வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.69.1
एवं विलपमानस्य रावणस्य दुरात्मनः।
श्रुत्वा शोकाभिभूतस्य त्रिशिरा वाक्यमब्रवीत् ॥ ६.६९.१ ॥
இவ்வாறு துக்கத்தால் அலைக்கழிந்து புலம்பும் தீய மனம் கொண்ட ராவணனின் சொற்களைக் கேட்ட திரிசிரா இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
6.69.2
एवमेव महावीर्यो हतो नस्तातमध्यमः।
न तु सत्पुरुषा राजन् विलपन्ति यथा भवान् ॥ ६.६९.२ ॥
நம் மகாவீரியம் கொண்ட நடுத் தம்பி இவ்வாறே கொல்லப்பட்டான்; ஆனால் அரசே, சத்புருஷர்கள் நீர் புலம்புவது போல் புலம்ப மாட்டார்கள்.
6.69.3
नूनं त्रिभुवनस्यापि पर्याप्तस्त्वमसि प्रभो।
स कस्मात् प्राकृत इव शोचस्यात्मानमीदृशम् ॥ ६.६९.३ ॥
பிரபுவே, நிச்சயமாக நீர் மூன்று உலகங்களுக்கும் போதுமானவர்; அப்படியிருக்க சாதாரண மனிதனைப் போல ஏன் இவ்வாறு உமக்காகவே துக்கப்படுகிறீர்?
6.69.4
ब्रह्मदत्तास्ति ते शक्तिः कवचं सायको धनुः।
सहस्रखरसंयुक्तो रथो मेघसमस्वनः ॥ ६.६९.४ ॥
பிரம்மதேவர் அளித்த சக்தி ஆயுதம், கவசம், அம்பு, வில் உங்களிடம் உள்ளன; ஆயிரம் கழுதைகள் பூட்டிய, மேகம் போல் ஒலிக்கும் தேரும் உள்ளது.
6.69.5
त्वयासकृद्धि शस्त्रेण विशस्ता देवदानवाः।
स सर्वायुधसम्पन्नो राघवं शास्तुमर्हसि ॥ ६.६९.५ ॥
நீர் ஆயுதங்களால் தேவர்களையும் தானவர்களையும் பலமுறை வென்றிருக்கிறீர்; எல்லா ஆயுதங்களுடன் கூடிய நீர் ராகவனை (ராமனை) அடக்குவதற்குத் தகுதியானவர்.
6.69.6
कामं तिष्ठ महाराज निर्गमिष्याम्यहं रणे।
उद्धरिष्यामि ते शत्रून् गरुडः पन्नगानिव ॥ ६.६९.६ ॥
மகாராஜாவே, நீர் இருங்கள்; நான் போருக்குச் செல்வேன். கருடன் பாம்புகளை அழிப்பது போல் உமது எதிரிகளை அழிப்பேன்.
6.69.7
शम्बरो देवराजेन नरको विष्णुना यथा।
तथाद्य शयिता रामो मया युधि निपातितः ॥ ६.६९.७ ॥
இந்திரன் சம்பரனையும், விஷ்ணு நரகனையும் வீழ்த்தியது போல, இன்று ராமன் போரில் என்னால் வீழ்த்தப்பட்டுக் கிடப்பான்.
6.69.8
श्रुत्वा त्रिशिरसो वाक्यं रावणो राक्षसाधिपः।
पुनर्जातमिवात्मानं मन्यते कालचोदितः ॥ ६.६९.८ ॥
திரிசிரனின் வார்த்தையைக் கேட்ட அரக்கர் அரசன் ராவணன், காலத்தால் தூண்டப்பட்டு, தன்னை மீண்டும் பிறந்தவனைப் போல எண்ணினான்.
6.69.9
श्रुत्वा त्रिशिरसो वाक्यं देवान्तकनरान्तकौ।
अतिकायश्च तेजस्वी बभूवुर्युद्धहर्षिताः ॥ ६.६९.९ ॥
திரிசிரனின் வார்த்தையைக் கேட்ட தேவாந்தகனும் நராந்தகனும், தேஜஸ்வியான அதிகாயனும் போரில் மகிழ்ச்சியடைந்தனர்.
6.69.10
ततोऽहमहमित्येवं गर्जन्तो नैर्ऋतर्षभाः।
रावणस्य सुता वीराः शक्रतुल्यपराक्रमाः ॥ ६.६९.१० ॥
அப்போது 'நான், நான்' என்று முழங்கிய, இந்திரனுக்கு நிகரான வீரம் கொண்ட ராவணனின் வீரப் புதல்வர்கள், அரக்கர்களில் சிறந்தவர்கள்.
6.69.11
अन्तरिक्षगताः सर्वे सर्वे मायाविशारदाः।
सर्वे त्रिदशदर्पघ्नाः सर्वे समरदुर्मदाः ॥ ६.६९.११ ॥
அவர்கள் அனைவரும் வானில் சஞ்சரிப்பவர்கள், மாயையில் வல்லவர்கள், தேவர்களின் செருக்கை அடக்குபவர்கள், போரில் வெறியுடையவர்கள்.
6.69.12
सर्वे सुबलसम्पन्नाः सर्वे विस्तीर्णकीर्तयः।
सर्वे समरमासाद्य न श्रूयन्ते स्म निर्जिताः ॥ ६.६९.१२ ॥
அவர்கள் அனைவரும் பெரும் வலிமை பெற்றவர்கள், அனைவரும் பரந்த புகழ் கொண்டவர்கள்; ஆனால் அனைவரும் போரை அடைந்து வெல்லப்பட்டு, பின் கேட்கப்படவில்லை.
6.69.13
देवैरपि सगन्धर्वैः सकिंनरमहोरगैः।
सर्वेऽस्त्रविदुषो वीराः सर्वे युद्धविशारदाः।
सर्वे प्रवरविज्ञानाः सर्वे लब्धवरास्तथा ॥ ६.६९.१३ ॥
தேவர்களாலும், கந்தர்வர்களாலும், கின்னரர்களாலும், பெரிய நாகங்களாலும் (வெல்ல முடியாதவர்கள்). அனைவரும் ஆயுதவித்தையில் வல்லவர்கள், போரில் திறமையானவர்கள், சிறந்த அறிவுடையவர்கள், வரங்கள் பெற்றவர்கள்.
6.69.14
स तैस्तथा भास्करतुल्यवर्चसैः
सुतैर्वृतः शत्रुबलश्रियार्दनैः।
रराज राजा मघवान् यथामरै-
र्वृतो महादानवदर्पनाशनैः ॥ ६.६९.१४ ॥
சூரியனுக்கு நிகரான ஒளியுடைய, எதிரிகளின் படையையும் செல்வத்தையும் அழிக்கும் தம் மகன்களால் சூழப்பட்ட அந்த அரசன் (ராவணன்), பெரிய தானவர்களின் செருக்கை அழிக்கும் தேவர்களால் சூழப்பட்ட இந்திரனைப் போல் விளங்கினான்.
6.69.15
स पुत्रान् सम्परिष्वज्य भूषयित्वा च भूषणैः।
आशीर्भिश्च प्रशस्ताभिः प्रेषयामास वै रणे ॥ ६.६९.१५ ॥
அவர் மகன்களைத் தழுவி, ஆபரணங்களால் அலங்கரித்து, சிறந்த ஆசிகளுடன் போருக்கு அனுப்பினார்.
6.69.16
युद्धोन्मत्तं च मत्तं च भ्रातरौ चापि रावणः।
रक्षणार्थं कुमाराणां प्रेषयामास संयुगे ॥ ६.६९.१६ ॥
ராவணன், போரில் வெறிகொண்ட யுத்தோன்மத்தன், மத்தன் என்ற இரு சகோதரர்களையும் இளவரசர்களின் பாதுகாப்புக்காகப் போருக்கு அனுப்பினான்.
6.69.17
तेऽभिवाद्य महात्मानं रावणं लोकरावणम्।
कृत्वा प्रदक्षिणं चैव महाकायाः प्रतस्थिरे ॥ ६.६९.१७ ॥
அந்த மாபெரும் உருவினர்கள் உலகையே அஞ்சச் செய்யும் மகாத்மா ராவணனை வணங்கி, அவனை வலம் வந்து புறப்பட்டனர்.
6.69.18
सर्वौषधीभिर्गन्धैश्च समालभ्य महाबलाः।
निर्जग्मुर्नैर्ऋतश्रेष्ठाः षडेते युद्धकाङ्क्षिणः ॥ ६.६९.१८ ॥
எல்லா மூலிகைகளாலும் நறுமணங்களாலும் பூசப்பட்ட அந்த மகாபலசாலிகளான, இராக்கதர்களில் சிறந்த, போரை விரும்பும் ஆறு வீரர்களும் புறப்பட்டனர்.
6.69.19
त्रिशिराश्चातिकायश्च देवान्तकनरान्तकौ।
महोदरमहापार्श्वौ निर्जग्मुः कालचोदिताः ॥ ६.६९.१९ ॥
திரிசிரஸும் அதிகாயனும், தேவாந்தகனும் நராந்தகனும், மகோதரனும் மகாபார்சுவனும் காலத்தால் தூண்டப்பட்டு புறப்பட்டனர்.
6.69.20
ततः सुदर्शनं नागं नीलजीमूतसंनिभम्।
ऐरावतकुले जातमारुरोह महोदरः ॥ ६.६९.२० ॥
பின்னர் மகோதரன் நீல மேகம் போன்ற, ஐராவத குலத்தில் பிறந்த சுதர்சனம் என்ற யானையில் ஏறினான்.
6.69.21
सर्वायुधसमायुक्तस्तूणीभिश्चाप्यलंकृतः।
रराज गजमास्थाय सवितेवास्तमूर्धनि ॥ ६.६९.२१ ॥
அனைத்து ஆயுதங்களுடனும் அம்பறாத்தூணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, யானையில் அமர்ந்து அஸ்தகிரி முகட்டில் சூரியன் போல் பிரகாசித்தான்.
6.69.22
हयोत्तमसमायुक्तं सर्वायुधसमाकुलम्।
आरुरोह रथश्रेष्ठं त्रिशिरा रावणात्मजः ॥ ६.६९.२२ ॥
சிறந்த குதிரைகள் பூட்டப்பட்டு, அனைத்து ஆயுதங்களும் நிறைந்த சிறந்த தேரில் ராவணனின் மகன் திரிசிரஸ் ஏறினான்.
6.69.23
त्रिशिरा रथमास्थाय विरराज धनुर्धरः।
सविद्युदुल्कः सज्वालः सेन्द्रचाप इवाम्बुदः ॥ ६.६९.२३ ॥
வில்லேந்திய திரிசிரஸ் தேரில் அமர்ந்து, மின்னல், விண்கல், சுடர்களுடனும் இந்திர வில்லுடனும் கூடிய மேகம் போல் பிரகாசித்தான்.
6.69.24
त्रिभिः किरीटैस्त्रिशिराः शुशुभे स रथोत्तमे।
हिमवानिव शैलेन्द्रस्त्रिभिः काञ्चनपर्वतैः ॥ ६.६९.२४ ॥
மூன்று கிரீடங்களால் திரிசிரஸ் அந்தச் சிறந்த தேரில் சோபித்தான், மூன்று பொன்மலைகளால் இமயமலை அரசன் விளங்குவது போல.
6.69.25
अतिकायोऽतितेजस्वी राक्षसेन्द्रसुतस्तदा।
आरुरोह रथश्रेष्ठं श्रेष्ठः सर्वधनुष्मताम् ॥ ६.६९.२५ ॥
அதிகாயன், மிக்க ஒளி பொருந்தியவன், அரக்கர் அரசனின் மகன், அப்போது சிறந்த தேரில் ஏறினான்; அவன் எல்லா வில்லாளிகளிலும் முதன்மையானவன்.
6.69.26
सुचक्राक्षं सुसंयुक्तं स्वनुकर्षं सुकूबरम्।
तूणीबाणासनैर्दीप्तं प्रासासिपरिघाकुलम् ॥ ६.६९.२६ ॥
நல்ல சக்கரமும் அச்சும் கொண்டது, நன்கு பூட்டப்பட்டது, நல்ல கயிறுகளும் நல்ல நுகத்தடியும் கொண்டது, அம்பறாத்தூணிகளாலும் அம்புகளாலும் வில்களாலும் ஒளிர்வது, ஈட்டிகளும் வாள்களும் உலக்கைகளும் நிறைந்தது.
6.69.27
स काञ्चनविचित्रेण किरीटेन विराजता।
भूषणैश्च बभौ मेरुः प्रभाभिरिव भासयन् ॥ ६.६९.२७ ॥
பொன்னால் விதவிதமாக அமைந்த ஒளிரும் கிரீடத்தாலும் ஆபரணங்களாலும் அவன் மேரு மலையைப் போல விளங்கினான், தன் ஒளியால் அதைப் பிரகாசிப்பிக்கும் போல.
6.69.28
स रराज रथे तस्मिन् राजसूनुर्महाबलः।
वृतो नैर्ऋतशार्दूलैर्वज्रपाणिरिवामरैः ॥ ६.६९.२८ ॥
அந்தத் தேரில் அரசகுமாரன், பெரும்பலம் கொண்டவன், அரக்கர் புலிகளால் சூழப்பட்டு, வஜ்ராயுதம் ஏந்திய இந்திரனைப் போல தேவர்களால் சூழப்பட்டு விளங்கினான்.
6.69.29
हयमुच्चैःश्रवःप्रख्यं श्वेतं कनकभूषणम्।
मनोजवं महाकायमारुरोह नरान्तकः ॥ ६.६९.२९ ॥
உச்சைஃச்ரவஸைப் போன்ற வெண்மையான, பொன் ஆபரணம் அணிந்த, மனத்தின் வேகம் கொண்ட, பெரிய உடலுடைய குதிரையின் மீது நரான்தகன் ஏறினான்.
6.69.30
गृहीत्वा प्रासमुल्काभं विरराज नरान्तकः।
शक्तिमादाय तेजस्वी गुहः शिखिगतो यथा ॥ ६.६९.३० ॥
எரியும் தீப்பந்தம் போன்ற ஈட்டியைப் பிடித்து நரான்தகன் விளங்கினான்; ஒளிரும் குகன் சக்தியை ஏந்தி மயிலில் அமர்ந்திருப்பது போல.
6.69.31
देवान्तकः समादाय परिघं हेमभूषणम्।
परिगृह्य गिरिं दोर्भ्यां वपुर्विष्णोर्विडम्बयन् ॥ ६.६९.३१ ॥
தேவாந்தகன் தங்கத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட பரிகத்தை எடுத்துக்கொண்டான்; இரு கரங்களாலும் மலைச்சிகரத்தைப் பற்றி, விஷ்ணுவின் உடலைப் போல் தோன்றினான்.
6.69.32
महापार्श्वो महातेजा गदामादाय वीर्यवान्।
विरराज गदापाणिः कुबेर इव संयुगे ॥ ६.६९.३२ ॥
பெரும் ஒளியும் வீரமும் கொண்ட மகாபார்ஸ்வன் கதையை எடுத்தான்; கையில் கதையுடன் போரில் குபேரனைப் போல் விளங்கினான்.
6.69.33
ते प्रतस्थुर्महात्मानोऽमरावत्याः सुरा इव।
तान् गजैश्च तुरङ्गैश्च रथैश्चाम्बुदनिःस्वनैः ॥ ६.६९.३३ ॥
அந்த மகாத்துமாக்கள் அமராவதியிலிருந்து புறப்பட்ட தேவர்களைப் போல் முன்னேறினர்; மேகத்தின் முழக்கம் போன்ற ஒலியுடைய யானைகளோடும் குதிரைகளோடும் தேர்களோடும் அவர்கள் சென்றனர்.
6.69.34
अनूत्पेतुर्महात्मानो राक्षसाः प्रवरायुधाः।
ते विरेजुर्महात्मानः कुमाराः सूर्यवर्चसः ॥ ६.६९.३४ ॥
மகாத்துமாக்களான ராட்சதர்கள் சிறந்த ஆயுதங்களுடன் அவர்களைப் பின்தொடர்ந்து எழுந்தனர்; அவர்கள் சூரியனைப் போல் ஒளிரும் அந்த மகாத்துமா இளவரசர்களைப் போல் விளங்கினர்.
6.69.35
किरीटिनः श्रिया जुष्टा ग्रहा दीप्ता इवाम्बरे।
प्रगृहीता बभौ तेषां शस्त्राणामवलिः सिता ॥ ६.६९.३५ ॥
கிரீடம் அணிந்தவர்கள் ஒளியுடன் விளங்கினர், வானில் ஒளிரும் கோள்களைப் போல்; அவர்கள் உயர்த்திய ஆயுதங்களின் வெண்மையான வரிசை பிரகாசித்தது.
6.69.36
शरदभ्रप्रतीकाशा हंसावलिरिवाम्बरे।
मरणं वापि निश्चित्य शत्रूणां वा पराजयम् ॥ ६.६९.३६ ॥
சரத்கால மேகங்களைப் போன்றும், வானில் அன்னப்பறவை வரிசையைப் போன்றும் (அவர்கள் விளங்கினர்); மரணத்தையோ அல்லது எதிரிகளின் தோல்வியையோ உறுதி செய்துகொண்டு (முன்னேறினர்).
6.69.37
जगर्जुश्च प्रणेदुश्च चिक्षिपुश्चापि सायकान् ॥ ६.६९.३७ ॥
அவர்கள் முழங்கினர், கர்ஜித்தனர், அம்புகளையும் எய்தனர்.
6.69.38
जगृहुश्च महात्मानो निर्यान्तो युद्धदुर्मदाः।
क्ष्वेडितास्फोटितानां वै संचचालेव मेदिनी ॥ ६.६९.३८ ॥
போருக்கு வெறிகொண்ட அந்த மகாத்மாக்கள் வெளியேறும்போது ஆயுதங்களை ஏந்தினர்; அவர்களின் கர்ஜனையாலும் தட்டல் ஒலியாலும் பூமியே நடுங்கியது போலிருந்தது.
6.69.39
रक्षसां सिंहनादैश्च संस्फोटितमिवाम्बरम्।
तेऽभिनिष्क्रम्य मुदिता राक्षसेन्द्रा महाबलाः ॥ ६.६९.३९ ॥
ராட்சதர்களின் சிங்க முழக்கங்களால் ஆகாயமே அதிர்வது போலிருந்தது. அப்போது அந்த மகாபலம்கொண்ட ராட்சச அரசர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் வெளியேறினர்.
6.69.40
ददृशुर्वानरानीकं समुद्यतशिलानगम्।
हरयोऽपि महात्मानो ददृशू राक्षसं बलम् ॥ ६.६९.४० ॥
உயர்த்திய பாறைகளையும் மரங்களையும் ஏந்தியிருந்த வானரப் படையை அவர்கள் கண்டனர்; மகாத்மாவான வானரர்களும் ராட்சதப் படையைக் கண்டனர்.
6.69.41
हस्त्यश्वरथसम्बाधं किङ्किणीशतनादितम्।
नीलजीमूतसंकाशं समुद्यतमहायुधम् ॥ ६.६९.४१ ॥
யானைகளும் குதிரைகளும் தேர்களும் நெருக்கமாக நிறைந்தது; நூறு மணிகளின் ஒலியால் முழங்கியது; நீல மேகம்போல் தோன்றியது; பெரிய ஆயுதங்கள் உயர்த்தப்பட்டிருந்தது.
6.69.42
दीप्तानलरविप्रख्यैर्नैर्ऋतैः सर्वतो वृतम्।
तद् दृष्ट्वा बलमायातं लब्धलक्षाः प्लवङ्गमाः ॥ ६.६९.४२ ॥
நெருப்பு மற்றும் சூரியனைப் போல் ஒளிரும் நைருதர்களால் எல்லாப் பக்கமும் சூழப்பட்ட அந்தப் படை வருவதைக் கண்டு, குறிவைத்து நின்ற வானரர்கள் (தயாராயினர்).
6.69.43
समुद्यतमहाशैलाः सम्प्रणेदुर्मुहुर्मुहुः।
अमृष्यमाणा रक्षांसि प्रतिनर्दन्त वानराः ॥ ६.६९.४३ ॥
பெரிய மலைகளை உயர்த்திக் கொண்ட குரங்குகள் மீண்டும் மீண்டும் முழங்கின. பொறுக்க முடியாமல் வானரங்கள் அரக்கர்களுக்குப் பதிலாக முழங்கின.
6.69.44
ततः समुत्कृष्टरवं निशम्य
रक्षोगणा वानरयूथपानाम्।
अमृष्यमाणाः परहर्षमुग्रं
महाबला भीमतरं प्रणेदुः ॥ ६.६९.४४ ॥
அப்போது வானரத் தலைவர்களின் உரத்த முழக்கத்தைக் கேட்ட, பெரும்பலம் கொண்ட அரக்கர் கூட்டம் எதிரிகளின் கடும் மகிழ்ச்சியைப் பொறுக்க முடியாமல் மேலும் பயங்கரமாக முழங்கியது.
6.69.45
ते राक्षसबलं घोरं प्रविश्य हरियूथपाः।
विचेरुरुद्यतैः शैलैर्नगाः शिखरिणो यथा ॥ ६.६९.४५ ॥
அந்தக் கொடிய அரக்கர் படைக்குள் புகுந்த அந்த வானரத் தலைவர்கள், சிகரங்களுடைய மலைகள் போல், உயர்த்திய மலைகளுடன் திரிந்தனர்.
6.69.46
केचिदाकाशमाविश्य केचिदुर्व्यां प्लवङ्गमाः।
रक्षःसैन्येषु संक्रुद्धाः केचिद् द्रुमशिलायुधाः ॥ ६.६९.४६ ॥
சில குரங்குகள் ஆகாயத்தில் பாய்ந்தன; சில பூமியில் நின்றன. அரக்கர் படைகளுக்கிடையே கோபமுற்ற சில குரங்குகள் மரங்களையும் கற்களையும் ஆயுதங்களாகக் கொண்டன.
6.69.47
द्रुमांश्च विपुलस्कन्धान् गृह्य वानरपुङ्गवाः।
तद् युद्धमभवद् घोरं रक्षोवानरसंकुलम् ॥ ६.६९.४७ ॥
பரந்த அடிமரங்களையுடைய மரங்களைப் பிடித்த சிறந்த குரங்குகள் போரிட்டன. அரக்கர்களும் குரங்குகளும் நிறைந்த அந்தப் போர் கொடியதாயிற்று.
6.69.48
ते पादपशिलाशैलैश्चक्रुर्वृष्टिमनूपमाम्।
बाणौघैर्वार्यमाणाश्च हरयो भीमविक्रमाः ॥ ६.६९.४८ ॥
அந்தக் குரங்குகள் மரங்கள், கற்கள், மலைகள் ஆகியவற்றால் ஒப்பற்ற பெருமழையைப் பொழிந்தன. அம்புகளின் பெருவெள்ளத்தால் தடுக்கப்பட்ட கொடிய வலிமையுள்ள அவை பின்வாங்கவில்லை.
6.69.49
सिंहनादान् विनेदुश्च रणे राक्षसवानराः।
शिलाभिश्चूर्णयामासुर्यातुधानान् प्लवङ्गमाः ॥ ६.६९.४९ ॥
போரில் அரக்கர்களும் குரங்குகளும் சிங்க முழக்கமிட்டனர்; தாவிச்செல்லும் குரங்குகள் கற்களால் யாதுதானர்களை நொறுக்கின.
6.69.50
निर्जघ्नुः संयुगे क्रुद्धाः कवचाभरणावृतान्।
केचिद् रथगतान् वीरान् गजवाजिगतानपि ॥ ६.६९.५० ॥
கோபம் கொண்ட குரங்குகள் போரில் கவசமும் அணிகலன்களும் அணிந்த வீரர்களை வீழ்த்தின; சிலர் தேர்களிலும், யானைகளிலும் குதிரைகளிலும் இருந்த வீரர்களையும் கொன்றன.
6.69.51
निर्जघ्नुः सहसाऽऽप्लुत्य यातुधानान् प्लवङ्गमाः।
शैलशृङ्गान्विताङ्गास्ते मुष्टिभिर्वान्तलोचनाः ॥ ६.६९.५१ ॥
திடீரெனத் தாவிப் பாய்ந்து குரங்குகள் யாதுதானர்களைக் கொன்றன; அவற்றின் உடல்களில் மலைச்சிகரங்கள் இருந்தன, முஷ்டிகளால் தாக்கின, கண்கள் சிவந்து உருண்டன.
6.69.52
चेलुः पेतुश्च नेदुश्च तत्र राक्षसपुङ्गवाः।
राक्षसाश्च शरैस्तीक्ष्णैर्बिभिदुः कपिकुञ्जरान् ॥ ६.६९.५२ ॥
அங்கே அரக்கர் தலைவர்கள் அசைந்தனர், விழுந்தனர், முழங்கினர்; அரக்கர்கள் கூரிய அம்புகளால் குரங்குக் களிறுகளைத் துளைத்தனர்.
6.69.53
शूलमुद्गरखड्गैश्च जघ्नुः प्रासैश्च शक्तिभिः।
अन्योन्यं पातयामासुः परस्परजयैषिणः ॥ ६.६९.५३ ॥
சூலம், கதை, வாள், ஈட்டி, சக்தி ஆயுதங்களால் தாக்கினர்; ஒருவரை ஒருவர் வெல்ல விரும்பி ஒருவரையொருவர் வீழ்த்தினர்.
6.69.54
रिपुशोणितदिग्धाङ्गास्तत्र वानरराक्षसाः।
ततः शैलैश्च खड्गैश्च विसृष्टैर्हरिराक्षसैः ॥ ६.६९.५४ ॥
அங்கே எதிரிகளின் இரத்தத்தில் தோய்ந்த உடல்களுடன் குரங்குகளும் அரக்கர்களும் இருந்தனர்; பின்னர் குரங்குகளும் அரக்கர்களும் எறிந்த மலைக்கற்களாலும் வாள்களாலும் (போர் தொடர்ந்தது).
6.69.55
मुहूर्तेनावृता भूमिरभवच्छोणितोक्षिता।
विकीर्णैः पर्वताकारै रक्षोभिरभिमर्दितैः।
आसीद् वसुमती पूर्णा तदा युद्धमदान्वितैः ॥ ६.६९.५५ ॥
ஒரு கணத்தில் பூமி இரத்தத்தால் நனைந்தது. போர்வெறியில் மூழ்கிய, மலைகளைப் போன்ற உடல்களுடைய அரக்கர்கள் சிதறிக் கிடந்து நசுக்கப்பட்டதால் பூமி அப்போது நிரம்பியது.
6.69.56
आक्षिप्ताः क्षिप्यमाणाश्च भग्नशैलाश्च वानराः।
पुनरङ्गैस्तदा चक्रुरासन्ना युद्धमद्भुतम् ॥ ६.६९.५६ ॥
எறியப்பட்டும், எறிந்துகொண்டும் இருந்த, மலைச் சிகரங்கள் உடைந்த வானரர்கள் மீண்டும் நெருங்கி, தங்கள் உடல்களாலேயே அப்போது அற்புதமான போரை நடத்தினர்.
6.69.57
वानरान् वानरैरेव जघ्नुस्ते नैर्ऋतर्षभाः।
राक्षसान् राक्षसैरेव जघ्नुस्ते वानरा अपि ॥ ६.६९.५७ ॥
நைருத வீரர்கள் வானரர்களை வானரர்களாலேயே கொன்றனர்; வானரர்களும் அரக்கர்களை அரக்கர்களாலேயே கொன்றனர்.
6.69.58
आक्षिप्य च शिलाः शैलाञ्जघ्नुस्ते राक्षसास्तदा।
तेषां चाच्छिद्य शस्त्राणि जघ्नू रक्षांसि वानराः ॥ ६.६९.५८ ॥
அரக்கர்கள் பாறைகளையும் மலைகளையும் எறிந்து அப்போது தாக்கினர்; அவர்களின் ஆயுதங்களை அறுத்து வானரர்கள் அரக்கர்களைக் கொன்றனர்.
6.69.59
निर्जघ्नुः शैलशृङ्गैश्च बिभिदुश्च परस्परम्।
सिंहनादान् विनेदुश्च रणे राक्षसवानराः ॥ ६.६९.५९ ॥
மலைச் சிகரங்களால் அவர்கள் கொன்றனர்; ஒருவரையொருவர் பிளந்தனர்; போர்க்களத்தில் அரக்கர்களும் வானரர்களும் சிங்க முழக்கம் செய்தனர்.
6.69.60
छिन्नवर्मतनुत्राणा राक्षसा वानरैर्हताः।
रुधिरं प्रसृतास्तत्र रससारमिव द्रुमाः ॥ ६.६९.६० ॥
கவசமும் உடல் பாதுகாப்பும் அறுபட்ட அரக்கர்கள் வானரர்களால் கொல்லப்பட்டனர்; அங்கே மரங்கள் தங்கள் சாற்றுச் சத்தை வடிப்பது போல அவர்கள் இரத்தம் பாய்ந்து வீழ்ந்தனர்.
6.69.61
रथेन च रथं चापि वारणेनापि वारणम्।
हयेन च हयं केचिन्निर्जघ्नुर्वानरा रणे ॥ ६.६९.६१ ॥
போரில் சில வானரர்கள் தேரால் தேரையும், யானையால் யானையையும், குதிரையால் குதிரையையும் தாக்கி வீழ்த்தினர்.
6.69.62
क्षुरप्रैरर्धचन्द्रैश्च भल्लैश्च निशितैः शरैः।
राक्षसा वानरेन्द्राणां बिभिदुः पादपान् शिलाः ॥ ६.६९.६२ ॥
ராட்சசர்கள் க்ஷுரப்ரம், அர்த்தசந்திரம், பல்லம் போன்ற கூரிய அம்புகளால் வானரத் தலைவர்களின் மரங்களையும் பாறைகளையும் பிளந்தனர்.
6.69.63
विकीर्णाः पर्वतास्तैश्च द्रुमच्छिन्नैश्च संयुगे।
हतैश्च कपिरक्षोभिर्दुर्गमा वसुधाभवत् ॥ ६.६९.६३ ॥
போரில் அவர்கள் மலைகளைச் சிதறடித்தனர்; மரங்களை வெட்டினர்; வானரர்களும் ராட்சசர்களும் இறந்து கிடந்ததால் பூமி கடக்க முடியாததாயிற்று.
6.69.64
ते वानरा गर्वितहृष्टचेष्टाः
संग्राममासाद्य भयं विमुच्य।
युद्धं स्म सर्वे सह राक्षसैस्ते
नानायुधाश्चक्रुरदीनसत्त्वाः ॥ ६.६९.६४ ॥
பெருமிதமும் மகிழ்ச்சியும் கொண்ட அந்த வானரர்கள் போர்க்களம் அடைந்து, அச்சத்தை விட்டு, பல ஆயுதங்களுடன் அஞ்சாத மனத்துடன் ராட்சசர்களோடு அனைவரும் போரிட்டனர்.
6.69.65
तस्मिन् प्रवृत्ते तुमुले विमर्दे
प्रहृष्यमाणेषु वलीमुखेषु।
निपात्यमानेषु च राक्षसेषु
महर्षयो देवगणाश्च नेदुः ॥ ६.६९.६५ ॥
அந்தப் பயங்கரமான கடும் மோதல் தொடங்கியபோது, வானரர்கள் மகிழ்ந்தனர், ராட்சசர்கள் வீழ்த்தப்பட்டனர்; மகரிஷிகளும் தேவர்களும் ஆரவாரித்தனர்.
6.69.66
ततो हयं मारुततुल्यवेग-
मारुह्य शक्तिं निशितां प्रगृह्य।
नरान्तको वानरसैन्यमुग्रं
महार्णवं मीन इवाविवेश ॥ ६.६९.६६ ॥
அப்போது காற்றுக்கு நிகரான வேகமுள்ள குதிரையில் ஏறி, கூரிய சக்தி ஆயுதத்தை ஏந்தி நராந்தகன் கொடிய வானரப் படைக்குள் புகுந்தான்; பெருங்கடலுக்குள் மீன் புகுவது போல.
6.69.67
स वानरान् सप्त शतानि वीरः
प्रासेन दीप्तेन विनिर्बिभेद।
एकः क्षणेनेन्द्ररिपुर्महात्मा
जघान सैन्यं हरिपुङ्गवानाम् ॥ ६.६९.६७ ॥
அந்த வீரன் ஒரு கணத்தில் தனியாகவே ஏழு நூறு குரங்குகளை ஒளிரும் ஈட்டியால் துளைத்தான்; இந்திரனின் பகைவனான அந்த மஹாத்மா சிறந்த குரங்குகளின் படையை அழித்தான்.
6.69.68
ददृशुश्च महात्मानं हयपृष्ठप्रतिष्ठितम्।
चरन्तं हरिसैन्येषु विद्याधरमहर्षयः ॥ ६.६९.६८ ॥
வித்யாதரர்களும் மஹர்ஷிகளும் குதிரையின் முதுகில் நின்றபடி குரங்குப் படைகளுக்கு நடுவே திரியும் அந்த மஹாத்மாவைக் கண்டனர்.
6.69.69
स तस्य ददृशे मार्गो मांसशोणितकर्दमः।
पतितैः पर्वताकारैर्वानरैरभिसंवृतः ॥ ६.६९.६९ ॥
அவன் பாதை சதையும் இரத்தமும் சேர்ந்த சேற்றாகத் தெரிந்தது; மலை போன்ற குரங்குகள் விழுந்து சூழ்ந்திருந்தன.
6.69.70
यावद् विक्रमितुं बुद्धिं चक्रुः प्लवगपुङ्गवाः।
तावदेतानतिक्रम्य निर्बिभेद नरान्तकः ॥ ६.६९.७० ॥
சிறந்த குரங்குகள் தாக்க எண்ணியபோதே, நரான்தகன் இவர்களைக் கடந்து அவர்களைத் துளைத்தான்.
6.69.71
ज्वलन्तं प्रासमुद्यम्य संग्रामाग्रे नरान्तकः।
ददाह हरिसैन्यानि वनानीव विभावसुः ॥ ६.६९.७१ ॥
போர்முனையில் எரியும் ஈட்டியை உயர்த்தி நரான்தகன் குரங்குப் படைகளை, நெருப்பு காடுகளை எரிப்பதுபோல் எரித்தான்.
6.69.72
यावदुत्पाटयामासुर्वृक्षान् शैलान् वनौकसः।
तावत् प्रासहताः पेतुर्वज्रकृत्ता इवाचलाः ॥ ६.६९.७२ ॥
வனவாசி குரங்குகள் மரங்களையும் பாறைகளையும் பிடுங்குவதற்குள், ஈட்டிகளால் தாக்கப்பட்டவை வஜ்ரத்தால் வெட்டப்பட்ட மலைகள்போல் விழுந்தன.
6.69.73
दिक्षु सर्वासु बलवान् विचचार नरान्तकः।
प्रमृद्नन् सर्वतो युद्धे प्रावृट्काले यथानिलः ॥ ६.६९.७३ ॥
எல்லா திசைகளிலும் வலிமையுள்ள நராந்தகன் போரில் எல்லாப் பக்கங்களிலும் உலாவி, மழைக்காலத்தில் காற்றைப் போல் (எதிரிகளை) நசுக்கினான்.
6.69.74
न शेकुर्धावितुं वीरा न स्थातुं स्पन्दितुं भयात्।
उत्पतन्तं स्थितं यान्तं सर्वान् विव्याध वीर्यवान् ॥ ६.६९.७४ ॥
பயத்தால் வீரர்களால் ஓடவும் முடியவில்லை, நிற்கவும் அசையவும் முடியவில்லை; பாய்ந்தவர், நின்றவர், செல்பவர் ஆகிய அனைவரையும் அந்த வீரியவான் துளைத்தான்.
6.69.75
एकेनान्तककल्पेन प्रासेनादित्यतेजसा।
भग्नानि हरिसैन्यानि निपेतुर्धरणीतले ॥ ६.६९.७५ ॥
எமனைப் போன்றவனும் சூரியனின் ஒளியுள்ளவனுமான ஒரே ஈட்டியால் குரங்குப் படைகள் சிதைந்து நிலத்தில் வீழ்ந்தன.
6.69.76
वज्रनिष्पेषसदृशं प्रासस्याभिनिपातनम्।
न शेकुर्वानराः सोढुं ते विनेदुर्महास्वनम् ॥ ६.६९.७६ ॥
இடிக்கல் ஒலியைப் போன்ற அந்த ஈட்டியின் தாக்குதலை குரங்குகளால் தாங்க முடியவில்லை; அவர்கள் பெரும் ஒலியுடன் கதறினர்.
6.69.77
पततां हरिवीराणां रूपाणि प्रचकाशिरे।
वज्रभिन्नाग्रकूटानां शैलानां पततामिव ॥ ६.६९.७७ ॥
விழுந்துகொண்டிருந்த குரங்கு வீரர்களின் உருவங்கள், இடியால் முகடுகள் பிளக்கப்பட்டு விழும் மலைகளைப் போலத் தோன்றின.
6.69.78
ये तु पूर्वं महात्मानः कुम्भकर्णेन पातिताः।
ते स्वस्था वानरश्रेष्ठाः सुग्रीवमुपतस्थिरे ॥ ६.६९.७८ ॥
முன்பு கும்பகர்ணனால் வீழ்த்தப்பட்ட அந்த மகாத்மா வானரத் தலைவர்கள் தெளிவடைந்து சுக்ரீவனை அணுகினர்.
6.69.79
प्रेक्षमाणः स सुग्रीवो ददृशे हरिवाहिनीम्।
नरान्तकभयत्रस्तां विद्रवन्तीं यतस्ततः ॥ ६.६९.७९ ॥
சுக்ரீவன் நரான்தகனின் பயத்தால் நடுங்கி இங்குமங்கும் ஓடும் குரங்குப் படையைக் கண்டான்.
6.69.80
विद्रुतां वाहिनीं दृष्ट्वा स ददर्श नरान्तकम्।
गृहीतप्रासमायान्तं हयपृष्ठप्रतिष्ठितम् ॥ ६.६९.८० ॥
ஓடும் படையைக் கண்டு, ஈட்டியை ஏந்தி குதிரையின் முதுகில் நின்றபடி வரும் நரான்தகனை அவன் கண்டான்.
6.69.81
दृष्ट्वोवाच महातेजाः सुग्रीवो वानराधिपः।
कुमारमङ्गदं वीरं शक्रतुल्यपराक्रमम् ॥ ६.६९.८१ ॥
அதைக் கண்ட மகாதேஜஸ்வியான வானரத் தலைவன் சுக்ரீவன், இந்திரனுக்கு நிகரான வீரம் கொண்ட வீரக் குமாரன் அங்கதனிடம் கூறினான்.
6.69.82
गच्छैनं राक्षसं वीरं योऽसौ तुरगमास्थितः।
क्षोभयन्तं हरिबलं क्षिप्रं प्राणैर्वियोजय ॥ ६.६९.८२ ॥
குதிரையில் ஏறி குரங்குப் படையை கலக்கும் இந்த வீர அரக்கனிடம் செல்; விரைவில் அவனை உயிரிழக்கச் செய்.
6.69.83
स भर्तुर्वचनं श्रुत्वा निष्पपाताङ्गदस्तदा।
अनीकान्मेघसंकाशादंशुमानिव वीर्यवान् ॥ ६.६९.८३ ॥
தலைவனின் கட்டளையைக் கேட்ட அங்கதன், அப்போது மேகம் போன்ற அந்தப் படையிலிருந்து, ஒளிவீசும் சூரியனைப் போல் பாய்ந்து வெளியேறினான்.
6.69.84
शैलसंघातसंकाशो हरीणामुत्तमोऽङ्गदः।
रराजाङ्गदसंनद्धः सधातुरिव पर्वतः ॥ ६.६९.८४ ॥
மலைத்திரள் போன்ற உயரமான, குரங்குகளில் சிறந்த அங்கதன், பாசிகளால் அணிந்து, தாதுக்கள் நிறைந்த மலையைப் போல் விளங்கினான்.
6.69.85
निरायुधो महातेजाः केवलं नखदंष्ट्रवान्।
नरान्तकमभिक्रम्य वालिपुत्रोऽब्रवीद् वचः ॥ ६.६९.८५ ॥
ஆயுதமின்றி, நகங்களும் பற்களுமே மட்டுமுடைய மகா தேஜஸ்வியான வாலியின் மகன் அங்கதன், நரான்தகனை அணுகிச் சொன்னான்.
6.69.86
तिष्ठ किं प्राकृतैरेभिर्हरिभिस्त्वं करिष्यसि।
अस्मिन् वज्रसमस्पर्शं प्रासं क्षिप्र ममोरसि ॥ ६.६९.८६ ॥
நில்! சாதாரண இந்தக் குரங்குகளால் நீ என்ன செய்யப்போகிறாய்? வஜ்ரம் போன்ற தொடுதல் கொண்ட இந்த ஈட்டியை விரைவில் என் மார்பில் எறி.
6.69.87
अङ्गदस्य वचः श्रुत्वा प्रचुक्रोध नरान्तकः।
संदश्य दशनैरोष्ठं निःश्वस्य च भुजंगवत्।
अभिगम्याङ्गदं क्रुद्धो वालिपुत्रं नरान्तकः ॥ ६.६९.८७ ॥
அங்கதனின் சொற்களைக் கேட்ட நரான்தகன் மிகக் கோபம் கொண்டான். பற்களால் உதட்டைக் கடித்து, பாம்பைப் போல் பெருமூச்சு விட்டு, சீற்றத்துடன் வாலியின் மகன் அங்கதனை அணுகினான்.
6.69.88
स प्रासमाविध्य तदाङ्गदाय
समुज्ज्वलन्तं सहसोत्ससर्ज।
स वालिपुत्रोरसि वज्रकल्पे
बभूव भग्नो न्यपतच्च भूमौ ॥ ६.६९.८८ ॥
அவன் ஈட்டியைச் சுழற்றி, உடனே ஒளிவீசிக்கொண்டிருந்த அதை அங்கதன் மீது திடீரென வீசினான். அது வாலியின் மகனின் வஜ்ரம் போன்ற மார்பில் பட்டு உடைந்து தரையில் விழுந்தது.
6.69.89
तं प्रासमालोक्य तदा विभग्नं
सुपर्णकृत्तोरगभोगकल्पम्।
तलं समुद्यम्य स वालिपुत्र-
स्तुरंगमस्याभिजघान मूर्ध्नि ॥ ६.६९.८९ ॥
கருடனால் அறுபட்ட பாம்பின் உடல் போல உடைந்து கிடந்த அந்த ஈட்டியைக் கண்டு, வாலியின் மகன் உள்ளங்கையை உயர்த்தி, குதிரைமுகன் போன்ற அரக்கனின் தலையில் அடித்தான்.
6.69.90
निमग्नपादः स्फुटिताक्षितारो
निष्क्रान्तजिह्वोऽचलसंनिकाशः।
स तस्य वाजी निपपात भूमौ
तलप्रहारेण विकीर्णमूर्धा ॥ ६.६९.९० ॥
கால்கள் நிலத்தில் புதைந்தன, கண்மணிகள் வெடித்தன, நாக்கு வெளியே தள்ளியது; மலை போன்ற அந்தக் குதிரை, உள்ளங்கையின் அடியால் தலை சிதைந்து, நிலத்தில் விழுந்தது.
6.69.91
नरान्तकः क्रोधवशं जगाम
हतं तुरंगं पतितं समीक्ष्य।
स मुष्टिमुद्यम्य महाप्रभावो
जघान शीर्षे युधि वालिपुत्रम् ॥ ६.६९.९१ ॥
நரான்தகன் குதிரை இறந்து விழுந்து கிடப்பதைக் கண்டு கோபத்தின் வசப்பட்டான்; அந்த மகா ஆற்றல் மிக்கவன் முஷ்டியை ஓங்கி, போரில் வாலியின் மகனின் தலையில் அடித்தான்.
6.69.92
अथाङ्गदो मुष्टिविशीर्णमूर्धा
सुस्राव तीव्रं रुधिरं भृशोष्णम्।
मुहुर्विजज्वाल मुमोह चापि
संज्ञां समासाद्य विसिस्मिये च ॥ ६.६९.९२ ॥
அப்போது முஷ்டியின் அடியால் தலை நொறுங்கிய அங்கதனிடமிருந்து மிகவும் சூடான, கடுமையான இரத்தம் வழிந்தது; அவன் மீண்டும் மீண்டும் எரிச்சல் கொண்டான், மயக்கமும் அடைந்தான்; பின் உணர்வு பெற்று வியப்படைந்தான்.
6.69.93
अथाङ्गदो मृत्युसमानवेगं
संवर्त्य मुष्टिं गिरिशृङ्गकल्पम्।
निपातयामास तदा महात्मा
नरान्तकस्योरसि वालिपुत्रः ॥ ६.६९.९३ ॥
அப்போது மரணத்திற்கு ஒப்பான வேகமுள்ள, மகாத்மாவான வாலியின் மகன் அங்கதன், மலைச்சிகரம் போன்ற முஷ்டியை இறுக்கி, நரான்தகனின் மார்பில் இறக்கினான்.
6.69.94
स मुष्टिनिर्भिन्ननिमग्नवक्षा
ज्वाला वमन् शोणितदिग्धगात्रः।
नरान्तको भूमितले पपात
यथाचलो वज्रनिपातभग्नः ॥ ६.६९.९४ ॥
முஷ்டியால் மார்பு பிளந்து உள்ளே அமிழ்ந்து, நெருப்பை உமிழ்ந்து, இரத்தம் படிந்த உடலுடன் நரான்தகன் நிலத்தில் வீழ்ந்தான்; இடியின் அடியால் உடைந்த மலை போல.
6.69.95
तदान्तरिक्षे त्रिदशोत्तमानां
वनौकसां चैव महाप्रणादः।
बभूव तस्मिन् निहतेऽग्र्यवीर्ये
नरान्तके वालिसुतेन संख्ये ॥ ६.६९.९५ ॥
அப்போது வானில் சிறந்த தேவர்களும் வனவாசிகளும் பெரும் ஆரவாரம் செய்தனர்; போரில் வாலியின் மகன் முதன்மை வீரனான நரான்தகனைக் கொன்றபோது அது நிகழ்ந்தது.
6.69.96
अथाङ्गदो राममनःप्रहर्षणं
सुदुष्करं तं कृतवान् हि विक्रमम्।
विसिस्मिये सोऽप्यथ भीमकर्मा
पुनश्च युद्धे स बभूव हर्षितः ॥ ६.६९.९६ ॥
பின்னர் அங்கதன் ராமனின் மனத்தை மகிழ்விக்கும் மிகக் கடினமான வீரச் செயலைச் செய்தான்; அதைக் கண்டு அந்த பயங்கர செயல்வீரனும் வியந்தான், பின் போரில் மீண்டும் மகிழ்ந்தான்.