வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.73
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.73.1
ततो हतान् राक्षसपुङ्गवांस्तान्
देवान्तकादित्रिशिरोऽतिकायान्।
रक्षोगणास्तत्र हतावशिष्टा-
स्ते रावणाय त्वरिताः शशंसुः ॥ ६.७३.१ ॥
அப்போது அங்கு கொல்லப்பட்ட அந்தச் சிறந்த அரக்கர்களான தேவாந்தகன், திரிசிரஸ், அதிகாயன் முதலியோரிலிருந்து தப்பிய அரக்கர் கூட்டத்தினர் விரைந்து ராவணனிடம் அறிவித்தனர்.
6.73.2
ततो हतांस्तान् सहसा निशम्य
राजा महाबाष्पपरिप्लुताक्षः।
पुत्रक्षयं भ्रातृवधं च घोरं
विचिन्त्य राजा विपुलं प्रदध्यौ ॥ ६.७३.२ ॥
அவர்கள் கொல்லப்பட்டதைத் திடீரென்று கேட்ட அரசனின் கண்கள் பெருங்கண்ணீரால் நிறைந்தன; மகன்களின் அழிவையும் சகோதரர்களின் கொலையையும் கொடுமையாக எண்ணி அரசன் ஆழ்ந்து சிந்தித்தான்.
6.73.3
ततस्तु राजानमुदीक्ष्य दीनं
शोकार्णवे सम्परिपुप्लुवानम्।
रथर्षभो राक्षसराजसूनु-
स्तमिन्द्रजिद् वाक्यमिदं बभाषे ॥ ६.७३.३ ॥
அப்போது துயரக் கடலில் ஆழ்ந்து தீனமாக இருந்த அரசனைப் பார்த்து, தேர்வீரர்களில் சிறந்த அரக்கர் அரசனின் மகன் இந்திரஜித் இந்த வார்த்தைகளைக் கூறினான்.
6.73.4
न तात मोहं परिगन्तुमर्हसे
यत्रेन्द्रजिज्जीवति नैर्ऋतेश।
नेन्द्रारिबाणाभिहतो हि कश्चित्
प्राणान् समर्थः समरेऽभिपातुम् ॥ ६.७३.४ ॥
தந்தையே, மயக்கத்தில் விழுவது உனக்குத் தகாது; இந்திரஜித் உயிருடன் இருக்கும்போது, நைர்ருதர்களின் தலைவனே, இந்திரனின் பகைவனின் அம்புகளால் தாக்கப்பட்ட எவனும் போரில் உயிரைப் பருக முடியாது.
6.73.5
पश्याद्य रामं सह लक्ष्मणेन
मद्बाणनिर्भिन्नविकीर्णदेहम्।
गतायुषं भूमितले शयानं
शितैः शरैराचितसर्वगात्रम् ॥ ६.७३.५ ॥
இன்று பார், ராமனும் லட்சுமணனும் என் அம்புகளால் துளைக்கப்பட்டு உடல் சிதறி, உயிரிழந்து, கூர் அம்புகளால் நிரம்பிய உடல்களுடன் நிலத்தில் கிடப்பதை.
6.73.6
इमां प्रतिज्ञां शृणु शक्रशत्रोः
सुनिश्चितां पौरुषदैवयुक्ताम्।
अद्यैव रामं सह लक्ष्मणेन
संतर्पयिष्यामि शरैरमोघैः ॥ ६.७३.६ ॥
இந்திரனின் பகைவன் கூறினான்: என் இந்த உறுதியான சபதத்தைக் கேள், அது முயற்சியும் விதியும் கூடியது. இன்றே நான் லக்ஷ்மணனுடன் கூடிய ராமனை அம்பறாத அம்புகளால் திருப்திப்படுத்துவேன்.
6.73.7
अद्येन्द्रवैवस्वतविष्णुरुद्र-
साध्याश्च वैश्वानरचन्द्रसूर्याः।
द्रक्ष्यन्ति मे विक्रममप्रमेयं
विष्णोरिवोग्रं बलियज्ञवाटे ॥ ६.७३.७ ॥
இன்று இந்திரன், வைவஸ்வத யமன், விஷ்ணு, ருத்ரன், சாத்யர்கள், அக்னி, சந்திரன், சூரியன் ஆகியோர் என் அளவற்ற வீரத்தைக் காண்பார்கள்; பலியின் யாகசாலையில் விஷ்ணுவின் கொடிய வீரத்தைக் கண்டது போல.
6.73.8
स एवमुक्त्वा त्रिदशेन्द्रशत्रु-
रापृच्छ्य राजानमदीनसत्त्वः।
समारुरोहानिलतुल्यवेगं
रथं खरश्रेष्ठसमाधियुक्तम् ॥ ६.७३.८ ॥
இவ்வாறு கூறி, இந்திரனின் பகைவன், குன்றாத துணிவுடையவன், அரசனிடம் விடைபெற்று, காற்றின் வேகமுள்ள, சிறந்த கழுதைகளால் பூட்டப்பட்ட தேரில் ஏறினான்.
6.73.9
समास्थाय महातेजा रथं हरिरथोपमम्।
जगाम सहसा तत्र यत्र युद्धमरिंदमः ॥ ६.७३.९ ॥
பெரும் ஒளியுடையவனும் பகைவரை அடக்குபவனுமான அவன், இந்திரனின் தேர் போன்ற தேரில் ஏறி, போர் நடக்கும் இடத்திற்கு உடனே சென்றான்.
6.73.10
तं प्रस्थितं महात्मानमनुजग्मुर्महाबलाः।
संहर्षमाणा बहवो धनुःप्रवरपाणयः ॥ ६.७३.१० ॥
புறப்பட்ட அந்த மகாத்மாவைப் பல மகாபலவான்கள் மகிழ்ச்சியுடன், கைகளில் சிறந்த வில்லுடன் பின்தொடர்ந்தனர்.
6.73.11
गजस्कन्धगताः केचित् केचित् परमवाजिभिः।
व्याघ्रवृश्चिकमार्जारखरोष्ट्रैश्च भुजङ्गमैः ॥ ६.७३.११ ॥
சிலர் யானையின் தோளில் ஏறியிருந்தனர், சிலர் சிறந்த குதிரைகளில், சிலர் புலிகள், தேள்கள், பூனைகள், கழுதைகள், ஒட்டகங்கள், பாம்புகள் மீது.
6.73.12
वराहैः श्वापदैः सिंहैर्जम्बुकैः पर्वतोपमैः।
काकहंसमयूरैश्च राक्षसा भीमविक्रमाः ॥ ६.७३.१२ ॥
பன்றிகள், கொடிய விலங்குகள், சிங்கங்கள், நரிகள், மலை போன்ற உருவம் கொண்டவை, காகங்கள், அன்னங்கள், மயில்கள் ஆகியவற்றில் ஏறிய பயங்கர வீரமுடைய அரக்கர்கள்.
6.73.13
प्रासपट्टिशनिस्त्रिंशपरश्वधगदाधराः।
भुशुण्डिमुद्गरायष्टिशतघ्नीपरिघायुधाः ॥ ६.७३.१३ ॥
ஈட்டி, பட்டிசம், வாள், கோடரி, கதை ஏந்தியவர்களும், புசுண்டி, உலக்கை, தடி, சதக்னி, இரும்புத் தடி ஆகிய ஆயுதங்களை ஏந்தியவர்களும்.
6.73.14
स शङ्खनिनदैः पूर्णैर्भेरीणां चापि निःस्वनैः।
जगाम त्रिदशेन्द्रारिराजिं वेगेन वीर्यवान् ॥ ६.७३.१४ ॥
சங்கொலிகளும் முரசுகளின் முழக்கமும் நிறைந்திருக்க, வீரமிக்க அவன் வேகமாக இந்திரனின் பகைவர்களின் படையை நோக்கிச் சென்றான்.
6.73.15
स शङ्खशशिवर्णेन छत्रेण रिपुसूदनः।
रराज प्रतिपूर्णेन नभश्चन्द्रमसा यथा ॥ ६.७३.१५ ॥
சங்கு, சந்திரன் போல் வெண்மையான முழு வெண்குடையின் கீழ், பகைவரை அழிப்பவன் வானில் முழு நிலவு போல் விளங்கினான்.
6.73.16
वीज्यमानस्ततो वीरो हैमैर्हेमविभूषणः।
चारुचामरमुख्यैश्च मुख्यः सर्वधनुष्मताम् ॥ ६.७३.१६ ॥
பின்னர் பொன்னணிகள் அணிந்த அந்த வீரன், பொன்னிறமான அழகிய சாமரங்களால் வீசப்பட்டான்; அவன் அனைத்து வில்லாளிகளிலும் சிறந்தவன்.
6.73.17
स तु दृष्ट्वा विनिर्यान्तं बलेन महता वृतम्।
राक्षसाधिपतिः श्रीमान् रावणः पुत्रमब्रवीत् ॥ ६.७३.१७ ॥
ஆனால் பெரும் படையால் சூழப்பட்டு வெளியேறுபவனைக் கண்ட அரக்கர்களின் அதிபதி, செல்வம் நிறைந்த ராவணன் தன் மகனிடம் கூறினான்.
6.73.18
त्वमप्रतिरथः पुत्र त्वया वै वासवो जितः।
किं पुनर्मानुषं धृष्यं निहनिष्यसि राघवम् ॥ ६.७३.१८ ॥
மகனே, நீ ஒப்பற்ற தேரோட்டி; நீயே வாசவனை (இந்திரனை) வென்றாய். அப்படியிருக்க, துணிச்சலுள்ள அந்த மனிதனான ராகவனை நீ நிச்சயம் கொல்வாய்.
6.73.19
तथोक्तो राक्षसेन्द्रेण प्रत्यगृह्णान्महाशिषः।
ततस्त्विन्द्रजिता लङ्का सूर्यप्रतिमतेजसा ॥ ६.७३.१९ ॥
அரக்கர் தலைவன் இவ்வாறு கூற, அவன் பெரிய ஆசிகளை ஏற்றுக்கொண்டான். பின்னர் சூரியனுக்கு ஒப்பான ஒளியுடைய இந்திரஜித்தால் லங்கை...
6.73.20
रराजाप्रतिवीर्येण द्यौरिवार्केण भास्वता।
स सम्प्राप्य महातेजा युद्धभूमिमरिंदमः ॥ ६.७३.२० ॥
ஒப்பற்ற வீரியத்தால் அவன் ஒளிரும் சூரியனால் வானம் பிரகாசிப்பது போல் விளங்கினான். மகாதேஜஸ்வியான அந்த பகைவரை அடக்குபவன் போர்க்களத்தை அடைந்தான்.
6.73.21
स्थापयामास रक्षांसि रथं प्रति समन्ततः।
ततस्तु हुतभोक्तारं हुतभुक्सदृशप्रभः ॥ ६.७३.२१ ॥
அவன் தேரைச் சுற்றிலும் அரக்கர்களை நிறுத்தினான். பின்னர் அக்னிக்கு ஒப்பான ஒளியுடையவன் ஹுதபோக்தாவாகிய அக்னியை...
6.73.22
जुहुवे राक्षसश्रेष्ठो विधिवन्मन्त्रसत्तमैः।
स हविर्लाजसत्कारैर्माल्यगन्धपुरस्कृतैः ॥ ६.७३.२२ ॥
அரக்கர்களில் சிறந்தவன் விதிப்படி சிறந்த மந்திரங்களால் ஹோமம் செய்தான். அவன் ஹவிஸ், பொரி, மரியாதைகள், மாலைகள் மற்றும் நறுமணங்களால்...
6.73.23
जुहुवे पावकं तत्र राक्षसेन्द्रः प्रतापवान्।
शस्त्राणि शरपत्राणि समिधोऽथ बिभीतकाः ॥ ६.७३.२३ ॥
அங்கே வலிமைமிக்க ராக்ஷஸேந்திரன் அக்னியில் ஹோமம் செய்தான் — ஆயுதங்கள், அம்புச் சிறகுகள், சமித்துகள், பின்னர் விபீதகக் குச்சிகள்.
6.73.24
लोहितानि च वासांसि स्रुवं कार्ष्णायसं तथा।
स तत्राग्निं समास्तीर्य शरपत्रैः सतोमरैः ॥ ६.७३.२४ ॥
சிவப்பு ஆடைகளையும் கருப்பு இரும்பாலான ஸ்ருவத்தையும் அங்கு வைத்து, அம்பு-இறகுகளுடனும் தோமரங்களுடனும் நெருப்பைச் சுற்றிப் பரப்பினான்.
6.73.25
छागस्य कृष्णवर्णस्य गलं जग्राह जीवतः।
सकृदेव समिद्धस्य विधूमस्य महार्चिषः ॥ ६.७३.२५ ॥
கருப்பு நிறமுள்ள வெள்ளாட்டின் கழுத்தை உயிருடன் பிடித்தான்; ஒரே முறையில் பற்றி எரிந்த, புகையற்ற, பெரும் சுடர்களையுடைய நெருப்பில்.
6.73.26
बभूवुस्तानि लिङ्गानि विजयं यान्यदर्शयन्।
प्रदक्षिणावर्तशिखस्तप्तकाञ्चनसंनिभः ॥ ६.७३.२६ ॥
வெற்றியைக் காட்டிய அந்த அடையாளங்கள் தோன்றின; வலமாகச் சுழலும் சுடருடன், உருக்கிய பொன்னின் நிறத்தோடு (அக்கினி விளங்கினான்).
6.73.27
हविस्तत् प्रतिजग्राह पावकः स्वयमुत्थितः।
सोऽस्त्रमाहारयामास ब्राह्ममस्त्रविशारदः ॥ ६.७३.२७ ॥
அந்த அவியை நெருப்புக் கடவுள் தானே எழுந்து ஏற்றான்; பின்னர் அஸ்திரக்கலையில் வல்லவனான அவன் பிரம்ம அஸ்திரத்தை அழைத்தான்.
6.73.28
धनुश्चात्मरथं चैव सर्वं तत्राभ्यमन्त्रयत्।
तस्मिन्नाहूयमानेऽस्त्रे हूयमाने च पावके।
सार्कग्रहेन्दुनक्षत्रं वितत्रास नभस्थलम् ॥ ६.७३.२८ ॥
அங்கு அவன் வில், தன் தேர் அனைத்தையும் மந்திரங்களால் அபிமந்திரித்தான்; அஸ்திரம் அழைக்கப்பட்டு நெருப்பில் ஆகுதி இடப்பட்டபோது, சூரியன், கிரகங்கள், சந்திரன், நட்சத்திரங்களுடன் வானம் நடுங்கியது.
6.73.29
स पावकं पावकदीप्ततेजा
हुत्वा महेन्द्रप्रतिमप्रभावः।
सचापबाणासिरथाश्वसूतः
खेऽन्तर्दधेऽऽत्मानमचिन्त्यवीर्यः ॥ ६.७३.२९ ॥
நெருப்பைப் போல் ஒளிரும் தேஜஸ்சுடையவனும், இந்திரனுக்கு நிகரான ஆற்றலுடையவனுமான அவன், நெருப்பில் ஆகுதி செய்து, வில், அம்பு, வாள், தேர், குதிரைகள், சாரதியுடன், அளவிட முடியாத வீரியத்துடன் வானில் மறைந்தான்.
6.73.30
ततो हयरथाकीर्णं पताकाध्वजशोभितम्।
निर्ययौ राक्षसबलं नर्दमानं युयुत्सया ॥ ६.७३.३० ॥
அப்போது குதிரைகளும் தேர்களும் நிறைந்து, கொடிகளாலும் துவஜங்களாலும் அழகுபெற்ற அரக்கர் படை போரிடும் ஆவலுடன் கர்ஜித்தபடி புறப்பட்டது.
6.73.31
ते शरैर्बहुभिश्चित्रैस्तीक्ष्णवेगैरलंकृतैः।
तोमरैरङ्कुशैश्चापि वानराञ्जघ्नुराहवे ॥ ६.७३.३१ ॥
அவர்கள் பல வண்ண, கூர்மையான வேகமுள்ள, அலங்கரிக்கப்பட்ட அம்புகளாலும், தோமரங்களாலும், அங்குசங்களாலும் போரில் வானரங்களைத் தாக்கினர்.
6.73.32
रावणिस्तु सुसंक्रुद्धस्तान् निरीक्ष्य निशाचरान्।
हृष्टा भवन्तो युध्यन्तु वानराणां जिघांसया ॥ ६.७३.३२ ॥
ஆனால் ராவணி (இந்திரஜித்) பெரும் கோபத்துடன் அந்த இரவுஞ்சரர்களைப் பார்த்து, "நீங்கள் மகிழ்ச்சியுடன் வானரங்களைக் கொல்லும் விருப்பத்துடன் போரிடுங்கள்" என்றான்.
6.73.33
ततस्ते राक्षसाः सर्वे गर्जन्तो जयकांक्षिणः।
अभ्यवर्षंस्ततो घोरं वानरान् शरवृष्टिभिः ॥ ६.७३.३३ ॥
அப்போது வெற்றியை விரும்பிக் கர்ஜித்த அனைத்து அரக்கர்களும், கொடூரமான அம்பு மழையால் வானரங்கள் மீது பொழிந்தனர்.
6.73.34
स तु नालीकनाराचैर्गदाभिर्मुसलैरपि।
रक्षोभिः संवृतः संख्ये वानरान् विचकर्ष ह ॥ ६.७३.३४ ॥
அவன் அரக்கர்களால் சூழப்பட்டு, போரில் நாலீகம், நாராசம் என்ற அம்புகளாலும், கதைகளாலும், உலக்கைகளாலும் வானரங்களை இழுத்துச் சென்றான்.
6.73.35
ते वध्यमानाः समरे वानराः पादपायुधाः।
अभ्यवर्षन्त सहसा रावणिं शैलपादपैः ॥ ६.७३.३५ ॥
போரில் தாக்கப்பட்ட, மரங்களையே ஆயுதமாகக் கொண்ட வானரங்கள் திடீரென ராவணி மீது மலைகளையும் மரங்களையும் பொழிந்தன.
6.73.36
इन्द्रजित् तु तदा क्रुद्धो महातेजा महाबलः।
वानराणां शरीराणि व्यधमद् रावणात्मजः ॥ ६.७३.३६ ॥
அப்போது மகாதேஜஸ்வியும் மகாபலசாலியுமான ராவணனின் மகன் இந்திரஜித் கோபத்தால் நிரம்பி வானரர்களின் உடல்களை நசுக்கினான்.
6.73.37
शरेणैकेन च हरीन् नव पञ्च च सप्त च।
बिभेद समरे क्रुद्धो राक्षसान् सम्प्रहर्षयन् ॥ ६.७३.३७ ॥
கோபத்துடன் போரில் ஒரே அம்பால் ஒன்பது, ஐந்து, ஏழு வானரர்களைத் துளைத்தான்; ராட்சசர்களை மகிழ்வித்தபடி இருந்தான்.
6.73.38
स शरैः सूर्यसंकाशैः शातकुम्भविभूषणैः।
वानरान् समरे वीरः प्रममाथ सुदुर्जयः ॥ ६.७३.३८ ॥
அந்த வீரன், வெல்லுதற்கரியவன், சூரியனைப் போன்ற ஒளியும் பொன் அலங்காரமும் கொண்ட அம்புகளால் போரில் வானரர்களை அழித்தான்.
6.73.39
ते भिन्नगात्राः समरे वानराः शरपीडिताः।
पेतुर्मथितसंकल्पाः सुरैरिव महासुराः ॥ ६.७३.३९ ॥
போரில் உடல் பிளந்து அம்புகளால் வருந்திய அந்த வானரர்கள், உறுதி சிதைந்து, தேவர்களால் வீழ்த்தப்பட்ட மகாசுரர்களைப் போல வீழ்ந்தனர்.
6.73.40
ते तपन्तमिवादित्यं घोरैर्बाणगभस्तिभिः।
अभ्यधावन्त संक्रुद्धाः संयुगे वानरर्षभाः ॥ ६.७३.४० ॥
கொடிய அம்பு-கதிர்களால் சுடர்விடும் சூரியனைப் போலிருந்த அவனை நோக்கி, கோபமடைந்த வானரத் தலைவர்கள் போரில் பாய்ந்தனர்.
6.73.41
ततस्तु वानराः सर्वे भिन्नदेहा विचेतसः।
व्यथिता विद्रवन्ति स्म रुधिरेण समुक्षिताः ॥ ६.७३.४१ ॥
பின்னர் உடல் பிளந்து, நினைவிழந்து, வருந்திய வானரர்கள் அனைவரும் இரத்தத்தில் நனைந்தவர்களாய் ஓடிவிட்டனர்.
6.73.42
रामस्यार्थे पराक्रम्य वानरास्त्यक्तजीविताः।
नर्दन्तस्तेऽनिवृत्तास्तु समरे सशिलायुधाः ॥ ६.७३.४२ ॥
ராமனுக்காக வீரம் காட்டி, உயிரைத் துறந்த அந்த வானரர்கள் கர்ஜித்தபடி போரில் பின்வாங்காமல், கற்களும் ஆயுதங்களும் ஏந்தி நின்றனர்.
6.73.43
ते द्रुमैः पर्वताग्रैश्च शिलाभिश्च प्लवंगमाः।
अभ्यवर्षन्त समरे रावणिं समवस्थिताः ॥ ६.७३.४३ ॥
அந்த வானரர்கள் மரங்களாலும், மலைச் சிகரங்களாலும், கற்களாலும் போரில் உறுதியாக நின்று ராவணியின் மீது மழைபோல் பொழிந்தனர்.
6.73.44
तं द्रुमाणां शिलानां च वर्षं प्राणहरं महत्।
व्यपोहत महातेजा रावणिः समितिंजयः ॥ ६.७३.४४ ॥
மிகுந்த தேஜஸ் கொண்ட, போர்வெற்றியாளன் ராவணி, மரங்களும் கற்களும் பொழிந்த அந்த உயிர்பறிக்கும் பெரும் மழையை விலக்கினான்.
6.73.45
ततः पावकसंकाशैः शरैराशीविषोपमैः।
वानराणामनीकानि बिभेद समरे प्रभुः ॥ ६.७३.४५ ॥
பின்னர், அந்தப் பிரபு நெருப்புபோன்றும் நாகவிஷம் போன்றும் உள்ள அம்புகளால் போரில் வானரப் படைகளைப் பிளந்தான்.
6.73.46
अष्टादशशरैस्तीक्ष्णैः स विद्ध्वा गन्धमादनम्।
विव्याध नवभिश्चैव नलं दूरादवस्थितम् ॥ ६.७३.४६ ॥
அவன் கூர்மையான பதினெட்டு அம்புகளால் கந்தமாதனனை வீழ்த்தி, தொலைவில் நின்ற நளனை ஒன்பது அம்புகளால் துளைத்தான்.
6.73.47
सप्तभिस्तु महावीर्यो मैन्दं मर्मविदारणैः।
पञ्चभिर्विशिखैश्चैव गजं विव्याध संयुगे ॥ ६.७३.४७ ॥
அந்த மாவீரன் மர்மங்களைத் துளைக்கும் ஏழு அம்புகளால் மைந்தனையும், ஐந்து அம்புகளால் கஜனையும் போரில் துளைத்தான்.
6.73.48
जाम्बवन्तं तु दशभिर्नीलं त्रिंशद्भिरेव च।
सुग्रीवमृषभं चैव सोऽङ्गदं द्विविदं तथा ॥ ६.७३.४८ ॥
அவன் ஜாம்பவானை பத்து அம்புகளாலும், நீலனை முப்பது அம்புகளாலும் தாக்கினான். சுக்ரீவன், ருஷபன், அங்கதன், த்விவிதன் ஆகியோரையும் அவ்வாறே தாக்கினான்.
6.73.49
घोरैर्दत्तवरैस्तीक्ष्णैर्निष्प्राणानकरोत् तदा।
अन्यानपि तथा मुख्यान् वानरान् बहुभिः शरैः ॥ ६.७३.४९ ॥
கொடிய, வரம் பெற்ற கூர்மையான அம்புகளால் அவன் அப்போது (அவர்களை) உயிரற்றவர்களாக்கினான். அவ்வாறே மற்ற முக்கிய வானரர்களையும் பல அம்புகளால் (உயிரற்றவர்களாக்கினான்).
6.73.50
अर्दयामास संक्रुद्धः कालाग्निरिव मूर्च्छितः।
स शरैः सूर्यसंकाशैः सुमुक्तैः शीघ्रगामिभिः ॥ ६.७३.५० ॥
கோபத்தால் நிறைந்து, காலாக்னியைப் போல் எரிந்து அவன் (வானரர்களை) வருத்தினான். சூரியனைப் போல் ஒளிரும், நன்றாக எய்யப்பட்ட, விரைந்து செல்லும் அம்புகளால் (துன்புறுத்தினான்).
6.73.51
वानराणामनीकानि निर्ममन्थ महारणे।
आकुलां वानरीं सेनां शरजालेन पीडिताम् ॥ ६.७३.५१ ॥
அந்தப் பெரும் போரில் அவன் வானரர்களின் படைப்பிரிவுகளைக் கலக்கினான். அம்புகளின் வலையால் வருத்தப்பட்ட, கலங்கிய வானரப் படையை (அவன் நொறுக்கினான்).
6.73.52
हृष्टः स परया प्रीत्या ददर्श क्षतजोक्षिताम्।
पुनरेव महातेजा राक्षसेन्द्रात्मजो बली ॥ ६.७३.५२ ॥
மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் அவன் அதை இரத்தத்தில் நனைந்ததாகக் கண்டான். ராட்சசேந்திரனின் மகனான அந்த மகாதேஜஸ்வியான, பலமிக்கவன் மீண்டும் (அதனைக் கண்டு மகிழ்ந்தான்).
6.73.53
संसृज्य बाणवर्षं च शस्त्रवर्षं च दारुणम्।
ममर्द वानरानीकं परितस्त्विन्द्रजिद् बली ॥ ६.७३.५३ ॥
அம்பு மழையும் கொடிய ஆயுத மழையும் பொழிந்து, வலிமைமிக்க இந்திரஜித் வானரப் படையை நாலாபுறமும் நொறுக்கினான்.
6.73.54
स्वसैन्यमुत्सृज्य समेत्य तूर्णं
महाहवे वानरवाहिनीषु।
अदृश्यमानः शरजालमुग्रं
ववर्ष नीलाम्बुधरो यथाम्बु ॥ ६.७३.५४ ॥
தன் படையை விட்டு விரைவாக மகாப் போரில் வானரப் படைகளின் நடுவே சென்று, கண்ணுக்குத் தெரியாமல் நின்று, நீல மேகம் நீரைப் பொழிவது போல் கொடிய அம்பு வலையைப் பொழிந்தான்.
6.73.55
ते शक्रजिद्बाणविशीर्णदेहा
मायाहता विस्वरमुन्नदन्तः।
रणे निपेतुर्हरयोऽद्रिकल्पा
यथेन्द्रवज्राभिहता नगेन्द्राः ॥ ६.७३.५५ ॥
இந்திரஜித்தின் அம்புகளால் உடல் சிதைந்து, மாயையால் தாக்கப்பட்டு, பயங்கரமாக முழங்கிய மலை போன்ற அந்த வானரங்கள் போரில் இந்திரனின் வஜ்ரத்தால் தாக்கப்பட்ட பெரு மலைகள் போல் விழுந்தன.
6.73.56
ते केवलं संददृशुः शिताग्रान्
बाणान् रणे वानरवाहिनीषु।
मायाविगूढं च सुरेन्द्रशत्रुं
न चात्र तं राक्षसमप्यपश्यन् ॥ ६.७३.५६ ॥
அவர்கள் போரில் வானரப் படைகளின் நடுவே கூரிய முனை அம்புகளை மட்டுமே கண்டனர்; மாயையில் மறைந்திருந்த தேவேந்திரனின் எதிரியையும் அந்த அரக்கனையும் அவர்கள் காணவில்லை.
6.73.57
ततः स रक्षोधिपतिर्महात्मा
सर्वा दिशो बाणगणैः शिताग्रैः।
प्रच्छादयामास रविप्रकाशै-
र्विदारयामास च वानरेन्द्रान् ॥ ६.७३.५७ ॥
அப்போது அந்த மகாத்மாவான அரக்கர் தலைவன் சூரியனைப் போல் ஒளிரும் கூரிய முனை அம்புக் கூட்டங்களால் எல்லாத் திசைகளையும் மூடினான்; வானரத் தலைவர்களையும் பிளந்தான்.
6.73.58
स शूलनिस्त्रिंशपरश्वधानि
व्याविद्धदीप्तानलसप्रभाणि।
सविस्फुलिङ्गोज्ज्वलपावकानि
ववर्ष तीव्रं प्लवगेन्द्रसैन्ये ॥ ६.७३.५८ ॥
அவன் சூலங்களையும் வாள்களையும் கோடரிகளையும் பொழிந்தான்; அவை சுழற்றப்படும்போது எரியும் தீ போல் ஒளிர்ந்தன, தீப்பொறிகளுடன் பிரகாசிக்கும் தீ போலிருந்தன; வானரத் தலைவர்களின் படையின் மேல் கொடுமையாகப் பொழிந்தான்.
6.73.59
ततो ज्वलनसंकाशैर्बाणैर्वानरयूथपाः।
ताडिताः शक्रजिद्बाणैः प्रफुल्ला इव किंशुकाः ॥ ६.७३.५९ ॥
அப்போது இந்திரஜித்தின் தீ போன்ற அம்புகளால் தாக்கப்பட்ட வானரத் தலைவர்கள், மலர்ந்த முருக்க மரங்களைப் போல் ஆயினர்.
6.73.60
तेऽन्योन्यमभिसर्पन्तो निनदन्तश्च विस्वरम्।
राक्षसेन्द्रास्त्रनिर्भिन्ना निपेतुर्वानरर्षभाः ॥ ६.७३.६० ॥
ஒருவரை ஒருவர் நோக்கிப் பாய்ந்து, கடுமையாக முழங்கிய அவ்வானரச் சிறந்தோர், அரக்கர் தலைவர்களின் அஸ்திரங்களால் துளைக்கப்பட்டு வீழ்ந்தனர்.
6.73.61
उदीक्षमाणा गगनं केचिन्नेत्रेषु ताडिताः।
शरैर्विविशुरन्योन्यं पेतुश्च जगतीतले ॥ ६.७३.६१ ॥
வானத்தை நோக்கிக் கொண்டிருந்த சில வானரர்கள் கண்களில் அம்புகளால் தாக்கப்பட்டனர்; சிலர் ஒருவர்மேல் ஒருவர் விழுந்தனர்; சிலர் பூமியில் வீழ்ந்தனர்.
6.73.62
हनूमन्तं च सुग्रीवमङ्गदं गन्धमादनम्।
जाम्बवन्तं सुषेणं च वेगदर्शिनमेव च ॥ ६.७३.६२ ॥
அனுமான், சுக்ரீவன், அங்கதன், கந்தமாதனன், ஜாம்பவான், சுஷேணன், வேகதர்சி ஆகியோரும் (அம்புகளால் தாக்கப்பட்டனர்).
6.73.63
मैन्दं च द्विविदं नीलं गवाक्षं गवयं तथा।
केसरिं हरिलोमानं विद्युद्दंष्ट्रं च वानरम् ॥ ६.७३.६३ ॥
மைந்தன், துவிதன், நீலன், கவாட்சன், கவயன், கேசரி, ஹரிலோமான், வித்யுத்தம்ஷ்ட்ரன் ஆகிய வானரர்களும் (தாக்கப்பட்டனர்).
6.73.64
सूर्याननं ज्योतिर्मुखं तथा दधिमुखं हरिम्।
पावकाक्षं नलं चैव कुमुदं चैव वानरम् ॥ ६.७३.६४ ॥
சூர்யானனன், ஜ்யோதிர்முகன், ததிமுகன், ஹரி, பாவகாக்ஷன், நளன், குமுதன் ஆகிய வானரர்களும் (தாக்கப்பட்டனர்).
6.73.65
प्रासैः शूलैः शितैर्बाणैरिन्द्रजिन्मन्त्रसंहितैः।
विव्याध हरिशार्दूलान् सर्वांस्तान् राक्षसोत्तमः ॥ ६.७३.६५ ॥
இந்திரஜித் மந்திரங்களால் சேர்க்கப்பட்ட ஈட்டிகள், சூலங்கள், கூர்மையான அம்புகளால் அந்த வானரச் சிங்கங்கள் அனைவரையும் துளைத்தான், அந்த சிறந்த அரக்கன்.
6.73.66
स वै गदाभिर्हरियूथमुख्यान्
निर्भिद्य बाणैस्तपनीयवर्णैः।
ववर्ष रामं शरवृष्टिजालैः
सलक्ष्मणं भास्कररश्मिकल्पैः ॥ ६.७३.६६ ॥
அவன் கதைகளால் வானரத் தலைவர்களைப் பிளந்து, பொன்னிறக் அம்புகளால் சூரியக் கிரணங்களைப் போன்ற அம்பு மழை வலையை ராமன் மீதும் லக்ஷ்மணன் மீதும் பொழிந்தான்.
6.73.67
स बाणवर्षैरभिवृष्यमाणो
धारानिपातानिव तानचिन्त्य।
समीक्षमाणः परमाद्भुतश्री-
रामस्तदा लक्ष्मणमित्युवाच ॥ ६.७३.६७ ॥
அம்பு மழையால் சூழப்பட்டவனாய், அவற்றை மழைத்தாரைகள் போல் பொருட்படுத்தாமல், பேரழகு பொருந்திய ராமன் அப்போது லக்ஷ்மணனிடம் இவ்வாறு சொன்னான்.
6.73.68
असौ पुनर्लक्ष्मण राक्षसेन्द्रो
ब्रह्मास्त्रमाश्रित्य सुरेन्द्रशत्रुः।
निपातयित्वा हरिसैन्यमस्मान्-
शितैः शरैरर्दयति प्रसक्तम् ॥ ६.७३.६८ ॥
லக்ஷ்மணா! அந்த அரக்கர் தலைவன், தேவேந்திரனின் பகைவன், பிரம்மாஸ்திரத்தைப் பற்றி வானர சேனையை வீழ்த்தி, நம்மை கூர்மையான அம்புகளால் தொடர்ந்து வருத்துகிறான்.
6.73.69
स्वयंभुवा दत्तवरो महात्मा
समाहितोऽन्तर्हितभीमकायः।
कथं नु शक्यो युधि नष्टदेहो
निहन्तुमद्येन्द्रजिदुद्यतास्त्रः ॥ ६.७३.६९ ॥
சுயம்பு பிரம்மாவால் வரம் பெற்ற, மகாத்மா, ஒருமுகப்பட்டவன், மறைந்த பயங்கர உடலுடைய, ஆயுதம் ஓங்கிய இந்திரஜித்தை, உடல் காணப்படாத நிலையில், இன்று போரில் எப்படிக் கொல்ல முடியும்?
6.73.70
मन्ये स्वयंभूर्भगवानचिन्त्य-
स्तस्यैतदस्त्रं प्रभवश्च योऽस्य।
बाणावपातं त्वमिहाद्य धीमन्
मया सहाव्यग्रमनाः सहस्व ॥ ६.७३.७० ॥
இந்த அம்பு மழையும், அதன் மூலமும் அசிந்த்தியரான பகவான் சுயம்பு (பிரம்மா) என்றே நான் நினைக்கிறேன். அறிவாளியே, இங்கே இன்று என்னுடன் கலங்கா மனதுடன் இந்த அம்புப் பொழிவைத் தாங்கிக்கொள்.
6.73.71
प्रच्छादयत्येष हि राक्षसेन्द्रः
सर्वा दिशः सायकवृष्टिजालैः।
एतच्च सर्वं पतिताग्र्यशूरं
न भ्राजते वानरराजसैन्यम् ॥ ६.७३.७१ ॥
இந்த அரக்கர் தலைவன் அம்பு மழை வலையால் எல்லாத் திசைகளையும் மறைக்கிறான். முன்னணி வீரர்கள் வீழ்ந்துவிட்ட வானர அரசனின் இந்தப் படை முழுவதும் இப்போது ஒளிவீசவில்லை.
6.73.72
आवां तु दृष्ट्वा पतितौ विसंज्ञौ
निवृत्तयुद्धौ हतहर्षरोषौ।
ध्रुवं प्रवेक्ष्यत्यमरारिवास-
मसौ समासाद्य रणाग्र्यलक्ष्मीम् ॥ ६.७३.७२ ॥
நாங்கள் இருவரும் வீழ்ந்து உணர்வற்றுக் கிடப்பதைக் கண்டு, போர் நிறுத்தப்பட்டு மகிழ்ச்சியும் கோபமும் அழிந்தவனாய், அவன் நிச்சயம் தேவர்களின் எதிரிகளின் இருப்பிடத்தில் நுழைவான்; போரின் உயர்ந்த சோபையையும் அடைவான்.
6.73.73
ततस्तु ताविन्द्रजितोऽस्त्रजालै-
र्बभूवतुस्तत्र तदा विशस्तौ।
स चापि तौ तत्र विषादयित्वा
ननाद हर्षाद् युधि राक्षसेन्द्रः ॥ ६.७३.७३ ॥
அப்போது இந்திரஜித்தின் அஸ்திர வலைகளால் அவ்விருவரும் அங்கே காயமடைந்தனர். அவர்களை அங்கே துயரடையச் செய்த பின், அரக்கர் தலைவன் போரில் மகிழ்ச்சியால் முழங்கினான்.
6.73.74
ततस्तदा वानरसैन्यमेवं
रामं च संख्ये सह लक्ष्मणेन।
विषादयित्वा सहसा विवेश
पुरीं दशग्रीवभुजाभिगुप्ताम्।
संस्तूयमानः स तु यातुधानैः
पित्रे च सर्वं हृषितोऽभ्युवाच ॥ ६.७३.७४ ॥
அப்போது குரங்குச் சேனையையும், போரில் லட்சுமணனுடன் கூடிய ராமனையும் இவ்வாறு துவளச் செய்து, பத்துத் தலை அரக்கனின் (ராவணனின்) புஜங்களால் காக்கப்பட்ட நகருக்குள் திடீரென்று நுழைந்தான். அரக்கர்களால் புகழப்பட்டவனாக அவன் மகிழ்ச்சியுடன் தந்தையிடம் அனைத்தையும் கூறினான்.