Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.91
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.91.1
रुधिरक्लिन्नगात्रस्तु लक्ष्मणः शुभलक्षणः।
बभूव हृष्टस्तं हत्वा शत्रुजेतारमाहवे ॥ ६.९१.१ ॥
Lakṣmaṇa, am Körper von Blut durchtränkt und von glückverheißenden Zeichen gekennzeichnet, freute sich, nachdem er jenen Besieger der Feinde im Kampf erschlagen hatte.
6.91.2
ततः स जाम्बवन्तं च हनूमन्तं च वीर्यवान्।
संनिपत्य महातेजास्तांश्च सर्वान् वनौकसः ॥ ६.९१.२ ॥
Dann trat jener tapfere, hochstrahlende Held zu Jāmbavān, Hanumān und all jenen Waldbewohnern.
6.91.3
आजगाम ततः शीघ्रं यत्र सुग्रीवराघवौ।
विभीषणमवष्टभ्य हनूमन्तं च लक्ष्मणः ॥ ६.९१.३ ॥
Dann kam er schnell dorthin, wo Sugrīva und Rāghava (Rāma) waren, Vibhīṣaṇa und Hanumān stützend, Lakṣmaṇa.
6.91.4
ततो राममभिक्रम्य सौमित्रिरभिवाद्य च।
तस्थौ भ्रातृसमीपस्थः शक्रस्येन्द्रानुजो यथा ॥ ६.९१.४ ॥
Dann trat Saumitri (Lakṣmaṇa) zu Rāma, grüßte ihn und stand nahe seinem Bruder, wie Indras jüngerer Bruder (Viṣṇu) neben Indra steht.
6.91.5
निष्टनन्निव चागत्य राघवाय महात्मने।
आचचक्षे तदा वीरो घोरमिन्द्रजितो वधम् ॥ ६.९१.५ ॥
Als hätte er gestöhnt, kam jener Held und berichtete dem großherzigen Rāghava (Rāma) vom schrecklichen Tod Indrajits.
6.91.6
रावणेस्तु शिरश्छिन्नं लक्ष्मणेन महात्मना।
न्यवेदयत रामाय तदा हृष्टो विभीषणः ॥ ६.९१.६ ॥
Das Haupt Rāvaṇas – also das abgeschlagene Haupt von Rāvaṇas Sohn – wurde vom großherzigen Lakṣmaṇa abgetrennt; der erfreute Vibhīṣaṇa berichtete es dann Rāma.
6.91.7
श्रुत्वैव तु महावीर्यो लक्ष्मणेनेन्द्रजिद्वधम्।
प्रहर्षमतुलं लेभे वाक्यं चेदमुवाच ह ॥ ६.९१.७ ॥
Als Rāma, der Mutige, hörte, dass Lakṣmaṇa Indrajit erschlagen hatte, empfand er unvergleichliche Freude und sprach diese Worte.
6.91.8
साधु लक्ष्मण तुष्टोऽस्मि कर्म चासुकरं कृतम्।
रावणेर्हि विनाशेन जितमित्युपधारय ॥ ६.९१.८ ॥
Gut gemacht, Lakṣmaṇa! Ich bin zufrieden; du hast eine schwer zu vollbringende Tat vollbracht. Wisse, dass der Sieg durch die Vernichtung von Rāvaṇas Sohn errungen ist.
6.91.9
स तं शिरस्युपाघ्राय लक्ष्मणं कीर्तिवर्धनम्।
लज्जमानं बलात् स्नेहादङ्कमारोप्य वीर्यवान् ॥ ६.९१.९ ॥
Der tapfere Rāma küsste das Haupt Lakṣmaṇas, des Mehrers des Ruhms, und setzte den beschämten Lakṣmaṇa aus Zuneigung gewaltsam auf seinen Schoß.
6.91.10
उपवेश्य तमुत्सङ्गे परिष्वज्यावपीडितम्।
भ्रातरं लक्ष्मणं स्निग्धं पुनः पुनरुदैक्षत ॥ ६.९१.१० ॥
Er setzte ihn auf seinen Schoß, umarmte ihn fest und blickte immer wieder auf seinen liebevollen Bruder Lakṣmaṇa.
6.91.11
शल्यसम्पीडितं शस्तं निःश्वसन्तं तु लक्ष्मणम्।
रामस्तु दुःखसंतप्तं तं तु निःश्वासपीडितम् ॥ ६.९१.११ ॥
Als Rāma den von dem Pfeil getroffenen, gequälten und seufzenden Lakṣmaṇa sah, wurde er von Kummer gepeinigt; auch er war von Seufzern bedrückt.
6.91.12
मूर्ध्नि चैनमुपाघ्राय भूयः संस्पृश्य च त्वरन्।
उवाच लक्ष्मणं वाक्यमाश्वास्य पुरुषर्षभः ॥ ६.९१.१२ ॥
Erneut Lakṣmaṇas Haupt küssend und ihn berührend, ihn eilig tröstend, sprach der beste der Männer, Rāma, diese Worte zu Lakṣmaṇa.
6.91.13
कृतं परमकल्याणं कर्म दुष्करकर्मणा।
अद्य मन्ये हते पुत्रे रावणं निहतं युधि ॥ ६.९१.१३ ॥
Heute, da der Sohn erschlagen ist, glaube ich, dass auch Rāvaṇa im Kampf erschlagen wurde; durch den, der schwere Taten vollbringt, ist das höchst heilvolle Werk vollbracht.
6.91.14
अद्याहं विजयी शत्रौ हते तस्मिन् दुरात्मनि।
रावणस्य नृशंसस्य दिष्ट्या वीर त्वया रणे ॥ ६.९१.१४ ॥
Heute bin ich über den Feind siegreich, da jener böse, grausame Rāvaṇa erschlagen ist; durch Glück, Held, hast du dies im Kampf vollbracht.
6.91.15
छिन्नो हि दक्षिणो बाहुः स हि तस्य व्यपाश्रयः।
विभीषणहनूमद्भ्यां कृतं कर्म महद् रणे ॥ ६.९१.१५ ॥
Sein rechter Arm ist abgeschlagen, denn dieser war wahrlich seine Stütze; Vibhīṣaṇa und Hanumān haben im Kampf eine große Tat vollbracht.
6.91.16
अहोरात्रैस्त्रिभिर्वीरः कथंचिद् विनिपातितः।
निरमित्रः कृतोऽस्म्यद्य निर्यास्यति हि रावणः ॥ ६.९१.१६ ॥
In drei Tagen und Nächten ist dieser Held irgendwie niedergeworfen worden; heute bin ich feindlos gemacht, und Rāvaṇa wird gewiss herauskommen.
6.91.17
बलव्यूहेन महता निर्यास्यति हि रावणः।
बलव्यूहेन महता श्रुत्वा पुत्रं निपातितम् ॥ ६.९१.१७ ॥
Mit einer großen Heeresaufstellung wird Rāvaṇa gewiss herauskommen; nachdem er gehört hat, dass sein Sohn niedergeworfen wurde, wird er mit einer großen Heeresaufstellung kommen.
6.91.18
तं पुत्रवधसंतप्तं निर्यान्तं राक्षसाधिपम्।
बलेनावृत्य महता निहनिष्यामि दुर्जयम् ॥ ६.९१.१८ ॥
Jenen Herrn der Rākṣasas, von des Sohnes Tod gequält, der herauskommt, werde ich mit einem großen Heer umzingeln und erschlagen, den Unbesiegbaren.
6.91.19
त्वया लक्ष्मण नाथेन सीता च पृथिवी च मे।
न दुष्प्रापा हते तस्मिन् शक्रजेतरि चाहवे ॥ ६.९१.१९ ॥
Lakṣmaṇa, mit dir als Beschützer sind Sītā und die Erde mir nicht schwer zu erlangen, und ebenso nicht, wenn jener Bezwinger Indras im Kampf gefallen ist.
6.91.20
स तं भ्रातरमाश्वास्य परिष्वज्य च राघवः।
रामः सुषेणं मुदितः समाभाष्येदमब्रवीत् ॥ ६.९१.२० ॥
Nachdem Rāghava Rāma seinen Bruder getröstet und umarmt hatte, wandte er sich freudig an Suṣeṇa und sprach diese Worte.
6.91.21
विशल्योऽयं महाप्राज्ञ सौमित्रिर्मित्रवत्सलः।
यथा भवति सुस्वस्थस्तथा त्वं समुपाचर ॥ ६.९१.२१ ॥
O Weiser, behandle Saumitri, der seinen Freunden zugetan ist, damit er vom Pfeil befreit und ganz gesund wird.
6.91.22
विशल्यः क्रियतां क्षिप्रं सौमित्रिः सविभीषणः।
ऋक्षवानरसैन्यानां शूराणां द्रुमयोधिनाम् ॥ ६.९१.२२ ॥
Mögen Saumitri und Vibhīṣaṇa samt den Helden des Bären- und Affenheeres, die mit Bäumen kämpfen, rasch vom Pfeil befreit werden.
6.91.23
ये चाप्यन्येऽत्र युध्यन्ति सशल्या व्रणिनस्तथा।
तेऽपि सर्वे प्रयत्नेन क्रियन्ते सुखिनस्त्वया ॥ ६.९१.२३ ॥
Auch alle anderen hier Kämpfenden, die von Pfeilen durchbohrt und verwundet sind, mögen von dir sorgfältig wohlversorgt werden.
6.91.24
एवमुक्तः स रामेण महात्मा हरियूथपः।
लक्ष्मणाय ददौ नस्तः सुषेणः परमौषधम् ॥ ६.९१.२४ ॥
Von Rāma so angesprochen, gab der großherzige Suṣeṇa, Herr der Affenschar, Lakṣmaṇa das höchste Heilmittel durch die Nase.
6.91.25
स तस्य गन्धमाघ्राय विशल्यः समपद्यत।
तदा निर्वेदनश्चैव संरूढव्रण एव च ॥ ६.९१.२५ ॥
Als er ihren Duft einatmete, wurde er vom Pfeil befreit; da hörte sein Schmerz auf und seine Wunden verheilten.
6.91.26
विभीषणमुखानां च सुहृदां राघवाज्ञया।
सर्ववानरमुख्यानां चिकित्सामकरोत् तदा ॥ ६.९१.२६ ॥
Auf Rāghavas Befehl wurde damals den Freunden unter Führung Vibhīṣaṇas und allen Hauptaffen Behandlung zuteil.
6.91.27
ततः प्रकृतिमापन्नो हृतशल्यो गतक्लमः।
सौमित्रिर्मुमुदे तत्र क्षणेन विगतज्वरः ॥ ६.९१.२७ ॥
Da kam Saumitri wieder zu Kräften, der Pfeil war entfernt, seine Müdigkeit verflogen, und im Nu war das Fieber gewichen; dort freute er sich.
6.91.28
तदैव रामः प्लवगाधिपस्तथा
विभीषणश्चर्क्षपतिश्च वीर्यवान्।
अवेक्ष्य सौमित्रिमरोगमुत्थितं
मुदा ससैन्याः सुचिरं जहर्षिरे ॥ ६.९१.२८ ॥
Da freuten sich Rāma, der Herr der Affen, der mächtige Herr der Bären und Vibhīṣaṇa, als sie Saumitri gesund aufstehen sahen, lange mit ihren Heeren.
6.91.29
अपूजयत् कर्म स लक्ष्मणस्य
सुदुष्करं दाशरथिर्महात्मा।
बभूव हृष्टो युधि वानरेन्द्रो
निशम्य तं शक्रजितं निपातितम् ॥ ६.९१.२९ ॥
Der großherzige Rāma, Sohn Daśarathas, ehrte Lakṣmaṇas überaus schwere Tat; und der Herr der Affen, als er hörte, dass Indrajit gefallen war, freute sich im Kampf.