رامايانا فالميكي · السارغا 6.78
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.78.1
निकुम्भं निहतं श्रुत्वा कुम्भं च विनिपातितम्।
रावणः परमामर्षी प्रजज्वालानलो यथा ॥ ६.७८.१ ॥
لما سمع راوانا بمقتل نيكومبها وسقوط كومبها، اشتد غضبه فاشتعل كالنار.
6.78.2
नैर्ऋतः क्रोधशोकाभ्यां द्वाभ्यां तु परिमूर्च्छितः।
खरपुत्रं विशालाक्षं मकराक्षमचोदयत् ॥ ६.७८.२ ॥
وقد أثقله الغضب والحزن معًا، حثّ النيرتا (راوانا) مكراكشا ابن خرا.
6.78.3
गच्छ पुत्र मयाऽऽज्ञप्तो बलेनाभिसमन्वितः।
राघवं लक्ष्मणं चैव जहि तौ सवनौकसौ ॥ ६.७८.३ ॥
اذهب يا بني بأمري مزوَّدًا بالجيش، واقتل راغافا ولاكشمانا، هذين المقيمين في الغابة.
6.78.4
रावणस्य वचः श्रुत्वा शूरमानी खरात्मजः।
बाढमित्यब्रवीद्धृष्टो मकराक्षो निशाचरम् ॥ ६.७८.४ ॥
لما سمع مكراكشا ابن خرا، الذي كان يظن نفسه بطلاً، كلام راوانا، فرح وقال "حسنًا" وخاطب ذلك الليلي.
6.78.5
सोऽभिवाद्य दशग्रीवं कृत्वा चापि प्रदक्षिणम्।
निर्जगाम गृहाच्छुभ्राद् रावणस्याज्ञया बली ॥ ६.७८.५ ॥
حيّا ذا العشر رؤوس وطاف به من جهة اليمين، ثم خرج القوي من ذلك القصر المضيء بأمر راوانا.
6.78.6
समीपस्थं बलाध्यक्षं खरपुत्रोऽब्रवीद् वचः।
रथमानीयतां तूर्णं सैन्यं त्वानीयतां त्वरात् ॥ ६.७८.६ ॥
قال ابن خرا لقائد الجيش الواقف قريبًا منه: "ليُؤتَ بالعربة سريعًا، وليُجمع الجيش على عجل."
6.78.7
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा बलाध्यक्षो निशाचरः।
स्यन्दनं च बलं चैव समीपं प्रत्यपादयत् ॥ ६.७८.७ ॥
وعندما سمع كلامه، أمر قائد النشاجرا بإحضار العربة والجيش إلى القرب.
6.78.8
प्रदक्षिणं रथं कृत्वा समारुह्य निशाचरः।
सूतं संचोदयामास शीघ्रं वै रथमावह ॥ ६.७८.८ ॥
وبعد أن طاف بالعربة من يمينها وصعد إليها، حثّ النشاجرا السائق على أن يسرع بالعربة.
6.78.9
अथ तान् राक्षसान् सर्वान् मकराक्षोऽब्रवीदिदम्।
यूयं सर्वे प्रयुध्यध्वं पुरस्तान्मम राक्षसाः ॥ ६.७८.९ ॥
فقال مكراكشا لجميع أولئك الرَّاكشاسا: «أيها الراكشاسا، فليقاتل جميعكم أمامي.»
6.78.10
अहं राक्षसराजेन रावणेन महात्मना।
आज्ञप्तः समरे हन्तुं तावुभौ रामलक्ष्मणौ ॥ ६.७८.१० ॥
لقد أمرني ملك الراكشاسا العظيم النفس رافانا بقتل ذينك الاثنين، راما ولاكشمانا، في المعركة.
6.78.11
अद्य रामं वधिष्यामि लक्ष्मणं च निशाचराः।
शाखामृगं च सुग्रीवं वानरांश्च शरोत्तमैः ॥ ६.७८.११ ॥
اليوم سأقتل راما ولاكشمانا، أيها الليليون! وبأحسن السهام سأقتل سوغريفا حيوان الأغصان والفانارا أيضاً.
6.78.12
अद्य शूलनिपातैश्च वानराणां महाचमूम्।
प्रदहिष्यामि सम्प्राप्तां शुष्केन्धनमिवानलः ॥ ६.७८.१२ ॥
اليوم، بسقوط رماحي، سأحرق ذلك الجيش العظيم من الفانارا الذي جاء، كما تحرق النار الحطب الجاف.
6.78.13
मकराक्षस्य तच्छ्रुत्वा वचनं ते निशाचराः।
सर्वे नानायुधोपेता बलवन्तः समाहिताः ॥ ६.७८.१३ ॥
ولما سمع أولئك النهاريون من مكراكشا تلك الكلمات، استعد جميعهم، متسلحين بأسلحة شتى، أشداء ومتيقظين.
6.78.14
ते कामरूपिणः क्रूरा दंष्ट्रिणः पिङ्गलेक्षणाः।
मातंगा इव नर्दन्तो ध्वस्तकेशा भयावहाः ॥ ६.७८.१४ ॥
كانوا قادرين على تغيير هيئتهم كما شاءوا، قساةً ذوي أنياب، صفر العيون، يزمجرون كالفيلة، شعورهم منفوشة، يبعثون الرعب.
6.78.15
परिवार्य महाकाया महाकायं खरात्मजम्।
अभिजग्मुस्ततो हृष्टाश्चालयन्तो वसुन्धराम् ॥ ६.७८.१५ ॥
أحاطوا بابن خارا العظيم الجسم، فانطلقوا فرحين، يهزّون الأرض.
6.78.16
शङ्खभेरीसहस्राणामाहतानां समन्ततः।
क्ष्वेलितास्फोटितानां च तत्र शब्दो महानभूत् ॥ ६.७८.१६ ॥
دوّت من كل جانب آلاف الأصداف والطبول، وارتفع هناك صخب عظيم من الهدير والتصفيق.
6.78.17
प्रभ्रष्टोऽथ करात् तस्य प्रतोदः सारथेस्तदा।
पपात सहसा दैवाद् ध्वजस्तस्य तु रक्षसः ॥ ६.७८.१७ ॥
عندئذ انزلق السوط من يد السائق، وبقدر القدر سقط فجأة لواء ذلك الرakshasa.
6.78.18
तस्य ते रथसंयुक्ता हया विक्रमवर्जिताः।
चरणैराकुलैर्गत्वा दीनाः सास्रमुखा ययुः ॥ ६.७८.१८ ॥
وسارت الخيول المربوطة إلى عربته، وقد فقدت بأسها، بأرجل متعثرة، حزينة، ووجوهها مبلّلة بالدموع.
6.78.19
प्रवाति पवनस्तस्मिन् सपांसुः खरदारुणः।
निर्याणे तस्य रौद्रस्य मकराक्षस्य दुर्मतेः ॥ ६.७८.१९ ॥
وحين انطلق ذلك المتوحش سيئ الفكر ماكاراكشا، هبّت ريح مغبرة قاسية مروعة.
6.78.20
तानि दृष्ट्वा निमित्तानि राक्षसा वीर्यवत्तमाः।
अचिन्त्य निर्गताः सर्वे यत्र तौ रामलक्ष्मणौ ॥ ६.७८.२० ॥
ومع أنهم رأوا تلك النذر، فإن جميع الرakshasas الأشد بأسًا تجاهلوها وانطلقوا نحو المكان الذي كان فيه الأخوان راما ولاكشمانا.
6.78.21
घनगजमहिषाङ्गतुल्यवर्णाः
समरमुखेष्वसकृद्गदासिभिन्नाः।
अहमहमिति युद्धकौशलास्ते
रजनिचराः परिबभ्रमुर्मुहुस्ते ॥ ६.७८.२१ ॥
كانوا سود اللون كالغيوم والفيلة والجواميس، أولئك الجوّابون بالليل، المَهرة في القتال، وقد ضربتهم المطارق والسيوف مرارا عند مقدمات المعركة، فجعلوا يصيحون «أنا أولا، أنا أولا» ويجوبون مرة بعد أخرى.