Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 6.81
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.81.1
विज्ञाय तु मनस्तस्य राघवस्य महात्मनः।
स निवृत्याहवात् तस्मात् प्रविवेश पुरं ततः ॥ ६.८१.१ ॥
Compreendendo a intenção do magnânimo Rāghava, retirou-se daquela batalha e então entrou na cidade.
6.81.2
सोऽनुस्मृत्य वधं तेषां राक्षसानां तरस्विनाम्।
क्रोधताम्रेक्षणः शूरो निर्जगामाथ रावणिः ॥ ६.८१.२ ॥
Recordando a morte daqueles valentes rākṣasas, o heroico filho de Rāvaṇa, de olhos avermelhados de ira, então saiu.
6.81.3
स पश्चिमेन द्वारेण निर्ययौ राक्षसैर्वृतः।
इन्द्रजित् सुमहावीर्यः पौलस्त्यो देवकण्टकः ॥ ६.८१.३ ॥
Cercado de rākṣasas, saiu pelo portão ocidental: Indrajit, de imensa valentia, descendente de Pulastya, espinho para os deuses.
6.81.4
इन्द्रजित्तु ततो दृष्ट्वा भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ।
रणायाभ्युुद्यतौ वीरौ मायां प्रादुष्करोत् तदा ॥ ६.८१.४ ॥
Então Indrajit, vendo os dois heroicos irmãos Rāma e Lakṣmaṇa prontos para a batalha, então fez surgir uma ilusão.
6.81.5
इन्द्रजित्तु रथे स्थाप्य सीतां मायामयीं तदा।
बलेन महतावृत्य तस्या वधमरोचयत् ॥ ६.८१.५ ॥
Então Indrajit, colocando uma Sītā ilusória em seu carro e cercando-a com um grande exército, decidiu sua morte.
6.81.6
मोहनार्थं तु सर्वेषां बुद्धिं कृत्वा सुदुर्मतिः।
हन्तुं सीतां व्यवसितो वानराभिमुखो ययौ ॥ ६.८१.६ ॥
Para iludir a todos, o muito maldoso Indrajit, tendo resolvido matar Sītā, avançou em direção aos macacos.
6.81.7
तं दृष्ट्वा त्वभिनिर्यान्तं सर्वे ते काननौकसः।
उत्पेतुरभिसंक्रुद्धाः शिलाहस्ता युयुत्सवः ॥ ६.८१.७ ॥
Ao vê-lo sair, todos aqueles habitantes da floresta, profundamente irados, com pedras nas mãos e ansiosos por lutar, saltaram para cima.
6.81.8
हनूमान् पुरतस्तेषां जगाम कपिकुञ्जरः।
प्रगृह्य सुमहच्छृङ्गं पर्वतस्य दुरासदम् ॥ ६.८१.८ ॥
Hanumān, o elefante entre os macacos, seguiu à frente deles, erguendo um pico muito grande de uma montanha, de difícil acesso.
6.81.9
स ददर्श हतानन्दां सीतामिन्द्रजितो रथे।
एकवेणीधरां दीनामुपवासकृशाननाम् ॥ ६.८१.९ ॥
Viu Sītā no carro de Indrajit, sem alegria, usando uma única trança, miserável, com o rosto emagrecido pelo jejum.
6.81.10
परिक्लिष्टैकवसनाममृजां राघवप्रियाम्।
रजोमलाभ्यामालिप्तैः सर्वगात्रैर्वरस्त्रियम् ॥ ६.८१.१० ॥
Vestia uma única roupa gasta, sem adornos, amada de Rāghava; poeira e sujeira cobriam todos os seus membros; era uma mulher excelente.
6.81.11
तां निरीक्ष्य मुहूर्तं तु मैथिलीमध्यवस्य च।
बभूवाचिरदृष्टा हि तेन सा जनकात्मजा ॥ ६.८१.११ ॥
Depois de olhá-la por um momento e se certificar, reconheceu Maithilī: era a filha de Janaka, a quem acabara de ver.
6.81.12
अब्रवीत् तां तु शोकार्तां निरानन्दां तपस्विनीम्।
दृष्ट्वा रथस्थितां दीनां राक्षसेन्द्रसुतश्रिताम् ॥ ६.८१.१२ ॥
Vendo-a aflita de dor, sem alegria, asceta, de pé no carro sob a proteção do filho do senhor dos rākṣasas, miserável, dirigiu-lhe a palavra.
6.81.13
किं समर्थितमस्येति चिन्तयन् स महाकपिः।
सह तैर्वानरश्रेष्ठैरभ्यधावत रावणिम् ॥ ६.८१.१३ ॥
Pensando: "Sua tarefa foi cumprida?", aquele grande macaco lançou-se com os melhores dos macacos contra Rāvaṇi, o filho de Rāvaṇa.
6.81.14
तद् वानरबलं दृष्ट्वा रावणिः क्रोधमूर्च्छितः।
कृत्वा विकोशं निस्त्रिंशं मूर्ध्नि सीतामकर्षयत् ॥ ६.८१.१४ ॥
Ao ver o exército dos macacos, Rāvaṇi, tomado pela fúria, desembainhou a espada e arrastou Sītā pelos cabelos da cabeça.
6.81.15
तां स्त्रियं पश्यतां तेषां ताडयामास राक्षसः।
क्रोशन्तीं राम रामेति मायया योजितां रथे ॥ ६.८१.१५ ॥
Enquanto todos observavam, o demônio golpeou aquela mulher, colocada na carruagem por ilusão, que clamava: "Rāma, Rāma!".
6.81.16
गृहीतमूर्धजां दृष्ट्वा हनूमान् दैन्यमागतः।
दुःखजं वारि नेत्राभ्यामुत्सृजन् मारुतात्मजः ॥ ६.८१.१६ ॥
Ao vê-la com os cabelos presos, Hanumān, filho do Vento, caiu em aflição e dos olhos derramou lágrimas nascidas da dor.
6.81.17
तां दृष्ट्वा चारुसर्वाङ्गीं रामस्य महिषीं प्रियाम्।
अब्रवीत् परुषं वाक्यं क्रोधाद् रक्षोधिपात्मजम् ॥ ६.८१.१७ ॥
Ao vê-la, formosa em todos os membros, a amada rainha principal de Rāma, falou com ira palavras duras ao filho do senhor dos demônios.
6.81.18
दुरात्मन्नात्मनाशाय केशपक्षे परामृशः।
ब्रह्मर्षीणां कुले जातो राक्षसीं योनिमाश्रितः ॥ ६.८१.१८ ॥
Alma perversa! Para a tua própria destruição tocaste nos cabelos dela; nascido na linhagem dos brahmarṣis, adotaste um nascimento demoníaco.
6.81.19
धिक् त्वां पापसमाचारं यस्य ते मतिरीदृशी।
नृशंसानार्य दुर्वृत्त क्षुद्र पापपराक्रम।
अनार्यस्येदृशं कर्म घृणा ते नास्ति निर्घृण ॥ ६.८१.१९ ॥
Vergonha sobre ti, autor de atos perversos, cuja mente é assim! Ó cruel, ignóbil, de conduta maligna, vil, malvado em bravura! Tal é a ação do ignóbil; ó sem misericórdia, não há compaixão em ti.
6.81.20
च्युता गृहाच्च राज्याच्च रामहस्ताच्च मैथिली।
किं तवैषापराद्धा हि यदेनां हंसि निर्दय ॥ ६.८१.२० ॥
Maithilī, afastada do lar, do reino e da mão de Rāma, que falta te cometeu ela para que a mates, ó sem misericórdia?
6.81.21
सीतां हत्वा तु न चिरं जीविष्यसि कथंचन।
वधार्ह कर्मणा तेन मम हस्तगतो ह्यसि ॥ ६.८१.२१ ॥
Tendo matado Sītā, não viverás muito de modo algum, pois por esse ato és digno de morte; e agora caíste em minha mão.
6.81.22
ये च स्त्रीघातिनां लोका लोकवध्यैश्च कुत्सिताः।
इह जीवितमुत्सृज्य प्रेत्य तान् प्रति लप्स्यसे ॥ ६.८१.२२ ॥
Os mundos dos matadores de mulheres, e aqueles mundos condenados até pelos executores do mundo: deixando esta vida aqui, após a morte obterás esses mundos.
6.81.23
अभ्यधावत् सुसंक्रुद्धो राक्षसेन्द्रसुतं प्रति ॥ ६.८१.२३ ॥
Muito irado, lançou-se contra o filho do senhor dos rākṣasas.
6.81.24
आपतन्तं महावीर्यं तदनीकं वनौकसाम्।
रक्षसां भीमकोपानामनीकेन न्यवारयत् ॥ ६.८१.२४ ॥
Ao ver aquele exército poderoso dos habitantes da floresta avançando, o exército dos rākṣasas, de terrível ira, o conteve.
6.81.25
स तां बाणसहस्रेण विक्षोभ्य हरिवाहिनीम्।
हनूमन्तं हरिश्रेष्ठमिन्द्रजित् प्रत्युवाच ह ॥ ६.८१.२५ ॥
Tendo perturbado o exército dos macacos com mil flechas, respondeu a Hanumān, o melhor dos macacos.
6.81.26
सुग्रीवस्त्वं च रामश्च यन्निमित्तमिहागताः।
तां वधिष्यामि वैदेहीमद्यैव तव पश्यतः ॥ ६.८१.२६ ॥
Sugrīva, aquela por causa de quem você e Rāma vieram aqui, Vaidehī, eu a matarei hoje mesmo diante dos seus olhos.
6.81.27
इमां हत्वा ततो रामं लक्ष्मणं त्वां च वानर।
सुग्रीवं च वधिष्यामि तं चानार्यं विभीषणम् ॥ ६.८१.२७ ॥
Depois de matá-la, matarei Rāma, Lakṣmaṇa, você, ó macaco, Sugrīva e também aquele ignóbil Vibhīṣaṇa.
6.81.28
न हन्तव्याः स्त्रियश्चेति यद् ब्रवीषि प्लवंगम।
पीडाकरममित्राणां यच्च कर्तव्यमेव तत् ॥ ६.८१.२८ ॥
Ó saltador, dizes que as mulheres não devem ser mortas; mas o que causa dor aos inimigos é precisamente o que deve ser feito.
6.81.29
तमेवमुक्त्वा रुदतीं सीतां मायामयीं च ताम्।
शितधारेण खड्गेन निजघानेन्द्रजित् स्वयम् ॥ ६.८१.२९ ॥
Tendo dito isso, o próprio Indrajit golpeou com uma espada de gume afiado a Sītā que chorava — aquela feita de ilusão.
6.81.30
यज्ञोपवीतमार्गेण छिन्ना तेन तपस्विनी।
सा पृथिव्यां पृथुश्रोणी पपात प्रियदर्शना ॥ ६.८१.३० ॥
Ao longo da linha do cordão sagrado ele cortou a asceta; de quadris largos e agradável de se ver, ela caiu sobre a terra.
6.81.31
तामिन्द्रजित् स्त्रियं हत्वा हनूमन्तमुवाच ह।
मया रामस्य पश्येमां प्रियां शस्त्रनिषूदिताम्।
एषा विशस्ता वैदेही निष्फलो वः परिश्रमः ॥ ६.८१.३१ ॥
Tendo matado aquela mulher, Indrajit disse a Hanumān: "Olha para esta amada de Rāma, abatida por armas. Vaidehī foi assim morta; o vosso esforço foi em vão."
6.81.32
ततः खड्गेन महता हत्वा तामिन्द्रजित्स्वयम्।
हृष्टः स रथमास्थाय ननाद च महास्वनम् ॥ ६.८१.३२ ॥
Então Indrajit, ele mesmo, com uma grande espada, a abateu; alegre, subiu ao seu carro e rugiu com grande estrondo.
6.81.33
वानराः शुश्रुवुः शब्दमदूरे प्रत्यवस्थिताः।
व्यादितास्यस्य नदतस्तद्दुर्गं संश्रितस्य तु ॥ ६.८१.३३ ॥
Os vānaras que estavam por perto ouviram o som daquele que, habitando aquela fortaleza, rugia de boca aberta.
6.81.34
तथा तु सीतां विनिहत्य दुर्मतिः
प्रहृष्टचेताः स बभूव रावणिः।
तं हृष्टरूपं समुदीक्ष्य वानरा
विषण्णरूपाः समभिप्रदुद्रुवुः ॥ ६.८१.३४ ॥
Assim, tendo matado Sītā, o filho de Rāvaṇa, de mau espírito, ficou com o coração alegre; vendo sua aparência jubilosa, os vānaras abatidos avançaram sobre ele.