Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 6.81
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.81.1
विज्ञाय तु मनस्तस्य राघवस्य महात्मनः।
स निवृत्याहवात् तस्मात् प्रविवेश पुरं ततः ॥ ६.८१.१ ॥
Comprendiendo la intención del magnánimo Rāghava, se retiró de aquella batalla y entonces entró en la ciudad.
6.81.2
सोऽनुस्मृत्य वधं तेषां राक्षसानां तरस्विनाम्।
क्रोधताम्रेक्षणः शूरो निर्जगामाथ रावणिः ॥ ६.८१.२ ॥
Recordando la matanza de aquellos valientes rākṣasas, el heroico hijo de Rāvaṇa, con los ojos enrojecidos de ira, salió entonces.
6.81.3
स पश्चिमेन द्वारेण निर्ययौ राक्षसैर्वृतः।
इन्द्रजित् सुमहावीर्यः पौलस्त्यो देवकण्टकः ॥ ६.८१.३ ॥
Rodeado de rākṣasas, salió por la puerta occidental: Indrajit, de inmenso valor, descendiente de Pulastya, espina para los dioses.
6.81.4
इन्द्रजित्तु ततो दृष्ट्वा भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ।
रणायाभ्युुद्यतौ वीरौ मायां प्रादुष्करोत् तदा ॥ ६.८१.४ ॥
Entonces Indrajit, al ver a los dos hermanos heroicos Rāma y Lakṣmaṇa dispuestos para la batalla, produjo entonces una ilusión.
6.81.5
इन्द्रजित्तु रथे स्थाप्य सीतां मायामयीं तदा।
बलेन महतावृत्य तस्या वधमरोचयत् ॥ ६.८१.५ ॥
Entonces Indrajit, colocando a una Sītā ilusoria sobre su carro y rodeándola con un gran ejército, resolvió su muerte.
6.81.6
मोहनार्थं तु सर्वेषां बुद्धिं कृत्वा सुदुर्मतिः।
हन्तुं सीतां व्यवसितो वानराभिमुखो ययौ ॥ ६.८१.६ ॥
Para engañar a todos, el muy malintencionado Indrajit, habiendo resuelto matar a Sītā, avanzó hacia los monos.
6.81.7
तं दृष्ट्वा त्वभिनिर्यान्तं सर्वे ते काननौकसः।
उत्पेतुरभिसंक्रुद्धाः शिलाहस्ता युयुत्सवः ॥ ६.८१.७ ॥
Al verlo salir, todos aquellos habitantes del bosque, muy enfurecidos, con piedras en las manos y ansiosos por combatir, se lanzaron hacia arriba.
6.81.8
हनूमान् पुरतस्तेषां जगाम कपिकुञ्जरः।
प्रगृह्य सुमहच्छृङ्गं पर्वतस्य दुरासदम् ॥ ६.८१.८ ॥
Hanumān, el elefante entre los monos, marchó delante de ellos, sosteniendo un pico muy grande de una montaña, difícil de alcanzar.
6.81.9
स ददर्श हतानन्दां सीतामिन्द्रजितो रथे।
एकवेणीधरां दीनामुपवासकृशाननाम् ॥ ६.८१.९ ॥
Vio a Sītā en el carro de Indrajit, sin alegría, con una sola trenza, afligida, con el rostro demacrado por el ayuno.
6.81.10
परिक्लिष्टैकवसनाममृजां राघवप्रियाम्।
रजोमलाभ्यामालिप्तैः सर्वगात्रैर्वरस्त्रियम् ॥ ६.८१.१० ॥
Vestía una sola prenda desgastada, sin adornos, amada de Rāghava; polvo y suciedad cubrían todos sus miembros; era una mujer excelente.
6.81.11
तां निरीक्ष्य मुहूर्तं तु मैथिलीमध्यवस्य च।
बभूवाचिरदृष्टा हि तेन सा जनकात्मजा ॥ ६.८१.११ ॥
Tras mirarla un momento y asegurarse, reconoció a Maithilī: era la hija de Janaka, a quien acababa de ver.
6.81.12
अब्रवीत् तां तु शोकार्तां निरानन्दां तपस्विनीम्।
दृष्ट्वा रथस्थितां दीनां राक्षसेन्द्रसुतश्रिताम् ॥ ६.८१.१२ ॥
Al verla, afligida por el dolor, sin alegría, asceta, de pie en el carro bajo la protección del hijo del señor rākṣasa, él le habló.
6.81.13
किं समर्थितमस्येति चिन्तयन् स महाकपिः।
सह तैर्वानरश्रेष्ठैरभ्यधावत रावणिम् ॥ ६.८१.१३ ॥
Pensando: «¿Se ha cumplido su tarea?», aquel gran mono se lanzó junto con los mejores de los monos contra Rāvaṇi, el hijo de Rāvaṇa.
6.81.14
तद् वानरबलं दृष्ट्वा रावणिः क्रोधमूर्च्छितः।
कृत्वा विकोशं निस्त्रिंशं मूर्ध्नि सीतामकर्षयत् ॥ ६.८१.१४ ॥
Al ver el ejército de monos, Rāvaṇi, cegado por la ira, desenvainó la espada y arrastró a Sītā por los cabellos de la cabeza.
6.81.15
तां स्त्रियं पश्यतां तेषां ताडयामास राक्षसः।
क्रोशन्तीं राम रामेति मायया योजितां रथे ॥ ६.८१.१५ ॥
Mientras todos miraban, el demonio golpeó a aquella mujer, colocada en el carro por ilusión, que gritaba: «¡Rāma, Rāma!».
6.81.16
गृहीतमूर्धजां दृष्ट्वा हनूमान् दैन्यमागतः।
दुःखजं वारि नेत्राभ्यामुत्सृजन् मारुतात्मजः ॥ ६.८१.१६ ॥
Al verla con los cabellos asidos, Hanumān, hijo del Viento, se llenó de angustia y de sus ojos derramó lágrimas nacidas del dolor.
6.81.17
तां दृष्ट्वा चारुसर्वाङ्गीं रामस्य महिषीं प्रियाम्।
अब्रवीत् परुषं वाक्यं क्रोधाद् रक्षोधिपात्मजम् ॥ ६.८१.१७ ॥
Al verla, hermosa en todos sus miembros, la amada reina principal de Rāma, habló con ira palabras duras al hijo del señor de los demonios.
6.81.18
दुरात्मन्नात्मनाशाय केशपक्षे परामृशः।
ब्रह्मर्षीणां कुले जातो राक्षसीं योनिमाश्रितः ॥ ६.८१.१८ ॥
¡Alma perversa! Para tu propia destrucción has puesto la mano en sus cabellos; nacido en el linaje de los brahmarṣis, has adoptado un nacimiento demoníaco.
6.81.19
धिक् त्वां पापसमाचारं यस्य ते मतिरीदृशी।
नृशंसानार्य दुर्वृत्त क्षुद्र पापपराक्रम।
अनार्यस्येदृशं कर्म घृणा ते नास्ति निर्घृण ॥ ६.८१.१९ ॥
¡Vergüenza sobre ti, autor de acciones malvadas, cuya mente es tal! ¡Oh cruel, innoble, de conducta perversa, vil, malvado en valor! Tal es la acción del innoble; oh despiadado, no hay compasión en ti.
6.81.20
च्युता गृहाच्च राज्याच्च रामहस्ताच्च मैथिली।
किं तवैषापराद्धा हि यदेनां हंसि निर्दय ॥ ६.८१.२० ॥
Sītā, separada de su hogar, de su reino y de la mano de Rāma, ¿qué falta te ha hecho, para que, oh despiadado, la mates?
6.81.21
सीतां हत्वा तु न चिरं जीविष्यसि कथंचन।
वधार्ह कर्मणा तेन मम हस्तगतो ह्यसि ॥ ६.८१.२१ ॥
Habiendo matado a Sītā, no vivirás mucho tiempo de ninguna manera, pues por esa acción mereces la muerte; y ahora has caído en mi mano.
6.81.22
ये च स्त्रीघातिनां लोका लोकवध्यैश्च कुत्सिताः।
इह जीवितमुत्सृज्य प्रेत्य तान् प्रति लप्स्यसे ॥ ६.८१.२२ ॥
Los mundos de los asesinos de mujeres, y aquellos mundos condenados incluso por los verdugos del mundo: abandonando esta vida, después de la muerte obtendrás esos mundos.
6.81.23
अभ्यधावत् सुसंक्रुद्धो राक्षसेन्द्रसुतं प्रति ॥ ६.८१.२३ ॥
Muy airado, se lanzó contra el hijo del señor de los rākṣasas.
6.81.24
आपतन्तं महावीर्यं तदनीकं वनौकसाम्।
रक्षसां भीमकोपानामनीकेन न्यवारयत् ॥ ६.८१.२४ ॥
Al ver que aquel ejército poderoso de los moradores del bosque avanzaba, el ejército de los rākṣasas, de terrible ira, lo contuvo.
6.81.25
स तां बाणसहस्रेण विक्षोभ्य हरिवाहिनीम्।
हनूमन्तं हरिश्रेष्ठमिन्द्रजित् प्रत्युवाच ह ॥ ६.८१.२५ ॥
Habiendo agitado con mil flechas aquel ejército de monos, respondió a Hanumān, el mejor de los monos.
6.81.26
सुग्रीवस्त्वं च रामश्च यन्निमित्तमिहागताः।
तां वधिष्यामि वैदेहीमद्यैव तव पश्यतः ॥ ६.८१.२६ ॥
Sugrīva, aquella por quien tú y Rāma habéis venido aquí, Vaidehī, la mataré hoy mismo ante tus ojos.
6.81.27
इमां हत्वा ततो रामं लक्ष्मणं त्वां च वानर।
सुग्रीवं च वधिष्यामि तं चानार्यं विभीषणम् ॥ ६.८१.२७ ॥
Después de matarla, mataré a Rāma, Lakṣmaṇa, a ti, oh mono, a Sugrīva y también a aquel innoble Vibhīṣaṇa.
6.81.28
न हन्तव्याः स्त्रियश्चेति यद् ब्रवीषि प्लवंगम।
पीडाकरममित्राणां यच्च कर्तव्यमेव तत् ॥ ६.८१.२८ ॥
Oh saltador, dices que las mujeres no deben ser muertas; pero lo que causa dolor a los enemigos es precisamente lo que debe hacerse.
6.81.29
तमेवमुक्त्वा रुदतीं सीतां मायामयीं च ताम्।
शितधारेण खड्गेन निजघानेन्द्रजित् स्वयम् ॥ ६.८१.२९ ॥
Habiendo dicho esto, Indrajit mismo golpeó con una espada de filo agudo a la Sītā que lloraba —aquella de ilusión—.
6.81.30
यज्ञोपवीतमार्गेण छिन्ना तेन तपस्विनी।
सा पृथिव्यां पृथुश्रोणी पपात प्रियदर्शना ॥ ६.८१.३० ॥
Por la línea del cordón sagrado la cortó a ella, la asceta; de anchas caderas y bella de ver, cayó sobre la tierra.
6.81.31
तामिन्द्रजित् स्त्रियं हत्वा हनूमन्तमुवाच ह।
मया रामस्य पश्येमां प्रियां शस्त्रनिषूदिताम्।
एषा विशस्ता वैदेही निष्फलो वः परिश्रमः ॥ ६.८१.३१ ॥
Tras matar a aquella mujer, Indrajit dijo a Hanumān: "Mira a esta amada de Rāma, abatida por las armas. Vaidehī ha sido asesinada así; vuestro esfuerzo ha sido en vano."
6.81.32
ततः खड्गेन महता हत्वा तामिन्द्रजित्स्वयम्।
हृष्टः स रथमास्थाय ननाद च महास्वनम् ॥ ६.८१.३२ ॥
Entonces Indrajit, con una gran espada, la mató él mismo; alegre, subió a su carro y rugió con gran estruendo.
6.81.33
वानराः शुश्रुवुः शब्दमदूरे प्रत्यवस्थिताः।
व्यादितास्यस्य नदतस्तद्दुर्गं संश्रितस्य तु ॥ ६.८१.३३ ॥
Los vānaras que estaban cerca oyeron el sonido de aquel que, morando en esa fortaleza, rugía con la boca abierta.
6.81.34
तथा तु सीतां विनिहत्य दुर्मतिः
प्रहृष्टचेताः स बभूव रावणिः।
तं हृष्टरूपं समुदीक्ष्य वानरा
विषण्णरूपाः समभिप्रदुद्रुवुः ॥ ६.८१.३४ ॥
Así, tras matar a Sītā, el de mal corazón, hijo de Rāvaṇa, se llenó de alegría; al ver su rostro gozoso, los vānaras abatidos se lanzaron contra él.