்தன், சுஷேணன், குமுதன், அங்கதன் ஆகியோர் அனுமனுடன் விரைவாக ராகவர்கள் இருவருக்காகவும் துயருற்றனர்.
6.46.4
अचेष्टौ मन्दनिःश्वासौ शोणितेन परिप्लुतौ।
शरजालाचितौ स्तब्धौ शयानौ शरतल्पगौ ॥ ६.४६.४ ॥
அவர்கள் இருவரும் அசைவற்றவர்களாய், மெல்லிய மூச்சுடன், இரத்தத்தில் நனைந்து, அம்புவலையால் மூடப்பட்டு, அம்புப் படுக்கையில் உறைந்து கிடந்தனர்.
6.46.5
निःश्वसन्तौ यथा सर्पौ निश्चेष्टौ मन्दविक्रमौ।
रुधिरस्रावदिग्धाङ्गौ तपनीयाविव ध्वजौ ॥ ६.४६.५ ॥
பாம்புகளைப் போல் பெருமூச்சு விட்ட, அசைவற்ற, வலிமை குன்றிய, இரத்த ஓட்டத்தால் உடல் நனைந்த அவர்கள், பொன் கொடிகளைப் போல் கிடந்தனர்.
6.46.6
तौ वीरशयने वीरौ शयानौ मन्दचेष्टितौ।
यूथपैः स्वैः परिवृतौ बाष्पव्याकुललोचनैः ॥ ६.४६.६ ॥
வீரர்களின் படுக்கையில் கிடந்த அந்த இரு வீரர்களின் அசைவு மெல்லியதாக இருந்தது; அவர்களின் சொந்த யூதபதிகள் கண்ணீர் நிறைந்த கலங்கிய கண்களுடன் அவர்களைச் சூழ்ந்திருந்தனர்.
6.46.7
राघवौ पतितौ दृष्ट्वा शरजालसमन्वितौ।
बभूवुर्व्यथिताः सर्वे वानराः सविभीषणाः ॥ ६.४६.७ ॥
ராகவர்கள் இருவரும் அம்பு வலையால் மூடப்பட்டு வீழ்ந்து கிடப்பதைக் கண்டு விபீஷணருடன் கூடிய வானரர்கள் அனைவரும் துயருற்றனர்.
6.46.8
अन्तरिक्षं निरीक्षन्तो दिशः सर्वाश्च वानराः।
न चैनं मायया छन्नं ददृशू रावणिं रणे ॥ ६.४६.८ ॥
வானையும் எல்லாத் திசைகளையும் நோக்கிய போதும், வானரர்கள் மாயையால் மறைக்கப்பட்ட ராவணியை போர்க்களத்தில் காணவில்லை.
6.46.9
तं तु मायाप्रतिच्छन्नं माययैव विभीषणः।
वीक्षमाणो ददर्शाग्रे भ्रातुः पुत्रमवस्थितम्।
तमप्रतिमकर्माणमप्रतिद्वन्द्वमाहवे ॥ ६.४६.९ ॥
மாயையால் மறைக்கப்பட்ட அவனை விபீஷணர் மாயையாலேயே நோக்கி, தம் சகோதரனின் மகன் முன்னே நிற்பதைக் கண்டார் — ஒப்பற்ற செயல்கள் புரிபவனும், போரில் இணையற்ற எதிரியுமான அவனை.
6.46.10
ददर्शान्तर्हितं वीरं वरदानाद् विभीषणः।
तेजसा यशसा चैव विक्रमेण च संयुतः ॥ ६.४६.१० ॥
வரத்தின் காரணமாக விபீஷணர் மறைந்திருந்த அந்த வீரனைக் கண்டார்; அவர் தேஜஸ், புகழ், வீரம் ஆகியவற்றால் நிறைந்தவராக இருந்தார்.
6.46.11
इन्द्रजित् त्वात्मनः कर्म तौ शयानौ समीक्ष्य च।
उवाच परमप्रीतो हर्षयन् सर्वराक्षसान् ॥ ६.४६.११ ॥
இந்திரஜித் தம் செயலைக் கண்டு, அவ்விருவரும் கிடப்பதைக் கண்டு, மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் எல்லா ராட்சசர்களையும் மகிழ்வித்துக் கூறினான்.
6.46.12
दूषणस्य च हन्तारौ खरस्य च महाबलौ।
सादितौ मामकैर्बाणैर्भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ॥ ६.४६.१२ ॥
தூஷணனையும் கரனையும் கொன்ற மகாபலசாலிகளான இரு சகோதரர்களாகிய ராமனும் லக்ஷ்மணனும் என் அம்புகளால் வீழ்த்தப்பட்டனர்.
6.46.13
नेमौ मोक्षयितुं शक्यावेतस्मादिषुबन्धनात्।
सर्वैरपि समागम्य सर्षिसङ्घैः सुरासुरैः ॥ ६.४६.१३ ॥
இவர்கள் இந்த அம்புக் கட்டிலிருந்து விடுவிக்கப்பட இயலாதவர்கள்; ரிஷி கூட்டங்களுடன் தேவர்களும் அசுரர்களும் அனைவரும் ஒன்றுகூடினாலும் கூட.
6.46.14
यत्कृते चिन्तयानस्य शोकार्तस्य पितुर्मम।
अस्पृष्ट्वा शयनं गात्रैस्त्रियामा याति शर्वरी ॥ ६.४६.१४ ॥
யாருக்காக கவலையில் ஆழ்ந்து, துயரால் வாடும் என் தந்தை, இரவு முழுவதும் தம் உடலால் படுக்கையைத் தொடாமலேயே இரவைக் கழிக்கிறாரோ.
6.46.15
कृत्स्नेयं यत्कृते लङ्का नदी वर्षास्विवाकुला।
सोऽयं मूलहरोऽनर्थः सर्वेषां शमितो मया ॥ ६.४६.१५ ॥
யாருக்காக இந்த முழு இலங்கையும் மழைக்காலத்து ஆறுபோல் கொந்தளித்துக் கிடக்கிறதோ, அனைவரின் வேரையும் அறுக்கும் அந்த இழப்பை நான் அடக்கிவிட்டேன்.
6.46.16
रामस्य लक्ष्मणस्यैव सर्वेषां च वनौकसाम्।
विक्रमा निष्फलाः सर्वे यथा शरदि तोयदाः ॥ ६.४६.१६ ॥
ராமன், லக்ஷ்மணன் மற்றும் அனைத்து வனவாசிகளின் வீரச்செயல்கள் அனைத்தும், இலையுதிர் காலத்து மேகங்களைப் போல பயனற்றுப் போயின.
6.46.17
एवमुक्त्वा तु तान् सर्वान् राक्षसान् परिपश्यतः।
यूथपानपि तान् सर्वांस्ताडयत् स च रावणिः ॥ ६.४६.१७ ॥
இவ்வாறு அந்த ராட்சதர்கள் அனைவரிடமும் கூறிவிட்டு, அவர்கள் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில், ராவணியும் அந்தத் தலைவர்கள் அனைவரையும் தாக்கினான்.
6.46.18
नीलं नवभिराहत्य मैन्दं सद्विविदं तथा।
त्रिभिस्त्रिभिरमित्रघ्नस्तताप परमेषुभिः ॥ ६.४६.१८ ॥
நீலனை ஒன்பது அம்புகளால் தாக்கி, மைந்தனையும் துவிவிதனையும் அவ்வாறே ஒவ்வொன்றும் மூன்று உயர்ந்த அம்புகளால் வருத்தினான் அந்தப் பகைவரைக் கொல்பவன்.
6.46.19
जाम्बवन्तं महेष्वासो विद्ध्वा बाणेन वक्षसि।
हनूमतो वेगवतो विससर्ज शरान् दश ॥ ६.४६.१९ ॥
பெரும் வில்லாளி ஜாம்பவானின் மார்பில் அம்பால் தாக்கி, வேகமிக்க அனுமான் மீது பத்து அம்புகளை ஏவினான்.
6.46.20
गवाक्षं शरभं चैव तावप्यमितविक्रमौ।
द्वाभ्यां द्वाभ्यां महावेगो विव्याध युधि रावणिः ॥ ६.४६.२० ॥
அளவற்ற வீரம் கொண்ட கவாக்ஷனையும் சரபனையும் கூட, பெரு வேகமுள்ள ராவணி போரில் இருவிரு அம்புகளால் துளைத்தான்.
6.46.21
गोलाङ्गूलेश्वरं चैव वालिपुत्रमथाङ्गदम्।
विव्याध बहुभिर्बाणैस्त्वरमाणोऽथ रावणिः ॥ ६.४६.२१ ॥
கோலாங்கூலர்களின் தலைவனையும் வாலியின் மகன் அங்கதனையும் கூட, விரைந்த ராவணி பல அம்புகளால் துளைத்தான்.
6.46.22
तान् वानरवरान् भित्त्वा शरैरग्निशिखोपमैः।
ननाद बलवांस्तत्र महासत्त्वः स रावणिः ॥ ६.४६.२२ ॥
அந்த சிறந்த வானரர்களை நெருப்புச் சுடர் போன்ற அம்புகளால் துளைத்து, வலிமையும் மாபெரும் துணிவும் கொண்ட அந்த ராவணி அங்கே முழங்கினான்.
6.46.23
तानर्दयित्वा बाणौघैस्त्रसयित्वा च वानरान्।
प्रजहास महाबाहुर्वचनं चेदमब्रवीत् ॥ ६.४६.२३ ॥
அம்புப் பெருக்கால் அவர்களை வருத்தி, வானரர்களை அஞ்சச் செய்த பின், பெருந்தோள் ராவணி உரத்துச் சிரித்து இச்சொல்லைச் சொன்னான்.
6.46.24
शरबन्धेन घोरेण मया बद्धौ चमूमुखे।
सहितौ भ्रातरावेतौ निशामयत राक्षसाः ॥ ६.४६.२४ ॥
பயங்கரமான அம்புப் பிணைப்பால் படைமுகத்தில் நான் கட்டிய இந்த இரு சகோதரர்களைப் பாருங்கள், அரக்கர்களே!
6.46.25
एवमुक्तास्तु ते सर्वे राक्षसाः कूटयोधिनः।
परं विस्मयमापन्नाः कर्मणा तेन हर्षिताः ॥ ६.४६.२५ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்ட அந்த மாய யுத்தம் செய்யும் அரக்கர்கள் அனைவரும் மிகவும் வியப்படைந்தனர்; அந்தச் செயலால் மகிழ்ச்சியடைந்தனர்.
6.46.26
विनेदुश्च महानादान् सर्वे ते जलदोपमाः।
हतो राम इति ज्ञात्वा रावणिं समपूजयन् ॥ ६.४६.२६ ॥
அவர்கள் அனைவரும் மேகங்களைப் போல பெரும் முழக்கமிட்டனர்; 'ராமன் கொல்லப்பட்டான்' என்று அறிந்து ராவணியை (இந்திரஜித்தை) முழுமையாக வழிபட்டனர்.
6.46.27
निष्पन्दौ तु तदा दृष्ट्वा भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ।
वसुधायां निरुच्छ्वासौ हतावित्यन्वमन्यत ॥ ६.४६.२७ ॥
அப்போது பூமியில் அசைவற்றும் மூச்சற்றும் கிடந்த ராமனையும் லக்ஷ்மணனையும் கண்டு, அவர்கள் இருவரும் கொல்லப்பட்டனர் என்று முடிவு செய்தனர்.
6.46.28
हर्षेण तु समाविष्ट इन्द्रजित् समितिञ्जयः।
प्रविवेश पुरीं लङ्कां हर्षयन् सर्वनैर्ऋतान् ॥ ६.४६.२८ ॥
மகிழ்ச்சியால் நிரம்பியவனாய், போரில் வெற்றிபெற்ற இந்திரஜித் அனைத்து நிர்ருதர்களையும் (அரக்கர்களையும்) மகிழ்வித்தவாறு லங்கா நகரில் நுழைந்தான்.
6.46.29
रामलक्ष्मणयोर्दृष्ट्वा शरीरे सायकैश्चिते।
सर्वाणि चाङ्गोपाङ्गानि सुग्रीवं भयमाविशत् ॥ ६.४६.२९ ॥
ராமன் லக்ஷ்மணன் உடல்கள் அம்புகளால் நிறைந்திருப்பதைக் கண்டு, அவர்களின் அனைத்து உறுப்புகளையும் பார்த்து, சுக்ரீவனுக்கு அச்சம் பற்றிக்கொண்டது.
6.46.30
तमुवाच परित्रस्तं वानरेन्द्रं विभीषणः।
सबाष्पवदनं दीनं शोकव्याकुललोचनम् ॥ ६.४६.३० ॥
அஞ்சி நடுங்கிய வானரத் தலைவன் சுக்ரீவனிடம், கண்ணீர் நிறைந்த முகமும் துயரால் கலங்கிய கண்களுமாய், தீனமாக விபீஷணன் பேசினான்.
6.46.31
अलं त्रासेन सुग्रीव बाष्पवेगो निगृह्यताम्।
एवंप्रायाणि युद्धानि विजयो नास्ति नैष्ठिकः ॥ ६.४६.३१ ॥
சுக்ரீவா, அச்சம் போதும்; கண்ணீரின் வேகத்தை அடக்கு. போர்கள் பெரும்பாலும் இப்படித்தான்; வெற்றி நிச்சயமானது அல்ல.
6.46.32
सभाग्यशेषतास्माकं यदि वीर भविष्यति।
मोहमेतौ प्रहास्येते महात्मानौ महाबलौ ॥ ६.४६.३२ ॥
வீரனே, நம்மிடம் எஞ்சிய நல்லூழ் இருந்தால், அந்த இரு மகாத்மாக்களும், மகாபலசாலிகளும், மயக்கத்தை விட்டுவிடுவர்.
6.46.33
पर्यवस्थापयात्मानमनाथं मां च वानर।
सत्यधर्माभिरक्तानां नास्ति मृत्युकृतं भयम् ॥ ६.४६.३३ ॥
வானரா, உன்னையும் ஆதரவற்ற என்னையும் தேற்றிக்கொள். சத்தியமும் தர்மமும் கொண்டவர்களுக்கு மரணத்தால் வரும் பயம் இல்லை.
6.46.34
एवमुक्त्वा ततस्तस्य जलक्लिन्नेन पाणिना।
सुग्रीवस्य शुभे नेत्रे प्रममार्ज विभीषणः ॥ ६.४६.३४ ॥
இவ்வாறு கூறி, விபீஷணன் நீரில் நனைந்த கையால் சுக்ரீவனின் அழகிய கண்களைத் துடைத்தான்.
6.46.35
ततः सलिलमादाय विद्यया परिजप्य च।
सुग्रीवनेत्रे धर्मात्मा प्रममार्ज विभीषणः ॥ ६.४६.३५ ॥
பின்னர் நீரை எடுத்து மந்திரத்தால் அபிமந்திரித்து, தர்மாத்மாவான விபீஷணன் சுக்ரீவனின் கண்களைத் துடைத்தான்.
6.46.36
विमृज्य वदनं तस्य कपिराजस्य धीमतः।
अब्रवीत् कालसम्प्राप्तमसम्भ्रान्तमिदं वचः ॥ ६.४६.३६ ॥
அந்த அறிவுள்ள வானர அரசனின் முகத்தைத் துடைத்து, விபீஷணன் காலத்திற்கேற்ற, கலக்கமற்ற இந்தச் சொல்லைக் கூறினான்.
6.46.37
न कालः कपिराजेन्द्र वैक्लव्यमवलम्बितुम्।
अतिस्नेहोऽपि कालेऽस्मिन् मरणायोपकल्पते ॥ ६.४६.३७ ॥
கபிராஜேந்திரா, இது துயரத்தில் மூழ்கும் நேரம் அல்ல. இந்த வேளையில் மிகுந்த பாசமும் மரணத்திற்கு வழிவகுக்கும்.
6.46.38
तस्मादुत्सृज्य वैक्लव्यं सर्वकार्यविनाशनम्।
हितं रामपुरोगाणां सैन्यानामनुचिन्तय ॥ ६.४६.३८ ॥
ஆகவே, எல்லா செயல்களையும் அழிக்கும் துயரத்தை விட்டுவிட்டு, ராமனைத் தலைவராகக் கொண்ட படைகளின் நன்மையை சிந்தியுங்கள்.
6.46.39
अथ वा रक्ष्यतां रामो यावत्संज्ञाविपर्ययः।
लब्धसंज्ञौ हि काकुत्स्थौ भयं नौ व्यपनेष्यतः ॥ ६.४६.३९ ॥
அல்லது, ராமன் மயக்கம் தெளியும் வரை அவனைக் காக்கட்டும். உணர்வு பெற்றதும் காகுத்ஸ்தர்கள் இருவரும் நம் அச்சத்தை நீக்குவார்கள்.
6.46.40
नैतत् किंचन रामस्य न च रामो मुमूर्षति।
नह्येनं हास्यते लक्ष्मीर्दुर्लभा या गतायुषाम् ॥ ६.४६.४० ॥
இது ராமனுக்கு ஒன்றுமில்லை; ராமன் இறக்க விரும்பவும் இல்லை. ஆயுள் முடிந்தவர்களை விட்டு விலகும் அரிய செல்வமான லக்ஷ்மி இவரை விட்டு விலகமாட்டாள்.
6.46.41
तस्मादाश्वासयात्मानं बलं चाश्वासय स्वकम्।
यावत् सैन्यानि सर्वाणि पुनः संस्थापयाम्यहम् ॥ ६.४६.४१ ॥
ஆகவே நீங்கள் உங்களைத் தேற்றிக்கொள்ளுங்கள்; உங்கள் படையையும் தேற்றுங்கள். நான் எல்லாப் படைகளையும் மீண்டும் நிலைநிறுத்தும் வரை.
6.46.42
एते हि फुल्लनयनास्त्रासादागतसाध्वसाः।
कर्णे कर्णे प्रकथिता हरयो हरिसत्तम ॥ ६.४६.४२ ॥
ஹரிசிரேஷ்டா, இவ்வானரர்கள் பயத்தால் கண்கள் விரிந்து திகைத்துவிட்டனர்; காதுக்குக் காது என அந்தச் செய்தி பரவுகிறது.
6.46.43
मां तु दृष्ट्वा प्रधावन्तमनीकं सम्प्रहर्षितम्।
त्यजन्तु हरयस्त्रासं भुक्तपूर्वामिव स्रजम् ॥ ६.४६.४३ ॥
என்னை முன்னேறி வருவதையும், படை மகிழ்ச்சியடைந்திருப்பதையும் கண்டு, முன்பு அணிந்து களைந்த மாலையைப் போல, குரங்குகள் தங்கள் அச்சத்தை விடட்டும்.
6.46.44
समाश्वास्य तु सुग्रीवं राक्षसेन्द्रो विभीषणः।
विद्रुतं वानरानीकं तत् समाश्वासयत् पुनः ॥ ६.४६.४४ ॥
அரக்கர் அரசன் விபீஷணன் சுக்ரீவனுக்கு ஆறுதல் கூறி, சிதறி ஓடிய வானரப் படையை மீண்டும் தேற்றினான்.
6.46.45
इन्द्रजित् तु महामायः सर्वसैन्यसमावृतः।
विवेश नगरीं लङ्कां पितरं चाभ्युपागमत् ॥ ६.४६.४५ ॥
பெருமாயம் வல்ல இந்திரஜித் படை முழுவதாலும் சூழப்பட்டு லங்கா நகருக்குள் நுழைந்து தந்தையிடம் சென்றான்.
6.46.46
तत्र रावणमासाद्य अभिवाद्य कृताञ्जलिः।
आचचक्षे प्रियं पित्रे निहतौ रामलक्ष्मणौ ॥ ६.४६.४६ ॥
அங்கே ராவணனை அடைந்து, கைகூப்பி வணங்கி, இந்திரஜித் தந்தையிடம் ராமனும் லக்ஷ்மணனும் கொல்லப்பட்டனர் என்ற இனிய செய்தியைக் கூறினான்.
6.46.47
उत्पपात ततो हृष्टः पुत्रं च परिषस्वजे।
रावणो रक्षसां मध्ये श्रुत्वा शत्रू निपातितौ ॥ ६.४६.४७ ॥
அப்போது மகிழ்ச்சியடைந்த ராவணன் எழுந்து, இரு பகைவரும் வீழ்த்தப்பட்டனர் என்று கேட்டு, அரக்கர்களின் நடுவே மகனை அணைத்துக்கொண்டான்.
6.46.48
उपाघ्राय च तं मूर्ध्नि पप्रच्छ प्रीतमानसः।
पृच्छते च यथावृत्तं पित्रे तस्मै न्यवेदयत् ॥ ६.४६.४८ ॥
அவனது தலையை முகர்ந்து, மகிழ்ந்த மனத்துடன் அவன் கேட்டான்; கேட்டபோது, நடந்ததை இந்திரஜித் தந்தையிடம் அப்படியே அறிவித்தான்.
6.46.49
यथा तौ शरबन्धेन निश्चेष्टौ निष्प्रभौ कृतौ ॥ ६.४६.४९ ॥
அம்புக் கட்டால் அவ்விருவரும் அசைவற்றவர்களாகவும் ஒளியிழந்தவர்களாகவும் ஆக்கப்பட்டிருந்ததைப் போல்.
6.46.50
स हर्षवेगानुगतान्तरात्मा
श्रुत्वा गिरं तस्य महारथस्य।
जहौ ज्वरं दाशरथेः समुत्थं
प्रहृष्टवाचाभिननन्द पुत्रम् ॥ ६.४६.५० ॥
மகிழ்ச்சிப் பெருக்கால் நிறைந்த உள்ளத்துடன் அந்த மகாரதரின் சொற்களைக் கேட்டு, தசரதன் மகனுக்கு எழுந்திருந்த காய்ச்சல் நீங்கியது; மகிழ்ந்த குரலில் மகனை வாழ்த்தினார்.