ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 6.81
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.81.1
विज्ञाय तु मनस्तस्य राघवस्य महात्मनः।
स निवृत्याहवात् तस्मात् प्रविवेश पुरं ततः ॥ ६.८१.१ ॥
ମହାତ୍ମା ରାଘବଙ୍କ (ରାମଙ୍କ) ମନୋଭାବ ବୁଝି, ସେ ସେହି ଯୁଦ୍ଧରୁ ଫେରି ତା'ପରେ ନଗରରେ ପ୍ରବେଶ କଲା।
6.81.2
सोऽनुस्मृत्य वधं तेषां राक्षसानां तरस्विनाम्।
क्रोधताम्रेक्षणः शूरो निर्जगामाथ रावणिः ॥ ६.८१.२ ॥
ସେହି ବୀର ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ବଧକୁ ସ୍ମରଣ କରି, କ୍ରୋଧରେ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଆଖିର ସେ ଶୂର ରାବଣି (ଇନ୍ଦ୍ରଜିତ) ତା'ପରେ ବାହାରିଲା।
6.81.3
स पश्चिमेन द्वारेण निर्ययौ राक्षसैर्वृतः।
इन्द्रजित् सुमहावीर्यः पौलस्त्यो देवकण्टकः ॥ ६.८१.३ ॥
ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ହୋଇ ସେ ପଶ୍ଚିମ ଦ୍ୱାର ଦେଇ ବାହାରିଲା। ଇନ୍ଦ୍ରଜିତ, ଅତି ମହାବୀର୍ଯ୍ୟବାନ, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ବଂଶଜ, ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ କଣ୍ଟକ।
6.81.4
इन्द्रजित्तु ततो दृष्ट्वा भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ।
रणायाभ्युुद्यतौ वीरौ मायां प्रादुष्करोत् तदा ॥ ६.८१.४ ॥
ତା'ପରେ ଇନ୍ଦ୍ରଜିତ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଦୁଇ ବୀର ଭାଇ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଖି ସେତେବେଳେ ମାୟା ପ୍ରକାଶ କଲା।
6.81.5
इन्द्रजित्तु रथे स्थाप्य सीतां मायामयीं तदा।
बलेन महतावृत्य तस्या वधमरोचयत् ॥ ६.८१.५ ॥
ତା'ପରେ ଇନ୍ଦ୍ରଜିତ ମାୟାରେ ରଚିତ ସୀତାଙ୍କୁ ରଥରେ ବସାଇ, ମହା ସେନାରେ ଘେରି, ତାଙ୍କ ବଧ ସ୍ଥିର କଲା।
6.81.6
मोहनार्थं तु सर्वेषां बुद्धिं कृत्वा सुदुर्मतिः।
हन्तुं सीतां व्यवसितो वानराभिमुखो ययौ ॥ ६.८१.६ ॥
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୋହିତ କରିବା ପାଇଁ, ଅତି ଦୁର୍ମତି ଇନ୍ଦ୍ରଜିତ ସୀତାଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ସ୍ଥିର କରି ବାନରମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଗଲା।
6.81.7
तं दृष्ट्वा त्वभिनिर्यान्तं सर्वे ते काननौकसः।
उत्पेतुरभिसंक्रुद्धाः शिलाहस्ता युयुत्सवः ॥ ६.८१.७ ॥
ତାକୁ ବାହାରକୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି ସେହି ବନବାସୀ ବାନରମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ହାତରେ ପଥର ଧରି, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଉଲ୍ଲମ୍ଫନ କଲେ।
6.81.8
हनूमान् पुरतस्तेषां जगाम कपिकुञ्जरः।
प्रगृह्य सुमहच्छृङ्गं पर्वतस्य दुरासदम् ॥ ६.८१.८ ॥
ବାନରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହନୁମାନ ସେମାନଙ୍କ ଆଗରେ ଗଲେ; ଏକ ପର୍ବତର ଅତି ବଡ଼, ଦୁର୍ଗମ ଶିଖର ଧରି।
6.81.9
स ददर्श हतानन्दां सीतामिन्द्रजितो रथे।
एकवेणीधरां दीनामुपवासकृशाननाम् ॥ ६.८१.९ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଜିତଙ୍କ ରଥରେ ବସିଥିବା ସୀତାଙ୍କୁ ସେ ଦେଖିଲେ; ଆନନ୍ଦହୀନା, ଗୋଟିଏ ବେଣୀ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଦୀନା, ଉପବାସରେ କୃଶ ମୁଖବିଶିଷ୍ଟା।
6.81.10
परिक्लिष्टैकवसनाममृजां राघवप्रियाम्।
रजोमलाभ्यामालिप्तैः सर्वगात्रैर्वरस्त्रियम् ॥ ६.८१.१० ॥
ଗୋଟିଏ ଜୀର୍ଣ୍ଣ ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରିଥିବା, ଅଳଙ୍କାରହୀନା, ରାଘବଙ୍କ ପ୍ରିୟା; ଧୂଳି ଓ ମଇଳା ତାଙ୍କ ସର୍ବାଙ୍ଗରେ ଲାଗିଥିଲା; ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରୀ ଥିଲେ।
6.81.11
तां निरीक्ष्य मुहूर्तं तु मैथिलीमध्यवस्य च।
बभूवाचिरदृष्टा हि तेन सा जनकात्मजा ॥ ६.८१.११ ॥
ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ସେହି ମୈଥିଲୀଙ୍କୁ ଦେଖି, ନିଶ୍ଚୟ କରି, ସେ ତାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିଲେ; ଜନକଙ୍କ କନ୍ୟା ସେ ହିଁ, ଯାହାଙ୍କୁ ସେ ସମ୍ପ୍ରତି ଦେଖିଥିଲେ।
6.81.12
अब्रवीत् तां तु शोकार्तां निरानन्दां तपस्विनीम्।
दृष्ट्वा रथस्थितां दीनां राक्षसेन्द्रसुतश्रिताम् ॥ ६.८१.१२ ॥
ଶୋକରେ ପୀଡ଼ିତା, ଆନନ୍ଦହୀନା, ତପସ୍ବିନୀ ସେହି ସୀତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ରାକ୍ଷସରାଜପୁତ୍ରଙ୍କ ଆଶ୍ରୟରେ ରଥରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଦୀନା ତାଙ୍କୁ ସେ କହିଲେ।
6.81.13
किं समर्थितमस्येति चिन्तयन् स महाकपिः।
सह तैर्वानरश्रेष्ठैरभ्यधावत रावणिम् ॥ ६.८१.१३ ॥
"ଏହାର କାର୍ଯ୍ୟ ସିଦ୍ଧ ହେଲା କି?" ଏହା ଭାବି ସେ ମହାକପି ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାନରମାନଙ୍କ ସହିତ ରାବଣିଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲେ।
6.81.14
तद् वानरबलं दृष्ट्वा रावणिः क्रोधमूर्च्छितः।
कृत्वा विकोशं निस्त्रिंशं मूर्ध्नि सीतामकर्षयत् ॥ ६.८१.१४ ॥
ବାନର ସେନା ଦେଖି ରାବଣି କ୍ରୋଧରେ ମୂର୍ଚ୍ଛିତ ହେଲା; ଖାପରୁ ଖଡ୍ଗ ବାହାର କରି ସୀତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡର କେଶ ଧରି ଟାଣିଲା।
6.81.15
तां स्त्रियं पश्यतां तेषां ताडयामास राक्षसः।
क्रोशन्तीं राम रामेति मायया योजितां रथे ॥ ६.८१.१५ ॥
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ, ମାୟାରେ ରଥରେ ବସାଯାଇଥିବା ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ "ରାମ, ରାମ" ବୋଲି ଚିତ୍କାର କରୁଥିବାବେଳେ ସେହି ରାକ୍ଷସ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରହାର କଲା।
6.81.16
गृहीतमूर्धजां दृष्ट्वा हनूमान् दैन्यमागतः।
दुःखजं वारि नेत्राभ्यामुत्सृजन् मारुतात्मजः ॥ ६.८१.१६ ॥
କେଶ ଧରାଯାଇଥିବା ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ପବନପୁତ୍ର ହନୁମାନ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ; ଦୁଃଖରୁ ଜାତ ଲୁହ ନୟନରୁ ଝରାଇଲେ।
6.81.17
तां दृष्ट्वा चारुसर्वाङ्गीं रामस्य महिषीं प्रियाम्।
अब्रवीत् परुषं वाक्यं क्रोधाद् रक्षोधिपात्मजम् ॥ ६.८१.१७ ॥
ସର୍ବାଙ୍ଗ ସୁନ୍ଦରୀ, ରାମଙ୍କ ପ୍ରିୟ ମହିଷୀଙ୍କୁ ଦେଖି କ୍ରୋଧରେ ସେ ରାକ୍ଷସାଧିପତିଙ୍କ ପୁତ୍ରକୁ କଠୋର ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
6.81.18
दुरात्मन्नात्मनाशाय केशपक्षे परामृशः।
ब्रह्मर्षीणां कुले जातो राक्षसीं योनिमाश्रितः ॥ ६.८१.१८ ॥
ହେ ଦୁରାତ୍ମା! ନିଜ ବିନାଶ ପାଇଁ ତୁମେ ଏହାର କେଶ ଛୁଇଁଲ; ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନଙ୍କ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ରାକ୍ଷସୀ ଯୋନି ଗ୍ରହଣ କଲ।
6.81.19
धिक् त्वां पापसमाचारं यस्य ते मतिरीदृशी।
नृशंसानार्य दुर्वृत्त क्षुद्र पापपराक्रम।
अनार्यस्येदृशं कर्म घृणा ते नास्ति निर्घृण ॥ ६.८१.१९ ॥
ପାପାଚାରୀ, ତୁମକୁ ଧିକ୍! ତୁମ ମନ ଏପରି! ହେ ନୃଶଂସ, ଅନାର୍ଯ୍ୟ, ଦୁରାଚାରୀ, କ୍ଷୁଦ୍ର, ପାପପରାକ୍ରମୀ! ଅନାର୍ଯ୍ୟର କର୍ମ ଏପରି; ହେ ନିର୍ଦ୍ଦୟ, ତୁମଠାରେ ଦୟା ନାହିଁ।
6.81.20
च्युता गृहाच्च राज्याच्च रामहस्ताच्च मैथिली।
किं तवैषापराद्धा हि यदेनां हंसि निर्दय ॥ ६.८१.२० ॥
ଘରରୁ, ରାଜ୍ୟରୁ ଓ ରାମଙ୍କ ହାତରୁ ଚ୍ୟୁତ ମୈଥିଲୀ ତୁମର କି ଅପରାଧ କରିଛି, ଯେ ହେ ନିର୍ଦ୍ଦୟ, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ମାରୁଛ?
6.81.21
सीतां हत्वा तु न चिरं जीविष्यसि कथंचन।
वधार्ह कर्मणा तेन मम हस्तगतो ह्यसि ॥ ६.८१.२१ ॥
ସୀତାଙ୍କୁ ମାରି ତୁମେ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ଦୀର୍ଘକାଳ ବଞ୍ଚିବ ନାହିଁ; ସେ କର୍ମ ପାଇଁ ତୁମେ ବଧ ଯୋଗ୍ୟ। ଏବେ ତୁମେ ମୋ ହାତରେ ପଡ଼ିଛ।
6.81.22
ये च स्त्रीघातिनां लोका लोकवध्यैश्च कुत्सिताः।
इह जीवितमुत्सृज्य प्रेत्य तान् प्रति लप्स्यसे ॥ ६.८१.२२ ॥
ଯେଉଁ ସ୍ତ୍ରୀଘାତକମାନଙ୍କର ଲୋକ ଅଛି, ଏବଂ ଲୋକରେ ବଧକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ନିନ୍ଦିତ ଲୋକ ଅଛି, ଏହି ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରି ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ତୁମେ ସେହି ଲୋକ ପାଇବ।
6.81.23
अभ्यधावत् सुसंक्रुद्धो राक्षसेन्द्रसुतं प्रति ॥ ६.८१.२३ ॥
ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ସେ ରାକ୍ଷସରାଜଙ୍କ ପୁତ୍ର ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲା।
6.81.24
आपतन्तं महावीर्यं तदनीकं वनौकसाम्।
रक्षसां भीमकोपानामनीकेन न्यवारयत् ॥ ६.८१.२४ ॥
ବନବାସୀମାନଙ୍କର ସେହି ମହାବଳୀ ସେନା ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିବା ଦେଖି, ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧୀ ରାକ୍ଷସଙ୍କ ସେନା ତାକୁ ରୋକିଲା।
6.81.25
स तां बाणसहस्रेण विक्षोभ्य हरिवाहिनीम्।
हनूमन्तं हरिश्रेष्ठमिन्द्रजित् प्रत्युवाच ह ॥ ६.८१.२५ ॥
ସେ ହଜାର ବାଣରେ ସେହି ବାନରସେନାକୁ ବିକ୍ଷୁବ୍ଧ କରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାନର ହନୁମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲା।
6.81.26
सुग्रीवस्त्वं च रामश्च यन्निमित्तमिहागताः।
तां वधिष्यामि वैदेहीमद्यैव तव पश्यतः ॥ ६.८१.२६ ॥
ସୁଗ୍ରୀବ, ତୁମେ ଓ ରାମ ଯେଉଁ କାରଣରୁ ଏଠାକୁ ଆସିଛ, ସେହି ବୈଦେହୀଙ୍କୁ ଆଜି ତୁମ ଆଖି ଆଗରେ ମାରିବି।
6.81.27
इमां हत्वा ततो रामं लक्ष्मणं त्वां च वानर।
सुग्रीवं च वधिष्यामि तं चानार्यं विभीषणम् ॥ ६.८१.२७ ॥
ଏହାକୁ ମାରି ପରେ ରାମ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ତୁମକୁ, ହେ ବାନର, ସୁଗ୍ରୀବକୁ ଏବଂ ସେହି ଅନାର୍ଯ୍ୟ ବିଭୀଷଣକୁ ମାରିବି।
6.81.28
न हन्तव्याः स्त्रियश्चेति यद् ब्रवीषि प्लवंगम।
पीडाकरममित्राणां यच्च कर्तव्यमेव तत् ॥ ६.८१.२८ ॥
ହେ ପ୍ଳବଙ୍ଗମ, ତୁମେ କହୁଛ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ମାରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; କିନ୍ତୁ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ପୀଡ଼ା ଦେବା ହିଁ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ।
6.81.29
तमेवमुक्त्वा रुदतीं सीतां मायामयीं च ताम्।
शितधारेण खड्गेन निजघानेन्द्रजित् स्वयम् ॥ ६.८१.२९ ॥
ଏହା କହି କାନ୍ଦୁଥିବା ସୀତାକୁ—ସେହି ମାୟାମୟୀକୁ—ଇନ୍ଦ୍ରଜିତ ନିଜେ ତୀକ୍ଷ୍ଣଧାର ଖଡ୍ଗରେ ମାରିଦେଲା।
6.81.30
यज्ञोपवीतमार्गेण छिन्ना तेन तपस्विनी।
सा पृथिव्यां पृथुश्रोणी पपात प्रियदर्शना ॥ ६.८१.३० ॥
ଯଜ୍ଞୋପବୀତ ରେଖା ଭଳି ସେ ସେହି ତପସ୍ୱିନୀଙ୍କୁ କାଟିଦେଲା; ପ୍ରଶସ୍ତ କଟିଦେଶୀ, ଦେଖିବାକୁ ପ୍ରିୟ ସେ ପୃଥିବୀରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
6.81.31
तामिन्द्रजित् स्त्रियं हत्वा हनूमन्तमुवाच ह।
मया रामस्य पश्येमां प्रियां शस्त्रनिषूदिताम्।
एषा विशस्ता वैदेही निष्फलो वः परिश्रमः ॥ ६.८१.३१ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଜିତ ତାଙ୍କୁ ମାରି ହନୁମାନଙ୍କୁ କହିଲା, "ରାମଙ୍କ ଏହି ପ୍ରିୟାକୁ ଦେଖ, ଅସ୍ତ୍ରରେ ନିହତା। ବୈଦେହୀ ଏପରି ନିହତ ହେଲେ; ତୁମର ପରିଶ୍ରମ ନିଷ୍ଫଳ ହେଲା।"
6.81.32
ततः खड्गेन महता हत्वा तामिन्द्रजित्स्वयम्।
हृष्टः स रथमास्थाय ननाद च महास्वनम् ॥ ६.८१.३२ ॥
ଏଥର ଇନ୍ଦ୍ରଜିତ ନିଜେ ଏକ ବଡ଼ ଖଡ୍ଗରେ ତାଙ୍କୁ ମାରି, ହର୍ଷିତ ହୋଇ ରଥରେ ଚଢ଼ି ମହା ଗର୍ଜନ କଲା।
6.81.33
वानराः शुश्रुवुः शब्दमदूरे प्रत्यवस्थिताः।
व्यादितास्यस्य नदतस्तद्दुर्गं संश्रितस्य तु ॥ ६.८१.३३ ॥
ନିକଟରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ବାନରମାନେ ସେହି ଦୁର୍ଗରେ ଆଶ୍ରିତ, ମୁଖ ଖୋଲି ଗର୍ଜୁଥିବା ତାହାର ଶବ୍ଦ ଶୁଣିଲେ।
6.81.34
तथा तु सीतां विनिहत्य दुर्मतिः
प्रहृष्टचेताः स बभूव रावणिः।
तं हृष्टरूपं समुदीक्ष्य वानरा
विषण्णरूपाः समभिप्रदुद्रुवुः ॥ ६.८१.३४ ॥
ଏପରି ସୀତାଙ୍କୁ ମାରି ସେ ଦୁର୍ମତି ରାବଣି ହର୍ଷିତ-ଚିତ୍ତ ହେଲା। ତାହାର ହର୍ଷିତ ରୂପ ଦେଖି ବିଷଣ୍ଣ ବାନରମାନେ ତା'ଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲେ।