رامايانا فالميكي · السارغا 6.81
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.81.1
विज्ञाय तु मनस्तस्य राघवस्य महात्मनः।
स निवृत्याहवात् तस्मात् प्रविवेश पुरं ततः ॥ ६.८१.१ ॥
ولمّا فهم قصد راغافا العظيم النفس، انسحب من تلك المعركة ثم دخل المدينة.
6.81.2
सोऽनुस्मृत्य वधं तेषां राक्षसानां तरस्विनाम्।
क्रोधताम्रेक्षणः शूरो निर्जगामाथ रावणिः ॥ ६.८१.२ ॥
وإذ تذكّر مقتل أولئك الرّاكشاسا الشجعان، خرج ابن رافانا الشجاع، وعيناه محمرّتان من الغضب.
6.81.3
स पश्चिमेन द्वारेण निर्ययौ राक्षसैर्वृतः।
इन्द्रजित् सुमहावीर्यः पौलस्त्यो देवकण्टकः ॥ ६.८१.३ ॥
خرج من البوابة الغربية محاطًا بالرّاكشاسا: إندراجيت، عظيم البأس، من نسل بولاستيا، شوكة في حلق الآلهة.
6.81.4
इन्द्रजित्तु ततो दृष्ट्वा भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ।
रणायाभ्युुद्यतौ वीरौ मायां प्रादुष्करोत् तदा ॥ ६.८१.४ ॥
ثم لمّا رأى إندراجيت الأخوين البطلين راما ولاكشمانا قد هبّا للقتال، أظهر حينئذٍ مايا (الخداع).
6.81.5
इन्द्रजित्तु रथे स्थाप्य सीतां मायामयीं तदा।
बलेन महतावृत्य तस्या वधमरोचयत् ॥ ६.८१.५ ॥
ثم إن إندراجيت، إذ وضع سيتا المصنوعة من المايا على عربته وأحاط بها بجيش عظيم، عزم على قتلها.
6.81.6
मोहनार्थं तु सर्वेषां बुद्धिं कृत्वा सुदुर्मतिः।
हन्तुं सीतां व्यवसितो वानराभिमुखो ययौ ॥ ६.८१.६ ॥
ولخداع الجميع، عزم إندراجيت الشديد الخبث على قتل سيتا، فتقدّم نحو القرود.
6.81.7
तं दृष्ट्वा त्वभिनिर्यान्तं सर्वे ते काननौकसः।
उत्पेतुरभिसंक्रुद्धाः शिलाहस्ता युयुत्सवः ॥ ६.८१.७ ॥
ولما رأوه يخرج، وثب أولئك القاطنون في الغابة جميعاً، وقد اشتد بهم الغضب، وفي أيديهم الحجارة، متلهفين للقتال.
6.81.8
हनूमान् पुरतस्तेषां जगाम कपिकुञ्जरः।
प्रगृह्य सुमहच्छृङ्गं पर्वतस्य दुरासदम् ॥ ६.८१.८ ॥
مضى هنومان، فيل القرود، أمامهم، رافعاً قمة جبل ضخمة جداً يصعب الاقتراب منها.
6.81.9
स ददर्श हतानन्दां सीतामिन्द्रजितो रथे।
एकवेणीधरां दीनामुपवासकृशाननाम् ॥ ६.८१.९ ॥
ورأى سيتا في عربة إندراجيت، فاقدةً للفرح، تضفر شعرها ضفيرة واحدة، بائسةً، ووجهها هزيل من الصيام.
6.81.10
परिक्लिष्टैकवसनाममृजां राघवप्रियाम्।
रजोमलाभ्यामालिप्तैः सर्वगात्रैर्वरस्त्रियम् ॥ ६.८१.१० ॥
كانت ترتدي ثوباً واحداً بالياً، بلا زينة، حبيبةَ راغافا، وقد علق الغبار والوسخ بجميع أعضائها؛ وكانت امرأةً فاضلة.
6.81.11
तां निरीक्ष्य मुहूर्तं तु मैथिलीमध्यवस्य च।
बभूवाचिरदृष्टा हि तेन सा जनकात्मजा ॥ ६.८१.११ ॥
وبعد أن نظر إليها لحظةً وتثبّت، عرف مايثيلي؛ فهي ابنة جاناكا التي كان قد رآها للتو.
6.81.12
अब्रवीत् तां तु शोकार्तां निरानन्दां तपस्विनीम्।
दृष्ट्वा रथस्थितां दीनां राक्षसेन्द्रसुतश्रिताम् ॥ ६.८१.१२ ॥
فلما رآها حزينةً كئيبةً، لا فرح لها، متعبّدةً، واقفةً في العربة في حماية ابن ملك الراكشاسا، بائسةً، خاطبها.
6.81.13
किं समर्थितमस्येति चिन्तयन् स महाकपिः।
सह तैर्वानरश्रेष्ठैरभ्यधावत रावणिम् ॥ ६.८१.१३ ॥
وهو يفكر: «هل تمت مهمته؟»، اندفع ذلك القرد العظيم مع أفضل القرود نحو راڤاني ابن راڤانا.
6.81.14
तद् वानरबलं दृष्ट्वा रावणिः क्रोधमूर्च्छितः।
कृत्वा विकोशं निस्त्रिंशं मूर्ध्नि सीतामकर्षयत् ॥ ६.८१.१४ ॥
ولما رأى راڤاني جيش القرود، أغمي عليه من الغضب، فاستل سيفه من غمده وجرّ سيتا من شعر رأسها.
6.81.15
तां स्त्रियं पश्यतां तेषां ताडयामास राक्षसः।
क्रोशन्तीं राम रामेति मायया योजितां रथे ॥ ६.८१.१५ ॥
وبينما كانوا جميعًا ينظرون، ضرب الرّاكشاسا تلك المرأة التي وُضعت في العربة بالسحر، وهي تصرخ: «راما، راما!».
6.81.16
गृहीतमूर्धजां दृष्ट्वा हनूमान् दैन्यमागतः।
दुःखजं वारि नेत्राभ्यामुत्सृजन् मारुतात्मजः ॥ ६.८१.१६ ॥
ولما رأى شعرها مقبوضًا عليه، أصاب الحزنُ هنومانَ ابنَ الريح، فانهمرت من عينيه دموعٌ نشأت من الحزن.
6.81.17
तां दृष्ट्वा चारुसर्वाङ्गीं रामस्य महिषीं प्रियाम्।
अब्रवीत् परुषं वाक्यं क्रोधाद् रक्षोधिपात्मजम् ॥ ६.८१.१७ ॥
ولما رآها جميلة في كل أعضائها، الزوجة الرئيسة المحبوبة لراما، قال بغضب كلمات قاسية لابن ملك الرّاكشاسا.
6.81.18
दुरात्मन्नात्मनाशाय केशपक्षे परामृशः।
ब्रह्मर्षीणां कुले जातो राक्षसीं योनिमाश्रितः ॥ ६.८१.१८ ॥
أيها الشرير! لهلاك نفسك قد مددت يدك إلى شعرها؛ وقد وُلدت في نسب البراهما-ريشي، ثم اتخذت ولادة الراكشاسا.
6.81.19
धिक् त्वां पापसमाचारं यस्य ते मतिरीदृशी।
नृशंसानार्य दुर्वृत्त क्षुद्र पापपराक्रम।
अनार्यस्येदृशं कर्म घृणा ते नास्ति निर्घृण ॥ ६.८१.१९ ॥
عارٌ عليك، يا فاعل الأفعال الشريرة، يا من عقلُه هكذا! يا قاسيًا، يا غيرَ نبيل، يا سيّئَ السلوك، يا وضيعًا، يا شريرَ البأس! هذا فعلُ غيرِ النبيل؛ يا عديمَ الرحمة، ليس فيك رحمة.
6.81.20
च्युता गृहाच्च राज्याच्च रामहस्ताच्च मैथिली।
किं तवैषापराद्धा हि यदेनां हंसि निर्दय ॥ ६.८१.२० ॥
ما الذي أساءت به إليك مَيْثِيلي، المطرودة من بيتها ومملكتها ومن يد راما، حتى تقتلها، يا عديم الرحمة؟
6.81.21
सीतां हत्वा तु न चिरं जीविष्यसि कथंचन।
वधार्ह कर्मणा तेन मम हस्तगतो ह्यसि ॥ ६.८१.२१ ॥
إذا قتلتَ سيتا فلن تعيش طويلًا بأي حال، لأنك بذلك الفعل تستحق الموت؛ وقد وقعتَ الآن في يدي.
6.81.22
ये च स्त्रीघातिनां लोका लोकवध्यैश्च कुत्सिताः।
इह जीवितमुत्सृज्य प्रेत्य तान् प्रति लप्स्यसे ॥ ६.८१.२२ ॥
عوالمُ قاتلي النساء، والعوالمُ التي يُذمّها حتى جلادو الدنيا: إذ تترك هذه الحياة هنا، ستنال بعد الموت تلك العوالم.
6.81.23
अभ्यधावत् सुसंक्रुद्धो राक्षसेन्द्रसुतं प्रति ॥ ६.८१.२३ ॥
وقد اشتدّ غضبُه، اندفع نحو ابن ملك الراكشاسا.
6.81.24
आपतन्तं महावीर्यं तदनीकं वनौकसाम्।
रक्षसां भीमकोपानामनीकेन न्यवारयत् ॥ ६.८१.२४ ॥
ولما رأى جيشُ الراكشاسا ذو الغضب المروّع ذلك الجيشَ القويّ لسكان الغابة مُندفعًا، صدّه.
6.81.25
स तां बाणसहस्रेण विक्षोभ्य हरिवाहिनीम्।
हनूमन्तं हरिश्रेष्ठमिन्द्रजित् प्रत्युवाच ह ॥ ६.८१.२५ ॥
وبعد أن أربك جيش القرود بألف سهم، أجاب هنومان، أفضل القرود.
6.81.26
सुग्रीवस्त्वं च रामश्च यन्निमित्तमिहागताः।
तां वधिष्यामि वैदेहीमद्यैव तव पश्यतः ॥ ६.८१.२६ ॥
يا سوغريفا، تلك التي جئتما من أجلها أنت والراما، فيدهي، سأقتلها اليوم أمام عينيك.
6.81.27
इमां हत्वा ततो रामं लक्ष्मणं त्वां च वानर।
सुग्रीवं च वधिष्यामि तं चानार्यं विभीषणम् ॥ ६.८१.२७ ॥
وبعد أن أقتلها سأقتل راما ولakshmana وأنتَ أيها القرد وسوغريفا وذلك الدنيء فيبهيشانا أيضاً.
6.81.28
न हन्तव्याः स्त्रियश्चेति यद् ब्रवीषि प्लवंगम।
पीडाकरममित्राणां यच्च कर्तव्यमेव तत् ॥ ६.८१.२८ ॥
أيها القافز، تقول إنه لا ينبغي قتل النساء؛ لكن ما يسبب الألم للأعداء هو عين ما ينبغي فعله.
6.81.29
तमेवमुक्त्वा रुदतीं सीतां मायामयीं च ताम्।
शितधारेण खड्गेन निजघानेन्द्रजित् स्वयम् ॥ ६.८१.२९ ॥
وبعد أن قال ذلك، ضرب إندرجيت بنفسه بسيف حاد النصل سيتا الباكية — تلك المصنوعة من الوهم.
6.81.30
यज्ञोपवीतमार्गेण छिन्ना तेन तपस्विनी।
सा पृथिव्यां पृथुश्रोणी पपात प्रियदर्शना ॥ ६.८१.३० ॥
على امتداد خط الخيط المقدس قطعها، فسقطت المتعبدة على الأرض، عريضة الأرداف، حسنة المنظر.
6.81.31
तामिन्द्रजित् स्त्रियं हत्वा हनूमन्तमुवाच ह।
मया रामस्य पश्येमां प्रियां शस्त्रनिषूदिताम्।
एषा विशस्ता वैदेही निष्फलो वः परिश्रमः ॥ ६.८१.३१ ॥
قتل إندرجيت تلك المرأة وقال لهانومان: "انظر إلى هذه الحبيبة لراما، المصروعة بالسلاح. لقد قُتلت فيدهي هكذا؛ فجهدكم قد ذهب سدى."
6.81.32
ततः खड्गेन महता हत्वा तामिन्द्रजित्स्वयम्।
हृष्टः स रथमास्थाय ननाद च महास्वनम् ॥ ६.८१.३२ ॥
ثم ضرب إندرجيت نفسه تلك بسيف عظيم، فرحاً، وصعد عربته وزأر بصوت هائل.
6.81.33
वानराः शुश्रुवुः शब्दमदूरे प्रत्यवस्थिताः।
व्यादितास्यस्य नदतस्तद्दुर्गं संश्रितस्य तु ॥ ६.८१.३३ ॥
سمع الفانارا الواقفون قريباً صوته، وهو المقيم في تلك الحصن يزأر بفم مفتوح.
6.81.34
तथा तु सीतां विनिहत्य दुर्मतिः
प्रहृष्टचेताः स बभूव रावणिः।
तं हृष्टरूपं समुदीक्ष्य वानरा
विषण्णरूपाः समभिप्रदुद्रुवुः ॥ ६.८१.३४ ॥
وهكذا، بعد أن قتل سيتا، صار ابن رافانا الشرير مسروراً في قلبه؛ فلما رأوا هيئته الفرحة، اندفع الفانارا المكروبون نحوه.