Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.69.1
एवं विलपमानस्य रावणस्य दुरात्मनः।
श्रुत्वा शोकाभिभूतस्य त्रिशिरा वाक्यमब्रवीत् ॥ ६.६९.१ ॥
So sprach Triśirā, als er die Worte des lamentierenden, von Kummer überwältigten, bösen Rāvaṇa hörte.
6.69.2
एवमेव महावीर्यो हतो नस्तातमध्यमः।
न तु सत्पुरुषा राजन् विलपन्ति यथा भवान् ॥ ६.६९.२ ॥
Unser mittlerer Bruder, von großer Tapferkeit, wurde genau so erschlagen; doch, o König, edle Männer klagen nicht so wie du.
6.69.3
नूनं त्रिभुवनस्यापि पर्याप्तस्त्वमसि प्रभो।
स कस्मात् प्राकृत इव शोचस्यात्मानमीदृशम् ॥ ६.६९.३ ॥
Herr, du bist gewiss sogar den drei Welten gewachsen; warum klagst du dann so um dich selbst, wie ein gewöhnlicher Mensch?
6.69.4
ब्रह्मदत्तास्ति ते शक्तिः कवचं सायको धनुः।
सहस्रखरसंयुक्तो रथो मेघसमस्वनः ॥ ६.६९.४ ॥
Du besitzt die von Brahmā verliehene Kraft, Rüstung, Pfeile und Bogen; und einen Streitwagen, bespannt mit tausend Eseln, der wie eine Gewitterwolke dröhnt.
6.69.5
त्वयासकृद्धि शस्त्रेण विशस्ता देवदानवाः।
स सर्वायुधसम्पन्नो राघवं शास्तुमर्हसि ॥ ६.६९.५ ॥
Mit deinen Waffen hast du Götter und Dämonen wiederholt niedergeschlagen; mit allen Waffen ausgerüstet, solltest du Rāghava bezwingen.
6.69.6
कामं तिष्ठ महाराज निर्गमिष्याम्यहं रणे।
उद्धरिष्यामि ते शत्रून् गरुडः पन्नगानिव ॥ ६.६९.६ ॥
Gut denn, großer König, bleib hier; ich werde in die Schlacht ziehen und deine Feinde ausrotten, wie Garuḍa die Schlangen ausrottet.
6.69.7
शम्बरो देवराजेन नरको विष्णुना यथा।
तथाद्य शयिता रामो मया युधि निपातितः ॥ ६.६९.७ ॥
So wie der König der Götter Śambara und Viṣṇu Naraka erschlug, so wird heute Rāma, von mir im Kampf niedergestreckt, daliegen.
6.69.8
श्रुत्वा त्रिशिरसो वाक्यं रावणो राक्षसाधिपः।
पुनर्जातमिवात्मानं मन्यते कालचोदितः ॥ ६.६९.८ ॥
Als Rāvaṇa, der Herr der Rākṣasas, die Worte Triśiras' hörte, vom Schicksal getrieben, hielt er sich für wie neu geboren.
6.69.9
श्रुत्वा त्रिशिरसो वाक्यं देवान्तकनरान्तकौ।
अतिकायश्च तेजस्वी बभूवुर्युद्धहर्षिताः ॥ ६.६९.९ ॥
Als sie die Worte Triśiras hörten, freuten sich Devāntaka, Narāntaka und der strahlende Atikāya auf den Kampf.
6.69.10
ततोऽहमहमित्येवं गर्जन्तो नैर्ऋतर्षभाः।
रावणस्य सुता वीराः शक्रतुल्यपराक्रमाः ॥ ६.६९.१० ॥
Da brüllten die tapferen Söhne Rāvaṇas, Stiere unter den Rākṣasas, Indra gleich an Tapferkeit, und riefen: »Ich, ich!«
6.69.11
अन्तरिक्षगताः सर्वे सर्वे मायाविशारदाः।
सर्वे त्रिदशदर्पघ्नाः सर्वे समरदुर्मदाः ॥ ६.६९.११ ॥
Alle bewegten sich durch den Himmel, alle waren geschickt in der Täuschungskunst, alle brachen den Stolz der Götter, alle waren vom Kampf berauscht.
6.69.12
सर्वे सुबलसम्पन्नाः सर्वे विस्तीर्णकीर्तयः।
सर्वे समरमासाद्य न श्रूयन्ते स्म निर्जिताः ॥ ६.६९.१२ ॥
Alle waren mit großer Stärke begabt, alle hatten weit verbreiteten Ruhm; doch alle wurden im Kampf besiegt und man hörte nichts mehr von ihnen.
6.69.13
देवैरपि सगन्धर्वैः सकिंनरमहोरगैः।
सर्वेऽस्त्रविदुषो वीराः सर्वे युद्धविशारदाः।
सर्वे प्रवरविज्ञानाः सर्वे लब्धवरास्तथा ॥ ६.६९.१३ ॥
Selbst von Göttern, Gandharvas, Kinnaras und großen Schlangen waren sie nicht zu besiegen. Alle waren im Waffengebrauch geübt, im Kampf erfahren, von hervorragendem Wissen, und alle hatten Gunstgaben erlangt.
6.69.14
स तैस्तथा भास्करतुल्यवर्चसैः
सुतैर्वृतः शत्रुबलश्रियार्दनैः।
रराज राजा मघवान् यथामरै-
र्वृतो महादानवदर्पनाशनैः ॥ ६.६९.१४ ॥
Jener König, umgeben von seinen Söhnen, an Glanz der Sonne gleich, Vernichter der Macht und des Ruhmes der Feinde, strahlte wie Indra, umgeben von den Unsterblichen, die den Hochmut großer Dämonen vernichten.
6.69.15
स पुत्रान् सम्परिष्वज्य भूषयित्वा च भूषणैः।
आशीर्भिश्च प्रशस्ताभिः प्रेषयामास वै रणे ॥ ६.६९.१५ ॥
Er umarmte seine Söhne, schmückte sie mit Geschmeide und schickte sie mit glückverheißenden Segenswünschen in den Kampf.
6.69.16
युद्धोन्मत्तं च मत्तं च भ्रातरौ चापि रावणः।
रक्षणार्थं कुमाराणां प्रेषयामास संयुगे ॥ ६.६९.१६ ॥
Rāvaṇa schickte auch seine beiden Brüder, Yuddhonmatta und Matta, in die Schlacht, um die Prinzen zu beschützen.
6.69.17
तेऽभिवाद्य महात्मानं रावणं लोकरावणम्।
कृत्वा प्रदक्षिणं चैव महाकायाः प्रतस्थिरे ॥ ६.६९.१७ ॥
Nachdem sie den großherzigen Rāvaṇa, Schrecken der Welten, gegrüßt und ihn rechtsherum umkreist hatten, brachen die riesenhaften Krieger auf.
6.69.18
सर्वौषधीभिर्गन्धैश्च समालभ्य महाबलाः।
निर्जग्मुर्नैर्ऋतश्रेष्ठाः षडेते युद्धकाङ्क्षिणः ॥ ६.६९.१८ ॥
Mit allen Kräutern und Düften gesalbt, brachen jene sechs mächtigen Besten der Rākṣasas, kampfbegierig, auf.
6.69.19
त्रिशिराश्चातिकायश्च देवान्तकनरान्तकौ।
महोदरमहापार्श्वौ निर्जग्मुः कालचोदिताः ॥ ६.६९.१९ ॥
Triśiras und Atikāya, Devāntaka und Narāntaka, Mahodara und Mahāpārśva brachen, von der Zeit getrieben, auf.
6.69.20
ततः सुदर्शनं नागं नीलजीमूतसंनिभम्।
ऐरावतकुले जातमारुरोह महोदरः ॥ ६.६९.२० ॥
Da bestieg Mahodara den Elefanten Sudarśana, dunkel wie eine blaue Gewitterwolke, geboren aus dem Geschlecht des Airāvata.
6.69.21
सर्वायुधसमायुक्तस्तूणीभिश्चाप्यलंकृतः।
रराज गजमास्थाय सवितेवास्तमूर्धनि ॥ ६.६९.२१ ॥
Mit allen Waffen ausgerüstet und mit Köchern geschmückt, strahlte er auf dem Elefanten wie die Sonne auf dem Gipfel des Untergangsberges.
6.69.22
हयोत्तमसमायुक्तं सर्वायुधसमाकुलम्।
आरुरोह रथश्रेष्ठं त्रिशिरा रावणात्मजः ॥ ६.६९.२२ ॥
Triśiras, Rāvaṇas Sohn, bestieg den besten Streitwagen, bespannt mit vorzüglichen Pferden und voller Waffen.
6.69.23
त्रिशिरा रथमास्थाय विरराज धनुर्धरः।
सविद्युदुल्कः सज्वालः सेन्द्रचाप इवाम्बुदः ॥ ६.६९.२३ ॥
Triśiras, den Bogen in der Hand, bestieg seinen Wagen und strahlte wie eine Wolke mit Blitzen, Meteoren, Flammen und Regenbogen.
6.69.24
त्रिभिः किरीटैस्त्रिशिराः शुशुभे स रथोत्तमे।
हिमवानिव शैलेन्द्रस्त्रिभिः काञ्चनपर्वतैः ॥ ६.६९.२४ ॥
Mit drei Kronen strahlte Triśiras auf jenem besten Wagen, wie der Bergkönig Himālaya mit drei goldenen Gipfeln strahlt.
6.69.25
अतिकायोऽतितेजस्वी राक्षसेन्द्रसुतस्तदा।
आरुरोह रथश्रेष्ठं श्रेष्ठः सर्वधनुष्मताम् ॥ ६.६९.२५ ॥
Atikāya, von überaus strahlender Kraft, Sohn des Rākṣasa-Herrschers, bestieg damals den besten Streitwagen; er war der Erste unter allen Bogenschützen.
6.69.26
सुचक्राक्षं सुसंयुक्तं स्वनुकर्षं सुकूबरम्।
तूणीबाणासनैर्दीप्तं प्रासासिपरिघाकुलम् ॥ ६.६९.२६ ॥
Mit guten Rädern und Achse, gut angeschirrt, mit feinen Zügeln und gutem Deichsel, glänzend von Köchern, Pfeilen und Bögen, voll von Lanzen, Schwertern und Keulen.
6.69.27
स काञ्चनविचित्रेण किरीटेन विराजता।
भूषणैश्च बभौ मेरुः प्रभाभिरिव भासयन् ॥ ६.६९.२७ ॥
Mit seinem goldverzierten, strahlenden Diadem und seinem Schmuck erschien er wie der Berg Meru, als erhellte er ihn mit seinem eigenen Glanz.
6.69.28
स रराज रथे तस्मिन् राजसूनुर्महाबलः।
वृतो नैर्ऋतशार्दूलैर्वज्रपाणिरिवामरैः ॥ ६.६९.२८ ॥
Auf jenem Wagen strahlte der königliche Sohn, der Gewaltige, umgeben von den Rākṣasa-Tigern, wie Indra mit dem Donnerkeil, umgeben von den Göttern.
6.69.29
हयमुच्चैःश्रवःप्रख्यं श्वेतं कनकभूषणम्।
मनोजवं महाकायमारुरोह नरान्तकः ॥ ६.६९.२९ ॥
Narāntaka bestieg ein weißes Pferd, Uccaiḥśravas ähnlich, mit goldenem Schmuck, schnell wie der Gedanke, von gewaltigem Körper.
6.69.30
गृहीत्वा प्रासमुल्काभं विरराज नरान्तकः।
शक्तिमादाय तेजस्वी गुहः शिखिगतो यथा ॥ ६.६९.३० ॥
Eine lohartige Lanze ergreifend, strahlte Narāntaka, wie der glänzende Guha mit seinem Speer, auf seinem Pfau sitzend, strahlt.
6.69.31
देवान्तकः समादाय परिघं हेमभूषणम्।
परिगृह्य गिरिं दोर्भ्यां वपुर्विष्णोर्विडम्बयन् ॥ ६.६९.३१ ॥
Devāntaka ergriff eine goldgeschmückte Keule; mit beiden Armen einen Berggipfel umfassend, schien er den Leib Viṣṇus nachzuahmen.
6.69.32
महापार्श्वो महातेजा गदामादाय वीर्यवान्।
विरराज गदापाणिः कुबेर इव संयुगे ॥ ६.६९.३२ ॥
Mahāpārśva, von großem Glanz und Mut, ergriff eine Keule; mit der Keule in der Hand strahlte er im Kampf wie Kubera.
6.69.33
ते प्रतस्थुर्महात्मानोऽमरावत्याः सुरा इव।
तान् गजैश्च तुरङ्गैश्च रथैश्चाम्बुदनिःस्वनैः ॥ ६.६९.३३ ॥
Jene großmütigen Krieger brachen auf wie Götter aus Amarāvatī, mit Elefanten, Pferden und Streitwagen, deren Lärm dem donnernder Wolken glich.
6.69.34
अनूत्पेतुर्महात्मानो राक्षसाः प्रवरायुधाः।
ते विरेजुर्महात्मानः कुमाराः सूर्यवर्चसः ॥ ६.६९.३४ ॥
Die großmütigen Rākṣasas, mit vorzüglichen Waffen, erhoben sich hinter ihnen; und jene großmütigen Jünglinge, sonnengleich, strahlten.
6.69.35
किरीटिनः श्रिया जुष्टा ग्रहा दीप्ता इवाम्बरे।
प्रगृहीता बभौ तेषां शस्त्राणामवलिः सिता ॥ ६.६९.३५ ॥
Gekrönt und mit Glanz geschmückt, leuchteten sie wie Planeten am Himmel; und die weiße Reihe der erhobenen Waffen glänzte.
6.69.36
शरदभ्रप्रतीकाशा हंसावलिरिवाम्बरे।
मरणं वापि निश्चित्य शत्रूणां वा पराजयम् ॥ ६.६९.३६ ॥
Den herbstlichen Wolken gleich, wie eine Schar von Schwänen am Himmel, nachdem sie sich entschieden hatten, entweder den Tod oder die Niederlage der Feinde zu finden.
6.69.37
जगर्जुश्च प्रणेदुश्च चिक्षिपुश्चापि सायकान् ॥ ६.६९.३७ ॥
Sie brüllten, schrien und schossen auch Pfeile ab.
6.69.38
जगृहुश्च महात्मानो निर्यान्तो युद्धदुर्मदाः।
क्ष्वेडितास्फोटितानां वै संचचालेव मेदिनी ॥ ६.६९.३८ ॥
Die hochherzigen, kampfestrunkenen Krieger traten hinaus und ergriffen ihre Waffen; beim Brüllen und Klatschen ihrer Arme schien die Erde zu beben.
6.69.39
रक्षसां सिंहनादैश्च संस्फोटितमिवाम्बरम्।
तेऽभिनिष्क्रम्य मुदिता राक्षसेन्द्रा महाबलाः ॥ ६.६९.३९ ॥
Unter den löwenartigen Brüllen der Rākṣasas schien der Himmel zu erdröhnen. Dann traten jene mächtigen Herren der Rākṣasas freudig hinaus.
6.69.40
ददृशुर्वानरानीकं समुद्यतशिलानगम्।
हरयोऽपि महात्मानो ददृशू राक्षसं बलम् ॥ ६.६९.४० ॥
Sie sahen das Heer der Vānaras, mit erhobenen Felsen und Bergen; und die hochherzigen Affen sahen ebenfalls das Heer der Rākṣasas.
6.69.41
हस्त्यश्वरथसम्बाधं किङ्किणीशतनादितम्।
नीलजीमूतसंकाशं समुद्यतमहायुधम् ॥ ६.६९.४१ ॥
Gedrängt voll von Elefanten, Pferden und Streitwagen, erfüllt vom Klang Hunderter Glöckchen, dunkelblauen Gewitterwolken gleich, mit hoch erhobenen mächtigen Waffen.
6.69.42
दीप्तानलरविप्रख्यैर्नैर्ऋतैः सर्वतो वृतम्।
तद् दृष्ट्वा बलमायातं लब्धलक्षाः प्लवङ्गमाः ॥ ६.६९.४२ ॥
Als sie das Heer heranrücken sahen, von allen Seiten umgeben von den Nairṛtas (Rākṣasas), strahlend wie Feuer und Sonne, bereiteten sich die Affen, ihr Ziel im Blick, vor.
6.69.43
समुद्यतमहाशैलाः सम्प्रणेदुर्मुहुर्मुहुः।
अमृष्यमाणा रक्षांसि प्रतिनर्दन्त वानराः ॥ ६.६९.४३ ॥
Mit hoch erhobenen großen Bergen brüllten die Vānaras immer wieder; unfähig, es zu ertragen, brüllten sie den Rākṣasas entgegen.
6.69.44
ततः समुत्कृष्टरवं निशम्य
रक्षोगणा वानरयूथपानाम्।
अमृष्यमाणाः परहर्षमुग्रं
महाबला भीमतरं प्रणेदुः ॥ ६.६९.४४ ॥
Als die Rākṣasa-Scharen das laute Gebrüll der Vānara-Anführer hörten, brüllten die mächtigen Heere, unfähig, deren wilde Freude zu ertragen, noch schrecklicher.
6.69.45
ते राक्षसबलं घोरं प्रविश्य हरियूथपाः।
विचेरुरुद्यतैः शैलैर्नगाः शिखरिणो यथा ॥ ६.६९.४५ ॥
Die Anführer der Affenscharen drangen in das schreckliche Heer der Rākṣasas ein und bewegten sich mit den erhobenen Bergen, wie gipfelreiche Berge.
6.69.46
केचिदाकाशमाविश्य केचिदुर्व्यां प्लवङ्गमाः।
रक्षःसैन्येषु संक्रुद्धाः केचिद् द्रुमशिलायुधाः ॥ ६.६९.४६ ॥
Einige Vānaras sprangen in den Himmel, andere blieben auf der Erde; und einige, zornig unter den Rākṣasa-Truppen, nahmen Bäume und Felsen als Waffen.
6.69.47
द्रुमांश्च विपुलस्कन्धान् गृह्य वानरपुङ्गवाः।
तद् युद्धमभवद् घोरं रक्षोवानरसंकुलम् ॥ ६.६९.४७ ॥
Die besten der Affen ergriffen Bäume mit breiten Stämmen und kämpften; jene Schlacht, voller Rākṣasas und Vānaras, wurde schrecklich.
6.69.48
ते पादपशिलाशैलैश्चक्रुर्वृष्टिमनूपमाम्।
बाणौघैर्वार्यमाणाश्च हरयो भीमविक्रमाः ॥ ६.६९.४८ ॥
Sie ließen einen unvergleichlichen Regen aus Bäumen, Felsen und Bergen niedergehen; obwohl von Pfeilströmen aufgehalten, wichen die Affen von schrecklicher Tapferkeit nicht zurück.
6.69.49
सिंहनादान् विनेदुश्च रणे राक्षसवानराः।
शिलाभिश्चूर्णयामासुर्यातुधानान् प्लवङ्गमाः ॥ ६.६९.४९ ॥
In der Schlacht brüllten die Rākṣasas und Affen wie Löwen, und die springenden Affen zermalmten die Yātudhānas mit Steinen zu Staub.
6.69.50
निर्जघ्नुः संयुगे क्रुद्धाः कवचाभरणावृतान्।
केचिद् रथगतान् वीरान् गजवाजिगतानपि ॥ ६.६९.५० ॥
Voll Zorn erschlugen die Affen im Kampf die mit Rüstung und Schmuck bedeckten Helden, einige auf Streitwagen, andere auf Elefanten und Pferden.
6.69.51
निर्जघ्नुः सहसाऽऽप्लुत्य यातुधानान् प्लवङ्गमाः।
शैलशृङ्गान्विताङ्गास्ते मुष्टिभिर्वान्तलोचनाः ॥ ६.६९.५१ ॥
Plötzlich sprangen die Affen auf und erschlugen die Yātudhānas; ihre Leiber trugen Bergspitzen, mit den Fäusten schlugen sie zu, und ihre Augen waren verdreht.
6.69.52
चेलुः पेतुश्च नेदुश्च तत्र राक्षसपुङ्गवाः।
राक्षसाश्च शरैस्तीक्ष्णैर्बिभिदुः कपिकुञ्जरान् ॥ ६.६९.५२ ॥
Dort regten sich die besten Rākṣasas, fielen und brüllten, und die Rākṣasas durchbohrten mit scharfen Pfeilen die elefantengleichen Affen.
6.69.53
शूलमुद्गरखड्गैश्च जघ्नुः प्रासैश्च शक्तिभिः।
अन्योन्यं पातयामासुः परस्परजयैषिणः ॥ ६.६९.५३ ॥
Mit Spießen, Keulen, Schwertern, Lanzen und Wurfspeeren schlugen sie zu, und begierig nach dem Sieg übereinander ließen sie einander fallen.
6.69.54
रिपुशोणितदिग्धाङ्गास्तत्र वानरराक्षसाः।
ततः शैलैश्च खड्गैश्च विसृष्टैर्हरिराक्षसैः ॥ ६.६९.५४ ॥
Dort waren die Affen und Rākṣasas, ihre Körper mit dem Blut ihrer Feinde beschmiert; dann ging der Kampf weiter mit Bergfelsen und Schwertern, geschleudert von Affen und Rākṣasas.
6.69.55
मुहूर्तेनावृता भूमिरभवच्छोणितोक्षिता।
विकीर्णैः पर्वताकारै रक्षोभिरभिमर्दितैः।
आसीद् वसुमती पूर्णा तदा युद्धमदान्वितैः ॥ ६.६९.५५ ॥
In einem Augenblick war die Erde mit Blut getränkt und bedeckt; damals füllte sie sich mit den bergesgroßen Rākṣasas, verstreut und zermalmt, berauscht von der Kampfeslust.
6.69.56
आक्षिप्ताः क्षिप्यमाणाश्च भग्नशैलाश्च वानराः।
पुनरङ्गैस्तदा चक्रुरासन्ना युद्धमद्भुतम् ॥ ६.६९.५६ ॥
Geschleudert und schleudernd, näherten sich die Vānaras mit zerbrochenen Bergspitzen wieder und führten dann mit ihren eigenen Gliedern einen wunderbaren Kampf.
6.69.57
वानरान् वानरैरेव जघ्नुस्ते नैर्ऋतर्षभाः।
राक्षसान् राक्षसैरेव जघ्नुस्ते वानरा अपि ॥ ६.६९.५७ ॥
Jene Stiere unter den Rākṣasas erschlugen die Vānaras mit Vānaras, und auch die Vānaras erschlugen die Rākṣasas mit Rākṣasas.
6.69.58
आक्षिप्य च शिलाः शैलाञ्जघ्नुस्ते राक्षसास्तदा।
तेषां चाच्छिद्य शस्त्राणि जघ्नू रक्षांसि वानराः ॥ ६.६९.५८ ॥
Felsen und Berge schleudernd, schlugen da die Rākṣasas zu; und die Vānaras, ihnen die Waffen abschneidend, erschlugen die Rākṣasas.
6.69.59
निर्जघ्नुः शैलशृङ्गैश्च बिभिदुश्च परस्परम्।
सिंहनादान् विनेदुश्च रणे राक्षसवानराः ॥ ६.६९.५९ ॥
Mit Bergspitzen erschlugen sie einander und durchbohrten sich; und im Kampf stießen die Rākṣasas und Vānaras Löwengebrüll aus.
6.69.60
छिन्नवर्मतनुत्राणा राक्षसा वानरैर्हताः।
रुधिरं प्रसृतास्तत्र रससारमिव द्रुमाः ॥ ६.६९.६० ॥
Die Rākṣasas, deren Panzer und Körperschutz zerschnitten waren, wurden von den Vānaras erschlagen; dort fielen sie, Blut fließend, wie Bäume, die ihren kostbaren Saft verströmen.
6.69.61
रथेन च रथं चापि वारणेनापि वारणम्।
हयेन च हयं केचिन्निर्जघ्नुर्वानरा रणे ॥ ६.६९.६१ ॥
Im Kampf schlugen einige Affen Wagen gegen Wagen, Elefant gegen Elefant und Pferd gegen Pferd nieder.
6.69.62
क्षुरप्रैरर्धचन्द्रैश्च भल्लैश्च निशितैः शरैः।
राक्षसा वानरेन्द्राणां बिभिदुः पादपान् शिलाः ॥ ६.६९.६२ ॥
Die Rākṣasas spalteten die Bäume und Felsen der Affenführer mit Kṣurapra-, Ardhacandra- und Bhalla-Pfeilen sowie anderen scharfen Geschossen.
6.69.63
विकीर्णाः पर्वतास्तैश्च द्रुमच्छिन्नैश्च संयुगे।
हतैश्च कपिरक्षोभिर्दुर्गमा वसुधाभवत् ॥ ६.६९.६३ ॥
Im Kampf zerstreuten sie die Berge und fällten die Bäume; mit den erschlagenen Affen und Rākṣasas wurde die Erde unpassierbar.
6.69.64
ते वानरा गर्वितहृष्टचेष्टाः
संग्राममासाद्य भयं विमुच्य।
युद्धं स्म सर्वे सह राक्षसैस्ते
नानायुधाश्चक्रुरदीनसत्त्वाः ॥ ६.६९.६४ ॥
Jene Affen, stolz und voll Begeisterung, erreichten die Schlacht, legten alle Furcht ab und kämpften alle mit den Rākṣasas, mit mancherlei Waffen und unerschrockenem Mut.
6.69.65
तस्मिन् प्रवृत्ते तुमुले विमर्दे
प्रहृष्यमाणेषु वलीमुखेषु।
निपात्यमानेषु च राक्षसेषु
महर्षयो देवगणाश्च नेदुः ॥ ६.६९.६५ ॥
Als jener schreckliche, tosende Kampf entbrannt war, während die Affen frohlockten und die Rākṣasas niedergestreckt wurden, jubelten die großen Weisen und die Scharen der Götter.
6.69.66
ततो हयं मारुततुल्यवेग-
मारुह्य शक्तिं निशितां प्रगृह्य।
नरान्तको वानरसैन्यमुग्रं
महार्णवं मीन इवाविवेश ॥ ६.६९.६६ ॥
Da stürmte Narāntaka, auf einem Pferd so schnell wie der Wind, eine scharfe Lanze ergreifend, in das wilde Affenheer, wie ein Fisch in den großen Ozean eintaucht.
6.69.67
स वानरान् सप्त शतानि वीरः
प्रासेन दीप्तेन विनिर्बिभेद।
एकः क्षणेनेन्द्ररिपुर्महात्मा
जघान सैन्यं हरिपुङ्गवानाम् ॥ ६.६९.६७ ॥
Dieser Held durchbohrte allein in einem Augenblick siebenhundert Affen mit seinem glühenden Speer; der große Feind Indras erschlug das Heer der besten unter den Affen.
6.69.68
ददृशुश्च महात्मानं हयपृष्ठप्रतिष्ठितम्।
चरन्तं हरिसैन्येषु विद्याधरमहर्षयः ॥ ६.६९.६८ ॥
Die Vidyādharas und die großen Weisen sahen den Großmütigen, auf dem Rücken seines Pferdes stehend, zwischen den Heeren der Affen umherziehen.
6.69.69
स तस्य ददृशे मार्गो मांसशोणितकर्दमः।
पतितैः पर्वताकारैर्वानरैरभिसंवृतः ॥ ६.६९.६९ ॥
Sein Weg zeigte sich als ein Morast aus Fleisch und Blut, umgeben von gefallenen Affen, groß wie Berge.
6.69.70
यावद् विक्रमितुं बुद्धिं चक्रुः प्लवगपुङ्गवाः।
तावदेतानतिक्रम्य निर्बिभेद नरान्तकः ॥ ६.६९.७० ॥
Noch während die besten der springenden Affen den Angriff beschlossen, überholte Narāntaka sie und durchbohrte sie.
6.69.71
ज्वलन्तं प्रासमुद्यम्य संग्रामाग्रे नरान्तकः।
ददाह हरिसैन्यानि वनानीव विभावसुः ॥ ६.६९.७१ ॥
Den glühenden Speer an der Front der Schlacht erhebend, verbrannte Narāntaka die Heere der Affen, wie das Feuer Wälder verbrennt.
6.69.72
यावदुत्पाटयामासुर्वृक्षान् शैलान् वनौकसः।
तावत् प्रासहताः पेतुर्वज्रकृत्ता इवाचलाः ॥ ६.६९.७२ ॥
Während die Waldbewohner Bäume und Felsen entwurzelten, fielen die von Speeren Getroffenen wie Berge, die vom Donnerkeil zerspalten wurden.
6.69.73
दिक्षु सर्वासु बलवान् विचचार नरान्तकः।
प्रमृद्नन् सर्वतो युद्धे प्रावृट्काले यथानिलः ॥ ६.६९.७३ ॥
Der mächtige Narāntaka durchstreifte alle Richtungen und zermalmte im Kampf die Feinde nach allen Seiten, wie der Wind in der Regenzeit.
6.69.74
न शेकुर्धावितुं वीरा न स्थातुं स्पन्दितुं भयात्।
उत्पतन्तं स्थितं यान्तं सर्वान् विव्याध वीर्यवान् ॥ ६.६९.७४ ॥
Aus Furcht konnten die Helden weder laufen noch stehen noch sich rühren; den Springenden, den Stehenden und den Gehenden durchbohrte der Tapfere alle.
6.69.75
एकेनान्तककल्पेन प्रासेनादित्यतेजसा।
भग्नानि हरिसैन्यानि निपेतुर्धरणीतले ॥ ६.६९.७५ ॥
Mit einem einzigen Speer, dem Tod selbst gleich und strahlend wie die Sonne, wurden die Affenheere zerschmettert und fielen zu Boden.
6.69.76
वज्रनिष्पेषसदृशं प्रासस्याभिनिपातनम्।
न शेकुर्वानराः सोढुं ते विनेदुर्महास्वनम् ॥ ६.६९.७६ ॥
Die Affen konnten den Schlag des Speers, dem Krachen des Donnerkeils gleich, nicht ertragen; sie schrien mit gewaltigem Getöse auf.
6.69.77
पततां हरिवीराणां रूपाणि प्रचकाशिरे।
वज्रभिन्नाग्रकूटानां शैलानां पततामिव ॥ ६.६९.७७ ॥
Die Gestalten der fallenden Affenhelden erschienen wie Berge, deren Gipfel vom Donnerkeil gespalten herabstürzten.
6.69.78
ये तु पूर्वं महात्मानः कुम्भकर्णेन पातिताः।
ते स्वस्था वानरश्रेष्ठाः सुग्रीवमुपतस्थिरे ॥ ६.६९.७८ ॥
Jene hochherzigen Vornehmsten der Affen, die zuvor von Kumbhakarṇa niedergestreckt worden waren, kamen wieder zu sich und traten vor Sugrīva.
6.69.79
प्रेक्षमाणः स सुग्रीवो ददृशे हरिवाहिनीम्।
नरान्तकभयत्रस्तां विद्रवन्तीं यतस्ततः ॥ ६.६९.७९ ॥
Sugrīva blickte umher und sah das Affenheer, von der Furcht vor Narāntaka erschrocken, hierhin und dorthin fliehen.
6.69.80
विद्रुतां वाहिनीं दृष्ट्वा स ददर्श नरान्तकम्।
गृहीतप्रासमायान्तं हयपृष्ठप्रतिष्ठितम् ॥ ६.६९.८० ॥
Als er das fliehende Heer sah, erblickte er Narāntaka, der mit einem Speer in der Hand auf dem Rücken eines Pferdes stehend herannahte.
6.69.81
दृष्ट्वोवाच महातेजाः सुग्रीवो वानराधिपः।
कुमारमङ्गदं वीरं शक्रतुल्यपराक्रमम् ॥ ६.६९.८१ ॥
Als er dies sah, sprach Sugrīva, der Herr der Affen von großer Strahlkraft, zu dem Prinzen Aṅgada, dem Helden, dessen Tapferkeit der Indras gleicht.
6.69.82
गच्छैनं राक्षसं वीरं योऽसौ तुरगमास्थितः।
क्षोभयन्तं हरिबलं क्षिप्रं प्राणैर्वियोजय ॥ ६.६९.८२ ॥
Geh zu jenem heldenhaften Rākṣasa, der, auf dem Pferd sitzend, das Affenheer in Aufruhr versetzt, und nimm ihm rasch das Leben.
6.69.83
स भर्तुर्वचनं श्रुत्वा निष्पपाताङ्गदस्तदा।
अनीकान्मेघसंकाशादंशुमानिव वीर्यवान् ॥ ६.६९.८३ ॥
Als er den Befehl seines Herrn hörte, sprang Aṅgada da aus jenem wolkengleichen Heer hervor, tapfer wie die strahlende Sonne, die aus den Wolken tritt.
6.69.84
शैलसंघातसंकाशो हरीणामुत्तमोऽङ्गदः।
रराजाङ्गदसंनद्धः सधातुरिव पर्वतः ॥ ६.६९.८४ ॥
Aṅgada, hoch wie eine Ansammlung von Bergen, der beste der Affen, leuchtete, mit Armreifen geschmückt, wie ein Berg voller Mineraladern.
6.69.85
निरायुधो महातेजाः केवलं नखदंष्ट्रवान्।
नरान्तकमभिक्रम्य वालिपुत्रोऽब्रवीद् वचः ॥ ६.६९.८५ ॥
Unbewaffnet, nur mit Krallen und Zähnen, trat der strahlende Sohn Vālins, Aṅgada, vor Narāntaka und sprach diese Worte.
6.69.86
तिष्ठ किं प्राकृतैरेभिर्हरिभिस्त्वं करिष्यसि।
अस्मिन् वज्रसमस्पर्शं प्रासं क्षिप्र ममोरसि ॥ ६.६९.८६ ॥
Halt! Was willst du mit diesen gewöhnlichen Affen ausrichten? Schleudere diesen Speer, dessen Berührung wie ein Donnerkeil ist, schnell auf meine Brust.
6.69.87
अङ्गदस्य वचः श्रुत्वा प्रचुक्रोध नरान्तकः।
संदश्य दशनैरोष्ठं निःश्वस्य च भुजंगवत्।
अभिगम्याङ्गदं क्रुद्धो वालिपुत्रं नरान्तकः ॥ ६.६९.८७ ॥
Als Narāntaka Aṅgadas Worte hörte, geriet er in Wut. Er biss sich mit den Zähnen auf die Lippe, zischte wie eine Schlange und trat, voller Zorn, vor Aṅgada, den Sohn Vālins.
6.69.88
स प्रासमाविध्य तदाङ्गदाय
समुज्ज्वलन्तं सहसोत्ससर्ज।
स वालिपुत्रोरसि वज्रकल्पे
बभूव भग्नो न्यपतच्च भूमौ ॥ ६.६९.८८ ॥
Er schwang den Speer und schleuderte ihn plötzlich, leuchtend, gegen Aṅgada. Er traf die donnergleiche Brust des Sohnes Vālins, zerbrach und fiel zu Boden.
6.69.89
तं प्रासमालोक्य तदा विभग्नं
सुपर्णकृत्तोरगभोगकल्पम्।
तलं समुद्यम्य स वालिपुत्र-
स्तुरंगमस्याभिजघान मूर्ध्नि ॥ ६.६९.८९ ॥
Als er den Speer zerbrochen sah, wie den Leib einer von Garuḍa zerhauenen Schlange, hob der Sohn Vālins die flache Hand und schlug dem pferdegesichtigen Dämon auf den Kopf.
6.69.90
निमग्नपादः स्फुटिताक्षितारो
निष्क्रान्तजिह्वोऽचलसंनिकाशः।
स तस्य वाजी निपपात भूमौ
तलप्रहारेण विकीर्णमूर्धा ॥ ६.६९.९० ॥
Mit eingesunkenen Füßen, geborstenen Augäpfeln und herausgestreckter Zunge stürzte das bergähnliche Pferd zu Boden, der Kopf vom Schlag der Handfläche zerschmettert.
6.69.91
नरान्तकः क्रोधवशं जगाम
हतं तुरंगं पतितं समीक्ष्य।
स मुष्टिमुद्यम्य महाप्रभावो
जघान शीर्षे युधि वालिपुत्रम् ॥ ६.६९.९१ ॥
Als Narāntaka das Pferd erschlagen am Boden liegen sah, überwältigte ihn der Zorn; der Mächtige hob die Faust und schlug im Kampf dem Sohn Vālīs auf den Kopf.
6.69.92
अथाङ्गदो मुष्टिविशीर्णमूर्धा
सुस्राव तीव्रं रुधिरं भृशोष्णम्।
मुहुर्विजज्वाल मुमोह चापि
संज्ञां समासाद्य विसिस्मिये च ॥ ६.६९.९२ ॥
Da strömte aus dem vom Faustschlag zerschmetterten Haupt Aṅgadas heißes, heftiges Blut; immer wieder brannte er, er verlor auch das Bewusstsein, und als er es wiedererlangte, war er verwundert.
6.69.93
अथाङ्गदो मृत्युसमानवेगं
संवर्त्य मुष्टिं गिरिशृङ्गकल्पम्।
निपातयामास तदा महात्मा
नरान्तकस्योरसि वालिपुत्रः ॥ ६.६९.९३ ॥
Da ballte Aṅgada, der großherzige Sohn Vālīs, dessen Schnelligkeit dem Tod gleich war, die Faust wie einen Berggipfel und schmetterte sie auf die Brust Narāntakas.
6.69.94
स मुष्टिनिर्भिन्ननिमग्नवक्षा
ज्वाला वमन् शोणितदिग्धगात्रः।
नरान्तको भूमितले पपात
यथाचलो वज्रनिपातभग्नः ॥ ६.६९.९४ ॥
Die Brust vom Faustschlag durchbohrt und eingedrückt, Flammen speiend, den Körper mit Blut beschmiert, stürzte Narāntaka zu Boden wie ein Berg, der vom Schlag des Donnerkeils zerborsten ist.
6.69.95
तदान्तरिक्षे त्रिदशोत्तमानां
वनौकसां चैव महाप्रणादः।
बभूव तस्मिन् निहतेऽग्र्यवीर्ये
नरान्तके वालिसुतेन संख्ये ॥ ६.६९.९५ ॥
Da erhob sich am Himmel ein großes Geschrei der besten Götter und der Waldbewohner, als im Kampf der Sohn Vālins den Helden Narāntaka erschlug, dessen Tapferkeit die höchste war.
6.69.96
अथाङ्गदो राममनःप्रहर्षणं
सुदुष्करं तं कृतवान् हि विक्रमम्।
विसिस्मिये सोऽप्यथ भीमकर्मा
पुनश्च युद्धे स बभूव हर्षितः ॥ ६.६९.९६ ॥
Da vollbrachte Aṅgada eine Heldentat von höchster Schwierigkeit, die Rāmas Herz erfreute; auch der Mann furchtbarer Taten staunte, und dann freute er sich im Kampf von neuem.