رامايانا فالميكي · السارغا 6.79
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.79.1
निर्गतं मकराक्षं ते दृष्ट्वा वानरपुंगवाः।
आप्लुत्य सहसा सर्वे योद्धुकामा व्यवस्थिताः ॥ ६.७९.१ ॥
لمّا رأى أفاضلُ القرود مكراكشا يخرج، وثبوا فجأةً جميعًا ووقفوا ثابتين، راغبين في القتال.
6.79.2
ततः प्रवृत्तं सुमहत् तद् युद्धं लोमहर्षणम्।
निशाचरैः प्लवंगानां देवानां दानवैरिव ॥ ६.७९.२ ॥
عندئذٍ نشبت تلك المعركة العظيمة المرعبة التي تقشعر لها الأبدان بين القرود والسيّارين ليلًا، كالتي دارت بين الآلهة والدانافا.
6.79.3
वृक्षशूलनिपातैश्च गदापरिघपातनैः।
अन्योन्यं मर्दयन्ति स्म तदा कपिनिशाचराः ॥ ६.७९.३ ॥
فأخذت القرود والسيّارون ليلًا يسحقون بعضهم بعضًا بضربات الأشجار والرماح المقذوفة، وبضربات الهراوات والقضبان الحديدية.
6.79.4
शक्तिखड्गगदाकुन्तैस्तोमरैश्च निशाचराः।
पट्टिशैर्भिन्दिपालैश्च बाणपातैः समन्ततः ॥ ६.७९.४ ॥
وهاجم السيّارون ليلًا من كل جانب بالرماح والسيوف والهراوات والقنا والمزاريق، وبالسيوف العريضة والمطارق الرامية وزخّات السهام.
6.79.5
पाशमुद्गरदण्डैश्च निर्घातैश्चापरैस्तथा।
कदनं कपिसिंहानां चक्रुस्ते रजनीचराः ॥ ६.७९.५ ॥
وبالأغلال والمطارق والعصيّ وأسلحةٍ أخرى كالصواعق، أحدث أولئك السيّارون ليلًا مذبحةً في أسود القرود.
6.79.6
बाणौघैरर्दिताश्चापि खरपुत्रेण वानराः।
सम्भ्रान्तमनसः सर्वे दुद्रुवुर्भयपीडिताः ॥ ६.७९.६ ॥
فلمّا أرهقتهم وابلُ سهام ابن خرا، فزِعت قلوبُ القرود واعتراها الخوف، فولّوا هاربين جميعًا.
6.79.7
तान् दृष्ट्वा राक्षसाः सर्वे द्रवमाणान् वनौकसः।
नेदुस्ते सिंहवद् दृप्ता राक्षसा जितकाशिनः ॥ ६.७९.७ ॥
ولما رأى جميع الرakshasas القرود سكان الغابة وهي تفر، زأروا كالأسود، أولئك الرakshasas المتكبرون الذين حسبوا أنفسهم منتصرين.
6.79.8
विद्रवत्सु तदा तेषु वानरेषु समन्ततः।
रामस्तान् वारयामास शरवर्षेण राक्षसान् ॥ ६.७९.८ ॥
وبينما كان القرود يفرون من كل جانب، صدّ راما الرakshasas بوابل من السهام.
6.79.9
वारितान् राक्षसान् दृष्ट्वा मकराक्षो निशाचरः।
कोपानलसमाविष्टो वचनं चेदमब्रवीत् ॥ ६.७९.९ ॥
ولما رأى الرakshasas قد أُوقفوا، امتلأ الليلي ماكراكشا بنار الغضب، فقال هذه الكلمات.
6.79.10
तिष्ठ राम मया सार्धं द्वन्द्वयुद्धं भविष्यति।
त्याजयिष्यामि ते प्राणान् धनुर्मुक्तैः शितैः शरैः ॥ ६.७९.१० ॥
قف يا راما! ستكون بيننا مبارزة؛ بسهام حادة تنطلق من القوس سأنتزع أنفاسك.
6.79.11
यत् तदा दण्डकारण्ये पितरं हतवान् मम।
तदग्रतः स्वकर्मस्थं स्मृत्वा रोषोऽभिवर्धते ॥ ६.७९.११ ॥
لقد قتلت أبي في غابة دانداكا حينها؛ وعندما أتذكره ثابتًا في واجبه أمامك، يتصاعد غضبي.
6.79.12
दह्यन्ते भृशमङ्गानि दुरात्मन् मम राघव।
यन्मयासि न दृष्टस्त्वं तस्मिन् काले महावने ॥ ६.७९.१२ ॥
يا راغافا الشرير! تحترق أطرافي احتراقًا شديدًا، لأنني لم أرك في ذلك الوقت في ذلك الغابة الكبيرة.
6.79.13
दिष्ट्यासि दर्शनं राम मम त्वं प्राप्तवानिह।
कांक्षितोऽसि क्षुधार्तस्य सिंहस्येवेतरो मृगः ॥ ६.७९.१३ ॥
يا راما، لحسن الحظ جئت إلى هنا لتلقاني. أنت مطلوب عندي كما يطلب الأسد الجائع فريسة أخرى، أيلاً.
6.79.14
अद्य मद्बाणवेगेन प्रेतराड्विषयं गतः।
ये त्वया निहताः शूराः सह तैश्च वसिष्यसि ॥ ६.७९.१४ ॥
اليوم، بقوة سهامي، ستذهب إلى مملكة يama، وستسكن هناك مع الأبطال الذين قتلتهم.
6.79.15
बहुनात्र किमुक्तेन शृणु राम वचो मम।
पश्यन्तु सकला लोकास्त्वां मां चैव रणाजिरे ॥ ६.७९.१५ ॥
ما فائدة الإكثار من القول هنا؟ يا راما، اسمع كلامي: ليرَ جميع العوالم إيّاك وإيّاي في ساحة القتال.
6.79.16
अस्त्रैर्वा गदया वापि बाहुभ्यां वा रणाजिरे।
अभ्यस्तं येन वा राम वर्ततां तेन वा मृधम् ॥ ६.७९.१६ ॥
يا راما، بالأسلحة أو بالعصا أو بالذراعين وحدهما، فلتجرِ المعركة بما تدرّبتَ عليه في ساحة القتال.
6.79.17
मकराक्षवचः श्रुत्वा रामो दशरथात्मजः।
अब्रवीत् प्रहसन् वाक्यमुत्तरोत्तरवादिनम् ॥ ६.७९.१७ ॥
لمّا سمع راما بن داشراثا كلام مكراكشا، ضحك وقال له هذا القول، وهو الذي ظل يرد ويرد.
6.79.18
कत्थसे किं वृथा रक्षो बहून्यसदृशानि ते।
न रणे शक्यते जेतुं विना युद्धेन वाग्बलात् ॥ ६.७९.१८ ॥
لماذا تتفاخر عبثًا أيها الرّاكشاسا؟ كثير من كلامك غير لائق. لا يُغلَب أحدٌ في الحرب بقوة الكلام وحده دون قتال.
6.79.19
चतुर्दश सहस्राणि रक्षसां त्वत्पिता च यः।
त्रिशिरा दूषणश्चापि दण्डके निहतो मया ॥ ६.७९.१९ ॥
أربعة عشر ألف راكشاسة، وأبوك، وتريشيرا ودوشانا أيضًا، قُتلوا على يدي في غابة دانداكا.
6.79.20
स्वाशिताश्चापि मांसेन गृध्रगोमायुवायसाः।
भविष्यन्त्यद्य वै पाप तीक्ष्णतुण्डनखाङ्कुशाः ॥ ६.७९.२० ॥
أيها الشرير، اليوم ستشبع النسور وابن آوى والغربان من اللحم، بمناقير حادة ومخالب وأظافر كالخطاطيف.
6.79.21
राघवेणैवमुक्तस्तु मकराक्षो महाबलः।
बाणौघानमुचत् तस्मै राघवाय रणाजिरे ॥ ६.७९.२१ ॥
فلما قال له راغافا ذلك، أطلق الجبار ماكاراكشا سيلاً من السهام على راغافا في ساحة القتال.
6.79.22
ताञ्छराञ्छरवर्षेण रामश्चिच्छेद नैकधा।
निपेतुर्भुवि विच्छिन्ना रुक्मपुङ्खाः सहस्रशः ॥ ६.७९.२२ ॥
قطع راما تلك السهام إلى أجزاء كثيرة بوابل من سهامه؛ فسقطت إلى الأرض آلاف السهام ذات الريش الذهبي مقطعة.
6.79.23
तद् युद्धमभवत् तत्र समेत्यान्योन्यमोजसा।
खरराक्षसपुत्रस्य सूनोर्दशरथस्य च ॥ ६.७९.२३ ॥
هناك وقعت تلك المعركة، إذ التقى ابن الراكشاسا خارا وابن داشاراثا بقوة.
6.79.24
जीमूतयोरिवाकाशे शब्दो ज्यातलयोरिव।
धनुर्मुक्तः स्वनोऽन्योन्यं श्रूयते च रणाजिरे ॥ ६.७९.२४ ॥
كقصف غيمتين في السماء، وكطنين أوتار القسي، سُمع هدير منطلق من قسيّهما من أحدهما إلى الآخر في ساحة القتال.
6.79.25
देवदानवगन्धर्वाः किंनराश्च महोरगाः।
अन्तरिक्षगताः सर्वे द्रष्टुकामास्तदद्भुतम् ॥ ६.७९.२५ ॥
كان الآلهة والدانافا والغاندهاراف والكينّارا والثعابين العظيمة جميعًا في السماء، يتمنون أن يشاهدوا ذلك المشهد العجيب.
6.79.26
विद्धमन्योन्यगात्रेषु द्विगुणं वर्धते बलम्।
कृतप्रतिकृतान्योन्यं कुरुतां तौ रणाजिरे ॥ ६.७९.२६ ॥
وإذ أصاب كلٌّ منهما جسد الآخر، تضاعفت قوتهما؛ وكان الاثنان يردّان الضربة بالضربة في ساحة القتال.
6.79.27
राममुक्तांस्तु बाणौघान् राक्षसस्त्वच्छिनद् रणे।
रक्षोमुक्तांस्तु रामो वै नैकधा प्राच्छिनच्छरैः ॥ ६.७९.२७ ॥
قطع الراكشاسا في القتال وابل السهام التي أطلقها راما، وقطع راما بسهامه بطرق شتى السهام التي أطلقها الراكشاسا.
6.79.28
बाणौघवितताः सर्वा दिशश्च प्रदिशस्तथा।
संछन्ना वसुधा चैव समन्तान्न प्रकाशते ॥ ६.७९.२८ ॥
وقد غطّت سيول السهام جميع الاتجاهات والاتجاهات الفرعية، وغُطيت الأرض أيضًا، فلم يعد شيء يُرى من كل جانب.
6.79.29
ततः क्रुद्धो महाबाहुर्धनुश्चिच्छेद संयुगे।
अष्टाभिरथ नाराचैः सूतं विव्याध राघवः ॥ ६.७९.२९ ॥
فغضب الرّاغافا ذو الذراعين القويتين، فقطع قوسه في القتال، ثم أصاب سائقه بثمانية سهام حديدية.
6.79.30
भित्त्वा रथं शरै रामो हत्वा अश्वानपातयत्।
विरथो वसुधास्थः स मकराक्षो निशाचरः ॥ ६.७९.३० ॥
فأصاب راما عربته بالسهام، وقتل الخيل فأسقطها؛ فوقف مكراكشا، الجوّال في الليل، على الأرض بلا عربة.
6.79.31
तत्तिष्ठद् वसुधां रक्षः शूलं जग्राह पाणिना।
त्रासनं सर्वभूतानां युगान्ताग्निसमप्रभम् ॥ ६.७९.३१ ॥
ثم أمسك الراكشاسا الواقف على الأرض بيده رمحًا، يبعث الرعب في جميع الكائنات، متوهّجًا كنار نهاية العصر.
6.79.32
दुरवापं महच्छूलं रुद्रदत्तं भयंकरम्।
जाज्वल्यमानमाकाशे संहारास्त्रमिवापरम् ॥ ६.७९.३२ ॥
ذلك الرمح العظيم، الصعب الحصول عليه، الذي وهبه رودرا، المرعب، المتوهج في السماء كأنه سلاح دمار آخر.
6.79.33
यं दृष्ट्वा देवताः सर्वा भयार्ता विद्रुता दिशः।
विभ्राम्य च महच्छूलं प्रज्वलन्तं निशाचरः ॥ ६.७९.३३ ॥
فلما رأوه، فرّ جميع الآلهة يعذّبهم الخوف في كل الاتجاهات، ودار النوكتجار بالرمح العظيم المتّقد.
6.79.34
स क्रोधात् प्राहिणोत् तस्मै राघवाय महाहवे।
तमापतन्तं ज्वलितं खरपुत्रकराच्च्युतम् ॥ ६.७९.३४ ॥
فقذفه بغضب نحو راغافا في تلك المعركة العظيمة؛ فانطلق الرمح المتّقد، المنفلت من يد ابن خرا، نحو راغافا.
6.79.35
बाणैश्चतुर्भिराकाशे शूलं चिच्छेद राघवः।
स भिन्नो नैकधा शूलो दिव्यहाटकमण्डितः।
व्यशीर्यत महोल्केव रामबाणार्दितो भुवि ॥ ६.७९.३५ ॥
قطع راغافا ذلك الرمح في السماء بأربعة سهام؛ فانكسر الرمح المزيّن بالذهب الإلهي إلى قطع عديدة، وقد أنهكته سهام راما، فتهاوى متناثرًا على الأرض كشهاب عظيم.
6.79.36
तच्छूलं निहतं दृष्ट्वा रामेणाक्लिष्टकर्मणा।
साधु साध्विति भूतानि व्याहरन्ति नभोगताः ॥ ६.७९.३६ ॥
فلما رأى الكائنات في السماء ذلك الرمح قد دمّره راما، الذي تُنجز أفعاله بلا عناء، صاحوا: «أحسنت! أحسنت!»
6.79.37
तं दृष्ट्वा निहतं शूलं मकराक्षो निशाचरः।
मुष्टिमुद्यम्य काकुत्स्थं तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ६.७९.३७ ॥
فلما رأى ذلك الرمح قد أُسقط، رفع مكراكشا، الجوّال في الليل، قبضته وقال لكاكوتستها: «قف، قف!»
6.79.38
स तं दृष्ट्वा पतन्तं तु प्रहस्य रघुनन्दनः।
पावकास्त्रं ततो रामः संदधे तु शरासने ॥ ६.७९.३८ ॥
فلما رآه يهجم عليه ضحك راما، بهجة آل رَغو، ثم وضع السلاح الناري على قوسه.
6.79.39
तेनास्त्रेण हतं रक्षः काकुत्स्थेन तदा रणे।
संछिन्नहृदयं तत्र पपात च ममार च ॥ ६.७९.३९ ॥
بذلك السلاح قتل ابن كاكوتستها ذلك الراكشاسا في المعركة؛ فانشقّ قلبه، فسقط هناك ومات.
6.79.40
दृष्ट्वा ते राक्षसाः सर्वे मकराक्षस्य पातनम्।
लङ्कामेव प्रधावन्त रामबाणभयार्दिताः ॥ ६.७९.४० ॥
فلما رأى الرakshasa كلهم سقوط مكراكشا، أخذهم الرعب من سهام راما، فهربوا جميعا نحو لنكا.
6.79.41
दशरथनृपसूनुबाणवेगै
रजनिचरं निहतं खरात्मजं तम्।
प्रददृशुरथ देवताः प्रहृष्टा
गिरिमिव वज्रहतं यथा विकीर्णम् ॥ ६.७९.४१ ॥
ونظرت الآلهة، فرحةً، إلى ذلك الجوّال في الليل، ابن خارا، وقد قتلته قوة سهام ابن ملك داشاراثا، فكان مطروحًا متفرقًا كجبلٍ ضربته الصاعقة.