வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.65
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.65.1
स तथोक्तस्तु निर्भर्त्स्य कुम्भकर्णो महोदरम्।
अब्रवीद् राक्षसश्रेष्ठं भ्रातरं रावणं ततः ॥ ६.६५.१ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், கும்பகர்ணன் மகோதரனைக் கடிந்து, பின்னர் அரக்கர்களில் சிறந்தவனான தன் சகோதரன் ராவணனிடம் கூறினான்.
6.65.2
सोऽहं तव भयं घोरं वधात् तस्य दुरात्मनः।
रामस्याद्य प्रमार्जामि निर्वैरो हि सुखी भव ॥ ६.६५.२ ॥
நான் இன்று அந்தத் துராத்மாவான ராமனைக் கொல்வதன் மூலம் உன் கொடிய அச்சத்தைத் துடைப்பேன்; பகையின்றி இன்புற்றிரு.
6.65.3
गर्जन्ति न वृथा शूरा निर्जला इव तोयदाः।
पश्य सम्पद्यमानं तु गर्जितं युधि कर्मणा ॥ ६.६५.३ ॥
வீரர்கள் வீணாக முழங்குவதில்லை; நீரற்ற மேகங்கள் போல அல்ல. போரில் செயலால் நிறைவேறும் முழக்கத்தைக் காண்.
6.65.4
न मर्षयन्ति चात्मानं सम्भावयितुमात्मना।
अदर्शयित्वा शूरास्तु कर्म कुर्वन्ति दुष्करम् ॥ ६.६५.४ ॥
தங்களைத் தாங்களே புகழ்வதை அவர்கள் பொறுப்பதில்லை; வீரர்கள் தம்மைக் காட்டாமல் கடினமான செயலைச் செய்கிறார்கள்.
6.65.5
विक्लवानां ह्यबुद्धीनां राज्ञां पण्डितमानिनाम्।
रोचते त्वद्वचो नित्यं कथ्यमानं महोदर ॥ ६.६५.५ ॥
மகோதரா, பலவீனமும் அறிவின்மையும் கொண்டு தங்களைப் பண்டிதர் என்று எண்ணும் அரசர்களுக்கு, நீ எப்போதும் சொல்லும் உன் சொற்களே பிடிக்கின்றன.
6.65.6
युद्धे कापुरुषैर्नित्यं भवद्भिः प्रियवादिभिः।
राजानमनुगच्छद्भिः सर्वं कृत्यं विनाशितम् ॥ ६.६५.६ ॥
போரில் எப்போதும் கோழைகளைப் போல, இனிய பேச்சுடைய நீங்கள் அரசனைப் பின்தொடர்ந்து, எல்லாச் செயலையும் அழித்துவிட்டீர்கள்.
6.65.7
राजशेषा कृता लङ्का क्षीणः कोशो बलं हतम्।
राजानमिममासाद्य सुहृच्चिह्नममित्रकम् ॥ ६.६५.७ ॥
அரசனைத் தவிர லங்கையில் வேறு எதுவும் எஞ்சவில்லை. கருவூலம் குறைந்தது, படை அழிந்தது. நண்பனின் அடையாளத்துடன் இருக்கும் எதிரி இந்த அரசனை அடைந்துவிட்டான்.
6.65.8
एष निर्याम्यहं युद्धमुद्यतः शत्रुनिर्जये।
दुर्नयं भवतामद्य समीकर्तुं महाहवे ॥ ६.६५.८ ॥
பகைவரை வெல்வதற்காக போருக்கு ஆயத்தமாக நான் இதோ புறப்படுகிறேன். இன்று இந்தப் பெரும் போரில் உங்களுடைய தவறான நீதியைச் சரிசெய்ய (நான் செல்கிறேன்).
6.65.9
एवमुक्तवतो वाक्यं कुम्भकर्णस्य धीमतः।
प्रत्युवाच ततो वाक्यं प्रहसन् राक्षसाधिपः ॥ ६.६५.९ ॥
அறிவுடைய கும்பகர்ணன் இவ்வாறு சொல்லி முடித்ததும், அரக்கர்களின் தலைவன் சிரித்துக்கொண்டே இவ்வாறு பதில் கூறினான்.
6.65.10
महोदरोऽयं रामात् तु परित्रस्तो न संशयः।
न हि रोचयते तात युद्धं युद्धविशारद ॥ ६.६५.१० ॥
மகோதரனே, இவன் ராமனால் முழுவதும் பயந்துவிட்டான், இதில் ஐயமில்லை. அன்பனே, போரில் வல்லவனே, போர் உனக்கு விருப்பமாக இல்லை.
6.65.11
कश्चिन्मे त्वत्समो नास्ति सौहृदेन बलेन च।
गच्छ शत्रुवधाय त्वं कुम्भकर्ण जयाय च ॥ ६.६५.११ ॥
அன்பிலும் வலிமையிலும் உனக்கு நிகரானவர் எனக்கு எவருமில்லை. கும்பகர்ணனே, பகைவனைக் கொல்லவும் வெற்றிபெறவும் நீ செல்.
6.65.12
शयानः शत्रुनाशार्थं भवान् सम्बोधितो मया।
अयं हि कालः सुमहान् राक्षसानामरिंदम ॥ ६.६५.१२ ॥
பகைவனை அழிப்பதற்காக உறங்கிக்கொண்டிருந்த உன்னை நான் எழுப்பினேன். பகைவரை அடக்குபவனே, இது அரக்கர்களுக்கு மிகப் பெரிய காலம்.
6.65.13
संगच्छ शूलमादाय पाशहस्त इवान्तकः।
वानरान् राजपुत्रौ च भक्षयादित्यतेजसौ ॥ ६.६५.१३ ॥
யமனைப் போல பாசக் கயிற்றைக் கையில் ஏந்தி, சூலத்தை எடுத்துக்கொண்டு செல். சூரியனைப் போல் ஒளிரும் அந்த இரு இளவரசர்களையும் வானரங்களையும் விழுங்கிவிடு.
6.65.14
समालोक्य तु ते रूपं विद्रविष्यन्ति वानराः।
रामलक्ष्मणयोश्चापि हृदये प्रस्फुटिष्यतः ॥ ६.६५.१४ ॥
உன் உருவத்தைக் கண்டதும் வானரங்கள் ஓடிவிடும்; ராமனும் லக்ஷ்மணனும் கூட நெஞ்சு வெடித்துப் போவார்கள்.
6.65.15
एवमुक्त्वा महातेजाः कुम्भकर्णं महाबलम्।
पुनर्जातमिवात्मानं मेने राक्षसपुङ्गवः ॥ ६.६५.१५ ॥
இவ்வாறு மகாபலசாலியான கும்பகர்ணனிடம் கூறிவிட்டு, மகாதேஜஸ் கொண்ட அந்த அரக்கர் தலைவன் தன்னைத் தானே மறுபிறப்பெடுத்தவன் போல் எண்ணினான்.
6.65.16
कुम्भकर्णबलाभिज्ञो जानंस्तस्य पराक्रमम्।
बभूव मुदितो राजा शशाङ्क इव निर्मलः ॥ ६.६५.१६ ॥
கும்பகர்ணனின் பலத்தை அறிந்த அரசன், அவனுடைய பராக்கிரமத்தை எண்ணி, தூய சந்திரனைப் போல் மகிழ்ந்தான்.
6.65.17
इत्येवमुक्तः संहृष्टो निर्जगाम महाबलः।
राज्ञस्तु वचनं श्रुत्वा योद्धुमुद्युक्तवांस्तदा ॥ ६.६५.१७ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், மகாபலசாலி மகிழ்ச்சியுடன் வெளியேறினான்; அரசனின் சொற்களைக் கேட்டு அப்போதே போருக்கு ஆயத்தமானான்.
6.65.18
आददे निशितं शूलं वेगाच्छत्रुनिबर्हणः।
सर्वं कालायसं दीप्तं तप्तकाञ्चनभूषणम् ॥ ६.६५.१८ ॥
பகைவரை அழிப்பவன் வேகமாக கூர்மையான சூலத்தை எடுத்தான்; அது முழுவதும் கருங்கல் போல இரும்பால் ஆனது, ஒளிரும், உருக்கிய பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்டது.
6.65.19
इन्द्राशनिसमप्रख्यं वज्रप्रतिमगौरवम्।
देवदानवगन्धर्वयक्षपन्नगसूदनम् ॥ ६.६५.१९ ॥
இந்திரனின் இடியைப் போன்று ஒளிர்வதும், வஜ்ரத்தைப் போன்ற கனம் கொண்டதும், தேவர்கள், தானவர்கள், கந்தர்வர்கள், யக்ஷர்கள், நாகர்கள் ஆகியோரை அழிப்பதுமான (அந்த ஆயுதம்).
6.65.20
रक्तमाल्यमहादामं स्वतश्चोद्गतपावकम्।
आदाय विपुलं शूलं शत्रुशोणितरञ्जितम् ॥ ६.६५.२० ॥
சிவப்பு மாலைகளின் பெரிய தொடர் கொண்டதும், தானாகவே நெருப்பு எழுந்ததுமான, எதிரிகளின் இரத்தத்தால் சிவந்த பெரிய சூலத்தை எடுத்து (கும்பகர்ணன் சென்றான்).
6.65.21
कुम्भकर्णो महातेजा रावणं वाक्यमब्रवीत्।
गमिष्याम्यहमेकाकी तिष्ठत्विह बलं मम ॥ ६.६५.२१ ॥
மகாதேஜஸ்வியான கும்பகர்ணன் ராவணனிடம் இவ்வாறு சொன்னான்: "நான் தனியாகவே செல்வேன்; என் படை இங்கேயே இருக்கட்டும்."
6.65.22
अद्य तान् क्षुधितः क्रुद्धो भक्षयिष्यामि वानरान्।
कुम्भकर्णवचः श्रुत्वा रावणो वाक्यमब्रवीत् ॥ ६.६५.२२ ॥
"இன்று பசியும் கோபமும் கொண்ட நான் அந்த வானரர்களைத் தின்பேன்." கும்பகர்ணனின் சொற்களைக் கேட்ட ராவணன் இவ்வாறு சொன்னான்.
6.65.23
सैन्यैः परिवृतो गच्छ शूलमुद्गरपाणिभिः।
वानरा हि महात्मानः शूराः सुव्यवसायिनः ॥ ६.६५.२३ ॥
"சூலமும் தண்டாயுதமும் கைகளில் ஏந்திய படைவீரர்களால் சூழப்பட்டு செல். வானரர்கள் உண்மையிலேயே மகாத்மாக்கள், வீரர்கள், உறுதியான முயற்சியுடையவர்கள்."
6.65.24
एकाकिनं प्रमत्तं वा नयेयुर्दशनैः क्षयम्।
तस्मात् परमदुर्धर्षः सैन्यैः परिवृतो व्रज।
रक्षसामहितं सर्वं शत्रुपक्षं निषूदय ॥ ६.६५.२४ ॥
"தனியாகவோ கவனமின்றியோ இருப்பவனை அவை பற்களால் அழிவுக்கு இழுத்துச் செல்லக்கூடும். ஆகையால், மிகவும் வெல்லற்கரியவனாய், படையால் சூழப்பட்டு செல். ராட்சதர்களின் எதிரிகளான அனைத்துப் பகைவர் அணியையும் அழி."
6.65.25
अथासनात् समुत्पत्य स्रजं मणिकृतान्तराम्।
आबबन्ध महातेजाः कुम्भकर्णस्य रावणः ॥ ६.६५.२५ ॥
பின்னர் ஆசனத்திலிருந்து எழுந்து, மகாதேஜஸ்வியான ராவணன் கும்பகர்ணனுக்காக மணிகள் இடையிடையே பதிக்கப்பட்ட மாலையை அணிவித்தான்.
6.65.26
अङ्गदान्यङ्गुलीवेष्टान् वराण्याभरणानि च।
हारं च शशिसंकाशमाबबन्ध महात्मनः ॥ ६.६५.२६ ॥
கைவளைகள், விரல் மோதிரங்கள், பிற சிறந்த அணிகலன்கள், சந்திரனைப் போல ஒளிரும் ஹாரம் ஆகியவற்றை அந்த மகாத்மாவுக்கு அணிவித்தான்.
6.65.27
दिव्यानि च सुगन्धीनि माल्यदामानि रावणः।
गात्रेषु सज्जयामास श्रोत्रयोश्चास्य कुण्डले ॥ ६.६५.२७ ॥
ராவணன் தெய்வீகமான நறுமண மாலைகளை அவனது உடலில் அலங்கரிக்கச் செய்து, அவனது காதுகளில் குண்டலங்களையும் அணிவித்தான்.
6.65.28
काञ्चनाङ्गदकेयूरनिष्काभरणभूषितः।
कुम्भकर्णो बृहत्कर्णः सुहुतोऽग्निरिवाबभौ ॥ ६.६५.२८ ॥
பொன் கைவளைகள், கடகங்கள், பொன் அணிகலன்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட பெரிய காதுகளுடைய கும்பகர்ணன், நன்கு ஆகுதி பெற்ற அக்னியைப் போல பிரகாசித்தான்.
6.65.29
श्रोणीसूत्रेण महता मेचकेन व्यराजत।
अमृतोत्पादने नद्धो भुजङ्गेनेव मन्दरः ॥ ६.६५.२९ ॥
பெரிய கருநிறக் கடிநூலால் அவன் பிரகாசித்தான்; அமிர்தம் கடைந்த போது நாகத்தால் கட்டப்பட்ட மந்தரமலை போல்.
6.65.30
स काञ्चनं भारसहं निवातं
विद्युत्प्रभं दीप्तमिवात्मभासा।
आबध्यमानः कवचं रराज
संध्याभ्रसंवीत इवाद्रिराजः ॥ ६.६५.३० ॥
பொன்னானதும், சுமையைத் தாங்கக் கூடியதும், காற்று புகாததும், மின்னல் ஒளி கொண்டதுமான கவசம் அணியப்பட, அவன் தன் ஒளியாலேயே எரிபவனாய், மாலை மேகங்களால் சூழப்பட்ட மலையரசன் போல் பிரகாசித்தான்.
6.65.31
सर्वाभरणसर्वाङ्गः शूलपाणिः स राक्षसः।
त्रिविक्रमकृतोत्साहो नारायण इवाबभौ ॥ ६.६५.३१ ॥
அனைத்து அணிகலன்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட அவ்வரக்கன், கையில் சூலம் ஏந்தி, திரிவிக்ரமனைப் போல் உற்சாகம் கொண்டு நாராயணனைப் போல் விளங்கினான்.
6.65.32
भ्रातरं सम्परिष्वज्य कृत्वा चापि प्रदक्षिणम्।
प्रणम्य शिरसा तस्मै प्रतस्थे स महाबलः ॥ ६.६५.३२ ॥
சகோதரனைத் தழுவி, அவரைப் பிரதக்ஷிணம் செய்து, தலை தாழ்த்தி வணங்கி, அந்த மஹாபலன் புறப்பட்டான்.
6.65.33
तमाशीर्भिः प्रशस्ताभिः प्रेषयामास रावणः।
शङ्खदुन्दुभिनिर्घोषैः सैन्यैश्चापि वरायुधैः ॥ ६.६५.३३ ॥
சங்கு, துந்துபி முழக்கத்துடனும், சிறந்த ஆயுதம் ஏந்திய சேனையுடனும், சிறந்த வாழ்த்துகளால் அவனை ராவணன் அனுப்பினான்.
6.65.34
तं गजैश्च तुरंगैश्च स्यन्दनैश्चाम्बुदस्वनैः।
अनुजग्मुर्महात्मानो रथिनो रथिनां वरम् ॥ ६.६५.३४ ॥
யானைகளும் குதிரைகளும் தேர்களும் மேக முழக்கம் போல் ஒலிக்க, மஹாத்மாவான தேர்வீரர்கள் அந்த தேர்வீரர்களில் சிறந்தவனைப் பின்தொடர்ந்தனர்.
6.65.35
सर्पैरुष्ट्रैः खरैश्चैव सिंहद्विपमृगद्विजैः।
अनुजग्मुश्च तं घोरं कुम्भकर्णं महाबलम् ॥ ६.६५.३५ ॥
பாம்புகள், ஒட்டகங்கள், கழுதைகள், சிங்கங்கள், யானைகள், மான்கள், பறவைகளுடன் அவர்கள் அந்த பயங்கர மஹாபலன் கும்பகர்ணனைப் பின்தொடர்ந்தனர்.
6.65.36
स पुष्पवर्षैरवकीर्यमाणो
धृतातपत्रः शितशूलपाणिः।
मदोत्कटः शोणितगन्धमत्तो
विनिर्ययौ दानवदेवशत्रुः ॥ ६.६५.३६ ॥
மலர் மழை பொழிய, குடை பிடிக்கப்பட்டு, கூர்மையான சூலம் கையில் ஏந்தி, செருக்கால் வெறியுற்று, இரத்த வாசனையால் மயங்கி, தானவர்களுக்கும் தேவர்களுக்கும் பகைவனான அவன் புறப்பட்டான்.
6.65.37
पदातयश्च बहवो महानादा महाबलाः।
अन्वयू राक्षसा भीमा भीमाक्षाः शस्त्रपाणयः ॥ ६.६५.३७ ॥
கால்நடையாகச் சென்ற பல பேரொலி எழுப்பும் மகாபலம் பொருந்திய அரக்கர்கள், பயங்கரமான கண்களுடையவர்கள், கைகளில் ஆயுதங்களுடன் அவனைப் பின்தொடர்ந்தனர்.
6.65.38
रक्ताक्षाः सुबहुव्यामा नीलाञ्जनचयोपमाः।
शूलानुद्यम्य खड्गांश्च निशितांश्च परश्वधान् ॥ ६.६५.३८ ॥
சிவந்த கண்களும், மிக நீண்ட தோள்களும், நீல மையின் குவியல் போன்ற உடலும் கொண்ட அவர்கள் சூலங்களையும், கூரிய வாள்களையும், கோடரிகளையும் ஓங்கிப் பிடித்திருந்தனர்.
6.65.39
भिन्दिपालांश्च परिघान् गदाश्च मुसलानि च।
तालस्कन्धांश्च विपुलान् क्षेपणीयान् दुरासदान् ॥ ६.६५.३९ ॥
பிந்திபாலங்களும், இரும்புத் தடிகளும், கதைகளும், உலக்கைகளும், பனை மரத் தண்டு போன்ற பெரிய, எறியப்படத் தக்க, எதிர்கொள்ள முடியாத ஆயுதங்களும் (ஏந்தியிருந்தனர்).
6.65.40
अथान्यद्वपुरादाय दारुणं घोरदर्शनम्।
निष्पपात महातेजाः कुम्भकर्णो महाबलः ॥ ६.६५.४० ॥
பின்னர் வேறொரு கொடிய, பயங்கரத் தோற்றமுள்ள உடலை எடுத்துக்கொண்டு, மகா தேஜஸ்வியும் மகாபலனுமான கும்பகர்ணன் வெளிப்பட்டான்.
6.65.41
धनुःशतपरीणाहः स षट्शतसमुच्छ्रितः।
रौद्रः शकटचक्राक्षो महापर्वतसंनिभः ॥ ६.६५.४१ ॥
நூறு வில் அகலமும், அறுநூறு வில் உயரமும் கொண்ட அவன் கொடியவன்; வண்டிச் சக்கரம் போன்ற கண்களுடையவன், பெரிய மலை போன்றவன்.
6.65.42
संनिपत्य च रक्षांसि दग्धशैलोपमो महान्।
कुम्भकर्णो महावक्त्रः प्रहसन्निदमब्रवीत् ॥ ६.६५.४२ ॥
அரக்கர்களிடம் வந்து, எரிந்த மலை போன்ற பெரியவனான, பெரிய வாயுடைய கும்பகர்ணன் சிரித்துக்கொண்டே இவ்வாறு கூறினான்.
6.65.43
अद्य वानरमुख्यानां तानि यूथानि भागशः।
निर्दहिष्यामि संक्रुद्धः पतङ्गानिव पावकः ॥ ६.६५.४३ ॥
இன்று கோபம் கொண்ட நான் அந்த முதன்மை வானரர்களின் கூட்டங்களை ஒவ்வொன்றாக, நெருப்பு விட்டில்களை எரிப்பது போல எரித்துவிடுவேன்.
6.65.44
नापराध्यन्ति मे कामं वानरा वनचारिणः।
जातिरस्मद्विधानां सा पुरोद्यानविभूषणम् ॥ ६.६५.४४ ॥
காட்டில் திரியும் இந்த வானரர்கள் எனக்கு எவ்வகையிலும் குற்றம் செய்யவில்லை; எங்களைப் போன்றோருக்கு அந்த இனம் நகரத்து முன் தோட்டங்களின் அலங்காரமே ஆகும்.
6.65.45
पुररोधस्य मूलं तु राघवः सहलक्ष्मणः।
हते तस्मिन् हतं सर्वं तं वधिष्यामि संयुगे ॥ ६.६५.४५ ॥
நகர முற்றுகைக்கு மூலமானவர்கள் ராகவனும் லட்சுமணனும்தான்; அவர்கள் கொல்லப்பட்டால் எல்லாம் கொல்லப்பட்டதாகும்; அவர்களைப் போரில் நான் கொல்வேன்.
6.65.46
एवं तस्य ब्रुवाणस्य कुम्भकर्णस्य राक्षसाः।
नादं चक्रुर्महाघोरं कम्पयन्त इवार्णवम् ॥ ६.६५.४६ ॥
கும்பகர்ணன் இவ்வாறு சொல்லிக்கொண்டிருக்கும்போது, கடலை நடுங்கச் செய்வது போல் அரக்கர்கள் மிகக் கொடிய முழக்கம் எழுப்பினர்.
6.65.47
तस्य निष्पततस्तूर्णं कुम्भकर्णस्य धीमतः।
बभूवुर्घोररूपाणि निमित्तानि समन्ततः ॥ ६.६५.४७ ॥
விரைந்து புறப்பட்ட அந்த அறிவுள்ள கும்பகர்ணனைச் சுற்றிலும் கொடிய தோற்றமுள்ள அபசகுனங்கள் தோன்றின.
6.65.48
उल्काशनियुता मेघा बभूवुर्गर्दभारुणाः।
ससागरवना चैव वसुधा समकम्पत ॥ ६.६५.४८ ॥
விண்கற்களும் இடிகளும் நிறைந்த மேகங்கள் கழுதையின் நிறம் போன்ற செம்பழுப்பாயின; கடல்களும் காடுகளும் கொண்ட பூமி முழுவதும் நடுங்கியது.
6.65.49
घोररूपाः शिवा नेदुः सज्वालकवलैर्मुखैः।
मण्डलान्यपसव्यानि बबन्धुश्च विहंगमाः ॥ ६.६५.४९ ॥
பயங்கர உருவம் கொண்ட நரிகள் எரியும் இரைகளை வாயில் கொண்டு ஊளையிட்டன; பறவைகள் இடப்புறமாக வட்டமிட்டுச் சுற்றின.
6.65.50
निष्पपात च गृध्रोऽस्य शूले वै पथि गच्छतः।
प्रास्फुरन्नयनं चास्य सव्यो बाहुरकम्पत ॥ ६.६५.५० ॥
அவன் வழியில் செல்லும்போது அவன் சூலத்தின்மீது ஒரு கழுகு விழுந்தது; அவனுடைய கண் துடித்தது, இடது கை நடுங்கியது.
6.65.51
निष्पपात तदा चोल्का ज्वलन्ती भीमनिःस्वना।
आदित्यो निष्प्रभश्चासीन्न वाति च सुखोऽनिलः ॥ ६.६५.५१ ॥
அப்போது ஒரு எரியும் எரிகல் பயங்கர ஒலியுடன் விழுந்தது; சூரியன் ஒளி மங்கியது, இனிய காற்று வீசவில்லை.
6.65.52
अचिन्तयन् महोत्पातानुदितान् रोमहर्षणान्।
निर्ययौ कुम्भकर्णस्तु कृतान्तबलचोदितः ॥ ६.६५.५२ ॥
எழுந்த இந்த மயிர்சிலிர்க்கும் பெரும் அபசகுனங்களைப் பற்றி சிந்தித்தபடியே, எமனின் வலிமையால் தூண்டப்பட்ட கும்பகர்ணன் புறப்பட்டான்.
6.65.53
स लङ्घयित्वा प्राकारं पद्भ्यां पर्वतसंनिभः।
ददर्शाभ्रघनप्रख्यं वानरानीकमद्भुतम् ॥ ६.६५.५३ ॥
மலை போன்ற அவன் கால்நடையாகக் கோட்டைச் சுவரைத் தாண்டி, அடர்ந்த மேகம் போன்ற அற்புதமான வானரப் படையைக் கண்டான்.
6.65.54
ते दृष्ट्वा राक्षसश्रेष्ठं वानराः पर्वतोपमम्।
वायुनुन्ना इव घना ययुः सर्वा दिशस्तदा ॥ ६.६५.५४ ॥
ராட்சசர்களில் சிறந்தவனும் மலை போன்றவனுமான அவனைக் கண்டதும் வானரங்கள் அப்போதே காற்றால் அடித்துச் செல்லப்பட்ட மேகங்கள் போல எல்லாத் திசைகளிலும் ஓடின.
6.65.55
तद् वानरानीकमतिप्रचण्डं
दिशो द्रवद्भिन्नमिवाभ्रजालम्।
स कुम्भकर्णः समवेक्ष्य हर्षा-
न्ननाद भूयो घनवद्घनाभः ॥ ६.६५.५५ ॥
சிதறி எல்லாத் திசைகளிலும் ஓடும் கரிய மேக்கூட்டம் போன்ற அந்தக் கொடிய வானரப் படையைக் கண்டு, மேகம் போன்ற நிறமுடைய அந்தக் கும்பகர்ணன் மகிழ்ச்சியால் மீண்டும் முழங்கினான்.
6.65.56
ते तस्य घोरं निनदं निशम्य
यथा निनादं दिवि वारिदस्य।
पेतुर्धरण्यां बहवः प्लवङ्गा
निकृत्तमूला इव शालवृक्षाः ॥ ६.६५.५६ ॥
அவனுடைய பயங்கரமான முழக்கத்தை வானில் மேகத்தின் இடி முழக்கம் போலக் கேட்டு, அடிவேர் வெட்டுண்ட சால மரங்கள் போல் பல வானரங்கள் நிலத்தில் விழுந்தன.
6.65.57
विपुलपरिघवान् स कुम्भकर्णो
रिपुनिधनाय विनिःसृतो महात्मा।
कपिगणभयमाददत् सुभीमं
प्रभुरिव किंकरदण्डवान् युगान्ते ॥ ६.६५.५७ ॥
பெரிய இரும்புத் தண்டாயுதத்தை ஏந்திய மகாத்மா கும்பகர்ணன் எதிரியை அழிக்க வெளிப்பட்டான்; வானரக் கூட்டங்களுக்கு மிகக் கொடிய பயத்தை உண்டாக்கியபடி, யுகமுடிவில் கிங்கரனின் தண்டத்தை ஏந்திய தலைவனைப் போல.