Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.61
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.61.1
ततो रामो महातेजा धनुरादाय वीर्यवान्।
किरीटिनं महाकायं कुम्भकर्णं ददर्श ह ॥ ६.६१.१ ॥
Da nahm Rāma, von großem Glanz und Kraft, seinen Bogen und erblickte Kumbhakarṇa, den Gekrönten von gewaltigem Körper.
6.61.2
तं दृष्ट्वा राक्षसश्रेष्ठं पर्वताकारदर्शनम्।
क्रममाणमिवाकाशं पुरा नारायणं यथा ॥ ६.६१.२ ॥
Als er jenen Ersten unter den Rākṣasas sah, dessen Erscheinung einem Berg glich und der gleichsam den Himmel durchschritt, wie einst Nārāyaṇa.
6.61.3
सतोयाम्बुदसंकाशं काञ्चनाङ्गदभूषणम्।
दृष्ट्वा पुनः प्रदुद्राव वानराणां महाचमूः ॥ ६.६१.३ ॥
Als sie ihn sahen, gleich einer regenschweren Wolke und mit goldenen Armreifen geschmückt, floh das große Heer der Affen abermals.
6.61.4
विद्रुतां वाहिनीं दृष्ट्वा वर्धमानं च राक्षसम्।
सविस्मितमिदं रामो विभीषणमुवाच ह ॥ ६.६१.४ ॥
Als Rāma die fliehende Armee und den wachsenden Rākṣasa sah, sprach er voll Verwunderung zu Vibhīṣaṇa diese Worte.
6.61.5
कोऽसौ पर्वतसंकाशः किरीटी हरिलोचनः।
लङ्कायां दृश्यते वीरः सविद्युदिव तोयदः ॥ ६.६१.५ ॥
Wer ist dieser Held, gleich einem Berg, gekrönt, mit fahlen Augen, der in Laṅkā gesehen wird wie eine Wolke mit Blitz?
6.61.6
पृथिव्यां केतुभूतोऽसौ महानेकोऽत्र दृश्यते।
यं दृष्ट्वा वानराः सर्वे विद्रवन्ति ततस्ततः ॥ ६.६१.६ ॥
Dieser Große, auf der Erde wie ein Banner aufgerichtet, ist hier allein zu sehen; als sie ihn sehen, fliehen alle Affen hierhin und dorthin.
6.61.7
आचक्ष्व सुमहान् कोऽसौ रक्षो वा यदि वासुरः।
न मयैवंविधं भूतं दृष्टपूर्वं कदाचन ॥ ६.६१.७ ॥
Sag mir, wer ist dieses gewaltige Wesen? Ist es ein Rākṣasa oder ein Asura? Ein solches Geschöpf habe ich nie zuvor gesehen.
6.61.8
सम्पृष्टो राजपुत्रेण रामेणाक्लिष्टकर्मणा।
विभीषणो महाप्राज्ञः काकुत्स्थमिदमब्रवीत् ॥ ६.६१.८ ॥
Von Rāma, dem Königssohn mit mühelosen Taten, befragt, sprach der sehr weise Vibhīṣaṇa so zu Kākutstha.
6.61.9
येन वैवस्वतो युद्धे वासवश्च पराजितः।
सैष विश्रवसः पुत्रः कुम्भकर्णः प्रतापवान्।
अस्य प्रमाणसदृशो राक्षसोऽन्यो न विद्यते ॥ ६.६१.९ ॥
Dies ist Kumbhakarṇa, der mächtige Sohn des Viśravas, der im Kampf selbst Vaivasvata (Yama) und Vāsava (Indra) besiegte. Kein anderer Rākṣasa ist ihm an Größe gleich.
6.61.10
एतेन देवा युधि दानवाश्च
यक्षा भुजंगाः पिशिताशनाश्च।
गन्धर्वविद्याधरकिंनराश्च
सहस्रशो राघव सम्प्रभग्नाः ॥ ६.६१.१० ॥
O Rāghava! Durch ihn wurden im Kampf Götter, Dānavas, Yakṣas, Schlangen, fleischfressende Rākṣasas, Gandharvas, Vidyādharas und Kinnaras zu Tausenden vollständig geschlagen.
6.61.11
शूलपाणिं विरूपाक्षं कुम्भकर्णं महाबलम्।
हन्तुं न शेकुस्त्रिदशाः कालोऽयमिति मोहिताः ॥ ६.६१.११ ॥
Die Götter konnten Kumbhakarṇa nicht töten, den an Kraft Śiva gleichen Dreizackträger Virūpākṣa; verwirrt dachten sie: »Das ist die Zeit selbst.«
6.61.12
प्रकृत्या ह्येष तेजस्वी कुम्भकर्णो महाबलः।
अन्येषां राक्षसेन्द्राणां वरदानकृतं बलम् ॥ ६.६१.१२ ॥
Dieser Kumbhakarṇa ist von Natur aus strahlend und mächtig; die Kraft der übrigen Herren der Rākṣasas beruht auf Gnadengaben.
6.61.13
बालेन जातमात्रेण क्षुधार्तेन महात्मना।
भक्षितानि सहस्राणि प्रजानां सुबहून्यपि ॥ ६.६१.१३ ॥
Kaum geboren, von Hunger gequält, verschlang der großherzige Knabe Tausende, ja sehr viele der Geschöpfe.
6.61.14
तेषु सम्भक्ष्यमाणेषु प्रजा भयनिपीडिताः।
यान्त स्म शरणं शक्रं तमप्यर्थं न्यवेदयन् ॥ ६.६१.१४ ॥
Während jene verschlungen wurden, suchten die von Furcht gequälten Geschöpfe Zuflucht bei Śakra (Indra) und meldeten ihm auch diese Angelegenheit.
6.61.15
स कुम्भकर्णं कुपितो महेन्द्रो
जघान वज्रेण शितेन वज्री।
स शक्रवज्राभिहतो महात्मा
चचाल कोपाच्च भृशं ननाद ॥ ६.६१.१५ ॥
Da schlug der erzürnte Mahendra, Indra, der Donnerkeilträger, Kumbhakarṇa mit seinem scharfen Donnerkeil. Vom Donnerkeil Indras getroffen, wankte der großherzige Riese vor Zorn und brüllte gewaltig.
6.61.16
तस्य नानद्यमानस्य कुम्भकर्णस्य रक्षसः।
श्रुत्वा निनादं वित्रस्ताः प्रजा भूयो वितत्रसुः ॥ ६.६१.१६ ॥
Als sie das Brüllen jenes brüllenden Rākṣasa Kumbhakarṇa hörten, zitterten die verängstigten Geschöpfe noch mehr.
6.61.17
ततः क्रुद्धो महेन्द्रस्य कुम्भकर्णो महाबलः।
निष्कृष्यैरावताद् दन्तं जघानोरसि वासवम् ॥ ६.६१.१७ ॥
Da riss der mächtige, erzürnte Kumbhakarṇa einen Stoßzahn von Airāvata ab und schlug Vāsava (Indra) auf die Brust.
6.61.18
कुम्भकर्णप्रहारार्तो विजज्वाल स वासवः।
ततो विषेदुः सहसा देवा ब्रह्मर्षिदानवाः ॥ ६.६१.१८ ॥
Von Kumbhakarṇas Schlag gequält, entbrannte Vāsava (Indra). Da gerieten die Götter, Brahmarṣis und Dānavas plötzlich in Bestürzung.
6.61.19
प्रजाभिः सह शक्रश्च ययौ स्थानं स्वयंभुवः।
कुम्भकर्णस्य दौरात्म्यं शशंसुस्ते प्रजापतेः ॥ ६.६१.१९ ॥
Zusammen mit den Geschöpfen ging auch Indra zur Wohnstatt Svayambhūs; sie berichteten dem Herrn der Geschöpfe von Kumbhakarṇas Bosheit.
6.61.20
प्रजानां भक्षणं चापि देवानां चापि धर्षणम्।
आश्रमध्वंसनं चापि परस्त्रीहरणं भृशम् ॥ ६.६१.२० ॥
Das Verschlingen der Geschöpfe, der Angriff und die Schmähung der Götter, die Zerstörung der Einsiedeleien und die Entführung fremder Frauen – all dies nimmt überaus zu.
6.61.21
एवं प्रजा यदि त्वेष भक्षयिष्यति नित्यशः।
अचिरेणैव कालेन शून्यो लोको भविष्यति ॥ ६.६१.२१ ॥
Wenn dieser die Geschöpfe so täglich verschlingt, wird die Welt in kurzer Zeit leer werden.
6.61.22
वासवस्य वचः श्रुत्वा सर्वलोकपितामहः।
रक्षांस्यावाहयामास कुम्भकर्णं ददर्श ह ॥ ६.६१.२२ ॥
Als der Urvater aller Welten Indras Worte gehört hatte, rief er die Rākṣasas herbei und sah Kumbhakarṇa.
6.61.23
कुम्भकर्णं समीक्ष्यैव वितत्रास प्रजापतिः।
कुम्भकर्णमथाश्वास्तः स्वयंभूरिदमब्रवीत् ॥ ६.६१.२३ ॥
Sobald er Kumbhakarṇa erblickte, erschrak der Herr der Geschöpfe; dann, sich fassend, sprach Svayambhū diese Worte.
6.61.24
ध्रुवं लोकविनाशाय पौलस्त्येनासि निर्मितः।
तस्मात् त्वमद्यप्रभृति मृतकल्पः शयिष्यसे ॥ ६.६१.२४ ॥
„Gewiss bist du vom Sohn des Pulastya zum Untergang der Welten geschaffen worden; darum sollst du von heute an wie ein Toter schlafen.“
6.61.25
ब्रह्मशापाभिभूतोऽथ निपपाताग्रतः प्रभोः।
ततः परमसम्भ्रान्तो रावणो वाक्यमब्रवीत् ॥ ६.६१.२५ ॥
Von Brahmās Fluch überwältigt, fiel er vor dem Herrn nieder. Dann sprach Rāvaṇa, zutiefst erschüttert, diese Worte.
6.61.26
प्रवृद्धः काञ्चनो वृक्षः फलकाले निकृत्यते।
न नप्तारं स्वकं न्याय्यं शप्तुमेवं प्रजापते ॥ ६.६१.२६ ॥
Ein gewachsener goldener Baum wird zur Zeit seiner Früchte gefällt. O Herr der Geschöpfe, es ist nicht recht, den eigenen Enkel so zu verfluchen.
6.61.27
न मिथ्यावचनश्च त्वं स्वप्स्यत्येव न संशयः।
कालस्तु क्रियतामस्य शयने जागरे तथा ॥ ६.६१.२७ ॥
Du sprichst nicht falsch; er wird gewiss schlafen, daran ist kein Zweifel. Doch möge eine Zeit für seinen Schlaf und sein Erwachen festgesetzt werden.
6.61.28
रावणस्य वचः श्रुत्वा स्वयंभूरिदमब्रवीत्।
शयिता ह्येष षण्मासमेकाहं जागरिष्यति ॥ ६.६१.२८ ॥
Als er Rāvaṇas Worte gehört hatte, sprach der Selbstgeborene dies: Er wird sechs Monate schlafen und einen Tag wach sein.
6.61.29
एकेनाह्ना त्वसौ वीरश्चरन् भूमिं बुभुक्षितः।
व्यात्तास्यो भक्षयेल्लोकान् संवृद्ध इव पावकः ॥ ६.६१.२९ ॥
Doch an einem Tag wird jener Held, hungrig und mit weit aufgerissenem Maul über die Erde streifend, die Welten verschlingen wie ein gewachsenes Feuer.
6.61.30
सोऽसौ व्यसनमापन्नः कुम्भकर्णमबोधयत्।
त्वत्पराक्रमभीतश्च राजा सम्प्रति रावणः ॥ ६.६१.३० ॥
In Not geraten, weckte er Kumbhakarṇa; und nun fürchtet König Rāvaṇa deine Tapferkeit.
6.61.31
स एष निर्गतो वीरः शिबिराद् भीमविक्रमः।
वानरान् भृशसंक्रुद्धो भक्षयन् परिधावति ॥ ६.६१.३१ ॥
Jener Held von schrecklicher Kraft, aus dem Lager hervorgetreten, überaus zornig, läuft umher und verschlingt die Affen.
6.61.32
कुम्भकर्णं समीक्ष्यैव हरयोऽद्य प्रदुद्रुवुः।
कथमेनं रणे क्रुद्धं वारयिष्यन्ति वानराः ॥ ६.६१.३२ ॥
Als sie Kumbhakarṇa erblickten, flohen die Affen heute. Wie werden die Affen diesen im Kampf Zornigen aufhalten?
6.61.34
उच्यन्तां वानराः सर्वे यन्त्रमेतत् समुच्छ्रितम्।
विभीषणवचः श्रुत्वा हेतुमत् सुमुखोद्गतम्।
उवाच राघवो वाक्यं नीलं सेनापतिं तदा ॥ ६.६१.३४ ॥
»Allen Affen soll verkündet werden, dass dieses Gerät errichtet wurde.« Nachdem er die vernünftigen Worte gehört hatte, die von Vibhīṣaṇas schönem Antlitz kamen, sprach Rāghava damals diese Worte zu Nīla, dem Heerführer.
6.61.35
गच्छ सैन्यानि सर्वाणि व्यूह्य तिष्ठस्व पावके।
द्वाराण्यादाय लङ्कायाश्चर्याश्चास्याथ संक्रमान् ॥ ६.६१.३५ ॥
»Geh, ordne alle Truppen in Schlachtordnung und stelle dich am Feuertor auf. Nimm die Tore Laṅkās, ihre Zugänge und Kreuzungen in Besitz.«
6.61.36
शैलशृङ्गाणि वृक्षांश्च शिलाश्चाप्युपसंहरन्।
भवन्तः सायुधाः सर्वे वानराः शैलपाणयः ॥ ६.६१.३६ ॥
»Sammelt auch Bergspitzen, Bäume und Felsen. Ihr alle, Affen, seid bewaffnet und tragt Berge in den Händen.«
6.61.37
राघवेण समादिष्टो नीलो हरिचमूपतिः।
शशास वानरानीकं यथावत् कपिकुञ्जरः ॥ ६.६१.३७ ॥
Von Rāghava angewiesen, gab Nīla, der Heerführer der Affenschar, der Elefant unter den Affen, der Affenschar ordnungsgemäß seine Befehle.
6.61.38
ततो गवाक्षः शरभो हनूमानङ्गदस्तथा।
शैलशृङ्गाणि शैलाभा गृहीत्वा द्वारमभ्ययुः ॥ ६.६१.३८ ॥
Dann rückten Gavākṣa, Śarabha, Hanumān und Aṅgada, bergesgleich an Gestalt, mit Gipfeln von Bergen in den Händen gegen das Tor vor.
6.61.39
रामवाक्यमुपश्रुत्य हरयो जितकाशिनः।
पादपैरर्दयन् वीरा वानराः परवाहिनीम् ॥ ६.६१.३९ ॥
Als die Monkeys die Worte Rāmas hörten, bedrängten die Helden, sich schon als Sieger wähnend, das feindliche Heer mit Bäumen.
6.61.40
ततो हरीणां तदनीकमुग्रं
रराज शैलोद्यतवृक्षहस्तम्।
गिरेः समीपानुगतं यथैव
महन्महाम्भोधरजालमुग्रम् ॥ ६.६१.४० ॥
Da leuchtete jenes wilde Heer der Affen, mit Händen, die Berge und Bäume hoben, wie eine gewaltige, furchterregende Wolkenmasse, die sich nahe einem Berge sammelt.