Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.75

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

6.75.1

ततोऽब्रवीन्महातेजाः सुग्रीवो वानरेश्वरः।
अर्थ्यं विज्ञापयंश्चापि हनूमन्तमिदं वचः ॥ ६.७५.१ ॥

அப்போது மிகுந்த தேஜஸ் கொண்ட வானரராஜன் சுக்ரீவன் அனுமனிடம் இந்த உரிய வார்த்தையைச் சொல்லி, அதை அவருக்குத் தெரிவித்தான்.

6.75.2

यतो हतः कुम्भकर्णः कुमाराश्च निषूदिताः।
नेदानीमुपनिर्हारं रावणो दातुमर्हति ॥ ६.७५.२ ॥

கும்பகர்ணன் கொல்லப்பட்டான், இளவரசர்களும் அழிக்கப்பட்டனர்; ஆகவே இப்போது ராவணன் திறை கொடுப்பதே தகும்.

6.75.3

ये ये महाबलाः सन्ति लघवश्च प्लवंगमाः।
लङ्कामभिपतन्त्वाशु गृह्योल्काः प्लवगर्षभाः ॥ ६.७५.३ ॥

மகாபலம் கொண்ட, விரைவான வானரர்கள் யாவரும், சிறந்த வானரர்களே, தீப்பந்தங்களை ஏந்தி விரைவாக லங்கையின் மீது பாயட்டும்.

6.75.4

ततोऽस्तं गत आदित्ये रौद्रे तस्मिन् निशामुखे।
लङ्कामभिमुखाः सोल्का जग्मुस्ते प्लवगर्षभाः ॥ ६.७५.४ ॥

சூரியன் அஸ்தமித்த பின், அந்த பயங்கரமான இரவுத் தொடக்கத்தில், தீப்பந்தங்களுடன் அந்த சிறந்த வானரர்கள் லங்கையை நோக்கிச் சென்றனர்.

6.75.5

उल्काहस्तैर्हरिगणैः सर्वतः समभिद्रुताः।
आरक्षस्था विरूपाक्षाः सहसा विप्रदुद्रुवुः ॥ ६.७५.५ ॥

கைகளில் தீப்பந்தங்களுடன் வானரக் கூட்டங்கள் நாற்புறமும் தாக்கின; காவலில் நின்ற விரூபாக்ஷர்கள் திடீரென்று சிதறி ஓடினர்.

6.75.6

गोपुराट्टप्रतोलीषु चर्यासु विविधासु च।
प्रासादेषु च संहृष्टाः ससृजुस्ते हुताशनम् ॥ ६.७५.६ ॥

மகிழ்ச்சியுடன் அவர்கள் நகர வாயில்களிலும், மாடங்களிலும், தெருக்களிலும், பல்வேறு வீதிகளிலும், மாளிகைகளிலும் தீயை வைத்தனர்.

6.75.7

तेषां गृहसहस्राणि ददाह हुतभुक् तदा।
प्रासादाः पर्वताकाराः पतन्ति धरणीतले ॥ ६.७५.७ ॥

அப்போது தீ அவர்களுடைய ஆயிரக்கணக்கான வீடுகளை எரித்தது; மலைகளைப் போன்ற மாளிகைகள் நிலத்தில் விழுந்தன.

6.75.8

अगुरुर्दह्यते तत्र परं चैव सुचन्दनम्।
मौक्तिका मणयः स्निग्धा वज्रं चापि प्रवालकम् ॥ ६.७५.८ ॥

அங்கே அகில் மரம் எரிகிறது, சிறந்த சந்தனமும் எரிகிறது; முத்துக்களும் பளபளக்கும் மணிகளும், வைரமும் பவளமும் கூட எரிந்தன.

6.75.9

क्षौमं च दह्यते तत्र कौशेयं चापि शोभनम्।
आविकं विविधं चौर्णं काञ्चनं भाण्डमायुधम् ॥ ६.७५.९ ॥

அங்கே லினன் துணியும் பட்டுத் துணியும் எரிகின்றன; பல வகை கம்பளித் துணிகளும், தங்கப் பாத்திரங்களும், ஆயுதங்களும் எரிகின்றன.

6.75.10

नानाविकृतसंस्थानं वाजिभाण्डपरिच्छदम्।
गजग्रैवेयकक्ष्याश्च रथभाण्डांश्च संस्कृतान् ॥ ६.७५.१० ॥

பல்வேறு வடிவங்களில் அமைந்த குதிரைச் சாமான்களும் அலங்காரங்களும், யானைகளின் கழுத்துப்பட்டைகளும் இடுப்புக்கயிறுகளும், நேர்த்தியாக அமைந்த தேர்ச் சாதனங்களும் எரிகின்றன.

6.75.11

तनुत्राणि च योधानां हस्त्यश्वानां च वर्म च।
खड्गा धनूंषि ज्याबाणास्तोमराङ्कुशशक्तयः ॥ ६.७५.११ ॥

வீரர்களின் கவசங்களும், யானை குதிரைகளின் கவசங்களும்; வாள்கள், வில்கள், நாண் அம்புகள், தோமரங்கள், அங்குசங்கள், வேல்கள் ஆகியவையும் எரிகின்றன.

6.75.12

रोमजं वालजं चर्म व्याघ्रजं चाण्डजं बहु।
मुक्तामणिविचित्रांश्च प्रासादांश्च समन्ततः ॥ ६.७५.१२ ॥

மயிரால் ஆனவையும், வாலின் மயிரால் ஆனவையும், புலித்தோலால் ஆனவையும், பறவைத் தோலால் ஆனவையுமான பல தோல்களும், முத்துக்களாலும் மணிகளாலும் அழகுற அமைந்த மாளிகைகளும் எங்கும் எரிகின்றன.

6.75.13

विविधानस्त्रसंघातानग्निर्दहति तत्र वै।
नानाविधान् गृहांश्चित्रान् ददाह हुतभुक् तदा ॥ ६.७५.१३ ॥

அங்கே நெருப்பு பல வகையான ஆயுதக் குவியல்களை எரித்தது. அப்போது ஹுதபுக் நெருப்பு பல்வேறு வகையான அழகிய வீடுகளை எரித்தது.

6.75.14

आवासान् राक्षसानां च सर्वेषां गृहगृध्नुनाम्।
हेमचित्रतनुत्राणां स्रग्भाण्डाम्बरधारिणाम् ॥ ६.७५.१४ ॥

அரக்கர்கள் அனைவரின் இல்லங்கள்; தங்கள் வீடுகளில் பற்றுடையவர்கள், பொன்னிறமும் வண்ணமும் கொண்ட கவசம் அணிந்தவர்கள், மாலைகளும் பாத்திரங்களும் ஆடைகளும் தரித்தவர்கள்.

6.75.15

सीधुपानचलाक्षाणां मदविह्वलगामिनाम्।
कान्तालम्बितवस्त्राणां शत्रुसंजातमन्युनाम् ॥ ६.७५.१५ ॥

மதுபானத்தால் அலைபாயும் கண்களையுடையவர்கள், போதையில் தள்ளாடி நடப்பவர்கள், காதலிகளால் பிடிக்கப்பட்ட ஆடையுடையவர்கள், எதிரிமேல் கோபம் கொண்டவர்கள்.

6.75.16

गदाशूलासिहस्तानां खादतां पिबतामपि।
शयनेषु महार्हेषु प्रसुप्तानां प्रियैः सह ॥ ६.७५.१६ ॥

கையில் கதை, சூலம், வாள் ஏந்தியவர்கள்; உண்பவர்களும் குடிப்பவர்களும்; விலையுயர்ந்த படுக்கைகளில் தம் காதலிகளுடன் உறங்கிக் கொண்டிருந்தவர்கள்.

6.75.17

त्रस्तानां गच्छतां तूर्णं पुत्रानादाय सर्वतः।
तेषां शतसहस्राणि तदा लङ्कानिवासिनाम् ॥ ६.७५.१७ ॥

அஞ்சி விரைவாகப் பிள்ளைகளை எடுத்துக்கொண்டு எல்லாப் பக்கமும் ஓடிய அவர்களில் நூறாயிரக்கணக்கானோர்; அப்போது லங்கையில் வாழ்ந்தோர்.

6.75.18

अदहत् पावकस्तत्र जज्वाल च पुनः पुनः।
सारवन्ति महार्हाणि गम्भीरगुणवन्ति च ॥ ६.७५.१८ ॥

அங்கே நெருப்பு அவர்களை எரித்தது; மீண்டும் மீண்டும் கொழுந்துவிட்டெரிந்தது. சாரமுள்ள, விலைமதிப்பற்ற, ஆழ்ந்த குணமுள்ளவையும் (எரிந்தன).

6.75.19

हेमचन्द्रार्धचन्द्राणि चन्द्रशालोन्नतानि च।
तत्र चित्रगवाक्षाणि साधिष्ठानानि सर्वशः ॥ ६.७५.१९ ॥

பொன்னால் ஆன அரைச்சந்திரக் கட்டுகளும் உயர்ந்த சந்திரசாலைகளும் அங்கு இருந்தன; பல வண்ண சாளரங்களும் அவற்றின் அடித்தளங்களும் எங்கும் இருந்தன.

6.75.20

मणिविद्रुमचित्राणि स्पृशन्तीव दिवाकरम्।
क्रौञ्चबर्हिणवीणानां भूषणानां च निःस्वनैः ॥ ६.७५.२० ॥

மணிகளாலும் பவளங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டவை, சூரியனைத் தொடுவது போல் நின்றன; கிரௌஞ்சம், மயில், வீணை, ஆபரணங்களின் ஒலிகளால் அவை ஒலித்துக்கொண்டிருந்தன.

6.75.21

नादितान्यचलाभानि वेश्मान्यग्निर्ददाह सः।
ज्वलनेन परीतानि तोरणानि चकाशिरे ॥ ६.७५.२१ ॥

மலைகளைப் போன்ற ஒலிக்கும் மாளிகைகளை அந்த நெருப்பு எரித்தது; ஜ்வாலையால் சூழப்பட்ட தோரணங்கள் ஒளி வீசின.

6.75.22

विद्युद्भिरिव नद्धानि मेघजालानि घर्मगे।
ज्वलनेन परीतानि गृहाणि प्रचकाशिरे ॥ ६.७५.२२ ॥

வெயில் காலத்தில் மின்னல்களால் பிணைக்கப்பட்ட மேகக் கூட்டங்கள் போல, நெருப்பால் சூழப்பட்ட வீடுகள் பிரகாசித்தன.

6.75.23

दावाग्निदीप्तानि यथा शिखराणि महागिरेः।
विमानेषु प्रसुप्ताश्च दह्यमाना वराङ्गनाः ॥ ६.७५.२३ ॥

பெரிய மலையின் சிகரங்கள் காட்டுத்தீயால் ஒளிர்வது போல, விமானங்களில் உறங்கிக்கொண்டிருந்த சிறந்த பெண்கள் எரிந்துகொண்டிருந்தனர்.

6.75.24

त्यक्ताभरणसंयोगा हाहेत्युच्चैर्विचुक्रुशुः।
तत्र चाग्निपरीतानि निपेतुर्भवनान्यपि ॥ ६.७५.२४ ॥

அணிகலன்களைக் கழற்றி எறிந்தவர்கள் "ஐயோ! ஐயோ!" என்று உரக்க அழுதனர்; நெருப்பால் சூழப்பட்ட மாளிகைகளும் இடிந்து விழுந்தன.

6.75.25

वज्रिवज्रहतानीव शिखराणि महागिरेः।
तानि निर्दह्यमानानि दूरतः प्रचकाशिरे ॥ ६.७५.२५ ॥

இந்திரனின் வஜ்ராயுதத்தால் தாக்கப்பட்ட பெரிய மலையின் சிகரங்களைப் போல, எரிந்துகொண்டிருந்த அவை தூரத்திலிருந்து ஒளிர்ந்தன.

6.75.26

हिमवच्छिखराणीव दह्यमानानि सर्वशः।
हर्म्याग्रैर्दह्यमानैश्च ज्वालाप्रज्वलितैरपि ॥ ६.७५.२६ ॥

இமயமலைச் சிகரங்களைப் போல எங்கும் எரிந்துகொண்டிருந்தன; எரியும் மாளிகை முகடுகளும் ஜ்வாலைகளால் பற்றியெரிந்தன.

6.75.27

रात्रौ सा दृश्यते लङ्का पुष्पितैरिव किंशुकैः।
हस्त्यध्यक्षैर्गजैर्मुक्तैर्मुक्तैश्च तुरगैरपि।
बभूव लङ्का लोकान्ते भ्रान्तग्राह इवार्णवः ॥ ६.७५.२७ ॥

இரவில் அந்த லங்கை மலர்ந்த கிம்சுக மரங்களைப் போலத் தெரிந்தது; யானைப்பாகர்களால் விடுவிக்கப்பட்ட யானைகளாலும் குதிரைகளாலும் அது உலகின் முடிவில் குழம்பிய முதலைகளுடன் கூடிய கடலைப் போல ஆனது.

6.75.28

अश्वं मुक्तं गजो दृष्ट्वा क्वचिद् भीतोऽपसर्पति।
भीतो भीतं गजं दृष्ट्वा क्वचिदश्वो निवर्तते ॥ ६.७५.२८ ॥

விடுவிக்கப்பட்ட குதிரையைக் கண்டு யானை எங்கோ அஞ்சி பின்வாங்குகிறது; அஞ்சிய யானையைக் கண்டு எங்கோ குதிரை திரும்புகிறது.

6.75.29

लङ्कायां दह्यमानायां शुशुभे च महोदधिः।
छायासंसक्तसलिलो लोहितोद इवार्णवः ॥ ६.७५.२९ ॥

லங்கை எரிந்துகொண்டிருந்தபோது பெருங்கடல் ஒளிர்ந்தது; அதன் நீர் நிழல்களைச் சுமந்து, செந்நீர் கொண்ட கடலைப் போலிருந்தது.

6.75.30

सा बभूव मुहूर्तेन हरिभिर्दीपिता पुरी।
लोकस्यास्य क्षये घोरे प्रदीप्तेव वसुन्धरा ॥ ६.७५.३० ॥

ஒரு கணத்தில் அந்த நகரம் குரங்குகளால் எரியூட்டப்பட்டது; இந்த உலகின் கொடிய அழிவில் எரியும் பூமியைப் போல.

6.75.31

नारीजनस्य धूमेन व्याप्तस्योच्चैर्विनेदुषः।
स्वनो ज्वलनतप्तस्य शुश्रुवे शतयोजनम् ॥ ६.७५.३१ ॥

புகையால் சூழப்பட்டு உரக்க அழுத பெண்களின், நெருப்பால் சுடப்பட்ட (நகரின்) ஒலி நூறு யோசனை தூரம் வரை கேட்டது.

6.75.32

प्रदग्धकायानपरान् राक्षसान् निर्गतान् बहिः।
सहसा ह्युत्पतन्ति स्म हरयोऽथ युयुत्सवः ॥ ६.७५.३२ ॥

உடல் எரிந்த வேறு சில அரக்கர்கள் வெளியே வந்தனர்; அப்போது போரை விரும்பிய குரங்குகள் திடீரென பாய்ந்தன.

6.75.33

उद्घुष्टं वानराणां च राक्षसानां च निःस्वनम्।
दिशो दश समुद्रं च पृथिवीं च व्यनादयत् ॥ ६.७५.३३ ॥

குரங்குகளின் ஆரவாரமும் அரக்கர்களின் கர்ஜனையும் பத்துத் திசைகளையும், கடலையும், பூமியையும் அதிரச் செய்தன.

6.75.34

विशल्यौ च महात्मानौ तावुभौ रामलक्ष्मणौ।
असम्भ्रान्तौ जगृहतुस्ते उभे धनुषी वरे ॥ ६.७५.३४ ॥

காயமற்ற அவ்விரு மகாத்மாக்களான ராமனும் லக்ஷ்மணனும் கலக்கமின்றி தங்கள் இரு சிறந்த வில்களையும் ஏந்தினர்.

6.75.35

ततो विस्फारयामास रामश्च धनुरुत्तमम्।
बभूव तुमुलः शब्दो राक्षसानां भयावहः ॥ ६.७५.३५ ॥

பின்னர் ராமன் தனது சிறந்த வில்லின் நாணை இழுத்து டங்காரம் செய்தார்; அரக்கர்களுக்கு அச்சம் தரும் பெரும் ஒலி எழுந்தது.

6.75.36

अशोभत तदा रामो धनुर्विस्फारयन् महत्।
भगवानिव संक्रुद्धो भवो वेदमयं धनुः ॥ ६.७५.३६ ॥

அப்போது ராமன் தனது பெரிய வில்லை இழுத்தபோது, கோபமுற்ற பகவான் பவன் (சிவன்) வேதமயமான தனது வில்லை ஏந்தி விளங்குவது போல் ஒளிர்ந்தார்.

6.75.37

उद्घुष्टं वानराणां च राक्षसानां च निःस्वनम्।
ज्याशब्दस्तावुभौ शब्दावति रामस्य शुश्रुवे ॥ ६.७५.३७ ॥

வானரங்களின் பேரொலியும் அரக்கர்களின் கர்ஜனையும் கேட்டன; ஆனால் ராமனின் வில்நாணின் ஒலி அவ்விரு ஒலிகளையும் கடந்து கேட்டது.

6.75.38

वानरोद्घुष्टघोषश्च राक्षसानां च निःस्वनः।
ज्याशब्दश्चापि रामस्य त्रयं व्याप दिशो दश ॥ ६.७५.३८ ॥

வானரங்களின் முழக்கமும் அரக்கர்களின் கர்ஜனையும் ராமனின் வில்நாண் ஒலியும் ஆகிய மூன்றும் பத்துத் திசைகளிலும் நிறைந்தன.

6.75.39

तस्य कार्मुकनिर्मुक्तैः शरैस्तत्पुरगोपुरम्।
कैलासशृङ्गप्रतिमं विकीर्णमभवद् भुवि ॥ ६.७५.३९ ॥

அவருடைய வில்லிலிருந்து விடுபட்ட அம்புகளால், கைலாச சிகரம் போன்ற அந்த நகர கோபுரம் நிலத்தில் சிதறி விழுந்தது.

6.75.40

ततो रामशरान् दृष्ट्वा विमानेषु गृहेषु च।
संनाहो राक्षसेन्द्राणां तुमुलः समपद्यत ॥ ६.७५.४० ॥

பின்னர் ராமனின் அம்புகளை விமானங்களிலும் வீடுகளிலும் கண்டு, அரக்கர் தலைவர்களின் படைத் தயாரிப்பு பெரும் கலக்கமாக எழுந்தது.

6.75.41

तेषां संनह्यमानानां सिंहनादं च कुर्वताम्।
शर्वरी राक्षसेन्द्राणां रौद्रीव समपद्यत ॥ ६.७५.४१ ॥

தங்களை ஆயத்தப்படுத்திக் கொண்டு சிங்க முழக்கம் செய்த அந்த அரக்கர் தலைவர்களுக்கு இரவு கொடூரமானதாகத் தோன்றியது.

6.75.42

आदिष्टा वानरेन्द्रास्ते सुग्रीवेण महात्मना।
आसन्नं द्वारमासाद्य युध्यध्वं च प्लवंगमाः ॥ ६.७५.४२ ॥

மகாத்மா சுக்ரீவனால் ஆணையிடப்பட்ட அந்த வானரத் தலைவர்களே! அருகிலுள்ள வாசலை அடைந்து போரிடுங்கள், பாய்ந்து செல்லும் வானரங்களே!

6.75.43

यश्च वो वितथं कुर्यात् तत्र तत्राप्युपस्थितः।
स हन्तव्योऽभिसम्प्लुत्य राजशासनदूषकः ॥ ६.७५.४३ ॥

உங்களில் யார் பொய்யாக நடந்துகொண்டு, எங்கெங்கு நின்றாலும் அரசனின் ஆணையை மீறுகிறாரோ, அவனைப் பாய்ந்து கொல்ல வேண்டும்.

6.75.44

तेषु वानरमुख्येषु दीप्तोल्कोज्ज्वलपाणिषु।
स्थितेषु द्वारमाश्रित्य रावणं क्रोध आविशत् ॥ ६.७५.४४ ॥

வாயிலில் நின்ற அந்த முதன்மை வானரர்களை, ஒளிரும் தீப்பந்தங்களை ஏந்திய கைகளுடன் கண்டபோது, ராவணனுக்குள் கோபம் புகுந்தது.

6.75.45

तस्य जृम्भितविक्षेपाद् व्यामिश्रा वै दिशो दश।
रूपवानिव रुद्रस्य मन्युर्गात्रेष्वदृश्यत ॥ ६.७५.४५ ॥

அவனது கொட்டாவியாலும் பிடுங்கிய அசைவுகளாலும் பத்துத் திசைகளும் கலங்கின; ருத்ரனின் வடிவம்போல கோபம் அவனுடைய அவயவங்களில் தெரிந்தது.

6.75.46

स कुम्भं च निकुम्भं च कुम्भकर्णात्मजावुभौ।
प्रेषयामास संक्रुद्धो राक्षसैर्बहुभिः सह ॥ ६.७५.४६ ॥

கோபம் கொண்ட அவன், கும்பனையும் நிகும்பனையும் — கும்பகர்ணனின் இரு மகன்களையும் — பல ராட்சசர்களுடன் அனுப்பினான்.

6.75.47

यूपाक्षः शोणिताक्षश्च प्रजङ्घः कम्पनस्तथा।
निर्ययुः कौम्भकर्णिभ्यां सह रावणशासनात् ॥ ६.७५.४७ ॥

யூபாக்ஷன், சோணிதாக்ஷன், பிரஜங்கன், கம்பனன் ஆகியோரும் ராவணனின் ஆணைப்படி கும்பகர்ணனின் மகன்களுடன் புறப்பட்டனர்.

6.75.48

शशास चैव तान् सर्वान् राक्षसान् स महाबलान्।
राक्षसा गच्छताद्यैव सिंहनादं च नादयन् ॥ ६.७५.४८ ॥

அவன் அந்த மகாபலம் பொருந்திய அனைத்து ராட்சசர்களுக்கும் கட்டளையிட்டான்: 'ராட்சசர்களே, இப்போதே செல்லுங்கள்; சிங்க முழக்கம் செய்தபடி முன்னேறுங்கள்.'

6.75.49

ततस्तु चोदितास्तेन राक्षसा ज्वलितायुधाः।
लङ्काया निर्ययुर्वीराः प्रणदन्तः पुनः पुनः ॥ ६.७५.४९ ॥

அப்போது அவனால் தூண்டப்பட்ட, எரியும் ஆயுதங்களை ஏந்திய அந்த வீர அரக்கர்கள் மீண்டும் மீண்டும் முழங்கிக்கொண்டு லங்கையிலிருந்து புறப்பட்டனர்.

6.75.50

रक्षसां भूषणस्थाभिर्भाभिः स्वाभिश्च सर्वशः।
चक्रुस्ते सप्रभं व्योम हरयश्चाग्निभिः सह ॥ ६.७५.५० ॥

அரக்கர்கள் தங்கள் ஆபரணங்களின் ஒளியாலும் தங்கள் சொந்த ஒளியாலும் எல்லாப் பக்கங்களிலும் வானை ஒளிரச் செய்தனர்; குரங்குகளும் தீப்பந்தங்களுடன் சேர்ந்து வானை ஒளிர்வித்தனர்.

6.75.51

तत्र ताराधिपस्याभा ताराणां भा तथैव च।
तयोराभरणाभा च ज्वलिता द्यामभासयत् ॥ ६.७५.५१ ॥

அங்கே நிலவின் ஒளியும், நட்சத்திரங்களின் ஒளியும், அவை இரண்டின் ஆபரணங்களின் ஜ்வலிக்கும் ஒளியும் வானை ஒளிரச் செய்தன.

6.75.52

चन्द्राभा भूषणाभा च ग्रहाणां ज्वलतां च भा।
हरिराक्षससैन्यानि भ्राजयामास सर्वतः ॥ ६.७५.५२ ॥

நிலவொளியும், ஆபரணங்களின் ஒளியும், ஜ்வலிக்கும் கோள்களின் ஒளியும் குரங்குகளின், அரக்கர்களின் படைகளை எல்லாப் பக்கங்களிலும் ஒளிரச் செய்தன.

6.75.53

तत्र चार्धप्रदीप्तानां गृहाणां सागरः पुनः।
भाभिः संसक्तसलिलश्चलोर्मिः शुशुभेऽधिकम् ॥ ६.७५.५३ ॥

அங்கே பாதியாக ஒளிரும் வீடுகளின் ஒளியால் கடல் மீண்டும் மிகுதியாக ஒளிர்ந்தது; அதன் நீர் அந்த ஒளியோடு கலந்து, அலைகள் அசைந்தாடின.

6.75.54

पताकाध्वजसंयुक्तमुत्तमासिपरश्वधम्।
भीमाश्वरथमातङ्गं नानापत्तिसमाकुलम् ॥ ६.७५.५४ ॥

கொடிகளும் துவஜங்களும் கொண்டது; சிறந்த வாள்களும் பரசுகளும் கொண்டது; அச்சமூட்டும் குதிரைகள், தேர்கள், யானைகள் நிறைந்தது; பல வகை காலாட்படையினரால் நெருக்கமாக நிறைந்தது.

6.75.55

दीप्तशूलगदाखड्गप्रासतोमरकार्मुकम्।
तद् राक्षसबलं भीमं घोरविक्रमपौरुषम् ॥ ६.७५.५५ ॥

ஒளிவீசும் சூலம், கதை, வாள், ஈட்டி, தோமரம் மற்றும் வில்லுடன் கூடிய அந்த அரக்கர் படை பயங்கரமாகவும், கொடிய வீரமும் ஆண்மையும் கொண்டதாகவும் இருந்தது.

6.75.56

ददृशे ज्वलितप्रासं किङ्किणीशतनादितम्।
हेमजालाचितभुजं व्यावेष्टितपरश्वधम् ॥ ६.७५.५६ ॥

எரியும் ஈட்டிகளுடன், நூற்றுக்கணக்கான சிறு மணிகளின் ஒலியுடன் முழங்கும், தங்க வலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட கரங்களும், கைகளில் சுற்றப்பட்ட கோடரிகளும் கொண்ட அந்தப் படை காணப்பட்டது.

6.75.57

व्याघूर्णितमहाशस्त्रं बाणसंसक्तकार्मुकम्।
गन्धमाल्यमधूत्सेकसम्मोदितमहानिलम् ॥ ६.७५.५७ ॥

பெரிய ஆயுதங்கள் சுழன்று கொண்டிருந்த, அம்புகள் பூட்டப்பட்ட வில்லுடைய, சந்தனம், மாலைகள் மற்றும் மதுவின் தெளிப்புகளால் நறுமணமூட்டப்பட்ட பெரும் காற்று வீசிய படை அது.

6.75.58

घोरं शूरजनाकीर्णं महाम्बुधरनिःस्वनम्।
तद् दृष्ट्वा बलमायातं राक्षसानां दुरासदम् ॥ ६.७५.५८ ॥

அது பயங்கரமானது, வீர மனிதர்களால் நிறைந்தது, பெரும் மேகத்தின் முழக்கம் போல் ஒலிப்பது. அரக்கர்களின் அந்த அணுக முடியாத படை வருவதைக் கண்டு—

6.75.59

संचचाल प्लवंगानां बलमुच्चैर्ननाद च।
जवेनाप्लुत्य च पुनस्तद् बलं रक्षसां महत् ॥ ६.७५.५९ ॥

குரங்குகளின் படை அசைந்து உரத்து முழங்கியது; வேகமாகப் பாய்ந்து மீண்டும் அரக்கர்களின் அந்தப் பெரும் படையின்மேல் பாய்ந்தது.

6.75.60

अभ्ययात् प्रत्यरिबलं पतंगा इव पावकम्।
तेषां भुजपरामर्शव्यामृष्टपरिघाशनि ॥ ६.७५.६० ॥

அவர்கள் பகையின் படையை நோக்கி, விளக்கு நெருப்பை நோக்கி பூச்சிகள் பாய்வது போல் பாய்ந்தனர். அவர்களின் கரங்களால் தேய்க்கப்பட்டு மின்னிய இரும்புத் தடிகளும் இடிகளும்—

6.75.61

राक्षसानां बलं श्रेष्ठं भूयः परमशोभत।
तत्रोन्मत्ता इवोत्पेतुर्हरयोऽथ युयुत्सवः ॥ ६.७५.६१ ॥

ராட்சசர்களின் சிறந்த படை மீண்டும் மிகவும் ஒளிர்ந்தது. அங்கே போரை விரும்பிய குரங்குகள் வெறிபிடித்தவை போல் பாய்ந்தன.

6.75.62

तरुशैलैरभिघ्नन्तो मुष्टिभिश्च निशाचरान्।
तथैवापततां तेषां हरीणां निशितैः शरैः ॥ ६.७५.६२ ॥

மரங்களாலும் பாறைகளாலும், முஷ்டிகளாலும் இரவுஞ்சரர்களைத் தாக்கிக் கொண்டிருந்தன. அவ்வாறே பாய்ந்து வந்த அந்த குரங்குகள் மீது கூரிய அம்புகளால் (அவர்கள் தாக்கினர்).

6.75.63

शिरांसि सहसा जह्रू राक्षसा भीमविक्रमाः।
दशनैर्हतकर्णाश्च मुष्टिभिर्भिन्नमस्तकाः।
शिलाप्रहारभग्नाङ्गा विचेरुस्तत्र राक्षसाः ॥ ६.७५.६३ ॥

பயங்கர வீரமுடைய ராட்சசர்களின் தலைகள் திடீரென துண்டிக்கப்பட்டன. பற்களால் காதுகள் அறுபட்டன; முஷ்டிகளால் மண்டைகள் பிளந்தன. பாறைத் தாக்குதலால் உறுப்புகள் முறிந்த ராட்சசர்கள் அங்கே அலைந்து திரிந்தனர்.

6.75.64

तथैवाप्यपरे तेषां कपीनामसिभिः शितैः।
प्रवरानभितो जघ्नुर्घोररूपा निशाचराः ॥ ६.७५.६४ ॥

அதேபோல், அவர்களில் மற்றவர்களான பயங்கர உருவமுடைய இரவுஞ்சரர்கள் கூரிய வாள்களால் குரங்குகளின் சிறந்த வீரர்களை நாற்புறமும் தாக்கினர்.

6.75.65

घ्नन्तमन्यं जघानान्यः पातयन्तमपातयत्।
गर्हमाणं जगर्हान्यो दशन्तमपरोऽदशत् ॥ ६.७५.६५ ॥

ஒருவன் அடித்துக்கொண்டிருந்தவனை மற்றொருவன் அடித்தான்; வீழ்த்திக்கொண்டிருந்தவனை மற்றொருவன் வீழ்த்தினான். இகழ்ந்துகொண்டிருந்தவனை மற்றொருவன் இகழ்ந்தான்; கடித்துக்கொண்டிருந்தவனை மற்றொருவன் கடித்தான்.

6.75.66

देहीत्यन्यो ददात्यन्यो ददामीत्यपरः पुनः।
किं क्लेशयसि तिष्ठेति तत्रान्योन्यं बभाषिरे ॥ ६.७५.६६ ॥

ஒருவன் 'கொடு' என்றான், மற்றொருவன் கொடுத்தான்; பின் இன்னொருவன் 'நான் கொடுக்கிறேன்' என்றான். 'ஏன் என்னை வருத்துகிறாய்? நில்!' என்று அங்கே அவர்கள் ஒருவரோடொருவர் பேசிக்கொண்டனர்.

6.75.67

विप्रलम्भितशस्त्रं च विमुक्तकवचायुधम्।
समुद्यतमहाप्रासं मुष्टिशूलासिकुन्तलम् ॥ ६.७५.६७ ॥

ஆயுதங்கள் குழம்பியவையாகவும், கவசமும் படைக்கலங்களும் கழற்றி எறியப்பட்டவையாகவும், பெரிய ஈட்டிகள் ஓங்கப்பட்டவையாகவும், முஷ்டிகளும் சூலங்களும் வாள்களும் குந்தங்களும் (போரில் பயன்பட்டன).

6.75.68

प्रावर्तत महारौद्रं युद्धं वानररक्षसाम्।
वानरान् दश सप्तेति राक्षसा जघ्नुराहवे ॥ ६.७५.६८ ॥

குரங்குகளுக்கும் அரக்கர்களுக்கும் இடையே மிகக் கொடிய போர் தொடங்கியது. அரக்கர்கள் போரில் பதினேழு குரங்குகளைக் கொன்றனர்.

6.75.69

राक्षसान् दश सप्तेति वानराश्चाभ्यपातयन्।
विप्रलम्भितवस्त्रं च विमुक्तकवचध्वजम्।
बलं राक्षसमालम्ब्य वानराः पर्यवारयन् ॥ ६.७५.६९ ॥

குரங்குகளும் அரக்கர்களில் பதினேழு பேரை வீழ்த்தினர். ஆடைகள் குழம்பின, கவசமும் கொடியும் கழற்றி எறியப்பட்டன; குரங்குகள் அரக்கர் படையைப் பற்றிப் பிடித்து சூழ்ந்தன.