வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.76
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.76.1
प्रवृत्ते संकुले तस्मिन् घोरे वीरजनक्षये।
अङ्गदः कम्पनं वीरमाससाद रणोत्सुकः ॥ ६.७६.१ ॥
அந்தக் கொடிய குழப்பமான போர் தொடங்கி வீரர்கள் அழிந்துகொண்டிருக்கையில், போருக்கு ஆர்வமுடைய அங்கதன் வீரன் கம்பனை எதிர்கொண்டான்.
6.76.2
आहूय सोऽङ्गदं कोपात् ताडयामास वेगितः।
गदया कम्पनः पूर्वं स चचाल भृशाहतः ॥ ६.७६.२ ॥
கோபத்துடன் அங்கதனை அழைத்து, வேகமாக கம்பன் கதையால் அவனைத் தாக்கினான்; முன்பு பலமாக அடிபட்ட அவன் தானே தள்ளாடினான்.
6.76.3
स संज्ञां प्राप्य तेजस्वी चिक्षेप शिखरं गिरेः।
अर्दितश्च प्रहारेण कम्पनः पतितो भुवि ॥ ६.७६.३ ॥
சுயநினைவு பெற்ற அந்தத் தேஜஸ்வி மலையின் ஒரு சிகரத்தை எறிந்தான்; அடியால் வேதனையுற்ற கம்பன் பூமியில் விழுந்தான்.
6.76.4
ततस्तु कम्पनं दृष्ट्वा शोणिताक्षो हतं रणे।
रथेनाभ्यपतत् क्षिप्रं तत्राङ्गदमभीतवत् ॥ ६.७६.४ ॥
அப்போது போரில் கம்பன் கொல்லப்பட்டதைக் கண்ட சோணிதாக்ஷன், தேரில் விரைந்து அங்கே பயமின்றி அங்கதனை நோக்கிப் பாய்ந்தான்.
6.76.5
सोऽङ्गदं निशितैर्बाणैस्तदा विव्याध वेगितः।
शरीरदारणैस्तीक्ष्णैः कालाग्निसमविग्रहैः ॥ ६.७६.५ ॥
அப்போது அவன் வேகமாக அங்கதனை கூர்மையான அம்புகளால் துளைத்தான்; அவை உடலைப் பிளக்கும், கூரிய, காலாக்னியைப் போன்ற வடிவமுடையவை.
6.76.6
क्षुरक्षुरप्रनाराचैर्वत्सदन्तैः शिलीमुखैः।
कर्णिशल्यविपाठैश्च बहुभिर्निशितैः शरैः ॥ ६.७६.६ ॥
கூரிய க்ஷுரம், க்ஷுரப்ரம், நாராசம், வத்ஸதந்தம், சிலீமுகம், கர்ணி, சல்யம், விபாடம் என்ற பல கூரிய அம்புகளால் (அவன் அவனைத் துளைத்தான்).
6.76.7
अङ्गदः प्रतिविद्धाङ्गो वालिपुत्रः प्रतापवान्।
धनुरुग्रं रथं बाणान् ममर्द तरसा बली ॥ ६.७६.७ ॥
உடல் முழுவதும் அம்புகளால் துளைக்கப்பட்ட அங்கதன், வாலியின் பராக்கிரமமிக்க மகன், வலிமையுடன் அந்தக் கொடிய வில்லையும், தேரையும், அம்புகளையும் வேகமாக நொறுக்கினான்.
6.76.8
शोणिताक्षस्ततः क्षिप्रमसिचर्म समाददे।
उत्पपात तदा क्रुद्धो वेगवानविचारयन् ॥ ६.७६.८ ॥
அப்போது சோணிதாக்ஷன் உடனடியாக வாளையும் கேடயத்தையும் எடுத்துக்கொண்டான்; கோபத்துடன், வேகமாக, யோசிக்காமல் பாய்ந்தான்.
6.76.9
तं क्षिप्रतरमाप्लुत्य परामृश्याङ्गदो बली।
करेण तस्य तं खड्गं समाच्छिद्य ननाद च ॥ ६.७६.९ ॥
வலிமையான அங்கதன் மிக விரைவாக அவன்மீது பாய்ந்து, அவனைப் பிடித்து, கையால் அவனுடைய வாளைக் முழுவதுமாக வெட்டி வீழ்த்தி முழங்கினான்.
6.76.10
तस्यांसफलके खड्गं निजघान ततोऽङ्गदः।
यज्ञोपवीतवच्चैनं चिच्छेद कपिकुञ्जरः ॥ ६.७६.१० ॥
பின்னர் அங்கதன் அவனுடைய தோள் கேடயத்தில் வாளால் தாக்கினான்; குரங்குகளில் சிறந்தவனாகிய அந்த அங்கதன் அவனை யஜ்ஞோபவீதம் போல வெட்டி வீழ்த்தினான்.
6.76.11
तं प्रगृह्य महाखड्गं विनद्य च पुनः पुनः।
वालिपुत्रोऽभिदुद्राव रणशीर्षे परानरीन् ॥ ६.७६.११ ॥
அந்தப் பெரிய வாளை எடுத்து, மீண்டும் மீண்டும் முழங்கி, வாலியின் மகன் போர்முனையில் எதிரிகளை நோக்கிப் பாய்ந்தான்.
6.76.12
प्रजङ्घसहितो वीरो यूपाक्षस्तु ततो बली।
रथेनाभिययौ क्रुद्धो वालिपुत्रं महाबलम् ॥ ६.७६.१२ ॥
பின்னர் பிரஜங்கனுடன் கூடிய வீரனும் வலிமையுமான யூபாக்ஷன் கோபத்துடன் தேரில் ஏறி, மகா பலம்வாய்ந்த வாலியின் மகனை நோக்கி முன்னேறினான்.
6.76.13
आयसीं तु गदां गृह्य स वीरः कनकाङ्गदः।
शोणिताक्षः समाश्वस्य तमेवानुपपात ह ॥ ६.७६.१३ ॥
பொன் தோள்வளை அணிந்த அந்த வீரன் சோணிதாக்ஷன் இரும்புக் கதையை எடுத்து, தெளிவடைந்து அவனை நோக்கியே பாய்ந்தான்.
6.76.14
प्रजङ्घस्तु महावीरो यूपाक्षसहितो बली।
गदयाभिययौ क्रुद्धो वालिपुत्रं महाबलम् ॥ ६.७६.१४ ॥
மகாவீரன் பிரஜங்கனும், யூபாக்ஷனுடன் சேர்ந்த வலிமையானவனும், கோபத்துடன் கதையை ஏந்தி வாலியின் மகனான மகாபலனை நோக்கிச் சென்றான்.
6.76.15
तयोर्मध्ये कपिश्रेष्ठः शोणिताक्षप्रजङ्घयोः।
विशाखयोर्मध्यगतः पूर्णचन्द्र इवाबभौ ॥ ६.७६.१५ ॥
சோணிதாக்ஷனுக்கும் பிரஜங்கனுக்கும் இடையில் நின்ற கபிசிரேஷ்டன், இரண்டு விசாகை நட்சத்திரங்களின் நடுவே நின்ற முழுநிலவு போல் பிரகாசித்தான்.
6.76.16
अङ्गदं परिरक्षन्तौ मैन्दो द्विविद एव च।
तस्य तस्थतुरभ्याशे परस्परदिदृक्षया ॥ ६.७६.१६ ॥
அங்கதனைக் காத்தபடி மைந்தனும் த்விவிதனும் அவனருகே ஒருவரையொருவர் காண விரும்பி நின்றனர்.
6.76.17
अभिपेतुर्महाकायाः प्रतियत्ता महाबलाः।
राक्षसा वानरान् रोषादसिबाणगदाधराः ॥ ६.७६.१७ ॥
பெரிய உடலும் பெரும் வலிமையும் கொண்ட ராக்ஷசர்கள் தயாராகி, சினத்துடன் வாள், அம்பு, கதை ஏந்தி குரங்குகளை நோக்கிப் பாய்ந்தனர்.
6.76.18
त्रयाणां वानरेन्द्राणां त्रिभी राक्षसपुंगवैः।
संसक्तानां महद् युद्धमभवद् रोमहर्षणम् ॥ ६.७६.१८ ॥
மூன்று வானரத் தலைவர்களும், மூன்று சிறந்த ராக்ஷசர்களும் போரில் மோதினர்; அங்கே மயிர்க்கூச்செறியும் பெரும் போர் மூண்டது.
6.76.19
ते तु वृक्षान् समादाय सम्प्रचिक्षिपुराहवे।
खड्गेन प्रतिचिक्षेप तान् प्रजङ्घो महाबलः ॥ ६.७६.१९ ॥
அவர்கள் மரங்களைப் பிடுங்கி போரில் அவர்கள் மீது வீசினர்; ஆனால் மஹாபலனான பிரஜங்கன் வாளால் அவற்றைத் திருப்பி எறிந்தான்.
6.76.20
रथानश्वान् द्रुमाञ्छैलान् प्रतिचिक्षिपुराहवे।
शरौघैः प्रतिचिच्छेद तान् यूपाक्षो महाबलः ॥ ६.७६.२० ॥
அவர்கள் போரில் தேர்களையும் குதிரைகளையும் மரங்களையும் மலைகளையும் அவர்கள் மீது வீசினர்; மஹாபலனான யூபாக்ஷன் அம்புகளின் மழையால் அவற்றை வெட்டித் தள்ளினான்.
6.76.21
सृष्टान् द्विविदमैन्दाभ्यां द्रुमानुत्पाट्य वीर्यवान्।
बभञ्ज गदया मध्ये शोणिताक्षः प्रतापवान् ॥ ६.७६.२१ ॥
த்விவிதனும் மைந்தனும் வீசிய மரங்களைப் பிடுங்கி, வீரியவானான சோணிதாட்சன் கதையால் அவற்றை நடுவில் உடைத்தான்.
6.76.22
उद्यम्य विपुलं खड्गं परमर्मविदारणम्।
प्रजङ्घो वालिपुत्राय अभिदुद्राव वेगितः ॥ ६.७६.२२ ॥
எதிரிகளின் உயிர்நிலைகளைப் பிளக்கும் பெரிய வாளை ஓங்கி, பிரஜங்கன் வேகமாக வாலியின் மகனை நோக்கி ஓடினான்.
6.76.23
तमभ्याशगतं दृष्ट्वा वानरेन्द्रो महाबलः।
आजघानाश्वकर्णेन द्रुमेणातिबलस्तदा ॥ ६.७६.२३ ॥
அவன் அருகில் வருவதைக் கண்ட மஹாபலனான வானரத்தலைவன் அப்போது அஷ்வகர்ண மரத்தால் அவனைத் தாக்கினான்.
6.76.24
बाहुं चास्य सनिस्त्रिंशमाजघान स मुष्टिना।
वालिपुत्रस्य घातेन स पपात क्षितावसिः ॥ ६.७६.२४ ॥
அவன் அவனது வாளேந்திய கையை முஷ்டியால் தாக்கினான்; வாலியின் மகனின் அடியால் வாள் நிலத்தில் விழுந்தது.
6.76.25
तं दृष्ट्वा पतितं भूमौ खड्गं मुसलसंनिभम्।
मुष्टिं संवर्तयामास वज्रकल्पं महाबलः ॥ ६.७६.२५ ॥
நிலத்தில் விழுந்து கிடந்த உலக்கை போன்ற அந்த வாளைக் கண்ட மகாபலன், இடியைப் போன்ற தனது முஷ்டியை பின்னே இழுத்துக்கொண்டான்.
6.76.26
स ललाटे महावीर्यमङ्गदं वानरर्षभम्।
आजघान महातेजाः स मुहूर्तं चचाल ह ॥ ६.७६.२६ ॥
அந்த மகா தேஜஸ்வி, மகாபராக்ரமி வானரச் சிறந்தவனான அங்கதனின் நெற்றியில் அடித்தான்; அவன் ஒரு கணம் தள்ளாடினான்.
6.76.27
स संज्ञां प्राप्य तेजस्वी वालिपुत्रः प्रतापवान्।
प्रजङ्घस्य शिरः कायात् पातयामास मुष्टिना ॥ ६.७६.२७ ॥
நினைவு திரும்பப் பெற்ற ஒளிமிக்க, வீரம் மிக்க வாலியின் மகன் முஷ்டியால் பிரஜங்கனின் தலையைத் தன் உடலிலிருந்து வீழ்த்தினான்.
6.76.28
स यूपाक्षोऽश्रुपूर्णाक्षः पितृव्ये निहते रणे।
अवरुह्य रथात् क्षिप्रं क्षीणेषुः खड्गमाददे ॥ ६.७६.२८ ॥
போரில் தன் சித்தப்பா கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு கண்ணீர் நிறைந்த கண்களுடன் யூபாக்ஷன், அம்புகள் தீர்ந்துபோய், விரைவாகத் தேரிலிருந்து இறங்கி வாளை எடுத்தான்.
6.76.29
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य यूपाक्षं द्विविदस्त्वरन्।
आजघानोरसि क्रुद्धो जग्राह च बलाद् बली ॥ ६.७६.२९ ॥
அவன் பாய்ந்து வருவதைக் கண்ட துவிவிதன், யூபாக்ஷனை நோக்கி விரைந்து, கோபத்துடன் அவன் மார்பில் அடித்து, வலிமையுடன் அவனைப் பிடித்தான்.
6.76.30
गृहीतं भ्रातरं दृष्ट्वा शोणिताक्षो महाबलः।
आजघान महातेजा वक्षसि द्विविदं ततः ॥ ६.७६.३० ॥
தன் சகோதரன் பிடிக்கப்பட்டதைக் கண்ட மகாபலனும் மகாதேஜஸ்வியுமான ஷோணிதாக்ஷன், பின்னர் துவிவிதனின் மார்பில் அடித்தான்.
6.76.31
स ततोऽभिहतस्तेन चचाल च महाबलः।
उद्यतां च पुनस्तस्य जहार द्विविदो गदाम् ॥ ६.७६.३१ ॥
அவனால் தாக்கப்பட்ட அந்த மாபெரும் வீரன் தள்ளாடினான்; பின்னர் துவிவிதன் அவனுடைய ஓங்கிய கதையைப் பறித்தான்.
6.76.32
एतस्मिन्नन्तरे मैन्दो द्विविदाभ्याशमागमत्।
यूपाक्षं ताडयामास तलेनोरसि वीर्यवान् ॥ ६.७६.३२ ॥
இதற்கிடையில் மைந்தன் துவிவிதனின் அருகே வந்தான்; வீரியவான் மைந்தன் உள்ளங்கையால் யூபாக்சனின் மார்பில் அடித்தான்.
6.76.33
तौ शोणिताक्षयूपाक्षौ प्लवंगाभ्यां तरस्विनौ।
चक्रतुः समरे तीव्रमाकर्षोत्पाटनं भृशम् ॥ ६.७६.३३ ॥
போரில் அந்த இரு குரங்குகளும் வேகமாக சோணிதாக்சனையும் யூபாக்சனையும் இழுத்தும் பிடுங்கியும் கடுமையாகப் போரிட்டன।
6.76.34
द्विविदः शोणिताक्षं तु विददार नखैर्मुखे।
निष्पिपेष स वीर्येण क्षितावाविध्य वीर्यवान् ॥ ६.७६.३४ ॥
துவிவிதன் சோணிதாக்சனின் முகத்தை நகங்களால் கிழித்தான்; அந்த வீரியவான் அவனை வீசி நிலத்தில் வலுவாக நசுக்கினான்.
6.76.35
यूपाक्षमभिसंक्रुद्धो मैन्दो वानरपुङ्गवः।
पीडयामास बाहुभ्यां पपात स हतः क्षितौ ॥ ६.७६.३५ ॥
மிகுந்த கோபத்துடன் வானரச் சிறந்தவன் மைந்தன் யூபாக்சனை இரு கைகளாலும் நெரித்தான்; அவன் மரணமடைந்து நிலத்தில் வீழ்ந்தான்.
6.76.36
हतप्रवीरा व्यथिता राक्षसेन्द्रचमूस्तथा।
जगामाभिमुखी सा तु कुम्भकर्णात्मजो यतः ॥ ६.७६.३६ ॥
வீரர்கள் கொல்லப்பட்டதால் துயருற்ற அரக்கர் மன்னனின் படை, கும்பகர்ணனின் மகன் இருந்த திசை நோக்கிச் சென்றது।
6.76.37
आपतन्तीं च वेगेन कुम्भस्तां सान्त्वयच्चमूम्।
अथोत्कृष्टं महावीर्यैर्लब्धलक्षैः प्लवंगमैः ॥ ६.७६.३७ ॥
வேகமாகப் பாய்ந்து வந்த அந்தப் படையை கும்பன் தடுத்து நிறுத்தினான். அப்போது மகாவீரியம் நிறைந்த, குறி வைத்த வானரர்கள் வில்லை இழுத்து (அம்புகளை எய்தனர்).
6.76.38
निपातितमहावीरां दृष्ट्वा रक्षश्चमूं तदा।
कुम्भः प्रचक्रे तेजस्वी रणे कर्म सुदुष्करम् ॥ ६.७६.३८ ॥
அரக்கர் படையின் மகாவீரர்கள் வீழ்த்தப்பட்டிருப்பதைக் கண்ட தேஜஸ்வியான கும்பன், போரில் மிகக் கடினமான செயலைச் செய்தான்.
6.76.39
स धनुर्धन्विनां श्रेष्ठः प्रगृह्य सुसमाहितः।
मुमोचाशीविषप्रख्याञ्छरान् देहविदारणान् ॥ ६.७६.३९ ॥
வில்லாளிகளில் சிறந்தவனான அவன், வில்லை ஏந்தி முழு கவனத்துடன் நச்சுப் பாம்புகளைப் போன்ற, உடல்களைப் பிளக்கும் அம்புகளை எய்தான்.
6.76.40
तस्य तच्छुशुभे भूयः सशरं धनुरुत्तमम्।
विद्युदैरावतार्चिष्मद्द्वितीयेन्द्रधनुर्यथा ॥ ६.७६.४० ॥
அவனது அந்த உயர்ந்த வில், அம்புடன் மீண்டும் மின்னலும் ஐராவதத்தின் ஒளியும் கொண்ட இரண்டாவது வானவில் போல் பிரகாசித்தது.
6.76.41
आकर्णकृष्टमुक्तेन जघान द्विविदं तदा।
तेन हाटकपुङ्खेन पत्रिणा पत्रवाससा ॥ ६.७६.४१ ॥
காது வரை இழுத்து விடப்பட்ட அந்தப் பொன் முனையும், இறகுடைய அம்பால் அவன் அப்போது த்விவிதனைத் தாக்கினான்.
6.76.42
सहसाभिहतस्तेन विप्रमुक्तपदः स्फुरन्।
निपपात त्रिकूटाभो विह्वलन् प्लवगोत्तमः ॥ ६.७६.४२ ॥
அவனால் திடீரெனத் தாக்கப்பட்டு, கால்கள் நிலத்தை விட்டு விலக துடித்தபடி, த்ரிகூட மலை போன்ற அந்த வானரச் சிறந்தவன் கலங்கி விழுந்தான்.
6.76.43
मैन्दस्तु भ्रातरं तत्र भग्नं दृष्ट्वा महाहवे।
अभिदुद्राव वेगेन प्रगृह्य विपुलां शिलाम् ॥ ६.७६.४३ ॥
ஆனால் மைந்தன் அங்கே பெரும் போரில் தன் சகோதரன் தோற்று விழுந்ததைக் கண்டு, ஒரு பெரிய கல்லை எடுத்துக்கொண்டு வேகமாகப் பாய்ந்தான்.
6.76.44
तां शिलां तु प्रचिक्षेप राक्षसाय महाबलः।
बिभेद तां शिलां कुम्भः प्रसन्नैः पञ्चभिः शरैः ॥ ६.७६.४४ ॥
மஹாபலனான அவன் அந்தக் கல்லை அரக்கனின் மேல் வீசினான்; ஆனால் கும்பன் ஐந்து ஒளிவீசும் அம்புகளால் அந்தக் கல்லைத் துளைத்தான்.
6.76.45
संधाय चान्यं सुमुखं शरमाशीविषोपमम्।
आजघान महातेजा वक्षसि द्विविदाग्रजम् ॥ ६.७६.४५ ॥
மஹாதேஜஸ்வியான சுமுகன் மற்றொரு அம்பை, நஞ்சுள்ள பாம்பைப் போன்ற அம்பை, பொருத்தி, த்விவிதனின் மூத்த சகோதரனின் மார்பில் எய்தான்.
6.76.46
स तु तेन प्रहारेण मैन्दो वानरयूथपः।
मर्मण्यभिहतस्तेन पपात भुवि मूर्च्छितः ॥ ६.७६.४६ ॥
அந்த அடியால் வானர யூதபதியான மைந்தன் மர்மஸ்தானத்தில் தாக்கப்பட்டு, மூர்ச்சையடைந்து நிலத்தில் விழுந்தான்.
6.76.47
अङ्गदो मातुलौ दृष्ट्वा मथितौ तु महाबलौ।
अभिदुद्राव वेगेन कुम्भमुद्यतकार्मुकम् ॥ ६.७६.४७ ॥
அங்கதன் தன் இரண்டு மாமன்களும் நசுக்கப்பட்டு வீழ்ந்ததைக் கண்டான்; வில்லை உயர்த்திய கும்பன் மேல் வேகமாகப் பாய்ந்தான்.
6.76.48
तमापतन्तं विव्याध कुम्भः पञ्चभिरायसैः।
त्रिभिश्चान्यैः शितैर्बाणैर्मातंगमिव तोमरैः।
सोऽङ्गदं बहुभिर्बाणैः कुम्भो विव्याध वीर्यवान् ॥ ६.७६.४८ ॥
தன்மீது பாய்ந்து வந்த அவனை கும்பன் ஐந்து இரும்பு அம்புகளால் எய்தான்; மேலும் மூன்றும் பிற கூரிய அம்புகளாலும், யானையை ஈட்டிகளால் குத்துவது போல எய்தான்; அந்த வீரியவான் கும்பன் அங்கதனை பல அம்புகளால் துளைத்தான்.
6.76.49
अकुण्ठधारैर्निशितैस्तीक्ष्णैः कनकभूषणैः।
अङ्गदः प्रतिविद्धाङ्गो वालिपुत्रो न कम्पते ॥ ६.७६.४९ ॥
மழுங்காத கூர்முனைகள் கொண்ட, கூர்மையான, தங்க அலங்காரம் உடைய அம்புகளால் உடல் துளைக்கப்பட்ட வாலிபுத்திரன் அங்கதன் நடுங்கவில்லை.
6.76.50
शिलापादपवर्षाणि तस्य मूर्ध्नि ववर्ष ह।
स प्रचिच्छेद तान् सर्वान् बिभेद च पुनः शिलाः ॥ ६.७६.५० ॥
அவன் அவனது தலையின் மீது கற்களையும் மரங்களையும் பொழிந்தான். அங்கதன் அவை அனைத்தையும் வெட்டினான்; மீண்டும் பாறைகளைப் பிளந்தான்.
6.76.51
कुम्भकर्णात्मजः श्रीमान् वालिपुत्रसमीरितान्।
आपतन्तं च सम्प्रेक्ष्य कुम्भो वानरयूथपम् ॥ ६.७६.५१ ॥
கும்பகர்ணனின் மகனான ஸ்ரீமான் கும்பன், வாலிபுத்திரன் எறிந்தவற்றையும், தன்னை நோக்கி விரைந்து வரும் வானர யூதபதியையும் கண்டான்.
6.76.52
भ्रुवौ विव्याध बाणाभ्यामुल्काभ्यामिव कुञ्जरम्।
तस्य सुस्राव रुधिरं पिहिते चास्य लोचने ॥ ६.७६.५२ ॥
இரண்டு அம்புகளால் அவனது புருவங்களைத் துளைத்தான்; யானையை இரு கொள்ளிக் கட்டைகளால் குத்துவது போல. அவனிடமிருந்து இரத்தம் வழிந்தது; அவனது கண்கள் மூடின.
6.76.53
अङ्गदः पाणिना नेत्रे पिधाय रुधिरोक्षिते।
सालमासन्नमेकेन परिजग्राह पाणिना ॥ ६.७६.५३ ॥
அங்கதன் இரத்தத்தால் நனைந்த கண்களை ஒரு கையால் மூடி, அருகிலிருந்த ஒரு சால மரத்தை மற்றொரு கையால் பற்றினான்.
6.76.54
सम्पीड्योरसि सस्कन्धं करेणाभिनिवेश्य च।
किंचिदभ्यवनम्यैनमुन्ममाथ महारणे ॥ ६.७६.५४ ॥
அவனை மார்பில் அழுத்தி, தோளோடு கையால் உறுதியாகப் பற்றி, சற்று குனிந்து, பெரும் போரில் அங்கதன் அவனைத் தூக்கி வீழ்த்தினான்.
6.76.55
तमिन्द्रकेतुप्रतिमं वृक्षं मन्दरसंनिभम्।
समुत्सृजत वेगेन मिषतां सर्वरक्षसाम् ॥ ६.७६.५५ ॥
இந்திரகேதுவைப் போலவும் மந்தர மலையைப் போலவும் இருந்த அந்த மரத்தை, எல்லா அரக்கர்களும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, வேகமாக வீசினான்.
6.76.56
स चिच्छेद शितैर्बाणैः सप्तभिः कायभेदनैः।
अङ्गदो विव्यथेऽभीक्ष्णं स पपात मुमोह च ॥ ६.७६.५६ ॥
அவன் கூரிய ஏழு உடல் துளைக்கும் அம்புகளால் அதை வெட்டினான். அங்கதன் மீண்டும் மீண்டும் வேதனையுற்று கீழே விழுந்து மயக்கமடைந்தான்.
6.76.57
अङ्गदं पतितं दृष्ट्वा सीदन्तमिव सागरे।
दुरासदं हरिश्रेष्ठा राघवाय न्यवेदयन् ॥ ६.७६.५७ ॥
அங்கதன் விழுந்து, கடலில் மூழ்குபவனைப் போலத் தளர்வதைக் கண்ட சிறந்த வானரர்கள், அடக்கவொண்ணாத ராகவனிடம் தெரிவித்தனர்.
6.76.58
रामस्तु व्यथितं श्रुत्वा वालिपुत्रं महाहवे।
व्यादिदेश हरिश्रेष्ठाञ्जाम्बवत्प्रमुखांस्ततः ॥ ६.७६.५८ ॥
பெரும் போரில் வாலியின் மகன் அங்கதன் வருந்தியதைக் கேட்ட ராமன், ஜாம்பவான் முதலான சிறந்த வானரர்களுக்குப் பணித்தான்.
6.76.59
ते तु वानरशार्दूलाः श्रुत्वा रामस्य शासनम्।
अभिपेतुः सुसंक्रुद्धाः कुम्भमुद्यतकार्मुकम् ॥ ६.७६.५९ ॥
ராமனின் ஆணையைக் கேட்ட வானர சிங்கங்கள், பெருங்கோபம் கொண்டு வில்லை உயர்த்தியிருந்த கும்பனின் மீது பாய்ந்தனர்.
6.76.60
ततो द्रुमशिलाहस्ताः कोपसंरक्तलोचनाः।
रिरक्षिषन्तोऽभ्यपतन्नङ्गदं वानरर्षभाः ॥ ६.७६.६० ॥
அப்போது மரங்களையும் பாறைகளையும் கைகளில் ஏந்தி, கோபத்தால் சிவந்த கண்களுடன், அங்கதனைக் காக்க விரும்பிய வானர ரிஷபங்கள் பாய்ந்தன.
6.76.61
जाम्बवांश्च सुषेणश्च वेगदर्शी च वानरः।
कुम्भकर्णात्मजं वीरं क्रुद्धाः समभिदुद्रुवुः ॥ ६.७६.६१ ॥
ஜாம்பவானும், சுஷேணனும், வேகதர்சியென்ற வானரனும் சினந்து, குபாகர்ணனின் வீர மகனை நோக்கி ஒருமித்துப் பாய்ந்தனர்.
6.76.62
समीक्ष्यापततस्तांस्तु वानरेन्द्रान् महाबलान्।
आववार शरौघेण नगेनेव जलाशयम् ॥ ६.७६.६२ ॥
விரைந்து வரும் அந்த மகாபலம் பொருந்திய வானரத் தலைவர்களைக் கண்டதும், அவன் அம்பு மழையால் அவர்களை மூடினான்; ஒரு மலை நீர்நிலையை மூடுவது போல.
6.76.63
तस्य बाणपथं प्राप्य न शेकुरपि वीक्षितुम्।
वानरेन्द्रा महात्मानो वेलामिव महोदधिः ॥ ६.७६.६३ ॥
அவனுடைய அம்புப் பாதைக்குள் சென்றபோது, மகாத்மாக்களான அந்த வானரத் தலைவர்களால் அவனைப் பார்க்கக்கூட முடியவில்லை; மகா சமுத்திரம் தன் கரையைப் பார்க்க முடியாதது போல.
6.76.64
तांस्तु दृष्ट्वा हरिगणान् शरवृष्टिभिरर्दितान्।
अङ्गदं पृष्ठतः कृत्वा भ्रातृजं प्लवगेश्वरः ॥ ६.७६.६४ ॥
அம்பு மழையால் துன்புற்ற அந்த வானரக் கூட்டங்களைக் கண்ட வானரத் தலைவன், தன் சகோதரன் மகனான அங்கதனைத் தன் பின்னால் நிறுத்தினான்.
6.76.65
अभिदुद्राव सुग्रीवः कुम्भकर्णात्मजं रणे।
शैलसानुचरं नागं वेगवानिव केसरी ॥ ६.७६.६५ ॥
போரில் குபாகர்ணனின் மகனை நோக்கி சுக்கிரீவன் பாய்ந்தான்; மலைச்சாரலில் திரியும் யானையின் மேல் வேகமான சிங்கம் பாய்வது போல.
6.76.66
उत्पाट्य च महावृक्षानश्वकर्णादिकान् बहून्।
अन्यांश्च विविधान् वृक्षांश्चिक्षेप स महाकपिः ॥ ६.७६.६६ ॥
அந்த மகாகபி அசுவகர்ணம் முதலான பல பெரிய மரங்களைப் பிடுங்கி, மற்ற பல வகை மரங்களையும் எறிந்தான்.
6.76.67
तां छादयन्तीमाकाशं वृक्षवृष्टिं दुरासदाम्।
कुम्भकर्णात्मजः श्रीमांश्चिच्छेद स्वशरैः शितैः ॥ ६.७६.६७ ॥
ஆகாயத்தை மறைத்த, எதிர்கொள்ள முடியாத அந்த மரமழையை கும்பகர்ணனின் புகழ்மிக்க மகன் தனது கூரிய அம்புகளால் வெட்டி வீழ்த்தினான்.
6.76.68
अभिलक्ष्येण तीव्रेण कुम्भेन निशितैः शरैः।
आचितास्ते द्रुमा रेजुर्यथा घोराः शतघ्नयः।
द्रुमवर्षं तु तद् भिन्नं दृष्ट्वा कुम्भेन वीर्यवान् ॥ ६.७६.६८ ॥
கும்பனின் கடுமையான, குறிதவறாத கூரிய அம்புகளால் தைக்கப்பட்ட அந்த மரங்கள் கொடிய சதக்னிகளைப் போல ஒளிர்ந்தன; அந்த மரமழை சிதைந்ததைக் கண்ட வீரியமிக்க கும்பன்.
6.76.69
वानराधिपतिः श्रीमान् महासत्त्वो न विव्यथे।
स विध्यमानः सहसा सहमानस्तु ताञ्छरान् ॥ ६.७६.६९ ॥
வானரத் தலைவனான அந்தப் புகழ்மிக்க, மகாசத்துவமுள்ளவன் வருந்தவில்லை; திடீரென அம்புகளால் தைக்கப்பட்டபோதும் அவற்றைப் பொறுத்துக்கொண்டான்.
6.76.70
कुम्भस्य धनुराक्षिप्य बभञ्जेन्द्रधनुःप्रभम्।
अवप्लुत्य ततः शीघ्रं कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ॥ ६.७६.७० ॥
கும்பனின் வில்லைப் பறித்து, இந்திரதனுசைப் போல ஒளிர்ந்த அதை ஒடித்தான்; பின்னர் விரைவில் குதித்து மிகக் கடினமான செயலைச் செய்து.
6.76.71
अब्रवीत् कुपितः कुम्भं भग्नशृङ्गमिव द्विपम्।
निकुम्भाग्रज वीर्यं ते बाणवेगं तदद्भुतम् ॥ ६.७६.७१ ॥
சினமுற்று, தந்தம் முறிந்த யானையைப் போன்ற கும்பனிடம் அவன் கூறினான்; "நிகும்பனின் மூத்தவனே, உன் அம்பு வேகம் வியக்கத்தக்கது."
6.76.72
संनतिश्च प्रभावश्च तव वा रावणस्य वा।
प्रह्लादबलिवृत्रघ्नकुबेरवरुणोपम ॥ ६.७६.७२ ॥
உன் பணிவும் வலிமையும், அல்லது ராவணனின் வலிமையும் — பிரஹ்லாதன், பலி, விருத்திரனைக் கொன்றவன் (இந்திரன்), குபேரன், வருணன் ஆகியோருக்கு ஒப்பானவை.
6.76.73
एकस्त्वमनुजातोऽसि पितरं बलवत्तरम्।
त्वामेवैकं महाबाहुं शूलहस्तमरिंदमम् ॥ ६.७६.७३ ॥
நீ ஒருவனே உன் வலிமை மிக்க தந்தைக்குப் பின் பிறந்தவன். மகாபாகுவே, கையில் சூலம் ஏந்திய எதிரிகளை அடக்குபவன் நீயே.
6.76.74
त्रिदशा नातिवर्तन्ते जितेन्द्रियमिवाधयः।
विक्रमस्व महाबुद्धे कर्माणि मम पश्य च ॥ ६.७६.७४ ॥
புலன்களை வென்றவனை மனக்கவலைகள் மீறாதது போல, தேவர்களும் உன்னை மீற மாட்டார்கள். மகாபுத்தியுள்ளவனே, வீரம் காட்டு; என் செயல்களையும் பார்.
6.76.75
वरदानात् पितृव्यस्ते सहते देवदानवान्।
कुम्भकर्णस्तु वीर्येण सहते च सुरासुरान् ॥ ६.७६.७५ ॥
வரத்தால் உன் சிறிய தந்தை தேவர்களையும் தானவர்களையும் தாங்குகிறான்; கும்பகர்ணனோ தன் வீரியத்தால் தேவர்களையும் அசுரர்களையும் தாங்குகிறான்.
6.76.76
धनुषीन्द्रजितस्तुल्यः प्रतापे रावणस्य च।
त्वमद्य रक्षसां लोके श्रेष्ठोऽसि बलवीर्यतः ॥ ६.७६.७६ ॥
வில்வித்தையில் நீ இந்திரஜித்துக்கு நிகர்; வீரத்தில் ராவணனுக்கு நிகர். இன்று உன் பலத்தாலும் வீரியத்தாலும் உலகில் ராட்சசர்களில் சிறந்தவன் நீயே.
6.76.77
महाविमर्दं समरे मया सह तवाद्भुतम्।
अद्य भूतानि पश्यन्तु शक्रशम्बरयोरिव ॥ ६.७६.७७ ॥
இன்று போரில் என்னுடன் உன் இந்த மகத்தான, அற்புதமான போர் நடக்கட்டும்; சக்கரனுக்கும் சம்பரனுக்கும் நடந்தது போல எல்லா உயிர்களும் அதைக் காணட்டும்.
6.76.78
कृतमप्रतिमं कर्म दर्शितं चास्त्रकौशलम्।
पतिता हरिवीराश्च त्वयैते भीमविक्रमाः ॥ ६.७६.७८ ॥
நீ ஒப்பற்ற செயலைச் செய்தாய்; அஸ்திரத் திறமையையும் காட்டினாய். இந்த பயங்கர வீரமுள்ள வானர வீரர்கள் உன்னால் வீழ்த்தப்பட்டனர்.
6.76.79
उपालम्भभयाच्चैव नासि वीर मया हतः।
कृतकर्मपरिश्रान्तो विश्रान्तः पश्य मे बलम् ॥ ६.७६.७९ ॥
வீரனே, நிந்தனைக்கு அஞ்சியே நான் இதுவரை உன்னைக் கொல்லவில்லை. நீ செய்த செயல்களால் களைத்திருக்கிறாய்; ஓய்வெடுத்துக் கொண்டு என் வலிமையைப் பார்.
6.76.80
तेन सुग्रीववाक्येन सावमानेन मानितः।
अग्नेराज्यहुतस्येव तेजस्तस्याभ्यवर्धत ॥ ६.७६.८० ॥
சுக்ரீவனின் அவமானமான அந்தச் சொற்களால் அவன் சீற்றம் கொண்டான்; நெய்யால் வேட்கப்பட்ட நெருப்பைப் போல அவனது தேஜஸ் பெருகியது.
6.76.81
ततः कुम्भस्तु सुग्रीवं बाहुभ्यां जगृहे तदा।
गजाविवातीतमदौ निःश्वसन्तौ मुहुर्मुहुः ॥ ६.७६.८१ ॥
அப்போது கும்பன் சுக்ரீவனை இரு கரங்களாலும் பற்றினான்; மதம் அடங்கிய இரு யானைகள் பலமுறை மூச்சு விட்டுக் கொண்டு பிணைவது போல.
6.76.82
अन्योन्यगात्रग्रथितौ घर्षन्तावितरेतरम्।
सधूमां मुखतो ज्वालां विसृजन्तौ परिश्रमात् ॥ ६.७६.८२ ॥
ஒருவரின் உடல்களில் ஒருவர் பிணைந்து, ஒருவரையொருவர் உரசிக்கொண்டு, களைப்பினால் வாயிலிருந்து புகையுடன் சுடரை வெளியிட்டனர்.
6.76.83
तयोः पादाभिघाताच्च निमग्ना चाभवन्मही।
व्याघूर्णिततरङ्गश्च चुक्षुभे वरुणालयः ॥ ६.७६.८३ ॥
அவர்களின் கால்களின் அடிகளால் பூமி அழுந்தியது; வருணனின் இருப்பிடமான கடல் அலைகள் சுழன்று கொந்தளித்தது.
6.76.84
ततः कुम्भं समुत्क्षिप्य सुग्रीवो लवणाम्भसि।
पातयामास वेगेन दर्शयन्नुदधेस्तलम् ॥ ६.७६.८४ ॥
பின்னர் சுக்ரீவன் கும்பனைத் தூக்கி உப்பு நீரில் வேகமாக வீசினான்; கடலின் அடித்தளம் தெரியும்படி.
6.76.85
ततः कुम्भनिपातेन जलराशिः समुत्थितः।
विन्ध्यमन्दरसंकाशो विससर्प समन्ततः ॥ ६.७६.८५ ॥
அப்போது குடம் விழுந்ததால் நீர்ப்பெருக்கு எழுந்தது; விந்திய, மந்தர மலைகளைப் போல் அது எல்லாப் பக்கமும் பரவியது.
6.76.86
ततः कुम्भः समुत्पत्य सुग्रीवमभिपात्य च।
आजघानोरसि क्रुद्धो वज्रकल्पेन मुष्टिना ॥ ६.७६.८६ ॥
அப்போது சினந்த கும்பன் மேலே பாய்ந்து சுக்ரீவனைத் தள்ளி வீழ்த்தி, வஜ்ரம் போன்ற முஷ்டியால் அவன் மார்பில் அடித்தான்.
6.76.87
तस्य वर्म च पुस्फोट संजज्ञे चापि शोणितम्।
तस्य मुष्टिर्महावेगः प्रतिजघ्नेऽस्थिमण्डले ॥ ६.७६.८७ ॥
அவனது கவசம் வெடித்தது, இரத்தம் பெருகியது; அவனது பெரு வேகமுள்ள முஷ்டியும் எலும்புப் பகுதியில் பதில் அடி கொடுத்தது.
6.76.88
तस्य वेगेन तत्रासीत् तेजः प्रज्वलितं महत्।
वज्रनिष्पेषसंजाता ज्वाला मेरोर्यथा गिरेः ॥ ६.७६.८८ ॥
அவனது வேகத்தால் அங்கே ஒரு பெரிய சுடர் ஒளிவீசி எழுந்தது; வஜ்ரம் நொறுங்கியதால் எழுந்த தீச்சுடர் மேரு மலைபோல் இருந்தது.
6.76.89
स तत्राभिहतस्तेन सुग्रीवो वानरर्षभः।
मुष्टिं संवर्तयामास वज्रकल्पं महाबलः ॥ ६.७६.८९ ॥
அங்கே அவனால் தாக்கப்பட்ட வானரத் தலைவனும் பெரும் வலிமையுள்ள சுக்ரீவன், வஜ்रம் போன்ற தன் முஷ்டியைப் பின்னே இழுத்துக்கொண்டான்.
6.76.90
अर्चिःसहस्रविकचरविमण्डलवर्चसम्।
स मुष्टिं पातयामास कुम्भस्योरसि वीर्यवान् ॥ ६.७६.९० ॥
ஆயிரம் கதிர்கள் விரிந்த சூரிய மண்டலம் போல் ஒளிரும் முஷ்டியை அந்த வீரன் கும்பனின் மார்பில் இறக்கினான்.
6.76.91
स तु तेन प्रहारेण विह्वलो भृशपीडितः।
निपपात तदा कुम्भो गतार्चिरिव पावकः ॥ ६.७६.९१ ॥
அந்த அடியால் பெரிதும் வருந்தி நிலைகுலைந்த கும்பன், ஜுவாலை அணைந்த நெருப்பைப் போல அப்போது விழுந்தான்.
6.76.92
मुष्टिनाभिहतस्तेन निपपाताशु राक्षसः।
लोहिताङ्ग इवाकाशाद् दीप्तरश्मिर्यदृच्छया ॥ ६.७६.९२ ॥
அவனது முஷ்டி அடியால் தாக்கப்பட்ட அந்த அரக்கன் விரைவில் விழுந்தான்; வானிலிருந்து தற்செயலாக விழும் சிவந்த உடலும் ஒளிரும் கதிர்களும் கொண்ட கோளைப் போல.
6.76.93
कुम्भस्य पततो रूपं भग्नस्योरसि मुष्टिना।
बभौ रुद्राभिपन्नस्य यथा रूपं गवां पतेः ॥ ६.७६.९३ ॥
கும்பன் வீழும் உருவம், முஷ்டியால் மார்பில் நொறுங்கி விழுந்தபோது, ருத்திரனால் தாக்கப்பட்ட பசுக்களின் தலைவனின் தோற்றம் போல் தெரிந்தது.
6.76.94
तस्मिन् हते भीमपराक्रमेण
प्लवंगमानामृषभेण युद्धे।
मही सशैला सवना चचाल
भयं च रक्षांस्यधिकं विवेश ॥ ६.७६.९४ ॥
போரில் குரங்குகளின் தலைவனாகிய, அஞ்சத்தக்க வீரம் கொண்டவன் அவனைக் கொன்றபோது, மலைகளும் காடுகளும் கொண்ட பூமி அதிர்ந்தது; அரக்கர்களுக்குள் பெரும் அச்சம் புகுந்தது.