வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.78
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.78.1
निकुम्भं निहतं श्रुत्वा कुम्भं च विनिपातितम्।
रावणः परमामर्षी प्रजज्वालानलो यथा ॥ ६.७८.१ ॥
நிகும்பன் கொல்லப்பட்டதையும், கும்பன் வீழ்த்தப்பட்டதையும் கேட்டு, பெரும் சினம்கொண்ட ராவணன் நெருப்புபோல் எரிந்தெழுந்தான்.
6.78.2
नैर्ऋतः क्रोधशोकाभ्यां द्वाभ्यां तु परिमूर्च्छितः।
खरपुत्रं विशालाक्षं मकराक्षमचोदयत् ॥ ६.७८.२ ॥
சினம், துயர் ஆகிய இரண்டாலும் மிகவும் கலக்கமுற்ற நைருதன் (ராவணன்), கரனின் மகனான மகராக்ஷனைத் தூண்டினான்.
6.78.3
गच्छ पुत्र मयाऽऽज्ञप्तो बलेनाभिसमन्वितः।
राघवं लक्ष्मणं चैव जहि तौ सवनौकसौ ॥ ६.७८.३ ॥
மகனே, என் கட்டளைப்படி படையுடன் செல். அந்த இருவரான ராகவனையும் லக்ஷ்மணனையும், காட்டில் வசிக்கும் அவர்களையும் கொல்.
6.78.4
रावणस्य वचः श्रुत्वा शूरमानी खरात्मजः।
बाढमित्यब्रवीद्धृष्टो मकराक्षो निशाचरम् ॥ ६.७८.४ ॥
ராவணனின் சொற்களைக் கேட்ட, தன்னை வீரனாக நினைத்துக்கொண்ட கரனின் மகனான மகராக்ஷன் மகிழ்ச்சியுடன் "சரி" என்று கூறி அந்த நிசாசரனிடம் பேசினான்.
6.78.5
सोऽभिवाद्य दशग्रीवं कृत्वा चापि प्रदक्षिणम्।
निर्जगाम गृहाच्छुभ्राद् रावणस्याज्ञया बली ॥ ६.७८.५ ॥
அவன் தசக்ரீவனை வணங்கி, அவரை வலம் வந்து, ராவணனின் கட்டளைப்படி அந்த ஒளிர்மிக்க மாளிகையிலிருந்து வலிமையுடன் வெளியேறினான்.
6.78.6
समीपस्थं बलाध्यक्षं खरपुत्रोऽब्रवीद् वचः।
रथमानीयतां तूर्णं सैन्यं त्वानीयतां त्वरात् ॥ ६.७८.६ ॥
அருகில் நின்ற படைத்தலைவரிடம் கரனின் மகன் சொன்னான்: "தேரை விரைவாகக் கொண்டு வாருங்கள்; படையையும் துரிதமாகத் திரட்டுங்கள்."
6.78.7
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा बलाध्यक्षो निशाचरः।
स्यन्दनं च बलं चैव समीपं प्रत्यपादयत् ॥ ६.७८.७ ॥
அவனுடைய அந்தச் சொல்லைக் கேட்ட படைத்தலைவனாகிய அரக்கன், தேரையும் படையையும் அருகில் கொண்டுவரச் செய்தான்.
6.78.8
प्रदक्षिणं रथं कृत्वा समारुह्य निशाचरः।
सूतं संचोदयामास शीघ्रं वै रथमावह ॥ ६.७८.८ ॥
தேரை வலம் வந்து, அதில் ஏறிய அரக்கன், தேரோட்டியை விரைவாகத் தேரை ஓட்டுமாறு தூண்டினான்.
6.78.9
अथ तान् राक्षसान् सर्वान् मकराक्षोऽब्रवीदिदम्।
यूयं सर्वे प्रयुध्यध्वं पुरस्तान्मम राक्षसाः ॥ ६.७८.९ ॥
பின்னர் மகராக்ஷன் அந்த அரக்கர்கள் அனைவரிடமும் இவ்வாறு கூறினான்: ‘அரக்கர்களே, நீங்கள் அனைவரும் எனக்கு முன்னால் போரிடுங்கள்.’
6.78.10
अहं राक्षसराजेन रावणेन महात्मना।
आज्ञप्तः समरे हन्तुं तावुभौ रामलक्ष्मणौ ॥ ६.७८.१० ॥
மகாத்மாவான அரக்கர் அரசன் ராவணனால் போரில் அந்த இரு ராமரையும் லக்ஷ்மணரையும் கொல்லுமாறு நான் ஆணையிடப்பட்டுள்ளேன்.
6.78.11
अद्य रामं वधिष्यामि लक्ष्मणं च निशाचराः।
शाखामृगं च सुग्रीवं वानरांश्च शरोत्तमैः ॥ ६.७८.११ ॥
இன்று நான் ராமரையும் லக்ஷ்மணரையும் கொல்வேன், அரக்கர்களே! சிறந்த அம்புகளால் கிளைமான் சுக்ரீவனையும் வானரர்களையும் கொல்வேன்.
6.78.12
अद्य शूलनिपातैश्च वानराणां महाचमूम्।
प्रदहिष्यामि सम्प्राप्तां शुष्केन्धनमिवानलः ॥ ६.७८.१२ ॥
இன்று நான் சூலங்களின் வீச்சால், வந்து நின்ற வானரர்களின் அந்தப் பெரும் படையை, உலர்ந்த விறகைத் தீ எரிப்பது போல எரித்துவிடுவேன்.
6.78.13
मकराक्षस्य तच्छ्रुत्वा वचनं ते निशाचराः।
सर्वे नानायुधोपेता बलवन्तः समाहिताः ॥ ६.७८.१३ ॥
மகராக்ஷனின் அந்த வார்த்தையைக் கேட்டு, பல்வேறு ஆயுதங்களுடன் கூடிய அந்த இரவுஞ்சரர்கள் அனைவரும் வலிமையுடனும் ஒருமுகமாகவும் தயாராயினர்.
6.78.14
ते कामरूपिणः क्रूरा दंष्ट्रिणः पिङ्गलेक्षणाः।
मातंगा इव नर्दन्तो ध्वस्तकेशा भयावहाः ॥ ६.७८.१४ ॥
விரும்பிய உருவம் எடுக்கும் அவர்கள் கொடியவர்களாயும், பற்களுடையவர்களாயும், பிங்கல விழிகளுடையவர்களாயும், யானைகள் போல் முழங்குபவர்களாயும், கலைந்த தலைமுடியுடன் அச்சம் தருபவர்களாயும் இருந்தனர்.
6.78.15
परिवार्य महाकाया महाकायं खरात्मजम्।
अभिजग्मुस्ततो हृष्टाश्चालयन्तो वसुन्धराम् ॥ ६.७८.१५ ॥
பெரிய உடலுடைய அவர்கள் பெரிய உடல் கொண்ட கரனின் மகனைச் சூழ்ந்து, மகிழ்ச்சியுடன் பூமியை அதிரச் செய்தபடி முன்னேறினர்.
6.78.16
शङ्खभेरीसहस्राणामाहतानां समन्ततः।
क्ष्वेलितास्फोटितानां च तत्र शब्दो महानभूत् ॥ ६.७८.१६ ॥
எங்கும் ஆயிரக்கணக்கான சங்குகளும் பேரிகைகளும் முழங்கின; கூச்சல்களும் கைதட்டல்களும் கலந்து அங்கே பெரும் ஒலி எழுந்தது.
6.78.17
प्रभ्रष्टोऽथ करात् तस्य प्रतोदः सारथेस्तदा।
पपात सहसा दैवाद् ध्वजस्तस्य तु रक्षसः ॥ ६.७८.१७ ॥
அப்போது அந்தச் சாரதியின் கையிலிருந்து தோட்டி நழுவி விழுந்தது; விதியின் விளைவால் அந்த அரக்கனின் கொடியும் திடீரென்று சாய்ந்து விழுந்தது.
6.78.18
तस्य ते रथसंयुक्ता हया विक्रमवर्जिताः।
चरणैराकुलैर्गत्वा दीनाः सास्रमुखा ययुः ॥ ६.७८.१८ ॥
அவனுடைய தேரில் பூட்டப்பட்டிருந்த குதிரைகள், வீரியமிழந்து, தடுமாறும் கால்களுடன், துயருற்று கண்ணீர் வழியும் முகத்துடன் சென்றன.
6.78.19
प्रवाति पवनस्तस्मिन् सपांसुः खरदारुणः।
निर्याणे तस्य रौद्रस्य मकराक्षस्य दुर्मतेः ॥ ६.७८.१९ ॥
அவன் புறப்பட்டபோது, தூசியுடன் கூடிய கடுமையான பயங்கரக் காற்று வீசியது; அந்தக் கொடியவனும் தீய எண்ணமுடையவனுமான மகராக்ஷன் புறப்படும்போது அது நிகழ்ந்தது.
6.78.20
तानि दृष्ट्वा निमित्तानि राक्षसा वीर्यवत्तमाः।
अचिन्त्य निर्गताः सर्वे यत्र तौ रामलक्ष्मणौ ॥ ६.७८.२० ॥
அந்த அறிகுறிகளைக் கண்டும் வீரம் மிக்க அரக்கர்கள் அனைவரும் அவற்றைப் பொருட்படுத்தாமல், ராமனும் லக்ஷ்மணனும் இருந்த இடத்தை நோக்கிப் புறப்பட்டனர்.
6.78.21
घनगजमहिषाङ्गतुल्यवर्णाः
समरमुखेष्वसकृद्गदासिभिन्नाः।
अहमहमिति युद्धकौशलास्ते
रजनिचराः परिबभ्रमुर्मुहुस्ते ॥ ६.७८.२१ ॥
கார்மேகம், யானை, எருமை போன்ற நிறம் கொண்ட, போர்முனைகளில் கதையாலும் வாளாலும் மீண்டும் மீண்டும் தாக்குண்ட, போர்த்திறமை மிக்க அந்த இரவுஞ்சரர்கள் "நான் முந்தி, நான் முந்தி" என்று கூவியபடி பலமுறை சுற்றித் திரிந்தனர்.