Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.75
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.75.1
ततोऽब्रवीन्महातेजाः सुग्रीवो वानरेश्वरः।
अर्थ्यं विज्ञापयंश्चापि हनूमन्तमिदं वचः ॥ ६.७५.१ ॥
Da sprach Sugrīva, der Herr der Affen von großem Glanz, diese passenden Worte zu Hanumān und machte ihm sein Vorhaben kund.
6.75.2
यतो हतः कुम्भकर्णः कुमाराश्च निषूदिताः।
नेदानीमुपनिर्हारं रावणो दातुमर्हति ॥ ६.७५.२ ॥
Da Kumbhakarṇa erschlagen und die Prinzen vernichtet sind, sollte Rāvaṇa nun eine Abgabe leisten.
6.75.3
ये ये महाबलाः सन्ति लघवश्च प्लवंगमाः।
लङ्कामभिपतन्त्वाशु गृह्योल्काः प्लवगर्षभाः ॥ ६.७५.३ ॥
Mögen alle mächtigen und flinken Affen, die Besten unter den Springern, Fackeln ergreifen und rasch über Laṅkā herfallen.
6.75.4
ततोऽस्तं गत आदित्ये रौद्रे तस्मिन् निशामुखे।
लङ्कामभिमुखाः सोल्का जग्मुस्ते प्लवगर्षभाः ॥ ६.७५.४ ॥
Als die Sonne in jenem schrecklichen Anbruch der Nacht untergegangen war, zogen jene Stiere unter den Affen mit Fackeln Laṅkā entgegen.
6.75.5
उल्काहस्तैर्हरिगणैः सर्वतः समभिद्रुताः।
आरक्षस्था विरूपाक्षाः सहसा विप्रदुद्रुवुः ॥ ६.७५.५ ॥
Von allen Seiten von den Scharen der Affen mit Fackeln in den Händen angegriffen, flohen die Wächter, die missgestalteten Rakṣasas, plötzlich in alle Richtungen.
6.75.6
गोपुराट्टप्रतोलीषु चर्यासु विविधासु च।
प्रासादेषु च संहृष्टाः ससृजुस्ते हुताशनम् ॥ ६.७५.६ ॥
Voller Jubel legten sie Feuer an die Stadttore, die Wachtürme, die Gassen, die verschiedenen Wege und die Paläste.
6.75.7
तेषां गृहसहस्राणि ददाह हुतभुक् तदा।
प्रासादाः पर्वताकाराः पतन्ति धरणीतले ॥ ६.७५.७ ॥
Da verzehrte das Feuer ihre tausend Häuser, und die bergähnlichen Paläste stürzten zur Erde nieder.
6.75.8
अगुरुर्दह्यते तत्र परं चैव सुचन्दनम्।
मौक्तिका मणयः स्निग्धा वज्रं चापि प्रवालकम् ॥ ६.७५.८ ॥
Dort brennt Agaru-Holz und auch feines Sandelholz; Perlen, glänzende Edelsteine, Diamanten und Korallen verbrennen ebenfalls.
6.75.9
क्षौमं च दह्यते तत्र कौशेयं चापि शोभनम्।
आविकं विविधं चौर्णं काञ्चनं भाण्डमायुधम् ॥ ६.७५.९ ॥
Dort verbrennen auch Leinen und feine Seide; vielerlei Wolltücher, goldene Gefäße und Waffen brennen ebenfalls.
6.75.10
नानाविकृतसंस्थानं वाजिभाण्डपरिच्छदम्।
गजग्रैवेयकक्ष्याश्च रथभाण्डांश्च संस्कृतान् ॥ ६.७५.१० ॥
Pferdegeschirre in vielen seltsamen Formen, Halsbänder und Gurte der Elefanten sowie kunstvoll gefertigtes Wagengerät brennen ebenfalls.
6.75.11
तनुत्राणि च योधानां हस्त्यश्वानां च वर्म च।
खड्गा धनूंषि ज्याबाणास्तोमराङ्कुशशक्तयः ॥ ६.७५.११ ॥
Die Panzer der Krieger und die Rüstungen der Elefanten und Pferde; Schwerter, Bögen, Bogensehnen und Pfeile, Lanzen, Treibstöcke und Speere brennen.
6.75.12
रोमजं वालजं चर्म व्याघ्रजं चाण्डजं बहु।
मुक्तामणिविचित्रांश्च प्रासादांश्च समन्ततः ॥ ६.७५.१२ ॥
Viele Ledersitze aus Haar, aus Schweifhaar, aus Tigerfell und aus Vogelhaut sowie mit Perlen und Edelsteinen kunstvoll geschmückte Paläste brennen ringsum.
6.75.13
विविधानस्त्रसंघातानग्निर्दहति तत्र वै।
नानाविधान् गृहांश्चित्रान् ददाह हुतभुक् तदा ॥ ६.७५.१३ ॥
Dort verbrannte das Feuer die vielen Haufen von Waffen; dann verzehrte das opferfressende Feuer die wundervollen Häuser aller Art.
6.75.14
आवासान् राक्षसानां च सर्वेषां गृहगृध्नुनाम्।
हेमचित्रतनुत्राणां स्रग्भाण्डाम्बरधारिणाम् ॥ ६.७५.१४ ॥
die Wohnungen aller Rakshasas, die an ihren Häusern hingen, goldene, buntfarbige Rüstungen trugen und Girlanden, Gefäße und Gewänder hielten.
6.75.15
सीधुपानचलाक्षाणां मदविह्वलगामिनाम्।
कान्तालम्बितवस्त्राणां शत्रुसंजातमन्युनाम् ॥ ६.७५.१५ ॥
deren Augen vom Weintrinken unruhig waren, die betrunken schwankend gingen, deren Gewänder an ihren Geliebten hingen und in deren Herzen der Zorn auf den Feind entbrannt war.
6.75.16
गदाशूलासिहस्तानां खादतां पिबतामपि।
शयनेषु महार्हेषु प्रसुप्तानां प्रियैः सह ॥ ६.७५.१६ ॥
die Keulen, Dreizacke und Schwerter in den Händen hielten, die aßen und tranken, und die auf kostbaren Lagern bei ihren Geliebten schliefen.
6.75.17
त्रस्तानां गच्छतां तूर्णं पुत्रानादाय सर्वतः।
तेषां शतसहस्राणि तदा लङ्कानिवासिनाम् ॥ ६.७५.१७ ॥
Die Entsetzten flohen eilig nach allen Seiten, ihre Söhne mit sich nehmend — da waren es hunderttausende von ihnen, die Bewohner Laṅkās.
6.75.18
अदहत् पावकस्तत्र जज्वाल च पुनः पुनः।
सारवन्ति महार्हाणि गम्भीरगुणवन्ति च ॥ ६.७५.१८ ॥
Dort verbrannte das Feuer sie und flammte immer wieder auf; auch die gediegenen, kostbaren Dinge von tiefem Wert wurden verzehrt.
6.75.19
हेमचन्द्रार्धचन्द्राणि चन्द्रशालोन्नतानि च।
तत्र चित्रगवाक्षाणि साधिष्ठानानि सर्वशः ॥ ६.७५.१९ ॥
Dort gab es goldene Halbmonde und hohe Mondterrassen, mit kunstvoll gestalteten Fenstern und ihren Sockeln überall.
6.75.20
मणिविद्रुमचित्राणि स्पृशन्तीव दिवाकरम्।
क्रौञ्चबर्हिणवीणानां भूषणानां च निःस्वनैः ॥ ६.७५.२० ॥
Mit Edelsteinen und Korallen geschmückt, schienen sie die Sonne zu berühren, und es hallte vom Kreischen der Kraniche und Pfauen, den Tönen der Lauten und dem Klang der Schmuckstücke wider.
6.75.21
नादितान्यचलाभानि वेश्मान्यग्निर्ददाह सः।
ज्वलनेन परीतानि तोरणानि चकाशिरे ॥ ६.७५.२१ ॥
Das Feuer verzehrte die hallenden Häuser, gleich Bergen; die von Flammen umgebenen Torbögen leuchteten auf.
6.75.22
विद्युद्भिरिव नद्धानि मेघजालानि घर्मगे।
ज्वलनेन परीतानि गृहाणि प्रचकाशिरे ॥ ६.७५.२२ ॥
Wie Wolken, von Blitzen durchzogen in der Sommerzeit, leuchteten die von Flammen umgebenen Häuser hell auf.
6.75.23
दावाग्निदीप्तानि यथा शिखराणि महागिरेः।
विमानेषु प्रसुप्ताश्च दह्यमाना वराङ्गनाः ॥ ६.७५.२३ ॥
Wie die Gipfel eines großen Berges im Waldbrand lodern, so brannten die vortrefflichen Frauen, die in den Palästen schliefen.
6.75.24
त्यक्ताभरणसंयोगा हाहेत्युच्चैर्विचुक्रुशुः।
तत्र चाग्निपरीतानि निपेतुर्भवनान्यपि ॥ ६.७५.२४ ॥
Den Schmuck abwerfend, schrien sie laut: »Wehe! Wehe!«, und auch die vom Feuer umgebenen Paläste stürzten ein.
6.75.25
वज्रिवज्रहतानीव शिखराणि महागिरेः।
तानि निर्दह्यमानानि दूरतः प्रचकाशिरे ॥ ६.७५.२५ ॥
Wie die Gipfel eines großen Berges, getroffen vom Donnerkeil Indras, leuchteten jene brennenden Bauten von fern.
6.75.26
हिमवच्छिखराणीव दह्यमानानि सर्वशः।
हर्म्याग्रैर्दह्यमानैश्च ज्वालाप्रज्वलितैरपि ॥ ६.७५.२६ ॥
Wie die Gipfel des Himalaya, überall brennend; auch die Spitzen der brennenden Paläste entflammten sich mit Feuerzungen.
6.75.27
रात्रौ सा दृश्यते लङ्का पुष्पितैरिव किंशुकैः।
हस्त्यध्यक्षैर्गजैर्मुक्तैर्मुक्तैश्च तुरगैरपि।
बभूव लङ्का लोकान्ते भ्रान्तग्राह इवार्णवः ॥ ६.७५.२७ ॥
Nachts erschien jenes Laṅkā wie blühende kiṃśuka-Bäume; mit Elefanten und Pferden, von ihren Führern losgelassen, wurde es wie der Ozean am Ende der Welt, dessen Meeresungeheuer verwirrt sind.
6.75.28
अश्वं मुक्तं गजो दृष्ट्वा क्वचिद् भीतोऽपसर्पति।
भीतो भीतं गजं दृष्ट्वा क्वचिदश्वो निवर्तते ॥ ६.७५.२८ ॥
Beim Anblick eines losgelassenen Pferdes weicht ein verängstigter Elefant irgendwo zurück; und beim Anblick eines verängstigten Elefanten kehrt irgendwo ein Pferd um.
6.75.29
लङ्कायां दह्यमानायां शुशुभे च महोदधिः।
छायासंसक्तसलिलो लोहितोद इवार्णवः ॥ ६.७५.२९ ॥
Während Laṅkā brannte, leuchtete der große Ozean; sein Wasser hing an den gespiegelten Schatten, wie ein Ozean mit rötlichem Wasser.
6.75.30
सा बभूव मुहूर्तेन हरिभिर्दीपिता पुरी।
लोकस्यास्य क्षये घोरे प्रदीप्तेव वसुन्धरा ॥ ६.७५.३० ॥
In einem Augenblick wurde jene Stadt von den Affen in Brand gesetzt, wie die Erde, die in der schrecklichen Auflösung dieser Welt brennt.
6.75.31
नारीजनस्य धूमेन व्याप्तस्योच्चैर्विनेदुषः।
स्वनो ज्वलनतप्तस्य शुश्रुवे शतयोजनम् ॥ ६.७५.३१ ॥
Das Klagen der Frauen, von Rauch umhüllt und laut weinend, und der vom Feuer versengten Stadt war hundert Yojanas weit zu hören.
6.75.32
प्रदग्धकायानपरान् राक्षसान् निर्गतान् बहिः।
सहसा ह्युत्पतन्ति स्म हरयोऽथ युयुत्सवः ॥ ६.७५.३२ ॥
Andere Rākṣasas, deren Körper verbrannt waren, kamen hinaus; und die Affen, kampfbegierig, stürzten sich plötzlich auf sie.
6.75.33
उद्घुष्टं वानराणां च राक्षसानां च निःस्वनम्।
दिशो दश समुद्रं च पृथिवीं च व्यनादयत् ॥ ६.७५.३३ ॥
Das laute Geschrei der Affen und das Gebrüll der Rākṣasas ließ die zehn Richtungen, das Meer und die Erde widerhallen.
6.75.34
विशल्यौ च महात्मानौ तावुभौ रामलक्ष्मणौ।
असम्भ्रान्तौ जगृहतुस्ते उभे धनुषी वरे ॥ ६.७५.३४ ॥
Die beiden großherzigen Rāma und Lakṣmaṇa, unverwundet und unerschrocken, ergriffen ihre beiden trefflichen Bögen.
6.75.35
ततो विस्फारयामास रामश्च धनुरुत्तमम्।
बभूव तुमुलः शब्दो राक्षसानां भयावहः ॥ ६.७५.३५ ॥
Da spannte Rāma seinen vortrefflichen Bogen und ließ ihn schwirren, und ein tosender Schall erhob sich, der den Rākṣasas Schrecken einjagte.
6.75.36
अशोभत तदा रामो धनुर्विस्फारयन् महत्।
भगवानिव संक्रुद्धो भवो वेदमयं धनुः ॥ ६.७५.३६ ॥
Da strahlte Rāma, während er seinen großen Bogen spannte, wie der zornige Herr Bhava (Śiva), der seinen Bogen aus den Veden hält.
6.75.37
उद्घुष्टं वानराणां च राक्षसानां च निःस्वनम्।
ज्याशब्दस्तावुभौ शब्दावति रामस्य शुश्रुवे ॥ ६.७५.३७ ॥
Das Geschrei der Affen und das Brüllen der Rākṣasas waren zu hören, doch der Klang der Bogensehne Rāmas erhob sich über beide Laute.
6.75.38
वानरोद्घुष्टघोषश्च राक्षसानां च निःस्वनः।
ज्याशब्दश्चापि रामस्य त्रयं व्याप दिशो दश ॥ ६.७५.३८ ॥
Das Geschrei der Affen, das Brüllen der Rākṣasas und der Klang der Bogensehne Rāmas — diese drei erfüllten alle zehn Richtungen.
6.75.39
तस्य कार्मुकनिर्मुक्तैः शरैस्तत्पुरगोपुरम्।
कैलासशृङ्गप्रतिमं विकीर्णमभवद् भुवि ॥ ६.७५.३९ ॥
Durch die aus seinem Bogen geschossenen Pfeile wurde jener Stadtgoporum, gleich einem Gipfel des Kailāsa, über den Boden verstreut.
6.75.40
ततो रामशरान् दृष्ट्वा विमानेषु गृहेषु च।
संनाहो राक्षसेन्द्राणां तुमुलः समपद्यत ॥ ६.७५.४० ॥
Als sie Rāmas Pfeile in den Lufwagen und in den Häusern sahen, wurde das Rüsten der Rākṣasa-Fürsten zu einem Tumult.
6.75.41
तेषां संनह्यमानानां सिंहनादं च कुर्वताम्।
शर्वरी राक्षसेन्द्राणां रौद्रीव समपद्यत ॥ ६.७५.४१ ॥
Für jene Rākṣasa-Fürsten, die sich rüsteten und wie Löwen brüllten, wurde die Nacht gleichsam schrecklich.
6.75.42
आदिष्टा वानरेन्द्रास्ते सुग्रीवेण महात्मना।
आसन्नं द्वारमासाद्य युध्यध्वं च प्लवंगमाः ॥ ६.७५.४२ ॥
Ihr Affenfürsten, von dem großherzigen Sugrīva befehligt: erreicht das nahe Tor und kämpft, ihr springenden Affen!
6.75.43
यश्च वो वितथं कुर्यात् तत्र तत्राप्युपस्थितः।
स हन्तव्योऽभिसम्प्लुत्य राजशासनदूषकः ॥ ६.७५.४३ ॥
Wer unter euch falsch handelt und, wo immer er auch steht, den Befehl des Königs verletzt, der soll niedergeschlagen werden, indem man auf ihn losstürzt.
6.75.44
तेषु वानरमुख्येषु दीप्तोल्कोज्ज्वलपाणिषु।
स्थितेषु द्वारमाश्रित्य रावणं क्रोध आविशत् ॥ ६.७५.४४ ॥
Als er jene vornehmsten Affen sah, mit leuchtenden Fackeln in den Händen, am Tor postiert, da überkam Rāvaṇa der Zorn.
6.75.45
तस्य जृम्भितविक्षेपाद् व्यामिश्रा वै दिशो दश।
रूपवानिव रुद्रस्य मन्युर्गात्रेष्वदृश्यत ॥ ६.७५.४५ ॥
Durch sein Gähnen und seine heftigen Bewegungen gerieten die zehn Himmelsrichtungen tatsächlich in Verwirrung, und der Zorn, gleichsam in Rudra verkörpert, wurde in seinen Gliedern sichtbar.
6.75.46
स कुम्भं च निकुम्भं च कुम्भकर्णात्मजावुभौ।
प्रेषयामास संक्रुद्धो राक्षसैर्बहुभिः सह ॥ ६.७५.४६ ॥
Voll Zorn schickte er Kumbha und Nikumbha, die beiden Söhne Kumbhakarṇas, zusammen mit vielen Rākṣasas aus.
6.75.47
यूपाक्षः शोणिताक्षश्च प्रजङ्घः कम्पनस्तथा।
निर्ययुः कौम्भकर्णिभ्यां सह रावणशासनात् ॥ ६.७५.४७ ॥
Yūpākṣa, Śoṇitākṣa, Prajaṅgha und Kampana zogen ebenfalls mit den Söhnen Kumbhakarṇas auf Rāvaṇas Befehl aus.
6.75.48
शशास चैव तान् सर्वान् राक्षसान् स महाबलान्।
राक्षसा गच्छताद्यैव सिंहनादं च नादयन् ॥ ६.७५.४८ ॥
Er befahl all diesen mächtigen Rākṣasas: »O Rākṣasas, geht jetzt, und lasst das Löwengebrüll erschallen, während ihr vorrückt!«
6.75.49
ततस्तु चोदितास्तेन राक्षसा ज्वलितायुधाः।
लङ्काया निर्ययुर्वीराः प्रणदन्तः पुनः पुनः ॥ ६.७५.४९ ॥
Da zogen, von ihm angetrieben, jene heldenhaften Rākṣasas mit flammenden Waffen aus Laṅkā hinaus und brüllten immer wieder.
6.75.50
रक्षसां भूषणस्थाभिर्भाभिः स्वाभिश्च सर्वशः।
चक्रुस्ते सप्रभं व्योम हरयश्चाग्निभिः सह ॥ ६.७५.५० ॥
Mit dem Glanz der Schmuckstücke der Rākṣasas und ihrem eigenen Licht erhellten sie den Himmel nach allen Seiten; auch die Affen ließen mit den Feuern den Himmel erstrahlen.
6.75.51
तत्र ताराधिपस्याभा ताराणां भा तथैव च।
तयोराभरणाभा च ज्वलिता द्यामभासयत् ॥ ६.७५.५१ ॥
Dort erhellten der Glanz des Herrn der Sterne, das Licht der Sterne und der lodernde Schein der Schmuckstücke beider den Himmel.
6.75.52
चन्द्राभा भूषणाभा च ग्रहाणां ज्वलतां च भा।
हरिराक्षससैन्यानि भ्राजयामास सर्वतः ॥ ६.७५.५२ ॥
Das Mondlicht, der Glanz der Schmuckstücke und das Licht der lodernden Planeten erhellten die Heere der Affen und Rākṣasas nach allen Seiten.
6.75.53
तत्र चार्धप्रदीप्तानां गृहाणां सागरः पुनः।
भाभिः संसक्तसलिलश्चलोर्मिः शुशुभेऽधिकम् ॥ ६.७५.५३ ॥
Dort strahlte das Meer durch das Licht der halb brennenden Häuser noch mehr; seine Wasser, mit diesem Licht vermischt, und seine unruhigen Wellen glänzten.
6.75.54
पताकाध्वजसंयुक्तमुत्तमासिपरश्वधम्।
भीमाश्वरथमातङ्गं नानापत्तिसमाकुलम् ॥ ६.७५.५४ ॥
Mit Bannern und Standarten geschmückt, mit vortrefflichen Schwertern und Äxten, erfüllt von furchterregenden Pferden, Streitwagen und Elefanten und gedrängt voll verschiedener Fußsoldaten.
6.75.55
दीप्तशूलगदाखड्गप्रासतोमरकार्मुकम्।
तद् राक्षसबलं भीमं घोरविक्रमपौरुषम् ॥ ६.७५.५५ ॥
Jenes Heer der Rākṣasas, mit flammenden Speeren, Keulen, Schwertern, Lanzen, Wurfspießen und Bogen, war furchtbar, von schrecklicher Tapferkeit und Mannhaftigkeit.
6.75.56
ददृशे ज्वलितप्रासं किङ्किणीशतनादितम्।
हेमजालाचितभुजं व्यावेष्टितपरश्वधम् ॥ ६.७५.५६ ॥
Jenes Heer erschien, mit flammenden Lanzen, widerhallend von hunderten kleinen Glöckchen, mit goldgeflochtenen Armen und umschlungenen Beilen.
6.75.57
व्याघूर्णितमहाशस्त्रं बाणसंसक्तकार्मुकम्।
गन्धमाल्यमधूत्सेकसम्मोदितमहानिलम् ॥ ६.७५.५७ ॥
Ein Heer, dessen große Waffen umherwirbeln, mit Bögen, auf die Pfeile gelegt sind, und einem großen Wind, durch Düfte, Girlanden und Weinspritzer wohlriechend gemacht.
6.75.58
घोरं शूरजनाकीर्णं महाम्बुधरनिःस्वनम्।
तद् दृष्ट्वा बलमायातं राक्षसानां दुरासदम् ॥ ६.७५.५८ ॥
Schrecklich, voller Heldenmänner, dröhnend wie eine gewaltige Gewitterwolke: als er jenes unbezwingbare Heer der Rākṣasas herankommen sah—
6.75.59
संचचाल प्लवंगानां बलमुच्चैर्ननाद च।
जवेनाप्लुत्य च पुनस्तद् बलं रक्षसां महत् ॥ ६.७५.५९ ॥
Das Heer der Affen regte sich und brüllte laut; mit schnellem Sprung stürzte es sich wieder auf jenes große Heer der Rākṣasas.
6.75.60
अभ्ययात् प्रत्यरिबलं पतंगा इव पावकम्।
तेषां भुजपरामर्शव्यामृष्टपरिघाशनि ॥ ६.७५.६० ॥
Sie stürzten sich auf das feindliche Heer wie Motten auf das Feuer; eiserne Keulen und Donnerkeile, von der Berührung ihrer Arme geglättet—
6.75.61
राक्षसानां बलं श्रेष्ठं भूयः परमशोभत।
तत्रोन्मत्ता इवोत्पेतुर्हरयोऽथ युयुत्सवः ॥ ६.७५.६१ ॥
Das beste Heer der Rākṣasas leuchtete abermals noch heller. Dort sprangen die kampfbegierigen Affen auf, als wären sie von Sinnen.
6.75.62
तरुशैलैरभिघ्नन्तो मुष्टिभिश्च निशाचरान्।
तथैवापततां तेषां हरीणां निशितैः शरैः ॥ ६.७५.६२ ॥
Die nächtlichen Rākṣasas mit Bäumen, Felsen und Fäusten schlagend, und ebenso trafen die Rākṣasas die heranstürmenden Affen mit scharfen Pfeilen.
6.75.63
शिरांसि सहसा जह्रू राक्षसा भीमविक्रमाः।
दशनैर्हतकर्णाश्च मुष्टिभिर्भिन्नमस्तकाः।
शिलाप्रहारभग्नाङ्गा विचेरुस्तत्र राक्षसाः ॥ ६.७५.६३ ॥
Die Rākṣasas von schrecklicher Tapferkeit verloren plötzlich die Köpfe. Mit den Zähnen wurden die Ohren abgerissen, mit den Fäusten die Schädel zerschmettert; die Rākṣasas mit durch Felsschläge zerbrochenen Gliedern irrten dort umher.
6.75.64
तथैवाप्यपरे तेषां कपीनामसिभिः शितैः।
प्रवरानभितो जघ्नुर्घोररूपा निशाचराः ॥ ६.७५.६४ ॥
Ebenso schlugen andere von ihnen, nächtliche Gestalten von schrecklichem Aussehen, die vordersten Affen von allen Seiten mit scharfen Schwertern.
6.75.65
घ्नन्तमन्यं जघानान्यः पातयन्तमपातयत्।
गर्हमाणं जगर्हान्यो दशन्तमपरोऽदशत् ॥ ६.७५.६५ ॥
Einer schlug den Schlagenden, ein anderer schlug ihn; einer warf den Werfenden nieder, ein anderer warf ihn nieder. Einer schmähte den Schmähenden, ein anderer schmähte ihn; einer biss den Beißenden, ein anderer biss ihn.
6.75.66
देहीत्यन्यो ददात्यन्यो ददामीत्यपरः पुनः।
किं क्लेशयसि तिष्ठेति तत्रान्योन्यं बभाषिरे ॥ ६.७५.६६ ॥
Der eine sagte »Gib!«, ein anderer gab; wieder ein anderer sagte »Ich gebe!«. »Warum quälst du mich? Halt!« — so sprachen sie dort miteinander.
6.75.67
विप्रलम्भितशस्त्रं च विमुक्तकवचायुधम्।
समुद्यतमहाप्रासं मुष्टिशूलासिकुन्तलम् ॥ ६.७५.६७ ॥
Die Waffen gerieten durcheinander, Panzer und Waffen wurden abgeworfen, große Lanzen wurden erhoben, und Fäuste, Dreizacke, Schwerter und Speere (kamen im Kampf zum Einsatz).
6.75.68
प्रावर्तत महारौद्रं युद्धं वानररक्षसाम्।
वानरान् दश सप्तेति राक्षसा जघ्नुराहवे ॥ ६.७५.६८ ॥
Ein überaus schrecklicher Kampf begann zwischen den Affen und den Rākṣasas; die Rākṣasas erschlugen im Gefecht siebzehn Affen.
6.75.69
राक्षसान् दश सप्तेति वानराश्चाभ्यपातयन्।
विप्रलम्भितवस्त्रं च विमुक्तकवचध्वजम्।
बलं राक्षसमालम्ब्य वानराः पर्यवारयन् ॥ ६.७५.६९ ॥
Auch die Affen streckten siebzehn der Rākṣasas nieder. Mit wirren Gewändern und abgeworfenen Panzern und Bannern packten die Affen das Heer der Rākṣasas und umzingelten es.