رامايانا فالميكي · السارغا 6.91
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.91.1
रुधिरक्लिन्नगात्रस्तु लक्ष्मणः शुभलक्षणः।
बभूव हृष्टस्तं हत्वा शत्रुजेतारमाहवे ॥ ६.९१.१ ॥
وكان لكشمانا، وقد تضرّج جسده بالدماء وعليه علامات الخير، أن فرح بعد أن قتل في المعركة ذلك الفاتح للأعداء.
6.91.2
ततः स जाम्बवन्तं च हनूमन्तं च वीर्यवान्।
संनिपत्य महातेजास्तांश्च सर्वान् वनौकसः ॥ ६.९१.२ ॥
ثم دنا ذلك البطل ذو البهاء العظيم من جامبافان وهنومان وجميع أولئك سكان الغابة.
6.91.3
आजगाम ततः शीघ्रं यत्र सुग्रीवराघवौ।
विभीषणमवष्टभ्य हनूमन्तं च लक्ष्मणः ॥ ६.९१.३ ॥
ثم جاء مسرعًا إلى حيث كان سوغريفا وراغافا (راما)، مسندًا فيبهيشانا وهنومان، لكشمانا.
6.91.4
ततो राममभिक्रम्य सौमित्रिरभिवाद्य च।
तस्थौ भ्रातृसमीपस्थः शक्रस्येन्द्रानुजो यथा ॥ ६.९१.४ ॥
ثم تقدّم سوميتري (لكشمانا) إلى راما فحيّاه، ووقف بجوار أخيه كما يقف أخو إندرا الأصغر (فيشنو) بجوار إندرا.
6.91.5
निष्टनन्निव चागत्य राघवाय महात्मने।
आचचक्षे तदा वीरो घोरमिन्द्रजितो वधम् ॥ ६.९१.५ ॥
وجاء ذلك البطل كأنه يئنّ، فأخبر راغافا (راما) العظيم النفس بمصرع إندرجيت المروّع.
6.91.6
रावणेस्तु शिरश्छिन्नं लक्ष्मणेन महात्मना।
न्यवेदयत रामाय तदा हृष्टो विभीषणः ॥ ६.९१.६ ॥
قُطع رأس ابن راوانا على يد لكشمانا العظيم النفس، فأخبر فيبهيشانا المسرور راما بذلك حينئذ.
6.91.7
श्रुत्वैव तु महावीर्यो लक्ष्मणेनेन्द्रजिद्वधम्।
प्रहर्षमतुलं लेभे वाक्यं चेदमुवाच ह ॥ ६.९१.७ ॥
لما سمع راما ذو البأس العظيم أن لكشمانا قتل إندرجيت، امتلأ بفرح لا يضاهى، فقال هذه الكلمات.
6.91.8
साधु लक्ष्मण तुष्टोऽस्मि कर्म चासुकरं कृतम्।
रावणेर्हि विनाशेन जितमित्युपधारय ॥ ६.९१.८ ॥
أحسنت يا لكشمانا! أنا مسرور؛ لقد أنجزت عملا عسير التحقيق. فاعلم أن النصر قد تحقق بإهلاك ابن راڤانا.
6.91.9
स तं शिरस्युपाघ्राय लक्ष्मणं कीर्तिवर्धनम्।
लज्जमानं बलात् स्नेहादङ्कमारोप्य वीर्यवान् ॥ ६.९१.९ ॥
قبّل راما ذو البأس رأس لكشمانا، مُزيد المجد، وأجلسه بقوة على حجره حبًا به وهو خجل.
6.91.10
उपवेश्य तमुत्सङ्गे परिष्वज्यावपीडितम्।
भ्रातरं लक्ष्मणं स्निग्धं पुनः पुनरुदैक्षत ॥ ६.९१.१० ॥
أجلسه على حجره وعانقه بقوة، ونظر راما مرة بعد أخرى إلى أخيه الحنون لكشمانا.
6.91.11
शल्यसम्पीडितं शस्तं निःश्वसन्तं तु लक्ष्मणम्।
रामस्तु दुःखसंतप्तं तं तु निःश्वासपीडितम् ॥ ६.९१.११ ॥
ولما رأى راما لكشمانا مصابًا بالسهم، متألمًا يتنفس الصعداء، تعذب بالحزن، وكان هو أيضًا مُنهكًا بالزفرات.
6.91.12
मूर्ध्नि चैनमुपाघ्राय भूयः संस्पृश्य च त्वरन्।
उवाच लक्ष्मणं वाक्यमाश्वास्य पुरुषर्षभः ॥ ६.९१.१२ ॥
وقبّل راما رأس لكشمانا مرة أخرى ولمسه، ومسح عنه الحزن بسرعة، ثم قال لكشمانا هذه الكلمات، وهو أفضل الرجال.
6.91.13
कृतं परमकल्याणं कर्म दुष्करकर्मणा।
अद्य मन्ये हते पुत्रे रावणं निहतं युधि ॥ ६.९१.१३ ॥
أظن اليوم، وقد قُتل الابن، أن رāvaṇa قد قُتل في الحرب أيضًا؛ وقد أُنجز العمل الأسمى بركةً بيد من يفعل الأفعال العسيرة.
6.91.14
अद्याहं विजयी शत्रौ हते तस्मिन् दुरात्मनि।
रावणस्य नृशंसस्य दिष्ट्या वीर त्वया रणे ॥ ६.९१.१४ ॥
اليوم أنا منتصر على العدو، إذ قُتل ذلك الشرير القاسي راvaṇa؛ وبحسن الحظ أيها البطل، أنجزتَ هذا في الحرب.
6.91.15
छिन्नो हि दक्षिणो बाहुः स हि तस्य व्यपाश्रयः।
विभीषणहनूमद्भ्यां कृतं कर्म महद् रणे ॥ ६.९१.१५ ॥
قُطعت ذراعه اليمنى، فهي حقًا كانت سنده؛ وقد أنجز فيبهيشانا وهانومان عملًا عظيمًا في الحرب.
6.91.16
अहोरात्रैस्त्रिभिर्वीरः कथंचिद् विनिपातितः।
निरमित्रः कृतोऽस्म्यद्य निर्यास्यति हि रावणः ॥ ६.९१.१६ ॥
في ثلاثة أيام وليالٍ، وبأي حال، سُقط ذلك البطل؛ واليوم صرتُ بلا عدو، وسيخرج راvaṇa حتمًا.
6.91.17
बलव्यूहेन महता निर्यास्यति हि रावणः।
बलव्यूहेन महता श्रुत्वा पुत्रं निपातितम् ॥ ६.९१.१७ ॥
بتشكيل جيش عظيم سيخرج راvaṇa حتمًا؛ وإذ يسمع أن ابنه قد سُقط، سيأتي بتشكيل جيش عظيم.
6.91.18
तं पुत्रवधसंतप्तं निर्यान्तं राक्षसाधिपम्।
बलेनावृत्य महता निहनिष्यामि दुर्जयम् ॥ ६.९१.१८ ॥
ذلك سيد الراكشاس، المعذَّب بموت ابنه، الخارج، سأحيط به بجيش عظيم وأقتل ذلك الذي لا يُقهر.
6.91.19
त्वया लक्ष्मण नाथेन सीता च पृथिवी च मे।
न दुष्प्रापा हते तस्मिन् शक्रजेतरि चाहवे ॥ ६.९१.१९ ॥
يا لَكشمانا، ومعك حاميًا لي لن تكون سيتا والأرض عسيرتين عليّ، وكذلك بعد أن يسقط في القتال ذلك الذي قهر إندرا.
6.91.20
स तं भ्रातरमाश्वास्य परिष्वज्य च राघवः।
रामः सुषेणं मुदितः समाभाष्येदमब्रवीत् ॥ ६.९१.२० ॥
بعد أن واسى أخاه وعانقه، تكلم راما الراغافي بفرح مع سوشينا وقال هذه الكلمات.
6.91.21
विशल्योऽयं महाप्राज्ञ सौमित्रिर्मित्रवत्सलः।
यथा भवति सुस्वस्थस्तथा त्वं समुपाचर ॥ ६.९१.२१ ॥
يا أيها الحكيم العظيم، عالج سوميتري المحب للأصدقاء حتى يتخلص من النصل ويصح تمامًا.
6.91.22
विशल्यः क्रियतां क्षिप्रं सौमित्रिः सविभीषणः।
ऋक्षवानरसैन्यानां शूराणां द्रुमयोधिनाम् ॥ ६.९१.२२ ॥
ليُعالَج سريعًا سوميتري وفيبهيشانا، مع أبطال جيش الدببة والقرود الذين يقاتلون بالأشجار، حتى يتخلصوا من النصل.
6.91.23
ये चाप्यन्येऽत्र युध्यन्ति सशल्या व्रणिनस्तथा।
तेऽपि सर्वे प्रयत्नेन क्रियन्ते सुखिनस्त्वया ॥ ६.९१.२३ ॥
وأما الآخرون المقاتلون هنا، المصابون بالنصال والجرحى، فليُعتنَ بهم جميعًا بعنايتك حتى يصيروا في راحة.
6.91.24
एवमुक्तः स रामेण महात्मा हरियूथपः।
लक्ष्मणाय ददौ नस्तः सुषेणः परमौषधम् ॥ ६.९१.२४ ॥
وحين خاطبه راما بهذا، أعطى سوشينا سيد قطيع القرود، العظيمُ النفس، لاكشمانا الدواء الأعلى عن طريق الأنف.
6.91.25
स तस्य गन्धमाघ्राय विशल्यः समपद्यत।
तदा निर्वेदनश्चैव संरूढव्रण एव च ॥ ६.९१.२५ ॥
وعندما شمّ عطرها تحرر من السهم، فزال ألمه والتأمت جراحه.
6.91.26
विभीषणमुखानां च सुहृदां राघवाज्ञया।
सर्ववानरमुख्यानां चिकित्सामकरोत् तदा ॥ ६.९१.२६ ॥
وبأمر راغفا عولج حينئذ أصدقاؤه وعلى رأسهم فيبهيشانا، وجميع كبار القرود.
6.91.27
ततः प्रकृतिमापन्नो हृतशल्यो गतक्लमः।
सौमित्रिर्मुमुदे तत्र क्षणेन विगतज्वरः ॥ ६.९१.२७ ॥
ثم عاد سوميتري إلى حاله الطبيعية، وقد نُزع السهم وزال تعبه، فزال عنه الحمى في لحظة، وفرح هناك.
6.91.28
तदैव रामः प्लवगाधिपस्तथा
विभीषणश्चर्क्षपतिश्च वीर्यवान्।
अवेक्ष्य सौमित्रिमरोगमुत्थितं
मुदा ससैन्याः सुचिरं जहर्षिरे ॥ ६.९१.२८ ॥
فابتهج حينئذ راما، وسيد القرود، وسيد الدببة الشجعان، وفيبهيشانا، إذ رأوا سوميتري قد نهض بلا مرض، وفرحوا مع جيوشهم زمنًا طويلًا.
6.91.29
अपूजयत् कर्म स लक्ष्मणस्य
सुदुष्करं दाशरथिर्महात्मा।
बभूव हृष्टो युधि वानरेन्द्रो
निशम्य तं शक्रजितं निपातितम् ॥ ६.९१.२९ ॥
فأكرم داشراثي المهاتما راما عمل لاكشمانا الشاق للغاية، وابتهج سيد القرود في المعركة حين سمع بسقوط إندراجيت.