Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 6.78
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.78.1
निकुम्भं निहतं श्रुत्वा कुम्भं च विनिपातितम्।
रावणः परमामर्षी प्रजज्वालानलो यथा ॥ ६.७८.१ ॥
Al oír que Nikumbha había sido muerto y Kumbha derribado, Rāvaṇa, sumamente airado, ardió como el fuego.
6.78.2
नैर्ऋतः क्रोधशोकाभ्यां द्वाभ्यां तु परिमूर्च्छितः।
खरपुत्रं विशालाक्षं मकराक्षमचोदयत् ॥ ६.७८.२ ॥
Abrumado por la ira y el dolor a la vez, el nairṛta (Rāvaṇa) instó a Makarākṣa, el hijo de Khara.
6.78.3
गच्छ पुत्र मयाऽऽज्ञप्तो बलेनाभिसमन्वितः।
राघवं लक्ष्मणं चैव जहि तौ सवनौकसौ ॥ ६.७८.३ ॥
Ve, hijo, por orden mía y bien provisto de fuerza; mata a Rāghava y a Lakṣmaṇa, esos dos moradores del bosque.
6.78.4
रावणस्य वचः श्रुत्वा शूरमानी खरात्मजः।
बाढमित्यब्रवीद्धृष्टो मकराक्षो निशाचरम् ॥ ६.७८.४ ॥
Al oír las palabras de Rāvaṇa, Makarākṣa, el hijo de Khara que se creía un héroe, complacido dijo: «Muy bien», y habló al nocturno.
6.78.5
सोऽभिवाद्य दशग्रीवं कृत्वा चापि प्रदक्षिणम्।
निर्जगाम गृहाच्छुभ्राद् रावणस्याज्ञया बली ॥ ६.७८.५ ॥
Saludó al de diez cuellos, le hizo la circunvalación por la derecha y, por orden de Rāvaṇa, el poderoso salió de aquella casa resplandeciente.
6.78.6
समीपस्थं बलाध्यक्षं खरपुत्रोऽब्रवीद् वचः।
रथमानीयतां तूर्णं सैन्यं त्वानीयतां त्वरात् ॥ ६.७८.६ ॥
Al comandante que estaba cerca, el hijo de Khara dijo: «Que se traiga pronto el carro, y que el ejército se reúna con prisa.»
6.78.7
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा बलाध्यक्षो निशाचरः।
स्यन्दनं च बलं चैव समीपं प्रत्यपादयत् ॥ ६.७८.७ ॥
Al oír sus palabras, el comandante rākṣasa hizo acercar tanto el carro como el ejército.
6.78.8
प्रदक्षिणं रथं कृत्वा समारुह्य निशाचरः।
सूतं संचोदयामास शीघ्रं वै रथमावह ॥ ६.७८.८ ॥
Tras rodear el carro por la derecha y subir a él, el rākṣasa instó al auriga a conducir el carro con rapidez.
6.78.9
अथ तान् राक्षसान् सर्वान् मकराक्षोऽब्रवीदिदम्।
यूयं सर्वे प्रयुध्यध्वं पुरस्तान्मम राक्षसाः ॥ ६.७८.९ ॥
Entonces Makarākṣa dijo a todos aquellos rākṣasas: «Todos vosotros, rākṣasas, combatid delante de mí.»
6.78.10
अहं राक्षसराजेन रावणेन महात्मना।
आज्ञप्तः समरे हन्तुं तावुभौ रामलक्ष्मणौ ॥ ६.७८.१० ॥
El magnánimo rey de los rākṣasas, Rāvaṇa, me ha ordenado matar en combate a aquellos dos, Rāma y Lakṣmaṇa.
6.78.11
अद्य रामं वधिष्यामि लक्ष्मणं च निशाचराः।
शाखामृगं च सुग्रीवं वानरांश्च शरोत्तमैः ॥ ६.७८.११ ॥
Hoy mataré a Rāma y a Lakṣmaṇa, ¡oh nocturnos!, y con flechas excelentes también a Sugrīva, el animal de las ramas, y a los vānaras.
6.78.12
अद्य शूलनिपातैश्च वानराणां महाचमूम्।
प्रदहिष्यामि सम्प्राप्तां शुष्केन्धनमिवानलः ॥ ६.७८.१२ ॥
Hoy, con la caída de mis lanzas, quemaré aquel gran ejército de vānaras que ha llegado, como el fuego quema la leña seca.
6.78.13
मकराक्षस्य तच्छ्रुत्वा वचनं ते निशाचराः।
सर्वे नानायुधोपेता बलवन्तः समाहिताः ॥ ६.७८.१३ ॥
Al oír estas palabras de Makarākṣa, todos aquellos nocturnos, equipados con diversas armas, poderosos y resueltos, se prepararon.
6.78.14
ते कामरूपिणः क्रूरा दंष्ट्रिणः पिङ्गलेक्षणाः।
मातंगा इव नर्दन्तो ध्वस्तकेशा भयावहाः ॥ ६.७८.१४ ॥
Ellos, capaces de tomar la forma que quisieran, crueles, colmilludos, de ojos pardos, rugiendo como elefantes, con el cabello desordenado, infundiendo terror.
6.78.15
परिवार्य महाकाया महाकायं खरात्मजम्।
अभिजग्मुस्ततो हृष्टाश्चालयन्तो वसुन्धराम् ॥ ६.७८.१५ ॥
Rodeando al de gran cuerpo, hijo de Khara, aquellos de cuerpos enormes, alegres, avanzaron haciendo temblar la tierra.
6.78.16
शङ्खभेरीसहस्राणामाहतानां समन्ततः।
क्ष्वेलितास्फोटितानां च तत्र शब्दो महानभूत् ॥ ६.७८.१६ ॥
Por todas partes resonaron miles de caracolas y tambores, y allí se alzó un gran estruendo de rugidos y palmadas.
6.78.17
प्रभ्रष्टोऽथ करात् तस्य प्रतोदः सारथेस्तदा।
पपात सहसा दैवाद् ध्वजस्तस्य तु रक्षसः ॥ ६.७८.१७ ॥
Entonces la vara se deslizó de la mano del auriga, y por designio del destino el estandarte de aquel rakshasa cayó de repente.
6.78.18
तस्य ते रथसंयुक्ता हया विक्रमवर्जिताः।
चरणैराकुलैर्गत्वा दीनाः सास्रमुखा ययुः ॥ ६.७८.१८ ॥
Los caballos uncidos a su carro, despojados de vigor, avanzaron con las patas vacilantes, afligidos, con el rostro bañado en lágrimas.
6.78.19
प्रवाति पवनस्तस्मिन् सपांसुः खरदारुणः।
निर्याणे तस्य रौद्रस्य मकराक्षस्य दुर्मतेः ॥ ६.७८.१९ ॥
Cuando aquel feroz y malintencionado Makarākṣa partió, comenzó a soplar un viento cargado de polvo, áspero y terrible.
6.78.20
तानि दृष्ट्वा निमित्तानि राक्षसा वीर्यवत्तमाः।
अचिन्त्य निर्गताः सर्वे यत्र तौ रामलक्ष्मणौ ॥ ६.७८.२० ॥
Aunque vieron aquellos presagios, todos los rākṣasas más valientes, sin hacerles caso, partieron hacia donde estaban aquellos dos, Rāma y Lakṣmaṇa.
6.78.21
घनगजमहिषाङ्गतुल्यवर्णाः
समरमुखेष्वसकृद्गदासिभिन्नाः।
अहमहमिति युद्धकौशलास्ते
रजनिचराः परिबभ्रमुर्मुहुस्ते ॥ ६.७८.२१ ॥
Oscuros como nubes, elefantes y búfalos, aquellos merodeadores nocturnos, diestros en la batalla, heridos una y otra vez por mazas y espadas en los frentes de combate, gritaban "¡yo primero, yo primero!" y recorrían el campo una y otra vez.