Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 6.88
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.88.1
विभीषणवचः श्रुत्वा रावणिः क्रोधमूर्च्छितः।
अब्रवीत् परुषं वाक्यं क्रोधेनाभ्युत्पपात च ॥ ६.८८.१ ॥
Ao ouvir as palavras de Vibhīṣaṇa, o filho de Rāvaṇa, tomado pela ira, falou palavras duras e levantou-se com fúria.
6.88.2
उद्यतायुधनिस्त्रिंशो रथे सुसमलंकृते।
कालाश्वयुक्ते महति स्थितः कालान्तकोपमः ॥ ६.८८.२ ॥
Com armas e espada erguidas, de pé num grande carro bem adornado, atrelado a cavalos semelhantes à Morte, parecia o próprio Kālāntaka, o fim do tempo.
6.88.3
महाप्रमाणमुद्यम्य विपुलं वेगवद् दृढम्।
धनुर्भीमबलो भीमं शरांश्चामित्रनाशनान् ॥ ६.८८.३ ॥
Erguendo um arco grande, vasto, veloz e firme, aquele de força terrível estava de pé com flechas terríveis que destroem os inimigos.
6.88.4
तं ददर्श महेष्वासो रथस्थः समलंकृतः।
अलंकृतममित्रघ्नो रावणस्यात्मजो बली ॥ ६.८८.४ ॥
O grande arqueiro, de pé em seu carro, bem adornado, matador de inimigos, o poderoso filho de Rāvaṇa, viu-o.
6.88.5
हनूमत्पृष्ठमारूढमुदयस्थरविप्रभम्।
उवाचैनं सुसंरब्धः सौमित्रिं सविभीषणम् ॥ ६.८८.५ ॥
Montado nas costas de Hanumān, brilhante como o sol nascente, falou muito irado a Lakṣmaṇa e a Vibhīṣaṇa.
6.88.6
तांश्च वानरशार्दूलान् पश्यध्वं मे पराक्रमम्।
अद्य मत्कार्मुकोत्सृष्टं शरवर्षं दुरासदम् ॥ ६.८८.६ ॥
E vós, tigres entre macacos, contemplai meu valor! Hoje vede a chuva de flechas disparada do meu arco, insuportável.
6.88.7
मुक्तवर्षमिवाकाशे धारयिष्यथ संयुगे।
अद्य वो मामका बाणा महाकार्मुकनिःसृताः।
विधमिष्यन्ति गात्राणि तूलराशिमिवानलः ॥ ६.८८.७ ॥
Assim como se deve suportar a chuva que cai do céu, assim na batalha suportareis as minhas flechas. Hoje, as minhas flechas, disparadas do meu grande arco, dispersarão os vossos corpos como o fogo a um monte de algodão.
6.88.8
तीक्ष्णसायकनिर्भिन्नान् शूलशक्त्यृष्टितोमरैः।
अद्य वो गमयिष्यामि सर्वानेव यमक्षयम् ॥ ६.८८.८ ॥
A todos vós, trespassados por flechas afiadas, com lanças, chuços, espadas e dardos, hoje enviarei à morada de Yama.
6.88.9
सृजतः शरवर्षाणि क्षिप्रहस्तस्य संयुगे।
जीमूतस्येव नदतः कः स्थास्यति ममाग्रतः ॥ ६.८८.९ ॥
Quem permanecerá diante de mim, que derramo chuvas de flechas na batalha, de mãos rápidas, trovejando como uma nuvem de chuva?
6.88.10
रात्रियुद्धे तदा पूर्वं वज्राशनिसमैः शरैः।
शायितौ तौ मया भूयो विसंज्ञौ सपुरःसरौ ॥ ६.८८.१० ॥
Na batalha noturna anterior, derrubei de novo aqueles dois com flechas iguais a raios e trovões; jaziam inconscientes, juntamente com os seus chefes.
6.88.11
स्मृतिर्न तेऽस्ति वा मन्ये व्यक्तं यातो यमक्षयम्।
आशीविषसमं क्रुद्धं यन्मां योद्धुमुपस्थितः ॥ ६.८८.११ ॥
Não tens memória, ou penso que claramente foste para a morada de Yama, pois vieste combater-me, enfurecido como uma serpente venenosa?
6.88.12
तच्छ्रुत्वा राक्षसेन्द्रस्य गर्जितं राघवस्तदा।
अभीतवदनः क्रुद्धो रावणिं वाक्यमब्रवीत् ॥ ६.८८.१२ ॥
Ouvindo o rugido do senhor dos rākṣasas, então Rāghava, de rosto destemido e irado, disse estas palavras a Rāvaṇi.
6.88.13
उक्तश्च दुर्गमः पारः कार्याणां राक्षस त्वया।
कार्याणां कर्मणा पारं यो गच्छति स बुद्धिमान् ॥ ६.८८.१३ ॥
Disseste, demônio, que a outra margem das empresas é difícil de alcançar. Quem alcança a outra margem das empresas pela ação, esse é o sábio.
6.88.14
स त्वमर्थस्य हीनार्थो दुरवापस्य केनचित्।
वाचा व्याहृत्य जानीषे कृतार्थोऽस्मीति दुर्मते ॥ ६.८८.१४ ॥
Tu, que careces do objetivo que a ninguém é fácil alcançar, falas apenas com palavras e pensas: «Tive sucesso», ó mal-intencionado.
6.88.15
अन्तर्धानगतेनाजौ यत्त्वया चरितस्तदा।
तस्कराचरितो मार्गो नैष वीरनिषेवितः ॥ ६.८८.१५ ॥
O que fizeste então na batalha, desaparecendo da vista, é o caminho dos ladrões; este não é o caminho seguido pelos heróis.
6.88.16
यथा बाणपथं प्राप्य स्थितोऽस्मि तव राक्षस।
दर्शयस्वाद्य तत्तेजो वाचा त्वं किं विकत्थसे ॥ ६.८८.१६ ॥
Demônio, aqui estou eu, no caminho das tuas flechas. Mostra agora esse teu poder; por que te vanglorias só com palavras?
6.88.17
एवमुक्तो धनुर्भीमं परामृश्य महाबलः।
ससर्ज निशितान् बाणानिन्द्रजित् समितिंजयः ॥ ६.८८.१७ ॥
Assim interpelado, o poderoso Indrajit, vencedor nas batalhas, pegou seu arco terrível e lançou flechas afiadas.
6.88.18
तेन सृष्टा महावेगाः शराः सर्पविषोपमाः।
सम्प्राप्य लक्ष्मणं पेतुः श्वसन्त इव पन्नगाः ॥ ६.८८.१८ ॥
As flechas velozes que ele lançou, como veneno de serpente, alcançaram Lakṣmaṇa e caíram sobre ele como serpentes sibilantes.
6.88.19
शरैरतिमहावेगैर्वेगवान् रावणात्मजः।
सौमित्रिमिन्द्रजिद् युद्धे विव्याध शुभलक्षणम् ॥ ६.८८.१९ ॥
Com flechas de velocidade extrema, o veloz filho de Rāvaṇa, Indrajit, feriu em combate Saumitri, de sinais auspiciosos.
6.88.20
स शरैरतिविद्धाङ्गो रुधिरेण समुक्षितः।
शुशुभे लक्ष्मणः श्रीमान् विधूम इव पावकः ॥ ६.८८.२० ॥
Com os membros profundamente feridos por flechas e encharcado de sangue, o glorioso Lakṣmaṇa brilhou como um fogo sem fumaça.
6.88.21
इन्द्रजित् त्वात्मनः कर्म प्रसमीक्ष्याभिगम्य च।
विनद्य सुमहानादमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ६.८८.२१ ॥
Indrajit, tendo observado bem o seu feito, aproximou-se e, rugindo com grande estrondo, proferiu estas palavras.
6.88.22
पत्रिणः शितधारास्ते शरा मत्कार्मुकच्युताः।
आदास्यन्तेऽद्य सौमित्रे जीवितं जीवितान्तकाः ॥ ६.८८.२२ ॥
Tuas flechas, emplumadas e de gume afiado, disparadas do meu arco, tirarão a tua vida hoje, ó filho de Sumitrā, pois são mortais.
6.88.23
अद्य गोमायुसङ्घाश्च श्येनसङ्घाश्च लक्ष्मण।
गृध्राश्च निपतन्तु त्वां गतासुं निहतं मया ॥ ६.८८.२३ ॥
Lakṣmaṇa, que sobre ti, morto e sem vida por minha mão hoje, caiam matilhas de chacais, bandos de falcões e abutres.
6.88.24
क्षत्रबन्धुं सदानार्यं रामः परमदुर्मतिः।
भक्तं भ्रातरमद्यैव त्वां द्रक्ष्यति हतं मया ॥ ६.८८.२४ ॥
Rāma, extremamente insensato, verá a ti — vil e indigno desonra da linhagem kṣatriya, seu irmão devotado — morto por mim hoje.
6.88.25
विस्रस्तकवचं भूमौ व्यपविद्धशरासनम्।
हृतोत्तमाङ्गं सौमित्रे त्वामद्य निहतं मया ॥ ६.८८.२५ ॥
Ó filho de Sumitrā, hoje te verei morto por mim, com a armadura solta, o arco lançado ao chão e a cabeça decepada, jazendo na terra.
6.88.26
हेतुमद् वाक्यमर्थज्ञो लक्ष्मणः प्रत्युवाच ह ॥ ६.८८.२६ ॥
Lakṣmaṇa, conhecedor do sentido, respondeu com palavras fundamentadas.
6.88.27
वाग्बलं त्यज दुर्बुद्धे क्रूरकर्मन् हि राक्षस।
अथ कस्माद् वदस्येतत् सम्पादय सुकर्मणा ॥ ६.८८.२७ ॥
Ó rākṣasa de mente perversa, cruel em tuas obras, abandona tua força de palavras. Por que falas assim? Cumpre-o com uma boa ação.
6.88.28
अकृत्वा कत्थसे कर्म किमर्थमिह राक्षस।
कुरु तत् कर्म येनाहं श्रद्धेयं तव कत्थनम् ॥ ६.८८.२८ ॥
Ó rākṣasa, por que te vanglorias aqui sem teres agido? Faz aquele feito pelo qual tua jactância possa ser crida por mim.
6.88.29
अनुक्त्वा परुषं वाक्यं किंचिदप्यनवक्षिपन्।
अविकत्थन् वधिष्यामि त्वां पश्य पुरुषादन ॥ ६.८८.२९ ॥
Sem proferir palavras duras, sem insultar nada, sem me vangloriar, eu te matarei. Olha, ó devorador de homens.
6.88.30
इत्युक्त्वा पञ्च नाराचानाकर्णापूरितान् शरान्।
विजघान महावेगाल्लक्ष्मणो राक्षसोरसि ॥ ६.८८.३० ॥
Assim dito, Lakṣmaṇa atingiu o peito do rākṣasa com cinco flechas de ferro, puxadas até a orelha, com grande ímpeto.
6.88.31
सुपत्रवाजिता बाणा ज्वलिता इव पन्नगाः।
नैर्ऋतोरस्यभासन्त सवितू रश्मयो यथा ॥ ६.८८.३१ ॥
As flechas de belas penas, como serpentes em chamas, brilharam no peito do rākṣasa como os raios do sol.
6.88.32
स शरैराहतस्तेन सरोषो रावणात्मजः।
सुप्रयुक्तैस्त्रिभिर्बाणैः प्रतिविव्याध लक्ष्मणम् ॥ ६.८८.३२ ॥
Ferido por suas flechas, o filho de Rāvaṇa, enfurecido, feriu Lakṣmaṇa em troca com três flechas bem disparadas.
6.88.33
स बभूव महाभीमो नरराक्षससिंहयोः।
विमर्दस्तुमुलो युद्धे परस्परजयैषिणोः ॥ ६.८८.३३ ॥
Aquele choque entre o leão humano e o leão rākṣasa tornou-se terrível e tumultuoso na batalha, cada um buscando vencer o outro.
6.88.34
विक्रान्तौ बलसम्पन्नावुभौ विक्रमशालिनौ।
उभौ परमदुर्जेयावतुल्यबलतेजसौ ॥ ६.८८.३४ ॥
Ambos valentes, dotados de força e possuidores de bravura, ambos extremamente difíceis de vencer, de poder e esplendor incomparáveis.
6.88.35
युयुधाते तदा वीरौ ग्रहाविव नभोगतौ।
बलवृत्राविव हि तौ युधि वै दुष्प्रधर्षणौ ॥ ६.८८.३५ ॥
Então aqueles dois heróis lutaram como dois planetas que se movem pelo céu; na batalha eram inatingíveis, como Bala e Vṛtra.
6.88.36
युयुधाते महात्मानौ तदा केसरिणाविव।
बहूनवसृजन्तौ हि मार्गणौघानवस्थितौ।
नरराक्षसमुख्यौ तौ प्रहृष्टावभ्ययुध्यताम् ॥ ६.८८.३६ ॥
Então aqueles dois magnânimos lutaram como leões, lançando muitas ondas de flechas, firmes em seus postos, os principais entre homens e rākṣasas; alegres, enfrentaram-se um ao outro.
6.88.37
ततः शरान् दाशरथिः संधायामित्रकर्षणः।
ससर्ज राक्षसेन्द्राय क्रुद्धः सर्प इव श्वसन् ॥ ६.८८.३७ ॥
Então o filho de Daśaratha, domador dos inimigos, armou suas flechas e as lançou contra o senhor dos rākṣasas, enfurecido, sibilando como uma serpente.
6.88.38
तस्य ज्यातलनिर्घोषं स श्रुत्वा राक्षसाधिपः।
विवर्णवदनो भूत्वा लक्ष्मणं समुदैक्षत ॥ ६.८८.३८ ॥
Ao ouvir o estalo da corda de seu arco, o senhor dos rākṣasas empalideceu e fitou Lakṣmaṇa.
6.88.39
विवर्णवदनं दृष्ट्वा राक्षसं रावणात्मजम्।
सौमित्रिं युद्धसंयुक्तं प्रत्युवाच विभीषणः ॥ ६.८८.३९ ॥
Ao ver o rosto pálido do filho de Rāvaṇa, Vibhīṣaṇa respondeu a Saumitri, que estava em combate.
6.88.40
निमित्तान्युपपश्यामि यान्यस्मिन् रावणात्मजे।
त्वर तेन महाबाहो भग्न एष न संशयः ॥ ६.८८.४० ॥
"Ó tu, de braços poderosos, os presságios que vejo neste filho de Rāvaṇa mostram que ele está derrotado; não há dúvida. Pressiona-o, portanto, depressa."
6.88.41
ततः संधाय सौमित्रिः शरानाशीविषोपमान्।
मुमोच विशिखांस्तस्मिन् सर्पानिव विषोल्बणान् ॥ ६.८८.४१ ॥
Então Saumitri, armando flechas semelhantes a serpentes venenosas, lançou contra ele setas como serpentes ferozes de veneno.
6.88.42
शक्राशनिसमस्पर्शैर्लक्ष्मणेनाहतः शरैः।
मुहूर्तमभवन्मूढः सर्वसंक्षुभितेन्द्रियः ॥ ६.८८.४२ ॥
Atingido pelas flechas de Lakṣmaṇa, cujo toque era como o raio de Indra, ficou atordoado por um momento, com todos os sentidos abalados.
6.88.43
उपलभ्य मुहूर्तेन संज्ञां प्रत्यागतेन्द्रियः।
ददर्शावस्थितं वीरमाजौ दशरथात्मजम्।
सोऽभिचक्राम सौमित्रिं रोषात् संरक्तलोचनः ॥ ६.८८.४३ ॥
Recuperando a consciência num instante, com os sentidos de volta, viu o herói, filho de Daśaratha, de pé na batalha. Com os olhos avermelhados de raiva, avançou contra Saumitri (Lakṣmaṇa).
6.88.44
अब्रवीच्चैनमासाद्य पुनः स परुषं वचः।
किं न स्मरसि तद् युद्धे प्रथमे मत्पराक्रमम्।
निबद्धस्त्वं सह भ्रात्रा यदा युधि विचेष्टसे ॥ ६.८८.४४ ॥
Aproximando-se de novo, disse-lhe palavras duras: "Não te lembras da minha valentia naquela primeira batalha? Quando tu, preso junto com teu irmão, te debatias na luta, não te recordas disso?"
6.88.45
युवां खलु महायुद्धे वज्राशनिसमैः शरैः।
शायितौ प्रथमं भूमौ विसंज्ञौ सपुरःसरौ ॥ ६.८८.४५ ॥
Na grande batalha, atingidos por flechas semelhantes a raios e trovões, vocês dois, à frente, foram os primeiros a cair ao chão sem sentidos.
6.88.46
स्मृतिर्वा नास्ति ते मन्ये व्यक्तं वा यमसादनम्।
गन्तुमिच्छसि यन्मां त्वमाधर्षयितुमिच्छसि ॥ ६.८८.४६ ॥
Talvez não te lembres, ou claramente queres ir à morada de Yama, pois desejas atacar-me.
6.88.47
यदि ते प्रथमे युद्धे न दृष्टो मत्पराक्रमः।
अद्य त्वां दर्शयिष्यामि तिष्ठेदानीं व्यवस्थितः ॥ ६.८८.४७ ॥
Se não viste a minha valentia na primeira batalha, hoje ta mostrarei. Agora mantém-te firme e resoluto.
6.88.48
इत्युक्त्वा सप्तभिर्बाणैरभिविव्याध लक्ष्मणम्।
दशभिस्तु हनूमन्तं तीक्ष्णधारैः शरोत्तमैः ॥ ६.८८.४८ ॥
Dito isto, feriu Lakṣmaṇa com sete flechas, e Hanumān com dez excelentes flechas de gume afiado.
6.88.49
ततः शरशतेनैव सुप्रयुक्तेन वीर्यवान्।
क्रोधाद् द्विगुणसंरब्धो निर्बिभेद विभीषणम् ॥ ६.८८.४९ ॥
Então o poderoso, duplamente enfurecido de cólera, trespassou Vibhīṣaṇa com cem flechas bem disparadas.
6.88.50
तद् दृष्ट्वेन्द्रजिता कर्म कृतं रामानुजस्तदा।
अचिन्तयित्वा प्रहसन्नैतत् किंचिदिति ब्रुवन् ॥ ६.८८.५० ॥
Ao ver aquele feito de Indrajit, o irmão mais novo de Rāma, Lakṣmaṇa, sem se perturbar, riu e disse: «Isto é pouco.»
6.88.51
मुमोच च शरान् घोरान् संगृह्य नरपुंगवः।
अभीतवदनः क्रुद्धो रावणिं लक्ष्मणो युधि ॥ ६.८८.५१ ॥
Então Lakṣmaṇa, o melhor dos homens, de rosto destemido e irado, tomando flechas terríveis, lançou-as na batalha contra o filho de Rāvaṇa.
6.88.52
नैवं रणगताः शूराः प्रहरन्ति निशाचर।
लघवश्चाल्पवीर्याश्च शरा हीमे सुखास्तव ॥ ६.८८.५२ ॥
Ó andarilho noturno, heróis que vão à batalha não ferem assim. Tuas flechas são leves e de pouco valor; de fato, elas parecem suaves para ti.
6.88.53
नैवं शूरास्तु युध्यन्ते समरे युद्धकाङ्क्षिणः।
इत्येवं तं ब्रुवन् धन्वी शरैरभिववर्ष ह ॥ ६.८८.५३ ॥
Heróis que desejam a batalha não lutam assim na guerra. Dizendo isso a ele, o arqueiro o cobriu com uma chuva de flechas.
6.88.54
तस्य बाणैः सुविध्वस्तं कवचं काञ्चनं महत्।
व्यशीर्यत रथोपस्थे ताराजालमिवाम्बरात् ॥ ६.८८.५४ ॥
Sua grande armadura dourada, completamente despedaçada por suas flechas, desfez-se sobre o assento do carro, como uma rede de estrelas caindo do céu.
6.88.55
विधूतवर्मा नाराचैर्बभूव स कृतव्रणः।
इन्द्रजित् समरे वीरः प्रत्यूषे भानुमानिव ॥ ६.८८.५५ ॥
Com a armadura abalada e ferido por flechas de ferro, o herói Indrajit brilhou na batalha como o sol ao amanhecer.
6.88.56
ततः शरसहस्रेण संक्रुद्धो रावणात्मजः।
बिभेद समरे वीरो लक्ष्मणं भीमविक्रमः ॥ ६.८८.५६ ॥
Então o filho de Rāvaṇa, enfurecido e de terrível valor, perfurou Lakṣmaṇa na batalha com mil flechas.
6.88.57
व्यशीर्यत महद्दिव्यं कवचं लक्ष्मणस्य तु।
कृतप्रतिकृतान्योन्यं बभूवतुररिंदमौ ॥ ६.८८.५७ ॥
A grande armadura divina de Lakṣmaṇa despedaçou-se; os dois domadores de inimigos feriram-se e revidaram um ao outro.
6.88.58
अभीक्ष्णं निःश्वसन्तौ तौ युध्येतां तुमुलं युधि।
शरसंकृत्तसर्वाङ्गौ सर्वतो रुधिरोक्षितौ ॥ ६.८८.५८ ॥
Suspirando sem cessar, os dois lutaram ferozmente na batalha, com todos os membros cortados por flechas e encharcados de sangue por todos os lados.
6.88.59
सुदीर्घकालं तौ वीरावन्योन्यं निशितैः शरैः।
ततक्षतुर्महात्मानौ रणकर्मविशारदौ।
बभूवतुश्चात्मजये यत्तौ भीमपराक्रमौ ॥ ६.८८.५९ ॥
Por muito tempo os dois heróis, de grande alma e hábeis na arte da guerra, feriram-se com flechas afiadas; ambos empenhados na vitória, eram homens de terrível valor.
6.88.60
तौ शरौघैस्तथाकीर्णौ निकृत्तकवचध्वजौ।
सृजन्तौ रुधिरं चोष्णं जलं प्रस्रवणाविव ॥ ६.८८.६० ॥
Cobertos de torrentes de flechas, com a armadura e os estandartes cortados, os dois derramavam sangue quente como duas fontes que vertem água morna.
6.88.61
शरवर्षं ततो घोरं मुञ्चतोर्भीमनिःस्वनम्।
सासारयोरिवाकाशे नीलयोः कालमेघयोः ॥ ६.८८.६१ ॥
Então os dois, com um estrondo terrível, derramaram uma chuva horrenda de flechas, como duas nuvens de tempestade azul-escuras chovendo no céu.
6.88.62
तयोरथ महान् कालो व्यतीयाद् युध्यमानयोः।
न च तौ युद्धवैमुख्यं क्लमं चाप्युपजग्मतुः ॥ ६.८८.६२ ॥
Passou-se muito tempo enquanto os dois lutavam, mas nenhum se afastou da batalha, nem o cansaço os alcançou.
6.88.63
अस्त्राण्यस्त्रविदां श्रेष्ठौ दर्शयन्तौ पुनः पुनः।
शरानुच्चावचाकारानन्तरिक्षे बबन्धतुः ॥ ६.८८.६३ ॥
Os dois, os melhores entre os conhecedores das armas, mostrando repetidamente suas armas, lançaram ao céu flechas de formas altas e baixas.
6.88.64
व्यपेतदोषमस्यन्तौ लघु चित्रं च सुष्ठु च।
उभौ तु तुमुलं घोरं चक्रतुर्नरराक्षसौ ॥ ६.८८.६४ ॥
Impecáveis, rápidos, admiráveis e hábeis no tiro, os dois — homem e rākṣasa — travaram uma batalha terrível e tumultuosa.
6.88.65
तयोः पृथक् पृथग् भीमः शुश्रुवे तलनिस्वनः।
स कम्पं जनयामास निर्घात इव दारुणः ॥ ६.८८.६५ ॥
Ouviu-se separadamente o terrível estalo das palmas de cada um; aquele som causou um tremor como um trovão espantoso.
6.88.66
तयोः स भ्राजते शब्दस्तथा समरमत्तयोः।
सुघोरयोर्निष्टनतोर्गगने मेघयोरिव ॥ ६.८८.६६ ॥
O som daqueles dois, embriagados de batalha, rugindo terrivelmente, ressoou no céu como o trovão de duas nuvens.
6.88.67
सुवर्णपुंखैर्नाराचैर्बलवन्तौ कृतव्रणौ।
प्रसुस्रुवाते रुधिरं कीर्तिमन्तौ जये धृतौ ॥ ६.८८.६७ ॥
Os dois valentes e célebres, feridos por flechas de penas douradas, derramavam sangue, ambos firmes na busca da vitória.
6.88.68
ते गात्रयोर्निपतिता रुक्मपुंखाः शरा युधि।
असृग्दिग्धा विनिष्पेतुर्विविशुर्धरणीतलम् ॥ ६.८८.६८ ॥
Aquelas flechas de penas douradas que caíram sobre seus corpos na batalha, manchadas de sangue, saíram e penetraram a superfície da terra.
6.88.69
अन्ये सुनिशितैः शस्त्रैराकाशे संजघट्टिरे।
बभञ्जुश्चिच्छिदुश्चैव तयोर्बाणाः सहस्रशः ॥ ६.८८.६९ ॥
Outras, com armas muito afiadas, chocaram-se entre si no céu; e milhares de suas flechas quebraram-se e foram cortadas em pedaços.
6.88.70
स बभूव रणो घोरस्तयोर्बाणमयश्चयः।
अग्निभ्यामिव दीप्ताभ्यां सत्रे कुशमयश्चयः ॥ ६.८८.७० ॥
Aquela batalha tornou-se terrível; a pilha de suas flechas era como um monte de capim kuśa num sacrifício entre dois fogos ardentes.
6.88.71
तयोः कृतव्रणौ देहौ शुशुभाते महात्मनोः।
सुपुष्पाविव निष्पत्रौ वने किंशुकशाल्मली ॥ ६.८८.७१ ॥
Os corpos feridos daqueles dois magnânimos brilhavam como árvores kiṃśuka e śālmalī na floresta, sem folhas e cheias de flores.
6.88.72
चक्रतुस्तुमुलं घोरं संनिपातं मुहुर्मुहुः।
इन्द्रजिल्लक्ष्मणश्चैव परस्परजयैषिणौ ॥ ६.८८.७२ ॥
Indrajit e Lakṣmaṇa, ambos buscando a vitória um sobre o outro, repetidamente travaram um encontro terrível e tumultuoso.
6.88.73
लक्ष्मणो रावणिं युद्धे रावणिश्चापि लक्ष्मणम्।
अन्योन्यं तावभिघ्नन्तौ न श्रमं प्रतिपद्यताम् ॥ ६.८८.७३ ॥
Na batalha, Lakṣmaṇa feriu Rāvaṇi e Rāvaṇi feriu Lakṣmaṇa; ferindo-se mutuamente, nenhum dos dois sentiu cansaço.
6.88.74
बाणजालैः शरीरस्थैरवगाढैस्तरस्विनौ।
शुशुभाते महावीर्यौ प्ररूढाविव पर्वतौ ॥ ६.८८.७४ ॥
Cobertos por uma rede de flechas profundamente cravadas em seus corpos, os dois guerreiros rápidos e poderosos brilhavam como montanhas erguidas.
6.88.75
तयो रुधिरसिक्तानि संवृतानि शरैर्भृशम्।
बभ्राजुः सर्वगात्राणि ज्वलन्त इव पावकाः ॥ ६.८८.७५ ॥
Seus membros, encharcados de sangue e totalmente cobertos de flechas, brilhavam como fogos ardentes.
6.88.76
तयोरथ महान् कालो व्यतीयाद् युध्यमानयोः।
न च तौ युद्धवैमुख्यं श्रमं चाप्यभिजग्मतुः ॥ ६.८८.७६ ॥
Passou-se muito tempo enquanto os dois lutavam; porém nenhum deles se afastou da batalha nem chegou ao cansaço.
6.88.77
अथ समरपरिश्रमं निहन्तुं
समरमुखेष्वजितस्य लक्ष्मणस्य।
प्रियहितमुपपादयन् महात्मा
समरमुपेत्य विभीषणोऽवतस्थे ॥ ६.८८.७७ ॥
Então Vibhīṣaṇa, o magnânimo, desejando dissipar o cansaço da batalha e prover o que era agradável e benéfico ao invicto Lakṣmaṇa, chegou ao campo de batalha e postou-se na linha de frente.