Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.54.1
स्वबलस्य च घातेन अङ्गदस्य बलेन च।
राक्षसः क्रोधमाविष्टो वज्रदंष्ट्रो महाबलः ॥ ६.५४.१ ॥
Durch den Schlag seiner eigenen Kraft und durch die Stärke Aṅgadas war der Dämon Vajradaṃṣṭra, von Zorn ergriffen, von großer Macht.
6.54.2
विस्फार्य च धनुर्घोरं शक्राशनिसमप्रभम्।
वानराणामनीकानि प्राकिरच्छरवृष्टिभिः ॥ ६.५४.२ ॥
Er spannte seinen furchtbaren Bogen, der wie Indras Donnerkeil glänzte, und überschüttete die Heere der Affen mit einem Pfeilregen.
6.54.3
राक्षसाश्चापि मुख्यास्ते रथेषु समवस्थिताः।
नानाप्रहरणाः शूराः प्रायुध्यन्त तदा रणे ॥ ६.५४.३ ॥
Auch jene Anführer der Dämonen, auf ihren Wagen stehend, mit vielerlei Waffen als Helden, kämpften damals im Krieg.
6.54.4
वानराणां च शूरास्तु ते सर्वे प्लवगर्षभाः।
अयुध्यन्त शिलाहस्ताः समवेताः समन्ततः ॥ ६.५४.४ ॥
Und alle jene Helden unter den Affen, die besten unter den Springern, versammelt von allen Seiten mit Steinen in den Händen, kämpften.
6.54.5
तत्रायुधसहस्राणि तस्मिन्नायोधने भृशम्।
राक्षसाः कपिमुख्येषु पातयांचक्रिरे तदा ॥ ६.५४.५ ॥
Dort, in jener Schlacht, schleuderten die Dämonen damals Tausende von Waffen mit großer Wucht auf die führenden Affen.
6.54.6
वानराश्चैव रक्षःसु गिरिवृक्षान् महाशिलाः।
प्रवीराः पातयामासुर्मत्तवारणसंनिभाः ॥ ६.५४.६ ॥
Und die tapferen Affen, den tollen Elefanten gleich, schleuderten Berge, Bäume und mächtige Felsen auf die Dämonen herab.
6.54.7
शूराणां युध्यमानानां समरेष्वनिवर्तिनाम्।
तद् राक्षसगणानां च सुयुद्धं समवर्तत ॥ ६.५४.७ ॥
Die Helden, die nicht zurückwichen, kämpften in den Schlachten, und ein erbitterter Krieg brach mit den Heerscharen der Rākṣasas aus.
6.54.8
प्रभिन्नशिरसः केचिच्छिन्नैः पादैश्च बाहुभिः।
शस्त्रैरर्दितदेहास्तु रुधिरेण समुक्षिताः ॥ ६.५४.८ ॥
Manchen waren die Köpfe zerspalten, anderen Füße und Arme abgeschlagen; ihre von Waffen zerfetzten Körper waren von Blut durchtränkt.
6.54.9
हरयो राक्षसाश्चैव शेरते गां समाश्रिताः।
कङ्कगृध्रबलाढ्याश्च गोमायुकुलसंकुलाः ॥ ६.५४.९ ॥
Affen und Rākṣasas lagen auf dem Boden, umgeben von Kaṅka-Vögeln und Geiern, übersät mit Schakalrudeln.
6.54.10
कबन्धानि समुत्पेतुर्भीरूणां भीषणानि वै।
भुजपाणिशिरश्छिन्नाश्छिन्नकायाश्च भूतले ॥ ६.५४.१० ॥
Schreckliche kopflose Rümpfe erhoben sich, um die Furchtsamen zu erschrecken; mit abgeschlagenen Armen, Händen und Köpfen, zerstückelten Körpern, lagen sie auf dem Boden.
6.54.11
वानरा राक्षसाश्चापि निपेतुस्तत्र भूतले।
ततो वानरसैन्येन हन्यमानं निशाचरम् ॥ ६.५४.११ ॥
Dort fielen sowohl Affen als auch Rākṣasas zu Boden. Dann, von der Affenarmee erschlagen, die nächtlichen Rākṣasas…
6.54.12
प्राभज्यत बलं सर्वं वज्रदंष्ट्रस्य पश्यतः।
राक्षसान् भयवित्रस्तान् हन्यमानान् प्लवंगमैः ॥ ६.५४.१२ ॥
Während Vajradaṃṣṭra zusah, zerbrach sein ganzes Heer und floh; die vor Furcht zitternden Rākṣasas wurden von den springenden Affen erschlagen…
6.54.13
दृष्ट्वा स रोषताम्राक्षो वज्रदंष्ट्रः प्रतापवान्।
प्रविवेश धनुष्पाणिस्त्रासयन् हरिवाहिनीम् ॥ ६.५४.१३ ॥
Als er das sah, drang Vajradaṃṣṭra, tapfer und mit vor Zorn geröteten Augen, den Bogen in der Hand, in das Affenheer ein und versetzte es in Schrecken.
6.54.14
शरैर्विदारयामास कङ्कपत्रैरजिह्मगैः।
बिभेद वानरांस्तत्र सप्ताष्टौ नव पञ्च च ॥ ६.५४.१४ ॥
Mit Pfeilen, gefiedert mit Reiherfedern und geradeaus fliegend, zerfetzte er die Affen; dort durchbohrte er sieben oder acht, neun und fünf.
6.54.15
विव्याध परमक्रुद्धो वज्रदंष्ट्रः प्रतापवान्।
त्रस्ताः सर्वे हरिगणाः शरैः संकृत्तदेहिनः।
अङ्गदं सम्प्रधावन्ति प्रजापतिमिव प्रजाः ॥ ६.५४.१५ ॥
Äußerst erzürnt schlug der tapfere Vajradaṃṣṭra zu. Alle verängstigten Affenscharen, die Körper von Pfeilen zerschnitten, liefen zu Aṅgada, wie die Geschöpfe zu Prajāpati laufen.
6.54.16
ततो हरिगणान् भग्नान् दृष्ट्वा वालिसुतस्तदा।
क्रोधेन वज्रदंष्ट्रं तमुदीक्षन्तमुदैक्षत ॥ ६.५४.१६ ॥
Als er die Affenscharen zerschlagen sah, blickte Vālis Sohn zornig auf Vajradaṃṣṭra, der ihn anblickte.
6.54.17
वज्रदंष्ट्रोऽङ्गदश्चोभौ योयुध्येते परस्परम्।
चेरतुः परमक्रुद्धौ हरिमत्तगजाविव ॥ ६.५४.१७ ॥
Vajradaṃṣṭra und Aṅgada kämpften gegeneinander, und beide, äußerst erzürnt, bewegten sich wie zwei tollwütige Affen-Elefanten.
6.54.18
ततः शतसहस्रेण हरिपुत्रं महाबलम्।
जघान मर्मदेशेषु शरैरग्निशिखोपमैः ॥ ६.५४.१८ ॥
Dann traf er mit hunderttausend Pfeilen, gleich Feuerzungen, den mächtigen Sohn eines Affen (Aṅgada) an den lebenswichtigen Stellen.
6.54.19
रुधिरोक्षितसर्वाङ्गो वालिसूनुर्महाबलः।
चिक्षेप वज्रदंष्ट्राय वृक्षं भीमपराक्रमः ॥ ६.५४.१९ ॥
Vālis Sohn, am ganzen Körper mit Blut beschmiert, mächtig und von schrecklicher Tapferkeit, schleuderte einen Baum auf Vajradaṃṣṭra.
6.54.20
दृष्ट्वा पतन्तं तं वृक्षमसम्भ्रान्तश्च राक्षसः।
चिच्छेद बहुधा सोऽपि मथितः प्रापतद् भुवि ॥ ६.५४.२० ॥
Als der Rākṣasa den Baum auf sich fallen sah, zerhackte er ihn ungerührt in viele Stücke; auch er selbst, getroffen, stürzte zu Boden.
6.54.21
तं दृष्ट्वा वज्रदंष्ट्रस्य विक्रमं प्लवगर्षभः।
प्रगृह्य विपुलं शैलं चिक्षेप च ननाद च ॥ ६.५४.२१ ॥
Als er Vajradaṃṣṭras Tapferkeit sah, packte der Beste unter den Affen einen gewaltigen Bergesgipfel, schleuderte ihn und brüllte.
6.54.22
तमापतन्तं दृष्ट्वा स रथादाप्लुत्य वीर्यवान्।
गदापाणिरसम्भ्रान्तः पृथिव्यां समतिष्ठत ॥ ६.५४.२२ ॥
Als er sah, wie es auf ihn zukam, sprang der Tapfere von seinem Streitwagen, die Keule in der Hand, und stand unerschrocken fest auf dem Boden.
6.54.23
अङ्गदेन शिला क्षिप्ता गत्वा तु रणमूर्धनि।
सचक्रकूबरं साश्वं प्रममाथ रथं तदा ॥ ६.५४.२३ ॥
Der von Aṅgada geschleuderte Fels flog an die Front der Schlacht und zermalmte den Streitwagen samt Rädern, Deichsel und Pferden.
6.54.24
ततोऽन्यच्छिखरं गृह्य विपुलं द्रुमभूषितम्।
वज्रदंष्ट्रस्य शिरसि पातयामास वानरः ॥ ६.५४.२४ ॥
Dann packte der Affe einen anderen gewaltigen, mit Bäumen geschmückten Gipfel und ließ ihn auf Vajradaṃṣṭras Haupt niederstürzen.
6.54.25
अभवच्छोणितोद्गारी वज्रदंष्ट्रः सुमूर्च्छितः।
मुहूर्तमभवन्मूढो गदामालिङ्ग्य निःश्वसन् ॥ ६.५४.२५ ॥
Vajradaṃṣṭra, Blut erbrechend, war tief betäubt. Einen Augenblick blieb er verwirrt, die Keule umschlungen, und seufzte schwer.
6.54.26
स लब्धसंज्ञो गदया वालिपुत्रमवस्थितम्।
जघान परमक्रुद्धो वक्षोदेशे निशाचरः ॥ ६.५४.२६ ॥
Wieder bei Bewusstsein, schlug der Nachtwandler, im höchsten Zorn, mit seiner Keule auf die Brust des dort stehenden Sohnes Vālis, Aṅgada.
6.54.27
गदां त्यक्त्वा ततस्तत्र मुष्टियुद्धमकुर्वत।
अन्योन्यं जघ्नतुस्तत्र तावुभौ हरिराक्षसौ ॥ ६.५४.२७ ॥
Dann, die Keule fortwerfend, kämpften sie dort mit den Fäusten, und die beiden, Affe und Rākṣasa, schlugen aufeinander ein.
6.54.28
रुधिरोद्गारिणौ तौ तु प्रहारैर्जनितश्रमौ।
बभूवतुः सुविक्रान्तावङ्गारकबुधाविव ॥ ६.५४.२८ ॥
Blut erbrechend, von den Schlägen ermattet, wurden die beiden sehr tapfer, wie Aṅgāraka (Mars) und Budha (Merkur).
6.54.29
ततः परमतेजस्वी अङ्गदः प्लवगर्षभः।
उत्पाट्य वृक्षं स्थितवानासीत् पुष्पफलैर्युतः ॥ ६.५४.२९ ॥
Dann riss Aṅgada, von höchstem Glanz, der Beste unter den springenden Affen, einen Baum aus, der mit Blüten und Früchten beladen war, und stand da.
6.54.30
जग्राह चार्षभं चर्म खड्गं च विपुलं शुभम्।
किङ्किणीजालसंछन्नं चर्मणा च परिष्कृतम् ॥ ६.५४.३० ॥
Er nahm einen Schild aus Stierhaut und ein großes, schönes Schwert, bedeckt mit einem Netz kleiner Glöckchen und mit Leder verziert.
6.54.31
चित्रांश्च रुचिरान् मार्गांश्चेरतुः कपिराक्षसौ।
जघ्नतुश्च तदान्योन्यं नर्दन्तौ जयकांक्षिणौ ॥ ६.५४.३१ ॥
Der Affe und der Rākṣasa bewegten sich auf vielfältigen, prächtigen Bahnen, brüllten und schlugen aufeinander ein, beide nach Sieg verlangend.
6.54.32
व्रणैः सास्रैरशोभेतां पुष्पिताविव किंशुकौ।
युध्यमानौ परिश्रान्तौ जानुभ्यामवनीं गतौ ॥ ६.५४.३२ ॥
Mit blutenden Wunden leuchteten sie wie blühende Kiṃśuka-Bäume; kämpfend und erschöpft sanken beide auf die Knie zu Boden.
6.54.33
निमेषान्तरमात्रेण अङ्गदः कपिकुञ्जरः।
उदतिष्ठत दीप्ताक्षो दण्डाहत इवोरगः ॥ ६.५४.३३ ॥
In einem Augenblick erhob sich Aṅgada, der Elefant unter den Affen, mit lodernden Augen, wie eine vom Stock getroffene Schlange.
6.54.34
निर्मलेन सुधौतेन खड्गेनास्य महच्छिरः।
जघान वज्रदंष्ट्रस्य वालिसूनुर्महाबलः ॥ ६.५४.३४ ॥
Der mächtige Sohn Vālins schlug Vajradaṃṣṭras großes Haupt mit seinem makellosen, gut polierten Schwert ab.
6.54.35
रुधिरोक्षितगात्रस्य बभूव पतितं द्विधा।
तच्च तस्य परीताक्षं शुभं खड्गहतं शिरः ॥ ६.५४.३५ ॥
Sein blutdurchtränkter Körper fiel in zwei Teile, und jenes schöne Haupt, vom Schwert abgeschlagen, mit verdrehten Augen, fiel ebenfalls.
6.54.36
वज्रदंष्ट्रं हतं दृष्ट्वा राक्षसा भयमोहिताः।
त्रस्ता ह्यभ्यद्रवँल्लङ्कां वध्यमानाः प्लवङ्गमैः।
विषण्णवदना दीना ह्रिया किंचिदवाङ्मुखाः ॥ ६.५४.३६ ॥
Als sie Vajradaṃṣṭra erschlagen sahen, flohen die Rākṣasas, von Furcht betäubt und verängstigt, nach Laṅkā, von den Affen niedergemacht, mit niedergeschlagenen, elenden Gesichtern und vor Scham etwas gesenkten Köpfen.
6.54.37
निहत्य तं वज्रधरः प्रतापवान्
स वालिसूनुः कपिसैन्यमध्ये।
जगाम हर्षं महितो महाबलः
सहस्रनेत्रस्त्रिदशैरिवावृतः ॥ ६.५४.३७ ॥
Nachdem er ihn erschlagen hatte, freute sich der mächtige Sohn Vālis, dem Donnerkeilträger gleich, inmitten des Affenheeres; der hochbegabte, geehrte Held strahlte wie Indra mit den tausend Augen, umgeben von den Göttern.