வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.88
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.88.1
विभीषणवचः श्रुत्वा रावणिः क्रोधमूर्च्छितः।
अब्रवीत् परुषं वाक्यं क्रोधेनाभ्युत्पपात च ॥ ६.८८.१ ॥
விபீஷணனின் சொற்களைக் கேட்ட ராவணியின் மகன் கோபத்தால் மயங்கினான். அவன் கடுமையான சொற்களைச் சொல்லி, சினத்துடன் எழுந்தான்.
6.88.2
उद्यतायुधनिस्त्रिंशो रथे सुसमलंकृते।
कालाश्वयुक्ते महति स्थितः कालान्तकोपमः ॥ ६.८८.२ ॥
ஆயுதங்களும் வாளும் ஓங்கியவனாய், நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட பெரிய தேரில், காலனைப் போன்ற குதிரைகள் பூட்டப்பட்ட தேரில் நின்றான்; அவன் காலனும் அந்தகனும் போலத் தோன்றினான்.
6.88.3
महाप्रमाणमुद्यम्य विपुलं वेगवद् दृढम्।
धनुर्भीमबलो भीमं शरांश्चामित्रनाशनान् ॥ ६.८८.३ ॥
பெரியதும், விரிந்ததும், விரைவானதும், உறுதியானதுமான வில்லை உயர்த்தி, கொடிய வலிமையுடையவன் பகைவரை அழிக்கும் கொடிய அம்புகளுடன் நின்றான்.
6.88.4
तं ददर्श महेष्वासो रथस्थः समलंकृतः।
अलंकृतममित्रघ्नो रावणस्यात्मजो बली ॥ ६.८८.४ ॥
பெரும் வில்லாளியான, தேரில் நின்ற, நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட, பகைவரை அழிக்கும், ராவணனின் வலிமை மிக்க மகன் அவனைக் கண்டான்.
6.88.5
हनूमत्पृष्ठमारूढमुदयस्थरविप्रभम्।
उवाचैनं सुसंरब्धः सौमित्रिं सविभीषणम् ॥ ६.८८.५ ॥
அனுமனின் முதுகில் ஏறி, உதயகால சூரியனைப் போல் ஒளிரும் அவனை, மிகுந்த சினத்துடன் சௌமித்ரியையும் விபீஷணனையும் நோக்கி அவன் கூறினான்.
6.88.6
तांश्च वानरशार्दूलान् पश्यध्वं मे पराक्रमम्।
अद्य मत्कार्मुकोत्सृष्टं शरवर्षं दुरासदम् ॥ ६.८८.६ ॥
வானரச் சிங்கங்களே, என் வீரத்தைப் பாருங்கள்! இன்று என் வில்லிலிருந்து எய்யப்படும், எதிர்கொள்ள அரிய அம்பு மழையைக் காணுங்கள்.
6.88.7
मुक्तवर्षमिवाकाशे धारयिष्यथ संयुगे।
अद्य वो मामका बाणा महाकार्मुकनिःसृताः।
विधमिष्यन्ति गात्राणि तूलराशिमिवानलः ॥ ६.८८.७ ॥
ஆகாயத்தில் பொழியும் மழையைப் போல் போர்க்களத்தில் நீங்கள் என் அம்புகளைத் தாங்குவீர்கள். இன்று என் பெரிய வில்லிலிருந்து விடப்பட்ட என் அம்புகள் உங்கள் உடல்களை பஞ்சுக் குவியலை நெருப்பு அழிப்பது போல் சிதறடிக்கும்.
6.88.8
तीक्ष्णसायकनिर्भिन्नान् शूलशक्त्यृष्टितोमरैः।
अद्य वो गमयिष्यामि सर्वानेव यमक्षयम् ॥ ६.८८.८ ॥
கூரிய அம்புகளாலும் சூலம், சக்தி, ரிஷ்டி, தோமரம் ஆகியவற்றாலும் துளைக்கப்பட்ட உங்கள் அனைவரையும் இன்று நான் யமலோகத்திற்கு அனுப்புவேன்.
6.88.9
सृजतः शरवर्षाणि क्षिप्रहस्तस्य संयुगे।
जीमूतस्येव नदतः कः स्थास्यति ममाग्रतः ॥ ६.८८.९ ॥
போரில் அம்பு மழை பொழியும், விரைந்த கைகளையுடைய, மேகம் போல் முழங்கும் என் முன் யார் நிற்பார்?
6.88.10
रात्रियुद्धे तदा पूर्वं वज्राशनिसमैः शरैः।
शायितौ तौ मया भूयो विसंज्ञौ सपुरःसरौ ॥ ६.८८.१० ॥
முன்பு இரவுப் போரில் வஜ்ராயுதத்தையும் இடியையும் ஒத்த அம்புகளால் அவர்கள் இருவரையும் நான் மீண்டும் வீழ்த்தினேன்; அவர்கள் தலைவர்களுடன் மயக்கமுற்றனர்.
6.88.11
स्मृतिर्न तेऽस्ति वा मन्ये व्यक्तं यातो यमक्षयम्।
आशीविषसमं क्रुद्धं यन्मां योद्धुमुपस्थितः ॥ ६.८८.११ ॥
உனக்கு நினைவில்லையா, அல்லது நீ தெளிவாக யமலோகம் சென்றுவிட்டாயா என்று நினைக்கிறேன்; சினம் கொண்ட விஷப்பாம்பு போல் என்னுடன் போரிட வந்திருக்கிறாயே.
6.88.12
तच्छ्रुत्वा राक्षसेन्द्रस्य गर्जितं राघवस्तदा।
अभीतवदनः क्रुद्धो रावणिं वाक्यमब्रवीत् ॥ ६.८८.१२ ॥
அரக்கர் தலைவனின் அந்த முழக்கத்தைக் கேட்டு, அப்போது ராகவன் அஞ்சாத முகத்துடனும் சினத்துடனும் ராவணியிடம் இவ்வார்த்தையைக் கூறினான்.
6.88.13
उक्तश्च दुर्गमः पारः कार्याणां राक्षस त्वया।
कार्याणां कर्मणा पारं यो गच्छति स बुद्धिमान् ॥ ६.८८.१३ ॥
அரக்கனே, செயல்களின் முடிவை அடைவது கடினம் என்று நீ சொன்னாய். செயலால் செயல்களின் முடிவை அடைபவனே அறிவாளி.
6.88.14
स त्वमर्थस्य हीनार्थो दुरवापस्य केनचित्।
वाचा व्याहृत्य जानीषे कृतार्थोऽस्मीति दुर्मते ॥ ६.८८.१४ ॥
தீய புத்தியுள்ளவனே, யாராலும் அடைய கடினமான பொருளை நீ அடையவில்லை. வார்த்தையால் சொல்லிவிட்டு நான் வெற்றி பெற்றவன் என்று நினைக்கிறாய்.
6.88.15
अन्तर्धानगतेनाजौ यत्त्वया चरितस्तदा।
तस्कराचरितो मार्गो नैष वीरनिषेवितः ॥ ६.८८.१५ ॥
போரில் மறைந்திருந்து அப்போது நீ செய்தது திருடர்களின் வழி; இது வீரர்கள் பின்பற்றும் வழியல்ல.
6.88.16
यथा बाणपथं प्राप्य स्थितोऽस्मि तव राक्षस।
दर्शयस्वाद्य तत्तेजो वाचा त्वं किं विकत्थसे ॥ ६.८८.१६ ॥
அரக்கனே, உன் அம்புப் பாதையை அடைந்து நான் நிற்கிறேன். இப்போது உன் அந்த வீரியத்தைக் காட்டு; வார்த்தையால் ஏன் பெருமை பேசுகிறாய்?
6.88.17
एवमुक्तो धनुर्भीमं परामृश्य महाबलः।
ससर्ज निशितान् बाणानिन्द्रजित् समितिंजयः ॥ ६.८८.१७ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், பெரும் வலிமையுடைய போர் வெற்றியாளன் இந்திரஜித் பயங்கரமான வில்லை எடுத்து கூர்மையான அம்புகளை ஏவினான்.
6.88.18
तेन सृष्टा महावेगाः शराः सर्पविषोपमाः।
सम्प्राप्य लक्ष्मणं पेतुः श्वसन्त इव पन्नगाः ॥ ६.८८.१८ ॥
அவனால் ஏவப்பட்ட பெரு வேகமுள்ள அம்புகள் பாம்பு விஷம் போன்றவை; அவை லட்சுமணனை அடைந்து சீறும் பாம்புகள் போல் விழுந்தன.
6.88.19
शरैरतिमहावेगैर्वेगवान् रावणात्मजः।
सौमित्रिमिन्द्रजिद् युद्धे विव्याध शुभलक्षणम् ॥ ६.८८.१९ ॥
வேகமுள்ள ராவணனின் மகன் இந்திரஜித், போரில் மிகுந்த வேகமுடைய அம்புகளால் நற்குறிகள் கொண்ட சௌமித்ரியை (லக்ஷ்மணனை) துளைத்தான்.
6.88.20
स शरैरतिविद्धाङ्गो रुधिरेण समुक्षितः।
शुशुभे लक्ष्मणः श्रीमान् विधूम इव पावकः ॥ ६.८८.२० ॥
அம்புகளால் உடல் மிகவும் துளைக்கப்பட்டு இரத்தத்தில் நனைந்த அந்த ஒளிமிக்க லக்ஷ்மணன், புகையற்ற நெருப்பைப் போல் பிரகாசித்தான்.
6.88.21
इन्द्रजित् त्वात्मनः कर्म प्रसमीक्ष्याभिगम्य च।
विनद्य सुमहानादमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ६.८८.२१ ॥
இந்திரஜித் தன் செயலை நன்கு பார்த்து, அருகில் சென்று, மிகப் பெரிய முழக்கமிட்டு இந்த சொற்களைச் சொன்னான்.
6.88.22
पत्रिणः शितधारास्ते शरा मत्कार्मुकच्युताः।
आदास्यन्तेऽद्य सौमित्रे जीवितं जीवितान्तकाः ॥ ६.८८.२२ ॥
என் வில்லிலிருந்து விடுபட்ட, சிறகுள்ள, கூர்மையான முனை கொண்ட உன் அம்புகள், சௌமித்ரியே, இன்றே உன் உயிரை எடுக்கும், ஏனெனில் அவை உயிரை அழிப்பவை.
6.88.23
अद्य गोमायुसङ्घाश्च श्येनसङ्घाश्च लक्ष्मण।
गृध्राश्च निपतन्तु त्वां गतासुं निहतं मया ॥ ६.८८.२३ ॥
லக்ஷ்மணா, இன்று என்னால் கொல்லப்பட்டு உயிரற்றுக் கிடக்கும் உன்மீது நரிக்கூட்டங்களும், பருந்துக்கூட்டங்களும், கழுகுகளும் பாய்ந்து விழட்டும்.
6.88.24
क्षत्रबन्धुं सदानार्यं रामः परमदुर्मतिः।
भक्तं भ्रातरमद्यैव त्वां द्रक्ष्यति हतं मया ॥ ६.८८.२४ ॥
மிகவும் மதிகெட்ட ராமன், எப்போதும் இழிந்தவனும் அநாரியனுமான க்ஷத்திரிய குலத்தின் இழிந்தோனாகிய உன்னை, பக்தனான தம்பியை, இன்றே என்னால் கொல்லப்பட்டவனாகக் காண்பான்.
6.88.25
विस्रस्तकवचं भूमौ व्यपविद्धशरासनम्।
हृतोत्तमाङ्गं सौमित्रे त्वामद्य निहतं मया ॥ ६.८८.२५ ॥
சௌமித்ரியே, இன்று நான் உன்னைக் கவசம் தளர்ந்து, வில் எறியப்பட்டு, தலை அறுபட்டு நிலத்தில் கிடக்கும்படி கொன்றுவிடுவேன்.
6.88.26
हेतुमद् वाक्यमर्थज्ञो लक्ष्मणः प्रत्युवाच ह ॥ ६.८८.२६ ॥
பொருளறிந்த லக்ஷ்மணன் காரணத்துடன் கூடிய சொற்களால் பதிலளித்தான்.
6.88.27
वाग्बलं त्यज दुर्बुद्धे क्रूरकर्मन् हि राक्षस।
अथ कस्माद् वदस्येतत् सम्पादय सुकर्मणा ॥ ६.८८.२७ ॥
தீய புத்தியுடையவனே, கொடுஞ்செயல் புரியும் அரக்கனே, வாய்ச்சொல் வலிமையை விடு. ஏன் இதைச் சொல்கிறாய்? நற்செயலால் இதை நிறைவேற்று.
6.88.28
अकृत्वा कत्थसे कर्म किमर्थमिह राक्षस।
कुरु तत् कर्म येनाहं श्रद्धेयं तव कत्थनम् ॥ ६.८८.२८ ॥
அரக்கனே, செயல் செய்யாமல் இங்கே ஏன் பெருமை பேசுகிறாய்? அந்தச் செயலைச் செய், அதனால் உன் வீண் பேச்சை நான் நம்பலாம்.
6.88.29
अनुक्त्वा परुषं वाक्यं किंचिदप्यनवक्षिपन्।
अविकत्थन् वधिष्यामि त्वां पश्य पुरुषादन ॥ ६.८८.२९ ॥
கடுஞ்சொல் சொல்லாமல், எதையும் இகழாமல், பெருமை பேசாமல் நான் உன்னைக் கொல்வேன். பார், நரமாம்சம் உண்பவனே.
6.88.30
इत्युक्त्वा पञ्च नाराचानाकर्णापूरितान् शरान्।
विजघान महावेगाल्लक्ष्मणो राक्षसोरसि ॥ ६.८८.३० ॥
இவ்வாறு சொல்லி, லக்ஷ்மணன் காது வரை இழுத்த ஐந்து இரும்பு அம்புகளை மிகுந்த வேகத்தோடு அரக்கனின் மார்பில் எய்தான்.
6.88.31
सुपत्रवाजिता बाणा ज्वलिता इव पन्नगाः।
नैर्ऋतोरस्यभासन्त सवितू रश्मयो यथा ॥ ६.८८.३१ ॥
நல்ல இறகுகளுடன் கூடிய அந்த அம்புகள், எரியும் பாம்புகளைப் போல, அந்த அரக்கனின் மார்பில் சூரியனின் கதிர்கள் போல ஒளிர்ந்தன.
6.88.32
स शरैराहतस्तेन सरोषो रावणात्मजः।
सुप्रयुक्तैस्त्रिभिर्बाणैः प्रतिविव्याध लक्ष्मणम् ॥ ६.८८.३२ ॥
அவனால் அம்புகளால் தாக்கப்பட்ட ராவணனின் மகன் கோபமுற்று, நன்கு செலுத்தப்பட்ட மூன்று அம்புகளால் லக்ष्மணனை எதிர்த்துத் தாக்கினான்.
6.88.33
स बभूव महाभीमो नरराक्षससिंहयोः।
विमर्दस्तुमुलो युद्धे परस्परजयैषिणोः ॥ ६.८८.३३ ॥
மனிதச் சிங்கமும் அரக்கச் சிங்கமும் ஒருவரையொருவர் வெல்ல விரும்பிய அந்தப் போர் மிகவும் பயங்கரமும் கலக்கமும் நிறைந்ததாயிற்று.
6.88.34
विक्रान्तौ बलसम्पन्नावुभौ विक्रमशालिनौ।
उभौ परमदुर्जेयावतुल्यबलतेजसौ ॥ ६.८८.३४ ॥
இருவரும் வீரர்கள், வலிமை நிறைந்தவர்கள், வீரத்தில் சிறந்தவர்கள்; இருவரும் வெல்வதற்கு மிகக் கடினமானவர்கள், ஒப்பற்ற பலமும் தேஜஸும் உடையவர்கள்.
6.88.35
युयुधाते तदा वीरौ ग्रहाविव नभोगतौ।
बलवृत्राविव हि तौ युधि वै दुष्प्रधर्षणौ ॥ ६.८८.३५ ॥
அப்போது அந்த இரு வீரர்களும் வானில் செல்லும் இரு கிரகங்களைப் போலப் போரிட்டனர்; போரில் அவர்கள் பலனையும் விருத்திரனையும் போல எதிர்க்க முடியாதவர்களாய் இருந்தனர்.
6.88.36
युयुधाते महात्मानौ तदा केसरिणाविव।
बहूनवसृजन्तौ हि मार्गणौघानवस्थितौ।
नरराक्षसमुख्यौ तौ प्रहृष्टावभ्ययुध्यताम् ॥ ६.८८.३६ ॥
அப்போது அந்த மகாத்மாக்கள் சிங்கங்களைப் போலப் போரிட்டனர்; பல அம்புப் பெருக்குகளைச் செலுத்தி, தம் நிலையிலிருந்து அசையாமல் நின்று, மனிதர்களிலும் அரக்கர்களிலும் தலைவர்களான அவ்விருவரும் மகிழ்ச்சியுடன் ஒருவரையொருவர் எதிர்த்துப் போரிட்டனர்.
6.88.37
ततः शरान् दाशरथिः संधायामित्रकर्षणः।
ससर्ज राक्षसेन्द्राय क्रुद्धः सर्प इव श्वसन् ॥ ६.८८.३७ ॥
அப்பொழுது அமித்திரர்களை அடக்கும் தசரதனின் மகன், அம்புகளைத் தொடுத்து, சீறும் பாம்பைப் போன்று கோபத்துடன் அவற்றை அரக்கர் தலைவனை நோக்கி விடுத்தான்.
6.88.38
तस्य ज्यातलनिर्घोषं स श्रुत्वा राक्षसाधिपः।
विवर्णवदनो भूत्वा लक्ष्मणं समुदैक्षत ॥ ६.८८.३८ ॥
அவனுடைய வில்நாணின் ஒலியைக் கேட்டு, அரக்கர் தலைவன் முகம் வெளிறி, லட்சுமணனை உற்றுப் பார்த்தான்.
6.88.39
विवर्णवदनं दृष्ट्वा राक्षसं रावणात्मजम्।
सौमित्रिं युद्धसंयुक्तं प्रत्युवाच विभीषणः ॥ ६.८८.३९ ॥
அரக்கனான ராவணனின் மகன் முகம் வெளிறியிருப்பதைக் கண்டு, போரில் ஈடுபட்டிருந்த சௌமித்திரியிடம் விபீஷணன் பதிலளித்தான்.
6.88.40
निमित्तान्युपपश्यामि यान्यस्मिन् रावणात्मजे।
त्वर तेन महाबाहो भग्न एष न संशयः ॥ ६.८८.४० ॥
"மகாபாகுவே, இந்த ராவணன் மகனிடம் நான் காணும் அறிகுறிகள் இவன் தோற்றுவிட்டான் என்பதைக் காட்டுகின்றன; இதில் ஐயமில்லை. எனவே இவனிடம் விரைந்து போரிடு."
6.88.41
ततः संधाय सौमित्रिः शरानाशीविषोपमान्।
मुमोच विशिखांस्तस्मिन् सर्पानिव विषोल्बणान् ॥ ६.८८.४१ ॥
அப்பொழுது சௌமித்திரி, நச்சுப் பாம்புகளுக்கு ஒப்பான அம்புகளைத் தொடுத்து, கொடிய விஷம் நிறைந்த பாம்புகளைப் போன்ற அம்புகளை அவன் மீது விடுத்தான்.
6.88.42
शक्राशनिसमस्पर्शैर्लक्ष्मणेनाहतः शरैः।
मुहूर्तमभवन्मूढः सर्वसंक्षुभितेन्द्रियः ॥ ६.८८.४२ ॥
லட்சுமணனின் இந்திர வஜ்ரத்தைப் போன்ற தாக்கம் கொண்ட அம்புகளால் தாக்கப்பட்டு, அவன் ஒரு கணம் மயங்கினான்; அவனுடைய புலன்கள் அனைத்தும் கலங்கின.
6.88.43
उपलभ्य मुहूर्तेन संज्ञां प्रत्यागतेन्द्रियः।
ददर्शावस्थितं वीरमाजौ दशरथात्मजम्।
सोऽभिचक्राम सौमित्रिं रोषात् संरक्तलोचनः ॥ ६.८८.४३ ॥
ஒரு கணத்தில் உணர்வு பெற்று, புலன்கள் திரும்பியவனாக, போர்க்களத்தில் நிற்கும் வீரனான தசரதனின் மகனைக் கண்டான். சினத்தால் சிவந்த கண்களுடன் அவன் சௌமித்ரியை நோக்கி முன்னேறினான்.
6.88.44
अब्रवीच्चैनमासाद्य पुनः स परुषं वचः।
किं न स्मरसि तद् युद्धे प्रथमे मत्पराक्रमम्।
निबद्धस्त्वं सह भ्रात्रा यदा युधि विचेष्टसे ॥ ६.८८.४४ ॥
அவன் அருகில் வந்து மீண்டும் கடுஞ்சொற்களைச் சொன்னான்: "முந்தைய போரில் என் வீரம் உனக்கு நினைவில்லையா? சகோதரனுடன் நீ கட்டுண்டு போரில் துடித்தபோது அது நினைவில்லையா?"
6.88.45
युवां खलु महायुद्धे वज्राशनिसमैः शरैः।
शायितौ प्रथमं भूमौ विसंज्ञौ सपुरःसरौ ॥ ६.८८.४५ ॥
பெரும் போரில் இடியையும் மின்னலையும் போன்ற அம்புகளால் நீங்கள் இருவரும் முன்னணியில் நின்றபோதே முதலில் மயங்கி நிலத்தில் வீழ்த்தப்பட்டீர்கள்.
6.88.46
स्मृतिर्वा नास्ति ते मन्ये व्यक्तं वा यमसादनम्।
गन्तुमिच्छसि यन्मां त्वमाधर्षयितुमिच्छसि ॥ ६.८८.४६ ॥
உனக்கு நினைவில்லை போலும், அல்லது யமனின் இல்லத்துக்குப் போக விரும்புகிறாயோ? நீ என்னையே தாக்க விரும்புகிறாய்.
6.88.47
यदि ते प्रथमे युद्धे न दृष्टो मत्पराक्रमः।
अद्य त्वां दर्शयिष्यामि तिष्ठेदानीं व्यवस्थितः ॥ ६.८८.४७ ॥
முந்தைய போரில் என் வீரத்தை நீ காணவில்லையென்றால், இன்று உனக்குக் காட்டுவேன். இப்போது உறுதியாக நில்.
6.88.48
इत्युक्त्वा सप्तभिर्बाणैरभिविव्याध लक्ष्मणम्।
दशभिस्तु हनूमन्तं तीक्ष्णधारैः शरोत्तमैः ॥ ६.८८.४८ ॥
இவ்வாறு சொல்லி, ஏழு அம்புகளால் இலக்குவனைத் தாக்கினான்; கூர்மையான முனையுள்ள சிறந்த பத்து அம்புகளால் அனுமனைத் தாக்கினான்.
6.88.49
ततः शरशतेनैव सुप्रयुक्तेन वीर्यवान्।
क्रोधाद् द्विगुणसंरब्धो निर्बिभेद विभीषणम् ॥ ६.८८.४९ ॥
பின்னர் வலிமைமிக்க அவன், கோபத்தால் இருமடங்கு சீற்றம் கொண்டு, நன்கு குறிவைத்த நூறு அம்புகளால் விபீஷணனைத் துளைத்தான்.
6.88.50
तद् दृष्ट्वेन्द्रजिता कर्म कृतं रामानुजस्तदा।
अचिन्तयित्वा प्रहसन्नैतत् किंचिदिति ब्रुवन् ॥ ६.८८.५० ॥
இந்திரஜித் செய்த அந்தச் செயலைக் கண்ட ராமனின் தம்பி லக்ஷ்மணன், அதை எண்ணிக் கவலைப்படாமல், “இது ஒன்றுமில்லை” என்று கூறிச் சிரித்தான்.
6.88.51
मुमोच च शरान् घोरान् संगृह्य नरपुंगवः।
अभीतवदनः क्रुद्धो रावणिं लक्ष्मणो युधि ॥ ६.८८.५१ ॥
மனிதர்களில் சிறந்தவனான லக்ஷ்மணன், அஞ்சாத முகத்துடன், கோபத்துடன், போரில் ராவணின் மகன் மீது கொடிய அம்புகளைப் பிடித்து எய்தான்.
6.88.52
नैवं रणगताः शूराः प्रहरन्ति निशाचर।
लघवश्चाल्पवीर्याश्च शरा हीमे सुखास्तव ॥ ६.८८.५२ ॥
இரவுஞ்சரனே, போருக்கு வந்த வீரர்கள் இப்படித் தாக்குவதில்லை. உன் இந்த அம்புகள் இலேசானவை, வலிமை குறைந்தவை; உண்மையில் இவை வெறும் சுகமானவையே.
6.88.53
नैवं शूरास्तु युध्यन्ते समरे युद्धकाङ्क्षिणः।
इत्येवं तं ब्रुवन् धन्वी शरैरभिववर्ष ह ॥ ६.८८.५३ ॥
போர் விரும்பும் வீரர்கள் போரில் இப்படிப் போரிடுவதில்லை. இவ்வாறு அவனிடம் கூறிய வில்லாளி அம்புகளின் மழை பொழிந்தான்.
6.88.54
तस्य बाणैः सुविध्वस्तं कवचं काञ्चनं महत्।
व्यशीर्यत रथोपस्थे ताराजालमिवाम्बरात् ॥ ६.८८.५४ ॥
அவனுடைய அம்புகளால் நன்கு சிதைந்த அவனது பெரிய பொன் கவசம் தேர்த்தட்டில் வீழ்ந்து சிதறியது; வானிலிருந்து நட்சத்திரக் கூட்டம் உதிர்ந்தது போல.
6.88.55
विधूतवर्मा नाराचैर्बभूव स कृतव्रणः।
इन्द्रजित् समरे वीरः प्रत्यूषे भानुमानिव ॥ ६.८८.५५ ॥
அம்புகளால் கவசம் அசைக்கப்பட்டு, காயங்கள் பட்ட அந்த வீரன் இந்திரஜித், போரில் விடியற்காலை சூரியனைப் போல் விளங்கினான்.
6.88.56
ततः शरसहस्रेण संक्रुद्धो रावणात्मजः।
बिभेद समरे वीरो लक्ष्मणं भीमविक्रमः ॥ ६.८८.५६ ॥
பின்னர் கோபம் கொண்ட, பயங்கர வீரியமுள்ள ராவணனின் மகன் ஆயிரம் அம்புகளால் போரில் லக்ஷ்மணனைத் துளைத்தான்.
6.88.57
व्यशीर्यत महद्दिव्यं कवचं लक्ष्मणस्य तु।
कृतप्रतिकृतान्योन्यं बभूवतुररिंदमौ ॥ ६.८८.५७ ॥
லக்ஷ்மணனின் பெரிய தெய்வீகக் கவசம் சிதறி விழுந்தது; ஒருவரையொருவர் தாக்கி எதிர்த்தாக்கிய அந்த இரு எதிரி அடக்குவோரும் போரிட்டனர்.
6.88.58
अभीक्ष्णं निःश्वसन्तौ तौ युध्येतां तुमुलं युधि।
शरसंकृत्तसर्वाङ्गौ सर्वतो रुधिरोक्षितौ ॥ ६.८८.५८ ॥
அடிக்கடி பெருமூச்சு விட்டபடி அவ்விருவரும் போரில் கடுமையாகப் போரிட்டனர்; அம்புகளால் அவர்களின் அனைத்து உறுப்புகளும் வெட்டுண்டு, எங்கும் இரத்தத்தால் நனைந்திருந்தனர்.
6.88.59
सुदीर्घकालं तौ वीरावन्योन्यं निशितैः शरैः।
ततक्षतुर्महात्मानौ रणकर्मविशारदौ।
बभूवतुश्चात्मजये यत्तौ भीमपराक्रमौ ॥ ६.८८.५९ ॥
நீண்ட நேரம் அவ்விரு வீரர்களும், மகாத்மாக்களும் போர்க்கலையில் வல்லவர்களுமான அவர்கள், கூரிய அம்புகளால் ஒருவரையொருவர் தாக்கினர்; வெற்றியை நாடி முயன்ற அவர்கள் பயங்கர வீரியமுள்ளவர்களாக இருந்தனர்.
6.88.60
तौ शरौघैस्तथाकीर्णौ निकृत्तकवचध्वजौ।
सृजन्तौ रुधिरं चोष्णं जलं प्रस्रवणाविव ॥ ६.८८.६० ॥
அம்புகளின் பெருக்கால் மூடப்பட்டு, கவசமும் கொடியும் அறுபட்ட அவ்விருவரும், சூடான இரத்தத்தைச் சிந்தினர்; இரண்டு நீரூற்றுகள் வெந்நீரைப் பொழிவதுபோல் இருந்தனர்.
6.88.61
शरवर्षं ततो घोरं मुञ्चतोर्भीमनिःस्वनम्।
सासारयोरिवाकाशे नीलयोः कालमेघयोः ॥ ६.८८.६१ ॥
அப்போது அவ்விருவரும் பயங்கரமான முழக்கத்துடன் கொடிய அம்பு மழையைப் பொழிந்தனர், வானில் இரண்டு கருநீல கார்மேகங்கள் மழை பொழிவது போல.
6.88.62
तयोरथ महान् कालो व्यतीयाद् युध्यमानयोः।
न च तौ युद्धवैमुख्यं क्लमं चाप्युपजग्मतुः ॥ ६.८८.६२ ॥
போர் செய்து கொண்டிருந்த அவ்விருவருக்கும் நீண்ட காலம் கழிந்தது; ஆயினும் அவர்கள் போரிலிருந்து பின்வாங்கவுமில்லை, களைப்பும் அடையவில்லை.
6.88.63
अस्त्राण्यस्त्रविदां श्रेष्ठौ दर्शयन्तौ पुनः पुनः।
शरानुच्चावचाकारानन्तरिक्षे बबन्धतुः ॥ ६.८८.६३ ॥
அஸ்திரவேதியரில் சிறந்த அவ்விருவரும் மீண்டும் மீண்டும் அஸ்திரங்களைக் காட்டி, வானில் உயர்ந்த தாழ்ந்த வடிவங்களுடைய அம்புகளைச் செலுத்தினர்.
6.88.64
व्यपेतदोषमस्यन्तौ लघु चित्रं च सुष्ठु च।
उभौ तु तुमुलं घोरं चक्रतुर्नरराक्षसौ ॥ ६.८८.६४ ॥
குறையற்றவராய், விரைவாகவும் அழகாகவும் நன்கு அம்பெய்தி, அவ்விரு மனிதனும் அரக்கனுமாய் கொடிய பெரும் போரை நடத்தினர்.
6.88.65
तयोः पृथक् पृथग् भीमः शुश्रुवे तलनिस्वनः।
स कम्पं जनयामास निर्घात इव दारुणः ॥ ६.८८.६५ ॥
அவ்விருவரின் கைத்தட்டு ஒலி தனித்தனியாக கேட்டது; அந்த பயங்கர ஒலி கொடிய இடிமுழக்கம் போல் நடுக்கத்தை உண்டாக்கியது.
6.88.66
तयोः स भ्राजते शब्दस्तथा समरमत्तयोः।
सुघोरयोर्निष्टनतोर्गगने मेघयोरिव ॥ ६.८८.६६ ॥
போர்வெறியில் மயங்கிய அவ்விருவரின் கொடிய முழக்கம் அவ்வாறே ஒளிர்ந்தது; வானில் இரண்டு மேகங்கள் முழங்குவதுபோல்.
6.88.67
सुवर्णपुंखैर्नाराचैर्बलवन्तौ कृतव्रणौ।
प्रसुस्रुवाते रुधिरं कीर्तिमन्तौ जये धृतौ ॥ ६.८८.६७ ॥
பொன்னிறச் சிறகுள்ள நாராசங்களால் புண்பட்ட, வலிமைமிக்க அவ்விருவரிடமிருந்தும் இரத்தம் பெருகியது; வெற்றிக்காக உறுதி கொண்ட புகழ்மிக்க அவர்கள் இருவரும் அவ்வாறு ஆனார்கள்.
6.88.68
ते गात्रयोर्निपतिता रुक्मपुंखाः शरा युधि।
असृग्दिग्धा विनिष्पेतुर्विविशुर्धरणीतलम् ॥ ६.८८.६८ ॥
போரில் அவர்களின் உடல்களில் விழுந்த அந்த பொன்னிறச் சிறகுடைய அம்புகள் இரத்தத்தில் தோய்ந்து வெளியே வந்து பூமியின் மேற்பரப்பில் புகுந்தன.
6.88.69
अन्ये सुनिशितैः शस्त्रैराकाशे संजघट्टिरे।
बभञ्जुश्चिच्छिदुश्चैव तयोर्बाणाः सहस्रशः ॥ ६.८८.६९ ॥
மற்றவை மிகக் கூர்மையான ஆயுதங்களால் வானில் ஒன்றோடொன்று மோதின; அவ்விருவரின் ஆயிரக்கணக்கான அம்புகள் உடைந்தும் வெட்டுண்டும் போயின.
6.88.70
स बभूव रणो घोरस्तयोर्बाणमयश्चयः।
अग्निभ्यामिव दीप्ताभ्यां सत्रे कुशमयश्चयः ॥ ६.८८.७० ॥
அந்தப் போர் கொடுமையானதாயிற்று; அவ்விருவரின் அம்புகளால் ஆன குவியல், இரண்டு ஒளிரும் அக்னிகளுக்கு நடுவே யாகத்தில் குசப்புல் குவியல் போல் இருந்தது.
6.88.71
तयोः कृतव्रणौ देहौ शुशुभाते महात्मनोः।
सुपुष्पाविव निष्पत्रौ वने किंशुकशाल्मली ॥ ६.८८.७१ ॥
அந்த இரு மகாத்மாக்களின் புண்பட்ட உடல்கள், காட்டில் இலைகளின்றி நன்கு மலர்ந்த கிம்சுக, சால்மலி மரங்களைப் போல் விளங்கின.
6.88.72
चक्रतुस्तुमुलं घोरं संनिपातं मुहुर्मुहुः।
इन्द्रजिल्लक्ष्मणश्चैव परस्परजयैषिणौ ॥ ६.८८.७२ ॥
இந்திரஜித்தும் லக்ஷ்மணனும், ஒருவரை ஒருவர் வெல்ல விரும்பி, மீண்டும் மீண்டும் கொடுமையான, பேரொலியுடன் கூடிய மோதலை நிகழ்த்தினர்.
6.88.73
लक्ष्मणो रावणिं युद्धे रावणिश्चापि लक्ष्मणम्।
अन्योन्यं तावभिघ्नन्तौ न श्रमं प्रतिपद्यताम् ॥ ६.८८.७३ ॥
போரில் லட்சுமணன் ராவணியையும், ராவணியும் லட்சுமணனையும் தாக்கினர்; ஒருவரையொருவர் தாக்கிக் கொண்டிருந்த அவ்விருவரும் சோர்வை அடையவில்லை.
6.88.74
बाणजालैः शरीरस्थैरवगाढैस्तरस्विनौ।
शुशुभाते महावीर्यौ प्ररूढाविव पर्वतौ ॥ ६.८८.७४ ॥
உடலில் ஆழமாகப் பதிந்த அம்புக் கூட்டங்களால் அவ்விரு வேகமுள்ள பெரும்வீரர்களும் மலைகளைப் போல விளங்கினர்.
6.88.75
तयो रुधिरसिक्तानि संवृतानि शरैर्भृशम्।
बभ्राजुः सर्वगात्राणि ज्वलन्त इव पावकाः ॥ ६.८८.७५ ॥
அவ்விருவரின் இரத்தத்தில் நனைந்து அம்புகளால் முழுவதும் மூடப்பட்ட அவர்களின் உடல் உறுப்புகள் எரியும் நெருப்புகளைப் போல ஒளிர்ந்தன.
6.88.76
तयोरथ महान् कालो व्यतीयाद् युध्यमानयोः।
न च तौ युद्धवैमुख्यं श्रमं चाप्यभिजग्मतुः ॥ ६.८८.७६ ॥
போரிட்டுக் கொண்டிருந்த அவ்விருவருக்கும் நீண்ட நேரம் கழிந்தது; ஆனால் அவர்கள் போரிலிருந்து பின்வாங்கவில்லை, சோர்வையும் அடையவில்லை.
6.88.77
अथ समरपरिश्रमं निहन्तुं
समरमुखेष्वजितस्य लक्ष्मणस्य।
प्रियहितमुपपादयन् महात्मा
समरमुपेत्य विभीषणोऽवतस्थे ॥ ६.८८.७७ ॥
பின்னர், போரின் சோர்வை நீக்குவதற்காக, போர்முனைகளில் வென்றிடாத லட்சுமணனுக்கு நன்மையும் விருப்பமும் செய்யும் பொருட்டு, மகாத்மா விபீஷணன் போர்க்களத்தை அடைந்து நின்றான்.