รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 6.82
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.82.1
श्रुत्वा तु भीमनिर्ह्रादं शक्राशनिसमस्वनम्।
वीक्ष्यमाणा दिशः सर्वा दुद्रुवुर्वानरा भृशम् ॥ ६.८२.१ ॥
เมื่อได้ยินเสียงคำรามอันน่าสะพรึงกลัว ดุจสายฟ้าของพระอินทร์ พวกวานรมองไปทุกทิศแล้วต่างหนีกระเจิดกระเจิงด้วยความหวาดกลัวยิ่งนัก
6.82.2
तानुवाच ततः सर्वान् हनूमान् मारुतात्मजः।
विषण्णवदनान् दीनांस्त्रस्तान् विद्रवतः पृथक् ॥ ६.८२.२ ॥
ครั้งนั้นหนุมานผู้เป็นบุตรของวายุได้กล่าวแก่พวกวานรทั้งหมดซึ่งมีใบหน้าหม่นหมองและน่าสงสาร ต่างหวาดกลัวและวิ่งหนีไปคนละทิศทาง
6.82.3
कस्माद् विषण्णवदना विद्रवध्वं प्लवंगमाः।
त्यक्तयुद्धसमुत्साहाः शूरत्वं क्व नु वो गतम् ॥ ६.८२.३ ॥
เหล่าวานรเอ๋ย เหตุใดพวกเจ้าจึงหนีไปด้วยใบหน้าหม่นหมองเช่นนี้ เมื่อละทิ้งความกล้าหาญที่จะรบเสียแล้ว ความกล้าหาญของพวกเจ้าไปอยู่ที่ใดเสีย
6.82.4
पृष्ठतोऽनुव्रजध्वं मामग्रतो यान्तमाहवे।
शूरैरभिजनोपेतैरयुक्तं हि निवर्तितुम् ॥ ६.८२.४ ॥
จงตามหลังข้าเถิด ขณะที่ข้าเดินหน้าเข้าสู่สนามรบ วีรบุรุษผู้มีชาติตระกูลสูงส่งไม่ควรหันหลังกลับ
6.82.5
एवमुक्ताः सुसंक्रुद्धा वायुपुत्रेण धीमता।
शैलशृङ्गान् द्रुमांश्चैव जगृहुर्हृष्टमानसाः ॥ ६.८२.५ ॥
เมื่อผู้มีปัญญาคือบุตรของวายุกล่าวเช่นนั้น พวกวานรต่างโกรธเกรี้ยวยิ่งนัก มีใจชื่นบาน จึงคว้ายอดเขาและต้นไม้ขึ้นมา
6.82.6
अभिपेतुश्च गर्जन्तो राक्षसान् वानरर्षभाः।
परिवार्य हनूमन्तमन्वयुश्च महाहवे ॥ ६.८२.६ ॥
พวกวานรผู้เป็นเลิศดุจวัวหนุ่มต่างคำรามและโถมเข้าใส่พวกรากษส ล้อมหนุมานไว้ในการรบอันยิ่งใหญ่และติดตามไป
6.82.7
स तैर्वानरमुख्यैस्तु हनूमान् सर्वतो वृतः।
हुताशन इवार्चिष्मानदहच्छत्रुवाहिनीम् ॥ ६.८२.७ ॥
หนุมานถูกวานรผู้เป็นหัวหน้าเหล่านั้นล้อมไว้โดยรอบ ดุจไฟที่ลุกโชน เผาผลาญกองทัพของศัตรู
6.82.8
स राक्षसानां कदनं चकार सुमहाकपिः।
वृतो वानरसैन्येन कालान्तकयमोपमः ॥ ६.८२.८ ॥
วานรผู้ยิ่งใหญ่นั้นสังหารรากษสอย่างดุเดือด ถูกกองทัพวานรล้อมไว้ เปรียบดั่งกาลเวลา ผู้ทำลายล้าง และพระยม
6.82.9
स तु शोकेन चाविष्टः कोपेन महता कपिः।
हनूमान् रावणिरथे महतीं पातयच्छिलाम् ॥ ६.८२.९ ॥
ครั้งนั้นวานรหนุมานถูกความโศกและความโกรธอันใหญ่หลวงครอบงำ จึงขว้างก้อนหินขนาดมหึมาไปยังรถศึกของบุตรราวณะ
6.82.10
तामापतन्तीं दृष्ट्वैव रथः सारथिना तदा।
विधेयाश्वसमायुक्तः विदूरमपवाहितः ॥ ६.८२.१० ॥
เมื่อเห็นก้อนหินนั้นพุ่งลงมา รถศึกพร้อมด้วยสารถีและม้าที่ฝึกมาอย่างดีก็ถูกขับหนีออกไปไกลในทันที
6.82.11
तमिन्द्रजितमप्राप्य रथस्थं सहसारथिम्।
विवेश धरणीं भित्त्वा सा शिला व्यर्थमुद्यता ॥ ६.८२.११ ॥
ก้อนหินที่ถูกขว้างขึ้นอย่างไร้ผลนั้น ไม่อาจถึงอินทรชิตผู้ยืนอยู่บนรถพร้อมสารถีได้ จึงทะลุลงไปในพื้นดินและฝังลงไป
6.82.12
पतितायां शिलायां तु व्यथिता रक्षसां चमूः।
निपतन्त्या च शिलया राक्षसा मथिता भृशम् ॥ ६.८२.१२ ॥
เมื่อก้อนหินตกลงมา กองทัพรากษสก็เกิดความทุกข์ระทม และพวกรากษสก็ถูกก้อนหินที่ตกลงมาบดขยี้อย่างหนัก
6.82.13
तमभ्यधावन् शतशो नदन्तः काननौकसः।
ते द्रुमांश्च महाकाया गिरिशृङ्गाणि चोद्यताः ॥ ६.८२.१३ ॥
วานรผู้อาศัยในป่านับร้อยตัวคำรามและพุ่งเข้าหาเขา พวกวานรร่างใหญ่โตเหล่านั้นยกต้นไม้และยอดเขาขึ้น
6.82.14
क्षिपन्तीन्द्रजितं संख्ये वानरा भीमविक्रमाः।
वृक्षशैलमहावर्षं विसृजन्तः प्लवंगमाः ॥ ६.८२.१४ ॥
ในการรบ วานรผู้มีกำลังอันน่าสะพรึงกลัวขว้างต้นไม้และภูเขาดุจฝนห่าใหญ่ใส่อินทรชิต แล้วกระโจนเข้าใส่เขา
6.82.15
शत्रूणां कदनं चक्रुर्नेदुश्च विविधैः स्वनैः।
वानरैस्तैर्महाभीमैर्घोररूपा निशाचराः ॥ ६.८२.१५ ॥
พวกวานรสังหารศัตรูอย่างดุเดือดและคำรามด้วยเสียงต่าง ๆ นานา รากษสผู้เที่ยวไปในยามราตรีซึ่งมีรูปร่างน่าสะพรึงกลัว ถูกวานรผู้น่ากลัวยิ่งนักเหล่านั้นทำให้ทุกข์ทรมาน
6.82.16
वीर्यादभिहता वृक्षैर्व्यचेष्टन्त रणक्षितौ।
स सैन्यमभिवीक्ष्याथ वानरार्दितमिन्द्रजित् ॥ ६.८२.१६ ॥
ถูกต้นไม้ของวานรโจมตีด้วยพละกำลัง พวกรากษสดิ้นทุรนทุรายอยู่บนพื้นสนามรบ ครั้นแล้วอินทรชิตเห็นกองทัพของตนถูกวานรรังควาน
6.82.17
प्रगृहीतायुधः क्रुद्धः परानभिमुखो ययौ।
स शरौघानवसृजन् स्वसैन्येनाभिसंवृतः ॥ ६.८२.१७ ॥
ด้วยอาวุธที่ชูขึ้นและด้วยความโกรธ เขาจึงเดินหน้าเผชิญศัตรู ล้อมรอบด้วยกองทัพของตน เขาก้าวไปข้างหน้าพร้อมระดมห่าลูกศรออกไป
6.82.18
जघान कपिशार्दूलान् सुबहून् दृढविक्रमः।
शूलैरशनिभिः खड्गैः पट्टिशैः शूलमुद्गरैः ॥ ६.८२.१८ ॥
ผู้มีพละกำลังมั่นคงผู้นั้นสังหารวานรผู้เป็นดั่งเสือในหมู่ลิงเป็นจำนวนมาก ด้วยหอก สายฟ้า ดาบ กระบองเหล็ก หอก และคทา
6.82.19
ते चाप्यनुचरांस्तस्य वानरा जघ्नुराहवे।
सुस्कन्धविटपैः शैलैः शिलाभिश्च महाबलः ॥ ६.८२.१९ ॥
ในการรบ พวกวานรก็สังหารบริวารของเขาเช่นกัน ด้วยต้นไม้ที่มีลำต้นและกิ่งก้านงดงาม ด้วยภูเขาและด้วยก้อนหิน ฝ่ายผู้มีกำลังมหาศาลนั้นก็ทำเช่นเดียวกัน
6.82.20
हनूमान् कदनं चक्रे रक्षसां भीमकर्मणाम्।
संनिवार्य परानीकमब्रवीत् तान् वनौकसः ॥ ६.८२.२० ॥
หนุมานสังหารพวกรากษสผู้มีการกระทำอันน่ากลัว ยับยั้งกองทัพของศัตรูไว้ แล้วกล่าวแก่พวกวานรผู้อาศัยในป่าเหล่านั้น
6.82.21
हनूमान् संनिवर्तध्वं न नः साध्यमिदं बलम्।
त्यक्त्वा प्राणान् विचेष्टन्तो रामप्रियचिकीर्षवः ॥ ६.८२.२१ ॥
หนุมานกล่าวว่า จงหันกลับไปเถิด กำลังของพวกเรานี้ไม่พอจะทำการนี้ได้ พวกเราทิ้งชีวิตแล้วพยายามอยู่ ปรารถนาจะทำสิ่งที่พระรามทรงพอพระทัย
6.82.22
यन्निमित्तं हि युध्यामो हता सा जनकात्मजा।
इममर्थं हि विज्ञाप्य रामं सुग्रीवमेव च ॥ ६.८२.२२ ॥
เพราะเหตุใดที่พวกเราต่อสู้กันอยู่ นางสีดาธิดาของพระชนกก็ถูกฆ่าเสียแล้ว เมื่อได้แจ้งเรื่องนี้แก่พระรามและแก่พระสุครีพด้วย
6.82.23
तौ यत् प्रतिविधास्येते तत् करिष्यामहे वयम्।
इत्युक्त्वा वानरश्रेष्ठो वारयन् सर्ववानरान् ॥ ६.८२.२३ ॥
สองพระองค์จะทรงตัดสินเช่นไร พวกเราก็จะทำตามนั้น ครั้นกล่าวดังนี้แล้ว วานรผู้ประเสริฐสุดก็ห้ามวานรทั้งปวง
6.82.24
शनैः शनैरसंत्रस्तः सबलः संन्यवर्तत।
ततः प्रेक्ष्य हनूमन्तं व्रजन्तं यत्र राघवः ॥ ६.८२.२४ ॥
ค่อยๆ ถอยไปอย่างไม่หวาดหวั่น พร้อมด้วยกองทัพ ต่อมาเมื่อเห็นหนุมานกำลังไปยังที่ที่พระราฆวะอยู่
6.82.25
स होतुकामो दुष्टात्मा गतश्चैत्यं निकुम्भिलाम्।
निकुम्भिलामधिष्ठाय पावकं जुहवेन्द्रजित् ॥ ६.८२.२५ ॥
ผู้ชั่วร้ายนั้นปรารถนาจะบูชายัญ จึงไปยังศาลนิกุมภิลา ครั้นประทับอยู่ที่นิกุมภิลาแล้ว อินทรชิตก็เทเครื่องบูชาลงในกองไฟ
6.82.26
यज्ञभूम्यां ततो गत्वा पावकस्तेन रक्षसा।
हूयमानः प्रजज्वाल होमशोणितभुक् तदा ॥ ६.८२.२६ ॥
ต่อมา ไฟนั้นไปยังลานบูชายัญ เมื่อถูกราษฎสนั้นเทเครื่องบูชาลง ก็ลุกโพลงขึ้น กินทั้งเครื่องบูชาและเลือดในขณะนั้น
6.82.27
सार्चिःपिनद्धो ददृशे होमशोणिततर्पितः।
संध्यागत इवादित्यः सुतीव्रोऽग्निः समुत्थितः ॥ ६.८२.२७ ॥
ไฟลุกท่วมเปลวไฟ อิ่มด้วยเครื่องบูชาและเลือด ปรากฏขึ้นดุจดวงอาทิตย์ที่ขึ้นในยามสนธยา ไฟอันร้อนแรงยิ่งนั้นได้พวยพุ่งขึ้น
6.82.28
अथेन्द्रजिद् राक्षसभूतये तु
जुहाव हव्यं विधिना विधानवित्।
दृष्ट्वा व्यतिष्ठन्त च राक्षसास्ते
महासमूहेषु नयानयज्ञाः ॥ ६.८२.२८ ॥
ฝ่ายอินทรชิตผู้รู้พิธีกรรม ได้บูชาเครื่องเซ่นตามระเบียบเพื่อความเจริญของราษฎส เมื่อพวกราษฎสที่รู้ว่าอะไรถูกอะไรผิดเห็นเช่นนั้น ก็ยืนหลีกอยู่ท่ามกลางกลุ่มชนใหญ่