Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.76
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.76.1
प्रवृत्ते संकुले तस्मिन् घोरे वीरजनक्षये।
अङ्गदः कम्पनं वीरमाससाद रणोत्सुकः ॥ ६.७६.१ ॥
Als jene schreckliche, verwirrte Schlacht im Gange war und Helden fielen, stellte sich Aṅgada, kampfbegierig, dem Helden Kampana entgegen.
6.76.2
आहूय सोऽङ्गदं कोपात् ताडयामास वेगितः।
गदया कम्पनः पूर्वं स चचाल भृशाहतः ॥ ६.७६.२ ॥
Aṅgada im Zorn herausfordernd, schlug Kampana ihn rasch mit seiner Keule; doch zuerst taumelte Kampana selbst, schwer getroffen.
6.76.3
स संज्ञां प्राप्य तेजस्वी चिक्षेप शिखरं गिरेः।
अर्दितश्च प्रहारेण कम्पनः पतितो भुवि ॥ ६.७६.३ ॥
Als er wieder zu sich kam, schleuderte der Strahlende einen Gipfel des Berges; und Kampana, vom Schlag gepeinigt, fiel zu Boden.
6.76.4
ततस्तु कम्पनं दृष्ट्वा शोणिताक्षो हतं रणे।
रथेनाभ्यपतत् क्षिप्रं तत्राङ्गदमभीतवत् ॥ ६.७६.४ ॥
Als Śoṇitākṣa Kampana im Kampf erschlagen sah, stürmte er furchtlos und rasch mit seinem Streitwagen auf Aṅgada los.
6.76.5
सोऽङ्गदं निशितैर्बाणैस्तदा विव्याध वेगितः।
शरीरदारणैस्तीक्ष्णैः कालाग्निसमविग्रहैः ॥ ६.७६.५ ॥
Dann durchbohrte er Aṅgada rasch mit scharfen Pfeilen, körperzerreißend und scharf, in Gestalt wie das Feuer des Weltendes.
6.76.6
क्षुरक्षुरप्रनाराचैर्वत्सदन्तैः शिलीमुखैः।
कर्णिशल्यविपाठैश्च बहुभिर्निशितैः शरैः ॥ ६.७६.६ ॥
mit vielen scharfen Pfeilen: Kṣura, Kṣurapra, Nārāca, Vatsadanta, Śilīmukha, Karṇi, Śalya und Vipāṭha.
6.76.7
अङ्गदः प्रतिविद्धाङ्गो वालिपुत्रः प्रतापवान्।
धनुरुग्रं रथं बाणान् ममर्द तरसा बली ॥ ६.७६.७ ॥
Aṅgada, an seinen Gliedern durchbohrt, der tapfere Sohn Vālis, stark, zerschmetterte mit Wucht den furchtbaren Bogen, den Wagen und die Pfeile.
6.76.8
शोणिताक्षस्ततः क्षिप्रमसिचर्म समाददे।
उत्पपात तदा क्रुद्धो वेगवानविचारयन् ॥ ६.७६.८ ॥
Da ergriff Śoṇitākṣa sogleich Schwert und Schild und sprang, zornig und schnell, ohne zu zögern, empor.
6.76.9
तं क्षिप्रतरमाप्लुत्य परामृश्याङ्गदो बली।
करेण तस्य तं खड्गं समाच्छिद्य ननाद च ॥ ६.७६.९ ॥
Der starke Aṅgada sprang sehr schnell auf ihn zu, packte ihn, durchtrennte mit seiner Hand völlig sein Schwert und brüllte.
6.76.10
तस्यांसफलके खड्गं निजघान ततोऽङ्गदः।
यज्ञोपवीतवच्चैनं चिच्छेद कपिकुञ्जरः ॥ ६.७६.१० ॥
Dann schlug Aṅgada mit dem Schwert auf seine Schulterplatte, und dieser Elefant unter den Affen durchtrennte ihn wie eine heilige Schnur.
6.76.11
तं प्रगृह्य महाखड्गं विनद्य च पुनः पुनः।
वालिपुत्रोऽभिदुद्राव रणशीर्षे परानरीन् ॥ ६.७६.११ ॥
Er ergriff das große Schwert, brüllte immer wieder, und der Sohn Vālis stürzte sich an der Spitze der Schlacht auf die Feinde.
6.76.12
प्रजङ्घसहितो वीरो यूपाक्षस्तु ततो बली।
रथेनाभिययौ क्रुद्धो वालिपुत्रं महाबलम् ॥ ६.७६.१२ ॥
Da rückte Yūpākṣa, der Held und Starke, zusammen mit Prajaṅgha, zornig auf seinem Wagen gegen den sehr mächtigen Sohn Vālis vor.
6.76.13
आयसीं तु गदां गृह्य स वीरः कनकाङ्गदः।
शोणिताक्षः समाश्वस्य तमेवानुपपात ह ॥ ६.७६.१३ ॥
Da ergriff der Held mit den goldenen Armreifen, Śoṇitākṣa, eine eiserne Keule, fasste sich und stürzte sich direkt auf ihn.
6.76.14
प्रजङ्घस्तु महावीरो यूपाक्षसहितो बली।
गदयाभिययौ क्रुद्धो वालिपुत्रं महाबलम् ॥ ६.७६.१४ ॥
Und der große Held Prajaṅgha, mächtig, zusammen mit Yūpākṣa, erzürnt, rückte mit seiner Keule gegen den mächtigen Sohn Vālins vor.
6.76.15
तयोर्मध्ये कपिश्रेष्ठः शोणिताक्षप्रजङ्घयोः।
विशाखयोर्मध्यगतः पूर्णचन्द्र इवाबभौ ॥ ६.७६.१५ ॥
Zwischen Śoṇitākṣa und Prajaṅgha strahlte der Beste der Affen wie der Vollmond zwischen den beiden Viśākhā-Sternen.
6.76.16
अङ्गदं परिरक्षन्तौ मैन्दो द्विविद एव च।
तस्य तस्थतुरभ्याशे परस्परदिदृक्षया ॥ ६.७६.१६ ॥
Aṅgada beschützend, standen auch Maindа und Dvivida nahe bei ihm, begierig, einander zu sehen.
6.76.17
अभिपेतुर्महाकायाः प्रतियत्ता महाबलाः।
राक्षसा वानरान् रोषादसिबाणगदाधराः ॥ ६.७६.१७ ॥
Die großgewachsenen, mächtigen Rākṣasas, bereit, mit Schwertern, Pfeilen und Keulen in Zorn, stürzten sich auf die Affen.
6.76.18
त्रयाणां वानरेन्द्राणां त्रिभी राक्षसपुंगवैः।
संसक्तानां महद् युद्धमभवद् रोमहर्षणम् ॥ ६.७६.१८ ॥
Drei Herren der Affen verwickelten sich mit drei der besten Rākṣasas, und es entbrannte eine große Schlacht, die die Haare zu Berge stehen ließ.
6.76.19
ते तु वृक्षान् समादाय सम्प्रचिक्षिपुराहवे।
खड्गेन प्रतिचिक्षेप तान् प्रजङ्घो महाबलः ॥ ६.७६.१९ ॥
Sie nahmen Bäume und schleuderten sie im Kampf auf sie; doch der mächtige Prajaṅgha schleuderte sie mit seinem Schwert zurück.
6.76.20
रथानश्वान् द्रुमाञ्छैलान् प्रतिचिक्षिपुराहवे।
शरौघैः प्रतिचिच्छेद तान् यूपाक्षो महाबलः ॥ ६.७६.२० ॥
Im Kampf schleuderten sie Wagen, Pferde, Bäume und Berge auf sie; doch der mächtige Yūpākṣa zerschnitt sie mit einem Pfeilhagel.
6.76.21
सृष्टान् द्विविदमैन्दाभ्यां द्रुमानुत्पाट्य वीर्यवान्।
बभञ्ज गदया मध्ये शोणिताक्षः प्रतापवान् ॥ ६.७६.२१ ॥
Die von Dvivida und Mainda geschleuderten Bäume entwurzelnd, zerbrach der tapfere Śoṇitākṣa sie in der Mitte mit seiner Keule.
6.76.22
उद्यम्य विपुलं खड्गं परमर्मविदारणम्।
प्रजङ्घो वालिपुत्राय अभिदुद्राव वेगितः ॥ ६.७६.२२ ॥
Ein großes Schwert erhebend, das die Lebenspunkte durchbohrt, stürmte Prajaṅgha rasch auf den Sohn Vālis zu.
6.76.23
तमभ्याशगतं दृष्ट्वा वानरेन्द्रो महाबलः।
आजघानाश्वकर्णेन द्रुमेणातिबलस्तदा ॥ ६.७६.२३ ॥
Als er ihn nahen sah, schlug der mächtige Affenfürst ihn da mit einem Aśvakarṇa-Baum.
6.76.24
बाहुं चास्य सनिस्त्रिंशमाजघान स मुष्टिना।
वालिपुत्रस्य घातेन स पपात क्षितावसिः ॥ ६.७६.२४ ॥
Er schlug mit der Faust auf seinen schwertführenden Arm, und beim Schlag des Sohnes Vālis fiel das Schwert zu Boden.
6.76.25
तं दृष्ट्वा पतितं भूमौ खड्गं मुसलसंनिभम्।
मुष्टिं संवर्तयामास वज्रकल्पं महाबलः ॥ ६.७६.२५ ॥
Als er das Schwert am Boden liegen sah, einer Keule gleich, zog der Starke seine donnergleiche Faust zurück.
6.76.26
स ललाटे महावीर्यमङ्गदं वानरर्षभम्।
आजघान महातेजाः स मुहूर्तं चचाल ह ॥ ६.७६.२६ ॥
Der an Glanz Große schlug Aṅgada, den Stier unter den Affen von großer Kraft, an die Stirn, und einen Augenblick schwankte er.
6.76.27
स संज्ञां प्राप्य तेजस्वी वालिपुत्रः प्रतापवान्।
प्रजङ्घस्य शिरः कायात् पातयामास मुष्टिना ॥ ६.७६.२७ ॥
Als er das Bewusstsein wiedererlangte, schlug der strahlende und tapfere Sohn Vālins Prajaṅghas Haupt mit seiner Faust vom Körper.
6.76.28
स यूपाक्षोऽश्रुपूर्णाक्षः पितृव्ये निहते रणे।
अवरुह्य रथात् क्षिप्रं क्षीणेषुः खड्गमाददे ॥ ६.७६.२८ ॥
Als sein Vetter väterlicherseits im Kampf erschlagen war, stieg Yūpākṣa, die Augen voller Tränen, da seine Pfeile verschossen waren, rasch vom Wagen und ergriff sein Schwert.
6.76.29
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य यूपाक्षं द्विविदस्त्वरन्।
आजघानोरसि क्रुद्धो जग्राह च बलाद् बली ॥ ६.७६.२९ ॥
Als er sah, wie jener heranstürmte, eilte Dvivida zu Yūpākṣa; zornentbrannt schlug er ihm an die Brust und packte ihn mit Gewalt, der Starke.
6.76.30
गृहीतं भ्रातरं दृष्ट्वा शोणिताक्षो महाबलः।
आजघान महातेजा वक्षसि द्विविदं ततः ॥ ६.७६.३० ॥
Als er seinen Bruder gepackt sah, schlug Śoṇitākṣa, der Starke von großem Glanz, da Dvivida an die Brust.
6.76.31
स ततोऽभिहतस्तेन चचाल च महाबलः।
उद्यतां च पुनस्तस्य जहार द्विविदो गदाम् ॥ ६.७६.३१ ॥
Von ihm getroffen, wankte der Mächtige; doch Dvivida entriss ihm erneut die erhobene Keule.
6.76.32
एतस्मिन्नन्तरे मैन्दो द्विविदाभ्याशमागमत्।
यूपाक्षं ताडयामास तलेनोरसि वीर्यवान् ॥ ६.७६.३२ ॥
Inzwischen kam Mainda zu Dvivida heran, und der Tapfere schlug Yūpākṣa mit der flachen Hand auf die Brust.
6.76.33
तौ शोणिताक्षयूपाक्षौ प्लवंगाभ्यां तरस्विनौ।
चक्रतुः समरे तीव्रमाकर्षोत्पाटनं भृशम् ॥ ६.७६.३३ ॥
Im Kampf lieferten die beiden schnellen Affen einen wilden, heftigen Kampf, zerrten und rissen an Śoṇitākṣa und Yūpākṣa.
6.76.34
द्विविदः शोणिताक्षं तु विददार नखैर्मुखे।
निष्पिपेष स वीर्येण क्षितावाविध्य वीर्यवान् ॥ ६.७६.३४ ॥
Dvivida zerriss Śoṇitākṣas Gesicht mit seinen Krallen, und der Tapfere warf ihn nieder und zermalmte ihn mit Gewalt am Boden.
6.76.35
यूपाक्षमभिसंक्रुद्धो मैन्दो वानरपुङ्गवः।
पीडयामास बाहुभ्यां पपात स हतः क्षितौ ॥ ६.७६.३५ ॥
Tief erzürnt drückte Mainda, der Beste unter den Affen, Yūpākṣa mit beiden Armen, und er fiel erschlagen zu Boden.
6.76.36
हतप्रवीरा व्यथिता राक्षसेन्द्रचमूस्तथा।
जगामाभिमुखी सा तु कुम्भकर्णात्मजो यतः ॥ ६.७६.३६ ॥
Seine Helden erschlagen und betrübt, wandte sich das Heer des Rākṣasa-Herrn dorthin, wo Kumbhakarṇas Sohn war.
6.76.37
आपतन्तीं च वेगेन कुम्भस्तां सान्त्वयच्चमूम्।
अथोत्कृष्टं महावीर्यैर्लब्धलक्षैः प्लवंगमैः ॥ ६.७६.३७ ॥
Als das Heer mit Geschwindigkeit heranstürmte, hielt Kumbha es auf. Dann zogen die mächtigen Vānaras, nachdem sie gezielt hatten, ihre Bögen und schossen.
6.76.38
निपातितमहावीरां दृष्ट्वा रक्षश्चमूं तदा।
कुम्भः प्रचक्रे तेजस्वी रणे कर्म सुदुष्करम् ॥ ६.७६.३८ ॥
Als er die großen Helden des Rākṣasa-Heeres gefallen sah, vollbrachte der strahlende Kumbha im Kampf eine äußerst schwierige Tat.
6.76.39
स धनुर्धन्विनां श्रेष्ठः प्रगृह्य सुसमाहितः।
मुमोचाशीविषप्रख्याञ्छरान् देहविदारणान् ॥ ६.७६.३९ ॥
Der beste unter den Bogenschützen nahm mit vollkommener Sammlung seinen Bogen und schoss Pfeile wie giftige Schlangen, die die Körper zerreißen.
6.76.40
तस्य तच्छुशुभे भूयः सशरं धनुरुत्तमम्।
विद्युदैरावतार्चिष्मद्द्वितीयेन्द्रधनुर्यथा ॥ ६.७६.४० ॥
Sein vortrefflicher Bogen mit dem Pfeil glänzte wieder wie ein zweiter Regenbogen Indras, leuchtend wie der Blitz und der Glanz des Airāvata.
6.76.41
आकर्णकृष्टमुक्तेन जघान द्विविदं तदा।
तेन हाटकपुङ्खेन पत्रिणा पत्रवाससा ॥ ६.७६.४१ ॥
Mit jenem Pfeil, vom bis zum Ohr gespannten Bogen abgeschossen, mit goldener Spitze und gefiedert, traf er damals Dvivida.
6.76.42
सहसाभिहतस्तेन विप्रमुक्तपदः स्फुरन्।
निपपात त्रिकूटाभो विह्वलन् प्लवगोत्तमः ॥ ६.७६.४२ ॥
Plötzlich von ihm getroffen, die Füße vom Boden gelöst, sich windend, fiel der beste der springenden Affen, dem Trikūṭa-Berg gleich, verstört nieder.
6.76.43
मैन्दस्तु भ्रातरं तत्र भग्नं दृष्ट्वा महाहवे।
अभिदुद्राव वेगेन प्रगृह्य विपुलां शिलाम् ॥ ६.७६.४३ ॥
Doch Maindā, der seinen Bruder in jener großen Schlacht geschlagen sah, ergriff einen gewaltigen Felsen und stürzte mit Wucht vor.
6.76.44
तां शिलां तु प्रचिक्षेप राक्षसाय महाबलः।
बिभेद तां शिलां कुम्भः प्रसन्नैः पञ्चभिः शरैः ॥ ६.७६.४४ ॥
Der Mächtige schleuderte den Felsen auf den Rākṣasa, doch Kumbha durchbohrte den Felsen mit fünf strahlenden Pfeilen.
6.76.45
संधाय चान्यं सुमुखं शरमाशीविषोपमम्।
आजघान महातेजा वक्षसि द्विविदाग्रजम् ॥ ६.७६.४५ ॥
Dann legte der strahlende Sumukha einen weiteren Pfeil an, einer giftigen Schlange gleich, und traf die Brust des älteren Bruders von Dvivida.
6.76.46
स तु तेन प्रहारेण मैन्दो वानरयूथपः।
मर्मण्यभिहतस्तेन पपात भुवि मूर्च्छितः ॥ ६.७६.४६ ॥
Durch jenen Schlag an einer lebenswichtigen Stelle getroffen, fiel Maindā, der Anführer der Vānara-Schar, bewusstlos zu Boden.
6.76.47
अङ्गदो मातुलौ दृष्ट्वा मथितौ तु महाबलौ।
अभिदुद्राव वेगेन कुम्भमुद्यतकार्मुकम् ॥ ६.७६.४७ ॥
Angada sah seine beiden mächtigen Onkel mütterlicherseits zermalmt und stürzte mit Wucht auf Kumbha zu, der den Bogen erhoben hielt.
6.76.48
तमापतन्तं विव्याध कुम्भः पञ्चभिरायसैः।
त्रिभिश्चान्यैः शितैर्बाणैर्मातंगमिव तोमरैः।
सोऽङ्गदं बहुभिर्बाणैः कुम्भो विव्याध वीर्यवान् ॥ ६.७६.४८ ॥
Als Angada auf ihn zustürmte, durchbohrte ihn Kumbha mit fünf eisernen Pfeilen, und mit drei weiteren und anderen scharfen Pfeilen, wie man einen Elefanten mit Speeren trifft; der tapfere Kumbha durchbohrte Angada mit vielen Pfeilen.
6.76.49
अकुण्ठधारैर्निशितैस्तीक्ष्णैः कनकभूषणैः।
अङ्गदः प्रतिविद्धाङ्गो वालिपुत्रो न कम्पते ॥ ६.७६.४९ ॥
Mit scharfen, unstumpfen, goldverzierten Pfeilen an den Gliedern durchbohrt, zitterte Aṅgada, der Sohn Vālīs, nicht.
6.76.50
शिलापादपवर्षाणि तस्य मूर्ध्नि ववर्ष ह।
स प्रचिच्छेद तान् सर्वान् बिभेद च पुनः शिलाः ॥ ६.७६.५० ॥
Er ließ Felsen und Bäume auf sein Haupt regnen; Aṅgada zerschnitt sie alle und zerschmetterte die Steine erneut.
6.76.51
कुम्भकर्णात्मजः श्रीमान् वालिपुत्रसमीरितान्।
आपतन्तं च सम्प्रेक्ष्य कुम्भो वानरयूथपम् ॥ ६.७६.५१ ॥
Kumbha, der glanzvolle Sohn Kumbhakarṇas, sah die vom Sohn Vālīs geschleuderten Waffen und den Anführer der Affenschar, der auf ihn zustürmte.
6.76.52
भ्रुवौ विव्याध बाणाभ्यामुल्काभ्यामिव कुञ्जरम्।
तस्य सुस्राव रुधिरं पिहिते चास्य लोचने ॥ ६.७६.५२ ॥
Er durchbohrte seine Brauen mit zwei Pfeilen, wie zwei Feuerbrände einen Elefanten; Blut strömte aus ihm, und seine Augen schlossen sich.
6.76.53
अङ्गदः पाणिना नेत्रे पिधाय रुधिरोक्षिते।
सालमासन्नमेकेन परिजग्राह पाणिना ॥ ६.७६.५३ ॥
Mit einer Hand seine blutgetränkten Augen bedeckend, ergriff Aṅgada mit der anderen einen nahen Sāla-Baum.
6.76.54
सम्पीड्योरसि सस्कन्धं करेणाभिनिवेश्य च।
किंचिदभ्यवनम्यैनमुन्ममाथ महारणे ॥ ६.७६.५४ ॥
Er drückte ihn an die Brust, packte ihn fest mit Arm und Schulter und beugte sich leicht; so riss Aṅgada ihn im großen Kampf um.
6.76.55
तमिन्द्रकेतुप्रतिमं वृक्षं मन्दरसंनिभम्।
समुत्सृजत वेगेन मिषतां सर्वरक्षसाम् ॥ ६.७६.५५ ॥
Mit Wucht schleuderte er jenen Baum, gleich Indras Banner und dem Berg Mandara, während alle Rākṣasas zusahen.
6.76.56
स चिच्छेद शितैर्बाणैः सप्तभिः कायभेदनैः।
अङ्गदो विव्यथेऽभीक्ष्णं स पपात मुमोह च ॥ ६.७६.५६ ॥
Mit sieben scharfen, den Körper durchbohrenden Pfeilen zerschnitt er jenen Baum. Aṅgada, immer wieder gequält, stürzte und verlor die Besinnung.
6.76.57
अङ्गदं पतितं दृष्ट्वा सीदन्तमिव सागरे।
दुरासदं हरिश्रेष्ठा राघवाय न्यवेदयन् ॥ ६.७६.५७ ॥
Als sie Aṅgada gefallen sahen, als sänke er ins Meer, meldeten die besten der Affen es dem unbezwingbaren Rāghava.
6.76.58
रामस्तु व्यथितं श्रुत्वा वालिपुत्रं महाहवे।
व्यादिदेश हरिश्रेष्ठाञ्जाम्बवत्प्रमुखांस्ततः ॥ ६.७६.५८ ॥
Rāma hörte, dass Vālīs Sohn Aṅgada in der großen Schlacht gequält war, und gab dann den besten Affen unter Jāmbavān Befehle.
6.76.59
ते तु वानरशार्दूलाः श्रुत्वा रामस्य शासनम्।
अभिपेतुः सुसंक्रुद्धाः कुम्भमुद्यतकार्मुकम् ॥ ६.७६.५९ ॥
Als jene Tiger unter den Affen Rāmas Befehl hörten, stürmten sie, zornentbrannt, auf Kumbha los, der seinen Bogen erhoben hielt.
6.76.60
ततो द्रुमशिलाहस्ताः कोपसंरक्तलोचनाः।
रिरक्षिषन्तोऽभ्यपतन्नङ्गदं वानरर्षभाः ॥ ६.७६.६० ॥
Da stürzten sich die Stiere unter den Affen, Bäume und Felsen in den Händen, mit vor Zorn geröteten Augen, begierig, Aṅgada zu schützen, auf den Feind.
6.76.61
जाम्बवांश्च सुषेणश्च वेगदर्शी च वानरः।
कुम्भकर्णात्मजं वीरं क्रुद्धाः समभिदुद्रुवुः ॥ ६.७६.६१ ॥
Jāmbavān, Suṣeṇa und der Vānara Vegadarśī stürmten voller Zorn gemeinsam auf den tapferen Sohn Kumbhakarṇas los.
6.76.62
समीक्ष्यापततस्तांस्तु वानरेन्द्रान् महाबलान्।
आववार शरौघेण नगेनेव जलाशयम् ॥ ६.७६.६२ ॥
Als er die mächtigen Herren der Vānaras auf sich zustürmen sah, bedeckte er sie mit einem Pfeilregen, wie ein Berg einen See bedeckt.
6.76.63
तस्य बाणपथं प्राप्य न शेकुरपि वीक्षितुम्।
वानरेन्द्रा महात्मानो वेलामिव महोदधिः ॥ ६.७६.६३ ॥
Als sie in die Reichweite seiner Pfeile gerieten, konnten diese großmütigen Herren der Vānaras ihn nicht einmal ansehen, wie der große Ozean sein eigenes Ufer nicht anzublicken vermag.
6.76.64
तांस्तु दृष्ट्वा हरिगणान् शरवृष्टिभिरर्दितान्।
अङ्गदं पृष्ठतः कृत्वा भ्रातृजं प्लवगेश्वरः ॥ ६.७६.६४ ॥
Als er die Affenscharen von dem Pfeilregen bedrängt sah, stellte der Herr der Affen seinen Neffen Aṅgada hinter sich.
6.76.65
अभिदुद्राव सुग्रीवः कुम्भकर्णात्मजं रणे।
शैलसानुचरं नागं वेगवानिव केसरी ॥ ६.७६.६५ ॥
Im Kampf stürzte sich Sugrīva auf den Sohn Kumbhakarṇas, wie ein schneller Löwe auf einen Elefanten springt, der an den Bergabhängen umherstreift.
6.76.66
उत्पाट्य च महावृक्षानश्वकर्णादिकान् बहून्।
अन्यांश्च विविधान् वृक्षांश्चिक्षेप स महाकपिः ॥ ६.७६.६६ ॥
Dieser große Affe riss viele große Bäume aus, wie den Aśvakarṇa, und schleuderte auch andere verschiedene Bäume.
6.76.67
तां छादयन्तीमाकाशं वृक्षवृष्टिं दुरासदाम्।
कुम्भकर्णात्मजः श्रीमांश्चिच्छेद स्वशरैः शितैः ॥ ६.७६.६७ ॥
Diesen Baumregen, der den Himmel verdeckte und kaum abzuwehren war, durchschlug der glanzvolle Sohn Kumbhakarṇas mit seinen eigenen scharfen Pfeilen.
6.76.68
अभिलक्ष्येण तीव्रेण कुम्भेन निशितैः शरैः।
आचितास्ते द्रुमा रेजुर्यथा घोराः शतघ्नयः।
द्रुमवर्षं तु तद् भिन्नं दृष्ट्वा कुम्भेन वीर्यवान् ॥ ६.७६.६८ ॥
Diese Bäume, von Kumbhas wilden, treffsicheren, scharfen Pfeilen durchbohrt, glänzten wie schreckliche Shataghnī-Geschütze; als der mächtige Kumbha den zerschlagenen Baumregen sah.
6.76.69
वानराधिपतिः श्रीमान् महासत्त्वो न विव्यथे।
स विध्यमानः सहसा सहमानस्तु ताञ्छरान् ॥ ६.७६.६९ ॥
Der glanzvolle Herr der Affen, von großer Standhaftigkeit, wurde nicht geschmerzt; obwohl er plötzlich von den Pfeilen durchbohrt wurde, ertrug er jene Pfeile weiter.
6.76.70
कुम्भस्य धनुराक्षिप्य बभञ्जेन्द्रधनुःप्रभम्।
अवप्लुत्य ततः शीघ्रं कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ॥ ६.७६.७० ॥
Er riss Kumbhas Bogen an sich und zerbrach jenen Bogen, der wie Indras Regenbogen glänzte; dann, schnell herabspringend und eine äußerst schwierige Tat vollbringend.
6.76.71
अब्रवीत् कुपितः कुम्भं भग्नशृङ्गमिव द्विपम्।
निकुम्भाग्रज वीर्यं ते बाणवेगं तदद्भुतम् ॥ ६.७६.७१ ॥
Zornig sprach er zu Kumbha, wie zu einem Elefanten mit zerbrochenen Stoßzähnen: "Älterer Bruder Nikumbhas, dein Heldenmut und jene wundersame Schnelligkeit deiner Pfeile sind bemerkenswert."
6.76.72
संनतिश्च प्रभावश्च तव वा रावणस्य वा।
प्रह्लादबलिवृत्रघ्नकुबेरवरुणोपम ॥ ६.७६.७२ ॥
Deine Demut und deine Macht, oder die Rāvaṇas, gleichen denen Prahlādas, Balis, des Vṛtra-Töters (Indra), Kuberas und Varuṇas.
6.76.73
एकस्त्वमनुजातोऽसि पितरं बलवत्तरम्।
त्वामेवैकं महाबाहुं शूलहस्तमरिंदमम् ॥ ६.७६.७३ ॥
Du allein bist nach deinem sehr mächtigen Vater geboren; nur du, o Großarmiger, bist der Bezwinger der Feinde mit dem Dreizack in der Hand.
6.76.74
त्रिदशा नातिवर्तन्ते जितेन्द्रियमिवाधयः।
विक्रमस्व महाबुद्धे कर्माणि मम पश्य च ॥ ६.७६.७४ ॥
Wie seelische Qualen den Sinnenbezwinger nicht überwinden, so werden dich die Götter nicht überwinden. O Großsinniger, zeige deine Tapferkeit und sieh auch meine Taten.
6.76.75
वरदानात् पितृव्यस्ते सहते देवदानवान्।
कुम्भकर्णस्तु वीर्येण सहते च सुरासुरान् ॥ ६.७६.७५ ॥
Durch eine Gabe hält dein Onkel den Göttern und Dämonen stand; und Kumbhakarṇa hält durch seine Tapferkeit sogar Göttern und Dämonen stand.
6.76.76
धनुषीन्द्रजितस्तुल्यः प्रतापे रावणस्य च।
त्वमद्य रक्षसां लोके श्रेष्ठोऽसि बलवीर्यतः ॥ ६.७६.७६ ॥
Im Bogenschießen bist du Indrajit gleich, und an Tapferkeit Rāvaṇa gleich; heute bist du durch deine Kraft und Tapferkeit der Erste unter den Rākṣasas der Welt.
6.76.77
महाविमर्दं समरे मया सह तवाद्भुतम्।
अद्य भूतानि पश्यन्तु शक्रशम्बरयोरिव ॥ ६.७६.७७ ॥
Möge heute im Kampf mit mir dein großer und wundersamer Zusammenstoß stattfinden; alle Wesen mögen ihn schauen, wie sie den Kampf zwischen Śakra und Śambara geschaut haben.
6.76.78
कृतमप्रतिमं कर्म दर्शितं चास्त्रकौशलम्।
पतिता हरिवीराश्च त्वयैते भीमविक्रमाः ॥ ६.७६.७८ ॥
Du hast eine unvergleichliche Tat vollbracht und deine Waffenkunst gezeigt; diese Affenhelden von schrecklicher Tapferkeit sind durch deine Hand gefallen.
6.76.79
उपालम्भभयाच्चैव नासि वीर मया हतः।
कृतकर्मपरिश्रान्तो विश्रान्तः पश्य मे बलम् ॥ ६.७६.७९ ॥
Held, aus Furcht vor Tadel habe ich dich bisher nicht erschlagen. Von deinen vollbrachten Taten erschöpft, ruhe dich aus und sieh meine Stärke.
6.76.80
तेन सुग्रीववाक्येन सावमानेन मानितः।
अग्नेराज्यहुतस्येव तेजस्तस्याभ्यवर्धत ॥ ६.७६.८० ॥
Durch Sugrīvas beleidigende Worte in Stolz entflammt, wuchs seine Glut wie ein Feuer, das mit Ghee-Opfern genährt wird.
6.76.81
ततः कुम्भस्तु सुग्रीवं बाहुभ्यां जगृहे तदा।
गजाविवातीतमदौ निःश्वसन्तौ मुहुर्मुहुः ॥ ६.७६.८१ ॥
Da packte Kumbha Sugrīva mit beiden Armen, wie zwei Elefanten, deren Brunst vorüber ist, ineinander verschlungen und immer wieder schnaubend.
6.76.82
अन्योन्यगात्रग्रथितौ घर्षन्तावितरेतरम्।
सधूमां मुखतो ज्वालां विसृजन्तौ परिश्रमात् ॥ ६.७६.८२ ॥
Glied in Glied verschlungen, aneinander reibend, und aus den Mündern, von der Anstrengung erschöpft, Flammen mit Rauch ausstoßend.
6.76.83
तयोः पादाभिघाताच्च निमग्ना चाभवन्मही।
व्याघूर्णिततरङ्गश्च चुक्षुभे वरुणालयः ॥ ६.७६.८३ ॥
Durch die Fußstöße sank die Erde ein, und der Ozean, Varuṇas Wohnsitz, mit wirbelnden Wellen, geriet in Aufruhr.
6.76.84
ततः कुम्भं समुत्क्षिप्य सुग्रीवो लवणाम्भसि।
पातयामास वेगेन दर्शयन्नुदधेस्तलम् ॥ ६.७६.८४ ॥
Da hob Sugrīva Kumbha empor und schleuderte ihn mit Wucht in das salzige Wasser, sodass der Meeresgrund sichtbar wurde.
6.76.85
ततः कुम्भनिपातेन जलराशिः समुत्थितः।
विन्ध्यमन्दरसंकाशो विससर्प समन्ततः ॥ ६.७६.८५ ॥
Da erhob sich durch den Schlag des Kruges eine Wassermasse, gleich den Bergen Vindhya und Mandara, und breitete sich nach allen Seiten aus.
6.76.86
ततः कुम्भः समुत्पत्य सुग्रीवमभिपात्य च।
आजघानोरसि क्रुद्धो वज्रकल्पेन मुष्टिना ॥ ६.७६.८६ ॥
Da sprang Kumbha, voller Zorn, empor, warf Sugrīva nieder und schlug ihm mit einer donnergleichen Faust auf die Brust.
6.76.87
तस्य वर्म च पुस्फोट संजज्ञे चापि शोणितम्।
तस्य मुष्टिर्महावेगः प्रतिजघ्नेऽस्थिमण्डले ॥ ६.७६.८७ ॥
Sein Panzer zerbarst, und Blut floss; und Sugrīvas Faust von großer Wucht schlug im Knochenbereich zurück.
6.76.88
तस्य वेगेन तत्रासीत् तेजः प्रज्वलितं महत्।
वज्रनिष्पेषसंजाता ज्वाला मेरोर्यथा गिरेः ॥ ६.७६.८८ ॥
Durch seine Wucht entstand dort ein gewaltiger, lodernder Glanz; die Flamme, geboren aus dem Zermalmen des Donnerkeils, glich dem Berg Meru.
6.76.89
स तत्राभिहतस्तेन सुग्रीवो वानरर्षभः।
मुष्टिं संवर्तयामास वज्रकल्पं महाबलः ॥ ६.७६.८९ ॥
Dort, von ihm getroffen, zog Sugrīva, der Stier unter den Affen und von großer Kraft, seine donnergleiche Faust zurück.
6.76.90
अर्चिःसहस्रविकचरविमण्डलवर्चसम्।
स मुष्टिं पातयामास कुम्भस्योरसि वीर्यवान् ॥ ६.७६.९० ॥
Mit einer Faust, strahlend wie die Sonnenscheibe mit tausend geöffneten Strahlen, ließ der Mächtige sie auf Kumbhas Brust niederfahren.
6.76.91
स तु तेन प्रहारेण विह्वलो भृशपीडितः।
निपपात तदा कुम्भो गतार्चिरिव पावकः ॥ ६.७६.९१ ॥
Betäubt und stark geschmerzt von jenem Schlag fiel da Kumbha nieder, wie ein Feuer, dessen Flamme erloschen ist.
6.76.92
मुष्टिनाभिहतस्तेन निपपाताशु राक्षसः।
लोहिताङ्ग इवाकाशाद् दीप्तरश्मिर्यदृच्छया ॥ ६.७६.९२ ॥
Von jenem Faustschlag getroffen, fiel der Rākṣasa rasch nieder, wie ein rotgefärbter, strahlender Planet, der vom Himmel fällt, seinem eigenen Lauf folgend.
6.76.93
कुम्भस्य पततो रूपं भग्नस्योरसि मुष्टिना।
बभौ रुद्राभिपन्नस्य यथा रूपं गवां पतेः ॥ ६.७६.९३ ॥
Die Gestalt Kumbhas, der fallend an der Brust vom Faustschlag zerbrochen war, erschien wie die des Herrn der Rinder, von Rudra getroffen.
6.76.94
तस्मिन् हते भीमपराक्रमेण
प्लवंगमानामृषभेण युद्धे।
मही सशैला सवना चचाल
भयं च रक्षांस्यधिकं विवेश ॥ ६.७६.९४ ॥
Als er im Kampf von dem Stier unter den Affen, dem Furchtbaren an Tapferkeit, erschlagen wurde, erbebte die Erde mit ihren Bergen und Wäldern, und große Furcht drang in die Rākṣasas.