Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.73
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.73.1
ततो हतान् राक्षसपुङ्गवांस्तान्
देवान्तकादित्रिशिरोऽतिकायान्।
रक्षोगणास्तत्र हतावशिष्टा-
स्ते रावणाय त्वरिताः शशंसुः ॥ ६.७३.१ ॥
Da eilten die übriggebliebenen Scharen der Rākṣasas, unter den erschlagenen besten Rākṣasas — Devāntaka, Triśiras, Atikāya und den übrigen — zu Rāvaṇa und berichteten es.
6.73.2
ततो हतांस्तान् सहसा निशम्य
राजा महाबाष्पपरिप्लुताक्षः।
पुत्रक्षयं भ्रातृवधं च घोरं
विचिन्त्य राजा विपुलं प्रदध्यौ ॥ ६.७३.२ ॥
Als er plötzlich von ihrem Tod erfuhr, füllten sich die Augen des Königs mit großen Tränen; als er über den schrecklichen Verlust seiner Söhne und die Ermordung seiner Brüder nachdachte, versank der König in tiefes Grübeln.
6.73.3
ततस्तु राजानमुदीक्ष्य दीनं
शोकार्णवे सम्परिपुप्लुवानम्।
रथर्षभो राक्षसराजसूनु-
स्तमिन्द्रजिद् वाक्यमिदं बभाषे ॥ ६.७३.३ ॥
Als er den Herrscher niedergeschlagen sah, im Ozean des Kummers versinkend, sprach Indrajit, der beste der Wagenkämpfer und Sohn des Rākṣasa-Königs, diese Worte zu ihm.
6.73.4
न तात मोहं परिगन्तुमर्हसे
यत्रेन्द्रजिज्जीवति नैर्ऋतेश।
नेन्द्रारिबाणाभिहतो हि कश्चित्
प्राणान् समर्थः समरेऽभिपातुम् ॥ ६.७३.४ ॥
Vater, du darfst nicht in Verblendung verfallen; solange Indrajit lebt, o Herr der Rākṣasas, ist niemand, der von den Pfeilen des Feindes Indras getroffen wurde, im Kampf fähig, das Leben zu rauben.
6.73.5
पश्याद्य रामं सह लक्ष्मणेन
मद्बाणनिर्भिन्नविकीर्णदेहम्।
गतायुषं भूमितले शयानं
शितैः शरैराचितसर्वगात्रम् ॥ ६.७३.५ ॥
Sieh heute Rāma mit Lakṣmaṇa, den Körper von meinen Pfeilen durchbohrt und zerstreut, das Leben entflohen, auf dem Boden liegend, jedes Glied von scharfen Pfeilen bedeckt.
6.73.6
इमां प्रतिज्ञां शृणु शक्रशत्रोः
सुनिश्चितां पौरुषदैवयुक्ताम्।
अद्यैव रामं सह लक्ष्मणेन
संतर्पयिष्यामि शरैरमोघैः ॥ ६.७३.६ ॥
So sprach der Feind Indras: Höre dieses mein festes Gelübde, verbunden mit männlicher Anstrengung und Schicksal. Heute noch werde ich Rāma samt Lakṣmaṇa mit unfehlbaren Pfeilen sättigen.
6.73.7
अद्येन्द्रवैवस्वतविष्णुरुद्र-
साध्याश्च वैश्वानरचन्द्रसूर्याः।
द्रक्ष्यन्ति मे विक्रममप्रमेयं
विष्णोरिवोग्रं बलियज्ञवाटे ॥ ६.७३.७ ॥
Heute werden Indra, Vaivasvata, Viṣṇu, Rudra, die Sādhyas, Agni, der Mond und die Sonne meine unermessliche Tapferkeit sehen, wie man die furchtbare Tapferkeit Viṣṇus im Opferbezirk des Bali sah.
6.73.8
स एवमुक्त्वा त्रिदशेन्द्रशत्रु-
रापृच्छ्य राजानमदीनसत्त्वः।
समारुरोहानिलतुल्यवेगं
रथं खरश्रेष्ठसमाधियुक्तम् ॥ ६.७३.८ ॥
So gesprochen, nahm der Feind des Götterherrn, von unbeugsamem Mut, Abschied vom König und bestieg einen windschnellen Wagen, bespannt mit den besten Eseln.
6.73.9
समास्थाय महातेजा रथं हरिरथोपमम्।
जगाम सहसा तत्र यत्र युद्धमरिंदमः ॥ ६.७३.९ ॥
Der an Glanz Große, Bezwinger der Feinde, bestieg einen dem Wagen Indras gleichenden Wagen und zog sogleich dorthin, wo der Kampf tobte.
6.73.10
तं प्रस्थितं महात्मानमनुजग्मुर्महाबलाः।
संहर्षमाणा बहवो धनुःप्रवरपाणयः ॥ ६.७३.१० ॥
Dem großherzigen Aufbrechenden folgten viele mächtige Krieger, frohlockend, mit den besten Bogen in den Händen.
6.73.11
गजस्कन्धगताः केचित् केचित् परमवाजिभिः।
व्याघ्रवृश्चिकमार्जारखरोष्ट्रैश्च भुजङ्गमैः ॥ ६.७३.११ ॥
Einige saßen auf den Schultern von Elefanten, andere auf den besten Pferden, und wieder andere auf Tigern, Skorpionen, Katzen, Eseln, Kamelen und Schlangen.
6.73.12
वराहैः श्वापदैः सिंहैर्जम्बुकैः पर्वतोपमैः।
काकहंसमयूरैश्च राक्षसा भीमविक्रमाः ॥ ६.७३.१२ ॥
Rākṣasas von schrecklicher Tapferkeit, auf Ebern, Raubtieren, Löwen, Schakalen, bergähnlichen Wesen, Krähen, Schwänen und Pfauen reitend.
6.73.13
प्रासपट्टिशनिस्त्रिंशपरश्वधगदाधराः।
भुशुण्डिमुद्गरायष्टिशतघ्नीपरिघायुधाः ॥ ६.७३.१३ ॥
Speere, Paṭṭiśas, Schwerter, Äxte und Keulen tragend und Bhuśuṇḍis, Knüppel, Stäbe, Śataghnīs und Eisenstangen als Waffen führend.
6.73.14
स शङ्खनिनदैः पूर्णैर्भेरीणां चापि निःस्वनैः।
जगाम त्रिदशेन्द्रारिराजिं वेगेन वीर्यवान् ॥ ६.७३.१४ ॥
Erfüllt vom Dröhnen der Muscheltrompeten und dem Donner der Trommeln, zog der Mächtige rasch gegen das Heer der Feinde Indras.
6.73.15
स शङ्खशशिवर्णेन छत्रेण रिपुसूदनः।
रराज प्रतिपूर्णेन नभश्चन्द्रमसा यथा ॥ ६.७३.१५ ॥
Unter einem weißen Sonnenschirm, so hell wie Muschel oder Mond, strahlte der Feindvernichter wie der Vollmond am Himmel.
6.73.16
वीज्यमानस्ततो वीरो हैमैर्हेमविभूषणः।
चारुचामरमुख्यैश्च मुख्यः सर्वधनुष्मताम् ॥ ६.७३.१६ ॥
Da wurde der Held, mit goldenem Schmuck geschmückt, mit schönen goldenen Fliegenwedeln gefächelt, der Erste unter allen Bogenschützen.
6.73.17
स तु दृष्ट्वा विनिर्यान्तं बलेन महता वृतम्।
राक्षसाधिपतिः श्रीमान् रावणः पुत्रमब्रवीत् ॥ ६.७३.१७ ॥
Als er ihn hinausziehen sah, umgeben von einem gewaltigen Heer, sprach Rāvaṇa, der glanzvolle Herr der Rākṣasas, zu seinem Sohn.
6.73.18
त्वमप्रतिरथः पुत्र त्वया वै वासवो जितः।
किं पुनर्मानुषं धृष्यं निहनिष्यसि राघवम् ॥ ६.७३.१८ ॥
Sohn, du hast keinen Gleichen auf dem Streitwagen; durch dich wurde Vāsava (Indra) besiegt. Um wie viel mehr wirst du den dreisten Sterblichen Rāghava erschlagen!
6.73.19
तथोक्तो राक्षसेन्द्रेण प्रत्यगृह्णान्महाशिषः।
ततस्त्विन्द्रजिता लङ्का सूर्यप्रतिमतेजसा ॥ ६.७३.१९ ॥
So angesprochen vom Herrn der Rākṣasas, empfing er die großen Segenswünsche. Da war Indrajit, von sonnengleichem Glanz, ...
6.73.20
रराजाप्रतिवीर्येण द्यौरिवार्केण भास्वता।
स सम्प्राप्य महातेजा युद्धभूमिमरिंदमः ॥ ६.७३.२० ॥
Durch unvergleichliche Tapferkeit leuchtete er wie der Himmel durch die glänzende Sonne. Der an Glanz Große, Bezwinger der Feinde, erreichte das Schlachtfeld.
6.73.21
स्थापयामास रक्षांसि रथं प्रति समन्ततः।
ततस्तु हुतभोक्तारं हुतभुक्सदृशप्रभः ॥ ६.७३.२१ ॥
Er stellte die Rākṣasas auf allen Seiten um den Streitwagen auf. Dann, dem Feuer gleich glänzend, [wandte er sich] an den Feuergott, der die Opfergaben verzehrt...
6.73.22
जुहुवे राक्षसश्रेष्ठो विधिवन्मन्त्रसत्तमैः।
स हविर्लाजसत्कारैर्माल्यगन्धपुरस्कृतैः ॥ ६.७३.२२ ॥
Der Beste der Rākṣasas brachte gemäß dem Ritus Opfer dar mit den besten Mantras; mit der Opfergabe, geröstetem Korn, Ehrungen, dargebrachten Girlanden und Düften...
6.73.23
जुहुवे पावकं तत्र राक्षसेन्द्रः प्रतापवान्।
शस्त्राणि शरपत्राणि समिधोऽथ बिभीतकाः ॥ ६.७३.२३ ॥
Dort brachte der mächtige Herr der Rākṣasas dem Feuer Opfergaben dar: Waffen, Pfeilfedern, Opferhölzer, dann Bibhītaka-Holz.
6.73.24
लोहितानि च वासांसि स्रुवं कार्ष्णायसं तथा।
स तत्राग्निं समास्तीर्य शरपत्रैः सतोमरैः ॥ ६.७३.२४ ॥
Auch rote Gewänder und den Opferlöffel aus schwarzem Eisen; und dort, das Feuer ringsum ausgebreitet, mit gefiederten Pfeilen und Speeren.
6.73.25
छागस्य कृष्णवर्णस्य गलं जग्राह जीवतः।
सकृदेव समिद्धस्य विधूमस्य महार्चिषः ॥ ६.७३.२५ ॥
Er packte einer schwarzen Ziege noch lebend an die Kehle, in dem sogleich entfachten, rauchlosen Feuer mit großen Flammen.
6.73.26
बभूवुस्तानि लिङ्गानि विजयं यान्यदर्शयन्।
प्रदक्षिणावर्तशिखस्तप्तकाञ्चनसंनिभः ॥ ६.७३.२६ ॥
Jene Zeichen erschienen, die den Sieg anzeigten; die Flamme wand sich rechtsherum, dem glühenden Gold gleich.
6.73.27
हविस्तत् प्रतिजग्राह पावकः स्वयमुत्थितः।
सोऽस्त्रमाहारयामास ब्राह्ममस्त्रविशारदः ॥ ६.७३.२७ ॥
Der Feuergott selbst erhob sich und nahm jene Opfergabe an; dann rief er, in der Waffenkunde erfahren, die Brahmā-Waffe herbei.
6.73.28
धनुश्चात्मरथं चैव सर्वं तत्राभ्यमन्त्रयत्।
तस्मिन्नाहूयमानेऽस्त्रे हूयमाने च पावके।
सार्कग्रहेन्दुनक्षत्रं वितत्रास नभस्थलम् ॥ ६.७३.२८ ॥
Dort weihte er Bogen, seinen Wagen und alles mit Mantras; und während die Waffe gerufen und ins Feuer geopfert wurde, bebte der Himmel mit Sonne, Planeten, Mond und Sternen.
6.73.29
स पावकं पावकदीप्ततेजा
हुत्वा महेन्द्रप्रतिमप्रभावः।
सचापबाणासिरथाश्वसूतः
खेऽन्तर्दधेऽऽत्मानमचिन्त्यवीर्यः ॥ ६.७३.२९ ॥
Er, dessen Glanz wie Feuer loderte und dessen Macht dem Indras gleichkam, verschwand nach dem Opfer ins Feuer mit Bogen, Pfeilen, Schwert, Wagen, Pferden und Wagenlenker in den Himmel, von unfassbarer Tapferkeit.
6.73.30
ततो हयरथाकीर्णं पताकाध्वजशोभितम्।
निर्ययौ राक्षसबलं नर्दमानं युयुत्सया ॥ ६.७३.३० ॥
Da zog das Heer der Rākṣasas hinaus, voller Pferde und Wagen, geschmückt mit Bannern und Fahnen, brüllend, begierig zu kämpfen.
6.73.31
ते शरैर्बहुभिश्चित्रैस्तीक्ष्णवेगैरलंकृतैः।
तोमरैरङ्कुशैश्चापि वानराञ्जघ्नुराहवे ॥ ६.७३.३१ ॥
Mit vielen bunten, scharfen, schnellen und geschmückten Pfeilen, auch mit Speeren und Haken-Stacheln, schlugen sie im Kampf auf die Vānaras ein.
6.73.32
रावणिस्तु सुसंक्रुद्धस्तान् निरीक्ष्य निशाचरान्।
हृष्टा भवन्तो युध्यन्तु वानराणां जिघांसया ॥ ६.७३.३२ ॥
Doch Rāvaṇi, sehr erzürnt, blickte auf jene Nachtwandler und sprach: "Seid froh und kämpft mit dem Verlangen, die Vānaras zu töten."
6.73.33
ततस्ते राक्षसाः सर्वे गर्जन्तो जयकांक्षिणः।
अभ्यवर्षंस्ततो घोरं वानरान् शरवृष्टिभिः ॥ ६.७३.३३ ॥
Da überschütteten alle Rākṣasas, brüllend und nach Sieg verlangend, die Vānaras mit einem schrecklichen Pfeilregen.
6.73.34
स तु नालीकनाराचैर्गदाभिर्मुसलैरपि।
रक्षोभिः संवृतः संख्ये वानरान् विचकर्ष ह ॥ ६.७३.३४ ॥
Von den Rākṣasas umringt, schleifte er im Kampf die Vānaras davon, mit Rohrpfeilen und Eisenpfeilen, mit Keulen und Stößeln.
6.73.35
ते वध्यमानाः समरे वानराः पादपायुधाः।
अभ्यवर्षन्त सहसा रावणिं शैलपादपैः ॥ ६.७३.३५ ॥
Im Kampf geschlagen, deren Waffen Bäume waren, überschütteten die Vānaras Rāvaṇi plötzlich mit Bergspitzen und Bäumen.
6.73.36
इन्द्रजित् तु तदा क्रुद्धो महातेजा महाबलः।
वानराणां शरीराणि व्यधमद् रावणात्मजः ॥ ६.७३.३६ ॥
Da zerschmetterte Indrajit, der Sohn Rāvaṇas, von großem Glanz und großer Kraft, zornentbrannt die Leiber der Affen.
6.73.37
शरेणैकेन च हरीन् नव पञ्च च सप्त च।
बिभेद समरे क्रुद्धो राक्षसान् सम्प्रहर्षयन् ॥ ६.७३.३७ ॥
Zornentbrannt durchbohrte er im Kampf mit einem einzigen Pfeil neun, fünf und sieben Affen und erfreute die Rākṣasas.
6.73.38
स शरैः सूर्यसंकाशैः शातकुम्भविभूषणैः।
वानरान् समरे वीरः प्रममाथ सुदुर्जयः ॥ ६.७३.३८ ॥
Jener Held, schwer zu besiegen, mit Pfeilen gleich der Sonne und mit Gold geschmückt, vernichtete die Affen im Kampf.
6.73.39
ते भिन्नगात्राः समरे वानराः शरपीडिताः।
पेतुर्मथितसंकल्पाः सुरैरिव महासुराः ॥ ६.७३.३९ ॥
Jene Affen, im Kampf am Leib zerrissen und von Pfeilen gequält, mit gebrochenem Entschluss, fielen wie große Asuras, von den Göttern erschlagen.
6.73.40
ते तपन्तमिवादित्यं घोरैर्बाणगभस्तिभिः।
अभ्यधावन्त संक्रुद्धाः संयुगे वानरर्षभाः ॥ ६.७३.४० ॥
Wie die Sonne, die mit ihren schrecklichen Pfeilstrahlen glüht, stürmten die Stiere unter den Affen, aufs Äußerste erzürnt, im Kampf gegen ihn an.
6.73.41
ततस्तु वानराः सर्वे भिन्नदेहा विचेतसः।
व्यथिता विद्रवन्ति स्म रुधिरेण समुक्षिताः ॥ ६.७३.४१ ॥
Da flohen alle Affen, die Leiber zerrissen, verwirrt und betrübt, von Blut durchtränkt.
6.73.42
रामस्यार्थे पराक्रम्य वानरास्त्यक्तजीविताः।
नर्दन्तस्तेऽनिवृत्तास्तु समरे सशिलायुधाः ॥ ६.७३.४२ ॥
Tapfer kämpfend für Rāmas Sache, ihr Leben aufgegeben, brüllend, wichen die Affen im Kampf nicht zurück, mit Steinen und Waffen bewaffnet.
6.73.43
ते द्रुमैः पर्वताग्रैश्च शिलाभिश्च प्लवंगमाः।
अभ्यवर्षन्त समरे रावणिं समवस्थिताः ॥ ६.७३.४३ ॥
Standhaft im Kampf überschütteten die Affen Rāvaṇi mit Bäumen, Bergspitzen und Felsen wie ein Regen.
6.73.44
तं द्रुमाणां शिलानां च वर्षं प्राणहरं महत्।
व्यपोहत महातेजा रावणिः समितिंजयः ॥ ६.७३.४४ ॥
Der mächtige Rāvaṇi, Sieger im Kampf, schüttelte jenen gewaltigen tödlichen Regen aus Bäumen und Felsen ab.
6.73.45
ततः पावकसंकाशैः शरैराशीविषोपमैः।
वानराणामनीकानि बिभेद समरे प्रभुः ॥ ६.७३.४५ ॥
Dann durchbohrte der Herr im Kampf die Affenheere mit Pfeilen, gleich Feuer und giftigen Schlangen.
6.73.46
अष्टादशशरैस्तीक्ष्णैः स विद्ध्वा गन्धमादनम्।
विव्याध नवभिश्चैव नलं दूरादवस्थितम् ॥ ६.७३.४६ ॥
Mit achtzehn scharfen Pfeilen durchbohrte er Gandhamādana, und mit neun traf er Nala, der in der Ferne stand.
6.73.47
सप्तभिस्तु महावीर्यो मैन्दं मर्मविदारणैः।
पञ्चभिर्विशिखैश्चैव गजं विव्याध संयुगे ॥ ६.७३.४७ ॥
Der Gewaltige durchbohrte Maindha mit sieben Pfeilen, die lebenswichtige Stellen durchschlugen, und Gaja mit fünfen im Kampf.
6.73.48
जाम्बवन्तं तु दशभिर्नीलं त्रिंशद्भिरेव च।
सुग्रीवमृषभं चैव सोऽङ्गदं द्विविदं तथा ॥ ६.७३.४८ ॥
Mit zehn Pfeilen traf er Jāmbavān, mit dreißig Nīla. Ebenso traf er Sugrīva, Ṛṣabha, Aṅgada und Dvivida.
6.73.49
घोरैर्दत्तवरैस्तीक्ष्णैर्निष्प्राणानकरोत् तदा।
अन्यानपि तथा मुख्यान् वानरान् बहुभिः शरैः ॥ ६.७३.४९ ॥
Mit schrecklichen, scharfen Pfeilen, die ihm als Gabe verliehen waren, machte er sie damals leblos; ebenso streckte er die anderen Führer der Vānaras mit vielen Pfeilen nieder.
6.73.50
अर्दयामास संक्रुद्धः कालाग्निरिव मूर्च्छितः।
स शरैः सूर्यसंकाशैः सुमुक्तैः शीघ्रगामिभिः ॥ ६.७३.५० ॥
Von Zorn erfüllt, flammend wie das Feuer des Todes, quälte er sie; mit sonnengleichen, wohlgeschleuderten, schnell fliegenden Pfeilen bedrängte er sie.
6.73.51
वानराणामनीकानि निर्ममन्थ महारणे।
आकुलां वानरीं सेनां शरजालेन पीडिताम् ॥ ६.७३.५१ ॥
In jener großen Schlacht zerschmetterte er die Heerscharen der Vānaras; das vānara-Heer, geplagt und verwirrt vom Netz der Pfeile, zermalmte er.
6.73.52
हृष्टः स परया प्रीत्या ददर्श क्षतजोक्षिताम्।
पुनरेव महातेजा राक्षसेन्द्रात्मजो बली ॥ ६.७३.५२ ॥
Von höchster Freude erfüllt sah er sie blutgetränkt; und der mächtige, strahlende Sohn des Herrn der Rākṣasas freute sich wiederum.
6.73.53
संसृज्य बाणवर्षं च शस्त्रवर्षं च दारुणम्।
ममर्द वानरानीकं परितस्त्विन्द्रजिद् बली ॥ ६.७३.५३ ॥
Einen Regen von Pfeilen und einen furchtbaren Regen von Waffen entfesselnd, zermalmte der mächtige Indrajit das vānara-Heer von allen Seiten.
6.73.54
स्वसैन्यमुत्सृज्य समेत्य तूर्णं
महाहवे वानरवाहिनीषु।
अदृश्यमानः शरजालमुग्रं
ववर्ष नीलाम्बुधरो यथाम्बु ॥ ६.७३.५४ ॥
Er verließ sein eigenes Heer, eilte in der großen Schlacht zu den Affenscharen, blieb unsichtbar und ließ ein wildes Netz von Pfeilen niederregnen, wie eine dunkelblaue Wolke Wasser ergießt.
6.73.55
ते शक्रजिद्बाणविशीर्णदेहा
मायाहता विस्वरमुन्नदन्तः।
रणे निपेतुर्हरयोऽद्रिकल्पा
यथेन्द्रवज्राभिहता नगेन्द्राः ॥ ६.७३.५५ ॥
Mit von Indrajits Pfeilen zerrissenen Leibern, von Täuschung geschlagen, stießen die bergähnlichen Affen ein schreckliches Gebrüll aus und stürzten im Kampf nieder, wie große Berge fallen, wenn sie vom Donnerkeil Indras getroffen werden.
6.73.56
ते केवलं संददृशुः शिताग्रान्
बाणान् रणे वानरवाहिनीषु।
मायाविगूढं च सुरेन्द्रशत्रुं
न चात्र तं राक्षसमप्यपश्यन् ॥ ६.७३.५६ ॥
Im Kampf sahen sie unter den Affenheeren nur die scharfspitzigen Pfeile; den Feind des Götterkönigs, in Täuschung verborgen, und auch jenen Dämon konnten sie hier nicht erblicken.
6.73.57
ततः स रक्षोधिपतिर्महात्मा
सर्वा दिशो बाणगणैः शिताग्रैः।
प्रच्छादयामास रविप्रकाशै-
र्विदारयामास च वानरेन्द्रान् ॥ ६.७३.५७ ॥
Da bedeckte jener großherzige Herr der Dämonen alle Himmelsrichtungen mit Scharen scharfspitziger Pfeile, sonnenhell, und zerriss die Anführer der Affen.
6.73.58
स शूलनिस्त्रिंशपरश्वधानि
व्याविद्धदीप्तानलसप्रभाणि।
सविस्फुलिङ्गोज्ज्वलपावकानि
ववर्ष तीव्रं प्लवगेन्द्रसैन्ये ॥ ६.७३.५८ ॥
Er ließ Dreizacke, Schwerter und Streitäxte niederregnen, die, geschwungen, wie lodernde Flammen leuchteten, wie ein Feuer mit Funken; wild schüttete er sie über das Heer der Affenfürsten.
6.73.59
ततो ज्वलनसंकाशैर्बाणैर्वानरयूथपाः।
ताडिताः शक्रजिद्बाणैः प्रफुल्ला इव किंशुकाः ॥ ६.७३.५९ ॥
Da glichen die Anführer der Affenscharen, getroffen von Indrajits feuergleichen Pfeilen, Kiṃśuka-Bäumen in voller Blüte.
6.73.60
तेऽन्योन्यमभिसर्पन्तो निनदन्तश्च विस्वरम्।
राक्षसेन्द्रास्त्रनिर्भिन्ना निपेतुर्वानरर्षभाः ॥ ६.७३.६० ॥
Aufeinander zustürmend und mit schrillem Gebrüll, fielen jene Stiere unter den Affen, von den Waffen der Rākṣasa-Fürsten durchbohrt.
6.73.61
उदीक्षमाणा गगनं केचिन्नेत्रेषु ताडिताः।
शरैर्विविशुरन्योन्यं पेतुश्च जगतीतले ॥ ६.७३.६१ ॥
Einige Affen, die zum Himmel blickten, wurden mit Pfeilen in die Augen getroffen; einige stießen gegeneinander, und andere stürzten zu Boden.
6.73.62
हनूमन्तं च सुग्रीवमङ्गदं गन्धमादनम्।
जाम्बवन्तं सुषेणं च वेगदर्शिनमेव च ॥ ६.७३.६२ ॥
Hanumān, Sugrīva, Aṅgada, Gandhamādana, Jāmbavān, Suṣeṇa und auch Vegadarśin wurden getroffen.
6.73.63
मैन्दं च द्विविदं नीलं गवाक्षं गवयं तथा।
केसरिं हरिलोमानं विद्युद्दंष्ट्रं च वानरम् ॥ ६.७३.६३ ॥
Mainda und Dvivida, Nīla, Gavākṣa, ebenso Gavaya, und die Affen Kesarin, Harilomān und Vidyuddaṃṣṭra wurden ebenfalls getroffen.
6.73.64
सूर्याननं ज्योतिर्मुखं तथा दधिमुखं हरिम्।
पावकाक्षं नलं चैव कुमुदं चैव वानरम् ॥ ६.७३.६४ ॥
Sūryānana, Jyotirmukha und Dadhimukha, der Affe Hari, Pāvakākṣa, Nala und auch der Affe Kumuda wurden getroffen.
6.73.65
प्रासैः शूलैः शितैर्बाणैरिन्द्रजिन्मन्त्रसंहितैः।
विव्याध हरिशार्दूलान् सर्वांस्तान् राक्षसोत्तमः ॥ ६.७३.६५ ॥
Mit Speeren, Lanzen und scharfen, mantra-geladenen Pfeilen durchbohrte Indrajit alle diese Tiger unter den Affen, der beste der Rākṣasas.
6.73.66
स वै गदाभिर्हरियूथमुख्यान्
निर्भिद्य बाणैस्तपनीयवर्णैः।
ववर्ष रामं शरवृष्टिजालैः
सलक्ष्मणं भास्कररश्मिकल्पैः ॥ ६.७३.६६ ॥
Mit Keulen die Anführer der Affenschar durchbohrend, ließ er über Rāma und Lakṣmaṇa ein Netz von Pfeilregen niederprasseln, goldfarbene Pfeile gleich den Sonnenstrahlen.
6.73.67
स बाणवर्षैरभिवृष्यमाणो
धारानिपातानिव तानचिन्त्य।
समीक्षमाणः परमाद्भुतश्री-
रामस्तदा लक्ष्मणमित्युवाच ॥ ६.७३.६७ ॥
Obwohl von Pfeilregen überschüttet, achtete er sie nicht mehr als Regengüsse; da sprach Rāma von höchst wunderbarer Pracht zu Lakṣmaṇa diese Worte.
6.73.68
असौ पुनर्लक्ष्मण राक्षसेन्द्रो
ब्रह्मास्त्रमाश्रित्य सुरेन्द्रशत्रुः।
निपातयित्वा हरिसैन्यमस्मान्-
शितैः शरैरर्दयति प्रसक्तम् ॥ ६.७३.६८ ॥
Lakṣmaṇa, dieser Herr der Rākṣasas, Feind Indras, hat sich der Brahma-Waffe bedient, die Affenheere niedergestreckt und quält uns unablässig mit scharfen Pfeilen.
6.73.69
स्वयंभुवा दत्तवरो महात्मा
समाहितोऽन्तर्हितभीमकायः।
कथं नु शक्यो युधि नष्टदेहो
निहन्तुमद्येन्द्रजिदुद्यतास्त्रः ॥ ६.७३.६९ ॥
Wie also kann Indrajit heute im Kampf erschlagen werden — dem Svayambhū eine Gabe verlieh, der großherzige, gesammelte, dessen furchtbarer Leib verborgen ist, dessen Waffen erhoben sind —, wenn sein Körper nicht zu sehen ist?
6.73.70
मन्ये स्वयंभूर्भगवानचिन्त्य-
स्तस्यैतदस्त्रं प्रभवश्च योऽस्य।
बाणावपातं त्वमिहाद्य धीमन्
मया सहाव्यग्रमनाः सहस्व ॥ ६.७३.७० ॥
Ich glaube, diese Waffe und ihr Ursprung gehören dem unfassbaren, erhabenen Svayambhū (Brahmā). Weiser, ertrage nun hier mit mir diesen Pfeilregen mit ungestörtem Geist.
6.73.71
प्रच्छादयत्येष हि राक्षसेन्द्रः
सर्वा दिशः सायकवृष्टिजालैः।
एतच्च सर्वं पतिताग्र्यशूरं
न भ्राजते वानरराजसैन्यम् ॥ ६.७३.७१ ॥
Dieser Herr der Rākṣasas verhüllt alle Richtungen mit Netzen aus Pfeilregen. Und dieses ganze Heer des Vānara-Königs, dessen vornehmste Helden gefallen sind, strahlt nicht mehr.
6.73.72
आवां तु दृष्ट्वा पतितौ विसंज्ञौ
निवृत्तयुद्धौ हतहर्षरोषौ।
ध्रुवं प्रवेक्ष्यत्यमरारिवास-
मसौ समासाद्य रणाग्र्यलक्ष्मीम् ॥ ६.७३.७२ ॥
Wenn er uns beide gefallen und bewusstlos sieht, das Gefecht beendet und Freude wie Zorn erloschen, wird er gewiss in die Wohnstatt der Feinde der Götter eintreten und den erhabenen Glanz der Schlacht erlangen.
6.73.73
ततस्तु ताविन्द्रजितोऽस्त्रजालै-
र्बभूवतुस्तत्र तदा विशस्तौ।
स चापि तौ तत्र विषादयित्वा
ननाद हर्षाद् युधि राक्षसेन्द्रः ॥ ६.७३.७३ ॥
Da wurden die beiden dort von Indrajits Waffennetzen verwundet. Nachdem er sie dort in Kummer versetzt hatte, brüllte der Herr der Rākṣasas vor Freude in der Schlacht.
6.73.74
ततस्तदा वानरसैन्यमेवं
रामं च संख्ये सह लक्ष्मणेन।
विषादयित्वा सहसा विवेश
पुरीं दशग्रीवभुजाभिगुप्ताम्।
संस्तूयमानः स तु यातुधानैः
पित्रे च सर्वं हृषितोऽभ्युवाच ॥ ६.७३.७४ ॥
Nachdem er so das Affenheer und Rāma zusammen mit Lakṣmaṇa im Kampf entmutigt hatte, betrat er plötzlich die von den Armen des Zehnhalsigen (Rāvaṇa) beschützte Stadt. Von den Dämonen gepriesen, berichtete er seinem Vater freudig alles.