வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.61
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.61.1
ततो रामो महातेजा धनुरादाय वीर्यवान्।
किरीटिनं महाकायं कुम्भकर्णं ददर्श ह ॥ ६.६१.१ ॥
அப்போது மகாதேஜஸ்வியும் வீர்யவானுமான ராமர் வில்லை எடுத்துக்கொண்டு, கிரீடம் அணிந்த பெரிய உடலுடைய கும்பகர்ணனைக் கண்டார்.
6.61.2
तं दृष्ट्वा राक्षसश्रेष्ठं पर्वताकारदर्शनम्।
क्रममाणमिवाकाशं पुरा नारायणं यथा ॥ ६.६१.२ ॥
மலை போன்ற தோற்றமுடைய அந்த ராக்ஷச சிறந்தவனைக் கண்டார்; முன்பு ஆகாயத்தை அளந்த நாராயணனைப் போல் அவன் தோன்றினான்.
6.61.3
सतोयाम्बुदसंकाशं काञ्चनाङ्गदभूषणम्।
दृष्ट्वा पुनः प्रदुद्राव वानराणां महाचमूः ॥ ६.६१.३ ॥
நீர் நிறைந்த மேகம் போன்றவனும், பொன் அங்கதங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவனுமான அவனைக் கண்டு, வானரங்களின் பெரும் சேனை மீண்டும் ஓடியது.
6.61.4
विद्रुतां वाहिनीं दृष्ट्वा वर्धमानं च राक्षसम्।
सविस्मितमिदं रामो विभीषणमुवाच ह ॥ ६.६१.४ ॥
சேனை ஓடுவதையும், அந்த ராக்ஷசன் பெருகி வளர்வதையும் கண்ட ராமர் வியப்புடன் விபீஷணனிடம் இவ்வாறு கூறினார்.
6.61.5
कोऽसौ पर्वतसंकाशः किरीटी हरिलोचनः।
लङ्कायां दृश्यते वीरः सविद्युदिव तोयदः ॥ ६.६१.५ ॥
மலை போன்றவனும், கிரீடம் அணிந்தவனும், பொன்னிற கண்களுடையவனுமான இந்த வீரன் யார்? மின்னலுடன் கூடிய மேகம் போல் இலங்கையில் தோன்றுகிறானே?
6.61.6
पृथिव्यां केतुभूतोऽसौ महानेकोऽत्र दृश्यते।
यं दृष्ट्वा वानराः सर्वे विद्रवन्ति ततस्ततः ॥ ६.६१.६ ॥
பூமியில் கொடி போல் நிற்கும் இந்த மகாவீரன் ஒருவனே இங்கு தெரிகிறான்; அவனைக் கண்டு வானரங்கள் அனைத்தும் அங்குமிங்கும் ஓடுகின்றன.
6.61.7
आचक्ष्व सुमहान् कोऽसौ रक्षो वा यदि वासुरः।
न मयैवंविधं भूतं दृष्टपूर्वं कदाचन ॥ ६.६१.७ ॥
அவ்வளவு பெரியவன் இவன் யார்? அரக்கனா, அல்லது அசுரனா? இத்தகைய ஒரு உயிரினத்தை நான் இதற்கு முன் ஒருபோதும் கண்டதில்லை.
6.61.8
सम्पृष्टो राजपुत्रेण रामेणाक्लिष्टकर्मणा।
विभीषणो महाप्राज्ञः काकुत्स्थमिदमब्रवीत् ॥ ६.६१.८ ॥
அக்லிஷ்ட கர்மம் செய்யும் அரசகுமாரன் ராமனால் கேட்கப்பட்ட மகாபுத்திமான் விபீஷணன் காகுத்ஸ்தனிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
6.61.9
येन वैवस्वतो युद्धे वासवश्च पराजितः।
सैष विश्रवसः पुत्रः कुम्भकर्णः प्रतापवान्।
अस्य प्रमाणसदृशो राक्षसोऽन्यो न विद्यते ॥ ६.६१.९ ॥
போரில் வைவஸ்வதனையும் (யமனையும்) வாசவனையும் (இந்திரனையும்) வென்றவன் இவன்தான். விஸ்ரவஸின் மகனாகிய வல்லமை மிக்க கும்பகர்ணன் இவனே. இவனுடைய உருவத்திற்கு இணையான வேறு அரக்கன் இல்லை.
6.61.10
एतेन देवा युधि दानवाश्च
यक्षा भुजंगाः पिशिताशनाश्च।
गन्धर्वविद्याधरकिंनराश्च
सहस्रशो राघव सम्प्रभग्नाः ॥ ६.६१.१० ॥
ராகவா! இவனால் போரில் தேவர்களும், தானவர்களும், யக்ஷர்களும், நாகர்களும், மாமிசம் உண்ணும் அரக்கர்களும், கந்தர்வர்களும், வித்யாதரர்களும், கின்னரர்களும் ஆயிரக்கணக்கில் முற்றிலும் தோற்கடிக்கப்பட்டனர்.
6.61.11
शूलपाणिं विरूपाक्षं कुम्भकर्णं महाबलम्।
हन्तुं न शेकुस्त्रिदशाः कालोऽयमिति मोहिताः ॥ ६.६१.११ ॥
சூலபாணியாகிய விரூபாக்ஷனைப் போன்ற மகாபலம் கொண்ட கும்பகர்ணனைக் கொல்ல தேவர்களால் இயலவில்லை; 'இது காலம்' என்று எண்ணி அவர்கள் மயங்கினர்.
6.61.12
प्रकृत्या ह्येष तेजस्वी कुम्भकर्णो महाबलः।
अन्येषां राक्षसेन्द्राणां वरदानकृतं बलम् ॥ ६.६१.१२ ॥
இந்தக் கும்பகர்ணன் இயல்பிலேயே தேஜஸ்வியும் மகாபலமும் கொண்டவன்; மற்ற அரக்க மன்னர்களின் பலமோ வரங்களால் கிடைத்தது.
6.61.13
बालेन जातमात्रेण क्षुधार्तेन महात्मना।
भक्षितानि सहस्राणि प्रजानां सुबहून्यपि ॥ ६.६१.१३ ॥
பிறந்த உடனேயே பசியால் வாடிய அந்த மகாத்மா குழந்தை, உயிரினங்கள் பலவற்றை, ஆயிரக்கணக்கில் கூட, விழுங்கிவிட்டான்.
6.61.14
तेषु सम्भक्ष्यमाणेषु प्रजा भयनिपीडिताः।
यान्त स्म शरणं शक्रं तमप्यर्थं न्यवेदयन् ॥ ६.६१.१४ ॥
அவர்கள் விழுங்கப்பட்டுக்கொண்டிருக்கையில், அச்சத்தால் வருந்திய மக்கள் சக்ரனை (இந்திரனை) அடைக்கலமாக நாடி, அந்த விஷயத்தையும் அறிவித்தனர்.
6.61.15
स कुम्भकर्णं कुपितो महेन्द्रो
जघान वज्रेण शितेन वज्री।
स शक्रवज्राभिहतो महात्मा
चचाल कोपाच्च भृशं ननाद ॥ ६.६१.१५ ॥
அப்போது கோபமுற்ற மகேந்திரன், வஜ்ராயுதம் ஏந்திய இந்திரன், கூரிய வஜ்ரத்தால் குംபகர்ணனை அடித்தான். இந்திரனின் வஜ்ராயுதத்தால் தாக்கப்பட்ட அந்த மகாத்மா கோபத்தால் தள்ளாடி மிகவும் கர்ஜித்தான்.
6.61.16
तस्य नानद्यमानस्य कुम्भकर्णस्य रक्षसः।
श्रुत्वा निनादं वित्रस्ताः प्रजा भूयो वितत्रसुः ॥ ६.६१.१६ ॥
கர்ஜித்துக்கொண்டிருந்த அந்த ராக்ஷசன் குംபகர்ணனின் முழக்கத்தைக் கேட்டு, மக்கள் மீண்டும் மிகவும் நடுங்கினர்.
6.61.17
ततः क्रुद्धो महेन्द्रस्य कुम्भकर्णो महाबलः।
निष्कृष्यैरावताद् दन्तं जघानोरसि वासवम् ॥ ६.६१.१७ ॥
அப்போது கோபமுற்ற மகாபலனான குംபகர்ணன், ஐராவதத்திலிருந்து ஒரு தந்தத்தைப் பிடுங்கி, வாசவனின் (இந்திரனின்) மார்பில் அடித்தான்.
6.61.18
कुम्भकर्णप्रहारार्तो विजज्वाल स वासवः।
ततो विषेदुः सहसा देवा ब्रह्मर्षिदानवाः ॥ ६.६१.१८ ॥
குംபகர்ணனின் தாக்குதலால் வருந்திய அந்த வாசவன் (இந்திரன்) கொதித்தெழுந்தான். அப்போது தேவர்களும், பிரம்மரிஷிகளும், தானவர்களும் திடீரென வருத்தமடைந்தனர்.
6.61.19
प्रजाभिः सह शक्रश्च ययौ स्थानं स्वयंभुवः।
कुम्भकर्णस्य दौरात्म्यं शशंसुस्ते प्रजापतेः ॥ ६.६१.१९ ॥
உயிரினங்களுடன் இந்திரனும் சுயம்பூவின் உலகிற்குச் சென்றான்; அவர்கள் பிரஜாபதியிடம் கும்பகர்ணனின் தீச்செயலை எடுத்துரைத்தனர்.
6.61.20
प्रजानां भक्षणं चापि देवानां चापि धर्षणम्।
आश्रमध्वंसनं चापि परस्त्रीहरणं भृशम् ॥ ६.६१.२० ॥
உயிரினங்களை விழுங்குதல், தேவர்களைத் தாக்கி அவமதித்தல், தவச்சாலைகளை அழித்தல், பிறர் மனைவியரைக் கவர்தல்—இவையும் மிகுதியாக நடக்கின்றன.
6.61.21
एवं प्रजा यदि त्वेष भक्षयिष्यति नित्यशः।
अचिरेणैव कालेन शून्यो लोको भविष्यति ॥ ६.६१.२१ ॥
இவன் இப்படியே நாள்தோறும் உயிரினங்களை விழுங்கிக்கொண்டிருந்தால், சிறிது காலத்திலேயே உலகம் வெறுமையாகிவிடும்.
6.61.22
वासवस्य वचः श्रुत्वा सर्वलोकपितामहः।
रक्षांस्यावाहयामास कुम्भकर्णं ददर्श ह ॥ ६.६१.२२ ॥
இந்திரனின் சொற்களைக் கேட்ட அனைத்துலகப் பிதாமகன் அரக்கர்களை வரவழைத்தான்; கும்பகர்ணனையும் கண்டான்.
6.61.23
कुम्भकर्णं समीक्ष्यैव वितत्रास प्रजापतिः।
कुम्भकर्णमथाश्वास्तः स्वयंभूरिदमब्रवीत् ॥ ६.६१.२३ ॥
கும்பகர்ணனைக் கண்டதுமே பிரஜாபதி அஞ்சினான்; பின்னர் தேறி சுயம்பூ இவ்வாறு சொன்னான்.
6.61.24
ध्रुवं लोकविनाशाय पौलस्त्येनासि निर्मितः।
तस्मात् त्वमद्यप्रभृति मृतकल्पः शयिष्यसे ॥ ६.६१.२४ ॥
"நிச்சயமாக உலகங்களின் அழிவுக்காகவே பௌலஸ்த்யனால் (ராவணனால்) நீ படைக்கப்பட்டிருக்கிறாய்; ஆகவே இன்று முதல் இறந்தவனைப் போல் நீ உறங்குவாய்."
6.61.25
ब्रह्मशापाभिभूतोऽथ निपपाताग्रतः प्रभोः।
ततः परमसम्भ्रान्तो रावणो वाक्यमब्रवीत् ॥ ६.६१.२५ ॥
பிரம்மனின் சாபத்தால் வீழ்த்தப்பட்டவனாக அவன் இறைவனின் முன் விழுந்தான். பின்னர் மிகவும் கலக்கமுற்ற ராவணன் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
6.61.26
प्रवृद्धः काञ्चनो वृक्षः फलकाले निकृत्यते।
न नप्तारं स्वकं न्याय्यं शप्तुमेवं प्रजापते ॥ ६.६१.२६ ॥
வளர்ந்த பொற்மரம் கனியும் காலத்தில் வெட்டப்படுகிறது. பிரஜாபதியே, தன் பேரனை இவ்வாறு சபிப்பது நியாயமன்று.
6.61.27
न मिथ्यावचनश्च त्वं स्वप्स्यत्येव न संशयः।
कालस्तु क्रियतामस्य शयने जागरे तथा ॥ ६.६१.२७ ॥
நீ பொய் பேசுபவன் அல்லை; அவன் நிச்சயம் உறங்குவான், இதில் ஐயமில்லை. ஆனால் அவனுடைய உறக்கத்திற்கும் விழிப்பிற்கும் ஒரு காலம் நிர்ணயிக்கப்படட்டும்.
6.61.28
रावणस्य वचः श्रुत्वा स्वयंभूरिदमब्रवीत्।
शयिता ह्येष षण्मासमेकाहं जागरिष्यति ॥ ६.६१.२८ ॥
ராவணனின் வார்த்தைகளைக் கேட்ட சுயம்பு இவ்வாறு கூறினார்: அவன் ஆறு மாதங்கள் உறங்குவான், ஒரு நாள் விழித்திருப்பான்.
6.61.29
एकेनाह्ना त्वसौ वीरश्चरन् भूमिं बुभुक्षितः।
व्यात्तास्यो भक्षयेल्लोकान् संवृद्ध इव पावकः ॥ ६.६१.२९ ॥
ஆனால் ஒரு நாளில் அந்த வீரன் பசியுடன் பூமியில் உலவி, வாய் திறந்து, பெருகிய நெருப்புபோல் உலகங்களை விழுங்குவான்.
6.61.30
सोऽसौ व्यसनमापन्नः कुम्भकर्णमबोधयत्।
त्वत्पराक्रमभीतश्च राजा सम्प्रति रावणः ॥ ६.६१.३० ॥
அவன் துன்பத்தில் வீழ்ந்து கும்பகர்ணனை எழுப்பினான். மேலும் இப்போது அரசன் ராவணன் உன் பராக்கிரமத்திற்கு அஞ்சியிருக்கிறான்.
6.61.31
स एष निर्गतो वीरः शिबिराद् भीमविक्रमः।
वानरान् भृशसंक्रुद्धो भक्षयन् परिधावति ॥ ६.६१.३१ ॥
அந்த வீரன், பயங்கர வலிமை கொண்டவன், பாசறையிலிருந்து வெளியேறி, பெரும் சினத்துடன் குரங்குகளை விழுங்கிக்கொண்டு ஓடித் திரிகிறான்.
6.61.32
कुम्भकर्णं समीक्ष्यैव हरयोऽद्य प्रदुद्रुवुः।
कथमेनं रणे क्रुद्धं वारयिष्यन्ति वानराः ॥ ६.६१.३२ ॥
கும்பகர்ணனைக் கண்டதுமே குரங்குகள் இன்று ஓடின. போரில் சினந்த இவனை குரங்குகள் எப்படித் தடுப்பார்கள்?
6.61.34
उच्यन्तां वानराः सर्वे यन्त्रमेतत् समुच्छ्रितम्।
विभीषणवचः श्रुत्वा हेतुमत् सुमुखोद्गतम्।
उवाच राघवो वाक्यं नीलं सेनापतिं तदा ॥ ६.६१.३४ ॥
"அனைத்துக் குரங்குகளுக்கும் அறிவிக்கப்படட்டும், இந்த எந்திரம் உயர்த்தப்பட்டுள்ளது." விபீஷணனின் அழகிய முகத்திலிருந்து வந்த காரணமுள்ள சொற்களைக் கேட்டு, அப்போது ராகவன் சேனாபதி நீலனிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
6.61.35
गच्छ सैन्यानि सर्वाणि व्यूह्य तिष्ठस्व पावके।
द्वाराण्यादाय लङ्कायाश्चर्याश्चास्याथ संक्रमान् ॥ ६.६१.३५ ॥
"போ, எல்லாப் படைகளையும் வியூகமாக அமைத்து நெருப்புவாயிலில் நில். லங்கையின் வாயில்களையும், அதன் வழிகளையும் சந்திப்புகளையும் பிடித்துக்கொள்."
6.61.36
शैलशृङ्गाणि वृक्षांश्च शिलाश्चाप्युपसंहरन्।
भवन्तः सायुधाः सर्वे वानराः शैलपाणयः ॥ ६.६१.३६ ॥
"மலைச் சிகரங்களையும், மரங்களையும், பாறைகளையும் சேகரித்துக்கொண்டு, நீங்கள் அனைத்துக் குரங்குகளும் ஆயுதங்களுடன், கைகளில் மலைகளை ஏந்தியவர்களாக இருங்கள்."
6.61.37
राघवेण समादिष्टो नीलो हरिचमूपतिः।
शशास वानरानीकं यथावत् कपिकुञ्जरः ॥ ६.६१.३७ ॥
ராகவனால் கட்டளையிடப்பட்ட குரங்குப் படையின் தலைவன் நீலன், குரங்குகளில் யானையான அவன், குரங்குப் படைக்கு முறைப்படி கட்டளையிட்டான்.
6.61.38
ततो गवाक्षः शरभो हनूमानङ्गदस्तथा।
शैलशृङ्गाणि शैलाभा गृहीत्वा द्वारमभ्ययुः ॥ ६.६१.३८ ॥
பின்னர் கவாட்சன், சரபன், அனுமன், அங்கதன் ஆகியோர் மலை போன்ற உருவத்துடன் மலைச் சிகரங்களைப் பற்றிக்கொண்டு வாயிலை நோக்கி முன்னேறினர்.
6.61.39
रामवाक्यमुपश्रुत्य हरयो जितकाशिनः।
पादपैरर्दयन् वीरा वानराः परवाहिनीम् ॥ ६.६१.३९ ॥
ராமனின் சொல்லைக் கேட்ட, வெற்றியில் நம்பிக்கை கொண்ட வீரக் குரங்குகள் மரங்களால் எதிரிப் படையை வருத்தினர்.
6.61.40
ततो हरीणां तदनीकमुग्रं
रराज शैलोद्यतवृक्षहस्तम्।
गिरेः समीपानुगतं यथैव
महन्महाम्भोधरजालमुग्रम् ॥ ६.६१.४० ॥
அப்போது குரங்குகளின் அந்த உக்கிரமான படை, மலைகளையும் மரங்களையும் கையில் ஏந்தியபடி, மலையின் அருகே பரவிய பெரும் கார்மேகக் கூட்டம் போல் விளங்கியது.