வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.84
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.84.1
राममाश्वासमाने तु लक्ष्मणे भ्रातृवत्सले।
निक्षिप्य गुल्मान् स्वस्थाने तत्रागच्छद् विभीषणः ॥ ६.८४.१ ॥
சகோதரப் பாசம் கொண்ட லக்ஷ்மணன் ராமனைத் தேற்றிக்கொண்டிருந்தபோது, விபீஷணன் படைகளைத் தம் தம் இடங்களில் நிறுத்திவிட்டு அங்கு வந்தான்.
6.84.2
नानाप्रहरणैर्वीरैश्चतुर्भिरभिसंवृतः।
नीलाञ्जनचयाकारैर्मातंगैरिव यूथपैः ॥ ६.८४.२ ॥
பல வகை ஆயுதங்கள் ஏந்திய நான்கு வீரர்களால் சூழப்பட்டவனாய், நீல அஞ்சனக் குவியல் போன்ற உருவம் கொண்டவர்களால், யூதபதி யானைகளைப் போல் சூழப்பட்டிருந்தான்.
6.84.3
सोऽभिगम्य महात्मानं राघवं शोकलालसम्।
वानरांश्चापि ददृशे बाष्पपर्याकुलेक्षणान् ॥ ६.८४.३ ॥
அவன் மகாத்மாவான ராகவனை, துயரில் ஆழ்ந்திருந்தவனை அணுகினான்; கண்ணீரால் கலங்கிய கண்களுடைய வானரர்களையும் கண்டான்.
6.84.4
राघवं च महात्मानमिक्ष्वाकुकुलनन्दनम्।
ददर्श मोहमापन्नं लक्ष्मणस्याङ्कमाश्रितम् ॥ ६.८४.४ ॥
இக்ஷ்வாகு குலத்தின் மகிழ்ச்சியாகிய மகாத்மா ராகவனை, மயக்கமுற்று லக்ஷ்மணனின் மடியில் சாய்ந்திருந்தவனாகக் கண்டான்.
6.84.5
व्रीडितं शोकसंतप्तं दृष्ट्वा रामं विभीषणः।
अन्तर्दुःखेन दीनात्मा किमेतदिति सोऽब्रवीत् ॥ ६.८४.५ ॥
வெட்கத்துடனும் துயரத்தால் வாட்டமுற்றும் இருந்த ராமனைக் கண்டு, உள்ளத் துயரால் மனம் தளர்ந்த விபீஷணன், "இது என்ன?" என்று கேட்டான்.
6.84.6
विभीषणमुखं दृष्ट्वा सुग्रीवं तांश्च वानरान्।
लक्ष्मणोवाच मन्दार्थमिदं बाष्पपरिप्लुतः ॥ ६.८४.६ ॥
விபீஷணனின் முகத்தையும், சுக்ரீவனையும் அந்த வானரர்களையும் கண்டு, கண்ணீரில் மூழ்கிய லக்ஷ்மணன் மெல்லிய குரலில் இதைச் சொன்னான்.
6.84.7
हता इन्द्रजिता सीता इति श्रुत्वैव राघवः।
हनूमद्वचनात् सौम्य ततो मोहमुपाश्रितः ॥ ६.८४.७ ॥
இந்திரஜித்தால் சீதை கொல்லப்பட்டாள் என்று அனுமனின் சொல்லால் கேட்ட ராகவன் மயக்கத்தை அடைந்தான், சௌம்யனே.
6.84.8
कथयन्तं तु सौमित्रिं संनिवार्य विभीषणः।
पुष्कलार्थमिदं वाक्यं विसंज्ञं राममब्रवीत् ॥ ६.८४.८ ॥
ஆனால் பேசிக்கொண்டிருந்த சௌமித்திரியை (லட்சுமணனை) தடுத்து, விபீஷணன் பொருள் நிறைந்த இந்தச் சொற்களை மயங்கிய ராமனிடம் சொன்னான்.
6.84.9
मनुजेन्द्रार्तरूपेण यदुक्तस्त्वं हनूमता।
तदयुक्तमहं मन्ये सागरस्येव शोषणम् ॥ ६.८४.९ ॥
மனுஜேந்திரனே, அனுமன் துயருற்ற நிலையில் உன்னிடம் சொன்னதை, கடலை வற்றச் செய்வது போல் பொருத்தமற்றதாக நான் கருதுகிறேன்.
6.84.10
अभिप्रायं तु जानामि रावणस्य दुरात्मनः।
सीतां प्रति महाबाहो न च घातं करिष्यति ॥ ६.८४.१० ॥
மஹாபாஹுவே, தீய ஆத்மாவான ராவணனின் நோக்கத்தை நான் அறிவேன்; அவன் சீதையை கொல்ல மாட்டான்.
6.84.11
याच्यमानः सुबहुशो मया हितचिकीर्षुणा।
वैदेहीमुत्सृजस्वेति न च तत् कृतवान् वचः ॥ ६.८४.११ ॥
நலம் விரும்பும் நான் பலமுறை 'வைதேஹியை விடுவி' என்று வேண்டினேன்; அவன் அந்தச் சொல்லைச் செய்யவில்லை.
6.84.12
नैव साम्ना न दानेन न भेदेन कुतो युधा।
सा द्रष्टुमपि शक्येत नैव चान्येन केनचित् ॥ ६.८४.१२ ॥
சாமத்தாலும் இல்லை, தானத்தாலும் இல்லை, பேதத்தாலும் இல்லை; போரால் எப்படி? அவளை வேறு எவராலும் பார்க்கக்கூட முடியாது.
6.84.13
वानरान् मोहयित्वा तु प्रतियातः स राक्षसः।
मायामयीं महाबाहो तां विद्धि जनकात्मजाम् ॥ ६.८४.१३ ॥
அந்த ராட்சசன் குரங்குகளை மயக்கிவிட்டுத் திரும்பிச் சென்றான். மஹாபாஹுவே, அந்த ஜனகனின் மகளை மாயையால் ஆனவளாக அறிவாயாக.
6.84.14
चैत्यं निकुम्भिलामद्य प्राप्य होमं करिष्यति।
हुतवानुपयातो हि देवैरपि सवासवैः ॥ ६.८४.१४ ॥
இன்று அவன் நிகும்பிலை சைத்தியத்தை அடைந்து ஹோமம் செய்வான். ஹோமம் செய்து முடித்தபின் தேவர்களும் வாசவனுடன் கூடிய இந்திரனும் கூட அவனை எதிர்க்க முடியாதவனாகத் திரும்புவான்.
6.84.15
दुराधर्षो भवत्येष संग्रामे रावणात्मजः।
तेन मोहयता नूनमेषा माया प्रयोजिता ॥ ६.८४.१५ ॥
போரில் ராவணனின் இந்த மகன் வெல்லமுடியாதவனாகிறான். நிச்சயமாக அவன்தான் மயக்கும் இந்த மாயையைப் பயன்படுத்தியிருக்கிறான்.
6.84.16
विघ्नमन्विच्छता तत्र वानराणां पराक्रमे।
ससैन्यास्तत्र गच्छामो यावत्तन्न समाप्यते ॥ ६.८४.१६ ॥
வானரர்களின் வீரத்தில் இடையூறு செய்ய விரும்பும் அவனிடம், அந்தச் சடங்கு முடிவடைவதற்கு முன்பே நாம் படையுடன் அங்கே செல்வோம்.
6.84.17
त्यजैनं नरशार्दूल मिथ्या संतापमागतम्।
सीदते हि बलं सर्वं दृष्ट्वा त्वां शोककर्शितम् ॥ ६.८४.१७ ॥
நரசார்தூலனே, வந்துற்ற இந்தப் பொய்யான துயரை விட்டுவிடு. துயரால் வாடிய உன்னைக் கண்டு படையின் முழு வலிமையும் சோர்வடைகிறது.
6.84.18
इह त्वं स्वस्थहृदयस्तिष्ठ सत्त्वसमुच्छ्रितः।
लक्ष्मणं प्रेषयास्माभिः सह सैन्यानुकर्षिभिः ॥ ६.८४.१८ ॥
இங்கே நீ உறுதியான மனத்துடனும் தைரியத்தில் உயர்ந்தவனாகவும் இரு. படையை வழிநடத்தும் வீரர்களுடன் நம்மோடு லக்ஷ்மணனை அனுப்பு.
6.84.19
एष तं नरशार्दूलो रावणिं निशितैः शरैः।
त्याजयिष्यति तत्कर्म ततो वध्यो भविष्यति ॥ ६.८४.१९ ॥
இந்த நரசிறந்தவன் கூரிய அம்புகளால் ராவணியை அவனது அச்செயலை விட்டுவிடச் செய்வான்; பின்னர் அவன் கொல்லப்படத் தக்கவனாவான்.
6.84.20
तस्यैते निशितास्तीक्ष्णाः पत्रिपत्राङ्गवाजिनः।
पतत्त्रिण इवासौम्याः शराः पास्यन्ति शोणितम् ॥ ६.८४.२० ॥
அவனுடைய இந்தக் கூரிய, கொடிய அம்புகள், பறவைகளைப் போல இரத்தத்தைக் குடிக்கும்.
6.84.21
तत् संदिश महाबाहो लक्ष्मणं शुभलक्षणम्।
राक्षसस्य विनाशाय वज्रं वज्रधरो यथा ॥ ६.८४.२१ ॥
ஆகையால் பெரும்புயனே, நற்குறிகளுடைய இலக்குவனுக்குக் கட்டளையிடுக; வஜ்ரதரன் வஜ்ரத்தை எறிவது போல, அரக்கனின் அழிவுக்காக.
6.84.22
मनुजवर न कालविप्रकर्षो
रिपुनिधनं प्रति यत्क्षमोऽद्य कर्तुम्।
त्वमतिसृज रिपोर्वधाय वज्रं
दिविजरिपोर्मथने यथा महेन्द्रः ॥ ६.८४.२२ ॥
மனிதர்களில் சிறந்தவனே, காலத்தைத் தாழ்த்தும் நேரமில்லை; எதிரியின் அழிவுக்கு இன்று செய்யத் தக்கதைச் செய். தேவர்களின் பகைவனை நசுக்கும் போது மகேந்திரன் வஜ்ரத்தை எறிவது போல, எதிரியின் வதத்திற்காக நீயும் வஜ்ரத்தை எறி.
6.84.23
समाप्तकर्मा हि स राक्षसर्षभो
भवत्यदृश्यः समरे सुरासुरैः।
युयुत्सता तेन समाप्तकर्मणा
भवेत् सुराणामपि संशयो महान् ॥ ६.८४.२३ ॥
அவன் தனது செயலை முடித்துவிட்டால், போரில் தேவர்களும் அசுரர்களும் அவனைக் காணமுடியாதவனாவான்; அந்தப் போர்வேட்கையுள்ளவனின் செயல் முடிந்தால் தேவர்களுக்கும் பெரும் ஐயம் உண்டாகும்.