Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.65
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.65.1
स तथोक्तस्तु निर्भर्त्स्य कुम्भकर्णो महोदरम्।
अब्रवीद् राक्षसश्रेष्ठं भ्रातरं रावणं ततः ॥ ६.६५.१ ॥
So angesprochen, schalt Kumbhakarṇa den Mahodara und sprach dann zu seinem Bruder Rāvaṇa, dem Besten der Rākṣasas.
6.65.2
सोऽहं तव भयं घोरं वधात् तस्य दुरात्मनः।
रामस्याद्य प्रमार्जामि निर्वैरो हि सुखी भव ॥ ६.६५.२ ॥
Heute werde ich durch die Tötung jenes Rāma mit üblem Sinn deine schreckliche Furcht vertreiben. Frei von Feindschaft, sei glücklich.
6.65.3
गर्जन्ति न वृथा शूरा निर्जला इव तोयदाः।
पश्य सम्पद्यमानं तु गर्जितं युधि कर्मणा ॥ ६.६५.३ ॥
Helden brüllen nicht vergeblich, wie wasserlose Wolken. Sieh das Gebrüll, das im Kampf durch die Tat erfüllt wird.
6.65.4
न मर्षयन्ति चात्मानं सम्भावयितुमात्मना।
अदर्शयित्वा शूरास्तु कर्म कुर्वन्ति दुष्करम् ॥ ६.६५.४ ॥
Sie ertragen es nicht, dass man sie selbst lobt; die Helden vollbringen schwierige Taten, ohne sich zu zeigen.
6.65.5
विक्लवानां ह्यबुद्धीनां राज्ञां पण्डितमानिनाम्।
रोचते त्वद्वचो नित्यं कथ्यमानं महोदर ॥ ६.६५.५ ॥
O Mahodara, den schwachen und unweisen Königen, die sich für gelehrt halten, gefallen deine Worte, die stets gesprochen werden.
6.65.6
युद्धे कापुरुषैर्नित्यं भवद्भिः प्रियवादिभिः।
राजानमनुगच्छद्भिः सर्वं कृत्यं विनाशितम् ॥ ६.६५.६ ॥
Im Kampf habt ihr, feige Männer, die stets schmeichelhaft reden und dem König folgen, das ganze Vorhaben zunichtegemacht.
6.65.7
राजशेषा कृता लङ्का क्षीणः कोशो बलं हतम्।
राजानमिममासाद्य सुहृच्चिह्नममित्रकम् ॥ ६.६५.७ ॥
Von Laṅkā ist nur der König übrig; der Schatz ist erschöpft und das Heer vernichtet. Der Feind, mit dem Zeichen eines Freundes, hat diesen König erreicht.
6.65.8
एष निर्याम्यहं युद्धमुद्यतः शत्रुनिर्जये।
दुर्नयं भवतामद्य समीकर्तुं महाहवे ॥ ६.६५.८ ॥
Zum Kampf bereit, breche ich nun auf, um den Feind zu besiegen. Heute, in dieser großen Schlacht, gehe ich, um eure falsche Politik wieder ins Lot zu bringen.
6.65.9
एवमुक्तवतो वाक्यं कुम्भकर्णस्य धीमतः।
प्रत्युवाच ततो वाक्यं प्रहसन् राक्षसाधिपः ॥ ६.६५.९ ॥
Als der weise Kumbhakarṇa diese Worte gesprochen hatte, erwiderte der Herr der Rākṣasas lachend.
6.65.10
महोदरोऽयं रामात् तु परित्रस्तो न संशयः।
न हि रोचयते तात युद्धं युद्धविशारद ॥ ६.६५.१० ॥
Mahodara, dieser ist vor Rāma völlig verängstigt, daran besteht kein Zweifel. Lieber, im Kampf erfahrener, du magst den Krieg nicht.
6.65.11
कश्चिन्मे त्वत्समो नास्ति सौहृदेन बलेन च।
गच्छ शत्रुवधाय त्वं कुम्भकर्ण जयाय च ॥ ६.६५.११ ॥
Niemand ist mir gleich an Zuneigung und Stärke wie du. Geh, Kumbhakarṇa, um den Feind zu erschlagen und den Sieg zu erringen.
6.65.12
शयानः शत्रुनाशार्थं भवान् सम्बोधितो मया।
अयं हि कालः सुमहान् राक्षसानामरिंदम ॥ ६.६५.१२ ॥
Ich habe dich aus dem Schlaf geweckt, um den Feind zu vernichten. Dies ist fürwahr eine sehr große Zeit für die Rākṣasas, o Bezwinger der Feinde.
6.65.13
संगच्छ शूलमादाय पाशहस्त इवान्तकः।
वानरान् राजपुत्रौ च भक्षयादित्यतेजसौ ॥ ६.६५.१३ ॥
Zieh los, den Speer ergreifend, mit der Schlinge in der Hand wie Antaka, und verschlinge die Vānaras und die beiden Prinzen, die im Glanz der Sonne strahlen.
6.65.14
समालोक्य तु ते रूपं विद्रविष्यन्ति वानराः।
रामलक्ष्मणयोश्चापि हृदये प्रस्फुटिष्यतः ॥ ६.६५.१४ ॥
Beim Anblick deiner Gestalt werden die Vānaras fliehen, und auch die Herzen Rāmas und Lakṣmaṇas werden zerbersten.
6.65.15
एवमुक्त्वा महातेजाः कुम्भकर्णं महाबलम्।
पुनर्जातमिवात्मानं मेने राक्षसपुङ्गवः ॥ ६.६५.१५ ॥
Nachdem er so zum mächtigen Kumbhakarṇa gesprochen hatte, glaubte sich der glanzvolle Anführer der Rākṣasas wie neugeboren.
6.65.16
कुम्भकर्णबलाभिज्ञो जानंस्तस्य पराक्रमम्।
बभूव मुदितो राजा शशाङ्क इव निर्मलः ॥ ६.६५.१६ ॥
Der König, der Kumbhakarṇas Stärke und Tapferkeit kannte, freute sich wie der makellose Mond.
6.65.17
इत्येवमुक्तः संहृष्टो निर्जगाम महाबलः।
राज्ञस्तु वचनं श्रुत्वा योद्धुमुद्युक्तवांस्तदा ॥ ६.६५.१७ ॥
So angesprochen, zog der Starke hocherfreut hinaus; und als er die Worte des Königs gehört hatte, rüstete er sich sogleich zum Kampf.
6.65.18
आददे निशितं शूलं वेगाच्छत्रुनिबर्हणः।
सर्वं कालायसं दीप्तं तप्तकाञ्चनभूषणम् ॥ ६.६५.१८ ॥
Der Vernichter der Feinde ergriff rasch einen scharfen Speer, ganz aus schwarzem Eisen, glühend und mit geläutertem Gold geschmückt.
6.65.19
इन्द्राशनिसमप्रख्यं वज्रप्रतिमगौरवम्।
देवदानवगन्धर्वयक्षपन्नगसूदनम् ॥ ६.६५.१९ ॥
Glänzend wie Indras Donnerkeil, schwer wie der Vajra, Vernichter von Göttern, Dānavas, Gandharvas, Yakṣas und Schlangen.
6.65.20
रक्तमाल्यमहादामं स्वतश्चोद्गतपावकम्।
आदाय विपुलं शूलं शत्रुशोणितरञ्जितम् ॥ ६.६५.२० ॥
Er nahm einen gewaltigen Speer mit einer großen Girlande roter Blumen, aus dem von selbst Feuer aufstieg, vom Blut der Feinde gefärbt.
6.65.21
कुम्भकर्णो महातेजा रावणं वाक्यमब्रवीत्।
गमिष्याम्यहमेकाकी तिष्ठत्विह बलं मम ॥ ६.६५.२१ ॥
Kumbhakarṇa, von großer Strahlkraft, sprach zu Rāvaṇa diese Worte: »Ich werde allein gehen; mein Heer soll hier bleiben.«
6.65.22
अद्य तान् क्षुधितः क्रुद्धो भक्षयिष्यामि वानरान्।
कुम्भकर्णवचः श्रुत्वा रावणो वाक्यमब्रवीत् ॥ ६.६५.२२ ॥
»Heute werde ich, hungrig und zornig, diese Affen verschlingen.« Als Rāvaṇa die Worte Kumbhakarṇas hörte, sprach er diese Worte.
6.65.23
सैन्यैः परिवृतो गच्छ शूलमुद्गरपाणिभिः।
वानरा हि महात्मानः शूराः सुव्यवसायिनः ॥ ६.६५.२३ ॥
»Geh, umgeben von Heeren, mit Speeren und Keulen in den Händen. Denn die Affen sind wahrhaftig edelmütig, heldenhaft und entschlossen.«
6.65.24
एकाकिनं प्रमत्तं वा नयेयुर्दशनैः क्षयम्।
तस्मात् परमदुर्धर्षः सैन्यैः परिवृतो व्रज।
रक्षसामहितं सर्वं शत्रुपक्षं निषूदय ॥ ६.६५.२४ ॥
»Den Einsamen oder Unachtsamen könnten sie mit ihren Zähnen ins Verderben reißen. Darum geh, der du unbezwingbar bist, umgeben von Heeren, und vernichte die ganze feindliche Partei der Rākṣasas.«
6.65.25
अथासनात् समुत्पत्य स्रजं मणिकृतान्तराम्।
आबबन्ध महातेजाः कुम्भकर्णस्य रावणः ॥ ६.६५.२५ ॥
Dann erhob sich Rāvaṇa von seinem Sitz, der an Glanz Große, und legte Kumbhakarṇa eine Girlande an, zwischen deren Blüten Edelsteine eingefügt waren.
6.65.26
अङ्गदान्यङ्गुलीवेष्टान् वराण्याभरणानि च।
हारं च शशिसंकाशमाबबन्ध महात्मनः ॥ ६.६५.२६ ॥
Armreifen, Fingerringe und andere vortreffliche Schmuckstücke sowie eine Halskette, die wie der Mond glänzte, wurden diesem Großherzigen angelegt.
6.65.27
दिव्यानि च सुगन्धीनि माल्यदामानि रावणः।
गात्रेषु सज्जयामास श्रोत्रयोश्चास्य कुण्डले ॥ ६.६५.२७ ॥
Rāvaṇa ließ himmlische, duftende Blumengirlanden an seinen Gliedern anbringen und setzte ihm Ohrringe in die Ohren.
6.65.28
काञ्चनाङ्गदकेयूरनिष्काभरणभूषितः।
कुम्भकर्णो बृहत्कर्णः सुहुतोऽग्निरिवाबभौ ॥ ६.६५.२८ ॥
Geschmückt mit goldenen Armreifen, Armbändern und goldenen Ornamenten, leuchtete Kumbhakarṇa mit den großen Ohren wie ein gut gespendetes Opferfeuer.
6.65.29
श्रोणीसूत्रेण महता मेचकेन व्यराजत।
अमृतोत्पादने नद्धो भुजङ्गेनेव मन्दरः ॥ ६.६५.२९ ॥
Er leuchtete mit einem großen dunklen Gürtel, wie der Berg Mandara, der beim Quirlen um den Unsterblichkeitsnektar mit einer Schlange umwunden war.
6.65.30
स काञ्चनं भारसहं निवातं
विद्युत्प्रभं दीप्तमिवात्मभासा।
आबध्यमानः कवचं रराज
संध्याभ्रसंवीत इवाद्रिराजः ॥ ६.६५.३० ॥
Während ihm der goldene Panzer angelegt wurde, der die Last zu tragen vermochte, für den Wind undurchdringlich und blitzhell war, strahlte er, von eigenem Glanz brennend, wie der Bergkönig, umhüllt von Abendwolken.
6.65.31
सर्वाभरणसर्वाङ्गः शूलपाणिः स राक्षसः।
त्रिविक्रमकृतोत्साहो नारायण इवाबभौ ॥ ६.६५.३१ ॥
Am ganzen Körper mit Schmuck geschmückt, mit dem Speer in der Hand, voll Eifer wie Trivikrama, strahlte er wie Nārāyaṇa.
6.65.32
भ्रातरं सम्परिष्वज्य कृत्वा चापि प्रदक्षिणम्।
प्रणम्य शिरसा तस्मै प्रतस्थे स महाबलः ॥ ६.६५.३२ ॥
Nachdem er seinen Bruder umarmt, ihn rechtsherum umschritten und ehrerbietig das Haupt geneigt hatte, brach der Mächtige auf.
6.65.33
तमाशीर्भिः प्रशस्ताभिः प्रेषयामास रावणः।
शङ्खदुन्दुभिनिर्घोषैः सैन्यैश्चापि वरायुधैः ॥ ६.६५.३३ ॥
Rāvaṇa entließ ihn mit glückverheißenden Segenswünschen, unter dem Dröhnen von Muscheln und Trommeln, auch mit einem Heer trefflicher Waffen.
6.65.34
तं गजैश्च तुरंगैश्च स्यन्दनैश्चाम्बुदस्वनैः।
अनुजग्मुर्महात्मानो रथिनो रथिनां वरम् ॥ ६.६५.३४ ॥
Mit Elefanten, Pferden und Streitwagen, die wie Wolken donnerten, folgten ihm die großherzigen Wagenkämpfer, der Beste unter den Wagenkämpfern.
6.65.35
सर्पैरुष्ट्रैः खरैश्चैव सिंहद्विपमृगद्विजैः।
अनुजग्मुश्च तं घोरं कुम्भकर्णं महाबलम् ॥ ६.६५.३५ ॥
Mit Schlangen, Kamelen, Eseln, Löwen, Elefanten, Hirschen und Vögeln folgten sie auch jenem furchtbaren, mächtigen Kumbhakarṇa.
6.65.36
स पुष्पवर्षैरवकीर्यमाणो
धृतातपत्रः शितशूलपाणिः।
मदोत्कटः शोणितगन्धमत्तो
विनिर्ययौ दानवदेवशत्रुः ॥ ६.६५.३६ ॥
Mit Blumen überschüttet, einen Sonnenschirm über sich, den scharfen Speer in der Hand, wild vor Stolz und berauscht vom Blutgeruch, zog der Feind der Dānavas und Devas hinaus.
6.65.37
पदातयश्च बहवो महानादा महाबलाः।
अन्वयू राक्षसा भीमा भीमाक्षाः शस्त्रपाणयः ॥ ६.६५.३७ ॥
Viele Fußsoldaten, laut brüllend und von großer Kraft, schreckliche Rākṣasas mit furchtbaren Augen, Waffen in den Händen, folgten ihm.
6.65.38
रक्ताक्षाः सुबहुव्यामा नीलाञ्जनचयोपमाः।
शूलानुद्यम्य खड्गांश्च निशितांश्च परश्वधान् ॥ ६.६५.३८ ॥
Rotäugig, mit sehr langen Armen und gewaltiger Gestalt, Haufen blauen Kohls gleich, hoben sie Speere, Schwerter und geschärfte Streitäxte empor.
6.65.39
भिन्दिपालांश्च परिघान् गदाश्च मुसलानि च।
तालस्कन्धांश्च विपुलान् क्षेपणीयान् दुरासदान् ॥ ६.६५.३९ ॥
Wurfspieße, eiserne Keulen, Streitkolben und Stößel, dazu gewaltige palmstammähnliche Waffen, zum Schleudern geeignet und schwer zu bestehen.
6.65.40
अथान्यद्वपुरादाय दारुणं घोरदर्शनम्।
निष्पपात महातेजाः कुम्भकर्णो महाबलः ॥ ६.६५.४० ॥
Dann nahm er einen anderen furchtbaren Körper von schrecklichem Anblick an, und Kumbhakarṇa, von großem Glanz und gewaltiger Kraft, stürzte hervor.
6.65.41
धनुःशतपरीणाहः स षट्शतसमुच्छ्रितः।
रौद्रः शकटचक्राक्षो महापर्वतसंनिभः ॥ ६.६५.४१ ॥
Hundert Bogenlängen breit und sechshundert hoch war er, grimmig, mit Augen wie Wagenräder, einem großen Berg gleich.
6.65.42
संनिपत्य च रक्षांसि दग्धशैलोपमो महान्।
कुम्भकर्णो महावक्त्रः प्रहसन्निदमब्रवीत् ॥ ६.६५.४२ ॥
Zu den Rākṣasas getreten, sprach Kumbhakarṇa, groß wie ein verbrannter Berg und mit weitem Maul, lachend dies.
6.65.43
अद्य वानरमुख्यानां तानि यूथानि भागशः।
निर्दहिष्यामि संक्रुद्धः पतङ्गानिव पावकः ॥ ६.६५.४३ ॥
Heute werde ich, voll Zorn, jene Scharen der vornehmsten Vānaras stückweise verbrennen, wie das Feuer Motten verbrennt.
6.65.44
नापराध्यन्ति मे कामं वानरा वनचारिणः।
जातिरस्मद्विधानां सा पुरोद्यानविभूषणम् ॥ ६.६५.४४ ॥
Diese im Wald umherstreifenden Vānaras haben mir überhaupt kein Unrecht getan; für Wesen wie uns ist jene Art nur der Schmuck der Gärten vor der Stadt.
6.65.45
पुररोधस्य मूलं तु राघवः सहलक्ष्मणः।
हते तस्मिन् हतं सर्वं तं वधिष्यामि संयुगे ॥ ६.६५.४५ ॥
Die Wurzel der Belagerung der Stadt sind wahrhaftig Rāghava und Lakṣmaṇa; ist jener erschlagen, so ist alles erschlagen; ihn werde ich im Kampf töten.
6.65.46
एवं तस्य ब्रुवाणस्य कुम्भकर्णस्य राक्षसाः।
नादं चक्रुर्महाघोरं कम्पयन्त इवार्णवम् ॥ ६.६५.४६ ॥
Als Kumbhakarṇa so sprach, erhoben die Rākṣasas ein sehr furchtbares Gebrüll, als wollten sie den Ozean erbeben lassen.
6.65.47
तस्य निष्पततस्तूर्णं कुम्भकर्णस्य धीमतः।
बभूवुर्घोररूपाणि निमित्तानि समन्ततः ॥ ६.६५.४७ ॥
Als jener weise Kumbhakarṇa rasch hinausschritt, erschienen von allen Seiten furchtbare Vorzeichen.
6.65.48
उल्काशनियुता मेघा बभूवुर्गर्दभारुणाः।
ससागरवना चैव वसुधा समकम्पत ॥ ६.६५.४८ ॥
Die Wolken, voll von Meteoren und Blitzen, wurden rötlich wie Esel, und die Erde mit ihren Meeren und Wäldern erbebte gänzlich.
6.65.49
घोररूपाः शिवा नेदुः सज्वालकवलैर्मुखैः।
मण्डलान्यपसव्यानि बबन्धुश्च विहंगमाः ॥ ६.६५.४९ ॥
Schreckliche Schakale heulten, mit brennenden Brocken im Maul; und die Vögel zogen Kreise nach links.
6.65.50
निष्पपात च गृध्रोऽस्य शूले वै पथि गच्छतः।
प्रास्फुरन्नयनं चास्य सव्यो बाहुरकम्पत ॥ ६.६५.५० ॥
Als er den Weg entlangging, fiel ein Geier auf seinen Speer; sein Auge zuckte, und sein linker Arm zitterte.
6.65.51
निष्पपात तदा चोल्का ज्वलन्ती भीमनिःस्वना।
आदित्यो निष्प्रभश्चासीन्न वाति च सुखोऽनिलः ॥ ६.६५.५१ ॥
Da fiel ein brennender Meteor mit furchtbarem Donnern; die Sonne wurde trübe, und kein angenehmer Wind wehte.
6.65.52
अचिन्तयन् महोत्पातानुदितान् रोमहर्षणान्।
निर्ययौ कुम्भकर्णस्तु कृतान्तबलचोदितः ॥ ६.६५.५२ ॥
Obwohl er über diese haarsträubenden großen Vorzeichen nachdachte, brach Kumbhakarṇa auf, getrieben von der Macht des Todes.
6.65.53
स लङ्घयित्वा प्राकारं पद्भ्यां पर्वतसंनिभः।
ददर्शाभ्रघनप्रख्यं वानरानीकमद्भुतम् ॥ ६.६५.५३ ॥
Der bergähnliche Riese sprang zu Fuß über den Wall und erblickte das wundersame Heer der Affen, gleich einer dichten Wolke.
6.65.54
ते दृष्ट्वा राक्षसश्रेष्ठं वानराः पर्वतोपमम्।
वायुनुन्ना इव घना ययुः सर्वा दिशस्तदा ॥ ६.६५.५४ ॥
Als sie jenen vornehmsten der Rākṣasas sahen, bergähnlich, flohen die Vānaras sogleich nach allen Richtungen, wie vom Wind getriebene Wolken.
6.65.55
तद् वानरानीकमतिप्रचण्डं
दिशो द्रवद्भिन्नमिवाभ्रजालम्।
स कुम्भकर्णः समवेक्ष्य हर्षा-
न्ननाद भूयो घनवद्घनाभः ॥ ६.६५.५५ ॥
Als er jenes überaus wilde Affenheer sah, das in alle Richtungen floh wie ein zerstreuter Wolkenhaufen, brüllte Kumbhakarṇa, dunkel wie eine Gewitterwolke, vor Freude erneut auf.
6.65.56
ते तस्य घोरं निनदं निशम्य
यथा निनादं दिवि वारिदस्य।
पेतुर्धरण्यां बहवः प्लवङ्गा
निकृत्तमूला इव शालवृक्षाः ॥ ६.६५.५६ ॥
Als sie sein schreckliches Gebrüll hörten, das wie der Donner einer Wolke am Himmel klang, stürzten viele Affen zu Boden wie Śāla-Bäume mit abgeschnittenen Wurzeln.
6.65.57
विपुलपरिघवान् स कुम्भकर्णो
रिपुनिधनाय विनिःसृतो महात्मा।
कपिगणभयमाददत् सुभीमं
प्रभुरिव किंकरदण्डवान् युगान्ते ॥ ६.६५.५७ ॥
Der großherzige Kumbhakarṇa, eine gewaltige eiserne Keule schwingend, zog zur Vernichtung seiner Feinde aus und verbreitete furchtbaren Schrecken unter den Affenscharen, wie ein Herr, der am Ende eines Zeitalters den Stab Kiṅkaras trägt.