வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.79
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.79.1
निर्गतं मकराक्षं ते दृष्ट्वा वानरपुंगवाः।
आप्लुत्य सहसा सर्वे योद्धुकामा व्यवस्थिताः ॥ ६.७९.१ ॥
மகராக்ஷன் வெளிப்பட்டு வருவதைக் கண்ட வானரத் தலைவர்கள் அனைவரும் திடீரென்று பாய்ந்தெழுந்து போரிட விரும்பி நின்றனர்.
6.79.2
ततः प्रवृत्तं सुमहत् तद् युद्धं लोमहर्षणम्।
निशाचरैः प्लवंगानां देवानां दानवैरिव ॥ ६.७९.२ ॥
அப்போது வானரர்களுக்கும் இரவுலாவிகளுக்கும் இடையே தேவர்களும் தானவர்களும் போரிட்டதுபோல் பெரும் மயிர்க்கூச்செறியும் போர் தொடங்கியது.
6.79.3
वृक्षशूलनिपातैश्च गदापरिघपातनैः।
अन्योन्यं मर्दयन्ति स्म तदा कपिनिशाचराः ॥ ६.७९.३ ॥
அப்போது வானரர்களும் இரவுலாவிகளும் மரங்களையும் சூலங்களையும் வீசியும், கதைகளாலும் இரும்புத்தடிகளாலும் அடித்தும் ஒருவரை ஒருவர் நசுக்கினர்.
6.79.4
शक्तिखड्गगदाकुन्तैस्तोमरैश्च निशाचराः।
पट्टिशैर्भिन्दिपालैश्च बाणपातैः समन्ततः ॥ ६.७९.४ ॥
சக்தி, வாள், கதை, குந்தம், தோமரம் ஆயுதங்களாலும், பட்டிசம், பிந்திபாலம் மற்றும் அம்பு மழையாலும் இரவுலாவிகள் நாற்புறமும் தாக்கினர்.
6.79.5
पाशमुद्गरदण्डैश्च निर्घातैश्चापरैस्तथा।
कदनं कपिसिंहानां चक्रुस्ते रजनीचराः ॥ ६.७९.५ ॥
பாசம், முத்கரம், தண்டம் மற்றும் இடி போன்ற பிற ஆயுதங்களால் அந்த இரவுலாவிகள் வானர சிங்கங்களைக் கொன்று குவித்தனர்.
6.79.6
बाणौघैरर्दिताश्चापि खरपुत्रेण वानराः।
सम्भ्रान्तमनसः सर्वे दुद्रुवुर्भयपीडिताः ॥ ६.७९.६ ॥
கரனின் மகனின் அம்பு மழையால் துன்புறுத்தப்பட்ட வானரர்கள் அனைவரும் கலங்கிய மனத்துடனும் பயத்தால் வாட்டப்பட்டும் ஓடிவிட்டனர்.
6.79.7
तान् दृष्ट्वा राक्षसाः सर्वे द्रवमाणान् वनौकसः।
नेदुस्ते सिंहवद् दृप्ता राक्षसा जितकाशिनः ॥ ६.७९.७ ॥
ஓடிக்கொண்டிருந்த அந்த வனவாசி வானரங்களைக் கண்ட அனைத்து ராட்சசர்களும் சிங்கங்களைப் போல் கர்ஜித்தனர்; வெற்றி பெற்றதாக எண்ணிய அந்த கர்வமுள்ள ராட்சசர்கள்.
6.79.8
विद्रवत्सु तदा तेषु वानरेषु समन्ततः।
रामस्तान् वारयामास शरवर्षेण राक्षसान् ॥ ६.७९.८ ॥
அப்போது வானரங்கள் நாலா பக்கமும் ஓடிக்கொண்டிருந்தபோது, ராமன் அம்புமழையால் அந்த ராட்சசர்களைத் தடுத்தான்.
6.79.9
वारितान् राक्षसान् दृष्ट्वा मकराक्षो निशाचरः।
कोपानलसमाविष्टो वचनं चेदमब्रवीत् ॥ ६.७९.९ ॥
ராட்சசர்கள் தடுக்கப்பட்டதைக் கண்ட இரவுலாவி மகராட்சன், கோபத் தீயால் நிரம்பி இந்த வார்த்தைகளைக் கூறினான்.
6.79.10
तिष्ठ राम मया सार्धं द्वन्द्वयुद्धं भविष्यति।
त्याजयिष्यामि ते प्राणान् धनुर्मुक्तैः शितैः शरैः ॥ ६.७९.१० ॥
ராமா, நில்! என்னுடன் இரட்டைப் போர் நடக்கும்; வில்லிலிருந்து விடுபடும் கூர்மையான அம்புகளால் உன் உயிரைப் பிரிப்பேன்.
6.79.11
यत् तदा दण्डकारण्ये पितरं हतवान् मम।
तदग्रतः स्वकर्मस्थं स्मृत्वा रोषोऽभिवर्धते ॥ ६.७९.११ ॥
அன்று தண்டகாரண்யத்தில் நீ என் தந்தையைக் கொன்றாய்; அவர் உன் முன் தன் கடமையில் நின்றதை நினைக்கும்போதே என் கோபம் பெருகுகிறது.
6.79.12
दह्यन्ते भृशमङ्गानि दुरात्मन् मम राघव।
यन्मयासि न दृष्टस्त्वं तस्मिन् काले महावने ॥ ६.७९.१२ ॥
ஓ, தீயவனான ராகவா! அந்தப் பெரிய காட்டில் அந்த நேரத்தில் உன்னை நான் பார்க்காததால் என் உடல் மிகவும் எரிகிறது.
6.79.13
दिष्ट्यासि दर्शनं राम मम त्वं प्राप्तवानिह।
कांक्षितोऽसि क्षुधार्तस्य सिंहस्येवेतरो मृगः ॥ ६.७९.१३ ॥
ராமா, நல்லவேளையாக நீ இங்கே எனக்குத் தரிசனம் தர வந்தாய். பசியால் வாடும் சிங்கத்திற்கு வேறொரு மான் விரும்பப்படுவது போல் நீ எனக்கு விரும்பத்தக்கவனாக இருக்கிறாய்.
6.79.14
अद्य मद्बाणवेगेन प्रेतराड्विषयं गतः।
ये त्वया निहताः शूराः सह तैश्च वसिष्यसि ॥ ६.७९.१४ ॥
இன்று என் அம்புகளின் வேகத்தால் நீ யமனின் உலகத்துக்குச் செல்வாய்; நீ கொன்ற வீரர்களுடன் அங்கே வசிப்பாய்.
6.79.15
बहुनात्र किमुक्तेन शृणु राम वचो मम।
पश्यन्तु सकला लोकास्त्वां मां चैव रणाजिरे ॥ ६.७९.१५ ॥
இங்கு அதிகம் சொல்வதால் என்ன? ராமா, என் சொல்லைக் கேள். போர்க்களத்தில் எல்லா உலகங்களும் உன்னையும் என்னையும் பார்க்கட்டும்.
6.79.16
अस्त्रैर्वा गदया वापि बाहुभ्यां वा रणाजिरे।
अभ्यस्तं येन वा राम वर्ततां तेन वा मृधम् ॥ ६.७९.१६ ॥
ராமா, அம்புகளாலோ, கதையாலோ, அல்லது புயங்களாலோ, போர்க்களத்தில் நீ எதில் பயிற்சி பெற்றிருக்கிறாயோ அதனால் போர் நடக்கட்டும்.
6.79.17
मकराक्षवचः श्रुत्वा रामो दशरथात्मजः।
अब्रवीत् प्रहसन् वाक्यमुत्तरोत्तरवादिनम् ॥ ६.७९.१७ ॥
மகராட்சனின் சொல்லைக் கேட்ட தசரதன் மகன் ராமன், சிரித்துக்கொண்டு மேலும் மேலும் பதில் சொல்லும் அவனிடம் இவ்வாறு சொன்னான்.
6.79.18
कत्थसे किं वृथा रक्षो बहून्यसदृशानि ते।
न रणे शक्यते जेतुं विना युद्धेन वाग्बलात् ॥ ६.७९.१८ ॥
அரக்கனே, வீணாக ஏன் பெருமை பேசுகிறாய்? உன் பேச்சுகள் பல பொருத்தமற்றவை. போர் இல்லாமல், வெறும் சொல்வன்மையால் போர்க்களத்தில் வெல்ல முடியாது.
6.79.19
चतुर्दश सहस्राणि रक्षसां त्वत्पिता च यः।
त्रिशिरा दूषणश्चापि दण्डके निहतो मया ॥ ६.७९.१९ ॥
பதினான்கு ஆயிரம் அரக்கர்களும், உன் தந்தையும், திரிசிரனும், தூஷணனும் தண்டக வனத்தில் என்னால் கொல்லப்பட்டனர்.
6.79.20
स्वाशिताश्चापि मांसेन गृध्रगोमायुवायसाः।
भविष्यन्त्यद्य वै पाप तीक्ष्णतुण्डनखाङ्कुशाः ॥ ६.७९.२० ॥
பாவியே, இன்று கழுகுகளும், நரிகளும், காக்கைகளும் கூர்மையான அலகு, நகம், கொக்கிகள் கொண்டு இறைச்சியால் நன்கு உண்பார்கள்.
6.79.21
राघवेणैवमुक्तस्तु मकराक्षो महाबलः।
बाणौघानमुचत् तस्मै राघवाय रणाजिरे ॥ ६.७९.२१ ॥
ராகவன் இவ்வாறு கூறியதும், மகாபலனான மகராட்சன் போர்க்களத்தில் ராகவன் மீது அம்புகளின் பெருக்கை ஏவினான்.
6.79.22
ताञ्छराञ्छरवर्षेण रामश्चिच्छेद नैकधा।
निपेतुर्भुवि विच्छिन्ना रुक्मपुङ्खाः सहस्रशः ॥ ६.७९.२२ ॥
ராமன் அந்த அம்புகளை அம்பு மழையால் பலவாறாக வெட்டிவிட்டான்; பொன் இறகுள்ள ஆயிரக்கணக்கான அம்புகள் துண்டுகளாகி நிலத்தில் வீழ்ந்தன.
6.79.23
तद् युद्धमभवत् तत्र समेत्यान्योन्यमोजसा।
खरराक्षसपुत्रस्य सूनोर्दशरथस्य च ॥ ६.७९.२३ ॥
அங்கே அந்தப் போர் நடந்தது; அரக்கன் கரனின் மகனும், தசரதனின் மகனும் வலிமையுடன் ஒருவரையொருவர் எதிர்கொண்டனர்.
6.79.24
जीमूतयोरिवाकाशे शब्दो ज्यातलयोरिव।
धनुर्मुक्तः स्वनोऽन्योन्यं श्रूयते च रणाजिरे ॥ ६.७९.२४ ॥
வானில் இரு மேகங்களின் முழக்கம் போலவும், வில்நாண்களின் ஒலி போலவும், போர்க்களத்தில் வில்லிலிருந்து விடுபட்ட ஒலி ஒருவரிடமிருந்து மற்றவருக்கு கேட்டது.
6.79.25
देवदानवगन्धर्वाः किंनराश्च महोरगाः।
अन्तरिक्षगताः सर्वे द्रष्टुकामास्तदद्भुतम् ॥ ६.७९.२५ ॥
தேவர்கள், தானவர்கள், கந்தர்வர்கள், கிம்புருடர்கள் மற்றும் பெரிய நாகங்கள் அனைவரும் ஆகாயத்தில் நின்று அந்த அற்புதத்தைக் காண விரும்பினர்.
6.79.26
विद्धमन्योन्यगात्रेषु द्विगुणं वर्धते बलम्।
कृतप्रतिकृतान्योन्यं कुरुतां तौ रणाजिरे ॥ ६.७९.२६ ॥
ஒருவரையொருவர் உடலில் துளைத்தபோது அவர்களின் வலிமை இரட்டிப்பாயிற்று; அந்த இருவரும் போர்க்களத்தில் ஒருவருக்கொருவர் பதில் தாக்குதல் நடத்தினர்.
6.79.27
राममुक्तांस्तु बाणौघान् राक्षसस्त्वच्छिनद् रणे।
रक्षोमुक्तांस्तु रामो वै नैकधा प्राच्छिनच्छरैः ॥ ६.७९.२७ ॥
ராமன் எய்த அம்புத்திரளை அரக்கன் போரில் துண்டித்தான்; அரக்கன் எய்த அம்புகளை ராமன் பல வகையிலும் தன் அம்புகளால் அறுத்தான்.
6.79.28
बाणौघवितताः सर्वा दिशश्च प्रदिशस्तथा।
संछन्ना वसुधा चैव समन्तान्न प्रकाशते ॥ ६.७९.२८ ॥
அம்புத்திரளால் எல்லா திசைகளும் உபதிசைகளும் நிறைந்தன; பூமியும் மூடப்பட்டது, நாற்புறமும் எதுவும் தெரியவில்லை.
6.79.29
ततः क्रुद्धो महाबाहुर्धनुश्चिच्छेद संयुगे।
अष्टाभिरथ नाराचैः सूतं विव्याध राघवः ॥ ६.७९.२९ ॥
பின்னர் கோபமுற்ற மகாபாகு ராகவன் போரில் அவனது வில்லை அறுத்தான்; பிறகு எட்டு நாராசங்களால் அவனது தேரோட்டியைத் துளைத்தான்.
6.79.30
भित्त्वा रथं शरै रामो हत्वा अश्वानपातयत्।
विरथो वसुधास्थः स मकराक्षो निशाचरः ॥ ६.७९.३० ॥
ராமன் அம்புகளால் அவனது தேரைத் துளைத்தான்; குதிரைகளைக் கொன்று வீழ்த்தினான்; தேரற்றவனாய் பூமியில் நின்ற அந்த இரவுஞ்சரன் மகராக்ஷன்.
6.79.31
तत्तिष्ठद् वसुधां रक्षः शूलं जग्राह पाणिना।
त्रासनं सर्वभूतानां युगान्ताग्निसमप्रभम् ॥ ६.७९.३१ ॥
அப்போது நிலத்தில் நின்ற அந்த அரக்கன் கையில் சூலத்தை எடுத்தான்; அது எல்லா உயிரினங்களுக்கும் அச்சம் தருவதும், யுகாந்த நெருப்பைப் போல ஒளிர்வதுமாக இருந்தது.
6.79.32
दुरवापं महच्छूलं रुद्रदत्तं भयंकरम्।
जाज्वल्यमानमाकाशे संहारास्त्रमिवापरम् ॥ ६.७९.३२ ॥
அது அரிதில் கிடைக்கும் பெரிய சூலம்; ருத்திரன் அளித்தது, பயங்கரமானது; வானில் ஒளிர்ந்தபடி வேறொரு சம்ஹார அஸ்திரம் போல இருந்தது.
6.79.33
यं दृष्ट्वा देवताः सर्वा भयार्ता विद्रुता दिशः।
विभ्राम्य च महच्छूलं प्रज्वलन्तं निशाचरः ॥ ६.७९.३३ ॥
அதைக் கண்டு எல்லா தேவர்களும் அச்சத்தால் வருந்தி திசைகளெங்கும் ஓடினர்; அந்த இரவுச்சாரி அந்த எரியும் பெரிய சூலத்தைச் சுழற்றினான்.
6.79.34
स क्रोधात् प्राहिणोत् तस्मै राघवाय महाहवे।
तमापतन्तं ज्वलितं खरपुत्रकराच्च्युतम् ॥ ६.७९.३४ ॥
அவன் சினத்துடன் அந்தப் பெரும் போரில் ராகவனை நோக்கி அதை எறிந்தான்; கரனின் மகனின் கையிலிருந்து விடுபட்ட அந்த எரியும் சூலம் ராகவனை நோக்கிப் பாய்ந்தது.
6.79.35
बाणैश्चतुर्भिराकाशे शूलं चिच्छेद राघवः।
स भिन्नो नैकधा शूलो दिव्यहाटकमण्डितः।
व्यशीर्यत महोल्केव रामबाणार्दितो भुवि ॥ ६.७९.३५ ॥
ராகவன் வானில் நான்கு அம்புகளால் அந்த சூலத்தை வெட்டினான்; தெய்வீகப் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அது பல துண்டுகளாகப் பிளந்து, ராமனின் அம்புகளால் வருந்தி, பெரும் எரிகல்லைப் போல நிலத்தில் சிதறியது.
6.79.36
तच्छूलं निहतं दृष्ट्वा रामेणाक्लिष्टकर्मणा।
साधु साध्विति भूतानि व्याहरन्ति नभोगताः ॥ ६.७९.३६ ॥
அந்த சூலம் அழிக்கப்பட்டதை, சிரமமின்றிச் செயல்படும் ராமனால் கண்டு, வானில் இருந்த உயிரினங்கள் "சாது! சாது!" என்று முழங்கின.
6.79.37
तं दृष्ट्वा निहतं शूलं मकराक्षो निशाचरः।
मुष्टिमुद्यम्य काकुत्स्थं तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ६.७९.३७ ॥
அந்த சூலம் வீழ்த்தப்பட்டதைக் கண்ட இரவுஞ்சரன் மகராக்ஷன் முஷ்டியை ஓங்கி, காகுத்ஸ்தனை நோக்கி, "நில், நில்!" என்றான்.
6.79.38
स तं दृष्ट्वा पतन्तं तु प्रहस्य रघुनन्दनः।
पावकास्त्रं ततो रामः संदधे तु शरासने ॥ ६.७९.३८ ॥
அவன் தன்மீது பாய்வதைக் கண்டு ரகுநந்தனன் ராமன் சிரித்தான்; பின்னர் தன் வில்லில் பாவகாஸ்திரத்தைப் பொருத்தினான்.
6.79.39
तेनास्त्रेण हतं रक्षः काकुत्स्थेन तदा रणे।
संछिन्नहृदयं तत्र पपात च ममार च ॥ ६.७९.३९ ॥
அந்த அஸ்திரத்தால் காகுத்ஸ்தன் அப்போது போரில் அந்த ராக்ஷஸனை வீழ்த்தினான்; அவனுடைய இதயம் பிளந்து அங்கேயே விழுந்து உயிர் துறந்தான்.
6.79.40
दृष्ट्वा ते राक्षसाः सर्वे मकराक्षस्य पातनम्।
लङ्कामेव प्रधावन्त रामबाणभयार्दिताः ॥ ६.७९.४० ॥
மகராக்ஷனின் வீழ்ச்சியைக் கண்ட அனைத்து ராக்ஷஸர்களும் ராமபாணங்களின் அச்சத்தால் வருந்தி லங்கையை நோக்கியே ஓடினர்.
6.79.41
दशरथनृपसूनुबाणवेगै
रजनिचरं निहतं खरात्मजं तम्।
प्रददृशुरथ देवताः प्रहृष्टा
गिरिमिव वज्रहतं यथा विकीर्णम् ॥ ६.७९.४१ ॥
தசரத அரசனின் மகனின் அம்புகளின் வேகத்தால் கொல்லப்பட்ட கரனின் மகனாகிய அந்த இரவுஞ்சரனை தேவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் கண்டனர்; வஜ்ராயுதத்தால் தாக்கப்பட்டு சிதறிய மலையைப்போல் அவன் கிடந்தான்.